Κυριακάτικος rizospastis
Η φιλολογία που αναπτύσσεται μεταξύ των αστικών πολιτικών δυνάμεων και αυτών του οπορτουνισμού για τα περιθώρια διαπραγμάτευσης εντός της ΕΕ είναι σκέτα φούμαρα. Η μόνιμη οικονομική επιτήρηση από τις Βρυξέλλες, οι εποπτείες, τα μνημόνια, ο μόνιμος και διαρκής έλεγχος των προϋπολογισμών από την Κομισιόν και η επιβολή δημοσιονομικών μέτρων και διαρθρωτικών μέτρων σε όλη τη διάρκεια του έτους, είναι «κανόνες» που έχουν αποδεχθεί τα κράτη - μέλη της ΕΕ. Οι κυβερνήσεις των κρατών - μελών, για λογαριασμό των αστικών τους τάξεων, έχουν επιλέξει συνειδητά να παραχωρήσουν ένα μέρος της κυριαρχίας τους στη διαμόρφωση της οικονομικής πολιτικής, προκειμένου μέσα από αυτή τη διαδικασία να διασφαλίσουν τους όρους για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών μονοπωλίων αλλά και για την ίδια την ύπαρξη της διακρατικής καπιταλιστικής ένωσης.
Οι σχετικές υπογραφές έχουν μπει ήδη από τη σύσταση της ΕΕ και στη συνέχεια της ΟΝΕ. Το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης το 2008, ήρθε να επιταχύνει την προώθηση των διαρθρωτικών ανατροπών και να επιβάλει ακόμα πιο αυστηρούς κανόνες δημοσιονομικής προσαρμογής.
Οι συμφωνίες και οι κανονισμοί που έχουν θεσμοθετήσει από το 2011 και μετά οι κυβερνήσεις των κρατών - μελών της ΕΕ -μέρος των οποίων θα παρουσιάσουμε σήμερα- φανερώνει ότι οι λαοί θα
βρίσκονται σε μόνιμη βάση πάντα αντιμέτωποι με βάρβαρα μνημόνια διαρκείας είτε οι κυβερνήσεις έχουν υπογράψει μνημόνια είτε όχι.
Συγκεκριμένα έχουν θεσμοθετηθεί:
1) «Συνθήκη για τη σταθερότητα, το συντονισμό και τη διακυβέρνηση στην Οικονομική και Νομισματική Ενωση» (γνωστή και ως το «δημοσιονομικό σύμφωνο»). Η συγκεκριμένη συνθήκη, που τέθηκε σε ισχύ από την 1η Γενάρη του 2013 προβλέπει:
-- Τη θέσπιση στο Σύνταγμα ή με νόμο κανόνων για «πλεονασματικούς προϋπολογισμούς» ή με ανώτερο έλλειμμα το 0,5% του ΑΕΠ. Σε περίπτωση υπέρβασης, θα ενεργοποιείται ένας αυτόματος μηχανισμός «διόρθωσης»
για τη λήψη μέτρων. Η κυβέρνηση, δηλαδή, θα παίρνει διαρκώς νέα
αντιλαϊκά μέτρα, προκειμένου να καλύπτονται οι κανόνες του «συμφώνου».-- Την «επιβολή κυρώσεων για χώρες με έλλειμμα μεγαλύτερο του 3% του ΑΕΠ». Σε περίπτωση υπέρβασης, προβλέπεται παραπομπή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το οποίο δικαιούται να επιβάλει πρόστιμο μέχρι 0,1% του ΑΕΠ, που θα καταβάλλεται στο Μόνιμο Μηχανισμό Στήριξης (ESM).
-- Αυτόματη επιβολή «δημοσιονομικών και οικονομικών προγραμμάτων» (μνημόνια) από την


