Τροπολογία κατέθεσε η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ
προς τη Βουλή των Ελλήνων στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου
Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής: «Ρυθμίσεις θεμάτων
Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και άλλες διατάξεις», ζητώντας την άμεση
κατάργηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης (ΕΦΚ) αλλά και του Φόρου
Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) που επιβαρύνει τόσο το πετρέλαιο θέρμανσης όσο
και το φυσικό αέριο για οικιακή χρήση.
Αναλυτικά το κείμενο της τροπολογίας – προσθήκης:
Αιτιολογική Έκθεση
Α. Επί της αρχής
Τον Οκτώβριο του 2012 τέθηκε σε εφαρμογή το μέτρο της
εξίσωσης του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο πετρέλαιο Θέρμανσης και
κίνησης, με αποτέλεσμα ο ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης να αυξηθεί κατά
450% και από τα 60 ευρώ/χιλ να φτάσει στα 330 ευρώ/χιλ και το οποίο
έγινε με πρόσχημα την πάταξη του λαθρεμπορίου στα καύσιμα.
Μια εξίσωση που πραγματοποιήθηκε στο ελάχιστο δυνατό επίπεδο που επιτρέπει η σχετική ευρωενωσιακή οδηγία (2003/96 ΕΚ).
Η εξίσωση αυτή σε συνδυασμό με τις αυξήσεις στις
τιμές του πετρελαίου εκτίναξε την τελική τιμή
Χθες, ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης Σίμος Κεδίκογλου
χαρακτήρισε τον ΣΥΡΙΖΑ "κομμουνιστικό κόμμα" που στηρίζει την κατάργηση
του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης και που επιθυμεί "έξοδο της
χώρας από την Ευρώπη."
Πρόκειται για αισχρό και απόλυτα ενσυνείδητο ψέμμα, το οποίο έχει πολύ συγκεκριμένους στόχους:
α) Να εξαναγκάσει τον ΣΥΡΙΖΑ να μετακινηθείακόμα δεξιότερα από όσο έχει ήδη μετακινηθεί στην απόπειρά του να πείσει ότι η αστική τάξη, οι πλούσιοι, δεν πρέπει να τον φοβούνται. Αν κρίνουμε από το πόσο γρήγορα ο ΣΥΡΙΖΑ κατάπιε τη γλώσσα του και τους ψευτολεονταρισμούς των Λαφαζάνηδων (όνομα και πράμα!) και βγήκε μπροστά ως σταυροφόρος και ιππότης για τα συμφέροντα της ΕΕ που κινδυνεύει να "αποδομήσει" η ΝΔ, το κατάφερε άκοπα.
β) Να σπείρει σύγχυση στο λαό, κάνοντάς τον να πιστέψει
πως δήθεν ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ εκπροσωπούν το ίδιο πράγμα, κι έτσι
εξασφαλίζοντας ότι αυτό που πραγματικά φοβούνται οι έχοντες και
κατέχοντες δεν θα ξεχωρίζει στα μάτια του λαού από αυτό το οποίο έχουν
άνετα του χεριού τους οι πλουτοκράτες στην Ελλάδα και στις χώρες της ΕΕ.
Βεβαιώνεται, με άλλα λόγια, ο Κεδίκογλου και το κόμμα του ότι ο
λαός θα προωθήσει την ακίνδυνη για την τάξη του "λύση" εάν αναζητήσει
"λύση" εκτός της σημερινής κυβέρνησης.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είπε την αλήθεια όταν είπε πως ο Κεδίκογλου "διαστρεβλώνει" τις θέσεις του με "παιδαριώδη τρόπο". Ας δούμε γιατί:
Καλούμε
το λαό να χαράξει τη δική του προοπτική, να στηριχθεί στη δύναμη του
δίκιου και της οργάνωσης, στη συσπείρωση και συμμαχία εργατών, αγροτών,
ΕΒΕ, μαζί με τη νεολαία και τις γυναίκες της λαϊκής οικογένειας, για να
επιστρέψει η αισιοδοξία και η δύναμη για μια νικηφόρα πορεία ρήξης και
ανατροπής της εξουσίας των μονοπωλίων, των καπιταλιστικών ομίλων,
απαλλαγής από τα δεσμά της ΕΕ, με την κατάκτηση της εργατικής - λαϊκής
εξουσίας.
Αυτή πρέπει να είναι η λαϊκή επιλογή και
απάντηση σήμερα απέναντι στην κρίση που επεκτείνεται και βαθαίνει, στις
εξελίξεις στην ΕΕ και το χρέος, στη σφοδρή αντιλαϊκή επίθεση.
Η
κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ εκφράζει και προωθεί αταλάντευτα τις
απαιτήσεις των επιχειρηματικών ομίλων στην Ελλάδα και την ΕΕ. Η
προοπτική που χαράζει για το λαό είναι δραματική, οδηγεί ακόμη και
άνεργοι να πληρώνουν φόρους αν έχουν ένα σπίτι, αρρώστους να μένουν
χωρίς φάρμακα, παιδιά έξω από τους παιδικούς σταθμούς και τόσα άλλα που ο
λαός καλείται να αντιπαλέψει αποφασιστικά, να σπάσει τα δεσμά του
εγκλωβισμού σε παραλλαγμένες πολιτικές διαχείρισης της καπιταλιστικής
κρίσης, να τραβήξει μπροστά για φιλολαϊκή διέξοδο, για την ικανοποίηση
των αναγκών του.
Οποια μορφή διαχείρισης επιβληθεί, είτε
είναι επιμήκυνση εφαρμογής του μνημονίου, ή νέο «κούρεμα», νέα δάνεια
και ευρωομόλογα, είτε επιστροφή στη δραχμή, ή κάποια άλλη σχετική
Η εισήγηση του ΔΣ του σωματείου στη Γενική Συνέλευση
Ο Γιώργος Σιφωνιός
Με
τη μαζική συμμετοχή απεργών χαλυβουργών πραγματοποιήθηκε χθες το πρωί,
νέα Γενική Συνέλευση με ευθύνη του ΔΣ του Σωματείου, η 19η κατά σειρά,
προκειμένου να ενημερώσουν για τις τελευταίες εξελίξεις και να
αποφασίσουν τα επόμενα βήματα του αγώνα τους.
Την εισήγηση του ΔΣ του Σωματείου παρουσίασε ο πρόεδρός του Γιώργος Σιφωνιός. Ολόκληρη η εισήγηση έχει ως εξής: «Συνάδελφοι,
Στη
σημερινή μας συνέλευση θέλουμε να συζητήσουμε όλοι μαζί, όπως κάνουμε
από την αρχή του αγώνα μας, για το πώς συνεχίζουμε με βάση τις νέες
εξελίξεις.
Μέχρι τώρα, χωρίς τη σημερινή, έχουμε κάνει 18
συνελεύσεις. Αυτό αποτελεί την καλύτερη απάντηση σε όλους αυτούς που
συκοφαντούν τον αγώνα μας, λέγοντας "ότι είναι υποκινούμενος", "ότι δεν
αποφασίζουν οι ίδιοι Χαλυβουργοί, αλλά άσχετοι με τη Χαλυβουργία", "ότι
οι Χαλυβουργοί εκβιάζονται από το ΔΣ του σωματείου για να απεργούν" και
άλλα. Οι απεργοί Χαλυβουργοί, από την αρχή του αγώνα τους, ό,τι έχουνε να πούνε, το λένε ανοιχτά μέσα στις συνελεύσεις τους.
Ποτέ δεν έκρυψαν τους λόγους για τους οποίους απεργούσαν, τα αιτήματα
που διεκδικούσαν. Ποτέ δεν έκρυψαν ότι ο αγώνας τους στηρίζεται στην
αλληλεγγύη της εργατικής τάξης. Οι ίδιοι μέσα από τις συνελεύσεις τους
κάλεσαν την εργατική τάξη να στηρίξει τον αγώνα τους. Ποτέ δεν έκρυψαν
τις δυσκολίες του αγώνα τους, ότι τα έχουν βάλει με θεούς και δαίμονες,
ότι ο αντίπαλος είναι πανίσχυρος, ότι διαθέτει πολλά μέσα και εφεδρείες.
Πάει πολύ οι απεργοσπάστες να μιλάνε για δημοκρατία
Πολλοί
από αυτούς που σήμερα συγκροτούν τον απεργοσπαστικό μηχανισμό και
μιλάνε "περί
«(...)
βρίσκονται σε εξέλιξη σχεδιασμοί της αστικής τάξης να αναμορφωθεί το
πολιτικό σύστημα. Να δημιουργηθούν διπολικά σχήματα, αν ο δικομματισμός
πάψει να προσφέρεται ως πιο κατάλληλο μέσο για τη χειραγώγηση των λαϊκών
δυνάμεων, για την αναχαίτιση ριζοσπαστικών διεργασιών που αναπτύσσονται
στην εργατική τάξη και σε λαϊκά στρώματα. Στρέφεται εναντίον του λαού η
δρομολόγηση και διαμόρφωση κεντροαριστερών σεναρίων. Αποδείχτηκαν
οδυνηρές για τους λαούς της Ιταλίας, της Γαλλίας, χρήσιμες, όμως, για το
κεφάλαιο, οι δήθεν εναλλακτικές κυβερνητικές λύσεις».
***
Το
απόσπασμα προέρχεται από ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ το Γενάρη του 2008,
όταν άρχισαν να ξετυλίγονται οι σχεδιασμοί της αστικής τάξης για
αναμόρφωση του πολιτικού της συστήματος, που σήμερα έχουν γίνει πλέον
ολοφάνεροι.
Το ΚΚΕ προειδοποίησε έγκαιρα το λαό και οι
εξελίξεις το δικαιώνουν. Το Μάρτη του 2008, σε άλλη ανακοίνωσή της η ΚΕ
του ΚΚΕ επανέρχεται καταγγέλλοντας στο λαό ότι: «Οι μεταμφιέσεις,
που η
Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ συζήτησε για
το γιορτασμό της1ης ΜΑΗ. Αποφάσισε η
Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση στην Αττική να πραγματοποιηθεί στη Χαλυβουργία
Ασπροπύργου στις 10π.μ., με κεντρικό σύνθημα:
«Εργατιά μπροστά γκρέμισεμνημόνιακαι
αφεντικά».
Ο ηρωικός αγώνας των χαλυβουργών δείχνει το δρόμο της
ανυποχώρητης πάλης των εργαζομένων σε μια περίοδο που η καπιταλιστική κρίση
βαθαίνει και ισοπεδώνεται κάθε εργατικό δικαίωμα της εργατικής τάξης και των
λαϊκών στρωμάτων.
Η νίκη των
εργαζομένων της χαλυβουργίας, θα είναι νίκη όλων των εργαζομένων.
Καλεί τα
συνδικάτα, τις επιτροπές του ΠΑΜΕ να απαντήσουν στη βάρβαρη επίθεση εργοδοτών –
κυβέρνησης και τρόικας που ξετυλίγεται σε όλους τους χώρους, μετατρέποντας τον
κάθε τόπο δουλειάς σε «χαλυβουργία».
Να πάρουν όλα τα
αναγκαία μέτρα για να υπάρξουν εκδηλώσεις προετοιμασίας σε όσο γίνεται
περισσότερους χώρους δουλειάς και για να εξασφαλιστεί η μαζική συμμετοχή των
εργαζομένων στις κεντρικές Πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις.
Πληθαίνουν οι διάφοροι υμνητές του συστήματος που μετά από κάθε βαρύγδουπο λογύδριο υπέρ των αντιλαϊκών μέτρων, εκτοξεύουν και το γενικό πόρισμα ότι «αυτό που χρειάζεται είναι να αλλάξουμε, ως λαός, νοοτροπία».
Το λένε ΠΑΣΟΚονεοδημοκράτες, αποχωρήσαντες από τα κόμματα αυτά, το λέει
η κυρία που έδιωξαν από τη ΝΔ, το ακούσαμε πρόσφατα και από ένα δίδυμο,
στιχουργός - ηθοποιός, που συμπορεύεται με τον Κουβέλη. Ολοι τους και
σε όλες τις εκδοχές της πολιτικής τους επιχειρηματολογίας, εν κατακλείδι
καταλήγουν στη ...ριμάδα την «καθυστερημένη νοοτροπία», που οπωσδήποτε πρέπει να αλλάξει.
Ποια,
άραγε, είναι η νοοτροπία που πρέπει να αλλάξουμε; Ποιες είναι οι κακές
συνήθειες από τις οποίες οφείλουν να απαλλαγούν οι εργαζόμενοι της
χώρας; Τι ακριβώς ζητείται από ένα λαό που, εδώ και δυο χρόνια, στενάζει
κάτω από τις ερπύστριες μιας πολιτικής που σαρώνει και συνθλίβει τα
πάντα;
***
Σε ποιους απευθύνονται όλοι αυτοί
οι άθλιοι που δε χάνουν ευκαιρία να ελεεινολογήσουν σε βάρος των
εργαζομένων και ολόκληρου του λαού, μόνο και μόνο για να βγουν λάδι τα
αφεντικά, που με τον ένα ή τον άλλον τρόπο υπηρετούν;
Στο λαό
που εξαιτίας της πολιτικής διαχείρισης της κρίσης υπέρ του κεφαλαίου
βλέπει κάθε τρεις και λίγο να μειώνονται μισθοί και συντάξεις;
Στο
ένα εκατομμύριο που είναι επίσημα οι άνεργοι ή σε αυτούς που για μήνες
ξεροσταλιάζουν στις πιάτσες των ανέργων, αναζητώντας απεγνωσμένα ένα
μεροκάματο;
Στα εκατομμύρια όσων έντρομοι εξακολουθούν να πηγαινοέρχονται στη δουλειά τους, μη γνωρίζοντας τι τους ξημερώνει;
Σε
όσους εργάζονται με ελαστικά ωράρια, με ένα - δυο μεροκάματα τη
βδομάδα, ή υποχρεούνται στον εκ περιτροπής εξευτελισμό, επειδή έτσι
συμφέρει την εργοδοσία;
Το
να λέμε «το ΚΚΕ τα έλεγε» δε λέει πια τίποτα. Το ξέρουν όλοι. Πρέπει
πια να θυμόμαστε τι έλεγε και να βγάζουμε συμπεράσματα απ΄ αυτό. Ας
δούμε λοιπόν τι έλεγε το ΚΚΕ:
Ας μη πάμε τόσο παλιά, που το ΚΚΕ μιλούσε για την ΕΟΚ. Το θυμούνται όλοι. Αυτό πια το λένε κι οι πέτρες.
Ήταν στα ΄90 το ΚΚΕ σου έλεγε ότι «η συνθήκη του Μάαστριχτ είναι καταστροφική για την Ελλάδα και το λαό». Ο χαρακτηρισμός της εργασίας ως κόστος που εγκαινιάστηκε μ΄ αυτή τη συνθήκη
(με ψήφους όλων των κομμάτων πλήν ΚΚΕ), άνοιγε τον ασκό του Αιόλου για
ότι ήρθε στη συνέχεια, μέχρι και σήμερα. Τότε όλοι οι άλλοι πανηγύριζαν
και μας έλεγαν «απολιθωμένους», «ξεπερασμένους» κλπ. Όσο απομωνομένος ήταν ο Γαλιλαίος όταν έλεγε ότι η γη είναι στρογγυλή και γυρίζει.
Μια αέναη επανάληψη της ίδιας ιστορίας: οι πρωτοπόροι δεν προσπαθούν να
«εκφράσουν» το μέσο όρο της σκέψης των ανθρώπων, αλλά στοχεύουν να τον
αλλάξουν λέγοντας την αλήθεια. Έτσι κάνει και το ΚΚΕ.
Ήταν
τότε που ο καπιταλισμός ήταν στα ντουζένια του και παντού περνούσε τη
γραμμή «το ιδιωτικό είναι καλύτερο απ΄ το κρατικό», που συνεχίζεται
ακόμα. Τότε που όλοι έβαζαν πλάτη στο να περάσουν αυτές οι λογικές.
Τότε που κυριαρχούσε η λογική της
Όλοι οι αριστεροί μαζί μπορούμε! Δεν θα προλαβαίνουμε να μαζεύουμε έδρες!
Διαβάζω και ακούω διάφορα εδώ και καμπόσο καιρό, και συγκεκριμένα από
όταν άρχισαν να γίνονται οι πολιτικές συζητήσεις ξανά της μόδας, δηλαδή
την μεταμνημονιακή εποχή. Από τα πολλά που ακούω περισσότερη εντύπωση
μου έχει κάνει όλη αυτή η εκλογολογία που μονοπωλεί τις περισσότερες από
τις συζητήσεις των τελευταίων μηνών. Στα πλαίσια αυτής της
εκλογολογίας λοιπόν γίνεται κουβέντα για συνεργασία της αριστεράς, για
αντιμνημονιακό μέτωπο και άλλα τέτοια, για να διώξουμε την ΤΡΟΙΚΑ και
να σωθεί η χώρα.
Να πάτε λέει όλοι οι αντιμνημονιακοί μαζί να πάρετε 40% στις εκλογές να
σας δώσουν τις 50 έδρες και να τους κατεβάσετε τα σώβρακα στη βουλή…
Όχι, δεν θα κάτσω να αναλύσω γιατί δεν «παίζουν» καν οι 50 έδρες, γιατί
το μνημόνιο και η ΤΡΟΙΚΑ είναι μόνο η κορυφή ενός τεράστιου
παγόβουνου, γιατί η «αριστερά» δεν μπορεί να ενωθεί και γιατί αυτά τα
περί ένωσης αποτελούν απλά κουτοπόνηρα τεχνάσματα.
Αυτό που εμένα με προβληματίζει είναι ότι ο λαός δεν μπορεί να
σταματήσει να σκέφτεται έξω από την πεπατημένη, να ξεπεράσει τον αστικού
τύπου κοινοβουλευτισμό, να καταλάβει ότι τα πράγματα δεν αλλάζουν από
νομοθετικά σώματα, νομοθετήματα, κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες κλπ…
Δυστυχώς ο πολύς ο κόσμος συνεχίζει να σκέφτεται με όρους
ολυμπιακός-παναθηναικός, κομματάρα ομαδάρα, να βγούμε πρώτοι να τα
αλλάξουμε όλα, στις 18 σοσιαλισμός και τα ρέστα.
Ξεχνάει ο κόσμος ή δεν ξέρει ότι κόμματα σε στυλ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, όταν
εκλεγόταν για να κυβερνήσουν απλά διαχειριζόταν τις υποθέσεις ενός
υπάρχοντος συστήματος, του καπιταλιστικού. Επίσης δεν ξέρω κατά πόσο ο
κόσμος έχει καταλάβει ότι όσο αυτό το σύστημα δεν ανατρέπεται, δεν
πρόκειται να αλλάξει τίποτα στην ζωή του προς το καλύτερο.
Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι θέλουμε την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος, όσοι την θέλουμε, πως θα γίνει αυτό;
Με εκλογές;
Μέσα από την βουλή;
Όχι φυσικά
Ο μόνος τρόπος να γίνει κάτι τέτοιο είναι με συνεχείς λαϊκούς αγώνες και δράσεις, με σύγκρουση, με οργάνωση, με επαγρύπνηση.
Δηλαδή το «ψηφίζω μια συμμαχία της αριστεράς για να την βγάλω κυβέρνηση και την πέφτω για ύπνο» δεν παίζει.
Και δεν παίζει όχι μόνο επειδή ένα κόμμα η ένας συνασπισμός κομμάτων
δεν μπορεί να κάνει ούτε
Σε συνέντευξή του στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Π. Καψής, ρωτήθηκε για το λεγόμενο «κίνημα της πατάτας». Μεταξύ άλλων, απάντησε: «Μακάρι
να πετύχει. Είναι φανερό ότι είναι θετικό - αν μπορεί να γίνεται η
διακίνηση των προϊόντων, τόσο πιο αποτελεσματικά, με τόσο λιγότερο
κόστος (...) Αυτό το πράγμα θα έπρεπε να είχε γίνει εδώ και πάρα πολλά
χρόνια - όπως γίνεται σε πολύ μικρό βαθμό στην Ελλάδα, σε πολύ
μεγαλύτερο βαθμό σε όλη την Ευρώπη - από συνεταιριστικές οργανώσεις που
θα μπορούσαν να λειτουργούν με πολύ χαμηλότερο ποσοστό κέρδους και να
έχουν καλύτερες τιμές οι ίδιοι και οι καταναλωτές φθηνότερα προϊόντα.
Μακάρι να γίνει». Τι λέει η κυβέρνηση σε μικρομεσαίους αγρότες και
εργαζόμενους καταναλωτές; Οτι μπορούν οι πρώτοι να αποκομίσουν κέρδος
και οι δεύτεροι φθηνότερα προϊόντα, αν λειτουργήσει ο ανταγωνισμός. Πώς;
Με τη συγκρότηση «αγροτικών συνεταιρισμών», που θα αναλάβουν εκτός από
την παραγωγή και τη διακίνηση των προϊόντων τους, ρίχνοντας το ποσοστό
του κέρδους τους, για να πάρουν μια καλύτερη θέση στον ανταγωνισμό με τα
μονοπώλια του κλάδου. Δηλαδή, να γίνουν οι αγρότες επιχειρηματίες, να
συστήσουν συνεταιρισμούς - Ανώνυμες Εταιρείες και να ριχτούν στον
ανταγωνισμό με τα μεγαθήρια της παραγωγής και διάθεσης των τροφίμων, που
στον καπιταλισμό είναι εμπόρευμα.
***
Αν υποθέσουμε ότι γίνεται κάτι τέτοιο,
από πού θα προέλθει η μείωση της τιμής για τους καταναλωτές, με
δεδομένο ότι το καλλιεργητικό κόστος είναι τεράστιο, εξαιτίας της
έλλειψης κάθε κρατικής υποδομής (εργοστάσια λιπασμάτων, αρδευτικά έργα,
φτηνό πετρέλαιο, κρατικό δίκτυο
Μπορεί
να μη συμφωνείτε μαζί μου αλλά εγώ την Κυριακή το βράδυ αισθάνθηκα πολύ
καλύτερα. Πώς να το κάνουμε, βρε αδερφέ; Μικρό πράμα είναι να με σώζουν
199 νοματαίοι; Και, μάλιστα, να με σώζουν αψηφώντας εκατοντάδες
χιλιάδες αρκουδιαραίους που σκούζανε στους δρόμους επειδή, άγνωστο
γιατί, δεν γουστάρανε να σωθούν;
Αισθάνθηκα ακόμη καλύτερα
δε, από την στιγμή που είδα αυτόν τον ευγενέστατο και ήρεμο σοφό
άνθρωπο, τον πρωθυπουργό μας, να με διαβεβαιώνει ότι θυσιάζεται για
πάρτη μου. Πώς να παραγνωρίσω το γεγονός ότι το μόνο που τον υποχρεώνει
να δουλεύει σ' αυτή την ηλικία είναι η αγωνία του για μένα; Ο άνθρωπος,
το ξέρω, δεν έχει ανάγκη: και το κομπόδεμά του για τα γεράματα το έχει,
και η γυναίκα του αφράτη οικονομικά είναι, και πέντε γνωριμίες έχει
κάνει στην ζωή του ώστε να έχει κάπου να απευθυνθεί αν τον βρει κάτι
έκτακτο, που λέει ο λόγος. Για μένα αγωνίζεται κι εγώ να μη το εκτιμήσω; Λυπήθηκα, όμως, που δεν
έβλεπα τον κόσμο να συμμερίζεται την αγωνία των ηγετών μας. Να, χτες
προσπαθούσα να βάλω μυαλό σε ένα φιλαράκι μου αλλά εκείνος δεν
καταλάβαινε τίποτε. "Ρε συ", να του λέω, "άμα δεν γίνουν τα πράματα καταπώς λέει η κυβέρνηση, θα χάσεις τις αποταμιεύσεις σου". "Ποιές αποταμιεύσεις, βρε μαλάκα", να μου απαντάει εκείνος, "που δυο φράγκα είχα στην άκρη και
Το
αστικό πολιτικό σύστημα υπηρετώντας τις ανάγκες της πλουτοκρατίας (
ξένης και ντόπιας) για να βγει με όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες από
την καπιταλιστική κρίση σπρώχνει τον λαό στην ανεξέλεγκτη χρεωκοπία,
την φτώχεια και την εξαθλίωση.
Χρησιμοποιείται
κύριοι της συγκυβέρνησης του μαύρου μετώπου την τρομοκρατία, το φόβο,
τους εκβιασμούς, το παρακράτος, την προβοκάτσια, τα ψεύτικα διλλήματα.,
προκειμένου τα φτωχά λαϊκά στρώματα οι εργάτες, οι αγρότες, οι
αυτοαπασχολούμενοι και πάνω από όλα οι νέοι να σκύψουν το κεφάλι να
δεχθούν την