ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ... Τι κίνημα και με ποιο στόχο

Οι εξελίξεις σε τρεις χώρες - Τουρκία, Βραζιλία, Αίγυπτο - το τελευταίο διάστημα με βασικό χαρακτηριστικό τις μαζικές λαϊκές διαδηλώσεις, παίρνοντας κανείς υπόψη τις υπαρκτές ομοιότητες και διαφορές μεταξύ τους, δίνουν ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα. Εξετάζοντας αυτές τις κινητοποιήσεις πρέπει να εκτιμούμε αν αντικειμενικά μπορούν να συμβάλουν στην οργάνωση της αντεπίθεσης της εργατικής τάξης, των άλλων φτωχών λαϊκών στρωμάτων ενάντια στα μονοπώλια.
Το βασικό χαρακτηριστικό τους ήταν το αντικυβερνητικό περιεχόμενο. Στην Αίγυπτο, για παράδειγμα, και στη λεγόμενη «Αραβική Ανοιξη», αυτό ήταν το βασικό περιεχόμενο και μάλιστα έφερε το αποτέλεσμα αλλαγής κυβέρνησης ενάντια στην οποία ξαναξεσηκώθηκαν. Ουσιαστικά πρόκειται για κινητοποιήσεις που αντανακλούν όξυνση ενδοαστικών αντιθέσεων. Βεβαίως υπάρχει υπόβαθρο το οποίο ωθεί λαϊκό κόσμο στις κινητοποιήσεις, τα οξυμένα προβλήματα που δημιουργεί ο καπιταλισμός, αλλά εντάσσεται στις κινητοποιήσεις πίσω από δυνάμεις που δεν αμφισβητούν τον καπιταλισμό, το αστικό πολιτικό σύστημα αλλά μόνο τις κυβερνήσεις. Ενα τέτοιο κίνημα είναι εκ των προτέρων χειραγωγημένο στην αστική πολιτική. Οι λαοί σε αυτές τις χώρες βλέπουν τους μονοπωλιακούς ομίλους να θησαυρίζουν από την εκμετάλλευσή τους, αλλά ακολουθούν δυνάμεις που επιδιώκουν αλλαγή κυβέρνησης, χωρίς στο ελάχιστο να θιχτούν τα μονοπώλια. Επίδραση επίσης μπορεί να άσκησε ο αυταρχισμός των κυβερνήσεων η κατασταλτική τους δράση, ιδιαίτερα δε σε Αίγυπτο και Τουρκία με τα χαρακτηριστικά του ισλαμισμού που ενίοτε αποκτούν βαθιά αντιδραστικά χαρακτηριστικά, αλλά η πάλη μόνο ενάντια στον αυταρχισμό δεν αρκεί για να καλυτερέψει τη ζωή των λαών.

***

Αυτοί οι αγώνες δείχνουν επίσης ότι δεν αρκεί η διεκδίκηση κάποιων αιτημάτων, ή ακόμη και η αλλαγή κυβέρνησης, για να υπάρξουν ριζικές αλλαγές υπέρ του λαού. Η πείρα της Αιγύπτου δείχνει