Δειλός κυνηγός και δρυτόμος
Λέοντός τις κυνηγὸς ἴχνη ἐπεζήτει· δρυτόμον (υλοτόμο - ξυλοκόπο) δὲ ἐρωτήσας εἰ εἶδεν ἴχνη λέοντος καὶ ποῦ κοιτάζει(φωλιάζει), ἐφη· "Καὶ αὐτὸν τὸν (τον ίδιο) λέοντά σοι ἤδη δείξω". Ὁ δὲ ὠχριάσας ἐκ τοῦ φόβου καὶ τοὺς ὀδόντας συγκρούων εἶπεν· " Ἴχνη μόνα ζητῶ, οὐχὶ αὐτὸν τὸν λέοντα".
Ὅτι τοὺς θρασεῖς καὶ δειλοὺς ὁ μῦθος ἐλέγχει, τοὺς τολμηροὺς ἐν τοῖς λόγοις καὶ οὐκ ἐν τοῖς ἔργοις.
_________________________________________________________________________________
Μαρμάρινη κεφαλή λέοντος του 3ου αιώνα π.χ.
Ήταν γιά χρόνια εκτιθεμένο σε κοινόχρηστο αίθριο χώρο μέχρι τον Ιούνιο του 2004 και "κοσμούσε" τον περίβολο ναΐσκου
Ήταν γιά χρόνια εκτιθεμένο σε κοινόχρηστο αίθριο χώρο μέχρι τον Ιούνιο του 2004 και "κοσμούσε" τον περίβολο ναΐσκου
«Αγίου Χριστοφόρου του κυνοκέφαλου -προστάτη των οδηγών !»
Μετεφέρθη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά με περιπετειώδη τρόπο και έκτοτε αγνοούμε τα ίχνη του.
