perfect strangers

Mπορείς να θυμηθείς; Nα θυμηθείς το ονομα μου;
Όπως ρέει μέσα στη ζωή σου
Έχω επιπλεύσει σε χιλιάδες ωκεανούς
Σε ποτά και σε κρύους πάγους όλη μου τη ζωή
Είμαι η ηχώ από το παρελθόν σου
Είμαι η ηχώ ενός σημείου του χρόνου
Μακρινά πρόσωπα λάμπουν
Έχω γνωρίσει χιλίαδες πολεμιστές
Και γελούσα όταν εμφανίζονταν τα πνεύματα
Όλη η ζωή σου σκιές μιας άλλης μέρας
Και αν με ακούς να μιλάω στον άνεμο
Πρέπει να καταλάβεις ότι πρέπει να μείνουμε τελείως ξένοι...
Ξέρω ότι πρέπει να παραμείνω μέσα στη σιωπή και τη λύπη
Η φωνη των χρόνων στο μυαλό σου πονάει με τους νεκρούς της νύχτας
Πολύτιμη ζωή
Τα δάκρυα σου χάνονται στην βροχή που πέφτει
Και αν με ακούς να μιλάω στον άνεμο
Πρέπει να καταλάβεις οτι πρέπει να μείνουμε τελείως ξένοι...

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ;

Απάντησις

ΚΑΜΙΚΑΖΙ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

Αφιερωμένο στους Τουρκοσπορους Αρβανίτες Σουρδους Βλάχους καραγκουνηδες καρακατσανεους Γκατζολους και λοιπές κωλοφάρες ολ τουγκεδα ναου...

Τα 400 χρόνια δεν ήταν αρκετά , ο κώλος να χορτάσει του έντοιμου ραγιά
Οπίσθιον οπισθίον αλλά φλαμανδικά, γουστάρεις ελληνάρα μου του πέους ζεστασιά
και ούχι προς το εύρος το ενωσιακό, οι εβραιο-μασόνοι σε σκίζουν στο λεπτό
ενός λεπτού κρατήστε ,του τάφου σιωπή, να κουσουμε τα ούφο -προγόνων προτροπή
Παρέλαση θα κάνουν πάλι τα ζωντανά, στεφανιαίας νόσου -της φλέβας ουρλιαχτά
συντονιστείτε άρχοντες να πάρουμε τη Πόλη και πέστε χήρες κι'ορφανα θα τσι γαμησομ' όλοι
Εχθρός είναι κι'ο γείτονας μα εν πάσει περιπτώσει, το ντι εν έι έδειξε πως κάτι θα με δώσει
Τ'αφεντικά ειν' φίλοι μας- εργάτες οι οχθροί μας , αντε γαμήσου εργατιά δεν είσαι αδερφή μας
Ο σκύλος ξέρει πιο πολλά γι'αυτό το μετερίζι , όποιος πετάξει κόκαλο μόνο γι' αυτόν γαβγίζει
πάει πσοφήζει και ζητά του κόλου τα ρουσφέτια, γι' αυτό κι'οι κωλοέλληνες έχουν συνέχεια ντέρτια
κρατάνε τη παράδοση και δώστου αμανέδες , βρακιά- χορδές και γυφτο-στρας της πίστας οι λακέδες
να βρούνε το πιπίνι τους μπας και γαμήσουν πάλι , πατάνε τη σκανδάλη τους ανοίγουνε μπουκάλι
Καβήρεια μυστήρια μανδύες και χιτώνια, στη τσόντα καταφεύγουνε της μπάντας τα τρομπόνια
οι εν δυνάμει μπάτσοι μου, ολοι εσείς απόψε , ανοίξτε δρόμο να διαβώ , τη μαλακία κόψτε
βγάλτε σημαίες στις σκεπές , άντε πανυγηρίστε , κρατήστε φρόνημα υψηλό διχόνιες μίση αφήστε.
Γιατί εισαστ' Ελληνες καλοί και φαίνεστε γαμώτο, και παίζετε και στοίχημα-το τζόκερ πρώτο-λόττο
προσέξτε να μη σκίσετε κανα καλτσον τουμόροου , ξέρεις κηδείας -τα φιμέ τα διακορευτόροου
πα να τη κάνω μάγκες μου , να πιώ κανα ουίσκι , γιατί θέλουνε τάισμα του νου μου οι ιβίσκοι...

κι'οπως θα πίνω να μεθώ θα φτάσω Παλαιστίνη , ναι καμικάζι αγάπη μου φάε τσι μανδαρίνοι....ΜΠΟΥΜ

ΝΑ ΠΑ ΝΑ ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ ΟΛΟΙ ΣΑΣ ΠΡΕΖΑΚΙΑ -ΣΑΣ ΓΑΜΑΩ

Καθώς θα χάνεσαι και συ με τη σειρά μου , μιαν ιστορία αληθινή πες ομορφιά μου
και μη σου διώξει ο αγέρας στ'αχαμνα μου , όλη τη βρώμα που συσσώρευσες κοντά μου

Θεοί και δαίμονες ουρλιάζουν με μανία, γαμώ τη πόρνη σαν τη θεία κοινωνία
και ο αντίχριστος καρτερικά ζυγώνει , να παίξει ράγκμπι με το μπούτσο μου για πιόνι

Όλοι σας μπλόγκερς είστε μέγα κομπλεξάρες , μουστακαλήδες κρυφογκέι και μουνάρες
της μοναξιάς σας το καημό πάτε να πείτε , και αλαντάλων λέτε μπάς κι εσεις σωθέιτε

Όμως δε σώθηκε κανείς απ'το μαγκάνι, του μονοξύδιου τη καπνισμένη κάννη
γράψτε και σεις αστεία ανθρωπάκια, τις μαλακίες σας αρθράκια με παπάκια

Γράψτε και στείλτε γρήγορα στα εμεσένια, μη σας προλάβουν και σας φάνε τα μελένια

πάρτε τη δόση σας απανταχού πρεζάκια , μπέιτε στο ίντερνετ σαχλά μου μπλογκ τυπάκια

Οι ίδιοι είστε όλοι σαν εμένα , μόνο που γώ τα λέω χύμα και κομμένα
τα κάθε είδους σημαδούρας σχολιάκια , με τη βλακεία σας τα κάνετε πλακάκια

Κόψτε καλώδια και σπάστε τις οθόνες, κάψτε του δίκτυου τους κοσμικούς νευρώνες
και διαβιβάστε φουλ του άσσου ενδορφίνες, νιώστε τη κόλαση της στέρησης κηφήνες...