Σταύρος Θεοδωράκης, ο Μάρτιν Σουλτς εσωτερικού

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη 

Δυο άνθρωποι δεν πήρανε χαμπάρι το συγκλονιστικό γεγονός της Κυριακής, ο Μάρτιν Σουλτς και ο Σταύρος Θεοδωράκης, ο Σουλτς εξωτερικού και ο Σουλτς εσωτερικού. Πριν ανάψει καλά-καλά η φλόγα του 61,3%, ο Σουλτς εξωτερικού εμφανίσθηκε στις οθόνες για να μας ανακοινώσει ότι θα τιμωρηθούμε για την ψήφο μας, ότι θα πεινάσουμε και θα διψάσουμε: «Πιστεύω ότι πρέπει αύριο και μεθαύριο ήδη να μιλήσουμε για μέτρα ανθρωπιστικής βοήθειας. Δεν επιτρέπεται να μην λαμβάνουν φαγητό τα παιδιά στα νηπιαγωγεία ή συνταξιούχοι να μην μπορούν να πάρουν τα φάρμακά τους». Δεν θα έχετε λεφτά να ταΐσετε τα νήπιά σας, ούρλιαξε ο Σουλτς εξωτερικού και πριν στεγνώσει το σάλιο του στο στόμα, εμφανίσθηκε ο άλλος Σουλτς, ο Σταύρος του Ποταμιού, να μας πει τα ίδια ακριβώς, σαν να πρόκειται για έναν ον με δύο σώματα και ένα στόμα: «Αν ο Τσίπρας συνεχίσει την πολιτική των τελευταίων μηνών, ο λαός θα πεινάσει».

Να πεινάσουμε, αχρείοι, να πάμε μπροστά στα μέγαρα της Κομισιόν και της ΕΚΤ να τρώμε ποντίκια, μαριναρισμένα με σος μουστάρδας. Σαν μπριζόλες θα μας φαίνονται τα ποντικάκια, γιατί θα τα τρώμε ατενίζοντας τις μαραμένες φάτσες σας, του Σταύρου, του Ψαριανού, της Λυμπεράκη (την κάνανε πάλι τη μαλακία τους οι φτωχοί, κυρία Αντιγόνη μου), του Πορτοσάλτε, του Μπάμπη, της Στάη, του Πρετεντέρη. Το βράδυ της Κυριακής ο χάρτης βάφτηκε πορτοκαλί και η φάτσα του Πρετεντέρη κίτρινη.

Η προπαγάνδα του Ναι είχε ένα πανίσχυρο όπλο, το κλείσιμο των τραπεζών και τον έλεγχο των κεφαλαίων. Έπρεπε να το αφήσουν να πυροβολεί από μόνο του σιωπηλά και ύπουλα, κι όποιον πάρει ο χάρος. Αντί γι' αυτό, επέλεξαν την οργιώδη εκστρατεία εκφοβισμού με ό,τι είχαν πρόσφορο στα χέρια τους, με κανάλια, με ραδιόφωνα, με σάιτ, με εφημερίδες, Και σα να μην έφταναν αυτά, έβγαλαν στον μπερντέ όλες τις ομιλούσες κεφαλές του συστήματος, τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο, τον Σταύρο, τον Λοβέρδο, τον Λαλιώτη, τον Γιάννο Παπαντωνίου, τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, τον Κώστα Μητσοτάκη, τον Σημίτη, τον Αχιλλέα Καραμανλή, τον Κώστα Καραμανλή. Μέχρι και το μνήμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή έβαλαν φόντο στην ανακοίνωση του Ιδρύματός του, μίλησε ο Εθνάρχης μέσα από τον τάφο και μας ζήτησε να ψηφίσουμε Ναι.

Τα είδε όλα αυτά ο κόσμος και σκιάχτηκε. Βρε, λες να γυρίσουν όλοι αυτοί να με ξανακυβερνήσουν, λες να ξανανέβουν στο κεφάλι μου ο Σημίτης και ο Γιάννος των χρηματιστηρίων και των εργολάβων, ο Μητσοτάκης της αποστασίας και της Siemens, ο Λαλιώτης του βαθέος ΠΑΣΟΚ, ο Παπακωνσταντίνου της λίστας Λαγκάρντ, ο Κώστας Καραμανλής που άφησε έλλειμμα 15% και μετά κρύφτηκε για έξι χρόνια στις ταβέρνες και έβγαινε μόνο όταν ήταν να πάει στη Βουλή να ψηφίσει Μνημόνια;

Ο λαός είδε τη σαπίλα να έρχεται σαν κύμα παλιρροϊκό και έσπευσε να υψώσει το προστατευτικό τείχος του Όχι. Τείχος πανύψηλο, 61% και βάλε.

ΑΥΓΗ

Διαβάστε Περισσότερα »

Εμπάργκο τώρα στα χουντοκάναλα!

Γιώργος Ανανδρανιστάκης

Το εμπάργκο το έχουν κάνει ήδη οι πολίτες, δεν είναι σωματικό, είναι ψυχικό και συναισθηματικό. Τα έβλεπαν τα ιδιωτικά κανάλια στην προεκλογική περίοδο του δημοψηφίσματος, πώς αλλιώς θα μπορούσε να γίνει σε τόσο κρίσιμη περίοδο. Τα έβλεπαν μεν, τα έβριζαν δε. Αγανακτούσαν, βλαστημούσαν, ξεσηκώνονταν μπροστά στην ανελέητη προπαγάνδα, που όμοιά της δεν είχαμε ξαναδεί, ούτε στο δημοψήφισμα του Παπαδόπουλου το 1973 τέτοιος τρόμος. Ακόμη και οι μετριοπαθείς ψηφοφόροι του Ναι σκιάχτηκαν από το ωστικό κύμα ολοκληρωτισμού που εκλύθηκε από τις οθόνες. Κι όσοι διατηρούσαν κάποιες ψευδαισθήσεις, τις απώλεσαν βιαίως το απόγευμα του Σαββάτου, όταν είδαν στην παράνομη εκπομπή του Σκάι τον Μπογδάνο και τον Τατσόπουλο να συγκρίνουν τον Τσίπρα με τον Χίτλερ, που ξεκίνησε, είπαν, από το 3%, έφτασε στο 36% και μετά έκανε και δημοψήφισμα, για την έγκριση της ενοποίησης του αξιώματος του καγκελαρίου και του προέδρου της δημοκρατίας στο πρόσωπο του «Führer».

Το μεγάλο εμπάργκο των πολιτών ήταν η νίκη του Όχι. Όχι στα κανάλια, Όχι στους ιδιοκτήτες τους, τους εργολάβους, τους εφοπλιστές, τους πετρελαιάδες, Όχι στις χρυσοπληρωμένες ορντινάντσες τους (επί τη ευκαιρία, να αναφωνήσουμε «τιμή και δόξα!» για τους δημοσιογράφους, άντρες και γυναίκες, των συστημικών ΜΜΕ που αντιστάθηκαν στην τρομοκρατία και κράτησαν ψηλά την αξιοπρέπειά τους). Ήταν το τρίτο Όχι των πολιτών μετά τις ευρωεκλογές του 2014 και τις εθνικές εκλογές του 2015, το τρίτο και το φαρμακερό. Μετά από όσα δραματικά συνέβησαν τις τελευταίες επτά ημέρες, η εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας του λαού έναντι των προπαγανδιστών διερράγη οριστικά και αμετάκλητα, οι χαρακιές που άφησε ξοπίσω της η φασίζουσα δράση των λογής μιντιαρχών στα χρόνια των Μνημονίων τώρα έγιναν χαράδρες.

Οι πολίτες έκαναν το εμπάργκο τους, ώρα να το κάνουν και τα στελέχη και οι βουλευτές της κυβέρνησης. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι την επομένη του δημοψηφίσματος θα ακροβολιστούν στα τηλεοπτικά πάνελ σαν να μην τρέχει τίποτα, σαν να μην τσουρουφλίστηκαν και αυτοί από το ωστικό κύμα του ολοκληρωτισμού. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι από Δευτέρα θα ξανακούσω το «κυρία Τρέμη, εσείς που είστε εμπειρότερη εμού», ότι θα ξαναδώ έμπειρους πολιτικούς να βυθίζονται ξανά στα μάτια της Έλλης. Της Έλλης Στάη του site "Thetoc", που μαζί με το "iefimerida" του Ράπτη και το "protothema.gr", ήταν τα πιο βρώμικα και χυδαία προπαγανδιστικά εργαλεία του Ναι.

Μην σπεύσετε, κυρίες μου και κύριοί μου, να κοσμήσετε με την παρουσία σας τα ιδιωτικά κανάλια, αφήστε τους μόνους τους να κορυβαντιούν, να χτυπούν μανιασμένοι τις ουρές τους σαν πληγωμένα θηρία. Αφήστε τους μόνους τουλάχιστον γι΄ αυτήν την κρίσιμη εβδομάδα, μην νομιμοποιήσετε αυτούς που δεν σέβονται ούτε τους νόμους ούτε τους προφήτες. Μην πάτε στα κανάλια τους κι αν πάτε, κάντε το όπως ο Νίκος Φίλης, που πήγε την Παρασκευή στο «Πρωινό» του Mega, για να αποκαλέσει τον Καμπουράκη και τον Οικονομέα «καρακόλια των αφεντικών» και το κανάλι τους «Χούντα».

Χούντα με πέταλα.

ΑΥΓΗ

Διαβάστε Περισσότερα »

Στέλιος Ράμφος: Ο φιλόσοφος των καναλιών και των ραδιοφώνων

Γιώργος Ανανδρανιστάκης

Τι δουλειά κάνει ένας φιλόσοφος; Αν κρίνω από τη δραστηριότητα του Στέλιου Ράμφου, βασική δουλειά του φιλόσοφου είναι να εμφανίζεται στον Σκάι, στο Mega, στον ΑΝΤ1, στον Σκάι FM, στον ΒΗΜΑ FM, οσονούπω και στον Sport FM, για να μας πει ότι το ματσάκι γυρίζει. Αναλογιστείτε τι θα συνέβαινε αν επιδείκνυε ανάλογη συμπεριφορά ο Γερμανός φιλόσοφος Ιμμάνουελ Καντ, αν γύριζε ολημερίς στις ρούγες και στα καπηλειά επιδιδόμενος σε καφενειακές αναλύσεις, με σύνθετες λέξεις αποτελούμενες από σαράντα γράμματα και βάλε. Αν τα έκανε αυτά ο Ιμμάνουελ, δεν θα έγραφε ποτέ την «Κριτική του καθαρού λόγου» και την «Κριτική του πρακτικού λόγου», δεν θα προλάβαινε καν να ισοπεδώσει τις Πέντε Λογικές Αποδείξεις περί της Υπάρξεως του Θεού και να λάβει επαξίως τον τίτλο του «Σφαγέα της Δογματικής».

"Αυτή τη στιγμή, ομάδες πολιτικής ψυχοθεραπείας μάς κυβερνάνε», απεφάνθη ο κ. Ράμφος, από το στασίδι του ΒΗΜΑ FM. Πόσο ωραία, πόσο γλυκά, πόσο αβρά τα λένε οι φιλόσοφοι! Ο κ. Ράμφος ομιλεί για «ομάδες πολιτικής ψυχοθεραπείας», προκειμένου να περιγράψει αυτό που ο Άδωνις Γεωργιάδης αποκαλεί «τρελοί Συριζαίοι που έχουν βαλθεί να καταστρέψουν την Ελλάδα». Εν πάση περιπτώσει, ανεξαρτήτως εκφοράς, το συμπέρασμα είναι ακριβώς το ίδιο: Οι πολιτικοί μας αντίπαλοι είναι ψυχοπαθείς. Αυτό μας λέει ο κ. Ράμφος, ο οποίος, άλλωστε, είναι εξοικειωμένος με τα ψυχιατρεία αντιφρονούντων από τότε που ήταν ένθερμος υποστηρικτής του Υπαρκτού Σοσιαλισμού.

Χρόνια έμεινε πιστός στο δόγμα του Υπαρκτού ο κ. Ράμφος, και μετά, τσουπ, μεταπήδησε στο δόγμα του Χριστιανισμού και δη του Ορθοδόξου. Εύκολη η μεταπήδηση, αν κατέχεις της τεχνοτροπία, αλλάζεις απλώς τα ιερά βιβλία, τα ιερά λόγια και τα ιερά πρόσωπα. Μεταπηδάς, φιλόσοφε, και μετά ρίχνεις την Εκκλησία και την Ορθοδοξία στο πολιτικό αλισβερίσι: «Η Εκκλησία και η Ορθοδοξία στην Ελλάδα είναι το πραγματικό πεδίο της ταυτότητος. Άρα, αν θέλεις να μην πας με στενά περιθώρια πολιτικοκοινωνικά, τα οποία μοιραία είναι διχαστικά από τη φύση τους, αν θέλεις να έχεις ένα όραμα πλατύτερο, έχεις δικαίωμα να στραφείς προς τη μεγάλη δεξαμενή μιας πνευματικής ενότητας». Καταλάβατε τίποτα; Εγώ κατάλαβα ότι πρέπει να κάνουμε τον σταυρό μας.

«Το μεγάλο δίλημμα στο βάθος τώρα είναι: ή λιτότητα με αλήθεια ή πείνα με ψέματα». Πείτε το μας, κ. Ράμφο, να μη χάνουμε άδικα τον χρόνο μας. Σιγά μη διαλέξουμε την πείνα με το ψέμα, για ηλίθιους μας περάσατε; Τη λιτότητα με την αλήθεια θα διαλέξουμε απαξάπαντος. Η αλήθεια είναι το μπαχαρικό της ψυχής νοστιμεύει τα πάντα, ακόμη και τη λιτότητα. Το λέτε κι εσείς, άλλωστε: «Πρέπει να αποδεχτούμε ότι θα πάμε σε λιτότητα με αλήθεια, δηλαδή θα βγούμε να πούμε τι ακριβώς γίνεται, αν θέλουμε να δούμε χαΐρι και προκοπή». Ωραία τα λέτε, αν και η λέξη «χαΐρι» δεν είναι και τόσο κομψή, ιδίως για φιλοσόφους.

Λιτότητα και αλήθεια, λοιπόν. Ποιαν αλήθεια, όμως, κ. Ράμφο; Την αλήθεια του Κυρίου, την αλήθεια τη δική σας, την αλήθεια των δανειστών;

ΑΥΓΗ

Διαβάστε Περισσότερα »

Από τον Ομπάμα στην Κόλαση

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Η Σφήκα μας, η δικιά μας Ελίνα Σκαρπαθιώτη, ήταν εκεί διαδηλώνοντας και τραγουδώντας!

Πήγε να μιλήσει τη Δευτέρα ο Βαρουφάκης στο Ίδρυμα Boeckler στο Βερολίνο και τον υποδέχθηκαν με τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη. «Βαράνε δυο, βαράνε τρεις, βαράνε χίλιοι δεκατρείς/ πονάω κι εγώ, πονάς κι εσύ/ μα ποιος πονάει πιο πολύ» τραγούδησε με γερμανική προφορά ο ηλικιωμένος κιθαρωδός. Πολύ βάρεμα έπεσε το πρωί και το βράδυ της Δευτέρας, πολύς πόνος. Όποιος πέρναγε μας έριχνε κι από έναν κόλαφο, ο Γιούνκερ, ο Σαπέν, ο Σόιμπλε, ο Σουλτς, ο Ολάντ, η Μέρκελ. Μέχρι και ο καλός Ομπάμα, το έσχατο αποκούμπι του ελληνισμού, μας έριξε τη σφαλιάρα του κι αυτός.

Οι έλληνες πρέπει να πάρουν οδυνηρές αποφάσεις, είπε και εσχίσθη το καταπέτασμα. Μας την έπεσε μέχρι και ο πρωθυπουργός του φιλήσυχου Καναδά και τούτο με πλήγωσε βαθιά, γιατί εγώ όταν ήμουνα μικρός διάβαζα Μαρκ και Όμπραξ και ήμουνα πάντοτε με τους επαναστάτες Καναδούς και όχι με τους Άγγλους κατακτητές. Τώρα μουντζώνομαι αναδρομικώς που δεν πήρα εγκαίρως το μέρος της βασιλίσσης.

Νιώθω σαν να έχω μπει στις έσχατες ημέρες, σαν να βαδίζω σε τοπία μεταφυσικά. Πολεμάω με έναν εχθρό πανίσχυρο κι αόρατο, που απλώνεται ολούθε, καταλαμβάνοντας όλο τον διαθέσιμο χώρο. Σαν να βαδίζω στους εννέα κύκλους της Κόλασης του Δάντη, πρώτος κύκλος τα αβάπτιστα μωρά και οι ενάρετοι ειδωλολάτρες, δεύτερος κύκλος οι φιλήδονοι, τρίτος κύκλος οι λαίμαργοι, τέταρτος κύκλος οι άπληστοι και οι φιλάργυροι, πέμπτος κύκλος οι μνησίκακοι, έκτος κύκλος οι αιρετικοί, έβδομος κύκλος οι βίαιοι, όγδοος κύκλος οι απατεώνες, οι αποπλανητές, οι κόλακες, οι ψευδοπροφήτες, οι διεφθαρμένοι πολιτικοί, οι κλέφτες, ένατος κύκλος οι προδότες.

Περιδιαβαίνω του κύκλους της Κολάσεως, μόνο που εγώ, αντί να κατεβαίνω, ανεβαίνω. Φεύγω από το Athens Group, του ανάλγητους κατώτερους υπαλλήλους των θεσμών και ανεβαίνω στο Brussels Group, μπας και βρω λίγη ζεστασιά στους ανώτερους τεχνοκράτες, τον Κοστέλο και τον Γκογιάλ. Για όνομα του Θεού, οι ανώτεροι είναι χειρότεροι από τους κατώτερους, όπου φύγει - φύγει εγώ, ανεβαίνω στο EuroWorking, βρίσκω τον Βίζερ, μού ρίχνει μια σπρωξιά και με στέλνει στο Eurogroup, όπου αρχίζουν να με χτυπούν μαζικά ο Σόιμπλε, ο Ντάισελμπλουμ, ο Ντε Γκίντος, μέχρι και ο Κύπριος αδελφός μού έριξε κάτι ψιλές.

Έτσι είσαστε, κουφάλες; Θα πάω στα αφεντικά σας, στη Μέρκελ και στον Ολάντ. Με υποδέχονται αυτοί, με κερνάνε φοντάν και μετά με στέλνουν στον Γιούνκερ, να με ποτίσει το φαρμάκι των πέντε σελίδων. Τέρμα με τα λιμά, αναφωνώ, και πάω στον άρχοντα του πλανήτη, στον Μπάρακ Ομπάμα να μου δώσει τη λύση την τελική. Αυτός με χαϊδεύει στοργικά στο κεφάλι, μου λέει κάτι γλυκά λογάκια και μετά μου ρίχνει μια κλωτσιά στα αχαμνά και με στέλνει στον πάτο της Κολάσεως.

Δεν βαριέσαι, έχει και τα καλά της η Κόλαση, δεν χρειάζεται να πληρώσεις 23% ΦΠΑ στη ΔΕΗ για να ζεσταθείς.

ΑΥΓΗ

Διαβάστε Περισσότερα »

Ποιον να διαλέξω, τη Λαγκάρντ ή τον Χλέμπουρα;

Γιώργος Ανανδρανιστάκης

Στενοχωρήσαμε κόσμο και κοσμάκη την 5η Ιουνίου. Εκεί που όλοι περίμεναν ότι θα δώσουμε τα 300 εκατομμύρια στο ΔΝΤ, εμείς τα κρατήσαμε για να τα δώσουμε στους συνταξιούχους, να τα φάνε στη δηλωτή και στα λουκούμια. Όπως θα έλεγαν και οι τριακόσιοι του εκσυγχρονισμού, αυτοί που φώναζαν «όχι Μπαλτάς στην Παιδεία», είναι μέγας ξεπεσμός να μην πληρώνεις την Κριστίν Λαγκάρντ για να πληρώσεις τον μπαρμπα - Μήτσο τον Χλέμπουρα. Κι από αισθητικής πλευράς να το δεις, που λέει ο λόγος, είναι προϊούσα κατρακύλα προς την άβυσσο του εθνολαϊκισμού με μουσική υπόκρουση Σπύρου Ζαγοραίου.

Εν πάση περιπτώσει, στενοχωρήθηκε σφόδρα η Κριστίν από την αναστολή των πληρωμών και άφησε τη στενοχώρια της να ρεύσει ως Σανέλ Νο 5 στις σελίδες των εφημερίδων και στις ιστοσελίδες του διαδικτύου. Ορθώς στενοχωρήθηκε, διότι εν προκειμένω ισχύει απαξάπαντος το εξ όνυχος τον λέοντα, όπου όνυχας είναι τα 300 εκατομμύρια που χάθηκαν προσωρινώς και λέοντας είναι τα 20 δισ. που ενδέχεται να χαθούν μονίμως.

Είκοσι δισεκατομμύρια ευρώ κινδυνεύει να χάσει το ΔΝΤ, αν χρεοκοπήσει η Ελλάδα, και τούτο θα πέσει ως κεραυνός επί της καλοχτενισμένης κεφαλής της Κριστίν, που θα υποστεί τα επίχειρα της μεγαλύτερης αποτυχίας στην ιστορία του Ταμείου. Δεν το λέμε εμείς, το λένε οι ξένοι αναλυτές, η Λαγκάρντ παίζει το κεφάλι της με την Ελλάδα, αφού για πρώτη φορά προηγμένη χώρα - μέλος της Ευρωζώνης και του ΟΟΣΑ μπαίνει σε πρόγραμμα και το πρόγραμμα αυτό τινάζεται στον αέρα με υπαιτιότητα του ίδιου του ΔΝΤ.

Εκτός από τη Λαγκάρντ, η αναστολή των πληρωμών στο ΔΝΤ στενοχώρησε σφόδρα και τις πηγές της Κομισιόν. Μπλάβο ήταν το νερό που έρρευσε από τις πηγές το βράδυ της Πέμπτης, μαύρα και άραχλα έγιναν τα χαλιά και οι μοκέτες που ντύνουν το επιβλητικό μέγαρο των Βρυξελλών. Αν κλαίει μια το ΔΝΤ, οι Βρυξέλλες και τα Γιούρογκρουπ, οι χώρες - μέλη της Ευρωζώνης δηλαδή, θα πρέπει να κλαίνε δώδεκα. Είκοσι δισ. κινδυνεύει να χάσει το ΔΝΤ από την πιθανή χρεοκοπία της Ελλάδας, διακόσια σαράντα κινδυνεύουν να χάσουν οι Ευρωπαίοι, τουτέστιν χαίρε βάθος αμέτρητο και ύψος δυσθεώρητο ανθρωπίνοις λογισμοίς.

Κλαυθμός και οδυρμός έπεσε στο διεθνές στερέωμα με την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να μεταθέσει για το τέλος του Ιουνίου την αποπληρωμή των δόσεων του ΔΝΤ. Για 300 εκατομμύρια γίναμε πρωτοσέλιδο στους "Φαϊνάνσιαλ Τάιμς", στον "Γκάρντιαν", στο CNBC, σκεφτείτε τι μεγαλεία μας περιμένουν αν δεν πληρώσουμε τα 1,6 δισ. στο τέλος Ιουνίου ή τα 3,2 δις, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι αυτά, στις 20 Ιουλίου. Θα γίνουμε talk of the town, που λένε και οι φιλελέδες, θα μας δείχνουν σε γιγαντοθόνες στην Τάιμς και στην Τραφάλγκαρ Σκουέρ, αλλά και σε άλλες Σκουέρ της αλλοδαπής.

Το πιθανότερο είναι ότι οι γιγαντοοθόνες θα μας δείχνουν δεμένους στις κολώνες των ναών των Φιλισταίων, αλλά τι να κάνουμε. Άμα φτάσει ο κόμπος στο χτένι, υπάρχει πάντα και το αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων.

ΑΥΓΗ

Διαβάστε Περισσότερα »

Η τρομώδης σκυταλοδρομία των βραδινών δελτίων

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη 

Πρόσφατη έρευνα αμερικανικού πανεπιστημίου έδειξε ότι η πολύωρη τηλεθέαση καταστροφικών γεγονότων μπορεί να προκαλέσει μετατραυματικό σοκ. Βλέπει ο τηλεθεατής πολέμους, σεισμούς, τυφώνες, λοιμούς και τραντάζεται συθέμελα, νιώθει ότι τα φοβερά γεγονότα συμβαίνουν στον ίδιο ή ότι πρόκειται να του συμβούν στο μέλλον. Βιώνει το τραύμα των άλλων ως τραύμα δικό του και τούτο το βίωμα δεν είναι παίξε - γέλασε, προκαλεί μελαγχολία, θλίψη, θυμό, ζάλη, πονοκεφάλους, λιποθυμίες, ταχυκαρδίες.

Σκέψου δηλαδή τι μετατραυματικό σοκ έχουμε υποστεί εμείς οι Έλληνες τα πέντε χρόνια των Μνημονίων. Σοκ διπλό, τη ζούσαμε το πρωί την καταστροφή στο πετσί μας και το βράδυ τη βλέπαμε δραματοποιημένη στην τηλεόραση. Μια ατέρμονη ταινία τρόμου, ένα πολεμικό έπος, χωρίς πόλεμο μεν, με νεκρούς και τραυματίες δε. Διπλό τραύμα, διπλό σοκ, αβέρτα τα συμπτώματα, και μελαγχολία και θλίψη και θυμός και ζάλη και πονοκέφαλος και λιποθυμίες και ταχυκαρδίες και άλλα χειρότερα.

Τα δράμα ήταν πραγματικό, δεν ήταν γέννημα των καναλιών. Αντιθέτως. Στην αρχή των Μνημονίων, τα κανάλια αρνούνταν να δείξουν τις επιπτώσεις, όταν οι γονείς και οι δάσκαλοι είχαν καταγγείλει τις λιποθυμίες παιδιών από την πείνα, οι τηλε-εισαγγελείς τούς καταχέριασαν, ομού μετά της τότε υπουργού Παιδείας Άννης Διαμαντοπούλου. Όταν χόντρυνε το πράγμα, όταν η καταστροφή δεν μπορούσε πια να κρυφτεί, τα κανάλια άρχισαν να δείχνουν το δράμα κατά κόρον, το έκαναν υπερπαραγωγή, το έκαναν υπερθέαμα, εκμεταλλεύτηκαν πολιτικά και εμπορικά τον πόνο που είχαν προκαλέσει και τα ίδια, ως προπαγανδιστικοί στυλοβάτες των Μνημονίων.

Πιο τοξική και από τη δραματοποίηση του παρόντος ήταν η δραματοποίηση του μέλλοντος. Στις προεκλογικές περιόδους, τον Ιούνιο του 2012, τον Μάιο του 2014, τον Ιανουάριο του 2015, τα δελτία ειδήσεων γίνονταν ιερεμιάδες, αν δεν ψηφίσεις σωστά, θα σου κόψουν τον μισθό, τη σύνταξη, το φως, το νερό, τη θέρμανση, τους αναπαραγωγικούς αδένες. Μέχρι και ντοκιμαντέρ έφτιαξαν για να περιγράψουν ένα μέλλον έτοιμο να πέσει επί των κεφαλών μας σαν φονική καταιγίδα. Αυτό κι αν είναι μετατραυματικό σοκ, να περπατάς σκυφτός περιμένοντας να σου πέσει ανά πάσα στιγμή ο ουρανός στο κεφάλι.

Ο τρόμος δεν είναι μόνο προεκλογικός, είναι και μετεκλογικός. Ενόψει της συμφωνίας, της ρήξης ή ό,τι άλλο ήθελε προκύψει με τους δανειστές, τα δελτία των εφτά έως δέκα έχουν μετατραπεί σε ένα άμορφο συνεχές, όπου δεν μπορείς να καταλάβεις ποιος είπε τι, πότε το είπε, γιατί το είπε. Σαν σκυταλοδρομία προς την κόλαση, όπου ο Αντώνης δίνει τη σκυτάλη στην Έλλη, η Έλλη στη Μαρία, η Μαρία στη Μάρα, η Μάρα στην Όλγα, η Όλγα στον Γιάννη, ο Γιάννης στη Σία, η Σία στον Αλέξη (η Σία στον Αλέξη; Θου Κύριε!), ο Αλέξης στον Παύλο, ο Παύλος στον Μπάμπη.

Μετά τον Μπάμπη το χάος, μετά τον Μπάμπη το μετατραυματικό στρες έχει φτάσει στα ουράνια, μετά τον Μπάμπη λιποθυμώ.

ΑΥΓΗ

Διαβάστε Περισσότερα »

Εθνικισμός, το έσχατο καταφύγιο των Γεωργιάδηδων

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Ήταν θέμα χρόνου να εμπλακεί στη διαπραγμάτευση και η εθνοτρομοκρατία, προς Θεού, μην γίνει ρήξη, διότι θα κινδυνεύσει η εθνική μας ακεραιότητα, θα χάσουμε εδάφη, θάλασσες και αέρηδες. Αναμενόμενο. Ο εθνικισμός είναι το έσχατο καταφύγιο των απατεώνων και των λογής κερδοσκόπων. Είναι, επίσης, και το έσχατο καταφύγιο των ηλιθίων, χωρίς τους οποίους οι απατεώνες είναι κύμβαλα αλαλάζοντα και φωνές βοώντων εν τη ερήμω.

Πριν τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, την εθνοτρομοκρατία την είχε αναλάβει εργολαβικά ο Τράγκας, ως άτυπος εκπρόσωπος της Ν.Δ. και της εν γένει Εθνικής Παρατάξεως. Ο Γιώργαρος τα έλεγε έξω από τα δόντια, αν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα διαμελιστούμε σαν τη Γιουγκοσλαβία, θα χάσουμε τη Θράκη, την Κύπρο, τα νησιά, τις πεδιάδες και τα οροπέδια. Ο τράγκειος πυρετός δεν απέφερε τα αναμενόμενα εκλογικά οφέλη, η Θράκη και τα νησιά παρέμειναν στη θέση τους και μετά την 25η Ιανουαρίου, οπότε σιώπησε και ο ίδιος και οι εκπροσωπούμενοι υπό αυτού του ιδίου.

Μετεκλογικά, το μόνο που παραπέμπει εμμέσως σε εθνικές περιπέτειες είναι η προειδοποίηση ότι τυχόν έξοδος από το ευρώ θα είχε συνέπειες εφάμιλλες της Μικρασιατικής Καταστροφής. Όσοι ξεστομίζουν την προειδοποίηση αναφέρονται, υποτίθεται, στις οικονομικές συνέπειες, με το που ακούει όμως ο άλλος τη λέξη «Μικρασιατική», σκέφτεται ενστικτωδώς χαμένες πατρίδες, απολεσθέντα εδάφη, σφαγές, φλόγες, πρόσφυγες και άλλα φοβερά. Με τη «Μικρασιατική Καταστροφή» η εθνοτρομοκρατία ξαναμπήκε στην πολιτική σκηνή από το παράθυρο κι αυτή τη φορά όχι μέσω του δεξιού Τράγκα, αλλά μέσω του πούρου αντιεθνικιστή Σταύρου Θεοδωράκη: "Η δραχμή δεν είναι μια πτώση, είναι 'Μικρασιατική Καταστροφή'", δήλωσε στο Μega -οποία έκπληξις!- ο ιδιοκτήτης του Ποταμιού.

Να τελειώνουμε, επιτέλους, με τους υπαινιγμούς, να βγει ο Άδωνις Γεωργιάδης να πει τα πράγματα με τ' όνομά τους: «Ρήξη», είπε ο τηλεβιβλιοπώλης, «δεν μπορεί να κάνει η κυβέρνηση, γιατί θα είναι εθνική καταστροφή ανάλογη της μικρασιατικής -γιατί εγώ πιστεύω ότι στο τέλος θα έχουμε απώλεια εθνικού εδάφους-, εγώ είμαι ιστορικός και οφείλω να το πω. Και τις δύο φορές που η Ελλάδα συγκρούστηκε με τη Δύση το διάστημα εκείνο του χρόνου που ο δυτικός κόσμος είχε αφαιρέσει την ασπίδα προστασίας πάνω από την Ελλάδα, η Τουρκία κινήθηκε για να δημιουργήσει τετελεσμένα». Έλα μωρέ, δίνεις σημασία στο βλήμα τον Γεωργιάδη; Ο Γεωργιάδης είναι όντως βλήμα, είναι όμως βλήμα τροχιοδεικτικό. Οι προσωπικές απόψεις του ως ιστορικού (ρε μπας κι είναι ο Ιστορικός του Μέλλοντος;) μπορεί να γίνουν σύντομα, αν δεν είναι ήδη, απόψεις της ηγετικής ομάδας της Ν.Δ., ιδίως αν καθυστερήσουν και, πολύ περισσότερο, αν αποτύχουν οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές.

Είναι αδιανόητα αυτά που ξεστόμισε ο Γεωργιάδης. Είναι σαν να λέει στους Τούρκους ότι οσονούπω η Ελλάδα θα γίνει τόσο αδύναμη, που θα μπορείτε να μπουκάρετε ανενόχλητοι. Ανοησία στα όρια της εγκληματικής συμπεριφοράς, άλλως ειπείν, συνύπαρξη του απατεώνος και του βλακός στο ίδιο πρόσωπο.

ΑΥΓΗ

Διαβάστε Περισσότερα »

Η FIFA στην εποχή της ποτοαπαγόρευσης

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Πράκτορες του FBI μπούκαραν στη ρεσεψιόν του πολυτελούς ξενοδοχείου Baur au Lac στη Ζυρίχη και συνέλαβαν δέκα υψηλόβαθμα στελέχη της FIFA (Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία) κατά τη διάρκεια ετήσιας συγκέντρωσης. Οι συλλήψεις έγιναν σε συνεργασία με τις ελβετικές αρχές και οι συλληφθέντες κατηγορούνται για ξέπλυμα μαύρου χρήματος, απάτες κατ' εξακολούθηση και εκβιασμό. Μεταξύ των συλληφθέντων είναι ο Τζακ Γουόρνερ, πρώην αντιπρόεδρος της FIFA, ο Τζέφρι Γουέμπ, αντιπρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής της FIFA, και ο Γιουτζίνιο Φιγκουαρέρδο της Ουρουγουάης, ο οποίος μέχρι πρόσφατα ήταν πρόεδρος του συνδέσμου ποδοσφαίρου της Νότιας Αμερικής. Ήταν κι ένας Έλληνας ανάμεσά τους, ο Κώστας Τάκκας, ο οποίος ήταν επί 15 χρόνια γενικός γραμματέας της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας των Νήσων Κέιμαν. Τα ελληνόπουλα θριαμβεύουν παντού, ακόμη και σε φορολογικούς παραδείσους.

Μ' αρέσει πολύ αυτή η υπόθεση, είναι σαν να βλέπω ταινία για την εποχή της ποτοαπαγόρευσης. Μ' αρέσει να βλέπω μεγαλοσχήμονες να συλλαμβάνονται σε πολυτελή ξενοδοχεία με βαρύτατες κατηγορίες για διαφθορά. Μ' αρέσει που η σύλληψη έγινε σε πολυτελές ξενοδοχείο της Ελβετίας, εκεί όπου ο ένοικος νιώθει άτρωτος και ανέγγιχτος, σαν να αιωρείται δύο μέτρα πάνω από τον πραγματικό κόσμο των πτωχών και των βρομιάρηδων. Μου αρέσει που οι συλλήψεις έγιναν λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές στην FIFA. Αυτό κι αν θυμίζει εποχή ποτοαπαγόρευσης, τότε που οι αρχαιρεσίες μεταξύ των οικογενειών του Σικάγο, της Νέας Υόρκης και της Φιλαδέλφειας γίνονταν με οπλοπολυβόλα και νικητής αναδεικνύονταν όποιος είχε τους λιγότερους νεκρούς. Παρεμπιπτόντως, ο πρόεδρος της FIFA, ο Ελβετός Σεπ Μπλάτερ, δεν συνελλήφθη στη ρεσεψιόν του ελβετικού ξενοδοχείου.

Έπειτα από αυτό το γεγονός, όλοι καταλάβαμε γιατί οι συλληφθέντες και οι μη συλληφθέντες κόπτονται για την ανεξαρτησία του ποδοσφαίρου και το ανεξέλεγκτο των οργάνων που το διοικούν. Η μπίζνα είναι τεράστια και οι πειρασμοί πολλοί. Όταν ακούς για «ξέπλυμα μαύρου χρήματος, απάτες κατ' εξακολούθηση και εκβιασμό», αντιλαμβάνεσαι ότι το ζήτημα υπερβαίνει κατά πολύ τα αθλητικά ιδεώδη. Τους ζήσαμε κι εμείς στο πετσί μας τους αδιάφθορους του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Έδωσαν μάχη μέχρις εσχάτων για να μη χαθεί το αυτοδιοίκητο του ποδοσφαίρου μας, για να μην ανακατευτεί δηλαδή η ελληνική πολιτεία στις δουλειές της ΕΠΟ, της FIFA και της UEFA. Μας απείλησαν μάλιστα και με Grexit, την τρομοκρατική λέξη που εμφιλοχωρεί παντού, στην οικονομία, στο ποδόσφαιρο, στα πανεπιστήμια. Λέξη - καραμέλα, που τη λένε κάποιοι, ιδίως κάποιοι εγχώριοι, και γιομίζει το στόμα τους σιρόπια.

Χρειάζεσαι ανεξαρτησία και αυτοδιοίκηση για να μπορείς να δώσεις το Μουντιάλ στο Κατάρ, σε μια χώρα που ψήνεται μέσα στην έρημο και χρησιμοποιεί δούλους για να φτιάξει τα διαστημικά γήπεδά της. Δούλους που πεθαίνουν μέσα στα πυρωμένα μπετά, τούτο όμως δεν πτοεί ολοσδιόλου τα μεγαλοστελέχη που συνεδριάζουν δίπλα στις δροσάτες ελβετικές λίμνες. Ελπίζω τουλάχιστον να οδηγηθούν σε κελιά χωρίς air condition...

ΑΥΓΗ

Διαβάστε Περισσότερα »

Ντόρα, Ντόρα, Ντόρα

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

«Αν δεν έχουμε συμφωνία μέχρι την Παρασκευή, φοβάμαι ότι το Σαββατοκύριακο, που είναι και τριήμερο, θα υπάρξει έλεγχος κεφαλαίων στις τράπεζες, το λεγόμενο capital control, όπως συνέβη και στην Κύπρο», δήλωσε η Ντόρα Μπακογιάννη. Το δήλωσε η κ. Μπακογιάννη κι αυτοί που την άκουσαν σκέφτηκαν ότι πρέπει να πάνε στην τράπεζα και να βγάλουν τα λεφτά που έχουν, γιατί την Τρίτη θα γίνει η νυξ του Αγίου Βαρθολομαίου. Δεν είναι όποια κι όποια η Ντόρα, είναι πρώην αρχηγός κόμματος και επίδοξη αρχηγός κόμματος, με ισχυρές επαφές στην Ευρώπη. Επαφές που δεν τις είδαμε ποτέ, αλλά προς Θεού, μια πρώην και επίδοξη δεν μπορεί παρά να λέει την αλήθεια.

Αν δεν είναι ευθεία υπονόμευση, είναι παντελής έλλειψη υπευθυνότητας. Είναι παντελής έλλειψη υπευθυνότητας να προαναγγέλλεις δημοσίως το τραπεζικό κραχ, επικαλούμενη μάλιστα το παράδειγμα της Κύπρου. Εκεί έκλεισαν οι τράπεζες το αντίστοιχο τριήμερο του 2013 επειδή ήταν εντελώς χρεοκοπημένες και επειδή εκείνο το Σαββατοκύριακο η κυπριακή Βουλή καταψήφισε το νομοσχέδιο για το κούρεμα των καταθέσεων που είχε επιβάλει η τρόικα. Υπονόμευση, ανευθυνότητα και εντέλει κατατρομοκράτηση των μαζών και μάλιστα με χαμόγελο παγωμένο, εκβιασμένο και σατανικό, που ανεβάζει τον τρόμο σε ύψη δυσθεώρητα.

Τα λένε αυτά και μετά απορούν που είναι εντελώς απαξιωμένοι και απόβλητοι. Απαξιωμένοι και απόβλητοι ακόμη και για τους ψηφοφόρους του κόμματός τους. Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Public Issue, μόνο το 13% των σημερινών ψηφοφόρων του κόμματος, αυτού του γλίσχρου 21% που λαμβάνει η Ν.Δ., θα ήθελαν για αρχηγό την κ. Ντόρα Μπακογιάννη. Ποσοστό σχεδόν εξευτελιστικό και εν πάση περιπτώσει τέτοιο που θα έπρεπε να σε κάνει να αισθάνεσαι δέος και συστολή και όχι να εμφανίζεσαι ως ο κάτοχος της μοναδικής αλήθειας, δικαιωμένη εσαεί από τις εξελίξεις. Δικαιωμένη και όταν έφυγες από τη Ν.Δ., δικαιωμένη και όταν πήρες 2,8%, δικαιωμένη και όταν επέστρεψες στο μαντρί για να αποτρέψεις τον επελαύνοντα κομμουνιστικό κίνδυνο.

Αν η Ντόρα κλονίζεται με το 13%, τι να πει κι ο Κυριάκος που παίρνει 3%; Μόνο το 3% των σημερινών ψηφοφόρων της Ν.Δ. θέλει αρχηγό Κυριάκο, οι ακραιφνείς νεοφιλελεύθεροι, οι θαυμαστές του Σόιμπλε, αυτοί που φωνάζουν «Γερούν, γερά!» τρεις φορές την ημέρα, μετά το φαγητό. Το υπόλοιπο 97% στρέφει επιδεικτικά την πλάτη στο γκόλντεν μπόι του Μητσοτακέικου, στράφι οι δεκάδες συνεντεύξεις, οι ερωτήσεις και οι επερωτήσεις, οι τσακωμοί με την Κωνσταντοπούλου, το αντιπολιτευτικό μένος κατά της κυβερνήσεως. Τζάμπα και η κατρακύλα στον ακροδεξιό λαϊκισμό, «λαθρομετανάστες» αποκάλεσε τους πρόσφυγες των εμπόλεμων περιοχών ο Κυριάκος, αλλά ψήφο δεν έλαβε, στο 3% παρέμεινε και πολύ του είναι.

Τρία ο Κυριάκος, δεκατρία η Ντόρα και τούτο ενώ ο Σαμαράς καταρρέει. Μόλις 31% παίρνει από εκείνους που ψήφισαν Ν.Δ. τον Ιανουάριο και μόλις 44% από αυτούς, τους λίγους, που σκοπεύουν να την ψηφίσουν σήμερα. Διαγκωνισμός τελειωμένων και απαξιωμένων προσώπων που καταρρέουν παίρνοντας μαζί και την παράταξή τους.

ΑΥΓΗ

Διαβάστε Περισσότερα »

Λευτεριά στον Σταύρο Θεοδωράκη

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη 

Να λέμε τα σύκα- σύκα και τη σκάφη- σκάφη: Τα συστημικά ΜΜΕ φιμώνουν τον Σταύρο Θεοδωράκη. Τον φίμωσε με ολοσέλιδη συνέντευξη η "Καθημερινή", τον φίμωσε η πρωινή εκπομπή του Μega, τον φίμωσε η βραδινή εκπομπή του Μega, εκεί όπου κάθισαν τρεις ώρες σταυροπόδι με την Τρέμη και τον Ευαγγελάτο και έθαψαν τους κοινούς εχθρούς τους, σαν τις παλαιές κουτσομπόλες που μαζεύονταν στις αυλές και έθαβαν τις γειτόνισσες. Μην ξεγελιέστε. Μιλάει καθημερινά ο Σταύρος, αλλά μιλάει φιμωμένος. Άναρθροι φθόγγοι -γμπχ ντχ, μγχ- βγαίνουν από το στόμα του, μεταφραστή της νοηματικής έχουν τα κανάλια στο στούντιο, τον μεταφραστή που ήταν στην κηδεία του Μαντέλα τον έχουν φέρει στην Αθήνα ειδικά για τον Σταύρο.

Φιμωμένος ξεφιμωμένος, ο Σταύρος αυτά που πρέπει να πει τα λέει. Τα λόγια του είναι drones, μη επανδρωμένα αεροσκάφη που χτυπούν τον στόχο με χειρουργική ακρίβεια. Πρώτος στόχος, ο Πάνος Καμμένος, που κατά τον Σταύρο είναι ακροδεξιός, επικίνδυνος και ψεκασμένος. Δεύτερος στόχος, η αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ, που κατά τον Σταύρο είναι εσμός σταλινικών δραχμολάγνων που εμποδίζει τον Τσίπρα να λάβει τις σωστές αποφάσεις. Τρίτος στόχος, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, στην οποία απέδωσε γκεσταπίτικη νοοτροπία, τόσο χαμηλά έχει κατρακυλήσει ο Σταύρος, ο φορέας του νέου πολιτικού ήθους. Αυτός είναι το Ποτάμι.

Φανεροί οι περιφερειακοί στόχοι, ολοφάνερος και ο κεντρικός. Αποστολή του Σταύρου επί της Γης είναι η διάσπαση της κυβερνητικής πλειοψηφίας, ώστε να φύγουν οι κακοί και να πάει αυτός να συγκυβερνήσει με εκείνους που ο ίδιος αποκαλεί «ευρωπαϊστές του ΣΥΡΙΖΑ». Είναι η αποστολή που του ανέθεσε δημοσίως ο Σουλτς, όταν ήρθε στην Αθήνα για να ψέξει τον Τσίπρα επειδή προτίμησε τον Καμμένο. Το ομολόγησε κι από μόνος του στον Ευαγγελάτο και την Τρέμη: θα ψηφίσω τη συμφωνία με τους δανειστές, αλλά μετά θα απαιτήσω άλλη κυβέρνηση με κεντρώους υπουργούς. Τι ακριβώς εννοείτε, κύριε Σταύρο, όταν ομιλείτε για κεντρώους υπουργούς; Ότι θα έρθουν καινούργιοι υπουργοί ή ότι θα γίνουν κεντρώοι οι σημερινοί; Και πώς θα γίνουν κεντρώοι; Με μια εγχείρηση, ίσως, με μια λοβοτομή;

Ο Σαμαράς με τον Βενιζέλο είναι τελειωμένοι, οπότε, τι να κάνει και το σύστημα το εσωτερικό και το εξωτερικό, ακούμπησε τις ελπίδες του στον Σταύρο. Κι εδώ που τα λέμε είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση, είναι άφθαρτος, δεν έχει κυβερνήσει, έχει υψηλή δημοφιλία, είναι διαθέσιμος, είναι αδίστακτος. Θα έλεγα πως είναι πιο αδίστακτος κι από τον Βενιζέλο, αλλά δεν το λέω, γιατί θα στενοχωρήσω τον Βαγγέλη, που έχει φτύσει αίμα -το δικό μας αίμα- για να κατακτήσει την πρωτιά. Ο Σταύρος είναι ο εκλεκτός, ως εκ τούτου, το επόμενο διάστημα κι όσο σκληραίνει η διαπραγμάτευση θα πέσει άγριο φίμωμα. Θα τον φιμώσει το Mega, το Mega, το Μega, θα τον φιμώσει ο ΑΝΤ1, ο ΣΚΑΪ, το Star, η "Καθημερινή", το "Βήμα", τα "Νέα", το "Έθνος". Προς θεού, ρε παιδιά, όχι άλλο κάρβουνο, όχι άλλο φίμωμα.

ΑΥΓΗ

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο Σόιμπλε δικαιώνει τον Μπαλτά

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΝΑΝΔΡΑΝΙΣΤΑΚΗ 

Ακόμη κι αν δεν γνωρίζεις επακριβώς τα της Παιδείας, αντιλαμβάνεσαι ότι οι αλλαγές που προωθεί ο Αριστείδης Μπαλτάς είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Το αντιλαμβάνεσαι από το εύρος και την ποιότητα εκείνων που αντιδρούν, ένα εκρηκτικό συνονθύλευμα πεφωτισμένων ακροδεξιών, δογματικών νεοφιλελεύθερων, εξτρεμιστών του Κέντρου, μοιρολογιστριών του απωλεσθέντος Παραδείσου της, κατ' αυτούς, Ανανεωτικής Αριστεράς, ορφανών του Σημίτη και, βεβαίως, βεβαίως, των Ποταμίσιων, οι οποίοι είναι μια κατηγορία από μόνοι τους. Δεν χωρούν πουθενά, εγκαινιάζουν, με προεξάρχοντα τον ιδιοκτήτη τους Σταύρο, νέο είδος, sui generis, που λένε και οι Λατίνοι. Ο Μπαλτάς έχει απέναντί του τον εθνικό κορμό, εκείνους που στήριξαν αφειδώς, από το μετερίζι του και με τον τρόπο του ο καθένας, την κοινωνική καταστροφή της εποχής των Μνημονίων.

Είναι ενωμένοι, είναι αποφασισμένοι, είναι φανατικοί. Έχουν βάλει στο μάτι τον Μπαλτά κι επειδή δεν μπορούν να θίξουν την επιστημονική επάρκεια, την ευρυμάθεια και το ήθος του, επιχειρούν να τον παρουσιάσουν ως έναν παρωχημένο αριστερό, τυφλωμένο από δόγματα και ιδεοληψίες. Ο Θεοδωράκης αποκάλεσε τον Μπαλτά «σκοταδιστή», σε αντίθεση με τον ίδιο τον Σταύρο που σκορπίζει παντού της γνώσης το φως και όταν τον βλέπουν, όλοι λένε «να ένας σοφός!». Ο Κασιμάτης της "Καθημερινής" απέδωσε τις αποφάσεις του υπουργού Παιδείας σε ψυχικά σύνδρομα, είναι τρελοί αυτοί οι Μπαλτάδες, έχουν το ακαταλόγιστο, μόνο ένας τρελός θα μπορούσε να λάβει τόσο ακατανόητες αποφάσεις. Οποία ειρωνεία. Αυτοί που ολοφύρονται επειδή η Ελλάδα είναι η τελευταία Σοβιετική Δημοκρατία, νοσταλγούν, ως φαίνεται, τα σοβιετικά ψυχιατρεία των αντιφρονούντων.

Το ανομοιογενές πλήθος και οι πολεμικές κραυγές των εχθρών του δικαιώνουν αυτόχρημα τον Μπαλτά. Κι ακόμη περισσότερο τον δικαιώνει η υιοθέτηση των κραυγών από τους δανειστές, λες και υπάρχει ένα υπόγειο κανάλι που στέλνει τις αιτιάσεις από το Σύνταγμα στο Βερολίνο. «Έβαλαν στο τραπέζι και τον νόμο Μπαλτά», έγραψαν "Τα Νέα". Κι από κάτω: «Δεν προωθεί τη μεταρρύθμιση στην ανώτατη εκπαίδευση και επομένως δυσκολεύει την επάνοδο της χώρας στην ανάπτυξη». Αυτή κι αν είναι δικαίωση του Μπαλτά. Οι αλλαγές δεν αρέσουν στους Σόιμπλε γιατί δεν ταιριάζουν με το αναπτυξιακό μοντέλο των ονείρων τους, εκεί όπου η εκπαίδευση, από τον παιδικό σταθμό μέχρι το διδακτορικό, είναι προσαρμοσμένη στις ανάγκες των επιχειρήσεων. Αντιμετωπίζουν την Παιδεία ως γεγονός οικονομικό, αποδίδουν στα εκπαιδευτικά νομοσχέδια δημοσιονομικό χαρακτήρα και τούτο είναι άκρως προσβλητικό, πιο προσβλητικό κι από το αίτημα για τη μείωση μισθών και συντάξεων.

Δικαίωση για τον Μπαλτά, κόλαφος για τους αντιπάλους του. Κόλαφος αναδρομικός, που καταρρίπτει τον ισχυρισμό ότι τις αλλαγές που έφερε το 2011 ο νόμος Διαμαντοπούλου τις επέλεξαν από μόνοι τους κι όχι επειδή τις επέβαλε το Μνημόνιο. Σιγά μην επέλεξαν τις αλλαγές από μόνοι τους κι αν συνέβη κάτι τέτοιο, τόσο το χειρότερο γι' αυτούς. Το είχαν μέσα τους το Μνημόνιο, το είχαν εγγράψει στις συνειδήσεις τους, πριν εμφανιστεί καν.

Πριν απ' τα μάτια μου ήσουν φως, πριν απ' τον Σόιμπλε, Σόιμπλε...

ΑΥΓΗ

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο Άρης κάνει πόλεμο, με Παγκάλους παλικάρια

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Τα μάθατε τα νέα; Έχουμε Σοσιαλφασισμό και Μαυροκόκκινη Χούντα. Εγώ τα έμαθα από τον Πάγκαλο και τον Πορτοσάλτε, που μιλούσαν έντρομοι στον Σκάι και στο βάθος ακούγονταν οι ερπύστριες των τανκς που ισοπέδωναν την πύλη του Φαλήρου. Έχουμε, επίσης, κυβέρνηση Σταλινοφασιστών, που είναι διαφορετικοί από τους Σοσιαλφασίστες, διότι πολλά μπορείς να πεις για τον Στάλιν, σοσιαλιστή όμως δεν τον λες με τίποτα. Αυτό το έμαθα από τον Γρηγόρη Ψαριανό, που όταν δεν ομιλεί για τον αναπαραγωγικό του μυ ως Λουκάς Σιδηρόπουλος στο φέισμπουκ, παίρνει σβάρνα τα ραδιόφωνα και κάνει πολιτικές αναλύσεις επιπέδου αναπαραγωγικού μυός, επίσης. Α, να μην ξεχάσω. Έχουμε γίνει και Βόρεια Κορέα, εκεί όπου ο Κιμ Γιονγκ Ουν εκτέλεσε τον υπουργό Άμυνας επειδή κοιμήθηκε μπροστά του. Δεν ξέρω αν αληθεύει η είδηση, εν πάση περιπτώσει, όμως, ας έχει το νου του ο Βούτσης, γιατί τον είδα σε μια φωτογραφία να χασμουριέται.

«Και τι πρέπει να κάνουμε, κύριε Πάγκαλε;» ρώτησε ο Άρης τον Θόδωρο. «Πρέπει να συμπήξουμε Δημοκρατικό Μέτωπο», απάντησε ο Θόδωρος. Προσέξτε, «Δημοκρατικό» και όχι «Ευρωπαϊκό». Το ευρωπαϊκό μάς άφησε χρόνους, το πρόβλημα πλέον δεν είναι η ευρωπαϊκή πορεία, είναι η Δημοκρατία μας που κινδυνεύει από τη Χούντα της Αριστεράς. Πρέπει να βρούμε και κάποιον να ηγηθεί, κάποιον από τον χώρο της οικονομίας, είπε ο Πάγκαλος και ξαφνικά στον ουρανό του Σκάι εμφανίσθηκε η σεπτή μορφή του Ιωάννη του Στουρνάρα του Τραπεζοκράτορα.

Τον Στουρνάρα ετοιμάζουν τα πουλάκια μου για ηγέτη του Μετώπου τους, που αν επικρατήσουν, θα είναι πιο αιματηρό και από το Δυτικό Μέτωπο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Γι΄ αυτό έσπευσαν να τον υπερασπιστούν όλοι μαζί, και η Ν.Δ. και το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ, μόλις έσκασε η υπόθεση με το ρουφιανομέιλ. Κι επειδή είναι μικροί και ολίγιστοι, κάλεσαν και το ιππικό από το εξωτερικόν να βάλει ένα χεράκι: Κάτω τα χέρια από τον Γιάννη, διεμήνυσε ο Ντράγκι μέσω κύκλων και διαρροών. Κάποιοι το χόντρυναν ακόμη περισσότερο, «Στουρνάρας ή Γκρέξιτ» κραύγασαν, κρατώντας στο χέρι ένα κρανίο που δεν ήταν του Γιόρικ, ήταν το δικό σου, αγαπητέ αναγνώστη.

Οι καουμπόηδες ετοιμάζονται να επιστρέψουν, θέτοντας θέματα δημοκρατίας και αισθητικής, γι΄ αυτό και οι ινδιάνοι πρέπει να μην δίνουν αφορμές. Αφορμές σαν την καταψήφιση, μαζί με τη Χρυσή Αυγή, της τροπολογίας για το μουσουλμανικό τέμενος, σαν τον παρ' ολίγο διορισμό της αντιπροέδρου του ΕΦΕΤ που έλεγε ότι έχουν βάλει κάμερες παρακολούθησης στα κουνούπια, σαν την απόδοση τιμών αρχηγού κράτους σε λείψανα αγίων, σαν τις απίστευτες και άκρως επικίνδυνες ανοησίες για μετάδοση του AIDS μέσω του σάλιου.

Δεν λογοδοτείτε στον Πάγκαλο, τον Πορτοσάλτε, τον Ψαριανό και τα λοιπά περιφερόμενα σούργελα του Μνημονίου, που θεωρούν ότι η Δημοκρατία είναι σαν τα μούτρα τους. Λογοδοτείτε σε εκείνους που σας ψήφισαν και σε εκείνους που σας στηρίζουν και που, ω του θαύματος, είναι περισσότεροι από εκείνους που σας ψήφισαν.

ΑΥΓΗ

Διαβάστε Περισσότερα »

Το εξτρεμιστικό Κέντρο βγήκε στο πεζοδρόμιο

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Εκατό ημέρες κυβέρνηση της Αριστεράς, οι νεκροί αναστήθηκαν και οι κυριλέδες βγήκαν στους δρόμους. Οι προστάτες της λογικής και του Διαφωτισμού μαζεύτηκαν την Τρίτη το βράδυ έξω από τη Βουλή για να βροντοφωνάξουν «Όχι Μπαλτάς στην Παιδεία!», όπου «Μπαλτάς» είναι ο υπουργός Παιδείας Αριστείδης Μπαλτάς (τι στο καλό, ο Σεφερλής τους γράφει τα λογοπαίγνια;) και «Παιδεία» είναι η νεοφιλελεύθερη εκπαίδευση των ονείρων τους. Αν μπορούσαν, θα τα έφτιαχναν τα Πανεπιστήμια στις αυλές των επιχειρήσεων, για να διαλέγει ο επιχειρηματίας τους φοιτητές σαν να είναι σύκα σε καλάθι.

Κατέβηκαν στον δρόμο εκείνοι που βδελύττονται τον δρόμο, εκείνοι που θεωρούν τις διαδηλώσεις αυτόχρημα παράνομες και καταστροφικές. Γι' αυτό φτάσαμε στη χρεοκοπία, κύριέ μου, επειδή οι εργατοπατέρες έκλειναν την Ερμού. Πρόκειται για βήμα υπαρξιακό κι ας ήταν λιγοστοί, εκατό, βία εκατόν πενήντα. Όσο κι αν τους κολάκευαν οι κάμερες των καναλιών, όσο κι αν τους έδειχνε ο φακός αφ' υψηλού και ευρυγωνίως, "αρέα - αρέα να φαινόμαστε καμιά σαρανταρέα" ήντουσαν και δεν ήτανε μαζί τους κι η Παναγιωταρέα.

Η Παναγιωταρέα δεν ήτανε, ήταν όμως ο Γεωργιάδης, ο Φορτσάκης, ο Βερέμης, ο Τζήμερος, ο Πορτοσάλτε, πολλοί μεν οι κλητοί, ολίγοι δε οι εκλεκτοί. Οι υπόλοιποι συμμετείχαν μόνο με το πνεύμα τους, το σώμα το άφησαν σπίτι, μην τυχόν και τους δουν οι φίλοι τους από το "GB Corner" και τους περάσουν για κομμουνιστές. Στενοχωρήθηκε κι ο Άδωνις κι έγραψε στο τουίτερ ότι «η σημερινή συγκέντρωση διαμαρτυρίας δεν ήταν τόσο μαζική όσο θα θέλαμε, ανάλογη της καταστροφής του νόμου Μπαλτά, αλλά η αστική τάξη ξυπνάει». Καλά ξυπνητούρια!

Αν ήμουν η κυβέρνηση, θα έβγαζα φωτογραφία τους συγκεντρωμένους αλλά και εκείνους που δεν κατέβηκαν στο Σύνταγμα, τον Σταύρο, τον Κυριάκο, τον Ψαριανό, θα τους έκανα αφίσα και θα έγραφα από κάτω: «Αν πέσουμε εμείς, θα σας κυβερνήσουν αυτοί!». Να μας κυβερνήσουν θέλουν οι θιασώτες του ευρωπαϊκού μετώπου, αυτό είναι το μήνυμα που στέλνουν προς τα μέσα και προς τα έξω, κυρίως προς τα έξω. Δώστε μας εμάς την ευκαιρία και θα κάνουμε όσα δεν τόλμησαν οι προηγούμενοι, και συντάξεις, και εργασιακά, και ιδιωτικοποιήσεις, και άλλα που θα τα σκεφτούμε από μόνοι μας. Το εξτρεμιστικό Κέντρο τα κάνει όλα και τα κάνει μετά χαράς, επειδή τα πιστεύει κι όχι επειδή τα επιβάλλουν οι δανειστές. Γατάκια δανειστές, όταν εσείς πηγαίνατε, εμείς ερχόμασταν.

Τρίβονται οι μετωπικοί να έρθουν στην εξουσία σαν σωτήρες πάνω σε γαϊδουράκια, μόνο που είναι οι προσπάθειές τους, των συφοριασμένων, σαν των Τρώων. Πλασάρονται σαν καινούργιοι, ενώ είναι οι παλαιοί των ημερών. Ο κόσμος τούς ξέρει κι από την καλή, κι από την ανάποδη, τους έχει δει να υπηρετούν τον Μητσοτάκη, τον Σημίτη, τον Καραμανλή, τον ΓΑΠ, τον Παπαδήμο, τον Σαμαρά. Υπηρέτες πολλών αφεντάδων, παρωχημένοι, διαβρωμένοι, φθαρμένοι, μην πω και διεφθαρμένοι γιατί θα αδικήσω κάποιους εξ αυτών.

Την αφίσα, σύντροφοι, την αφίσα.

ΑΥΓΗ

Διαβάστε Περισσότερα »

Να μην πάνε τα λείψανα στον "Άγιο Σάββα"

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη 

Να μην τα πάνε τα λείψανα της Αγίας Βαρβάρας στον "Άγιο Σάββα". Ας τα πάνε όπου αλλού θέλουν, σε εκκλησίες, σε ξωκλήσια, σε υπουργικά γραφεία, να μαζεύεται ο κόσμος να τα προσκυνάει. Προσκυνάει ο κόσμος μαζικά και είναι απόλυτο δικαίωμά του να το κάνει. Ας πράττουν οι άνθρωποι ό,τι τους κάνει να νιώθουν καλύτερα και να γίνονται καλύτεροι κι ας είναι οι πράξεις τους ακουσίως ειδωλολατρικές, στο πλαίσιο μιας θρησκείας που εδραιώθηκε πολεμώντας την ειδωλολατρία. Πολεμώντας, στην κυριολεξία, ρωτήστε τους αρχαιολόγους που έβρισκαν σπουδαίους ναούς της ελληνικής αρχαιότητας κάτω από ασήμαντες βυζαντινές εκκλησίες.

Ας τα πάνε τα λείψανα όπου θέλουν, αρκεί να μην τα πάνε στον "Άγιο Σάββα". Εκεί όπου νοσηλεύονται καρκινοπαθείς, σε συνθήκες ακραίας σωματικής και ψυχικής αδυναμίας, έτοιμοι να αρπάξουν όποιο ξεροκόμματο ελπίδας βρεθεί μπροστά τους. Ας μην τους εξαναγκάσουν να ακουμπήσουν την αξιοπρέπειά τους πάνω σε ένα ασημένιο κασελάκι με κόκκαλα, διότι περί εξαναγκασμού πρόκειται κι ας έχει τις καλύτερες προθέσεις η Εκκλησία της Ελλάδος κι ας έχει ακόμη καλύτερες προθέσεις ο αρμόδιος υπουργός, που, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, σκοπεύει να συνοδεύσει τα λείψανα στον "Άγιο Σάββα".

Σε εποχές φτώχειας και ανασφάλειας, οι περιφορές λειψάνων μπορεί να είναι μέχρι και ύποπτες και εν πάση περιπτώσει παραπέμπουν συνειρμικά σε εποχές μαύρες και σκοτεινές. Να τελειώνουμε, λοιπόν, με αυτά. Να τελειώνουμε, επίσης, με τις τιμές αρχηγού κράτους και τους κιλλίβαντες των κανονιών. Δεν είναι απλώς γελοίο, είναι και ασεβές. Είναι ασέβεια να αποδίδεις τιμές αρχηγού κράτους στην Αγία Βαρβάρα, σε μια ταπεινή κοπέλα που αποκεφαλίσθηκε από τους Ρωμαίους επειδή ασπάσθηκε τον χριστιανισμό. Και η ασέβεια γίνεται διπλή και τρίδιπλη, αν κοιτάξεις γύρω σου και δεις τι κουμάσια είναι οι περισσότεροι αρχηγοί των κρατών.

Οι υπουργοί που συμμετέχουν στην κυβέρνηση της Αριστεράς πρέπει να είναι άκρως προσεκτικοί με αυτά τα ζητήματα και τούτο ανεξαρτήτως της δικής τους πολιτικής και ιδεολογικής προέλευσης. Δεν εκπροσωπούν τους εαυτούς τους οι υπουργοί, εκπροσωπούν ένα ρεύμα σκέψης και πράξης που έχει δώσει πολυετείς μάχες κατά του ανορθολογισμού, του κληρικαλισμού, της εκμετάλλευσης του θρησκευτικού συναισθήματος. Πρόκειται για ζητήματα εξαιρετικά κρίσιμα και μην ακούσω κανέναν να λέει ότι τώρα δεν είναι ώρα για τέτοια, διότι τώρα δίνουμε μάχη με τους δανειστές για τη σωτηρία της χώρας. Κι όμως, τώρα είναι η ώρα για τα «τέτοια», τώρα που κρίνεται αν θα μπούμε στη νέα εποχή ή αν θα επιστρέψουν στο σκότος των σαμαράδων και των βενιζέλων.

Η σωτηρία της χώρας ή θα είναι συνολική -και οικονομική και ηθική και πνευματική- ή δεν θα υπάρξει. Παρά το περί του αντιθέτου λεγόμενο, οι πτωχοί ποτέ δεν είναι μακάριοι, είτε είναι πτωχοί στο πορτοφόλι είτε είναι πτωχοί τω πνεύματι.

ΑΥΓΗ

Διαβάστε Περισσότερα »

Λαός διαπραγματευτής

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη 

Οι πέντε δημοσκοπήσεις που δημοσιεύτηκαν το Σαββατοκύριακο έδειξαν τα εξής: Το 91,7% των πολιτών τάσσεται κατά της αύξησης του ΦΠΑ σε προϊόντα πρώτης ανάγκης, το 89,4% κατά της μείωσης των μισθών, το 89,4% κατά της μείωσης κύριων ή επικουρικών συντάξεων, το 85,8% κατά της απελευθέρωσης των ομαδικών απολύσεων, το 85,2% κατά της μείωση του ΕΚΑΣ, το 75,2% κατά της παραμονής του βασικού μισθού στα σημερινά επίπεδα. Για πρώτη φορά στα χρόνια των Μνημονίων οι «κόκκινες γραμμές» του λαού και της κυβέρνησης συμπίπτουν σχεδόν απολύτως (σ.σ.: λέμε «σχεδόν», διότι υπάρχει και το 3,5%, οι ψηφοφόροι του Κυριάκου και του Άδωνη, που ζητάει από την κυβέρνηση να δεχτεί τα πάντα). Δεν είναι «κόκκινες γραμμές», είναι η αυτονόητη αντίδραση λογικών ανθρώπων απέναντι στον νεοφιλελεύθερο εξτρεμισμό των δανειστών.

Στους δανειστές απευθύνεται πρωτίστως το μήνυμα των πολιτών. Η αντίσταση στα εξτρεμιστικά μέτρα που απαιτούν είναι αντίσταση του ελληνικού λαού και όχι κάποιων τρελών αριστερών που έτυχε να βρεθούν στην κυβέρνηση. Δεν είναι ιδιοτροπία του Τσίπρα, του Βαρουφάκη, του Λαφαζάνη, είναι απαίτηση λαϊκή, δεν συντρίβουν την κυβέρνηση οι Σόιμπλε, τους Έλληνες συντρίβουν και, αργά ή γρήγορα, θα λογοδοτήσουν γι' αυτό. Με τη σθεναρή στάση του, ο λαός παίρνει ενεργό μέρος στη διαπραγμάτευση, προς το παρόν μέσω των δημοσκοπήσεων. Αν χρειαστεί, και με άλλους τρόπους.

Στέλνουν κι άλλο μήνυμα οι πολίτες στους δανειστές. Τους λένε να μην ποντάρουν στην παλινόρθωση του παλαιού καθεστώτος, μην νομίζουν, δηλαδή, ότι θα ρίξουν την κυβέρνηση της Αριστεράς και θα ξαναφέρουν καβάλα στ' άλογο τους μερκελιστές. Από 17%-23% παίρνουν από κοινού η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις, δυο μέτρα κάτω από το χώμα έχουν θαφτεί και τα κόμματα και οι αρχηγοί τους. Αν πέσει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο η κυβέρνηση της Αριστεράς, θα ακολουθήσει παρατεταμένο πολιτικό χάος, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για μια χώρα με το γεωπολιτικό βάρος της Ελλάδας.

Οι πολίτες που ζητούν από την κυβέρνηση σε ποσοστό 75%-90% να μην πατήσει τις «κόκκινες γραμμές», οι ίδιοι της ζητούν, σε ποσοστό 65%-70%, να προχωρήσει σε συμφωνία και όχι σε ρήξη. Δεν είναι αντίφαση, είναι εντολή. Οι πολίτες ζητούν από την κυβέρνηση να κάνει ό,τι μπορεί για να φτάσει σε συμφωνία που δεν θα περιέχει επώδυνα και απαράδεκτα μέτρα. Να το πάει το πράγμα μέχρι τέλους, να χρησιμοποιήσει όλα τα όπλα, να μην υποκύψει στον πειρασμό της ρήξης. Όταν αντιμετωπίζεις κάθε μέρα τα θηρία, ο πειρασμός της ρήξης είναι μεγάλος, έχει ηρωικά στοιχεία η ρήξη, την επόμενη ημέρα, όμως, ξεκινάει η πορεία προς το άγνωστο, ιδίως όταν δεν υπάρχει η απαραίτητη προετοιμασία.

Οι πολίτες ζητούν από την Αριστερά να καταφέρει το δύσκολο, το σχεδόν αδύνατο. Γι' αυτό της δείχνουν εμπιστοσύνη που αγγίζει το 60%. Αν την είχαν για τα εύκολα, θα την άφηναν στο παλιό - καλό 5%, να έχει το κεφάλι της ήσυχο.

ΑΥΓΗ

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο Στάλιν δεν είναι χορτοφάγος

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη 

Ακολουθεί ανακοίνωση του ΠΑΜΕ: «H κοινή δήλωση των Τσίπρα - Γιούνκερ για τα εργασιακά και το ασφαλιστικό αποτελεί προάγγελο νέας συμφωνίας-ΛΑΙΜΗΤΟΜΟΥ για το λαό. Όπως η 'τρόικα' βαφτίστηκε 'θεσμοί', έτσι και η ΚΑΤΑΚΡΕΟΥΡΓΗΣΗ όσων εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων έχουν απομείνει στις εργασιακές σχέσεις και στο ασφαλιστικό βαφτίζονται ‘μοντέρνο και αποτελεσματικό σύστημα συλλογικών διαπραγματεύσεων' και ‘εκσυγχρονισμός του συνταξιοδοτικού συστήματος'».

Λαιμητόμος και κατακρεούργηση: τρομερές λέξεις που απεικονίζουν τρομερές πράξεις. Οι δήμιοι της κυβέρνησης ανεβοκατεβάζουν τη λεπίδα, τα κεφάλια κυλούν ματωμένα στο χώμα και τα σώματα τρέχουν αδέσποτα γύρω-γύρω κουτουλώντας (το «κουτουλώντας» δεν είναι δόκιμο, διότι προϋποθέτει την κατοχή κεφαλής) αναμεταξύ τους. Κι από δίπλα οι μηχανές του κιμά να δουλεύουν νυχθημερόν κατακρεουργώντας την εργατιά, σπλάχνα εκτοξεύονται ολούθε, ιπτάμενες σάρκες σκιάζουν τον ήλιο, δεν περιγράφω άλλο, με τύφλωσε το αίμα.

Στη μια πλευρά είναι οι δήμιοι του λαού, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ., στην απέναντι πλευρά οι προστάτες του λαού, το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ, και στη μέση ο ίδιος ο λαός που κοιτάει πότε από τη μια και πότε από την άλλη, σαν τα σκυλάκια στα παρμπρίζ των αυτοκινήτων. Υπέροχο σχήμα του ΠΑΜΕ, μόνο που πάσχει στο εξής: Ο λαός επιλέγει τους δημίους του σε ποσοστά που υπερβαίνουν το 45% και περιφρονεί τους προστάτες του, δίνοντας τους το γλίσχρο 4,5%. Πρόκειται για παραβίαση των φυσικών νόμων, για ψυχοδιανοητική διαστροφή, που μόνο ο Λεοπόλδος φον Ζάχερ Μάζοχ θα μπορούσε να περιγράψει με ακρίβεια. Για να το πούμε λαϊκά, γυρεύοντας πάει ο ποπός του λαού για καρατόμηση και κατακρεούργηση.

Δεν υπάρχει σωσμός στην Ελλάδα, κυρίες και κύριοι του ΠΑΜΕ. Go west, young men and women, πηγαίνετε στο Χόλιγουντ να αξιοποιήσετε το ταλέντο σας στην περιγραφή λουτρών αίματος, σπλάτερ τα λένε εκεί στη Μέκκα του κινηματογράφου. Θα μπορούσατε να γράψετε σενάρια για σπλατεριές περιωπής, ξεκινώντας από το «Ο Στάλιν δεν είναι χορτοφάγος», που ταιριάζει με την μανταλιτέ σας. Η υπόθεση θα έχει ως εξής:

Ο Πατερούλης σηκώνεται από τον τάφο για να κατακρεουργήσει τους αστούς. Όπλο του δεν είναι τα δόντια, δεν είναι τα νύχια, δεν είναι τα χέρια, δεν είναι τα πόδια. Όπλο του είναι το μουστάκι, που έχει γίνει ραδιενεργό από το Τσερνομπίλ, οπότε ένα άγγιγμα αρκεί για να κατακρεουργήσει τον εχθρό. Υπάρχει ένα ζήτημα, ωστόσο. Πριν από τον εξωτερικό εχθρό, πρέπει να εξοντωθεί ο εσωτερικός, οι ρεφορμιστές, οι οπορτουνιστές, οι προδότες. Αν δεν εξολοθρεύσεις τους προδότες, δεν μπορείς να τα βάλεις με τους αστούς, άλλωστε οι προδότες είναι χειρότεροι από τους αστούς, κι άμα ξεμπερδέψεις με τους προδότες, δεν υπάρχει λόγος να ασχοληθείς με τους αστούς, χαμένος χρόνος και κόπος.

Θα είναι σούπερ υπερπαραγωγή. Εκτός από τον Στάλιν, θα παίζουν και ο Τρότσκι, ο Μπουχάριν, ο Ζηνόβιεφ, ο Κάμενεφ, οι εκτελεσθέντες των δικών της Μόσχας, οι εκτοπισμένοι των γκούλαγκ, οι τρόφιμοι των ψυχιατρείων. Θα στομώσει το μουστάκι από αίμα ρεφορμιστών.

ΑΥΓΗ

Διαβάστε Περισσότερα »

Θάνατος στους παιδοκτόνους!

Γιώργος Ανανδρανιστάκης

Είναι, λέει, δίκαιο εθιμικό. Οι παλαιοί κρατούμενοι προπηλακίζουν, δέρνουν, φονεύουν ενίοτε, τους παιδεραστές και τους παιδοκτόνους που καταφτάνουν στη φυλακή. Δεν είναι αυτοδικία. Η αυτοδικία -απολύτως καταδικαστέα και αυτονοήτως κολάσιμη- προϋποθέτει συναισθηματική εμπλοκή, σκοτώνεις κάποιον επειδή σκότωσε το παιδί σου, τον αδελφό σου, τον πατέρα σου. Εδώ δεν υπάρχει η παραμικρή συναισθηματική εμπλοκή, πρόκειται για ψυχρό έγκλημα, για τελετουργία βίας που εδραιώνει την εξουσία κάποιων εντός της φυλακής.

Η θανατική ποινή καταργήθηκε τον Δεκέμβριο του 1993 και η πράξη αυτή επισφραγίσθηκε με τη συνταγματική αναθεώρηση του 2001. Πρόκειται για γενναίο βήμα εκπολιτισμού, για πολιτική απόφαση μεγάλης βαρύτητας, σε ένα κράτος που για δεκαετίες χρησιμοποιούσε τη θανατική ποινή ως μέσο εκμηδένισης των αντιφρονούντων. Η κατάργηση της θανατικής ποινής είναι καθολικής ισχύος, δεν εκτελούμε τον δράστη, όσο βαρύ, αποτρόπαιο, απόκοσμο κι αν είναι το έγκλημά του. Αυτή η καθολικότητα δεν μπορεί να αμφισβητηθεί εμπράκτως από κανέναν, πολύ περισσότερο από εγκληματίες που αποδίδουν στον φόνο χαρακτηριστικά εθιμικού δικαίου.

Αρχηγοί μαφιόζικων οικογενειών που έχουν ξεπαστρέψει τη μισή παραλιακή, επαγγελματίες δολοφόνοι που σκοτώνουν αγνώστους για 5.000 ευρώ, έμποροι ναρκωτικών που ρίχνουν δηλητήρια στις πιάτσες, όλοι αυτοί συνεδριάζουν ως συμβούλιο γερόντων της φυλακής και αποφασίζουν να σκοτώσουν τον νεοφερμένο επειδή είναι παιδεραστής ή παιδοκτόνος. Για να είμαστε ακριβείς, ο νεοφερμένος κατηγορείται για παιδεραστία ή παιδοκτονία, δεν έχει δικαστεί ακόμη, δεν του έχει επιβληθεί ποινή, εκτός κι αν θεωρείται δίκη και καταδίκη η υστερία των καναλιών.

Αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους μαφιόζους, τους δολοφόνους και τους εμπόρους. Δικάζουν από μόνοι τους, καταδικάζουν και εκτελούν. Και μετά ενδύουν την αποτρόπαια πράξη τους με πλουμιστά ψιμύθια, την αποκαλούν απονομή δικαιοσύνης, κάτι σαν το χέρι του Κυρίου που έρχεται να καλύψει με τα δάχτυλά του τα κενά του ανθρώπινου νόμου. Οι δολοφόνοι αποδίδουν ευγενικά κίνητρα στην πράξη τους και κάποιοι από τους εκτός τσιμπάνε, βλέπουν στον φόνο ψήγματα δικαίου, ακούν για την «ηθική του κελιού» και εκστασιάζονται. Η φυλακή αναδίδει αύρα μυστικισμού και ο μυστικισμός είναι πάντοτε ελκυστικός για τους αδαείς.

Δεν υπάρχει ηθική, δεν υπάρχει δικαιοσύνη, δεν υπάρχει ευγένεια στις πράξεις των εκτελεστών. Σκοτώνουν τον νεοφερμένο για να δείξουν στους μέσα και στους έξω ότι υπάρχει κάποιου είδους πυραμίδα του εγκλήματος. Στην κορυφή της πυραμίδας είναι οι παιδεραστές και οι παιδοκτόνοι, άρα όλοι οι άλλοι που είναι από κάτω δεν είναι τόσο κακοί όσο δείχνουν. Όταν υπάρχει ο χείριστος, αυτός που βρίσκεται στο μηδέν, οι άλλοι είναι σχετικώς καλοί, ξεκινούν από το 0,1 και ανεβαίνουν. Οι αυτόκλητοι τιμωροί εκτελούν τον έσχατο της πυραμίδας του εγκλήματος κι έτσι διατηρούνται στην κορυφή της πυραμίδας της φυλακής.

Οι εξουσιαστικές τελετουργίες θανάτου πρέπει να εκλείψουν διά παντός και τούτο είναι χρέος της Πολιτείας να το διασφαλίσει. Αν πάθει κάτι ο φερόμενος ως δολοφόνος πατέρας της Άννυ, το κρίμα θα είναι στον λαιμό των αρμοδίων.

ΑΥΓΗ

Διαβάστε Περισσότερα »

Ας έρθουν, λοιπόν, οι Σταύροι

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΝΑΝΔΡΑΝΙΣΤΑΚΗ

Ο ένας εκ των δανειστών, το ΔΝΤ, επιμένει στη μείωση των συντάξεων και την απελευθέρωση των απολύσεων και είναι πιο χαλαρό με το πλεόνασμα και το χρέος. Άρα, δύο κακά (εργασιακά, ασφαλιστικό) και δύο καλά (πλεόνασμα, χρέος). Οι άλλοι δύο εκ των δανειστών, η Κομισιόν και η ΕΚΤ, είναι σκληροί με το πλεόνασμα και το χρέος και λίγο πιο χαλαροί με το ασφαλιστικό και τα εργασιακά. Άρα, έχουμε και εδώ δύο καλά (ασφαλιστικό, εργασιακά) και δύο κακά (πλεόνασμα, χρέος).

Σύμφωνα, λοιπόν, με την Ανωτάτη Μπακαλική, οι τρεις δανειστές κομίζουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τέσσερα καλά -που ο Θεός να τα κάνει- και τέσσερα κακά -εδώ δεν χρειάζεται η παρέμβαση του Υψίστου, είναι κακά αναντάμ μπαμπαντάμ. Αν ήθελαν να καταλήξουν σε συμφωνία της προκοπής, θα το μοίραζαν κάπως το πράγμα, θα έβαζαν δύο καλά και δύο κακά, άντε ένα καλό και τρία κακά. Ετούτοι οι ερίφηδες, όμως, διαγράφουν και τα τέσσερα καλά και ρίχνουν στο τραπέζι και τα τέσσερα κακά μαζί. Και τα εργασιακά και το ασφαλιστικό και το πλεόνασμα και το χρέος, πάρε να 'χεις μέχρι τελικής πτώσεως.

Ας υποθέσουμε -που δεν το υποθέτουμε- ότι η κυβέρνηση αποδέχεται και τους τέσσερις μαύρους όρους, κόβει συντάξεις, κόβει δημόσιες δαπάνες, βάζει επαχθέστατους φόρους, απελευθερώνει τις απολύσεις, στέλνει στις ελληνικές καλένδες τη διευθέτηση του δημόσιου χρέους. Ακόμη κι αν τα πράξει αυτά -δείτε το ως τελετουργικό δημόσιας αυτοκτονίας-, η καταστροφή της οικονομίας και των πολιτών θα είναι απολύτως βέβαιη. Μετά από ένα πρώτο αναπετάρισμα των αγορών, το σπιράλ της ύφεσης, αυτό που μας πνίγει εδώ και πέντε χρόνια, θα σφίξει κι άλλο. Οι φόροι των δισεκατομμυρίων, οι κρατικές δαπάνες που θα συρρικνωθούν, η αγοραστική δύναμη που θα αφαιρεθεί από τη μείωση των συντάξεων, όλα αυτά μαζί και το καθένα χώρια, θα εξαντλήσουν την ικμάδα των μεγεθών και των ανθρώπων. Κι αν μείνει και καμιά σταγόνα αίμα, θα την ρουφήξει με το καλαμάκι το χρέος, αυτό το αδηφάγο τέρας των 175 δισ. ευρώ.

Ακόμη κι αν φύγουν οι τρελοί του ΣΥΡΙΖΑ κι έρθουν οι λογικοί ευρωπαϊστές, ακόμη και τότε η πορεία προς τα βράχια -να τα πούμε κι εμείς τα βράχια, μην τα λένε μόνο αυτοί- είναι αναπόφευκτη. Ας έρθουν λοιπόν οι λογικοί, ας έρθουν οι Σταύροι να εφαρμόσουν κατά γράμμα τις τέσσερις απαιτήσεις των δανειστών. Σε πέντε - έξι μήνες στην ίδια έρημο θα έχουν βρεθεί κι ας κραυγάζουν νυχθημερόν «ευρώ πάση θυσία!».

Η μόνη λύση είναι να μην περάσουν τα τέσσερα κακά της μοίρας μας. Όχι με ρήξη, τη ρήξη πρέπει να την έχεις προετοιμάσει, να ξέρεις τι θα κάνεις την πρώτη ώρα, την πρώτη μέρα, τον πρώτο μήνα. Διαπραγμάτευση χρειάζεται, σκληρή, αδιάλλακτη, με απειλές του στυλ αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων. Αυτό μόνο η κυβέρνηση της Αριστεράς μπορεί να το κάνει. Άμα περιμένεις από τους Σταύρους, σώθηκες.

ΑΥΓΗ

Διαβάστε Περισσότερα »

Ποιος φοβάται την ΕΡΤ;

Γιώργος Ανανδρανιστάκης

Τον Ιούνιο του 2013, το καθεστώς του Σαμαρά ένιωσε ότι η ισχύς έτρεχε από τα μπατζάκια του. Ήταν πρωτίστως το Μνημόνιο της Κύπρου, το οποίο έδειξε ότι οι δανειστές είναι εντελώς ανάλγητοι και τούτο είχε δώσει δημοσκοπικό αέρα στα πανιά μιας κυβέρνησης μερκελιστών, που ήταν έτοιμη να πει ναι σε όλα. Ήταν και η επίδειξη πυγμής με την επιστράτευση των καθηγητών και των εργαζόμενων στο μετρό, ήταν και η εξωφρενική στήριξη από τα ΜΜΕ, ήταν και η Χρυσή Αυγή που περιπολούσε στους δρόμους ως μακρύ χέρι μιας αδίστακτης εξουσίας, ήταν, ήταν.

Τον Ιούνιο του 2013, η αίσθηση της ισχύος τύφλωσε το καθεστώς και το εξώθησε στο απονενοημένο διάβημα: Στις 11 του μηνός διέπραξαν το πρωτοφανές, έριξαν μαύρο στη δημόσια τηλεόραση, πρώτοι αυτοί και μόνοι σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο. Το έκαναν, δήθεν, για να δώσουν στην τρόικα τις τρεις από τις πέντε χιλιάδες απολύσεις που ζητούσε μετ' επιτάσεως. Αυτή ήταν η αφορμή. Η αιτία ήταν πιο βαθιά, ήταν αμιγώς ιδεολογική. Στα ακροδεξιά μάτια των Σαμαράδων η ΕΡΤ έμοιαζε με κάστρο γεμάτο κομμουνιστές, το τελευταίο οχυρό της τελευταίας Σοβιετικής Δημοκρατίας. Γκρεμίζοντας το κάστρο, γκρέμιζαν την, κατ' αυτούς, ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς και θεμελίωναν πάνω στα χαλάσματα τη δική τους δεξιά ηγεμονία. Παρεμπιπτόντως, έκαναν και ένα δωράκι στους πεφιλημένους καναλάρχες, που περίμεναν σαν τα κοράκια να πέσει στα στόματά τους η διαφήμιση της ΕΡΤ.

Από τότε έχουν περάσει σχεδόν δύο χρόνια και το παντοδύναμο καθεστώς είναι πλέον ένα ασκέρι ηττημένων που φαγώνονται μεταξύ τους για τ' απομεινάρια των κομμάτων τους. Αυτοί φαγώνονται και πάνω από τα κεφάλια τους ίπταται η επαναλειτουργία της ΕΡΤ, σαν πιστοποιητικό θανάτου του πραξικοπήματος που γεννήθηκε στις 11 Ιουνίου του 2013 και θα αποβιώσει αισίως στις 11 Ιουνίου του 2015. Τους πονάει η επαναλειτουργία της ΕΡΤ, είναι σύμβολο της πολιτικής και ιδεολογικής ήττας τους, γι' αυτό έχουν βγάλει στο μεϊντάνι τα σκυλιά τους να αλυχτούν. Πίσω από τα ουρλιαχτά της Βούλτεψη και του Άδωνι κρύβεται ο Σαμαράς, κρύβεται ο Λαζαρίδης, κρύβεται ο Μπαλτάκος, ο μαύρος εμπνευστής του μαύρου της ΕΡΤ.

Πονούν οι Σαμαράδες, πονούν και οι καναλάρχες. Πονούν διότι γνωρίζουν ότι η δημόσια τηλεόραση μπορεί να τους σαρώσει στον τομέα της ενημέρωσης. Τα ιδιωτικά κανάλια λειτουργούν πλέον σαν καρτέλ, λένε κάθε βράδυ τα ίδια πράγματα με τον ίδιο τρόπο. Σαν να τα έχει γράψει όλα τα δελτία ένας άνθρωπος, σαν να τα εκφωνεί ένας άνθρωπος που αλλάζει απλώς ρούχα και περούκες. Το κενό είναι μεγάλο και για να καλυφθεί, χρειάζεται απλώς να βγει κάποιος και να πει τις ειδήσεις με επάρκεια, επαγγελματισμό και αντικειμενικότητα. Να πει τα πράγματα ως έχουν, χωρίς σάλτσες και παραγεμίσματα.

Η δημόσια τηλεόραση έχει πεδίον δόξης λαμπρό, υπό την προϋπόθεση ότι θα είναι δημόσια και όχι κομματική. Ούτε καν κρατική.

ΑΥΓΗ

Διαβάστε Περισσότερα »

Αντίσταση με ματωμένα φιλέτα στη χούντα της Αριστεράς

Γιώργος Ανανδρανιστάκης

Στα χρόνια της χούντας των Απριλιανών, οι άνθρωποι μαζεύονταν στα σπίτια και τραγούδαγαν αντάρτικα. Στα χρόνια της αριστερής χούντας -ναι, έχουμε αριστερή χούντα, το λένε κάθε πρωί ο Μπάμπης με τον Άρη- η αντίσταση γίνεται σε απομακρυσμένα κτήματα, με αστακούς, σαμπάνιες, φιλέτα και στο τέλος τραγουδάει ο Ρέμος. Μιλάμε για ακραίες καταστάσεις.

Κορυφαία πράξη αντίστασης ήταν ο γάμος γνωστού εφοπλιστή, το όνομα του οποίου δεν θα αποκαλύψουμε για λόγους ασφαλείας. Αλιεύουμε την είδηση από έντυπα κοσμικά, που σε λίγο θα τα κρύβουμε μέσα στην "Αυγή", όπως κρύβαμε επί Απριλιανών την "Αυγή" μέσα στα κοσμικά έντυπα. Οι εντός παρενθέσεων σημειώσεις είναι δικές μας: «Τη σχέση του με τη Χ.Δ., επισφράγισε ο εφοπλιστής Γ.Λ. σε έναν γάμο χολιγουντιανής υπερπαραγωγής. Όσοι παραβρέθηκαν στον γάμο, που έγινε στην Αγία Μαρίνα Εκάλης (σε μία από τις πλέον απομακρυσμένες και απόκοσμες περιοχές της Αττικής) και στη δεξίωση που ακολούθησε στο κτήμα Riviera (το Riviera δεν είναι τυχαίο, παραπέμπει σε αυτοεξορία), τον περιγράφουν ως τον γάμο της δεκαετίας.

Στην εκκλησία, όπου οι καλεσμένοι ήταν ελάχιστοι (ο στενός πυρήνας προφανώς), η νύφη έλαμπε μέσα στο νυφικό που είχε ράψει ειδικά για εκείνη η Σήλια Κριθαριώτη (κριθάρι θα τρώμε με τους κομμουνιστές που μπλέξαμε). Η φινέτσα και η πολυτέλεια χαρακτήριζαν μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια, όπως και τις μπομπονιέρες που είχαν την υπογραφή του κοσμηματοπωλείου Kessaris (γνωστός αντιστασιακός, αυτός που έλεγε ότι η οικονομία καταστράφηκε από τις διαδηλώσεις).

Ακόμη πιο εντυπωσιακό το σκηνικό στον χώρο όπου δόθηκε η δεξίωση. Οι 500 καλεσμένοι διασκέδασαν σε ένα σκηνικό στο οποίο κυριαρχούσαν οι εντυπωσιακές συνθέσεις λουλουδιών και τα αναμμένα αρωματικά κεριά (λουλούδια και κεριά, συμβολική κηδεία της θνήσκουσας Αστικής Δημοκρατίας). Εξίσου εντυπωσιακό και το δείπνο. Απέριττο και γευστικό. Σαλάτα αστακού (είχαν ελάχιστο αστακό, ίσα - ίσα για τη σαλάτα) και φιλέτο σενιάν (φιλέτο ματωμένο, προμήνυμα του αίματος που θα χυθεί όταν ξεκινήσει η ένοπλη αντίσταση). Οι καλεσμένοι χόρεψαν και διασκέδασαν με την ψυχή τους, με το κέφι να χτυπά κόκκινο όταν στην πίστα ανέβηκε ο Αντώνης Ρέμος (είναι τυχαίο ότι απ' όλους τους κοσμικούς καλλιτέχνες διάλεξαν τον Ρέμο, που έχει τραγουδήσει Θεοδωράκη, μαζί με τον κομμουνιστή Νταλάρα;)".

Έγιναν κι άλλα στον γάμο της δεκαετίας: Οι καλεσμένοι είδαν με δάκρυα στα μάτια και με κεριά στα χέρια κλασικές εκπομπές του Πρετεντέρη με τον Ψαριανό, τη Σώτη, τον Βορίδη και τον Τατσόπουλο (μόλις εμφανίστηκε ο Πέτρος, οι μισές κυρίες λιποθύμησαν), άκουσαν ραδιοφωνικές εκπομπές με τον διωκόμενο Θεόδωρο Πάγκαλο -«το πάχος για τη λευτεριά είναι δυνατότερο απ' όλα τα κελιά» φώναξαν οι πιο τολμηροί- απήγγειλαν άρθρα του Παπαχελά συνοδεία εκκλησιαστικού οργάνου και, στο τέλος, έφαγαν μια τεράστια τούρτα, μέσα από την οποία βγήκε ο Άδωνις ντυμένος με παραδοσιακή στολή της Κάτω Βαυαρίας.

Κάποιοι λαίμαργοι βιάστηκαν και δάγκωσαν τον Άδωνι σε περιοχές ευαίσθητες, δεν πειράζει όμως, αν είναι για την ελευθερία, ας πάει και το παλιάμπελο.

ΑΥΓΗ

Διαβάστε Περισσότερα »