Ο Θανάσης Καρτερός είναι μπουζούκι

Του Κώστα Εφήμερου

Με την ευκαιρία της επετείου του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία επιτρέψτε μου ένα σχόλιο για την εφημερίδα ΑΥΓΗ και για την επαναφορά της μεταλλαγμένη θεωρίας των δύο άκρων όπως αυτή εκφράζεται κυρίως στα κείμενα του Θανάση Καρτερού.

Στο τελευταίο κείμενο Είναι ο Τσίπρας, μπουμπούνα, ο Θανάσης Καρτερός γράφει: «Γιατί έκατσε και "τον έσκισε σαν κότα ο Γερμαναράς", λέει ο αριστερός Δελαστίκ. Γιατί αποδείχτηκε "παιδί της καρπαζιάς", λέει η Χρυσή Αυγή"» και παρακάτω «Σαν να ακούω την πληρωμένη, χρυσαυγίτικη το γένος, απάντηση: Γιατί έτσι κάνουν στους υπηρέτες τα αφεντικά».

Το γενικότερο πνεύμα της αρθογραφίας του Καρτερού εδώ και περίπου έξι μήνες εκφράζεται από μια επιθετικότητα σε οποιονδήποτε ασκεί κριτική στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, στην «εσωτερική Τρόικα» όπως χαρακτηρίζει συχνά. Ωστόσο, ο όρος αυτός -πριν ο πρωθυπουργός υποκύψει στους εκβιασμούς των πιστωτών τουλάχιστον- αφορούσε τα εγχώρια συμφέροντα της διαπλοκής και του παλαιοκομματικού συστήματος που είχαν κοινά συμφέροντα με τους δανειστές και όχι τους δανειολήπτες.

Σήμερα ο Καρτερός επιχειρεί την διεύρυνση της κατηγορίας των εχθρών εντάσσοντας σε αυτούς οποιονδήποτε ασκεί οποιασδήποτε κλίμακας κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ. Χρησιμοποιεί το επιχείρημα με τον αστυνομικό και το μπουζούκι: Η Χρυσή Αυγή λέει ότι σήμερα έχει κρύο, ο Δελαστίκ είπε ότι σήμερα έχει κρύο, άρα ο Δελαστίκ είναι χρυσαυγίτης.

Και δυστυχώς για τον Καρτερό το σύνολο της κοινωνίας αναγνωρίζει απόλυτα ότι η υπογραφή του τρίτου μνημονίου ήταν ήττα για τον Αλέξη Τσίπρα με την ίδια βεβαιότητα ότι σήμερα έχει κρύο. Στο σύνολο της κοινωνίας εντάσσεται δε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός ο οποίος την ημέρα της αναγγελίας των εκλογών του Σεπτέμβρη ξεκίνησε λέγοντας «Ελληνίδες και Έλληνες ας είμαστε ειλικρινείς, η συμφωνία που υπογράψαμε δεν είναι αυτή που θα θέλαμε».

Ένα χρόνο από την 25η Γενάρη του 2015 η αριστερά βρίσκεται σε φάση ενδοσκόπησης και αναταραχής. Ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε στην εξουσία τροφοδοτώντας την πόλωση της κοινωνίας ανεβάζοντας τους τόνους της πολιτικής αντιπαράθεσης. Έκανε λόγο για χούντα, για προδότες, για Τσολάκογλου και για αποικιοκρατία αλλά όταν βρέθηκε μπροστά στο δίλλημα και θεώρησε ότι δεν είχε άλλη επιλογή από την διατήρηση του μνημονίου αντί να προσπαθήσει να εξηγήσει γιατί δεν υπήρχε τελικά εναλλακτική πέρασε στην αντεπίθεση διατηρώντας την επιθετική φρασεολογία προς τα τμήματα της κοινωνίας που δεν ακολούθησαν.

Η ιστορική Αυγή μετατράπηκε σε μια εφημερίδα που δεν εκφράζει παρά μόνο ένα πολύ συγκεκριμένο κομμάτι της αριστεράς. Δεν άνοιξε το διάλογο με αυτούς που απογοήτευσε ο Τσίπρας αλλά τους βάφτισε πουλημένους... και εσχάτως και χρυσαυγίτες.

Η Τασία Χριστοδουλοπούλου σε μια τηλεοπτική συνέντευξη που μας παραχώρησε πριν τις εκλογές του Σεπτέμβρη ανέφερε ότι υπογραφή του μνημονίου ήταν σαν έναν άνθρωπο που ξαφνικά λούζεται με έναν κουβά νερό. «Επειδή βραχήκαμε δεν σημαίνει ότι δεν θα στεγνώσουμε... τόσα χρόνια αντιμνημονιακού αγώνα δεν πάνε χαμένα... δεν θα γίνουμε μνημονιακοί επειδή ψηφίσαμε μνημόνιο... θα στεγνώσουμε όπως στεγνώνει το βρεγμένο μπλουζάκι» έλεγε τότε. Κι όμως, αυτή η προσέγγιση δεν φαίνεται να είναι αυτή που τελικά επιλέγεται από την κυβέρνηση όταν τα κομματικά έντυπα βάλλουν κατά οποιουδήποτε ασκεί κριτική στους «βρεγμένους».

Η υπογραφή της 12ης Ιουλίου ήταν αναμφισβήτητα ιστορικής σημασίας για την αριστερά. Η μετάλλαξη, οι εσωτερικές ζυμώσεις και το αποτέλεσμα αυτών δεν είναι δυνατόν να αποτιμηθούν αυτή τη στιγμή. Προσωπικά ανήκω σε αυτούς που δεν μπορούν να πουν απόλυτα -ακόμα- ότι ο Τσίπρας είναι «μια από τα ίδια», παρά τις ενδείξεις. Δεν μπορώ, ίσως και συναισθηματικά, να τον βάλω στον ίδιο κουβά με τον Βενιζέλο ή τον Σαμαρά, όχι μόνο επειδή δεν έχουν την ίδια ευθύνη αυτοί που σχεδίασαν τον μονόδρομο της κρίσης με αυτούς που τον εφαρμόζουν αλλά και επειδή δεν είμαι σίγουρος ότι όσοι υποστηρίζουν άλλες εναλλακτικές είναι σε θέση να τις εφαρμόσουν.

Πιστεύω λοιπόν ότι δεν είμαστε ακόμα ενημερωμένοι ούτε για όσα οδήγησαν τον Αλέξη Τσίπρα σε αυτή του την επιλογή, ούτε για τα όσα θα μπορούσαν να γίνουν αντί για αυτή. Δεν βλέπω λοιπόν κάποιον πολιτικό σχηματισμό που θα μπορούσε να εμπνεύσει την ελπίδα αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει με το στανιό να υποστηρίζω το καταστροφικό και ατελέσφορο σχέδιο του μνημονίου που εφαρμόζει τώρα ο πρωθυπουργός.

Για εμένα λοιπόν κύριε Καρτερέ, που ακόμα προβληματίζομαι, που ακόμα αναρωτιέμαι και προσπαθώ να καταλάβω, για εμάς που δεν πειστήκαμε ούτε από τα επιχειρήματά σας αλλά ούτε και των άλλων, για όλους όσοι στην τελική σε λίγα χρόνια θα σχηματίζουν μέσω νέων ή παλιών σχηματισμών τις τάξεις της αριστεράς καλό θα ήταν να ξανασκεφτείτε δυο φορές πριν αρχίσετε να πληκτρολογείτε το επόμενό σας κείμενο.

Λάβετέ το αυτό σαν μια προειδοποίηση, όχι και τόσο φιλική.

ΤΡΡ

Διαβάστε Περισσότερα »

Έλα μωρέ, δεκαπέντε βρέφη ακόμα είναι

Του Κώστα Εφήμερου

Πριν από λίγες ημέρες η παγκόσμια κοινή γνώμη συνταράχτηκε από την φωτογραφία του τρίχρονου Αϊλάν πουν τον ξέβρασε νεκρό η θάλασσα, θύμα των πολέμων, της προσφυγιάς και της μεταναστευτικής πολιτικής της δύσης. Από καιρό σε καιρό η κοινή γνώμη τα παθαίνει αυτά τα σοκ αλλά μετά συνηθίζει, οπότε δεν υπάρχει άγχος.

Την εβδομάδα που μας πέρασε άλλωστε τα ΜΜΕ επικεντρώθηκαν κυρίως στον πατέρα του μικρού Αϊλάν που έχασε επίσης την γυναίκα του και το άλλο του παιδί. Σύμφωνα με μια γυναίκα που βρισκόταν επίσης στο φουσκωτό ο πατέρας ήταν αυτός που οδηγούσε το φουσκωτό από την Τουρκία. Η γυναίκα από τη Συρία που έχασε στη ψυχρή θάλασσα επίσης τα δύο της παιδιά υποστήριξε ότι ο πατέρας του Αϊλάν ήταν ο καπετάνιος του πλοιαρίου από την αρχή του ταξιδιού και τον είχε δει μάλιστα με τον άνθρωπο που πλήρωσε τα 10.000 δολάρια στην Τουρκία για να περάσει στην Ευρώπη αυτή και η οικογένειά της.

Έτσι η κοινή γνώμη είχε επιτέλους την άνεση να ξε-σοκαριστεί για λίγο αφού ο πατέρας του μικρού ήταν τελικά ο διακινητής και άρα ένα κτήνος που εκμεταλλεύεται τους πρόσφυγες. Εντάξει, δεν σκέφτηκε κανείς ότι καλά να πάθει το παιδί αλλά όλο και κάποιος θα σκέφτηκε καλά να πάθει ο πατέρας.

Καταναλώνουμε τις ειδήσεις όπως τα πρόβατα το γρασίδι. Σε κανένα ρεπορτάζ από όλα κυριολεκτικά τα τηλεοπτικά δίκτυα, τις εφημερίδες και τις ιστοσελίδες δεν είδα κάποιον να κάνει την πολύ απλή σκέψη: «ο διακινητής δηλαδή που βγάζει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ από το δουλεμπόριο έβαλε στο ριψοκίνδυνο φουσκωτό τα δύο του βρέφη και τη γυναίκα του για να τα περάσει στην Ευρώπη»;

Ο πατέρας του Αϊλάν είναι μια τραγική φιγούρα. Δεν χρειάζεται να κάνεις κάποιο επιτόπιο ρεπορτάζ για να καταλάβεις ότι είναι θύμα και όχι θύτης. Δεν ξέρω αν ισχύει η δική του ερμηνεία ότι ανέλαβε το φουσκωτό όταν ο καπετάνιος φοβήθηκε και έπεσε στη θάλασσα ή όντως ήταν αυτός που ανέλαβε να περάσει αυτές τις κατατρεγμένες ψυχές στην αντίπερα όχθη, είμαι σίγουρος όμως ότι αν είχε βγάλει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ θα έβρισκε ένα τρόπο να περάσει την οικογένειά του στην πρώτη θέση. Ο άνθρωπος αυτός είτε πλήρωσε, όπως υποστηρίζει, είτε οδήγησε το φουσκωτό το σίγουρο είναι ότι προσπαθούσε να διαφύγει στην Ευρώπη. Όπως το βαποράκι που αναλαμβάνει να πασάρει ναρκωτικά για να εξασφαλίσει τη δόση του είναι θύμα της κοινωνίας που φτιάξαμε.

Την Δευτέρα η Τασία Χριστοδουλοπούλου βρέθηκε ως καλεσμένη στο τηλεοπτικό στούντιο του ThePressProject. Η συνέντευξη ήταν πολύ ενδιαφέρουσα σε πολλά επίπεδα αλλά αυτό που σόκαρε την ελληνική κοινωνία ήταν η δήλωσή της ότι «οι νησιώτες πλούτισαν από τους πρόσφυγες». Φυσικά αναφερόταν στους επιτήδειους συμπατριώτες μας που εκμεταλλεύονται τον τρόμο των προσφύγων, χρεώνοντας ακόμα και την επίσκεψη στην τουαλέτα αλλά τα ελληνικά ΜΜΕ και πολλοί «καταξιωμένοι» δημοσιογράφοι έπεσαν από τα σύννεφα με το θράσος της πρώην υπουργού. Ακούστηκαν πολλά ενδιαφέροντα και έτσι με τούτα και με τα άλλα οι μέρες πέρασαν και όλοι ξεχάσαμε τον μικρό Αϊλάν. Έφυγαν και οι περισσότεροι πρόσφυγες για τις βόρειες χώρες (ποιος θέλει να μείνει εδώ; Ούτε εμείς δεν θέλουμε να μείνουμε εδώ) και τώρα παρακολουθούμε τρώγοντας πατατάκια τους απάνθρωπους Ούγγρους που το μόνο που δεν έχουν κάνει μέχρι τώρα είναι να δολοφονούν τους πρόσφυγες. Μα είναι άνθρωποι αυτοί;

Όχι σαν και εμάς που η αλληλεγγύη τρέχει στο αίμα μας... Αλλά για μια στιγμή... Τι είναι αυτό; Ένα βίντεο που δείχνει τους «δικούς μας» να τρέχουν να κάνουν πλιάτσικο στο φουσκωτό που φτάνει στη Λέσβο ώστε να «απαλλοτριώσουν» τη μηχανή και τις δεξαμενές καυσίμου για να τις πουλήσουν μετά και πάλι στους διακινητές; (οι πινακίδες του αυτοκινήτου ανήκουν σε έλληνα και έχει γίνει ήδη η σχετική καταγγελία στις αρχές)

Το ThePressProject έχει πάρει την πρωτοβουλία να συγκεντρώσει υπογραφές προκειμένου να ζητήσουμε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα κράτη μέλη της Ευρώπης να αλλάξει στάση και να δημιουργήσει κέντρα καταγραφής και αιτήματος ασύλου στις χώρες συγκέντρωσης των προσφύγων ώστε οι άνθρωποι αυτοί να μπορέσουν να ταξιδέψουν ασφαλώς προς τις χώρες που επιθυμούν.

Η κοινωνία που έχουμε φτιάξει προτιμάει να πνίγονται και μερικοί μπας και του κοπεί κανενός η όρεξη να περάσει στην Ευρώπη. Αλλά οι Σύριοι αφήνουν πίσω τους θηριωδίες. Βιασμούς και φριχτές δολοφονίες με τα όπλα που εμείς, η δύση, δώσαμε στους αντάρτες όταν μας ενοχλούσε ο Άσαντ. Οι άνθρωποι αυτοί αφήνουν πίσω τους αίμα και πόνο και θα προσπαθήσουν να περάσουν στην Ευρώπη ακόμα και κολυμπώντας.

Ας αφήσουμε λοιπόν τις ευκολίες. Είμαστε όλοι ένοχοι. Ας συνταραχτούμε ξανά. Δεκαπέντε βρέφη πνίγηκαν σήμερα. Το καταλαβαίνετε;

Δεκαπέντε βρέφη πνίγηκαν σήμερα!

Δεκαπέντε!

ΤΡΡ

Διαβάστε Περισσότερα »

Πρώτη φορά α-ριστερά (με στερητικό α)

Του Κώστα Εφήμερου 

Την προηγούμενη εβδομάδα η πρώτη κυβέρνηση της αριστεράς κατέθεσε την παραίτησή της στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Την ίδια ημέρα 498 πρόσφυγες έφτασαν στα νησιά του Αιγαίου, 47 από αυτούς ήδη νεκροί. Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι ο Πρωθυπουργός πήρε την απόφαση να υπογράψει το 3ο μνημόνιο επειδή πραγματικά πίστευε ότι αυτό ήταν απαραίτητο για να σωθούμε. Στον τομέα του μεταναστευτικού όμως τι δικαιολογία υπάρχει;

Αυτές τις ημέρες ο υποψήφιος για την ηγεσία των Εργατικών στην Μεγάλη Βρετανία, Τζέρεμι Κορμπίν, προκάλεσε αίσθηση στη χώρα του ζητώντας την παραπομπή του Τόνυ Μπλέρ σε ειδικό δικαστήριο για τα ψέματα που είπε προκειμένου το Ηνωμένο Βασίλειο να συμμετάσχει στον πόλεμο του Ιράκ και υποσχέθηκε ότι εφόσον αναλάβει το κόμμα θα εκδώσει επίσημη συγνώμη.

Οι ευθύνες των δυτικών, του ΝΑΤΟ και της κυβέρνησης της Αμερικής για τα εκατομμύρια των μεταναστών της Αφρικανικής ηπείρου δεν συζητιέται από κανέναν. Παρόλο που έχει αποδειχτεί -και με την πολύτιμη βοήθεια του Wikileaks- ότι η επέμβαση σε αυτά τα κράτη έγινε με άλλους σκοπούς και με τη χρήση ψεμάτων από τη πλευρά των ηγετών της δύσης. Με στόχο τον έλεγχο των τιμών του πετρελαίου, τις γεωπολιτικές στρατηγικές στη Μέση Ανατολή, την προώθηση εξοπλιστικών προγραμμάτων και άλλων ανάλογων «ευαγών» σκοπών η δύση, εμείς δηλαδή, προκαλέσαμε τον θάνατο εκατομμυρίων αμάχων, την φτώχεια, τον εκτοπισμό εκατομμυρίων οικογενειών από τις πατρίδες τους και την αύξηση του φανατικού θρησκευτικού φονταμενταλισμού. Τον οποίο φονταμενταλισμό φυσικά εξοπλίσαμε με όπλα δυτικής προέλευσης.

Τέτοιες μέρες πριν από ένα χρόνο μετράγαμε χιλιάδες νεκρά παιδιά Παλαιστινίων μετά την τρομακτική επίθεση του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, ως αντίποινα στην δολοφονία ενός ισραηλινού εφήβου. Ήταν και Αύγουστος, τα κανάλια δεν είχαν και πολλές ειδήσεις και η φρίκη του πολέμου παρουσιάστηκε στο ευρύτερο κοινό σε πραγματικό χρόνο σαν ταινία δράσης. Αυτό τον μήνα περίπου 3 εκατομμύρια Σύριων προσπαθούν να ξεφύγουν από τη σκληρότητα του Ισλαμικού Κράτους και της κυβέρνησης Άσαντ. 1 εκατομμύριο από αυτούς κατευθύνθηκαν προς την Ευρώπη. Τώρα όμως οι Ευρωπαίοι ενοχλούνται πολύ από τα αποτελέσματα των πολιτικών τους ζητώντας από τους «παράνομους» αυτούς πρόσφυγες (που εσκεμμένα αποκαλούνται μετανάστες) να επιστρέψουν και να πεθάνουν στις χώρες προέλευσής τους.

Τα τηλεοπτικά κανάλια συζητάνε ανερυθρίαστα για τις επιπτώσεις στον τουρισμό που προκαλούν τα πτώματα που ξεβράζονται στις παραλίες, στα πόδια των Βρετανών τουριστών. Το «μεταναστευτικό» επιχειρείται να χρησιμοποιηθεί ως προεκλογικό «όπλο» από τη δεξιά, αλλά και από τις άλλες δυνάμεις, όπως το Ποτάμι, που κατηγορεί την -πρώτη φορά αριστερά- κυβέρνηση ότι ουσιαστικά κάλεσε τους πρόσφυγες στα ελληνικά εδάφη. Θυμόμαστε όλοι την αποκάλυψη του Κώστα Βαξεβάνη πέρυσι με τον προϊστάμενο της Αστυνομίας να ζητάει από τους υφισταμένους του «να κάνουν το βίο αβίωτο» στους πρόσφυγες που επιχειρούσαν να μπουν στην Ελλάδα.

Τι έκανε η αριστερή κυβέρνηση; Πήγε ο Αλέξης Τσίπρας στη Λέσβο για να δώσει ένα μήνυμα στην κοινωνία; Έκανε κάποιο διάγγελμα καταγγέλλοντας τη δύση για την υποκριτική της στάση; Έθεσε σε λειτουργία όλο τον κρατικό μηχανισμό για να υποστηρίξει τους πρόσφυγες; Έκανε κάποιο διάβημα στον ΟΗΕ ή στο ΝΑΤΟ για την στάση τους; Ανακοίνωσε κάποια διάσκεψη για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού; Ακύρωσε την υπογραφή της χώρας στο Δουβλίνο ΙΙ;

Όχι. Ενίσχυσε τους δεσμούς με το Ισραήλ επεκτείνοντας τα προγράμματα πολεμικών ασκήσεων στο Αιγαίο, εμπόδισε το καραβάνι αλληλεγγύης «ένα καράβι για τη Γάζα», καθυστέρησε να κινητοποιήσει τον κρατικό μηχανισμό για την προστασία των προσφύγων στο Πεδίον του Άρεως. Δεν δημιούργησε δομές υποβολής αιτήσεων ασύλου στα νησιά. Έκανε συνομιλίες με τον Δημήτρη Αβραμόπουλο που είναι ο αρμόδιος επίτροπος στην Ευρώπη και ζήτησε περισσότερα χρήματα.

Και επειδή γνωρίζω πολλούς από τους ανθρώπους που βρίσκονται στην ελληνική κυβέρνηση και ξέρω τις θέσεις τους για το προσφυγικό θα έλεγα ότι οι «χαμηλοί τόνοι» και η αναποτελεσματικότητα του ΣΥΡΙΖΑ στον τομέα αυτό οφείλεται στο γενικότερο σχεδιασμό «κατευνασμού» των «εταίρων» μας, κάτι που κατά την άποψή μου αποδεικνύει το κατά πόσο μπορούν να ασκηθούν πολιτικές πέρα των νεοφιλελεύθερων σε μια χώρα με «Συμφωνία».

Κι όμως οι αρχές της αριστεράς είναι οι αρχές του ανθρωπισμού. Η αξία της ανθρώπινης ζωής δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως διαπραγματευτικό χαρτί. Όχι από εμάς. Όχι στο όνομα μας.

The Press Project

Διαβάστε Περισσότερα »

Από τι θα πάει ο ΣΥΡΙΖΑ από πέσιμο ή από το (ξε)χέσιμο

Του Κώστα Εφήμερου

Στις 31 Μαρτίου 2014 ο Αλέξης Τσίπρας κατέθεσε πρόταση μομφής κατά του Προέδρου της Βουλής, Ευάγγελου Μεΐμαράκη. Η πρόταση αυτή κατατέθηκε από σκοπιά τακτικής προκειμένου να επιχειρηθεί το μπλοκάρισμα της εφαρμογής νέων μνημονιακών πολιτικών αλλά εξελίχθηκε σε πεδίο έντονης θεσμικής αντιπαράθεσης. «Θα σας ταράξουμε στη νομιμότητα» είπε ο Αλέξης Τσίπρας στον Ευάγγελο Βενιζέλο και στην εισηγητική του ομιλία σημείωσε: «θα καταθέτουμε πρόταση μομφής κάθε 2 βδομάδες για να χάνετε από 2 βουλευτές» και κατηγόρησε τον Μεΐμαράκη ότι ευτελίζει τον θεσμό του ΠτΔ αφού απλά «υπηρετεί σκοπιμότητες της κυβέρνησης» και είναι «πρόεδρος κομματάρχης».

Αυτά last year, γιατί χθες κάθε φορά που η Ζωή Κωνσταντοπούλου ζητούσε το λόγο, ο «πολύς» Αλέξης Τσίπρας αποχωρούσε από την αίθουσα μαζί με τον Σταύρο Θεοδωράκη και τον Ευάγγελο Μεϊμαράκη... Αυτά έχει η ζωή Αλέξη... και οι συμβολισμοί έχουν την σημασία τους.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου μου προκαλεί έντονη δυσφορία καθώς διαθέτω αντισώματα στον κατ' απαίτηση σεβασμό. Από τη μια καταλαβαίνω ότι δέχεται φαιδρές επιθέσεις σε κάθε επίπεδο (ψυχιατρικό και σεξιστικό) και ότι είναι η μόνη με θέση στο ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη στιγμή που παραμένει πιστή στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Ξέρετε, αυτό που θα εφαρμοζόταν μονομερώς ανεξάρτητα από τις επιθυμίες των δανειστών. Από την άλλη η αναζήτηση της δημοσιότητας και η με κάθε κόστος προβολή της μαγκιάς με κάνει να τρομάζω.

Σε κάθε περίπτωση όμως χθες η Ζωή Κωνσταντοπούλου έκανε ακριβώς αυτό που έκανε πάντα και την έφερε σε αυτή την θέση. Έψησε το ψάρι στα χείλη της μνημονιακής κυβέρνησης με μοναδικό της όπλο το θάρρος, την επιμονή της και ένα μικρό βιβλιαράκι που λέγεται Κοινοβουλευτικός Κώδικας. Απλά το πρόβλημα του Τσίπρα ήταν ότι αυτή τη φορά ήταν αυτός στη θέση της μνημονιακής κυβέρνησης.

Τι έκανε όμως ο Πρωθυπουργός; Αντί να σεβαστεί το αριστερό του παρελθόν και να επιδείξει τουλάχιστον κατανόηση για τη μεθόδευση που θα επικροτούσε σε κάθε άλλη περίπτωση. Αντί να αντιληφθεί ότι απέναντί του δυστυχώς (έστω και για το καλό της χώρας, όπως πιστεύει ο ίδιος) έχει όσους παρέμειναν πιστοί στο προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Αντί να αναγνωρίσει το μέγεθος της υποχώρησης και τον εκβιασμό (δικά του λόγια) από τους «εταίρους» έπαθε Αντωνοσαμαρίαση. Απευθύνθηκε επιθετικά από βήματος στην Κωνσταντοπούλου και κατηγόρησε τους διαφωνούντες βουλευτές του κόμματός του σχεδόν «προδότες» που δεν νοιάζονται για το λαό.

Από την επιλογή του Προκόπη Παυλόπουλου για την Προεδρεία της Δημοκρατίας, μέχρι την υπογραφή της συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου, την αγνόηση του δημοψηφίσματος, την συμφωνία της 12ης Ιουλίου και την προσπάθεια εφαρμογής ενός «κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος» (χαρακτηρισμός του Αλέξη για την πανομοιότυπη διαδικασία ψήφισης του 2ου Μνημονίου) ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σαφές ότι έχει φάει το γλίστρημα και κατεβαίνει τις σκάλες κουτρουβαλώντας. Και δυστυχώς μέχρι να διαβεί όλα τα βήματα του ιδεολογικού ξεπεσμού και να φτάσει μέχρι το πλατύσκαλο θα συνεχίζει ακάθεκτος.

Το μόνο που μένει να δούμε τελικά είναι αν ο ΣΥΡΙΖΑ τελικά θα πάει από πέσιμο ή από το (ξε)χέσιμο των προδομένων ψηφοφόρων.

The press Project

Διαβάστε Περισσότερα »