Πανδημία εγκλημάτων: Μόνο εμβόλιο οι θεσμοί

Κώστας Κάππας

Ίσως ξενίσει η θέση μου, αλλά κάποτε θα πρέπει να αρχίσουμε να στοχεύουμε το θηρίο σε εκείνα τα όργανα του σώματος όπου η βολή θα είναι θανατηφόρα και όχι σε περιφερικά σημεία που θα το λαβώσουν, αλλά θα το αφήσουν ζωντανό και το χειρότερο: θα το κάνουν περισσότερο προσεκτικό στο μέλλον.

Τα ΜΜΕ έχουν γεμίσει με εικόνες των κατηγορούμενων ηθοποιών, σκηνοθετών, επιχειρηματιών, γυμναστών, δασκάλων για σεξουαλική κακοποίηση, του πιλότου στα Γλυκά Νερά, του παπά στα Κάτω Πατήσια, αρσενικών που δέρνουν τις συντρόφους τους, παιδαγωγών που κλωτσάνε αυτιστικά παιδιά και η λίστα ανανεώνεται και δεν τελειώνει ποτέ... “Καθάρματα”, “τέρατα”, “ανώμαλοι”, “δολοφόνοι ψυχών και σωμάτων”, “παιδεραστές”, “βιαστές”, “να σαπίσουν στην φυλακή”, “να τους λυντσάρουμε”, “σημεία και τέρατα όταν νυχτώνει στην Αθήνα”, “κορωνοπάρτυ με ανήλικες”, κάποιοι από τους τίτλους που κοσμούν σκουπιδόχαρτα τύπου Μακελειό, Espresso, Star αλλά και πιο “σοβαρών” εφημερίδων.

Δίνουν και παίρνουν οι δημόσιες συζητήσεις, οι κατάρες, οι συσκέψεις των λαϊκών ενόρκων στα καφενεία της χώρας, οι διαψεύσεις έγκριτων δικηγόρων των κατηγορουμένων, με τελικό αποτέλεσμα σε όλο αυτό το συνονθύλευμα, πάντα την καταδίκη των κατηγορουμένων στην συνείδηση της κοινής γνώμης.

Όσο καθυστερεί η τυπική / νομική δίκη του κατηγορούμενου, τόσο κερδίζουν οι πάντες:

· Το Σύστημα δίνει θέμα καυτό να ασχολείται το πόπολο, για να μην σκέφτεται το βασικό πρόβλημα της φτωχοποίησης και της απουσίας μέλλοντος. Πάντα, πάντα, πάντα, οι αντιλαϊκοί νόμοι ψηφίζονται στην Βουλή νυχτιάτικα, όταν η μπάλα έχει πεταχτεί στην εξέδρα πρωινιάτικα, από την κυβέρνηση. · Την κλωτσιά στην μπάλα την δίνουν οι φυλλάδες, οι εφημερίδες και τα παπαγαλάκια / δημοσιογράφοι του Συστήματος, πουλώντας ταυτόχρονα παραπάνω φύλλα και αυξάνοντας την προσωπική επιρροή τους. · Ένα ποσοστό, καθόλου αμελητέο, του πληθυσμού, απολαμβάνει γαργαλιστικές λεπτομέρειες χρωματίζοντας με ανομολόγητα και άρρωστα χρώματα την γκρίζα προσωπική ζωή του. · Οι δικηγόροι κερδίζουν περιουσίες και βρίσκουν ταυτόχρονα μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να κερδίσουν τα 15’ δημοσιότητος που λέει και ο Andy Warhol για τους νεώτερους ή/και να ανανεώσουν την αναγνωρισιμότητα τους οι ήδη βεντέτες. · 

Μαζί με αυτούς, ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι, πανελίστες, ξεχασμένοι πρώην διάσημοι του καλλιτεχνικού, πολιτικού και κοινωνικού χώρου, κ.α. · Οι “influencers” των social media, πληρωμένοι αδρά από τους πλουσιότερους των κατηγορουμένων, δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα, μιλούν για “καλά και όμορφα παιδιά που δεν έχουν ανάγκη να βιάσουν”, αναρωτούνται “τι δουλειά είχε το παλιοθήλυκο στο πάρτυ;”, θεωρούν τα 15χρονα κοριτσόπουλα ως ώριμα σεξουαλικά, άρα “για ποια παιδεραστία μας μιλάτε;” ή βαφτίζουν την γυναικοκτονία ως “παράφορη αγάπη και ζήλεια για μια άπιστη σύζυγο που όπλισε το χέρι, ενός κατά τα άλλα ήσυχου και ευγενικού ανθρώπου”. · Εμείς οι ίδιοι, αναλύοντας περίτεχνα το βάθος των σκοτεινών αυτών υποθέσεων στα social media, μαζεύουμε “like” (δυστυχώς μόνο από αναγνώστες ήδη πεισμένους για το ορθόν της ανάρτησης, καθώς εκείνοι που πρέπει να μας διαβάσουν, ενημερώνονται μόνο από τα αστικά ΜΜΕ). · Οι ίδιοι οι κατηγορούμενοι, καθώς η κοινωνία ξεσπά και ξεθυμαίνει άμεσα με “like” και κατάρες, ώστε όταν η δίκη ξεκινήσει ύστερα από χρόνια, το θέμα να έχει ήδη γίνει μπαγιάτικο και αδιάφορο (π.χ. ποιος θυμάται, εάν δικάστηκε τελικά ο “άριστος”, για επιβεβαιωμένη παιδεραστία στην Μολδαβία;).

Θα παρομοίαζα το σημερινό κύμα αντιδράσεων, με την βεντέτα των παλιών χρόνων.

Η βεντέτα, εκτός από την σαφή άρρωστη πλευρά της (αντεκδικητικές δολοφονίες συγγενών του δολοφόνου, ακόμη και ανήλικων, κ.α.) είχε και μία πολύ θετική πλευρά: σε μια κοινωνία όπου οι κυβερνώντες ήταν υπάλληλοι των τσιφλικάδων ή το λιγότερο, αδύναμοι να επιβάλλουν τον νόμο και την τάξη, οι “από κάτω” δεν είχαν άλλο τρόπο να βρουν το δίκιο τους, από το να “δικάζουν” άμεσα οι ίδιοι τον αδικοπραγούντα και να αναλαμβάνουν πάλι οι ίδιοι την εκτέλεση της απόφασής τους. Κέρδος; ο αφέντης, παρ’ όλη την τεράστια δύναμή του, ήξερε ότι κάπως, κάπου, κάποτε, κάποιος θα παραμονεύει αυτόν ή κάποιον από την οικογένειά του και θα τον σκοτώσει. Κανένας κυβερνητικός υποτακτικός του δεν μπορούσε να τον σώσει από αυτήν την απειλή. Η γνώση της δύναμης της βεντέτας τον φόβιζε, του μείωνε την αίσθηση της παντοδυναμίας του και τον έκανε κάπως πιο προσεκτικό απέναντι στους κολλήγους του.

Στο ίδιο μήκος κύματος, τηρουμένων των αναλογιών, η σημερινή Ελλάδα. Η έλλειψη εμπιστοσύνης στις δομές του Κράτους για την αποτελεσματικότητά τους, αλλά και για την ειλικρίνειά τους (στην Αστυνομία, στην Δικαιοσύνη, ακόμη και στην Επιστήμη!), είναι περισσότερο από προφανής. Στα πλαίσια αυτά, ο απλός πολίτης, απογοητευμένος από προεκλογικές υποσχέσεις που δεν τηρούνται, μνημόνια που διαψεύδονται αλλά ζουν και βασιλεύουν, μισθούς που ανεβαίνουν αλλά ποτέ δεν αρκούν, τούνελ που έχουν ευρείες εισόδους αλλά ποτέ εξόδους, πλούσιους για τους οποίους ισχύουν άλλα μέσα και άλλα σταθμά, ανυπομονεί, ξεσπά στο δέντρο χωρίς να βλέπει το δάσος και καταφεύγει στην δική του στοχευμένη βεντέτα, καταδικάζοντας ηθικά και διαπομπεύοντας άδικους και ενίοτε δίκαιους.

Δεν θα αναφερθώ στο προφανές συμπέρασμα ότι, όλα όσα συμβαίνουν και σχολιάζονται εδώ και αλλού, μαζί με την φτώχεια, την ανεργία, την εγκληματικότητα και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, είναι 100% αναμενόμενα φαινόμενα της σάπιας καπιταλιστικής κοινωνίας. Τα θέματα αυτά όμως είναι τεράστια και αδύνατον να αναλυθούν στα περιορισμένα πλαίσια του άρθρο αυτού.

Η κοινωνική / οικονομική επανάσταση που προσμένω θα είναι μεν μια θρυαλλίδα, ένα σύντομο μπαμ στον χρόνο, αλλά η Παιδεία που θα την ωριμάσει και θα πρέπει να την συνοδεύει ακόμα και μετά την επικράτησή της, είναι μια πολύ αργή και επίπονη διαδικασία που δεν πρέπει να τελειώνει ποτέ. Είναι βέβαιο όμως ότι, με τον μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας και τις ανατροπές των παρωχημένων έως και σάπιων αστικών οικονομικών και κοινωνικών δομών και συνθηκών, θα μειωθούν τα προαναφερθέντα φαινόμενα / συμβάντα / εγκλήματα αλλά και νοοτροπίες, έως την τελική εξαφάνισή τους ως μαζικό φαινόμενο, ως πανδημία, σε μία μελλοντική υγιή, πολιτισμένη, σοσιαλιστική κοινωνία.

Έως τότε και έως ότου πάψουν να ξεσπούν πανδημίες γυναικοκτονιών, σεξουαλικών / οικονομικών / κοινωνικών εγκλημάτων, μοναδικό εμβόλιο για να αποκτήσει αντισώματα ή κοινωνία είναι: · η ενεργή άρνησή μας να μας οχλοποιεί το Σύστημα και οι υπάλληλοί του και ταυτόχρονα να μας παραπλανούν και να αποστρέφουν το πρωταρχικό ενδιαφέρον μας και καθήκον μας, να παλεύουμε για μια καλύτερη ζωή, υγεία και παιδεία και · η ενεργοποίηση των θεσμών. Αναφέρομαι στο εγγενές τεκμήριο της αθωότητας έως την τελεσιδικία μίας υπόθεσης για τον οποιοδήποτε. Αναφέρομαι, στην ανάγκη να ελέγχονται οι εμπλεκόμενοι θεσμοί (Πρόληψη, Περίθαλψη, Υποστήριξη, Ιατροδικαστική, Αστυνομία, κ.α.) εάν κάνουν έγκαιρα και σωστά το καθήκον τους.

Πάνω απ’ όλα και κύρια επιδίωξη του σημειώματος αυτού, είναι να πείσει ότι βασικό καταλύτης για την άμεση αντιμετώπιση του άρρωστου αυτού φαινομένου (και όχι οριστική λύση, όπως αναφέρθηκε προηγουμένως) είναι η σοβαρή επιτάχυνση των δικονομικών διαδικασιών. Για την επίτευξη αυτού του στόχου θα πρέπει η Δικαιοσύνη (στην ευρεία έννοιά της) να εξοπλιστεί με κατάλληλο και επαρκές επιστημονικό προσωπικό (ιατροδικαστές, ψυχολόγους, κοινωνιολόγους, εργαστηριακούς επιστήμονες), εκπαιδευμένους αστυνομικούς, πολύ περισσότερους και εξειδικευμένους δικαστικούς λειτουργούς και διοικητικό προσωπικό, καθώς και αίθουσες εκδικάσεων. Θα πρέπει να θεσμοθετηθεί η εκδίκαση των υποθέσεων (καταθέσεις, απολογίες, δικαστήρια 1ου, 2ου και 3ου βαθμού) στο ελάχιστο δυνατό διάστημα. Με αυτόν τον τρόπο τα θύματα δικαιώνονται άμεσα, οι θύτες εκτίθενται λιγότερο και η περιρρέουσα άρρωστη ατμόσφαιρα μειώνεται χρονικά και ποιοτικά.

Να είστε σίγουροι ότι δεν είναι το ευκολότερο πράγμα του κόσμου. Δεν αρέσει σε παρά πολλούς και κυρίως στο Σύστημα, το οποίο εργαλειοποιεί για το συμφέρον του, τις ίδιες τις δυσλειτουργίες του...

Πηγή:artinews.gr

---

Κώστας Κάππας: Σχετικά με τον Συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Η Wigan του George Orwell

Κώστας Κάππας

22, Darlington Street, Wigan, Lancashire, UK. 

Εκεί, σε μια φτωχική πανσιόν έμεινε τον χειμώνα του 1936 ο συγγραφέας, εκεί εμπνεύστηκε το μυθιστόρημά του “The Road to Wigan Pier” (“Ο Δρόμος προς την Αποβάθρα του Γουίγκαν”).

To βιβλίο αυτό είναι ένας ακριβής καθρέπτης της σκληρής πραγματικότητας των εργατών και των υπαλλήλων της Βορειοδυτικής Αγγλίας του μεσοπολέμου, στα αποκαΐδια της Παγκόσμιας Οικονομικής Ύφεσης (Great Depression), με τα άδεια πηγάδια και στοές των εγκαταλειμμένων ορυχείων, τις βουβές φάμπρικες, τα κλειστά μικρομάγαζα, τα σβηστά τζάκια, τις ουρές ανέργων και αστέγων, τους κακογερασμένους ενήλικες και τα χλωμά από την αβιταμίνωση παιδιά.

80+ χρόνια μετά, το Wigan και οι φτωχογειτονιές του δεν έχουν αλλάξει σημαντικά. Η ίδια ατελείωτη σειρά πανομοιότυπων μονόροφων κατοικιών από κόκκινο τούβλο. Η μονοτονία σπάει από κάποιες πόρτες που δηλώνουν είσοδο σε μικρομάγαζα, αλλά και αυτές είναι στην πλειοψηφία τους κλειστές καθώς ο πληθυσμός πτωχεύει συνεχώς. Με αφετηρία το τσάκισμα της μεγάλης απεργίας των ανθρακωρύχων (1984-85) από μία αδίστακτη Θάτσερ και τον ακραίο καπιταλισμό που εκπροσωπούσε άρχισε η κατάρρευση της Wigan. Βασική αιτία της εξαθλίωσης η αποβιομηχανοποίηση της περιοχής, η παγκοσμιοποίηση και ο νεοφιλελευθερισμός.

Με το που έκλεισαν τα ορυχεία, η χαλυβουργία και οι συνδεδεμένες περιφερικές επιχειρήσεις, όχι μόνο στο Wigan αλλά και στην ευρύτερη περιοχή του Lancashire ακόμα και στο Manchester και στο Sheffield, η απασχόληση περιορίστηκε στις αποθήκες (logistics), στα ταχυφαγεία και σε μια σειρά κακοπληρωμένων εργασιών χαμηλής εξειδίκευσης.

Εξαπλώνεται όλο και περισσότερο η πληρωμή του αερίου θέρμανσης με κέρματα στον μετρητή. Από τον μεσοπόλεμο οι εργάτες στο Wigan “τάιζαν” τον μετρητή για να ζεσταθούν και αυτό σχεδόν δεν άλλαξε. Στα κέρματα προστέθηκε η προπληρωμένη κάρτα. Ήδη το 90% των εργατικών συνοικιών της πόλης πληρώνει με αυτόν τον τρόπο, καθώς ελέγχεται καλύτερα το έξοδο αυτό ή η εταιρεία δεν εμπιστεύεται τον πελάτη γιατί κάποτε άφησε απλήρωτο έναν μηνιάτικο λογαριασμό.

“Spare bedroom tax” (φόρος υπνοδωματίου). Σε ότι αφορά στα κοινωνικά διαμερίσματα (εκείνα για τα οποία λαμβάνει βοήθημα η οικογένεια), με το που φεύγει ένα μέλος της (π.χ. ο γιός εγκαταλείπει την οικογενειακή εστία και μετακομίζει με την σύντροφό του) το μηνιαίο κοινωνικό βοήθημα μειώνεται κατά 14%. Η λογική του Κράτους είναι να πιέσει την οικογένεια να μετακομίσει σε μικρότερο χώρο. Το πρόβλημα που προκύπτει είναι η τρομερή έλλειψη διαθέσιμων διαμερισμάτων με αποτέλεσμα να εξωθείται στην ουσία η οικογένεια στην αναζήτηση στέγης στην πανάκριβη ελεύθερη αγορά. Εκεί έξω το χάος: ακόμη και σε μία υποβαθμισμένη συνοικία του Manchester, διαμέρισμα ενός δωματίου κοστίζει έως και 900 ευρώ μηνιαίως, χωρίς τα υπόλοιπα (κοινόχρηστα, φόροι κράτους, δήμου, έξοδα διαμονής, κ.α.).

Οι κάτοικοι κάνουν τα ψώνια τους σε σουπερμάρκετ εξειδικευμένα σε πολύ φτηνά προϊόντα, άγνωστων παραγωγών και κατασκευαστών. “Η χώρα όπου όλα στοιχίζουν 1 λίρα”: Poundland, Poundstretcher, Poundworld. Για ρούχα και άλλα αξεσουάρ, πολλοί καταφεύγουν σε ειδικά καταστήματα του Στρατού Σωτηρίας ή φιλανθρωπικών οργανώσεων όπου πληρώνουν ένα συμβολικό ποσό. Πλέον αυτών, τα Cash Shops ή Cash Converters καλύπτουν τις ανάγκες σε υπολογιστές και τηλέφωνα με μεταχειρισμένα προϊόντα.

Τα καταστήματα Brighthouse εξειδικεύονται ...στους φτωχούς και στους ευάλωτους. Πωλούν έπιπλα και ηλεκτρικές συσκευές με μακρόχρονες δόσεις. Καμμία γνωστή μάρκα μεταξύ των τηλεοράσεων, ψυγείων, πλυντηρίων ή καναπέδων. Η πολιτική τιμών στηρίζεται στην Αρχή: “Όσο πιο φτωχός και ευάλωτος είσαι τόσο πιο πολύ πληρώνεις”. Για παράδειγμα, για ένα πλυντήριο 6 κιλών, αξίας 206 ευρώ, η δόση είναι 3,40 ευρώ εβδομαδιαίως, ήτοι 535 ευρώ για 3 χρόνια (με τόκο 70% ετησίως)! Η τηλεόραση των 374 ευρώ θα κοστίσει τελικά 890 ευρώ (5,70 ευρώ την εβδομάδα για 3 χρόνια, χωρίς να υπολογίσουμε την υποχρεωτική ασφάλιση). Η επιτυχία της αλυσίδας στην αφαίμαξη των φτωχών έχει τέτοια επιτυχία που η φίρμα άνοιξε 270 υποκαταστήματα σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο, υπογράφοντας δεκάδες χιλιάδες συμβόλαια πίστωσης με πολίτες που αδυνατούν να αγοράσουν cash.

Τα προβλήματα του πληθυσμού είναι πολλά και συνεχώς διογκώνονται:

Το μότο που ακούγεται από το στόμα των ιστορικών του νεώτερου Wigan είναι “Οι δουλειές έφυγαν, η φτώχεια έμεινε”: 17% του πληθυσμού ζει αποκλειστικά με βοηθήματα από το κράτος και το 16% σε κοινωνικά καταλύματα.

Μειώνονται οι θέσεις εργασίας, αυξάνει η προσωρινή εργασία, όλο και περισσότεροι πληρώνονται με τον κατώτατο μισθοί, χιλιάδες τα “zero contacts” (κλήση από τον εργοδότη όποτε σε έχει ανάγκη, πληρωμή με την ώρα, χωρίς κανένα δικαίωμα), απουσιάζουν τα προγραμμάτων επιμόρφωσης, κυκλοφορούν λιγότερα λεωφορεία λόγω περικοπών (με σημαντική αύξηση του χρόνου από και προς τον τόπο εργασίας), παρατηρείται ένταση και άνοιγμα της ψαλίδας των κοινωνικών ανισοτήτων.

Η γραφειοκρατία πλέον, για την απόκτηση βοηθήματος, είναι ηθελημένη, τεράστια έως και προσβλητική, με ταυτόχρονο κοινωνικό στιγματισμό των αιτούντων (με πρώτο και καλύτερο τον David Cameron κατά την προεκλογική περίοδο to 2010, για “τεμπέληδες που ζουν από το Κράτος και αρνούνται να εργαστούν”).

Όλα αυτά δημιουργούν σημαντική φθορά σωματική και ψυχική στους κατοίκους. Από το παγόβουνο της κακής υγείας ξεχωρίζει σωματικά η παχυσαρκία και ο διαβήτης λόγω φτώχειας, καθώς και η απελπισία και οι σοβαρές ψυχικές ασθένειες με κύρια την κατάθλιψη.

Κλείνοντας αυτό το σημείωμα, ας προσέξουμε τον “χρόνο”: Το σπίτι μας και ο χώρος εργασία μας απέχει από το Wigan της Αγγλίας δύο ημέρες με το αυτοκίνητο, 3 ώρες με το αεροπλάνο αλλά μηδέν ώρες ψηφιακά από τα γραφεία των πολυεθνικών και των funds που μας εξαγοράζουν και διοικούν. Ας προλάβουμε, να μην γίνουμε Wigan…

Βιβλιογραφία

Gwenaelle Lenoir, “A Wigan, dans l’Angleterre de l’austérité”, Le Monde Diplomatique, Janvier 2019

Τζώρτζ Όργουελ, “Ο Δρόμος προς την Αποβάθρα του Γουίγκαν”, Εκδόσεις Κάκτος

Jacques Freyssinet, “Royaume-Uni. Les contrats “zéro heure” : un idéal de flexibilité ?”, 
Chronique internationale de l’IRES, n° 155, Institut de recherches économiques et sociales, Paris, février 2017. 

Πηγή:artinews.gr

---

Κώστας Κάππας: Σχετικά με τον Συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Το μαρτύριο ενός πουλερικού πριν την κατανάλωσή του

Κώστας Κάππας

Συνθήκες διαβίωσης

Στις μεγάλες φάρμες, σε ένα χώρο από 2 έως 3 στρέμματα (2000 έως 3000 τετραγωνικά μέτρα) οι πτηνοπαραγωγοί στριμώχνουν 50.000 έως και 70.000 κοτόπουλα (25 κοτόπουλα ανά τετραγωνικό μέτρο). Για κάθε ένα πουλί σε πλήρη ανάπτυξη (είναι σαν μια μπάλα ποδοσφαίρου με πόδια) αναλογεί χώρος περίπου 16 εκατοστά x 25 εκατοστά, όσο μια σελίδα A4 του εκτυπωτή. Πάνω σε αυτήν την σελίδα γεννιέται και μεγαλώνει, μέχρι την σφαγή του. Όχι ότι το Κράτος είναι περισσότερο ευαίσθητο. Για παράδειγμα, το Αμερικανικό Εθνικό Συμβούλιο Πουλερικών στις Οδηγίες του για την Ευημερία των Ζώων (!) προτείνει μόνο 14 κοτόπουλα ανά τετραγωνικό μέτρο...

Φανταστείτε 50.000 παραλληλόγραμμα (16 cm x 25 cm) στο έδαφος (τα κρεατοπαραγωγικά κοτόπουλα δεν τοποθετούνται σε ατομικά κλουβιά, το ένα πάνω στο άλλο). Όλα αυτά τα παραλληλόγραμμα περιβάλλονται από τέσσερις τοίχους με ταβάνι και χωρίς παράθυρα. Η μονάδα συμπληρώνεται με αυτοματοποιημένα συστήματα τροφής, νερού, θέρμανσης και εξαερισμού.

Για να ενθαρρυνθούν τα πουλιά να τρώνε ακατάπαυστα, τα φώτα παραμένουν ανοικτά 24 ώρες το 24ωρο, την πρώτη εβδομάδα της ζωής τους. Την επόμενη εβδομάδα, τα φώτα σβήνουν για λίγο (4 ώρες ημερησίως) για να ξεκουραστούν λίγο. Φοβούμενοι οι παραγωγοί μην τρελαθούν τα πτηνά σε τόσο αφύσικες συνθήκες, η τροφή αναμιγνύεται με αντιβιοτικά και ηρεμιστικά, καθώς λόγω του συνωστισμού είναι ευάλωτα σε ασθένειες και ταυτόχρονα γίνονται πολύ νευρικά. Σφάζονται συνήθως την 42η ημέρα της ζωής τους (όλο και πιο συχνά πλέον, την 39η) με επιπλέον πλεονέκτημα για τον παραγωγό ότι, τόσο νεαρά άτομα δεν έχουν προλάβει να αναπτύξουν συστήματα κοινωνικής ιεραρχίας τα οποία θα τα έκαναν ακόμη πιο επιθετικά, με αποτέλεσμα επιζήμιους οικονομικά θανάτους (κανονικά μία κότα ζει 8 με 10 χρόνια).

Εκτροφή

Τα αποτελέσματα της εκτροφής τους είναι ακόμη πιο τρομακτικά συγκρινόμενα με τις συνθήκες διαβίωσης (μάλλον δεν έχει νόημα η σύγκριση μεταξύ βασανιστηρίου και τρόμου). Η λογική των παραγωγών είναι ένα κοτόπουλο που θα μεγαλώσει γρήγορα με ελάχιστη τροφή. Αποτέλεσμα:

· Οι μύες και ο λιπώδης ιστός των σύγχρονων κρεατοπαραγωγικών πτηνών να μεγαλώνουν πολύ πιο γρήγορα από τα οστά τους, παραμορφώνοντας τον σκελετό και προκαλώντας ασθένειες.

· Το 1-4% των πουλερικών πεθαίνουν σφαδάζοντας από σπασμούς (σύνδρομο αιφνιδίου θανάτου, άγνωστο εκτός φάρμας).

· Στο 5% εμφανίζεται ασκίτης (ασθένεια της φάρμας) όπου τα περιττά υγρά γεμίζουν τις κοιλότητες του σώματος.

· Τρία στα τέσσερα θα αναπτύξουν διάφορους βαθμούς δυσκολίας στο περπάτημα, από τα οποία το ένα στα τέσσερα θα δυσκολεύεται εμφανώς και θα δείχνει ότι πονάει.

· Συστηματικές ασθένειες (σε ντοπαρισμένα, παραμορφωμένα, νευρωτικά πουλιά σε εντελώς βρώμικα δωμάτια γεμάτα με ακαθαρσίες): προβλήματα στους οφθαλμούς έως και τύφλωση, βακτηριακές ασθένειες των οστών, παράλυση, μετατοπισμένοι σπόνδυλοι και τένοντες, αναιμία, εσωτερική αιμορραγία, στραμπουλιγμένα πόδια και λαιμοί, αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό σύστημα.

· Σχεδόν όλα τα κοτόπουλα (>95%) προσβάλλονται από το κολοβακτηρίδιο E.coli (ένδειξη μόλυνσης από κόπρανα). 40 – 75% εξακολουθούν να παραμένουν μολυσμένα στα ψυγεία των κρεοπωλείων.

· Το 8% μολύνονται από σαλμονέλα.

· Το 70-90% προσβάλλονται από ένα επικίνδυνο παθογόνο, το καμπυλοβακτήριο.

· Συνολικά, το 83% της ποσότητος κρέατος πουλερικών που αγοράζονται από τους καταναλωτές (συμπεριλαμβανομένων των βιολογικών και εκείνων που δεν έχουν πάρει αντιβιοτικά) είναι μολυσμένα είτε από E.coli, είτε από σαλμονέλα.

Συχνά, οι καταναλωτές παρατηρούν ότι “κάτι δεν πάει καλά” με την γεύση του κοτόπουλου τους. Δεν είναι προφανές; Το ζώο έχει υποστεί ενέσεις (ή άλλες μεθόδους χορήγησης) χημικών ζωμών και αλατούχων διαλυμάτων, του έχει χορηγηθεί νερό σε ποσότητα ίση με το 10-30% του βάρους του (αργότερα θα προστεθεί και άλλη ποσότητα βρώμικου νερού), αλλά και ενισχυτικά γεύσης που σκοπό έχουν να δώσουν σε ένα άρρωστο, ντοπαρισμένο και γεμάτο κόπρανα ζώο, την εμφάνιση, την μυρωδιά και την γεύση που θεωρούμε ότι πρέπει να έχει ένα κοτόπουλο (American Consumer Reports).

Επεξεργασία του τελικού σταδίου

Με αμερικανικές στατιστικές, κάθε εργάτης (ανειδίκευτος και πληρωμένος με το κατώτατο μεροκάματο) στοιβάζει σε καφάσια 105 (ζωντανά) κοτόπουλα ανά 3,5 λεπτά. Τα πειραγμένα γονίδια και η βιαστική και σκληρή μεταχείρισή τους έχει ως αποτέλεσμα, το 30% από τα πουλιά να φθάνουν στο σφαγείο με πρόσφατα σπασμένα οστά. Εκεί, άλλοι εργάτες τα κρεμάνε ανάποδα από τους αστράγαλους με μεταλλικές αλυσίδες σε κινούμενους ιμάντες. Ξανά σπάνε κόκκαλα, οι στριγκλιές είναι ανυπόφορες και τα πουλιά τα κάνουν πάνω τους από πόνο και τρόμο.

Οι ιμάντες σέρνουν τα πουλιά μέσα από ηλεκτροφόρα λουτρά όπου παραλύουν, αλλά δυστυχώς δεν αναισθητοποιούνται πλήρως. Στο επόμενο στάδιο (μηχανή αυτόματου αποκεφαλισμού) ένα (μικρό αλλά όχι ασήμαντο) ποσοστό σφάζεται με λανθασμένο τρόπο (η λεπίδα δεν κόβει τις σωστές αρτηρίες) και τα πουλιά αυτά φθάνουν ζωντανά στην δεξαμενή ζεματίσματος, διατηρώντας όλες τις αισθήσεις τους.

Στην δεξαμενή καταλήγουν επίσης και τα κόπρανα που έχουν στο δέρμα τους και τα φτερά τους. Οι πόροι ανοίγουν από το ζεματιστό νερό και τα πουλιά φεύγουν από εκεί γεμάτα παθογόνους οργανισμούς, τους οποίους εισπνέουν ή απορροφά η επιδερμίδα τους.

Στο επόμενο στάδιο επεξεργασίας, ειδικές μηχανές σκίζουν τα εντόσθια τους, με αποτέλεσμα και άλλα κόπρανα να απελευθερώνονται και να γεμίζουν τις κοιλότητες του σώματός τους. “Χαριτωμένη” είναι η αντιμετώπιση του προβλήματος των κοπράνων από τις αμερικανικές κρατικές αρχές: Από “επικείμενο μίασμα” κάποτε, σήμερα κατηγοριοποιείται ως “αισθητική ατέλεια”, οδηγώντας τους επιθεωρητές να απορρίπτουν λίγα από τα μολυσμένα κοτόπουλα. Οι τελευταίοι στις ΗΠΑ διαθέτουν 2 δευτερόλεπτα να εξετάσουν ένα κοτόπουλο μέσα – έξω για καμμιά δεκαριά ασθένειες και ύποπτες ανωμαλίες, καθώς βλέπουν 25.000 /ημέρα...

(“Κάθε εβδομάδα, εκατομμύρια κοτόπουλα που τρέχουν πύον, λεκιασμένα από πράσινα κόπρανα, μολυσμένα από επικίνδυνα βακτήρια ή καταπονημένα από ασθένειες των πνευμόνων και της καρδιάς, καρκινικούς όγκους ή δερματοπάθειες, παίρνουν δρόμο προς τους καταναλωτές”, Scott Bronstein, δημοσιογράφος Atlanta Journal-Constitution, συνέντευξη 98 επιθεωρητών του αμερικανικού Υπουργείου Γεωργίας απασχολούμενων σε 37 μονάδες επεξεργασίας)

Στο τελευταίο στάδιο, τα πουλιά είτε ψύχονται με αέρα, είτε βυθίζονται σε δεξαμενή με παγωμένο νερό. Η δεξαμενή αυτή σωστά χαρακτηρίζεται ως “σούπα κοπράνων” εξ αιτίας της βρωμιάς και των βακτηρίων που κολυμπούν εκεί μέσα. Τα υγιή κοτόπουλα συγχρωτίζονται με τα βρώμικα (εάν δεν κλειστούν μέσα σε ατομικές σφραγισμένες σακκούλες) και τελικά μολύνονται όλα. Η μέθοδος αυτή όμως είναι πολύ κερδοφόρος για τους παραγωγούς, καθώς ποσότητα νερού (ή καλύτερα, η σούπα κοπράνων) απορροφάται από τα νεκρά πουλιά, μετατρέποντας τόννους βρώμικου νερού σε έξτρα βάρος (8-11%) αξίας πολλών εκατομμυρίων ευρώ για τα προϊόντα κοτόπουλου.

Επιδημίες

50 δισεκατομμύρια άρρωστα και ντοπαρισμένα πουλιά και 500 εκατομμύρια χοίροι με αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό σύστημα ετησίως ευνοούν την δημιουργία νέων παθογόνων μικρο-οργανισμών, οι οποίοι πλήττουν τους ανθρώπους.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Zoonoses and Veeterinary Public Health, www.who.int/zoonoses/en) εξάγονται δύο συμπεράσματα: 

α) Υπάρχει άμεση σχέση ανάμεσα στις φάρμες – εργοστάσια, τα παθογόνα κάθε είδους και τις μεταλλάξεις τους και 

β) Αυτές οι συνθήκες παραγωγής, είναι η κύρια αιτία για την δημιουργία ενός υπερ-παθογόνου υβριδικού ιού, ισχυρότερου από όλους τους προηγούμενους. Όχημα μετάδοσης; κάποιο ζωικό προϊόν. Φαίνεται ότι δεν αρπάζουμε μόνο στον αέρα ιούς, αλλά και τους τρώμε... 

Αποτέλεσμα; Τα αντιβιοτικά μας πιάνουν όλο και λιγότερο καθώς τα μικρόβια και οι ιοί μαθαίνουν να αντέχουν και να προσαρμόζονται, γυμναζόμενοι στο σώμα των πουλερικών κατά την εκτροφή τους (χαρακτηριστικά, το πράσινο φως από το FDA-USA για την χρήση των νέων εξαιρετικά ισχυρών αντιβιοτικών (φθοριοκινολόνες) στα πουλερικά δεν εμπόδισε το 18% των βακτηρίων να αναπτύξει αντοχή απέναντι σε αυτά, σε μόλις 7 χρόνια).

Στο δια ταύτα...

Τρώμε βασανισμένο και μολυσμένο κρέας και το μετατρέπουμε σε δικό μας κρέας. Το μυαλό μου δεν μπορεί βρει εύκολη λύση στο πρόβλημα αυτό. Θα κάνω ότι περνάει από το χέρι μου, ατομικά και ομαδικά, να υπάρξει σεβασμός στα ζώα από την γέννησή τους έως και τον τρόπο θανάτωσής τους. Δεν είμαι χορτοφάγος και δεν θα γίνω. Θα μειώσω την ζωική πρωτεΐνη όσο μπορώ και θα ψάξω να βρω είτε σφάγια βιολογικής παραγωγής, είτε αραβικών και εβραϊκών/κοσέρ κρεοπωλείων (ανατρέφονται και θανατώνονται με εξαιρετικά “ανθρώπινο” τρόπο για θρησκευτικούς / κοινωνικούς λόγους).

Και πάλι δεν είναι οριστική λύση. Κάποιοι ίσως έχουν τα χρήματα για να προμηθευτούν το (ακριβότερο προφανώς) βιολογικό κρέας αλλά η Υφήλιος κατοικείται από δισεκατομμύρια φτωχούς ανθρώπους οι οποίοι βολεύονται αναγκαστικά με το φτηνό, μολυσμένο κρέας (όσες φορές και να διαβάσουν τα επιχειρήματα αυτού του άρθρου) και φυσικά o καπιταλιστής δεν θα χάσει τον πελάτη. Επίσης, προσωπικά δεν έχω εμπιστοσύνη στην ετικέτα “βιολογικό κρέας”. Τι σημαίνει ακριβώς; Απλώς λίγα ανοικτά παράθυρα στα κολαστήρια, λίγα τετραγωνικά εκατοστά χώρου επιπλέον ή λιγότερο αντιβιοτικό;

Δεν είναι απάντηση στο παραπάνω ερώτημα, η παραπομπή της λύσης στο μέλλον σε κάποια ονειρεμένη και πολιτισμένη κοινωνία. Είναι αναπόφευκτο όμως το συμπέρασμα ότι μόνο με κοινωνικές ανατροπές και όχι με επιμέρους μπαλώματα, θα καλυτερεύσει η ζωή μας όπως και αυτή των οικόσιτων ζώων. Ο παγκόσμιος πληθυσμός θα μειωθεί (άρα και η ανάγκη για εντατική παραγωγή τροφής) όταν οι άνθρωποι απαλλαγούν από τις θρησκευτικές απαγορεύσεις για την αντισύλληψη, θα εξασφαλίσουν υγεία για τα παιδιά τους και δεν θα χρειάζεται οι φτωχοί να τα γεννάνε δέκα – δέκα, μήπως και επιβιώσουν κάποια από αυτά. Η τροφή θα καλυτερεύσει ποιοτικά, όταν οι άνθρωποι διεκδικήσουν δίκαιες αμοιβές για την εργασία τους και επιβάλλουν ουσιαστικές επιτροπές ελέγχου στα τρόφιμα και όχι ανδρείκελα των βιομηχάνων.

Ας αρχίσουμε με τον θεμέλιο λίθο της γιγαντιαίας αυτής προσπάθειας, την Παιδεία και την βασική συνιστώσα της, την ενημέρωση. Ας ξαναδούμε ότι στο πιάτο μας, το λαχταριστό κοκκινιστό κοτόπουλο με την γαρνιτούρα του, στην συνταγή του περιλαμβάνει κρέας, αντιβιοτικά, αγχολυτικά, πόνο, τρόμο, βασανιστήρια, κόπρανα, εκτυφλωτικό φως, αρθροπάθειες, σπασμένα οστά, χημικά μυρωδικά, βρώμικο νερό, ψέματα, ασθένειες ανθρώπων και ζώων, επιδημίες, πανδημίες, τεράστιο κέρδος, εκμετάλλευση φτηνού εργατικού δυναμικού και πολλά άλλα.

Βουτώντας βαθιά σε κάθε μία από τις λέξεις αυτές, ας παλέψουμε να τις εξαφανίσουμε μία – μία, δύο – δύο, ή να ανατρέψουμε το περιεχόμενό τους από όλες μαζί. Για το καλό όλων μας. Ανθρώπων και Ζώων.

Βιβλιογραφία: Εκτός των παραπομπών, πολλά στοιχεία αντλήθηκαν από το βιβλίο “Τρώγοντας ζώα” του Jonathan Safran Foer, εκδόσεις Μελάνι.

Πηγή:artinews.gr

---

Κώστας Κάππας: Σχετικά με τον Συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Για αυτούς που δεν έχουν φωνή

Κώστας Κάππας

Ο άνθρωπος που βγάζει κραυγή απόγνωσης για την μάστιγα των ναρκωτικών μέσα από την επιστολή του* στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καταγγέλλει ταυτόχρονα τους υπαίτιους για την δυστυχία στην πόλη του την Ciudad Juarez στο Μεξικό κοντά στα σύνορα με τις ΗΠΑ. Αφιερώνεται σε όλους εκείνους που βλέπουν μόνο την ευφορία και τον ψευδοπαράδεισο της ντόπας και αγνοούν τον τεράστιο πόνο και το αίμα που κρύβεται στην διαδρομή της μέχρι τον χρήστη...

“Μιλώ για αυτούς που δεν μπορούν να μιλήσουν, που δεν έχουν φωνή. Υψώνω τη φωνή μου και κουνάω τα χέρια και φωνάζω για αυτούς που δεν βλέπετε, που ίσως δεν μπορείτε να δείτε, για τους αόρατους. Για τους φτωχούς, τους ανίσχυρους, τους αποκλεισμένους, για τα θύματα αυτού του ναρκοπολέμου, για τους ογδόντα χιλιάδες ανθρώπους που δολοφόνησαν οι ναρκέμποροι, η αστυνομία, ο στρατός, η κυβέρνηση, οι αγοραστές των ναρκωτικών και οι πωλητές των όπλων, οι επενδυτές στους αστραφτερούς ουρανοξύστες τους, που ξέπλυναν το «νέο χρήμα» τους σε ξενοδοχεία, θέρετρα, εμπορικά κέντρα και ακίνητα στα προάστια.

Μιλώ για αυτούς που οι ναρκέμποροι τους βασάνισαν, τους έκαψαν και τους έγδαραν, για αυτούς που οι στρατιώτες τους ξυλοκόπησαν και τους βίασαν, που η αστυνομία τους έκανε ηλεκτροσόκ και τους έπνιξε.

Μιλώ για τα ορφανά, τα είκοσι χιλιάδες ορφανά, για τα παιδιά που χάσανε έναν ή και τους δύο γονείς τους, που η ζωή τους δεν θα ‘ναι ποτέ πια η ίδια.

Μιλώ για τα νεκρά παιδιά, που χτυπήθηκαν από διασταυρούμενα πυρά, που δολοφονήθηκαν μαζί με τους γονείς τους, που τα άρπαξαν από τη μήτρα της μάνας τους.

Μιλώ για ανθρώπους που τους κάνανε σκλάβους, που τους υποχρέωσαν να δουλεύουν στα ράντσα τω ναρκέμπορων, που τους ανάγκασαν να πολεμάνε. Μιλώ για ένα πλήθος ανθρώπων που ποδοπατήθηκε από ένα οικονομικό σύστημα το οποίο νοιάζεται περισσότερο για το κέρδος παρά για τον άνθρωπο.

Μιλώ για τους ανθρώπους που προσπάθησαν να πουν την αλήθεια, που προσπάθησαν να πουν την ιστορία, που προσπάθησαν να σας δείξουν τι κάνετε και τι έχετε κάνει. Αλλά τους φιμώσατε και τους τυφλώσατε για να μην μπορούν ούτε να σας πουν, ούτε να σας δείξουν τίποτα.

Μιλώ για αυτούς, αλλά μιλώ σε εσάς: στους πλούσιους, τους ισχυρούς, τους πολιτικούς, τους comandantes, τους στρατηγούς. Μιλώ στο Προεδρικό Μέγαρο και στο Κοινοβούλιο, μιλώ στον Λευκό Οίκο και στο Κογκρέσο, μιλώ στις Ειδικές Δυνάμεις και στη Δίωξη, μιλώ στους τραπεζίτες και στους ραντσέρηδες, στους βαρόνους του πετρελαίου, στους καπιταλιστές και στους άρχοντες του ναρκόκοσμου και σας λέω:

Όλοι οι ίδιοι είστε. Όλοι είσαστε καρτέλ. Και όλοι είσαστε ένοχοι.

Ένοχοι για φόνο, ένοχοι για βασανισμό, ένοχοι για βιασμό, για απαγωγή, για δουλεία, για καταπίεση, αλλά κυρίως λέω ότι είστε ένοχοι για αδιαφορία. Δεν βλέπετε τους ανθρώπους που συνθλίβετε κάτω από τα τακούνια σας. Δεν βλέπετε τον πόνο τους, δεν ακούτε τις κραυγές τους, δεν έχουν φωνή για σας, είναι αόρατοι και είναι θύματα αυτού του πολέμου που εσείς τον διαιωνίζετε, για να τους έχετε στο χέρι.

Αυτός δεν είναι πόλεμος ενάντια στα ναρκωτικά. Αυτός είναι πόλεμος ενάντια στους φτωχούς.

Αυτός είναι ένας πόλεμος ενάντια στους φτωχούς και τους ανίσχυρους, σ’ αυτούς που δεν έχουν φωνή, που για σας είναι αόρατοι, που θα τους σαρώνατε από τον δρόμο σας σαν σκουπίδι που έπεσε στα πόδια σας και σας λέρωσε το παπούτσι.

Συγχαρητήρια! Τα καταφέρατε. Επιτελέσατε μία εκκαθάριση. Μία limpieza.

Η χώρα είναι πια ασφαλής για τα εμπορικά σας κέντρα και τις εκτάσεις σας στα προάστια, οι αόρατοι είναι άφαντοι, αυτοί που δεν έχουν φωνή σώπασαν, όπως ακριβώς έπρεπε. Και εγώ λέω αυτά τα ύστατα λόγια και ξέρω ότι θα με σκοτώσετε γι’ αυτό.

Σας ζητώ μονάχα να με θάψετε σε fosa comun, σε κοινοτάφιο με τους απρόσωπους και τους ανώνυμους, χωρίς ταφόπλακα.

Προτιμώ να είμαι μαζί τους παρά μαζί σας.

Και τώρα πια δεν έχω ούτε εγώ φωνή και είμαι αόρατος.

Είμαι ο Πάμπλο Μόρα.”

* Don Winslow, Το Καρτέλ, Εκδόσεις Καστανιώτη. Το εξαίρετο αυτό βιβλίο - ντοκουμέντο στηρίζεται σε πραγματικές ιστορίες.

Πηγή:artinews

---

Κώστας Κάππας: Σχετικά με τον Συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Άνθρωποι και φασίστες

Κώστας Κάππας

Μελετώντας οι κοινωνιολόγοι το είδος “Άνθρωπος”, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η συναισθηματική νοημοσύνη (ΣΝ) των δισεκατομμυρίων που κατοικούν σε αυτόν τον πλανήτη, μπορεί να περιγραφεί με μια μαθηματική καμπύλη, την λεγόμενη “Γκαουσιανή Καμπύλη”. Η κατανομή αυτή είναι σαν καμπάνα εκκλησίας. Η πολύ μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων διαθέτει στοιχειώδη, μέση ή σχετικά ανεπτυγμένη ΣΝ και καλύπτει την περιοχή της κυρίως καμπάνας (περίπου 85%). Η δεξιά “ουρίτσα” της καμπάνας, εκφράζει το πλήθος των ατόμων με πλήρως ανεπτυγμένη ΣΝ (περίπου 5%) και η αριστερή “ουρίτσα” από την άλλη πλευρά, το πλήθος των ατόμων με πρωτόγονη ΣΝ (10%).

Η αριστερή “ουρίτσα” περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, όλους εκείνους που τα εγκληματικά τους ένστικτα τα επενδύουν και με την φασιστική ιδεολογία. Τα συμπεριφορικά χαρακτηριστικά αυτής της κατηγορίας “ανθρώπων”, δηλαδή εκείνα που εισπράττουμε εμείς οι υπόλοιποι, είναι εξαιρετικά πρόδηλα. Οι φασίστες:

Δεν έχουν συναίσθηση. Δεν μπαίνουν δηλαδή στην θέση του Άλλου. Διαθέτουν από την γέννησή τους μόνο τα 4 βασικά ένστικτα (τα “4 F”, Food-Τροφή, Fight-Μάχη, Flight-Φυγή, Fuck-Σεξ) και δεν αναπτύσσουν, όπως τα φυσιολογικοί όντα, όλα εκείνα τα ένστικτα–συναισθήματα που μας κάνουν πραγματικούς ανθρώπους. Θα μάθουν για την πείνα στον Τρίτο Κόσμο, τις εκατόμβες των σκοτωμένων στους αποικιακούς πολέμους και δεν θα πονέσουν. Δεν θα κάνουν αυτό που κάνουμε όλοι μας, που προς στιγμήν μπαίνουμε στο πετσί της μάνας που βλέπει το παιδί της να πνίγεται στην Μεσόγειο, ή του άνεργου πατέρα που δεν μπορεί το μεσημέρι να γεμίσει τσουκάλι και μας έρχεται σκοτοδίνη για τα θύματα και μίσος για τον θύτη.

Ψυχοπαθείς. Η έλλειψη ενσυναίσθησης σε συνδυασμό με την λογική της άριας φυλής, τους επιτρέπει να βασανίζουν και να σκοτώνουν με σαδισμό και χωρίς ενδοιασμό, οποιονδήποτε είναι ‘διαφορετικός’. Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα των κρεματορίων του Άουσβιτς και οι άγριες κραυγές χαράς για τα πνιγμένα προσφυγόπουλα, στα νερά της Μεσογείου. Ο φασίστας σήμερα εκπαιδεύεται να στρίβει το μαχαίρι στην πληγή που ανοίγει στο σώμα, για να μην υπάρξει περίπτωση να επιζήσει το θύμα…

Σεξιστές. Το διεκήρυξε ο ναζισμός και ο Χίτλερ για τον ρόλο της γυναίκας στην νέα κοινωνία του Ράιχ (“να μαγειρεύει και να κάνει γερά παιδιά”). Το ίδιο ακριβώς λέει και το “μανιφέστο των γυναικών της Χρυσής Αυγής”. Να σημειωθεί ότι, στην σκληρή πραγματικότητα οι φασίστες είναι οι βασιλιάδες του trafficking. Παντού και πάντα σε ολόκληρη την υφήλιο, οι ακροδεξιές συμμορίες διακινούν γυναίκες για εκπόρνευση. Τον ελεύθερο χρόνο τους κυνηγούν αντάρτες, κομμουνιστές, αγωνιστές, πωλούν προστασία και ναρκωτικά (Μεξικανικά Cartels, CIA, Manuel Noriega, Fulgencio Batista, έλληνες παρακρατικοί, κ.α.).

Σεξουαλικά προβληματικοί. Η αδυναμία τους να αντιμετωπίσουν τις γυναίκες ως ισότιμα όντα τα οποία μπορεί να είναι εξυπνότερα από τους ίδιους, να έχουν καλύτερη επαγγελματική απασχόληση, να φέρνουν περισσότερα λεφτά στο σπίτι και να τους χώνουν φυλακή εάν σηκώσουν χέρι επάνω τους, οδηγεί τα φασιστοειδή σε αδυναμία συμμετοχής σε ισότιμο και γεμάτο αγάπη sex, απολαυστικό και για τους δύο. Αντίθετα αναδύεται η ζωώδης πλευρά του sex–βιασμού όπου κυριαρχεί η επιβολή στον άλλο. Γι’ αυτό και η προσφιλής βρισιά (απειλή), κυρίως απέναντι σε άνδρες των απανταχού φασιστών είναι “θα σε γαμ@ίσω ρε”. Γιατί αυτή η επιλογή; Για έναν πολύ απλό λόγο: Η απειλή σημαίνει κατ’α ρχήν ‘επιβολή σεξ χωρίς συναίνεση’, με άλλα λόγια βιασμός. Το γεγονός ότι απευθύνεται σε άτομα του ιδίου φύλου (ασχέτως ποιος είναι ο ενεργητικός και ποιος ο παθητικός), είναι ο ορισμός τη ομοφυλοφιλίας! Η μη-παραδοχή της λανθάνουσας ομοφυλοφιλίας τους, είναι και η βασική αιτία που τους κάνει ιδιαίτερα επιθετικούς απέναντι στους ομοφυλόφιλους. Εάν δε λάβουμε υπ’ όψιν μας και τα βασανιστήρια (Μανιαδάκης, χιτλερικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, δεσμοφύλακες Μακρονήσου και Γυάρου, π.χ. Θεοφιλογιαννάκος, Μάλλιος και Μπάμπαλης επί Χούντας, ξυλοδαρμοί αριστερών και αλλοδαπών σήμερα), θα πρέπει να θυμηθούμε και πως επέμενε ο Φρόιντ ότι αυτοί που νοιώθουν ηδονή με τα βασανιστήρια, είναι πάντα σεξουαλικά διεστραμμένοι…

Χωρίς αίσθηση χιούμορ. Είναι γνωστή αλήθεια στους ψυχολόγους ότι, η συναισθηματική νοημοσύνη συμβαδίζει απόλυτα με την διάθεση γέλιου, καλοπροαίρετου χιούμορ και φιλικής διάθεσης. Σύμφωνα πάντα με τους επιστήμονες, οι μη-διαθέτοντες αυτά τα απλά χαρακτηριστικά, ανήκουν πάντα στην κατηγορία των ανθρώπων εκείνων οι οποίοι πέρα από τον εαυτό τους και ίσως (ενστικτωδώς) από την οικογένειά τους, μισούν όλους τους υπόλοιπους. Παρατηρείστε τα στελέχη των φασιστών στα ΜΜΕ, ή τα ίδια ανθρωπάκια στην γειτονιά σας. Είναι πάντα μουτρωμένα και κακόκεφα, τα δε σπάνια ‘αστεία’ τους είναι πάντα δηκτικά και εγκληματικά (πρόσφατα τους έπιασε ο φακός να διασκεδάζουν περιγράφοντας πως ξεροψηνόντουσαν τα παιδιά των εβραίων στο Άουσβιτς)

Δειλοί. Έχουν την ψυχολογία του όχλου. Όταν είναι όλοι μαζί φέρονται σαν αγέλη, ουρλιάζοντας, δέρνοντας και μαχαιρώνοντας. Όταν ξεμοναχιαστούν τρέμουν και κλαίνε παρακαλώντας για επιείκεια, αποκηρύσσουν την ιδεολογία τους, καρφώνοντας πάντα τον άλλο (κλασσική πολιτική του Αρχηγού) για να αποφύγουν τις νομικές ευθύνες. Ας μην ξεχνάμε το άγριο έθιμο των αρχαίων Σπαρτιατών την “Κρυπτεία” (ομαδική επίθεση νέων μόλις νύχτωνε, με σκοπό την λήστευση και τον φόνο ειλώτων). Αυτή την ντροπή του ελληνικού πολιτισμού, οι φασίστες την έχουν κάνει επιστήμη, επιτιθέμενοι με μαχαίρια τρεις–τρεις, σε μεροκαματιάρηδες πακιστανούς στις 5 το πρωί…

‘Χριστιανοί’ Φονταμενταλιστές. Κάνουν τα ίδια ακριβώς που κάνουν οι τζιχαντιστές. Ο Θεός τους δεν έχει καμμία σχέση με τα κηρύγματα του Ιησού. Είναι ένα Θεός που μισεί τους κομμουνιστές, τους αριστερούς, τους άθεους, τους άραβες, τους μαύρους και τους πρόσφυγες. Είναι θιασώτης του καπιταλισμού και επιβάλλεται με το μαχαίρι και τον φόβο. Ας θυμηθούμε τις συνεχείς επιθέσεις τους, μαζί με τις παραθρησκευτικές οργανώσεις, σε οτιδήποτε μυρίζει Πολιτισμό και Ιστορία (θέατρο «Χυτήριο», σινεμά Αλκυονίδα, εφημερίδα ‘Εποχή’, ‘Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο’, Μνημείο Ολοκαυτώματος, Μνημείο Παύλου Φύσσα, Νεκροταφεία θυμάτων ναζισμού, Μνημεία Εθνικής Αντίστασης και άλλα πολλά)

Πατριδοκάπηλοι. Τα μεγαλύτερα εγκλήματα οι φασίστες τα έχουν κάνει …στο όνομα της Πατρίδας. Στο μυαλό τους, η έννοια Πατρίδα δεν περιλαμβάνει κανένα από τα συστατικά της (Λαός, κοινή γλώσσα, ιδανικά, Ιστορία). Πάντα στην υπηρεσία του διεθνούς Κεφαλαίου (ας μην ξεχνάμε ότι οι καπιταλιστές δεν έχουν πατρίδα και επίσης ότι οι μισές ερωτήσεις στην Βουλή της Χρυσής Αυγής ήταν υπέρ των εφοπλιστών). Πάντα έσπαγαν στο ξύλο τους απεργούς, τους εργαζόμενους, τους αγωνιστές, πάντα τον Λαό, υπερασπίζοντας την Εργοδοσία. Στο όνομα της …Πατρίδας υπηρέτησαν την 4η Αυγούστου, ντύθηκαν Γερμανοτσολιάδες, φόρεσαν κουκούλες στο Μπλόκο και φώναξαν “Ρόμελ κράτα γερά”, εκπαιδεύτηκαν στην τρομοκρατία στην Ιταλία από την φασιστική ‘Ordine Nuovo’, επισκέφθηκαν στην Αμερική την Ku Klux Klan (ΚΚΚ) για να υποβάλλουν τα σέβη τους. Είναι οι ίδιοι, που παρ’όλη την “υπερήφανη καταγωγή”τους, γράφουν άθλια ελληνικά και μιλούν μία περίεργη διάλεκτο, ανακατεύοντας και σκοτωμένα αγγλικά για να είναι “in”. Είναι οι ίδιοι που θα διαστρεβλώσουν την ιστορία μας, προβάλλοντας την "κρυπτεία", τις κατακτήσεις του Αλέξανδρου και την χυδαία ρήση “Όταν εμείς κτίζαμε Παρθενώνες, εσείς… “, ενώ ταυτόχρονα θα αγνοήσουν Ιπποκράτη, Σωκράτη και Πλάτωνα και θα εξαφανίσουν Τραγωδούς, Λεύκιππο και Ηράκλειτο. Είναι οι ίδιοι που το τρίπτυχο ιδανικό του ελληνικού λαού “Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία” απλά το πυροβόλησαν, το πυροβολούν και θα το πυροβολούν όσο υπάρχουν.

Μηδενική Παιδεία.

Οι ίδιοι καλύπτονται πλήρως από την φράση (από ένα έργο) του Hanns Johst, υψηλόβαθμου στελέχους των Ναζί, “Όταν ακούω την λέξη ‘κουλτούρα’ μου έρχεται να βγάλω το πιστόλι μου”.

Τα παιδιά τους τα τρέφουν με μίσος για το διαφορετικό. Τα διδάσκουν Επιθετικότητα, Πόλεμο, Στρατοκρατία, Έλεγχο, Πειθαρχία, Ιεραρχία και Τυφλή Πίστη στον Μεγάλο Αρχηγό. Τους στερούν τις έννοιες της Δημοκρατίας, της Αλληλεγγύης, της Κατανόησης, της Συγχώρεσης. Παρατηρείστε ότι είναι η απόλυτη συνταγή για δημιουργία λύκων αγέλης, όχι φυσιολογικών ανθρώπων.

Ρατσιστές. Η ρατσιστική συμπεριφορά είναι η κλασσική αντίδραση, όχι του αγράμματου, αλλά αυτού που δεν έχει Παιδεία. Οι φασίστες έχουν βαθύ σύμπλεγμα κατωτερότητος. Η απελπισμένη ανάγκη τους για εύρεση, πάση θυσία, κάποιου πιο κάτω από αυτούς και η έλλειψη επίκτητων προσόντων (τέχνη, επιστήμη, κοινωνικότητα) τους κάνει να προβάλλουν και να συγκρίνουν πατρίδες, DNA, προγόνους, “προσόντα” θολά, αναπόδεικτα και άσχετα και για τα οποία σε τελική ανάλυση, οι ίδιοι δεν συνέβαλλαν στο παραμικρό…

Αποκλείεται να διαβάσουν αυτό το κείμενο (και οποιοδήποτε κείμενο…) οι φασίστες. Εξ άλλου δεν γράφτηκε γι’ αυτούς. Γράφτηκε για εκείνους οι οποίοι συγχρωτίζονται με τα αποβράσματα αυτά στις διαδηλώσεις του “να καεί να καεί το μπουρ@έλλο η Βουλή”, “για την Μακεδονία μας” ή για να “κλείσουν τα hot spots και να φύγουν οι μετανάστες και οι πρόσφυγες”. Εκείνους που θεωρούν ότι “καλό μας κάνει η παρουσία των ακροδεξιών-φασιστών, αφού έτσι είμαστε περισσότεροι και πιο δυναμικοί για να περάσουν οι θέσεις μας”. Ας προσέξουν ότι στον εναγκαλισμό ανθρώπων και κοπράνων, μετά τον αποχωρισμό, δεν μυρίζουν τα κόπρανα “ανθρωπίλας” αλλά οι άνθρωποι “σκατίλας”…

*Ο Κώστας Κάππας είναι καθηγητής Ιατρικής Φυσικής - Ακτινοφυσικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας και του Ιατρικού Τμήματος Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

Πηγή:artinews

---

Κώστας Κάππας: Σχετικά με τον Συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Νιγηριανή πορνεία στην Ευρώπη και μαγεία βουντού

Κώστας Κάππας

Σήμερα, στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, τα νιγηριανά δίκτυα διακίνησης γυναικών (trafficking) είναι πιο σκληρά και πιο πολυάριθμα, από τα αντίστοιχα δίκτυα εκμετάλλευσης γυναικών, από την Κίνα ή από τις ανατολικές χώρες. Το 2000 διακινούσαν 40.000 γυναίκες και ο αριθμός αυτός αυξάνει συνεχώς. Στην Ιταλία, ήδη το 80% των εκδιδομένων γυναικών προέρχεται από την Νιγηρία.

Τα προς εκμετάλλευση κορίτσια (ενήλικα και ανήλικα) προέρχονται συνήθως από την περιφέρεια του Edo και ιδιαίτερα από την Benin City και τα γύρω χωριά. Οι επικεφαλής των δικτύων χρησιμοποιούν πρώην εκδιδόμενες στις ευρωπαϊκές χώρες, τις “θείες” ή “sponsors”. Αυτές παρασύρουν τις νεαρές γυναίκες υποσχόμενες ταξίδι στην Ευρώπη την ‘Γη της Επαγγελίας’, σπουδές ή υψηλό μισθό και πιθανώς έναν καλό γάμο.

Εύκολα μαντεύει κανείς ότι πρόκειται στην μεγάλη τους πλειοψηφία για πάμφτωχα, αμόρφωτα άτομα, ανύπαντρες μητέρες (περιθωριοποιημένες από την τοπική κοινότητα) ή μοναδική πηγή οικονομικής στήριξης ολόκληρων οικογενειών. Η κατάσταση χειροτερεύει για την εκπλήρωση οποιουδήποτε ονείρου φυγής, καθώς η μεταναστευτική πολιτική των Αρχών της Νιγηρίας είναι ανύπαρκτη, δίνοντας χώρο στα παράνομα κυκλώματα ‘μεταναστευτικής’ πορνείας.

Τα κορίτσια αναγκάζονται να εκπορνευτούν ήδη κατά την διάρκεια της πολυήμερης πορείας τους προς την Ευρώπη για να πληρώσουν το ταξίδι, την διαμονή, την τροφή τα ρούχα, πιθανές εκτρώσεις και τα πιστοποιητικά παραμονής στην χώρα της νέας δυστυχίας τους. Το κόστος είναι περίπου 70.000 ευρώ, το οποίο θα αποσβεστεί μετά από χιλιάδες συνευρέσεις με πελάτες ή όταν θα καταντήσει ράκος και δεν θα είναι επιθυμητή πλέον από τους ενοικιαστές του κορμιού της...

Το θεολογικό/υπερφυσικό επεμβαίνει την προηγούμενη της αναχώρησης για την Ευρώπη. Οργανώνεται μία τελετή με παρόντες το κορίτσι, την οικογένεια, την ‘μαμά ή μαντάμ’ (ντόπια οργανώτρια του μεγάλου ταξιδιού) και έναν εκπρόσωπο της παραδοσιακής ιατρικής ή ένας μεγάλος ιερέας της λατρείας του Ayelala*.

Το πρωτόκολλο της τελετής είναι σαφώς καθορισμένο. Κατασκευάζεται ένα juju** το οποίο αποτελείται από μαλλιά, τρίχες από το σώμα και κομμένα νύχια όπου συχνά αναμιγνύεται αίμα περιόδου του κοριτσιού. Το μικρό αυτό αντικείμενο παλιά χρησιμοποιείτο ως φυλαχτό αλλά σήμερα συμβολίζει, με υλικό τρόπο, την δέσμευση του κοριτσιού απέναντι στην ‘μαμά’ ή ‘μαντάμ’.

Στην συνέχεια το κορίτσι γυμνώνεται, τυλίγεται με ένα σεντόνι και σκίζεται λίγο το δέρμα του δημιουργώντας αμυχές (συνήθης παραδοσιακή πρακτική). Ο σκοπός είναι να μπει το πνεύμα μέσα στο σώμα του για να το βοηθήσει στο ταξίδι του και να του θυμίζει τις υποχρεώσεις του και τις επιπτώσεις παραβίασης των όρων: “Εργάζομαι, δεν μιλώ σε κανένα για το juju μου, υπακούω, πληρώνω. Εάν παρακούσω, το juju θα αναλάβει να αποδώσει δικαιοσύνη στην αδικημένη ‘μαντάμ’, ρίχνοντας στο κεφάλι μου τρέλλα, συμφορές, αρρώστιες, στειρότητα, θάνατο σε εμένα ή στην οικογένειά μου”.

Η όλη ψυχολογική αιχμαλωσία των κοριτσιών από το κύκλωμα πορνείας εκμεταλλεύεται εξαιρετικά τις παραδοσιακές πεποιθήσεις: είτε πιστεύει κάποιος στο juju, είτε όχι (άθεος, άθρησκος, μορφωμένος, ξένος, κ.α.) η ισχύ του είναι βαθιά ριζωμένη στον κοινωνικό του περίγυρο (και ιδίως στην άμεση οικογένειά του): υπακοή στους μεγαλύτερους, πνεύμα θυσίας, τήρηση λόγου, κουλτούρα Βουντού, Θεός που βλέπει, επιβραβεύει ή τιμωρεί. Το άτομο είναι υποχρεωμένο να σεβαστεί το juju για να μην βρεθεί εξοστρακισμένο και περιφρονημένο. Σε αντάλλαγμα, το άτομο απολαμβάνει φυσικής προστασίας, δεν έχει σχεδόν καμμία προσωπική ευθύνη (αυτή μεταφέρεται στην ομάδα στην οποία ανήκει και υπακούει), ζει εν ειρήνη.

Ο φαύλος κύκλος της ζωής των κοριτσιών στην Ευρώπη αρχίζει με το καλημέρα.

Υποχρεωτική παράδοση του διαβατηρίου στο κύκλωμα, βία, βιασμοί, συνειδητοποίηση ότι έγιναν πόρνες αντί για φοιτήτριες ή εργαζόμενες, ατελείωτη πελατεία, κατάσχεση των χρημάτων τους. Όλα αυτά οδηγούν σε ψυχολογικά προβλήματα, άγχος, λιποθυμίες, πόνους σε όλο το σώμα, εμετούς, εξανθήματα, κ.α. με αποτέλεσμα οι ίδιες να προκαλούν πρόβλημα στο κύκλωμα καθώς χάνεται πελατεία και φυσικά χρήμα.

Τα κορίτσια, στην τεράστια πλειοψηφία τους ερμηνεύουν αυτά τα συμπτώματα, όχι ως αποτέλεσμα της κατάστασης δουλείας τους, αλλά ως τιμωρία για την παραβίαση της σύμβασης juju με την ‘μαντάμ’. Ως αποτέλεσμα, ακόμη και εκείνα τα κορίτσια τα οποία κατάφεραν να απομακρυνθούν με κάποιο τρόπο από τον τόπο του μαρτυρίου τους, ξαναγυρίζουν έντρομα για να ικανοποιήσουν το juju και να πάψουν τα ψυχολογικά και σωματικά προβλήματα...

Υπάρχει πολλή δουλειά να γίνει για να περιοριστεί και να εξαφανιστεί η βία και η εκμετάλλευση γυναικών στην Ευρώπη. Απαιτείται κατάλληλο νομοθετικό πλαίσιο στην χώρα αναχώρησης και στην χώρα υποδοχής, πραγματική θέληση των Αρχών να καταστείλουν την πορνεία, Παιδεία και απαλλαγή από εκείνες τις πολιτιστικές / θρησκευτικές παραδόσεις που τροφοδοτούν την άγνοια και την καθυστέρηση.

Εάν θέλουμε όμως εμείς οι απλοί πολίτες, με τις μικρές μας δυνάμεις, να συμμετάσχουμε σε αυτήν την γιγαντιαία προσπάθεια Σεβασμού και Προστασίας της Ανθρώπινης Αξιοπρέπειας αρκεί να κατανοήσουμε δύο βασικές αλήθειες:

• 1. Ο πελάτης είναι εν δυνάμει βιαστής.
• 2. Χωρίς πελάτες, δεν υπάρχουν πόρνες.

* “Ayelala” είναι ο θεοποιημένος μυθικός πρόγονος, ιδιαίτερα σεβαστός στο Benin City. Οι τελετές στο όνομά του έχουν σχεδόν πλήρη θεσμική και νομική ισχύ στην πόλη και στην γύρω περιοχή.

** “Juju” είναι ένα σύστημα πίστης / μαγείας το οποίο ενσωματώνει αντικείμενα (κυρίως φυλαχτά) και μάγια για θρησκευτικές πρακτικές, στην Δυτική Αφρική, ιδίως στην Νιγηρία και στο Καμερούν. Οι ιερείς – αρχηγοί περιοχών της Δυτικής Αφρικής έχουν τις μαγικές δυνατότητες να προστατεύσουν και να προάγουν την ευμάρεια και την υγεία των πιστών – υπηκόων τους. Ο όρος "juju" μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στην καθημερινή ζωή, εκφράζοντας μαγικές ιδιότητες οι οποίες σχετίζονται με καλή ή κακή τύχη. Το σύστημα juju χρησιμοποιείται συχνά για να ισχυροποιήσει ένα συμβόλαιο ή να επιβάλλει την συμμόρφωση σε μία συμφωνία. Ο εκτελών το juju μάγος αμείβεται για τις υπηρεσίες του από τα συμβαλλόμενα μέρη.

Βιβλιογραφία

• “Prostituées nigérianes victimes du juju”, Le Monde Diplomatique, Novembre 2018.
• "The juju curse that binds trafficked Nigerian women into sex slavery”, World news, “The Guardian", www.theguardian.com.
• Online Etymology Dictionary, "juju", Douglas Harper.

Πηγή: artinews.gr

---

Κώστας Κάππας: Σχετικά με τον Συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Όλοι ήξεραν αλλά κανείς δεν ήθελε να γνωρίζει...

Κώστας Κάππας

“...Όμως σύντομα οι κρατούμενοι μάθαμε την αλήθεια: πάνω από 100 ρώσοι αξιωματικοί μεταφέρθηκαν κρυφά στο στρατόπεδο του Φλόσενμπιργκ (σημ. στρατόπεδο συγκέντρωσης της Ναζιστικής Γερμανίας, στον δήμο του Φλόσενμπιργκ της Βαυαρίας, κοντά στα τσεχικά σύνορα. Λειτούργησε από το 1938 έως το 1945).

Επειδή τα σειρίτια των κασκέτων τους ήταν κόκκινα, φανταστήκαμε ότι επρόκειτο για πολιτικούς επιτρόπους του ρωσικού στρατού, υποψία που αργότερα επιβεβαιώθηκε. ...Όλο το πρωί ακούγαμε ήχους όπλων που έρχονταν από την πίσω γωνία του στρατοπέδου όπου συνήθως γίνονταν οι εκτελέσεις των κρατουμένων. Πράγματι, όλοι οι ρώσοι πολιτικοί επίτροποι, μετά την άρνησή τους να προδώσουν, πυροβολήθηκαν από τους SS.

Επειδή το σκοπευτήριο ήταν όλο καλυμμένο με μπετόν, τα εκατοντάδες λίτρα αίμα των ρώσων που πυροβολήθηκαν κύλησαν στ αυλάκι και από κει σε ένα ρυάκι που για ώρες ολόκληρες είχε μετατραπεί σε αληθινό αιμάτινο ποτάμι. Κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό του Φλόσενμπιργκ υπήρχε μία λιμνούλα μέσα στην οποία χυνόταν αυτό το ρυάκι και ξανάβγαινε από την άλλη της μεριά.

Μετά τις πρώτες μαζικές εκτελέσεις κοκκίνισε η λιμνούλα μονάχα κοντά στην εκβολή. Όμως μέσα σε δέκα μέρες έγιναν άλλες τρεις ομαδικές εκκαθαρίσεις ρώσων αξιωματικών, ολόκληρη η λιμνούλα βάφτηκε κόκκινη από το αίμα. Ήταν ένα φρικιαστικό θέαμα.

Οι κάτοικοι, μέσω του δημάρχου τους, παραπονέθηκαν στον διοικητή του στρατοπέδου, ακόμα και στην τοπική ηγεσία του κόμματος, για την μόλυνση της λιμνούλας τους με αίμα και απαίτησαν την άμεση αναστολή της διοχέτευσης του αίματος στη λίμνη τους.

Ο πληθυσμός της περιοχής ήταν μεν συνηθισμένος στις βιαιότητες των SS προς τους κρατούμενους – τις έβλεπε όταν αυτοί δούλευαν εκτός στρατοπέδου – και σίγουρα ήξερε και για τους βασανισμούς μέσα στο στρατόπεδο, αλλά μια λίμνη κατακόκκινη από το αίμα αυτό παραπήγαινε...”

[απόσπασμα από το βιβλίο του Heinz Heger “Οι άντρες με το ροζ τρίγωνο”, Εκδόσεις ‘Μαύρη Λίστα’, 2000]

Τηρουμένων των αναλογιών, πόσο διαφέρουν κάποιοι συμπατριώτες μας, από τους “φιλήσυχους νοικοκύρηδες” της γερμανικής επαρχίας:

Όταν θεωρούν ανεκτό κόμμα για την Δημοκρατία μας την Χρυσή Αυγή και τα παρακλάδια της και αγνοούν τις δολοφονικές επιθέσεις, την τρομοκρατία και τους εξευτελισμούς των θυμάτων τους;

Όταν το ΝΑΤΟ και οι Αμερικάνοι, μέσω της ψήφου και του οβολού στην εφορία όλων μας, χρηματοδοτούν το αιματοκύλισμα στην Λιβύη, στο Ιράκ, στην Συρία, στο Αφγανιστάν και όπου αλλού χρειαστεί, για να φτάσει το πετρέλαιο στα αυτοκίνητά μας αλλά αυτοί θέλουν να γνωρίζουν, από όλη την διαδρομή, μόνο το κομμάτι ‘σπίτι – βενζινάδικο’;

Όταν βουλιάζουν καραβιές ανθρώπων στα μαύρα νερά του Αιγαίου και αυτοί ανακουφίζονται γιατί στο κάτω – κάτω δεν τους έπνιξαν οι ίδιοι και μειώνεται ταυτόχρονα ο κίνδυνος να μαγαριστεί ο ελληνοχριστιανικός πολιτισμός τους;

Όταν κοιτούν αλλά δεν βλέπουν;

Πηγή: artinews.gr

---

Κώστας Κάππας: Σχετικά με τον Συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Κονγκό 1895 - Ελλάδα 2020, ένα τσιγάρο δρόμος...

Κώστας Κάππας

“Όπως βγαίνει το τραίνο από την πόλη, δεξιά από το ανάχωμα σε χτυπά η φτώχεια. Χαμηλά σπίτια, λίγα αυτοκίνητα, μόνο εργατικές οικογένειες. Με είχαν συμβουλεύσει να μην φέρω σε δύσκολη θέση τους κατοίκους, καθώς όσοι δούλευαν, δούλευαν στο εργοστάσιο συσκευασίας του Α. και οι χαφιέδες δεν κοιμούνται. Δεν επισκέφθηκα όλα τα σπίτια, δεν έκανα πολύ σαματά. Αρκετά, αλλά ένα-ένα και συζήτηση ατομική.

Σε ένα από αυτά, η Ελένη, γύρω στα 50, μου άνοιξε διστακτικά, είχαν φόβο τα μάτια της, αλλά με δέχτηκε μέσα. Προσπάθησα να την κάνω να ξανοιχτεί λίγο μαζί μου, να ξεαγχωθεί και την ρώτησα για τους ανθρώπους της και για την υγεία της.

Μου διηγήθηκε για τα χωράφια που αναγκάστηκαν να πουλήσουν και την φυγή από το χωριό τους. Για την ιστορία του άντρα της που είναι άνεργος και φοβάται ότι λόγω ηλικίας δεν πρόκειται να βρει μάλλον ποτέ δουλειά. Μου μίλησε για τον γιο της που θα πάει σε λίγο φαντάρος και ίσως καταφέρει να μείνει στον στρατό σαν επαγγελματίας. Ντράπηκε να μου μιλήσει για τους κιρσούς στα πόδια της και την μέση της που την υποχρέωνε να κάνει μορφασμούς κάθε τόσο.

Της μίλησα για τον αγώνα του κόμματος, για τα δικαιώματα των εργαζομένων, για την γη που είχαν και θα μπορούσε να τους θρέψει εάν παρέμεναν αγρότες και το Κράτος νοιαζόταν. Της είπα ότι θα μπορούσε αυτή να ήταν παραγωγός και να προμήθευε το συσκευαστήριο του συνεταιρισμού της περιοχής της.

Με άκουγε ευγενικά αλλά δεν με αφουγκραζόταν. Μου έδωσε αφηρημένα δίκιο χωρίς να αναφέρει ποτέ την λέξη κυβέρνηση, εκμετάλλευση, αδικία, δικαιώματα. Μου εξομολογήθηκε μόνο δύο ευχές που κάνει το πρωί που ξυπνά: να μην μένει πίσω στην κάλυψη του πλάνου της ημέρας σε σχέση με τις άλλες και μπει στο μάτι του επιστάτη και να έχει καλά ο Θεός το αφεντικό να μην μείνει χωρίς δουλειά”. [Απόσπασμα από την αφήγηση της Κ. Θ. υποψήφιας βουλεύτριας, από επίσκεψη σε υποβαθμισμένη συνοικία επαρχιακής πόλης της χώρας μας]

“Επισκέφθηκα την Ουάλα κοντά στον ποταμό Κόνγκο. Δεν είδα κανέναν να παραπονιέται στο χωριό. Το χωριό έμοιασε να κατοικείται από άβουλα, φασματικά όντα που περιπλανιόνταν στο ξέφωτο, ανάμεσα στις τριάντα καλύβες τους, σαν να είχαν χάσει τον μπούσουλα, χωρίς να ξέρουν που να πάνε, χωρίς να ξέρουν ποιοι ήταν, σαν μια κατάρα που είχε πέσει στους κατοίκους του χωριού μετατρέποντάς τους σε φαντάσματα. Αλλά φαντάσματα με πλάτες και γλουτούς σημαδεμένους με φρέσκιες ουλές, με ίχνη αίματος, κάποιοι με κομμένο το ένα χέρι, κάποιοι χωρίς αυτιά, ή μύτη ή και τα δύο.

Ρώτησα όλους τους άντρες και τις γυναίκες του χωριού, ακούγοντάς τους να επαναλαμβάνουν όσα είχα ακούσει και όσα θα άκουγα πολλές φορές ακόμη. Και εδώ επίσης στην Ουάλα, εξεπλάγην από το γεγονός ότι ούτε ένα από αυτά τα κακόμοιρα πλάσματα δεν παραπονιόταν για το κυριότερο απ’ όλα: με ποιο δικαίωμα αυτοί οι ξένοι είχαν εισβάλλει στην γη τους, για να τους εκμεταλλευτούν και να τους κακομεταχειριστούν;

Το μόνο που τους απασχολούσε ήταν το άμεσο: οι ποσοστώσεις. Ήταν υπερβολικές, δεν υπήρχαν εργατικά χέρια, ήταν ανθρωπίνως αδύνατο να μαζευτεί τόσο καουτσούκ, τόσα τρόφιμα και να βρεθούν τόσοι εργάτες. Δεν κατάγγελλαν ούτε καν το μαστίγωμα, τους ακρωτηριασμούς και τους ομήρους. Μόνο ζητούσαν να μειωθούν κάπως οι ποσοστώσεις, για να μπορέσουν να ανταποκριθούν και έτσι να είναι ικανοποιημένες οι Αρχές με τους κατοίκους της Ουάλα.”.

[Απόσπασμα από τη αφήγηση του Ρότζερ Κέιζμεντ, Άγγλου προξένου στο Κονγκό, την τεράστια αυτή χώρα (76 φορές η έκταση του Βελγίου), που ιδιοκτήτης της (1885–1908) ήταν ο βασιλιάς Λεοπόλδο ο Β’ του Βελγίου (πηγή: “Το όνειρο του Κέλτη”, Μάριο Βάργκας Λιόσα, βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, εκδόσεις Καστανιώτη)].

Πηγή: artinews.gr

---

Κώστας Κάππας: Σχετικά με τον Συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Ναι, υπάρχει αθανασία!

Κώστας Κάππας

Όλες σχεδόν οι θρησκείες του κόσμου για να επιβιώσουν, έχουν την απόλυτη ανάγκη να προσελκύουν και να κρατούν τους πιστούς τους και ταυτόχρονα (όταν γίνουν κυρίαρχες κρατικές θρησκείες) να συντηρείται το πολιτικό καθεστώς που τους στηρίζει. Για τον διπλό αυτό στόχο (αδρανοποίηση των κοινωνικών αντιδράσεων απέναντι σε μία εκμεταλλευτική Εξουσία και σαγήνευση των πιστών), υπόσχονται κατάργηση του θανάτου και αέναη ευτυχία σε κάποιον άλλο κόσμο, για τον οποίο αξίζει να υπομένει “ο δούλος του Θεού” αγόγγυστα τον παρόντα.

Οι Παράδεισοι των θρησκειών

Στην Αρχαία Ελλάδα, ο Ξενοφώντας και ο Ησίοδος αναφέρουν θολά για την ύπαρξη Παραδείσου, αλλά η ιστορία μας διατρέχεται και από τον Άδη. Ο Ζωροαστρισμός, οι Αβρααμικές θρησκείες και ιδίως ο Χριστιανισμός μιλούν για ένα τόπο γαλήνης του ατόμου, τον Παράδεισο με αγγέλους, αλλά και τιμωρητική Κόλαση. Ο Ισλαμισμός με πολλά κοινά στοιχεία με τον εβραϊκό Κήπο των Πρωτοπλάστων, υπόσχεται κυρίως υλικά αγαθά και ευδαιμονία.

Λίγο πιο πέρα, οι θρησκευτικές παραδόσεις της Ανατολής δεν έχουν συνήθως προσδιορισμένους Παραδείσους, καθώς αυτοί εκλαμβάνονται συμβολικά ως αποδέσμευση από τα δεινά της ύπαρξης του ατόμου. Στον Ινδουισμό (Βραχμανισμό), σύμφωνα με τις Βέδες (την δική τους Βίβλο), ο κόσμος φτάνει συνεχώς σε ένα τέλος και αρχίζει πάλι από την αρχή. Κάποιες ινδουιστικές παραδόσεις μιλούν για τον Παράδεισο, ο τόπος όπου θα κατοικήσει η απελευθερωμένη ψυχή, μέσα στην αιώνια ομορφιά και στο φως. Στο ίδιο μοτίβο, αλλά στην σκοτεινή του έκδοση, κινείται και ο Κάτω Κόσμος (Σαμσάρα).

Ας σημειωθεί ότι ο Ινδουισμός είναι η αποθέωση του ευτυχισμένου δούλου του Συστήματος: οι ψυχές υφίστανται διάφορα βασανιστήρια (ανάλογα με τα αμαρτήματά τους) και η παραμονή τους στον Κάτω Κόσμο είναι προσωρινή, καθώς πάντα επιστρέφουν. Που; Εάν ένα άτομο στην παρούσα ζωή είναι υπάκουο, πειθήνιο και δεν προκαλεί πρόβλημα στους γύρω του (αλλά και στην Εξουσία), στην επόμενη ζωή (μετά από λίγα ή καθόλου βασανιστήρια κάθαρσης) θα επιστρέψει σε ανώτερα υλικά επίπεδα, σε ανώτερη κάστα. Αλλιώς θα καταλήξει στον κοινωνικό πάτο (στην Ινδία, στην κάστα των “ανέγγιχτων - dalit”).

Ο Βουδισμός διδάσκει ότι για να πάει ο πιστός στον Παράδεισο (Νιρβάνα), οφείλει να απαρνηθεί την επιθυμία και τα επίγεια αγαθά. Στην Νιρβάνα εξαλείφεται ο πόνος, ο οποίος εκπορεύεται από τις διαδοχικές μετενσαρκώσεις. Η πολυπόθητη φώτιση υπόσχεται την αληθινή ζωή, μια ζωή η οποία δεν έχει καμία σχέση με την ψευδαίσθηση του αισθητού κόσμου.

Κάπως έτσι κινούνται και οι υπόλοιπες θρησκείες από τις 4200 οι οποίες υπάρχουν σε ολόκληρη την Υφήλιο.

Μικρές τεχνικές ατέλειες…

Παρατηρείστε ότι, όλοι οι προτεινόμενοι παράδεισοι είναι εντελώς προσωπικοί και (αφηρημένα) τέλειοι για την απόλυτη ευδαιμονία του Εγώ. Εν τούτοις, διακρίνονται πολλές τεχνικές ατέλειες σε αυτήν την τελειότητα. Δεν απαντάται ποτέ, με λογικό τρόπο, το ερώτημα “Εάν πεθάνω 90 χρονών, πως θα απολαύσω πνευματικές ή/και σωματικές χαρές;”; “Εάν πεθάνω 5 μηνών, με ποια ωριμότητα θα κατανοήσω τα προσφερόμενα στον Παράδεισο;”. Οι ταγοί της θρησκείας καθησυχάζουν τους πιστούς και τους διαβεβαιώνουν ότι η παντοτινή διαβίωση στον Παράδεισο θα αφορά στο Εγώ, στην πιο ώριμη ηλικία του και απαλλαγμένο από σωματικές αναπηρίες. “Δεν θα βαρεθεί ο πιστός την αέναη ευτυχία με τα ίδια και τα ίδια;”. Όχι, διότι σαν την μνήμη του ψαριού, θα ανανεώνεται η δίψα για ευδαιμονία συνεχώς. Δεν αντέχει σε κριτική όλο αυτό το μαγικό νοητικό κατασκεύασμα, αλλά δεν έχει σημασία.

Υπενθυμίζεται στον αναγνώστη ότι, η μόνη αντικειμενική και λογική έννοια του Παραδείσου, προέρχεται από την συλλογική μνήμη των ανθρώπων, από την πρωτόγονη εποχή, πριν οργανωθούμε σε κοινωνίες και υποστούμε ταξικές διακρίσεις. Τότε που ήμασταν όλοι ίσοι, τροφοσυλλέκτες, σε έναν οικολογικό παράδεισο. Αυτόν τον Παράδεισο αναπολούμε και αναζητούμε ως βάλσαμο στα βάσανά μας...

Συνείδηση ή ψυχή;

Επιστρέφοντας στην παρούσα ζωή, αυτοί οι “Παράδεισοι” εκτός από τις υλικές σκοπιμότητες της εξουσίας (παραμονή), της θρησκείας (ύπαρξη) και του πολίτη (παρηγοριά), ικανοποιούν και την έμφυτη αντίληψη της πλειοψηφίας των ανθρώπων ότι “Δεν το χωράει ο νους μου ότι εγώ θα πάψω να υπάρχω. Σίγουρα υπάρχει ένας κόσμος όπου κάτι από εμένα, θα ζει εκεί αιωνίως”. Με αυτόν τον συλλογισμό, την “συνείδηση” της ύπαρξής μας (“αντιλαμβάνομαι ότι υπάρχω και ότι εγώ είμαι εγώ και δεν είμαι κάποιος άλλος”) την ονόμασαν “ψυχή” και την ανακήρυξαν αθάνατη.

Η συνείδηση, δυστυχώς όμως, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το ζωντανό ον από το οποίο πηγάζει και σβήνει με αυτό. Είναι σαν το φως της λάμπας: η λάμψη διατηρείται όσο το νήμα του λαμπτήρα δεν είναι κομμένο. Εάν το νήμα κοπεί, το φως σβήνει οριστικά…

Εξελικτική Διαδικασία και Αθανασία

Η απάντηση σε όλα αυτά τα “υπαρξιακά άγχη”, ίσως είναι πιο απλή από ότι φανταζόμαστε.

Γιατί κατ’ αρχήν, να επιλέξει ένας άνθρωπος να ικανοποιήσει τον μεταφυσικό του προβληματισμό υιοθετώντας λεκτικές και νοητικές ακροβασίες, εισάγοντας μαγικές παρεμβάσεις σε πολλά στάδια της διαδικασίας; Ένας “Θεός” που δεν απέδειξε ποτέ ότι υπάρχει, υποδέχεται μετά θάνατον, μια ασαφή και αυθαίρετη ιδιότητα του καθ’ ενός από εμάς, την “ψυχή”, την βασανίζει ή την επιβραβεύει σε ένα απαίσιο ή υπέροχο τόπο, την “Κόλαση” ή τον “Παράδεισο” αντίστοιχα, των οποίων τόπων την εικόνα έχουμε από ανθρώπους οι οποίοι δεν τους επισκέφθηκαν ποτέ και απλώς τους φαντάστηκαν και τους περιέγραψαν, ανάλογα με το μορφωτικό τους επίπεδο και την εποχή που έζησαν.

Ένα σημαντικό στοιχείο επίσης (άχρηστο για τους εμπνευστές της κατοικίας των ψυχών, με επιχείρημα την τελειότητα), είναι η απουσία εξέλιξης: στον Παράδεισο δεν υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ των ψυχών, ωρίμανση, εμπλουτισμός, ανάπτυξη. Όλα είναι ατομικά, στείρα (οι ψυχές δεν γεννάνε), επαναλαμβανόμενα και σε τελική ανάλυση, ακίνητα. Η εμπειρία μας από την παρούσα ζωή και από την “θεωρία της εξέλιξης” είναι ότι για να παραμείνει κάτι ζωντανό, υγιές, θελκτικό και να εξελιχθεί πρέπει να συντρέχουν οι εξής προϋποθέσεις:

• να αναπαράγεται,
• να κάνει οπωσδήποτε λάθη κατά την αναπαραγωγή, συμβατά με την ζωή, ώστε να προκύπτει συχνά ανώτερη μορφή ζωής από την μητρική (αλλιώς θα παραμέναμε μονοκύτταροι οργανισμοί...),
• να γονιμοποιείται όσο το δυνατόν από μη-συγγενικό οργανισμό, ώστε να υπάρχει ανανέωση και ενδυνάμωση του γενετικού υλικού,
• να ερευνά, να αμφισβητεί, να μορφώνεται.

Τα παραδείγματα στην παρούσα ζωή, εξαφάνισης ειδών και πολιτισμών, τα οποία απομονώθηκαν γενετικά και κοινωνικά, είναι πάμπολλα.

Απόλυτο παράδειγμα αέναης ύπαρξης μέσω της εξέλιξης, είναι ο Άνθρωπος. Όχι εσύ, εγώ ή ο άνθρωπος του απέναντι διαμερίσματος, αλλά ο Συλλογικός Άνθρωπος. Από τις Ανθρωπίδες και νωρίτερα, στον Αυστραλοπίθηκο, στον Homo Erectus, στον Homo Antecessor και στον Άνθρωπο. Είναι ο ίδιος που συνεχώς κτίζει, διαπλέει, γεφυρώνει, απογειώνει, μαγειρεύει, τραγουδά, φιλοσοφεί, απαγγέλει και ξεφουρνίζει συνεχώς νέες γενιές, υγιέστερες, μακροβιότερες και εξυπνότερες.

Αυτήν ακριβώς την συμμετοχή στο κτίσιμο του Συλλογικού Ανθρώπου έχουν ενστερνιστεί όλοι εκείνοι οι άνθρωποι οι οποίοι λειτουργούν για το κοινό καλό, παραμερίζοντας τον τυφλό εγωιστικό μικροαστισμό τους. Εκείνοι που προσφέρουν συμβουλές, χρήματα, τροφή, στήριξη, κλαίνε, χαίρονται, πολεμούν και σκοτώνονται για ανθρώπους, ομάδες, φυλές και πληθυσμούς με τους οποίους δεν έχουν καμία γενετική σχέση, κανένα άμεσο ιδιοτελές συμφέρον. Είναι εκείνοι οι οποίοι προάγουν την αθανασία του (Συλλογικού) Ανθρώπου με τα αποτυπώματα τους και τελικά θρέφουν την δική τους προσωπική αθανασία.

Εάν έχασες τον άνθρωπό σου και θρηνείς, θρήνησε. Τον αποζητάς, τον τιμάς, ξεσπάς, λυτρώνεσαι. Μόλις επέλθει η γαλήνη, άρχισε να ψάχνεις μήπως τον βρεις, μήπως είναι ζωντανός ακόμη, σε αυτήν την Ζωή. Ψάξε το αποτύπωμα στα παιδιά του, στους φίλους του, στους συναδέλφους του, σε όλους αυτούς που ενέπνευσε με το παράδειγμά του. Όσο πιο έντονο είναι αυτό το αποτύπωμα, τόσο πιο φανερή είναι η παρουσία του σήμερα, τόσο παραμένει ζωντανός.

Εάν ψάξεις το αποτύπωμα και δεν το βρεις τελικά πάνω στον Συλλογικό Άνθρωπο, μήπως αυτός που θρήνησες δεν υπήρξε ουσιαστικά ποτέ;

Πηγή: artinews.gr

---

Κώστας Κάππας: Σχετικά με τον Συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο αστός ανησυχεί έως εκεί που γαργαλιέται η μύτη του

Κώστας Κάππας

Το Manhattan, New York, είναι τετραγωνισμένο αρχιτεκτονικά και κοινωνικά: Το παραλληλόγραμμο από την York Avenue ανατολικά έως την 7th Avenue δυτικά και από την Wall Street νότια έως την 106th street βόρεια είναι σχετικά ασφαλές, το μεγαλύτερο διάστημα της ημέρας. Πάνω από την 106th Avenue αρχίζει το Harlem και ο φόβος να το επισκεφθεί μεγάλο μέρος των κατοίκων της πόλης.

Όταν πρωτοεπισκέφθηκα, για μακρόχρονη σχετικά παραμονή, την Νέα Υόρκη, ήταν πριν από πολλά χρόνια στο Memorial Hospital (στην 68th street & York Avenue) για κάποια επιστημονική συνεργασία. Καπνιστής. Βαρύς καπνιστής, σε ένα απόλυτα αντικαπνιστικό περιβάλλον, σημαίνει συνεχές πήγαινε–έλα στον εξωτερικό χώρο, ρούχα που μύριζαν καπνό σε αρκετούς και επιτιμητικά έως απαξιωτικά βλέμματα και δηκτικά σχόλια.

Κάποια στιγμή, στο μεσημεριανό φαγητό με τους συναδέλφους στο νοσοκομείο, πάνω στην κοινωνική κουβέντα για εγκληματικότητα, ανεργία, χημικά και ότι άλλο φανταστεί κανείς (κοινωνική κουβέντα που μόνο ένας ξένος θα προκαλούσε...), όταν τα βέλη έφτασαν σε μένα και στον “υπ' αριθμό 1 εχθρό της κοινωνίας” στο τσιγάρο, αντέδρασα αρκετά έντονα: “Πως μπορείτε να βλέπετε μόνο το τσιγάρο ως θανάσιμο εχθρό της αμερικανικής κοινωνίας όταν στην 120th Street στο Κέντρο του Harlem βρίθει το εμπόριο ναρκωτικών, η πορνεία και οι συμμορίες;”. Μου απάντησαν με ειλικρινή και απόλυτη απορία, εάν αντιλαμβάνομαι τι λέω και τι σχέση έχει η ερώτησή μου, με το πρόβλημα που εγώ προκαλώ στην κοινωνία, καπνίζοντας.

Χρειάστηκε αρκετός καιρός για να τους γνωρίσω καλύτερα και να σκεφθώ ωριμότερα, για να κατανοήσω την αντίδρασή τους. Την αντίδραση ανθρώπων καλής παιδείας, προστατευμένης υγείας, ανθηρού μέλλοντος για τους ίδιους και τα παιδιά τους, σταθερού (και υψηλού) εισοδήματος, σε ασφαλείς κατοικίες: για αυτούς τους ανθρώπους, η κοινωνία είναι ο μικρόκοσμός τους, τα δε ναρκωτικά, οι βιασμοί, τα μαχαιρώματα, η πείνα, οι προσβολές και η δυστυχία δεν είναι παρά παράγραφοι στην εφημερίδα ή βιντεάκια στην τηλεόραση.

Είχαν δίκιο, καθώς ο μοναδικός “κορωνοϊός” της άσπιλης ζωής τους ήταν ο καπνός και ο μοναδικός φορέας του ιού εγώ ο ίδιος. Μόνο κάποιοι σαν και εμένα (λόγω της επαγγελματικής τους ιδιότητος) θα μπορούσαν να εισχωρήσουν στον μικρόκοσμό τους και να προκαλέσουν διαταραχή του συστήματος. Όλοι οι άλλοι, οι προβλεπόμενοι “κακοί”, ήταν αποκλεισμένοι γεωγραφικά, κοινωνικά και οικονομικά. Αποτέλεσμα, στην “κλίμακα επικινδυνότητας” ο καπνός είχε την θέση 1 και τα ναρκωτικά π.χ. την θέση 10, αντί για το ανάποδο.

Θα μου πείτε που τα θυμήθηκα όλα αυτά.

Μα, μου τα επανέφεραν έντονα στην μνήμη οι λυσσασμένες αντιδράσεις αστών πολιτικών, “δημοσιογράφων” και φυλλάδων για την συγκέντρωση νεαρών αλλά και συλλογικοτήτων στην πλατεία της Αγ. Παρασκευής. Εάν μπορούσαν να τους έστελναν στην Γυάρο θα το είχαν ήδη κάνει. Έφταιγαν οι συγκεντρωμένοι (διατάραξη κοινής ησυχίας, συγκέντρωση παρά τον κορωνοϊό, κ.α.); Ναι, έφταιγαν. Αντέδρασαν στην επίθεση των ΜΑΤ; Ναι αντέδρασαν.

Την ίδια ώρα, εξελίσσετο ρατσιστική συνάθροιση με εκατοντάδες σιχάματα και ναζίδια με αλυσοπρίονα(!) στο Ηράκλειο της Κρήτης ενάντια στην επικείμενη άφιξη μεταναστών από την Λιβύη. Δεν υπήρξε για τα συστημικά μέσα και τους νοικοκυραίους παράνομη συγκέντρωση λόγω κορωνοϊού, οπλοκατοχή, αλυσοπρίονα(!), απειλή κατά της ζωής, ρατσισμός, ξυλοδαρμός διαμαρτυρομένων και παραβίαση του μισού ποινικού κώδικα.

Απλά ήταν Τετάρτη.

Πηγή: artinews.gr

---

Κώστας Κάππας: Σχετικά με τον Συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Ofcom: Ακτινοβολία πλησίον κεραιών 5G στην Μεγάλη Βρετανία

Κώστας Κάππας

Το Office of Communications (Γραφείο Επικοινωνιών), γνωστό ως “Ofcom”, είναι η Ρυθμιστική Αρχή Τηλεπικοινωνιών και Ραδιοτηλεοπτικών Μεταδόσεων της Μεγάλης Βρετανίας.

Το Ofcom διενήργησε μετρήσεις έκθεσης του πληθυσμού σε Σταθμούς Βάσης – ΣΒ (κεραίες) 5G, σε 16 περιοχές, 10 πόλεων της Μεγάλης Βρετανίας:

Belfast (Lanyon Place), Birmingham (Mailbox Birmingham), Bristol (St Augustine’s Parade), Cardiff (The Senedd, St David’s Centre), Edinburgh (Gorgie Road), Glasgow (Renfrew Street), Liverpool (Lawrence Road, Hatton Garden), London (Canary Wharf, Victoria Station, Charing Cross, Waterloo Station), Manchester (Crumpsall Vale, Great Bridgewater Street), Stevenage (Wedgwood Gate).

Οι περιοχές αυτές επιλέχθηκαν με βασικά κριτήρια:

1. την πολλαπλή και συχνή χρήση της κινητής τηλεφωνίας (συγκοινωνιακοί κόμβοι, χώροι διασκέδασης, πολυκαταστήματα, κ.α.)


2. την εγγύτητά τους σε Σταθμούς Βάσης (Κεραίες) κινητής τηλεφωνίας.

Σημειώνεται ότι, κάθε περιοχή του χώρου όπου διαβιώνουμε διασχίζεται από πολυάριθμες ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες, σε ένα εύρος φάσματος από δεκάδες MHz έως δεκάδες GHz: ραδιόφωνο, τηλεόραση, δορυφορικά, μετεωρολογικά, στρατιωτικά σήματα, κινητή τηλεφωνία, τοπικά δίκτυα, χαμηλόσυχνα σήματα ELF, κ.α. Ειδικά το δίκτυο 5G, σήμερα λειτουργεί στην φασματική περιοχή 3,4 – 3,6 GHz (στην χώρα μας μόνο πιλοτικά, καθώς εκκρεμεί ο διαγωνισμός από την Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων –ΕΕΤΤ– το αντίστοιχο Ofcom της Μεγάλης Βρετανίας).

Οι μετρήσεις στην Μεγάλη Βρετανία πραγματοποιήθηκαν από πιστοποιημένους επιστημονικά και νομικά επιστήμονες, φυσικούς ιατρικής – ακτινοφυσικούς με την βοήθεια βαθμονομημένου μετρητή ακριβείας (Narda SRM-3006 field strength analyser & isotropic E-field probe). Σε κάθε επιλεγμένη περιοχή οι ερευνητές του Ofcom μέτρησαν πολυάριθμα σημεία, ώστε να καταγραφεί το εντονότερο σήμα, εκεί δηλαδή όπου η έκθεση ήταν η μεγίστη.

Οι μετρήσεις είχαν σημαντικό βαθμό δυσκολίας καθώς η τεχνολογία είναι νέα, εξελιγμένη και η αμφίδρομη επικοινωνία ΣΒ (κεραία) – χρήστη είναι “προσωπική”: Όταν “ενημερώνεται” ο ΣΒ ότι ο χρήστης Α θέλει να επικοινωνήσει με τον χρήστη Β, στέλνει “μικροδέσμη” (σαν φωτεινή δέσμη από φακό) η οποία επικεντρώνεται στον χρήστη Α (ταυτόχρονα και η μικροδέσμη ενός άλλου ΣΒ επί του χρήστη Β), αφήνοντας εκτός πεδίου ακτινοβόλησης οποιοδήποτε άτομο ευρίσκεται πλησίον του Α ή του Β. Δεν είναι σαν την τεχνολογία 4G, όπου σαρώνεται με ακτινοβολία ολόκληρη περιοχή και όχι μόνο ένας “στενός διάδρομος” από τον Σταθμό Βάσης ως τον χρήστη Α. Για να επιλυθεί αυτό το πρόβλημα, αρκετά ερευνητικά εργαστήρια τοποθετηθούν έναν αριθμό τριπόδων με στερεωμένους μετρητές επ’ αυτών για να καλύπτονται μεγαλύτερες επιφάνειες / περιοχές, ώστε να είναι δυνατή η σύλληψη διερχόμενης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας προς κάποιον τυχαίο χρήστη.

Για να είναι κατανοητά από τους πολίτες, τα αποτελέσματα των μετρήσεων του Ofcom, δόθηκαν ως ποσοστά % του βιολογικού ορίου ασφαλείας (όπως καθορίστηκε από την International Commission on Non-Ionizing Radiation Protection – ICNIRP το 2020) για το οποίο όριο δεν θα πρέπει να γίνεται υπέρβαση (ώστε να μην υπερβαίνει η θερμοκρασία του εκτιθέμενου ιστού τον 1 οC).

Για κάθε σημείο δόθηκαν δύο τιμές:

• α) Συνολική έκθεση από όλες τις πηγές ακτινοβολίας, ως ποσοστό % του ορίου ασφαλείας. Μετρήθηκε μέση τιμή 0,28% (και ανώτερη 1,50% στο Canary Wharf στο Λονδίνο). Με άλλα λόγια η επιβάρυνση ενός ατόμου σε έναν πολυσύχναστο χώρο είναι κατά μέσον όρο 360 φορές (και στην χειρότερη περίπτωση 67 φορές) κάτω από το όριο ασφαλείας της ICNIRP.


• β) Έκθεση του ατόμου μόνο από την ακτινοβολία 5G ως ποσοστό % από το όριο ασφαλείας της 5G. Μετρήθηκε μέση τιμή 0,0053% (και ανώτερη 0,0390% στο Mailbox του Birmingham). Με άλλα λόγια η επιβάρυνση ενός ατόμου σε έναν πολυσύχναστο χώρο είναι κατά μέσον όρο 19.000 φορές (και στην χειρότερη περίπτωση 2.500 φορές) κάτω από το όριο ασφαλείας της ICNIRP.

Σχόλια και συμπεράσματα

Σε ότι αφορά στο (α): Ήδη γνωρίζαμε και από τις δικές μας μετρήσεις στην χώρα μας (πιστοποιημένοι ακτινοφυσικοί και χρήση του ιδίου βαθμονομημένου μετρητή ακριβείας) ότι η έκθεση του πολίτη από όλες τις πηγές ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας (συμπεριλαμβανομένης της κινητής τηλεφωνίας 2G, 3G και 4G), στους κοινούς χώρους, είναι σε όλες τις περιπτώσεις, δεκάδες, εκατοντάδες έως και χιλιάδες φορές κάτω από τα επιτρεπτά όρια.

Σε ότι αφορά στο (β): Πρόκειται για μια σειρά μετρήσεων, της νέας τεχνολογίας 5G, από τις πρώτες στην Ευρώπη και από πιστοποιημένο οργανισμό (το Ofcom), σε πραγματικές συνθήκες. Στο λογικό επιχείρημα, “μα, η τεχνολογία 5G είναι νέα, η επιβάρυνση είναι πολύ χαμηλή, πόσο θα αυξηθεί όμως, όταν όλοι θα έχουν κινητά τηλέφωνα 5G;”, παρατίθενται τρία στοιχεία:

1. Ήδη είναι αρκετοί οι χρήστες και προφανώς η πυκνότητά τους είναι υψηλή σε χώρους δημόσιας συνάθροισης.


2. Όσο και να αυξηθούν οι χρήστες οι δέσμες ακτινοβολίας παραμένουν προσωποποιημένες. Η εμπειρία από την Ν. Κορέα και την Ιαπωνία έδειξε ότι η μέγιστη επιβάρυνση σε έναν χώρο μέτρησης δεν υπερέβη το 2,5 – 3,0% του ορίου δόσεων, παραμένοντας πάντα, τουλάχιστον 30 με 50 φορές κάτω από το όριο αυτό.


3. Όσο αυξάνονται οι κεραίες και τα κινητά 5G, τόσο θα μειώνονται αντίστοιχα οι σημερινές κεραίες και κινητά, 3G και 4G. Σημειώνεται ότι η τεχνολογία 3G είναι στα πρόθυρα κατάργησης. Λόγω της χαμηλότερης ακτινικής επιβάρυνσης της τεχνολογίας 5G έναντι των παλαιότερων, η συνολική ηλεκτρομαγνητική επιβάρυνση του πληθυσμού θα μειώνεται προοδευτικά κάτω από τα σημερινά επίπεδα.

Τα στοιχεία του Ofcom μας επιτρέπει να συμπεράνουμε ότι και σε αυτές τις υψηλότερες συχνότητες, η έκθεση του ατόμου παραμένει ασήμαντη.

Σημείωση: Ευχαριστώ πολύ τον Χάρη Τυράκη, υπ. διδάκτορα του Ιατρικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, για τις εύστοχες παρατηρήσεις του στο κείμενο.

Πηγή: artinews.gr

---

Κώστας Κάππας: Σχετικά με τον Συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Κορονοϊός και 5G

Κώστας Κάππας

Το 5G ξέρανε πάρκα, σκότωσε πουλιά, προκάλεσε αυτοκτονίες, ήταν αναμενόμενο λοιπόν να προκαλέσει (ή έστω να επιταχύνει την εξάπλωση) και την πανδημία του Covid-19!

Ήδη, πολλοί και σοβαροί δημοσιογράφοι απάντησαν με υπομονή και διεξοδικά σε δεκάδες αιτιάσεις, από εξωφρενικές έως κλασικά συνωμοσιολογικές:

• Δεν ήταν η Wuhan η πρώτη πόλη στον κόσμο όπου δοκιμάστηκε το δίκτυο 5G και οι επιπτώσεις του στην υγεία.
• Στη Ν. Κορέα εγκαταστάθηκε αρχικά το δίκτυο 5G όπου σημειώθηκαν έως την 9η Απριλίου, 10.427 περιστατικά κορονοϊού με 204 θανάτους (θνητότητα χαμηλότερη από 2%).
• Το δίκτυο 5G δεν έχει εγκατασταθεί ακόμη στο Ιράν, οπότε δεν είναι υπεύθυνο για τη διασπορά του ιού.
• Η θνητότητα του κορονοϊού στις ιταλικές πόλεις με ανεπτυγμένο δίκτυο 5G, δεν ήταν η μεγίστη, αντίθετα, κυμαινόταν από 2% έως 10%, όπως ακριβώς και στις περιοχές με ανύπαρκτη ανάπτυξη του 5G.
• Οι τακτικές προσομοιώσεις και ασκήσεις πανδημιών, πυρκαϊών, σεισμών και άλλων καταστροφών δεν είναι συνωμοσίες, είναι υποχρέωση των Κρατών και των Οργανισμών και στατιστικά, πολλές θα συμπέσουν χρονικά πριν από πραγματικά συμβάντα (Johns Hopkins Institute -“άσκηση πανδημίας”- Οκτώβριος 2019, πανδημία Covid-19 - Φεβρουάριος 2020).
• Κανένα διαπιστευμένο εργαστήριο στον κόσμο και καμία μελέτη δεν ισχυρίζεται ότι ο ιός “γεννήθηκε” τεχνητά σε πάγκο εργαστηρίου.

Σ’ αυτό το κάδρο όμως, θα πρέπει να ενταχθούν 3 επιπλέον στοιχεία:

1. Η σοβαρή δημοσιογραφία αγγίζει πολύ περιορισμένο τμήμα του πληθυσμού. Το υπόλοιπο εκτίθεται στην τρομολαγνεία, η οποία πουλά πολύ περισσότερο από τη νηφαλιότητα και ταυτόχρονα είναι πιο “ερεθιστική”.
2. Στα ως άνω, προστίθεται σε τεράστιες ποσότητες, έστω και ασύνδετα, όλη η παραφιλολογία για επικείμενους πολέμους, προφητείες του Παΐσιου, αντι-εμβολιασμός, θανατηφόρα νανοσωματίδια, ρατσιστικές ξαναζεσταμένες θεωρίες (μυστικά της Σιών, μυστηριώδεις παγκόσμιες, υπερεξουσίες), εξωγήινοι, Τιμωρός Θεός για τις αμαρτίες μας, αστρολόγοι και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς.
3. Η άγνοια και η τεχνοφοβία για το 5G και ο λογικός πρωτόγονος φόβος για τη ζωή του ατόμου από τον κορονοϊού βρίσκει ένα κατάλληλο, εκπληκτικό και φιλόξενο υπόβαθρο, στην άγνοια (στοιχείο α) και στη συνωμοσιολογία (στοιχείο β), για να περάσει το επικοινωνιακό μήνυμα ότι “5G και κορονοϊός είναι αιτία και αποτέλεσμα αντίστοιχα”.

Σε ό,τι αφορά στο ψευδοεπιστημονικό τμήμα του project, παρ’ όλες τις δεκάδες εκδοχές και αιτιάσεις, ο πυρήνας της “θεωρίας” είναι κοινός:

1η Υπόθεση. Η ακτινοβολία 5G είναι τεράστιας ενέργειας, πρωτόγνωρη για τον ανθρώπινο οργανισμό, διεισδύει βαθιά στους ιστούς, είναι καρκινογόνα. Απόδειξη της σχέσης ηλεκτρομαγνητικά κύματα – πρόκληση επιδημίας ιού είναι η πανδημία της ισπανικής γρίπης του 1918, η οποία σκότωσε εκατομμύρια ανθρώπους στην Ευρώπη. Συνέπεσε με την αλματώδη πρόοδο της ραδιοφωνίας και την εξάπλωση των ραδιοφωνικών κυμάτων.

2η Υπόθεση. Οι ιοί είναι βασικά ενδογενείς στο κύτταρο. Δεν είναι “εξωτερικοί εχθροί”. “Οι ιοί είναι απεκκρίσεις ενός τοξικού κυττάρου”, με άλλα λόγια ένα δηλητηριασμένο κύτταρο εκρήγνυται και “μερικά από τα θραύσματά του είναι κομμάτια DNA ή RNA με μερικές πρωτεΐνες και καλούνται ιοί”, (σύμφωνα με τον Thomas Cowan σε ομιλία στο “Health And Human Rights Summit” στην Tucson, Arizona 12 Μαρτίου 2020, αλλά και εκατοντάδες άλλους τρομολάγνους οι οποίοι τον αντέγραψαν).

Η κατασκευή αυτών των υποθέσεων, με τα συγκεκριμένα ψευδή στοιχεία, δεν είναι τυχαία. Θέλει να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι “η εξαιρετικά ισχυρή και διεισδυτική 5G ακτινοβολία εισχωρεί σε όλα τα κύτταρα του οργανισμού, τα δηλητηριάζει και αυτά, τοξικά και ημιθανή πλέον, για να εξαγνιστούν, απεκκρίνουν υπολείμματα, τα οποία εμείς ονομάζουμε ιούς” (σε μερικές πιο “light” εκδόσεις της θεωρίας αυτής, οι ιοί δυναμώνουν με την επίδραση της ακτινοβολίας 5G, πολλαπλασιάζονται και κυριεύουν ολόκληρο τον οργανισμό).

Λόγω των πολλών κεραιών, οι οποίες απαιτούνται για την πλήρη κάλυψη του παγκόσμιου πληθυσμού από το δίκτυο 5G, ομογενοποιείται και θεμελιώνεται η θεωρία: “Η ακτινοβολία των δικτύων 4G και κυρίως του 5G, που είναι πολλαπλές φορές μεγαλύτερη, αποδιοργανώνουν και υποβαθμίζουν το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα, σε σημείο να δημιουργούν το “σύνδρομο 5G” (χρόνια και χωρίς συμπτώματα σταδιακή κατάρρευση του ανοσοποιητικού) και της “γρίπης 5G” (οξεία φάση με συμπτώματα πνευμονίας)”…

Τα σκόπιμα λάθη των θεωριών αυτών και οι επιστημονικά τεκμηριωμένες θέσεις.

Για την υπόθεση (1):

• Υψηλή συχνότητα (στις μη-ιοντίζουσες ακτινοβολίες) δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση υψηλή έκθεση. Εάν ήταν έτσι, η θερμική υπέρυθρη ακτινοβολία, η οποία εκπέμπεται από το ανθρώπινο σώμα και της οποίας η συχνότητα είναι από 4.000 έως και 13.000 φορές υψηλότερη της ακτινοβολίας 5G, θα σκότωνε τον οποιονδήποτε καθόταν δίπλα μας και εμάς τους ίδιους.
• Η έκθεση είναι πολύ χαμηλότερη και παραμένει εκατοντάδες έως και χιλιάδες φορές κάτω από τα διεθνή και εθνικά όρια.
• Εκτιθέμεθα ακτινικά στο 5G, πολύ λιγότερο απ’ ό,τι στις προηγούμενες γενιές 2G, 3G, 4G.
• Στις νέες συχνότητες 5G, όσο ποσόν ακτινοβολίας δεν ανακλάται, απορροφάται επιφανειακά και δεν εισέρχεται σε βάθος.
• Δεν είναι πρωτόγνωρες οι συχνότητες 5G για τον ανθρώπινο οργανισμό. Δεκαετίες χρησιμοποιούμε τις συχνότητες 5G σε εκατομμύρια ασθενείς για ανακούφιση πόνων σε μαλακούς ιστούς και στα οστά.
• Στους ασθενείς αυτούς δεν σημειώθηκαν παρενέργειες, δεν εμφάνισε κανείς καρκίνο.
• Γενικότερα, δεν πιστοποιήθηκε ποτέ επιστημονικά, βιολογικά και ιατρικά, συγκεκριμένος μηχανισμός πρόκλησης καρκίνου λόγω έκθεσης σε μη-ιοντίζουσα ακτινοβολία.
• Σε ό,τι αφορά στον ισχυρισμό ότι τα ραδιοφωνικά κύματα προκάλεσαν την πανδημία ισπανικής γρίπης του 1918, σημειώνεται ότι ο πρώτος επίσημος ραδιοφωνικός σταθμός στον κόσμο άρχισε να εκπέμπει την 1η Δεκεμβρίου 1919 (Marconistation XWA, Montreal, Canada). Ένα χρόνο μετά την εμφάνιση της πανδημίας...

Για την υπόθεση (2):

• Ο (οποιοσδήποτε) ιός είναι γενετικό υλικό (RNA ή DNA) μέσα σε ένα προστατευτικό κάλυμμα πρωτεϊνικής φύσης (το καψίδιο).
• Ορισμένοι ιοί γύρω από το καψίδιο διαθέτουν μία επιπλέον μεμβράνη λιποπρωτεϊνικής φύσεως (το περίβλημα που ονομάζεται έλυτρο ή φάκελος).
• Ο ιός είναι αυτόνομος και δεν σχηματίζεται μόλις “δηλητηριαστεί” το κύτταρο. Η ψευδοθεωρία αυτή δεν εμφανίζεται σε κανένα επιστημονικό άρθρο και δεν αποδεικνύεται σε κανένα πείραμα.
• Ο ιός είναι παθογόνος παράγοντας, ο οποίος δρα μολύνοντας τα κύτταρα ενός οργανισμού. Κατά τη μόλυνση ο ιός εισάγει στο κύτταρο το γενετικό του υλικό, το οποίο σε ορισμένους ιούς συνοδεύεται από πρωτεΐνες που είναι απαραίτητες για την αντιτύπωσή του.
• Για να πολλαπλασιαστεί, χρησιμοποιεί τους μηχανισμούς (αντιγραφής, μεταγραφής και μετάφρασης) του ίδιου του κυττάρου - ξενιστή, όπως και τα περισσότερα ένζυμα που χρειάζεται για την επιβίωσή του. Είναι αυθαίρετο και δεν υποστηρίζεται από καμία θεωρία, μελέτη ή πείραμα, ότι ο ιός ενδυναμώνεται (τι σημαίνει αυτό;) ή πολλαπλασιάζεται ή τρέφεται από την ακτινοβολία.
• Προφανώς και δεν υπάρχει επιβεβαίωση των αυθαίρετων αυτών θεωριών από άλλες ανεξάρτητες επιστημονικές ομάδες, οι οποίες ξεκινώντας από τις ίδιες αρχικές συνθήκες να κατέληξαν στα ίδια αποτελέσματα.

Είναι ανώφελο και σπατάλη χρόνου από τους πολίτες και από τους επιστήμονες να αναλώνονται σε θεωρίες (οι πρώτοι υιοθετώντας τις και οι δεύτεροι ανατρέποντάς τις), οι οποίες κατασκευάζονται από ανθρώπους χωρίς γνώσεις, χωρίς παιδεία και συνήθως κακόβουλα, για την αυτοπροβολή τους, για την τεχνητή επιβεβαίωση της κοσμοθεωρίας τους, είτε για την πρόκληση πανικού.

Σπατάλη ενέργειας είναι η ενασχόληση με το αξίωμα ότι “Πραγματικός Θεός είναι το κόκκινο λυχνάρι, το οποίο περιστρέφεται γύρω από το κεντρικό άστρο του Γαλαξία της Ανδρομέδας και καθοδηγεί από εκεί τον κόσμο μας”.

Εξ’ ίσου σπατάλη ενέργειας είναι η διάψευση της “ατάκας” ενός επιστημονικά άσχετου με το θέμα μεν, αλλά καλά δικτυωμένου στα ΜΜΕ τρομολάγνου, του Thomas Cowan (ηγέτης αντι-εμβολιαστικού κινήματος για τα παιδιά, διαγραμμένος από τον ιατρικό σύλλογο της Καλιφόρνιας γιατί μεταξύ πολλών άλλων έδωσε μη εγκεκριμένο φάρμακο σε ασθενή με καρκίνο του μαστού, στην οποία δεν είχε εξετάσει ποτέ και η οποία απεβίωσε) και ισχυρίζεται ότι “τα radars και η τεχνολογία 4Gκαι 5G έχουν δημιουργήσει γύρω από τη Γη ένα τεράστιο ηλεκτρομαγνητικό χωνί, το οποίο ενσωματώνει τα κοσμικά πεδία Ηλίου, Γης, Δία, κ.ά.) και τα διοχετεύει στα ζωντανά όντα της Γης. Σήμερα καλώντας τηλεφωνικά από την Κορέα, τη Ν. Αφρική μεταδίδετε μαζί με τη φωνή σας και τον κορονοϊό”...

Ας μην αφήσουμε να προσβάλλουν την αξιοπρέπεια και τη νοημοσύνη μας, άνθρωποι που δεν γνωρίζουν, δεν συναισθάνονται και δεν αξίζουν...

Πηγή: eleftheria.gr

---

Κώστας Κάππας: Σχετικά με τον Συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »