Τιμούμε τους παλιούς συντρόφους

Στις 6 Απριλίου συμπληρώθηκαν δέκα πέντε χρόνια από τον θάνατο της Κομμουνίστριας-Τροτσκίστριας εργάτριας Σούλας Παπαρρηγοπούλου. Υπήρξε μέλος της προδικτατορικής οργάνωσης των Ελλήνων Κομμουνιστών-Τροτσκιστών, του ΚΔΚΕ. Ήταν μια συνειδητή, αφοσιωμένη και ηθική εργάτρια. Δηλαδή, το είδος του ανθρώπου που έχουν ανάγκη οι επαναστατικές ιδέες και η μελλοντική σοσιαλιστική κοινωνία.

Αθάνατοι οι 200 ήρωες της Πρωτομαγιάς του 1944!

Τα χρόνια είχαν περάσει. Η ιστορία υπήρχε, φώναζε στις συνειδήσεις μας, αλλά ο ελληνικός λαός είχε αρχίσει να λησμονεί. Ορισμένοι άνθρωποι, αυτό που λέμε πρωτοπορία, είχαν ζωντανή στη σκέψη τους τη θυσία των 200 ηρώων αγωνιστών.

Στο προλεταριακό κίνημα, από στόμα σε στόμα, ακούγαμε διηγήσεις. Ότι στον θάνατο εμπρός τραγούδαγαν. Ότι δεν δείλιασαν. Στον ιδεολογικό πόλο των οπαδών του Λέοντα Τρότσκυ από γενεά σε γενεά μαθαίναμε ότι έψαλαν τον ύμνο της Διεθνούς.

 

Εμπρός της γης οι κολασμένοι 

Της πείνας σκλάβοι εμπρός εμπρός

Το δίκιο απ’ τον κρατήρα βγαίνει

σα βροντή σαν κεραυνός…

Βιβλία που πρέπει να διαβάσει κανείς στη ζωή του

 

Στις 25 Δεκεμβρίου συμπληρώθηκε ένας χρόνος από την απώλεια του Δημήτρη Χατζημιχελάκη. Υπήρξε ένας αφοσιωμένος ιδεολόγος μαρξιστής σε όλη του τη ζωή, και είχαμε την τιμή να είναι υποστηρικτής της προσπάθειάς μας. Εκτός από τα άλλα πράγματα για τα οποία ξεχώριζε ο Δημήτρης Χατζημιχελάκης, ήταν επίσης ένας άνθρωπος του διαβάσματος, της γνώσης. Ένας άνθρωπος που σκεπτόταν με το δικό του μυαλό, γιατί φρόντιζε να γνωρίζει. Συνέταξε, λοιπόν, μια λίστα κλασικών βιβλίων που ο ίδιος θεωρούσε ότι πρέπει να διαβάσει κανείς στη ζωή του, την οποία και παρουσιάζουμε στην εφημερίδα μας. Είναι κυρίως βιβλία γενικού ενδιαφέροντος, και όχι κατ’ εξοχήν πολιτικά-θεωρητικά. Στη λίστα, εκτός από βιβλία, περιλαμβάνονται και ονόματα συγγραφέων (σε παρένθεση δίπλα σε ορισμένους συγγραφείς ο Δ.Χ. προτείνει έναν αριθμό βιβλίων ώστε να έχει κανείς μια αντιπροσωπευτική εικόνα), καθώς και ορισμένες θεματικές ενότητες. Σε αγκύλες είναι κάποιες δικές μας σημειώσεις.

Στη μνήμη του Θανάση Τσίλη

 

Πέρασαν εννέα χρόνια χωρίς τον αγαπημένο μας σύντροφο Θανάση Τσίλη, που έφυγε πρόωρα από κοντά μας, αλλά πρόλαβε ν’ αφήσει το φωτεινό του στίγμα και να βάλει το «πετραδάκι» του στον αγώνα για έναν καλύτερο κόσμο, χωρίς εκμετάλλευση και αδικία. Ήταν ακριβώς η αγνή πίστη του σε αυτά τα ιδανικά, η ανυπόκριτη ευαισθητοποίησή του πάνω στα προβλήματα των συνανθρώπων του και η συνέπειά του που μας κέρδισαν από την πρώτη στιγμή που γνωρίσαμε τον Θανάση. Όπως πιστεύουμε ότι κέρδισαν και όσους ανθρώπους είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν.

Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ

 Ψάλλοντας αυτόν τον ύμνο της Τετάρτης Κομμουνιστικής Διεθνούς οι Έλληνες Κομμουνιστές-Τροτσκιστές έπεσαν: Στα εκτελεστικά αποσπάσματα των χιτλερικών και μουσολινικών κατακτητών καθώς και της σταλινικής ηγεσίας του ΚΚΕ, και στις φυλακές και τα στρατόπεδα της αντίδρασης.

 

Εμπρός της γης οι κολασμένοι
Της πείνας σκλάβοι, εμπρός εμπρός
Το δίκιο απ’ τον κρατήρα βγαίνει
Σαν βροντή σαν κεραυνός

 

Φτάνουν πια της σκλαβιάς τα χρόνια
Όλοι εμείς οι ταπεινοί της γης
Που ζούσαμε στην καταφρόνια
Θα γίνουμε το παν εμείς

 

Στον αγώνα ενωμένοι
Κι ας μη λείψει κανείς
Ω! να τη μας προσμένει
Η Τετάρτη Διεθνής

 

Στη μνήμη του Τάσου Μπαρζούκα

Τον Δεκέμβρη που μας πέρασε συμπληρώθηκαν 18 χρόνια από την απώλεια του συντρόφου Τάσου Παπαδόπουλου (Μπαρζούκα). Ο σύντροφος Τάσος παρέμεινε σε όλη του τη ζωή ένας αφοσιωμένος Κομμουνιστής-Τροτσκιστής, που ξεχώριζε για το ήθος του, αλλά και γιατί υπήρξε ένας ακούραστος μελετητής των μαρξιστικών ιδεών. Ήταν στα τελευταία χρόνια της ζωής του φίλος της εφημερίδας μας. Έχουν μεγάλο ενδιαφέρον οι μπροσούρες που έγραφε, πάνω σε θέματα πολιτικά, ιστορικά, φιλολογικά (ο ίδιος ήταν εκπαιδευτικός, και συγκεκριμένα φιλόλογος). Έγραφε πάντα από την οπτική γωνία του αυθεντικού μαρξισμού και τον απασχολούσε ιδιαίτερα το ζήτημα της ενότητας των επαναστατικών δυνάμεων. Τον θυμόμαστε μεπλήρη συντροφική εκτίμηση.

 

Η Σύνταξη 

Ο Γενάρχης της ιδεολογίας μας

 

Κάρολος Μαρξισμού

Στην κοινωνική παραγωγή της ύπαρξής τους οι άνθρωποι έρχονται αναπόφευκτα σε καθορισμένες σχέσεις, οι οποίες είναι ανεξάρτητες από τη θέλησή τους, δηλαδή σε σχέσεις παραγωγής, που αντιστοιχούν σε μια ορισμένη βαθμίδα στην ανάπτυξη των υλικών δυνάμεων της παραγωγής. Το σύνολο αυτών των παραγωγικών σχέσεων αποτελεί την οικονομική δομή της κοινωνίας, την υλική βάση, πάνω στην οποία υψώνεται ένα νομικό και πολιτικό εποικοδόμημα και στην οποία αντιστοιχούν καθορισμένες μορφές κοινωνικής συνείδησης.

Βλαδίμηρος Λένιν

 

Ο θεμελιώδης σκοπός μας είναι να καταργήσουμε την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, να εξαλείψουμε ολοκληρωτικά τη διαίρεση της κοινωνίας σε τάξεις, να συντρίψουμε ανελέητα την αντίσταση των εκμεταλλευτών, να εγκαθιδρύσουμε μια σοσιαλιστική οργάνωση της κοινωνίας και να επιτύχουμε τον θρίαμβο του σοσιαλισμού σε όλες τις χώρες. Στη βάση αυτή, η Συντακτική Συνέλευση αποφασίζει:

Το ψωμί-παιδεία -ελευθερία πάντα επίκαιρο

● 52 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την ηρωική εξέγερση του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973. Μια εξέγερση που αποτέλεσε την κορύφωση της αντιστασιακής δράσης του ελληνικού λαού ενάντια στη δικτατορία. 

● Η στρατιωτική δικτατορία που επιβλήθηκε στις 21 Απριλίου 1967 ήταν πρώτα και κύρια μια δικτατορία της ελληνικής αστικής τάξης και ιδίως των εφοπλιστών, καθώς αυτοί ήταν οι πραγματικοί στυλοβάτες της Χούντας. Η αλήθεια αυτή για τον ρόλο του εφοπλιστικού κεφαλαίου αποσιωπάται συστηματικά.

Ο Γενάρχης της ιδεολογίας μας

 

Κάρολος Μαρξ

Η ομάδα της αστικής τάξης που κυβερνούσε και νομοθετούσε με τα κοινοβούλια είχε άμεσο συμφέρον στην καταχρέωση του κράτους. Το κρατικό έλλειμμα, αυτό ήταν ίσα ίσα το καθαυτό αντικείμενο της κερδοσκοπίας της και η κύρια πηγή του πλουτισμού της. Κάθε χρόνο κι από ένα νέο έλλειμμα. Κάθε τέσσερα πέντε χρόνια κι από ένα νέο δάνειο.

ΛΟΥΚΑΣ ΚΑΡΛΙΑΦΤΗΣ (1905-2003)

 

Στις 25 Οκτωβρίου συμπληρώνονται 22 χρόνια από τον θάνατο του Κομμουνιστή-Τροτσκιστή ηγέτη Λουκά Καρλιάφτη. Μέλος της πιο ηρωικής γενιάς των Ελλήνων κομμουνιστών, αυτής που προσχώρησε στις επαναστατικές ιδέες υπό την άμεση επιρροή της Οκτωβριανής Επανάστασης, συμπλήρωσε περισσότερες από 8 δεκαετίες πλούσιας προσφοράς και παραδειγματικής συνέπειας μέσα στο επαναστατικό εργατικό κίνημα.

Ανδρέας Κλόκε

 Έφυγε πρόσφατα από τη ζωή, σε ηλικία 72 ετών, ο τροτσκιστής αγωνιστής Αντρέας Κλόκε, μέλος της οργάνωσης ΟΚΔΕ (Σπάρτακος). Γεννήθηκε στην Κολωνία της Γερμανίας και στρατεύτηκε από μικρή ηλικία στις ιδέες του επαναστατικού μαρξισμού. Σπούδασε, έγινε εκπαιδευτικός αλλά δούλεψε και σαν εργάτης. Ταξίδεψε σε διάφορες χώρες και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα στα τέλη της δεκαετίας του ’80. Στην Ελλάδα εργαζόταν ως καθηγητής γερμανικής γλώσσας. Ήταν πάντα ιδιαίτερα δραστήριος πολιτικά και υπήρξε βασικός συντάκτης του περιοδικού «Σπάρτακος». Εμείς τον γνωρίσαμε από διάφορες δραστηριότητες του τροτσκιστικού χώρου. Ήταν από τις πιο φωτεινές προσωπικότητες του χώρου μας. Θα θυμόμαστε την ευγένεια, τη ζωντάνια, το χαμόγελο, την αφοσίωση στις ιδέες που τον χαρακτήριζαν. Στους οικείους του και τους συντρόφους του εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια.

 

Η Συντακτική Επιτροπή     

Βλαδίμηρος Λένιν

 

«Όποιος περιμένει μια “καθαρή” κοινωνική επανάσταση, δεν θα τη δει ποτέ του.Αυτός είναι επαναστάτης στα λόγια, που δεν καταλαβαίνει τι θα πει αληθινή επανάσταση…

Η σοσιαλιστική επανάσταση στην Ευρώπη δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο παρά τοξέσπασμα της μαζικής πάλης όλων των καταπιεζομένων και δυσαρεστημένων.

Στη μνήμη του Στέφανου Χατζημιχελάκη

 

Στις 6 Οκτωβρίου συμπληρώνονται 32 χρόνια από τον θάνατο του Μαρξιστή επαναστάτη Στέφανου Χατζημιχελάκη.

Κερδήθηκε στο επαναστατικό κίνημα μέσα από τις μεγάλες φοιτητικές απεργίες του 1928-29, που καθοδήγησαν οι αρχειομαρξιστές-τροτσκιστές. Ήταν φοιτητής (σπούδασε οικονομικά), αλλά παράλληλα δούλευε και ως εργάτης, μεταξύ άλλων στο μεγάλο κεραμοποιείο του Βοτανικού με τους 3.000 εργάτες, όπου μάλιστα πρωταγωνίστησε σε μια ιστορική απεργία τον Μάιο του 1928. Προς το τέλος της Κατοχής γλύτωσε συμπτωματικά την εκτέλεση από τη σταλινική ΟΠΛΑ. Μετά τον πόλεμο εργάστηκε ως λογιστής-φοροτεχνικός. Μέχρι και τη δικτατορία του 1967, υπήρξε δραστήριο μέλος του Κ.Δ.Κ.Ε. (ελληνικό τμήμα της 4ης Διεθνούς).

Η ιστορική απεργία των λιθογράφων το 1977

 

Τέτοιες ημέρες πριν από 48 χρόνια, το 1977, εξελίχθηκε μια από τις μεγαλύτερες απεργιακές μάχες στην πρόσφατη ιστορία του ελληνικού εργατικού κινήματος. Τρεις χιλιάδες περίπου εργάτες των λιθογραφείων, συσπειρωμένοι στο πρότυπο εργατικό σωματείο τους, απήργησαν επί τρεις μήνες και τελικά κατατρόπωσαν τους εργοδότες, κερδίζοντας σπουδαίες κατακτήσεις: το 40ωρο-5ήμερο-8ωρο, για πρώτη φορά στον ιδιωτικό τομέα στη χώρα μας, έναν μήνα θερινή άδεια και μηνιαίο επίδομα αδείας, μεγάλες μισθολογικές αυξήσεις, καθώς και το τιμαριθμικό μεροκάματο – δηλαδή, όσο ανεβαίνει ο τιμάριθμος, άλλο τόσο να ανεβαίνουν αυτόματα τα μεροκάματα, ανεξαρτήτως οποιασδήποτε άλλης μισθολογικής διεκδίκησης. Οι κατακτήσεις αυτές έγιναν συλλογικές διεκδικήσεις και τελικά κατακτήθηκαν από όλη την ελληνική εργατική τάξη, επηρεάζοντας τον γενικότερο ταξικό αλλά και πολιτικό συσχετισμό.

Ένα ντοκουμέντο του αντιδικτατορικού κινήματος

 Δημοσιεύουμε ένα σημαντικότατο ντοκουμέντο από το κίνημα κατά της στρατιωτικής δικτατορίας 1967-1974 και από τη δράση των Ελλήνων Κομμουνιστών-Τροτσκιστών σε αυτό. Πρόκειται για την απάντηση του Γιάννη Βερούχη στην επικήρυξή του από τη Χούντα. Ο Γιάννης Βερούχης, πρόεδρος του σωματείου των λιθογράφων και στέλεχος του Κομμουνιστικού Διεθνιστικού Κόμματος Ελλάδος (ελληνικού τμήματος της 4ης Διεθνούς), υπήρξε ο ιδρυτής της πρώτης αντιστασιακής οργάνωσης κατά της δικτατορίας, των Δημοκρατικών Επιτροπών Αντίστασης (ΔΕΑ). Η απάντηση αυτή, πριν δημοσιευθεί στον ευρωπαϊκό Τύπο, εμφανίζεται στο «Δελτίο του κλιμακίου των ΔΕΑ “Η Βοήθεια στην Ελλάδα”, αριθ. φύλλου 4 (20/2/68), Μασσαλία-Γαλλία», και εντοπίστηκε στα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ). Η έρευνα για αυτό και άλλα σημαντικά ντοκουμέντα από την ιστορία του ελληνικού εργατικού κινήματος και του ελληνικού τροτσκισμού είναι του σ. Αριστείδη Λάμπρου. 

Βλαδίμηρος Λένιν

 

«Ο καπιταλισμός δεν θα ’ταν καπιταλισμός αν το καθαρό προλεταριάτο δεν το περιέβαλλε ένα πλήθος εξαιρετικά πολύμορφων μεταβατικών τύπων, από τον προλετάριο ως τον μισοπρολετάριο, από τον μισοπρολετάριο ως τον μικρό αγρότη, από τον μικρό αγρότη ως τον μεσαίο κ.λπ., δεν θα ’ταν καπιταλισμός αν μέσα στο ίδιο το προλεταριάτο δεν υπήρχαν διαιρέσεις σε περισσότερο και λιγότερο ανεπτυγμένα στρώματα, διαιρέσεις τοπικές, επαγγελματικές, κάποτε θρησκευτικές και άλλες.

Υπερασπιζόμαστε την ιστορία μας

 

Στο προηγούμενο φύλλο της εφημερίδας μας είχαμε αναφερθεί σε ορισμένες απόψεις που διαβάζουμε τελευταία γύρω από την ιστορία του κινήματός μας. Είχαμε αναφερθεί συγκεκριμένα στο θέμα της συμμετοχής των τροτσκιστών στο αντιστασιακό κίνημα της Κατοχής (1941-1944). Συνεχίζουμε σε αυτό το θέμα. 

Τιμούμε τους παλιούς συντρόφους

 

Στις 6 Απριλίου συμπληρώνονται 14 χρόνια από τον θάνατο της Κομμουνίστριας-Τροτσκίστριας εργάτριας Σούλας Παπαρρηγοπούλου. Υπήρξε μέλος της προδικτατορικής οργάνωσης των Ελλήνων Κομμουνιστών-Τροτσκιστών, του ΚΔΚΕ. Ήταν μια συνειδητή, αφοσιωμένη και ηθική εργάτρια. Δηλαδή, το είδος του ανθρώπου που έχουν ανάγκη οι επαναστατικές ιδέες και η μελλοντική σοσιαλιστική κοινωνία.

Η ιστορία του εμβλήματός μας

 Σαν συμπυκνωμένη έκφραση της αγωνιστικής 

τροτσκιστικής ιστορίας μας

 

Ο Ρόμβος, το έμβλημα της «Σοσιαλιστικής Προοπτικής» μας και της κομμουνιστικής τροτσκιστικής οργάνωσής μας, έχει μια Ιστορία ηρωικών θυσιών και αγώνων 77 ετών, και σ’ αυτήν την παράδοση συνεχίζουμε…

 

1933-1940

Ρόμβος που είχε μέσα δύο γράμματα του λατινικού αλφαβήτου ήταν το έμβλημα της παράνομης εφημερίδας «UNSER-WORT» «Ο Λόγος μας», της γερμανικής κομμουνιστικής τροτσκιστικής οργάνωσης.