Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συνεντεύξεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συνεντεύξεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2011

Συνέντευξη: Σαββέρια Μαργιολά & Αμαλία Τάτση



Σύνδεσμος
Τις Τετάρτες 21 και 28 Δεκέμβρη, δύο εξαιρετικές νέες τραγουδίστριες, η Σαββέρια Μαργιολά και η Αμαλία Τάτση, θα παρουσιάσουν τη μουσική παράσταση "Εντεχνολαϊκοί διάλογοι" στο "Γυάλινο Up Stage" στα πλαίσια των μουσικών εκδηλώσεων που διοργανώνει το ηλεκτρονικό μουσικό περιοδικό "Ορφέας". Με αυτή την αφορμή, επικοινωνήσαμε με τις δύο νέες καλλιτέχνιδες και είπαμε δυο κουβέντες για την έως τώρα πορεία τους, αλλά και για τη συγκεκριμένη παράσταση.

- Σαββέρια, τι ήταν αυτό που σε κέρδισε στο τραγούδι με δεδομένο ότι έχεις σημαντικές σπουδές και σε άλλους τομείς (Κοινωνιολογία, Χορός); Έχεις κάποια άμεσα σχέδια (δισκογραφικά, live) και κάποια πιο μακροπρόθεσμα όνειρα;

Σαββέρια Μαργιολά (Σ.Μ.): Το τραγούδι ήρθε στη ζωή μου πολύ φυσικά πριν καλά καλά προλάβω να το θελήσω ουσιαστικά. Με κέρδισε τελικά γιατί μου γαληνεύει την ψυχή και με κάνει να εξωτερικεύω συναισθήματα κρυμμένα, γιατί με κάνει να ανακαλύπτω τις διαφορετικές πτυχές του εαυτού μου. Είναι το δικό μου παραμύθι... Αυτή την περίοδο τραγουδάω στο Κέντρο Αθηνών με τον Μητροπάνο, τον Κότσιρα και τον Μπάση. Παρράλληλα θα πραγματοποιήσουμε δυο παραστάσεις στο Γυάλινο up stage με την Αμαλία Τάτση στις 21 & 28 Δεκεμβρίου ενώ μετά τις γιορτές έχω σκοπό να κάνω κάποιες δικές μου παραστάσεις σε διάφορες μικρές σκηνές. Δισκογραφικά προετοιμάζω το δεύτερό μου album. Όσο για τα μακροπρόθεσμα σχέδια φυσικά και υπάρχουν, είναι πολλά αλλά επειδή δεν μου αρέσει να εκβιάζω καταστάσεις αφήνω τα πράγματα να εξελιχθούν μόνα τους.

- Αμαλία, δουλεύεις σαν φιλόλογος, ταυτόχρονα με το τραγούδι. Έτσι όπως έχει εξελιχθεί η κατάσταση, με την κατάρρευση της δισκογραφίας και τη γενικότερη κρίση, πιστεύεις ότι οι περισσότεροι καλλιτέχνες θα αδυνατούν να ασχολούνται αποκλειστικά με το τραγούδι;

Αμαλία Τάτση (Α.Τ.): Πιθανότατα ναι. Η δισκογραφία έχει καταρρεύσει, όπως είπες, και πλέον ένας τραγουδιστής έχει να στηριχθεί μόνο στις ζωντανές εμφανίσεις του. Πολύ δύσκολα αυτό είναι αρκετό, ειδικά για κάποιον που δεν είναι ευρέως γνωστός. Πάντως, μπορεί να υπάρχει και θετική πλευρά σε όλο αυτό. Προσωπικά, από τις σπουδές φιλολογίας και την ενασχόληση με τη διδασκαλία μόνο καλύτερη έγινα. Και είμαι υπέρ του να υπάρχει μια δεύτερη ασχολία, καμιά φορά η τέχνη χρειάζεται διαλείμματα.

- Συμμετέχεις στο νέο δισκο του σπουδαίου μουσικού και συνθέτη Νότη Μαυρουδή "Στου χρόνου τις καταπακτές" και ερμηνεύεις εξαιρετικά το τραγούδι "Τα χρόνια που θυμήθηκα". Προσωπικά πιστεύω ότι ο δίσκος αυτός είναι από τους πιο αξιόλογους που έχουν κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια. Θέλω να μου μιλήσεις για την εμπειρία σου από αυτή τη συνεργασία.

Α.Τ.: Είναι πράγματι ένας πολύ ωραίος δίσκος, με μεγάλη ποικιλία, αρκετά μοντέρνα στοιχεία και βέβαια με το ιδιαίτερο ύφος του Νότη Μαυρουδή. Είναι και μια ηρωική πράξη η ολοκλήρωση αυτού του δίσκου, καθώς την πραγματοποίησε ο κ.Μαυρουδής αποκλειστικά με δικά του μέσα. Η δική μου συμμετοχή προέκυψε καθώς ήδη είχαμε ξεκινήσει μια σειρά από ζωντανές εμφανίσεις και είχαμε εξοικειωθεί ο ένας με τον άλλο, σε μουσικό και ανθρώπινο επίπεδο. Το τραγούδι, σωστά διαλεγμένο από τον συνθέτη, μου ταίριαξε αμέσως και δέχτηκα με χαρά να το ερμηνεύσω. Είναι μάλιστα το πρώτο επίσημο δισκογραφικό μου βήμα, οπότε η χαρά μου είναι διπλή. Η συνεργασία με τον Νότη Μαυρουδή είναι από κάθε άποψη μια πολύ θετική εμπειρία. Με έχει βοηθήσει πολύπλευρα.

- Σαββέρια, σε πρωτοάκουσα στο δίσκο "Σπαει το ρόδι" και με εντυπωσίασες. Το βιογραφικό σου είναι γεμάτο από εμφανίσεις και συνεργασίες με πολύ σημαντικά ονόματα. Να αναφέρω τον Νταλάρα, τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, τη Μαρινέλλα, την Αλεξίου, το Μακεδόνα. Πόσο σημαντικό ρόλο παίζουν όλα αυτά, στην εξέλιξη της καριέρας μιας νέας τραγουδίστριας; Ξεχωρίζεις κάποια από τις συνεργασίες που έχεις κάνει ως τώρα για κάποιο λόγο;

Σ.Μ.: Αισθάνομαι ευτυχής που μέχρι τώρα είχα την τύχη να συνεργαστώ με τόσο αξιόλογους καλλιτέχνες. Από κάθε συνεργασία έχω πάρει πολύτιμα στοιχεία που με βοηθούν να βελτιώνομαι και να διευρύνω την αισθητική μου. Όλες έχουν ξεχωριστή θέση στην ψυχή μου και τις θυμάμαι έντονα!

- Τις προάλλες συζητούσα με μια φίλη τραγουδίστρια και της ανέφερα τις εμφανίσεις σου με την Αμαλία Τάτση, στο "Γυάλινο". Στο άκουσμα του επωνύμου με ρώτησε αν είσαι η κόρη του Δημήτρη Μαργιολά. Το μουσικό οικογενειακό σου παρελθόν, σου άνοιξε πόρτες, σε βοήθησε να κάνεις πιο γρήγορα βήματα (συνεργασίες, δίσκους, εμφανίσεις) ή αντίθετα σου δημιουργεί ένα αίσθημα ευθύνης; Σε αγχώνει αυτό;

Σ.Μ.: Στον πατέρα μου χρωστάω ως ένα μεγάλο μέρος την αγάπη μου για τη μουσική γιατί μεγάλωσα δίπλα στη δική του αγάπη γι’αυτήν. Με τροφοδότησε και με τροφοδοτέι με τη γνώση του και την εμπειρία του όμως ποτέ (και λόγω του χαρακτήρα του) δεν υπήρξε το μέσον για την εξέλιξη της πορείας μου.

- Προερχόμενη από μία τέτοια μουσική οικογένεια, με ισχυρή σχέση με το λαϊκό μας τραγούδι, τι πιστεύεις για το λαϊκό σήμερα; Υπάρχει τελικά; Θεωρείς τον εαυτό σου λαϊκή τραγουδίστρια;

Σ.Μ.: Ζούμε στη Ελλάδα όπου ένα μεγάλο μέρος της παράδοσής μας κατέχει το λαϊκό, το οποίο δεν μπορούμε και δεν πρέπει να αποποιηθούμε. Το «καλό λαϊκό» υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει! Ακούω πολλή μουσική, πολλά διαφοτερικά είδη και μου αρέσουν σχέδον όλα. Βέβαια οφείλω να ομολογήσω ότι το λαϊκό έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου και αισθάνομαι ότι του ανήκω. Παρ’ολα αυτά μου αρέσει πολύ να πειραματίζομαι και να δοκιμάζω καινούρια για μένα πράγματα και στυλ.

- Αμαλία, ερμήνευσες Χατζιδάκι και Μεγάλο Ερωτικό. Πόσο σημαντικο είναι για μια νέα τραγουδίστρια να ερμηνεύει ένα τόσο μεγάλο συνθέτη και ένα τόσο δύσκολο έργο;

Α.Τ.: Δεν νομίζω ότι έχω λόγια να περιγράψω το πόσο σημαντικο ήταν αυτό… Ήταν κάτι που με συγκίνησε βαθιά. Ο Γιώργος Κουρουπός και ο Μίλτος Λογιάδης με εμπιστεύτηκαν για ένα τόσο δύσκολο και τόσο σπουδαίο έργο, όταν εγώ καλά καλά δεν εμπιστευόμουν τον εαυτό μου, ούτε καν για μικρότερα πράγματα.. Λυπάμαι μόνο που προλάβαμε να κάνουμε μόνο μια συναυλία, καθώς η Ορχήστρα των Χρωμάτων έπεσε μετά σε έναν κυκεώνα προβλημάτων.. Ήταν πάντως κάτι μαγικό. Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να μπορέσουμε να το επαναλάβουμε.


- "Εντεχνολαϊκοί διάλογοι" ο τίτλος της μουσικής παράστασης που θα παρουσιάσετε μαζί στο "Γυάλινο". Πείτε μας δυο λόγια για το πώς ξεκίνησε η ιδέα γι'αυτήν την παράσταση και τι θα μας παρουσιάσετε.

Α.Τ.: Η αρχική ιδέα ήταν του Τάσου Καραντή, δημοσιογράφου και ιδρυτή του διαδικτυακού περιοδικού «Ορφέας». Συστηματικός ακροατής και σε αναζήτηση νέων φωνών, είχε παρακολουθήσει συναυλίες και των δυο μας και σκέφτηκε ότι θα ήταν ενδιαφέρον να ενώσουμε τις δυνάμεις και τα ηχοχρώματά μας σε μια παράσταση. Θα παρουσιάσουμε, λοιπόν, αγαπημένα μας τραγούδια, έντεχνα και λαϊκά, που θα συνδιαλέγονται καθ’όλη τη διάρκεια της βραδιάς. Η καθεμία θα δώσει το στίγμα της με το ρεπερτόριο της επιλογής της, αλλά θα βαδίσουμε και σε κοινούς δρόμους. Η ιδέα υλοποιείται με τη συνεργασία του Ορφέα και του γραφείου παραγωγής της Έλλης Ρουμπέν.

Σ.Μ.: Είναι λοιπόν μια ιδέα που ξεκίνησε από τον Τάσο Καραντή, σε συνεργασία με την Έλλη Ρουμπέν μέσω της «Artway», οι οποίοι διοργανώνουν μουσικές βραδιές στο Γυάλινο up stage απο τις 30 Νοεμβρίου με στόχο όπως λένε και οι ίδιοι το ταξίδι της μουσικής ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα. Στις δικές μας παραστάσεις, με την Αμαλία, θα κάνουμε ένα διάλογο με έντεχνα και λαϊκά τραγούδια που αγαπάμε και θα δείξουμε πώς αυτά μπορούν να συνυπάρχουν.

- Μιας και αυτή η μουσική βραδιά θα γίνει στα πλαίσια του διαδικτυακού e-orfeas.gr λοιπόν, θα θέλαμε τη γνώμη σας για τον ηλεκτρονικό μουσικό τύπο. Τον παρακολουθείτε; Πιστεύετε ότι προς τα εκεί πηγαίνει το πράγμα;

Α.Τ.: Ναι, έχω μπει στη λογική του ηλεκτρονικού τύπου και τον παρακολουθώ εδώ και κάποιο καιρό. Με ικανοποιεί τόσο η αισθητική του όσο και η άμεση και διαδραστική πληροφόρηση που παρέχει. Άλλωστε, η σταθερά ανοδική πορεία του δείχνει ότι σίγουρα δεν είναι ένα παροδικό φαινόμενο.

Σ.Μ.: Ο ηλεκτρονικός μουσικός τύπος είναι δεδομένος σήμερα. Τον παρακολουθώ με ενδιαφέρον. Μας διευκολύνει στον τομέα της ενημέρωσης γιατί είναι έυκολα και γρήγορα προσβάσιμος και πιστεύω πώς όσο περνάει ο καιρός, λόγω της ραγδαίας εξέλιξης της τεχνολογίας και της χρήσης του διαδικτύου θα είναι το σημαντικότερο μέσο ενημέρωσης για τη μουσική.

info
Σαββέρια Μαργιολά & Αμαλία Τάτση: "Εντεχνολαϊκοί διάλογοι" @ Γυάλινο Up Stage (21 & 28 /12). Περισσότερα εδώ

~~~

Επιμέλεια ερωτήσεων: Μανόλης Μαυράκης (Emmanuel), Stepas

Συνέντευξη για το www.mixgrill.gr
Αναδημοσίευση από εδώ

~~~

Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου 2011

Συνέντευξη με τον Σταμάτη Χατζηευσταθίου



"Έχουμε φτάσει στο σημείο να απαξιώνουμε αυτά που έχουμε, να νιώθουμε ενοχές και αυτό είναι απόρροια κοινωνικής πίεσης που δεχόμαστε. Σκεφτόμαστε το τι μας λείπει και όχι το τι έχουμε."

"Η μουσική είναι ο ευαγγελισμός αυτού που έχεις μέσα σου."

"Πολλές φορές με τον ψίθυρο λες το ίδιο δυνατά πράγματα όπως και με μια κραυγή."

"Δεν κάνω συνεργασίες για να καταλήξω κάπου ή με ανθρώπους που δεν τους ξέρω, που δεν έχω φιλική σχέση μαζί τους."

"Το τραγούδι είναι λύτρωση."

"Εμένα με ενδιαφέρει το πρωτόλειο, που σημαίνει «πάρε τα τραγούδια σου αγκαλιά και βρες ανθρώπους να σε ακούσουν»."

"Ζούμε μια πολύ μεγάλη εποχή παρακμής του εγώ μας, μια ξεφτίλα, την οποία δεν νομίζω ότι μπορούμε να την ανεχτούμε τόσο αβίαστα και για τόσο πολύ καιρό."

Όλη τη συνέντευξη τη διαβάζεις εδώ.

Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2011

Συνέντευξη με τον Βασίλη Φλώρο

Βασίλης Φλώρος @ Πυρήνας (21/11/2011, φωτο: JoaN)

"Πρέπει σαφώς αυτό που βγαίνει από μέσα σου να μην το λογοκρίνεις. Ταυτόχρονα όμως πρέπει να αφορά και αυτούς που σε ακούνε, να εκφράζει τα βασανάκια τους. Αν συνδυαστούν αυτά τα δύο, το γλυκό έχει δέσει."

"(...)στο χώρο αυτό συγκρούονται οι ματαιοδοξίες των ανθρώπων. Κι επειδή υπάρχει και η ματαιοδοξία και το χρήμα, πολλές φορές υπερισχύει το υπερεγώ (...)"

"Εγώ ζητάω να γίνομαι καλύτερος μέσα απ’ τη μουσική. Άμα λειτουργώ με τα target groups θα είμαι επιχειρηματίας, δεν θα είμαι καλλιτέχνης και αυτό θα έχει αποτέλεσμα και στη δουλειά μου. (...) δεν πιστεύω ότι το σύστημα λειτουργεί διαφορετικά για τον Νταλάρα απ’ ό,τι λειτουργεί για άλλους που έχουν τον φερετζέ του προοδευτισμού…"

"Αν το υλικό αυτής της γενιάς έχει την ποιότητα, το βάρος και τη δύναμη να εκφράσει τη δύσκολη καθημερινότητα των ανθρώπων, τότε σίγουρα θα μπορέσει να σταθεί. Να μην είναι όμως επιτηδευμένο."

"Ο άνθρωπος δεν πρέπει να ξεχνάει ότι είναι Πολίτης."


Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011

Συνέντευξη με τη Μαρία Λούκα


"κάνουμε ένα επάγγελμα πολυτελείας γι’αυτό προσπαθώ, όσο μπορώ και όσο γίνεται, να διαθέτω τη δουλειά μου δωρεάν."

"η τέχνη προϋποθέτει την παρέα (...) χωρίς ομάδα δεν γίνεται τίποτα."

"η καλύτερη στιγμή ήταν όταν βρέθηκα στη σκηνή με την Ελένη Βιτάλη."

"Θέλω να «αγγίξω» τα πρότυπά μου, να συναντήσω τους ανθρώπους που αγαπώ και σέβομαι."

"οι άνθρωποι στο φινάλε είναι το έργο τους."

"Αυτό που έχει δείξει η δική μου γενιά είναι ότι έχει λόγο."


Τετάρτη 24 Αυγούστου 2011

Δυο κουβέντες με τον Φοίβο Δεληβοριά


Με αφορμή τη συναυλία του στις 29 Αυγούστου στο Άλσος Βεϊκου (διαγωνισμός για προσκλήσεις εδώ), κάναμε μια μίνι συνεντευξούλα με τον Φοίβο Δεληβοριά, η οποία έβγαλε και μια ωραία ειδησούλα που λέει ότι το χειμώνα θα είναι μαζί με τη Μάρθα Φριντζήλα σε μια μουσική παράσταση για το τραγούδι.

Τη συνέντευξη τη διαβάζεις εδώ



~~~


~~~

Παρασκευή 22 Ιουλίου 2011

Συνέντευξη με τον Μάρκο Δεληβοριά



"Πολλοί φίλοι είχαν φαγωθεί χρόνια τώρα να κάνω ελληνικό δίσκο, και ίσως κι εγώ ήθελα να γίνω λίγο πιο επικοινωνιακός, γιατί μην γελιέσαι, μπορεί η Μόνικα με κάποιο τρόπο να έγινε πολύ δημοφιλής και μπορεί να υπάρχουν πολλά αγγλόφωνα σχήματα, όμως η ελληνόφωνη σκηνή εξακολουθεί να είναι πιο εμπορική (...)"

"(...) τα περισσότερα τραγούδια που κυκλοφορούν δεν έχουν κανένα λόγο ύπαρξης (όχι τα δικά μου, εννοείται). Τόσο σε στιχουργικό, όσο και σε μουσικό επίπεδο. "

"(...) βρίσκεις νόημα στην ζωή σου όταν προσπαθείς για κάτι χωρίς να περιμένεις κάποια ανταμοιβή ή ανταπόκριση. Δηλαδή όλα είναι ένα εσωτερικό ταξίδι καλυτέρευσης του πνεύματος και της ψυχής μας."

" Έχω βγάλει 7 δίσκους τα τελευταία 12 χρόνια, και έχω μάθει να διασκεδάζω με αυτό που κάνω, να μην βιάζομαι, και να πιστεύω σε αυτό που κάνω. Πιστεύω ότι είναι καλό και ότι αργά ή γρήγορα θα έρθει η ώρα του να εκτιμηθεί."

Όλη τη συνέντευξη τη διαβάζεις εδώ

Πέμπτη 14 Ιουλίου 2011

Συνέντευξη με τον Ορφέα Περίδη


Αν μου έλεγε κάποιος πριν μερικά χρόνια ότι μέσα από ένα χαζολόγημα και προσωπικό ψώνιο σε κάποιο χαζομπλογκ θα ερχόταν μια μέρα που θα με δεχόταν ο Ορφέας Περίδης σπίτι του για να ακούσει τις ερωτήσεις μου, θα άνοιγα τάχιστα τον τηλεφωνικό κατάλογο του σπιτιού για να βρω και να του δώσω το τηλέφωνο καλού οικογενειακού φίλου, όστις τυγχάνει εξαίρετος επιστήμονας της Ψυχιατρικής.

Εκείνη την Κυριακή πρωί λοιπόν, την πρώτη που νιώσαμε πραγματικό καλοκαίρι φέτος, ένας εκ των (3-4) πολυαγαπημένων μου τραγουδοποιών, με περίμενε με το αυτοκίνητό του έξω απ'το Μετρό Χολαργού για να με οδηγήσει σπίτι του. Όταν λέμε "απλός" και "ευγενικός" συνήθως εκλαμβάνεται σαν περιεχόμενο του κουτιού με τα κλισέ στο οποίο σπεύδουν πολλοί για να γλιτώσουν σκέψη και χρόνο. Εδώ ισχύει ουσιαστικά. Ένας από τους πιο ευγενικούς, απλούς και καλόψυχους ανθρώπους που γνώρισα ποτέ, που ίσως να μην έχει συναίσθηση του σημαντικού, επιδραστικού ρόλου που έχει παίξει σαν καλλιτέχνης στα μουσικά μας πράγματα.

Δέχτηκε τον ενικό σαν φυσιολογικό πράγμα (δεν του πέρασε απ'το μυαλό κάτι άλλο), αγχώθηκε μήπως πατήσει τα γατάκια που τριγυρνούσαν στην αυλή του σπιτιού του στην προσπάθειά του να παρκάρει, με κέρασε καφέ απ'τα χεράκια του και με δέχτηκε σε ένα πάρα πολύ απλό δωμάτιο, ενός εξίσου απλού σπιτιού, ανάμεσα σε κιθάρες, πιάνο, σημειώσεις και βιβλία, τη στιγμή που στο υπόλοιπο σπίτι δούλευαν μαστόροι!

Ωραίο πράγμα να επιβεβαιώνεις την εξαιρετική εικόνα που έχεις σχηματίσει για έναν καλλιτέχνη...

Τη συνέντευξη τη διαβάζεις εδώ.




~~~

Πέμπτη 9 Ιουνίου 2011

Συνέντευξη με τον Γιώργη Χριστοδούλου



"Δεν είμαι από κείνους που πιστεύουν πως η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της, όμως, κακά τα ψέματα, στο εξωτερικό η μουσική με την οποία αποφάσισα να ασχοληθώ έχει μεγαλύτερη πρόσβαση στους νέους και πιο ανεβασμένα καλλιτεχνικά στάνταρτς."

"Είναι μια καλή ευκαιρία να αλλάξουν πολλά κακώς κείμενα. Το χρέος είναι το λιγότερο."

"(...)η μουσική θα’ναι πάντα πιστεύω για μένα μια συνεχής αναζήτηση κι αυτό δεν τελειώνει ποτέ."

"Ο πρώτος μου δίσκος έλεγε στο οπισθόφυλλο: «Αν κοιτάξουμε από τη σωστή γωνία θα δούμε πως όλος ο κόσμος είναι ένας κήπος». Τώρα θα συμπλήρωνα: «είναι στο χέρι μας να ανθίζει πάντα»."



Κυριακή 5 Ιουνίου 2011

Συνέντευξη με τον Δημήτρη Αποστολάκη των Χαϊνηδων



«Οι Χαϊνηδες εδώ και 20 χρόνια μαθητεύουν. Αυτό κάνουν!»

«(...)πρέπει να αναθεωρήσουμε όλο τον τρόπο ζωής μας.»

«Εμένα μου αρέσει οι άνθρωποι να έχουν ισχυρή αλληλεγγύη, να συνδημιουργούν, να ελαχιστοποιούν το χρόνο και τον κόπο. Συμφωνώ με τον κοινοτικό τρόπο ζωής.»

«Δεν είναι εύληπτα τα πράγματα λοιπόν και ειδικά στους Χαϊνηδες ο λόγος και οι μουσικές είναι πυκνά και δεν χαϊδεύουν αυτιά.»

«(...)οι συνεργασίες που κάνουμε είναι σχέσεις ζωής. Δεν είναι σχέσεις ευκαιριακές και εφήμερες. »

Όλη τη συνέντευξη τη διαβάζεις εδώ


~~~

Παρασκευή 27 Μαΐου 2011

Συνέντευξη με τον Δημήτρη Λάμπο


Γεννημένος στο Βερολίνο, κάτοικος Λονδίνου για κάποια χρόνια και σήμερα στην Ελλάδα. Οικονομολόγος με δημοσιεύσεις σε περιοδικά, συμμετέχων (παλαιότερα) σε έκδοση λογοτεχνικού περιοδικού, συγγραφέας - ποιητής και τραγουδοποιός με την πρώτη του δισκογραφική δουλειά «Μη σε φοβίσει η αγέλη» να κυκλοφορεί από τον περασμένο χειμώνα. Όλα αυτά, ο νέος και ταλαντούχος Δημήτρης Λάμπος, με τον οποίο επικοινώνησα για μια συνεντευξούλα και εντυπωσιάστηκα από τη βαθιά κοινωνική σκέψη του...

«Με το Στάθη Δρογώση γνωριστήκαμε μέσω του Μανώλη Φάμελλου, του άρεσε η δουλειά μου και δέχτηκε να κάνει την ενορχήστρωση και την επιμέλεια του δίσκου.»

«Αγαπώ πολύ τη folk μουσική και γενικά ό,τι προέκυψε σε εκείνο τον καλλιτεχνικό οργασμό της δεκαετίας ’65 – ’75 (...)»

«Αγέλη είναι οι μεγαλοεπενδυτές, που εκμεταλλεύονται ολόκληρη την ανθρωπότητα και κρύβονται πίσω από διάφορες μάσκες όπως του κράτους, των πολυεθνικών, των "αγορών", του ΔΝΤ, του ΟΗΕ, του ΠΟΕ, του ΝΑΤΟ, των θρησκειών, των ΜΜε κτλ.»

«Διέξοδος μέσα σε πλαίσια καπιταλισμού δεν υπάρχει. Είναι πλέον ξεκάθαρο νομίζω σε όλο και περισσότερους ανθρώπους. (...) Είναι εξωφρενικό στον 21ο αιώνα ακόμα να υπάρχουν από τη μια μεριά τσιφλικάδες, έστω κι αν σήμερα ονομάζονται μεγαλοεπενδυτές, και από την άλλη κολίγοι, έστω κι αν σήμερα ονομάζονται υπάλληλοι και εργάτες».»

Όλη τη συνέντευξη τη διαβάζεις εδώ


Τρίτη 12 Απριλίου 2011

Συνέντευξη με τον Στάθη Δρογώση



"Η ενορχήστρωση και η παραγωγή είναι δομικά στοιχεία της τέχνης μου."

"Δεν είμαι έντεχνος τραγουδοποιός. Ξεκίνησα μέσα από συγκρότημα, τα «Φώτα που σβήνουν», που ήταν ένα group του ελληνικού ροκ και μετά έκανα κάποιους solo δίσκους, που αν τους ακούσει κανείς θα είναι αδικία να με πει «έντεχνο». Αυτό δεν σημαίνει ότι έχω κάτι με το είδος αυτό, αλλά εγώ δεν είμαι, τι να κάνουμε;"

"Όταν έφυγα απ’την εταιρία, οι μικρές ανεξάρτητες με έλεγαν έντεχνο δηλ εμπορικό και οι μεγάλες εταιρίες με έλεγαν έντεχνο δηλ αντιεμπορικό!"

"Θα συμφωνήσω ότι το ενδιαφέρον στην Ελλάδα είναι ότι πατάμε σε δύο σανίδες. Εγώ όμως έχω πάρει θέση σε αυτό το διχασμό και γράφω δυτικά."

"(...)τώρα υπάρχει η δικτατορία του μη σουξέ. Αν κάνεις ένα τραγούδι που αρέσει στον κόσμο, τότε αυτομάτως δεν είσαι στους εκλεκτούς 1500 που πηγαίνουν στα ίδια μέρη, που διαβάζουν τα εναλλακτικά έντυπα και εύχονται να είχαν γεννηθεί στο Λονδίνο ή στη Νέα Υόρκη, με ράστα μαλλί, εν δυνάμει σκηνοθέτες, ζωγράφοι..."

"Το τραγούδι δεν θα πάει μπροστά μόνο με τους εναλλακτικούς του BIOS."

"(...) έχουμε ανάγκη καλλιτέχνες που να εκφράσουν τη γενιά μας που τα΄χει δει όλα. Που μεγάλωσε με φροντιστήρια αγγλικών, με πανελλαδικές και με την ψευδαίσθηση ότι η Ελλάδα είναι η υπερδύναμη των Βαλκανίων και ταυτόχρονα είναι η γενιά που θα δει φίλους της να φεύγουν με τα τρένα μετανάστες (...)"

"(...) υπήρξαν κάποιοι που επέλεξαν να πάνε με το καθεστώς και να πάρουν τα φράγκα. Να παίξουν σε κρατικά επιχορηγούμενες συναυλίες και να γίνουν τσανακογλύφτες της εξουσίας."

"Το καθήκον για μένα είναι να μην πας να σε δωροδοκήσει το καθεστώς."

Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2011

Συνέντευξη με τον Γιάννη Μήτση


"Στο δρόμο συνειδητοποιείς την αλήθεια"

"Εγώ δεν θεωρούσα ποτέ τον εαυτό μου τραγουδιστή και δεν είχα τέτοιες τραγουδιστικές εμπειρίες, αλλά νομίζω τα κατάφερα."

"Τα Σπαθιά και οι Τρύπες σαν ελληνόφωνα συγκροτήματα οφείλουν τη δύναμη που απέκτησαν στο ελληνόφωνο... ροκ, όπως το λες εσύ, στους στιχουργούς τους."

"Για μένα, τα ωδεία είναι κρεματόρια!"

"(...) στην ουσία την ανασφάλειά σου πολεμάς και προσπαθείς μέσω της δημιουργίας ενός έργου να φωτίσεις το πιο βαθύ σημείο του εαυτού σου, να γνωρίσεις περισσότερο εσένα."


Πρώην ντράμερ των Ξύλινων Σπαθιών και νυν τραγουδοποιός, ο σπουδαγμένος στη Γαλλία Γιάννης Μήτσης, ήρθε εκείνο το γλυκά ηλιόλουστο μεσημέρι της Τρίτης στο ραντεβού μας στην Πλατεία Εξαρχείων κατευθείαν από το τρένο που τον έφερε απ’τη Θεσσαλονίκη όπου ζει και δημιουργεί. Τύπος ωραίος, με αυτή την ευθύτητα και την απλότητα των... αιώνιων ροκάδων - όσο κι αν αποχθάνεται την ταμπέλα αυτή - μας είπε ότι η Όστρια, στην οποία κάτσαμε για την κουβέντα μας, υπήρχε απ’τη δεκαετία του ’80 κιόλας όταν ο ίδιος ηχογραφούσε εκεί κοντά και ότι πρόλαβε οριακά τον Νικόλα Άσιμο να γυρνά στην περιοχή...

Όλη τη συνέντευξη τη διαβάζεις εδώ.

~~~
www.youtube.com/watch?v=kLZjDU5DnqM

www.youtube.com/watch?v=ZP18fufBfkI

www.myspace.com/giannismitsis
~~~

Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου 2011

Συνέντευξη με τον Σωκράτη Μάλαμα


"(...)Ενάντια στην δικτατορία των ειδικών."

"Δεν έχω δεύτερες σκέψεις για τα τραγούδια. Είμαι ικανοποιημένος όταν αποκτούν την τελική τους μορφή και παραδίδονται στους ακροατές"...

"Ότι ψάχνω τους λαϊκούς δρόμους πιο έντονα είναι εμφανές αλλά δεν ξέρω για πόσο καιρό ακόμα."

"(...)Δεν με ενδιαφέρουν οι πειραματικές προσεγγίσεις και οι εκπλήξεις των προγραμμάτων."

Τετάρτη 26 Ιανουαρίου 2011

Συνέντευξη με τον Φοίβο Δεληβοριά



"...όταν έχεις ενθουσιασμένος μια χούφτα τραγούδια στα χέρια σου, αυτό που θέλεις είναι να βρουν και τον εαυτό τους"...

"...τραγούδια πολύ γνωστά που ξέρω ότι αρέσουν και στον κόσμο, τα τραγουδάει πιο εύκολα ή ταυτίζεται μαζί τους, θέλω πάρα πολύ να μου τα ανατρέψουν"...

"...το «Θέλω να σε ξεπεράσω» ήταν ένα τραγούδι το οποίο το έγραψα κλειδωμένος σ’ ένα γραφείο συνεδρίων της Sony Music γιατί έπρεπε να γράψω ένα κομμάτι λίγο πιο βατό από τα υπόλοιπα (...) δεν αισθανόμουν να μου χτυπάει καμιά χορδή όταν το έλεγα"...

"...είχα την τύχη να κάνω 6 στούντιο δίσκους. Ε αυτό το πράγμα είναι ευχάριστο, αλλά δεν λύνει κανένα απ’ τα αδιέξοδα δυστυχώς!"...

Όλη η συνέντευξη εδώ.

Τελικά είναι πολύ περίεργο συναίσθημα να μιλάς ξαφνικά στο τηλέφωνο επί 45 λεπτά με εναν καλλιτέχνη που θαυμάζεις από μικρός...
Ευχαριστούμε πολύ τον Φοίβο που μας μίλησε με τόση προθυμία!



~~~
www.youtube.com/watch?v=Q4PGTSm--uw

Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2010

Συνέντευξη με την Βασιλική Κακοσαίου


Βασιλική Κακοσαίου
«Και στα δύο (τραγούδι και υποκριτική) μ’αρέσει που "συναντιέμαι" με ανθρώπους, και μαθαίνω ν’ακούω και να συνεργάζομαι.»

Τη γνωρίσαμε σαν το "κορίτσι με την ντουντούκα και τη σφυρίχτρα" στο πλάι του Κωστή Μαραβέγια. Πέρυσι την έμαθαν κι όσοι δεν την είχαν δει σε κάποια μουσική σκηνή, μέσα από τη συμμετοχή της στο σίριαλ "Μίλα μου βρώμικα" όπου έπαιζε την Τέρη.

Επιδιώξαμε να τα πούμε από κοντά, αλλά... τρέχει η ζωή, τρέχουμε κι εμείς, τρέχουν κι οι καλλιτέχνες, γι’αυτό και περιοριστήκαμε σε μία σύντομη συνεντευξούλα μέσω e-mail... Την διαβάζεις εδώ


Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010

Συνέντευξη με τον Νίκο Ζουρνή



Με τον Νίκο συχνά είχαμε κοινή... βάρδια, τις πολύ "μεγάλες" ώρες, στο ίδιο στέκι, στην ‘Αρχοντία’ στα Εξάρχεια. Έφτασε λοιπόν η ώρα να κάνουμε και μια κουβεντούλα για τη μέχρι τώρα πορεία του.

Την περασμένη Παρασκευή συναντηθήκαμε στο πολύ ατμοσφαιρικό, μικρό cafe "Παρασκήνιο" στην Καλλιδρομίου. Ευγενέστατος, τυπικός (και με το παραπάνω!) στο ραντεβού, ο συνομήλικός μου Νίκος Ζουρνής μού είπε πολλά και όμορφα πράγματα. Όχι ότι δεν το φανταζόμουν, αλλά αποδείχτηκε ότι αγαπάμε τα ίδια περίπου πράγματα και στη μουσική και γενικότερα. Αποδείχτηκε επίσης ότι οι πατεράδες μας είναι συνάδερφοι και ότι στο χωριό στο οποίο μεγάλωσε είχα πάει εκδρομή με το σχολείο στο δημοτικό. :-)

Απόψε παίζει με την μπάντα του στον "Πυρήνα" (κλικ). Την άλλη Πέμπτη (9/12) θα ξαναπαίξει στον ίδιο χώρο και πιθανότατα θα είμαι εκεί. Όσοι πιστοί...

Τη συνεντευξούλα (ένα μέρος της δηλ...) τη διαβάζεις εδώ

Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010

Συνέντευξη με τους KollektivA



KollektivA

(...)"θέλουμε να κάνουμε «κατάληψη» στο stage (...)"

"Πάντα συστηνόμασταν και λειτουργούσαμε ως μια μουσική κολεκτίβα (...)"

(...)"η γενιά μας θα ζήσει μεγάλες στιγμές μαζικών διαδικασιών."


Επικοινωνήσαμε με τους KollektivA (πρώην Φτηνό Ευέλικτο Μουσικό Δυναμικό) και μας είπαν... κλικ

Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2010

Συνέντευξη με το Μανώλη Φάμελλο


Μανώλης Φάμελλος
...«Καμιά φορά τα ωραιότερα πράγματα γίνονται από το τίποτα.»...

Είχε την καλοσύνη να απαντήσει στις ερωτήσεις που του στείλαμε.

Δες όλη τη συνέντευξη εδώ.

info
Ο Μανώλης Φάμελλος κάθε Κυριακή στο Σταυρό του Νότου (Club)

Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010

Συνέντευξη με τη Φωτεινή Δάρρα


Έστω και μέσω e-mail, είχαμε την ευκαιρία να επικοινωνήσουμε με μια πολύ αξιόλογη νέα ερμηνεύτρια, που τη μάθαμε κυρίως μέσα από τη σταθερή συνεργασία της με το συνθέτη Δημήτρη Παπαδημητρίου. Ανάμεσα στην κυκλοφορία του νέου της δίσκου "Του έρωτα και της αμαρτίας" και της ομώνυμης μουσικής παράστασης που θα παρουσιάσει στο Παλλάς, η Φωτεινή Δάρρα απάντησε στις ερωτήσεις μας.

Τη συνέντευξη τη διαβάζεις εδώ.

Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου 2010

Λόγια starάτα (ή Παραδοχές)

«(...)Εδώ που φτάσαμε, όμως, μόνο προς τα πάνω μπορούμε να πάμε. Μέσα σε αυτό το κλίμα, μπορούμε να χαιρόμαστε με απλά πράγματα. Το τραγούδι "Το καλοκαίρι μου" εξυπηρετεί έναν τέτοιο σκοπό. Αν είναι αναλώσιμο, κι αν είναι να κατηγορηθεί για κάτι, ας είναι γι' αυτό»

Το χαρακτηρίζετε ο ίδιος αναλώσιμο. Γράφετε συνειδητά τραγούδια με ζωή ένα... καλοκαίρι;

«Οταν λέω αναλώσιμο, εννοώ ότι είναι προς κατανάλωση και είναι εύκολο να μπει στο στόμα των ανθρώπων και να νιώσουν λίγο καλύτερα. (...)»
Όσο εύκολα μπήκε, τόσο εύκολα θα βγει Μιχάλη μου...

- Και εσάς, όμως, σας κατηγορούν ότι έχετε πάντοτε έναν χορηγό να σας στηρίζει.

«Από τη στιγμή που δεν επεμβαίνει στο ουσιαστικό μέρος της δουλειάς, παρά μόνο στην εικόνα, την οποία βοηθάει πολλές φορές, δεν έχω να χάσω τίποτα. Οι χορηγοί παρουσιάζονται ως υποστηρικτές των τραγουδιστών σε μια περίοδο που δεν υπάρχουν και πολλοί».

Σ'ευχαριστώ ω εταιρία... Λέξη-κλειδί: Εικόνα

- Αφήσατε, όντως, πίσω σας την ποπ;

«Αυτή με αποχωρίζεται. Υστερα από δέκα χρόνια, δεν έχω την ίδια τρέλα. Μπορεί το σώμα μου να μεγαλώνει και να ωριμάζει μέσα μου κάτι άλλο. Φεύγει ο παλιός μου εαυτός. Νομίζω ότι έκλεισε ένας μεγάλος κύκλος. Δεν είναι υπαρξιακό το θέμα. Καθαρά μουσικό είναι. Νιώθω ότι δεν θέλω να αποδείξω τίποτα. Εξάλλου μιλούν αυτά που κάνω, όχι αυτά που λέω. Ο παίκτης στο γήπεδο παίζει μπάλα, όχι στον πάγκο. Δεν είμαι υπεράνθρωπος, βέβαια, να μπορώ να αλλάξω τη μουσική μου παιδεία».

Ο Χατζηγιάννης αφήνει την ποπ. Σαν απειλή ακούγεται. Μετά την ποπ τι; Αν και νομίζω ότι μετά το ποπ δεν έχει στοπ...

- Φαντάζεστε τον εαυτό σας σε μια μουσική σκηνή με μία κιθάρα... μεθαύριο;

«Μα έτσι ξεκίνησα. Επαιζα σε κλαμπάκια στην Κύπρο. Το ίδιο κι εδώ, όταν πρωτοήρθα, στο "House of art". Μου ταιριάζει. Αν πιάσω μια κιθάρα στα χέρια μου, μπορώ να κάνω κανονικό πρόγραμμα».

Μην μας ξανα-απειλείς!

«(...)Είδα το καλοκαίρι τη Χαρούλα Αλεξίου στην Πάρο και της τα έλεγα. Γνωρίζει τι σημαίνει αυτό, γιατί έχει βγάλει δίσκο στη Γερμανία. Της λέω λοιπόν: "Ασε, Χαρούλα, πάω παντού, όπου με καλούν". Και μου απαντά: "Μέχρι και τροχό της τύχης θα παίξεις". Με βλέπω να πετάω βελάκια...».

Μέχρι μουστάκι θα σε βάλει να ξυρίσεις, που 'λεγε κι ο Βογιατζής...

- Οι διαφημίσεις που κάνετε παίρνουν ένα έτοιμο τραγούδι σας ή το παραγγέλνουν;

«Πρώτα είχαν κυκλοφορήσει σε δίσκους και μετά τα έπαιρνε ο αντίστοιχος οργανισμός ή εταιρεία. Ετυχε πολλά τραγούδια μου να ταίριαζαν σε ένα διαφημιστικό προϊόν».

Δεν έτυχε. Πέτυχε.

- Και αυτό δεν σας ενοχλεί;

«Τα τραγούδια είναι αλληγορικά. Ο καθένας τα μεταφράζει όπως γουστάρει. Τα τραγούδια μου δεν ήταν ποτέ ύμνος στο εκάστοτε προϊόν. Στο μυαλό τους όμως υπήρξε μια αντιστοιχία. Στο δικό μου, σίγουρα όχι».

Σωστά. Ήδη μαθαίνω ότι η Pumaro αντιστοίχισε αυτό με το προϊόν της. Επίσης ο Λουμίδης θέλει αυτό (φαντάσου διαφήμιση μ'αυτή την υπόκρουση αχαχαχαχα).

Έμαθα πολλά από αυτήν τη συνέντευξη τελικά. Όντως δεν υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές στο τραγούδι...