Πήρε φωτιά το συρραπτικό...

...(και το φωτοτυπικό!)

Τσιμπάμε λίγο από εδώ, λίγο από εδώ, λίγο απ’τα δελτία τύπου κι έτοιμος ο Φώντας. Και όλο αυτό το χαρούμενο πακετάκι το ονομάζουμε "Τα σχόλια του Music Corner".χαχαχα!

Σόρρυ αλλά δεν άντεξα να μην το σχολιάσω...

:-))

"Επενδύσεις διαφημίσεις..."

Κάτι θεϊκά σχόλια είδα στο γιουτιούμπι, τύπου "Θεός ο Μουζουράκης... τραγουδάρα... καρδούλα μου σ'αγαπάω. Lacta ρεεε! Τι ΙΟΝ και μαλακίες!!"

και "αγαπούλα μου είσαι το πιο γλυκό κομμάτι της ζωής μου κι ας μην είσαι Lacta"...

και "είσαι το Lactaki μου" και άλλες ομορφιές...

Για κάτι τέτοια ζω εγώ. Δεν μου έμεινε άντερο!

Η σύνδεσις/ταύτισις προϊόντος και τραγουδιού που γίνεται στο κεφάλι του ακριανού (τέρμα ο μέσος!) ακροατή-καταναλωτή πρέπει να προβληματίσει τον καλλιτέχνη...

Τη συμμετοχή σε διαφημιστικά, οκ, τη δέχομαι, την κατανοοώ, πες το όπως θες. Το να δώσεις το τραγούδι σου και τη φωνή σου και τη φάτσα σου ώστε πάνω σε αυτά να στηθεί ολόκληρη καμπάνια για κάποιο προϊόν δεν πολυχωνεύω... Θέλω να πω δηλαδής, ο τίτλος του κομματιού (το πιο γλυκό κομμάτι της ζωής μου) γίνεται σποτάκι για ολόκληρη διαφημιστική εκστρατεία που σημαίνει ότι από το πες-πες-πες, δείξε-δείξε-δείξε, τα δύο γίνονται ένα και δεν ξεκολλάνε, ακόμη και τις... καλλιτεχνικότερες προθέσεις να έχει ο καλλιτέχνης...

Τελοσπάντων-και-πώς-να-το-πω και ξερω-γω-κι-εντάξει.... το Σαλάμι πχ δεν θα το δινες ρε αδερφέ στον Υφαντή για σποτάκι! Θα μου πεις αυτό μιλάει για πτώση πωλήσεων στα αλλαντικά. Σωστό! χοχοχο!

Ή μήπως θα ξεχάσω εγώ αυτό;;;;!!!:

Παραληρηματικόν και με μια ανάσα:
Είναι ωραίο να έχεις το δικό σου σπίτι ρε Θωμά για να έχεις και τηλέφωνο cosmote που προωθεί ο Χατζηγιάννης ρε Θωμά και να σε πάρω να σε ρωτήσω "Θωμά είσαι σπίτι; Γιατί σε παίρνω και μιλάει γαμώτη μου!" που είναι όπως όταν το σηκώνει ο άλλος το πρωί και τον ρωτάς "σε ξύπνησα;" ή όπως όταν μπαίνει ο άλλος (στο σπίτι!) και των ρωτάς "Ήρθες;" ένα τέτοιο πράμα ρε παιδί μου και επίσης άμα έχεις το δικό σου σπίτι, που δεν ξέρω αν στο 'πα Θωμά, αλλά είναι ωραίο να έχεις το δικό σου σπίτι (αλλά άσχημο να το έχει η τράπεζα μέχρι να γίνει δικό σου μετά από 20 χρόνια που θα πληρώσεις και την τελευταία δόση - ΑΝ την πληρώσεις...), τι έλεγα; α ναι! είναι ωραίο να έχεις το δικό σου σπίτι για να έχεις και τελεόραση και να βλέπεις την εθνικιά να σκίζει και να παίζεις και κανα στοιχηματάκι στον ΟΠΑΠ και να πανηγυρίζεις στα γκολ και για την Ελλάδα-ρε-γαμώτο και για το στοίχημα που έπιασες και να λες όλεόλεολέεεε όλεόλεολέεεε όλεόλεολάααα στα μεγάλα ποπ κορν, στα ευρύχωρα χωλ, τα φυστίκια στο μπολ, στις μεγάλες σχισμές, στην αντάρα του χτες (να βάλω και λίγη κουλτούρα) που πήρε τα μαλλιά μας και τα κανε θερινή κατασκήνωση που θα 'λεγε και ο υπερμεγέθης Ντίνος Ηλιόπουλος (στο 4:45) ή άντε ρε κατακαημένε Θωμά που θα'λεγε και ο Ηλίας του 16ου. Θωμά δικό σου είναι ακόμα το σπίτι; Εμάς παραλίγο να μας το πάρουνε.

δυάρια με τιβί

Δωσεεεεεεε
http://www.youtube.com/watch?v=nUS8sm0GZdc

TO POST ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΧΟΡΗΓΙΑ ΤΩΝ:
Μillenium Βank, Υφαντής, ΟΠΑΠ, Lacta, Lexotanil, Emetostop

Λόγια starάτα (ή Παραδοχές)

«(...)Εδώ που φτάσαμε, όμως, μόνο προς τα πάνω μπορούμε να πάμε. Μέσα σε αυτό το κλίμα, μπορούμε να χαιρόμαστε με απλά πράγματα. Το τραγούδι "Το καλοκαίρι μου" εξυπηρετεί έναν τέτοιο σκοπό. Αν είναι αναλώσιμο, κι αν είναι να κατηγορηθεί για κάτι, ας είναι γι' αυτό»

Το χαρακτηρίζετε ο ίδιος αναλώσιμο. Γράφετε συνειδητά τραγούδια με ζωή ένα... καλοκαίρι;

«Οταν λέω αναλώσιμο, εννοώ ότι είναι προς κατανάλωση και είναι εύκολο να μπει στο στόμα των ανθρώπων και να νιώσουν λίγο καλύτερα. (...)»
Όσο εύκολα μπήκε, τόσο εύκολα θα βγει Μιχάλη μου...

- Και εσάς, όμως, σας κατηγορούν ότι έχετε πάντοτε έναν χορηγό να σας στηρίζει.

«Από τη στιγμή που δεν επεμβαίνει στο ουσιαστικό μέρος της δουλειάς, παρά μόνο στην εικόνα, την οποία βοηθάει πολλές φορές, δεν έχω να χάσω τίποτα. Οι χορηγοί παρουσιάζονται ως υποστηρικτές των τραγουδιστών σε μια περίοδο που δεν υπάρχουν και πολλοί».

Σ'ευχαριστώ ω εταιρία... Λέξη-κλειδί: Εικόνα

- Αφήσατε, όντως, πίσω σας την ποπ;

«Αυτή με αποχωρίζεται. Υστερα από δέκα χρόνια, δεν έχω την ίδια τρέλα. Μπορεί το σώμα μου να μεγαλώνει και να ωριμάζει μέσα μου κάτι άλλο. Φεύγει ο παλιός μου εαυτός. Νομίζω ότι έκλεισε ένας μεγάλος κύκλος. Δεν είναι υπαρξιακό το θέμα. Καθαρά μουσικό είναι. Νιώθω ότι δεν θέλω να αποδείξω τίποτα. Εξάλλου μιλούν αυτά που κάνω, όχι αυτά που λέω. Ο παίκτης στο γήπεδο παίζει μπάλα, όχι στον πάγκο. Δεν είμαι υπεράνθρωπος, βέβαια, να μπορώ να αλλάξω τη μουσική μου παιδεία».

Ο Χατζηγιάννης αφήνει την ποπ. Σαν απειλή ακούγεται. Μετά την ποπ τι; Αν και νομίζω ότι μετά το ποπ δεν έχει στοπ...

- Φαντάζεστε τον εαυτό σας σε μια μουσική σκηνή με μία κιθάρα... μεθαύριο;

«Μα έτσι ξεκίνησα. Επαιζα σε κλαμπάκια στην Κύπρο. Το ίδιο κι εδώ, όταν πρωτοήρθα, στο "House of art". Μου ταιριάζει. Αν πιάσω μια κιθάρα στα χέρια μου, μπορώ να κάνω κανονικό πρόγραμμα».

Μην μας ξανα-απειλείς!

«(...)Είδα το καλοκαίρι τη Χαρούλα Αλεξίου στην Πάρο και της τα έλεγα. Γνωρίζει τι σημαίνει αυτό, γιατί έχει βγάλει δίσκο στη Γερμανία. Της λέω λοιπόν: "Ασε, Χαρούλα, πάω παντού, όπου με καλούν". Και μου απαντά: "Μέχρι και τροχό της τύχης θα παίξεις". Με βλέπω να πετάω βελάκια...».

Μέχρι μουστάκι θα σε βάλει να ξυρίσεις, που 'λεγε κι ο Βογιατζής...

- Οι διαφημίσεις που κάνετε παίρνουν ένα έτοιμο τραγούδι σας ή το παραγγέλνουν;

«Πρώτα είχαν κυκλοφορήσει σε δίσκους και μετά τα έπαιρνε ο αντίστοιχος οργανισμός ή εταιρεία. Ετυχε πολλά τραγούδια μου να ταίριαζαν σε ένα διαφημιστικό προϊόν».

Δεν έτυχε. Πέτυχε.

- Και αυτό δεν σας ενοχλεί;

«Τα τραγούδια είναι αλληγορικά. Ο καθένας τα μεταφράζει όπως γουστάρει. Τα τραγούδια μου δεν ήταν ποτέ ύμνος στο εκάστοτε προϊόν. Στο μυαλό τους όμως υπήρξε μια αντιστοιχία. Στο δικό μου, σίγουρα όχι».

Σωστά. Ήδη μαθαίνω ότι η Pumaro αντιστοίχισε αυτό με το προϊόν της. Επίσης ο Λουμίδης θέλει αυτό (φαντάσου διαφήμιση μ'αυτή την υπόκρουση αχαχαχαχα).

Έμαθα πολλά από αυτήν τη συνέντευξη τελικά. Όντως δεν υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές στο τραγούδι...

Οου γιες!

Ε - Ε - ΕΡ - ΧΕ - ΤΑΙ ! ! !

Από 18 Γενάρη τα μεσημέρια μας θα πάρουν ξανά άλλη αξία και ποιότητα!

Μου είχαν λείψει:

- Τα ξεκάρφωτα γέλια της όταν δεν καταλάβαινε τι παίζει ή ένιωθε αμήχανα (τα’ χουν αυτά οι ζωντανές εκπομπές κλπ κλπ)

- Οι φιλότιμες προσπάθειές της να χορέψει όταν το πράμα πήγαινε στο τσακίρ κέφι

- Η ισορροπία της ανάμεσα στο εστέτ, το μεγαλοαστικό, το ψευτοκουλτουρέ και το γκλάμουρ από τη μία και το λαϊκό, το λαϊκίστικο και το απλό από την άλλη. Εξίσου αποτυχημένη και στα δύο!

- Κάτι καλεσμένοι τύπου Βασίλης Καρράς και Λάκης Γαβαλάς!

- Θεματολογία από γκλαμουράτες δεξιώσεις και εκθέσεις ζωγραφικής μέχρι "πώς το τρίβουν το πιπέρι", τι θα φορεθεί φέτος και "ποιά η θρεπτική αξία του τραχανά"

- Οι προσπάθειές της να πείσει τον Θαλασσινό (και άλλους κατά καιρούς) να την αφήσει να τραγουδήσει μαζί του κάποιο τραγούδι (τελικά τον έψησε τον φουκαρά τον Παντελή...)

- Οι γνώσεις της πάνω στη δουλιά των καλλιτεχνών που παρουσίαζε. Ανεξίτηλη θα μείνει στη μνήμη μου η φάση κατά την οποία έχει καλεσμένη τη Σωτηρία Λεονάρδου η οποία κάποια στιγμή ερμηνεύει ζωντανά στο στούντιο την Αγρύπνια. Μετά το τέλος του τραγουδιού πετάγεται η Μπήλιω, η οποία κρατάει τα χαρτιά με τις σημειώσεις της και το τελευταίο cd της Λεονάρδου, και λέει το αμίμητο: «Αυτή ήταν η Αγρύπνια λοιπόν από το νέο άλμπουμ της Σωτηρίας Λεονάρδου». Ντονγκ! Τη στραβοκοιτάζει η καλλιτέχνιδα και της λέει: «Όχι, ήταν η Αγρύπνια του Θανάση Παπακωνσταντίνου»... Ε μετά έπρεπε να δείτε τη φάτσα της ΜπουΤσου (= το θρυλικό προσωνύμιο που της απέδωσε σε κάποια εκπομπή ο Θάνος Μικρούτσικος από τα αρχικά του ονόματός της)

Απορία: Πώς ξέφυγε αυτή η γυναίκα από τα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ; Αυτό ήταν άλλωστε το target group του «κινήματος» στις τελευταίες εκλογές... Φανταστείτε απλά Κοινοβουλευτική Ομάδα με Μάγια Τσόκλη, Άννα Νταλάρα και Μπήλιω Τσουκαλά! Μιλάμε για την επιτομή του κοσμοπολιτισμού...

ΥΓ: Στα πλαίσια του χιούμορ τα παραπάνω. Είναι μια πολύ συμπαθητική γυναίκα η ΜπουΤσου και πρέπει να σας πω ότι τις εκπομπές της συνήθως τις βλέπω. Απλά τυχαίνει να πιστεύω ότι ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ για τέτοιου είδους εκπομπή. Τελοσπάντων.. Κάποιοι προφανώς διαφωνούν μαζί μου. Πάντως αν και έχω ρίξει άπειρους κλαψίγελους με την πάρτη της, αναγνωρίζω ότι καλώς ή κακώς από την εκπομπή της παρελαύνουν σημαντικότατοι καλλιτέχνες, κάποιους μάλιστα από τους οποίους δεν τους βλέπεις συχνά στο γυαλί... Αυτό είναι κάτι το πολύ θετικό!

Κρίμα...

... αυτή η φωνή να ξοδεύεται σε τέτοια τραγουδάκια.

Είχαμε ο Έεεεελαααααα που μας ζάλισε τον εγκέφαλο τόσους μήνες, τώρα θα χουμε το αν αν αν...

Σπείρα-Σπείρα, Κους-Κους, Κλαψ-Λυγμ

Μεσημεράκι στο σπίτι μετά τις πρωινές δουλίτσες που τακτοποιήθηκαν, αράζω στον καναπέ και ανοίγω την Τιβί να χαζέψω μέχρι να ζεσταθεί το φαϊ. Στον ΑΝΤ1 "Κωνσταντίνου και Ελένης" για 1435η φορά (μας πώς το επιτρέπουν οι ηθοποιοί αυτό το πράγμα;), στο MEGA "O Άρης Σπηλιωτόπουλος στηρίζει Ντόρα" (σοβαρά; γι' αυτό είχα φαγούρα το πρωί που ξύπνησα ε; τώρα το κατάλαβα), στο STAR κοτσομπολιό, στο ALTER κοτσομπολιό, τα "κρατικά" μεταξύ ντοκυμαντέρ και ειδήσεων και έρχεται η στιγμή να πιέσω το 6 και να συντονιστώ στον γερμανοκρατούμενο (που λέει κι ο Πανούσης) ALPHA. Και αντικρίζω τις παρακάτω εικόνες:

Θεϊκός τίτλος!

Ε όπως ήταν φυσικό, οι ζωντανές ερμηνείες του Κράου και της Σπείρας, έφεραν τη χαρά και αυτή με τη σειρά της τη χορευτική διάθεση στο εκπληκτικό πάνελ της σουρεάλ εκπομπής "Κους-Κους"...

Φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει ο μυθικός Τζώνυ Βαβούρας από ένα τέτοιο πάνελ, αφού τώρα τελευταία τα έχει πάρει με τη σειρά (είναι και τακτικό μέλος στην κριτική επιτροπή της εκπομπής της Αννίτας Πάνια...)

Μετά από όλα αυτά σκέφτομαι και αναρωτιέμαι. Έχει ανάγκη ένας ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ του μεγέθους του Σταμάτη Κραουνάκη την προβολή μέσα από τέτοιους επιπέδου εκπομπές; Προσπαθώ να βρω το σκεπτικό που τον οδήγησε εκεί αλλά δυσκολεύομαι. Ένας καλλιτέχνης με δεδηλωμένους κοινωνικούς προβληματισμούς, που εχει ασκήσει εντονότατη κριτική μέσα από συνεντεύξεις του για τη σαπίλα που μας περιβάλει, που είναι πολιτικοποιημένος με την απόλυτα θετική έννοια του όρου, που τελοσπάντων ξέρει τι του γίνεται και αρθρώνει λόγο με βαρύτητα (κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον), πώς εξηγείται το ότι βγήκε σε μία τέτοια εκπομπή;

Επειδή σίγουρα κάποιοι θα με θεωρήσουν κομπλεξικό και ψευτοκουλτουριάρη, να εξηγήσω ότι απλά αναρωτιέμαι. Δεν σημαίνει ότι αλλάζει η άποψή μου για τον σπουδαίο Κραουνάκη και την υπέροχη κατάσταση που έχει φτιάξει με τη Σπείρα-Σπείρα. Δικαίωμά του να βγει όπου γουστάρει για να προωθήσει τη δουλιά του (τον κόπο του δηλαδή).

Αλλά ρε γαμώτο είμαι ο μόνος που το θεωρώ κουλό να βγαίνει ένας τόσο σπουδαίος καλλιτέχνης και μάλιστα με άποψη για τα πράγματα, σε μια εκπομπή που δεν πάει λίγος καιρός από τότε που είχε θέμα με τίτλο "Δεν μπορώ να κοιμηθώ γιατί ο άντρας μου κλάνει συνέχεια" και "Η γυναίκα μου τα έφτιαξε με την συννυφάδα της κι εγώ για να την εκδικηθώ τα έφτιαξα με τον περιπτερά"...; Μάλλον είμαι υπερβολικά συντηρητικός τελικά...

ΥΓ: Άντε μετά να πας και να πεις τις εκπομπές αυτές κουτσομπολίστικες και χαμηλού επιπέδου. Θα γυρίσει η άλλη και θα σου πει "Τι λες καλέ, εγώ έχω φιλοξενήσει Κραουνάκη".

Μα στην Παναγιωταρέα;!

Καλά ρε Βούλγαρη στην Παναγιωταρέα βρήκες να πας για την ταινία σου; (Θα μου πείτε και πού δεν πήγε, μόνο στο Δελτίο της Πετρούλας δεν βγήκε να δείχνει στο χάρτη πού είναι ο Γράμμος). Μα στην Παναγιωταρέα; Άντε μετά να δω εγώ την ταινία ανεπηρέαστος απέναντι στους δημιουργούς της και τις προθέσεις τους. Ρε τι τραβάμε σ' αυτή την πουτάνα τη ζωή. Να θες να "αγιάσεις" και να μην σ' αφήνουν...

Καλά το τι ακούστηκε στην εκπομπή αυτή δεν το συζητώ... Ίσως τα πούμε αναλυτικότερα στο μέλλον γιατί τώρα δεν έχω καθόλου χρόνο για αναλύσεις. Κρατάω ως ελπιδοφόρα την στάση και τα λόγια του μικρότερου από τους δύο πρωταγωνιστές. Τσακάλι ο μικρός, μ' άρεσε έτσι όπως απάνταγε, σε αντίθεση με τον Βούλγαρη που λέει πως διάβασε 600 βιβλία για τον Εμφύλιο αλλά μάλλον δεν του έμειναν και πολλά πράγματα...

Καλά η Παναγιωταρέα στον δικό της υπέροχο κόσμο όπως πάντα (για να μην πω τίποτα χειρότερο) αλλά αυτό ήταν απολύτως αναμενόμενο.

Ψηφίζουμε Νταλάρα. Άννα Νταλάρα.

"Δίνω έμφαση κυρίως στα ζητήματα του πολιτισμού και της πολιτιστικής παραγωγής, της πνευματικής ιδιοκτησίας, της θεσμικής κατοχύρωσης της καλλιτεχνικής δημιουργίας, αλλά και στην αντιμετώπιση των συσσωρευμένων καθημερινών προβλημάτων των πολιτών και ιδιαίτερα των νέων (...)"

"ΕΠΕΙΔΗ οι τέχνες δεν είναι προνόμιο των ολίγων, αλλά δικαίωμα των πολλών"

"ΕΠΕΙΔΗ ο πολιτισμός ανοίγει ορίζοντες σε έναν κόσμο που στενεύει απελπιστικά"

(Τα παραπάνω από το προεκλογικό φυλλάδιο της Άννας Νταλάρα)

Τα παιδιά στην Αφρική πεινάνε ρε, το ξέρεις; Σε σένα που διαβάζεις αυτό το μπλογκ τώρα το λέω. Πώς τολμάς ρε κιαρατά και ακούς τραγούδια από το youtube; Και κατεβάζεις και δίσκους από τα τορεντάδικα; Εεε; Έτσι ρε θα σώσουμε τη μαύρη ήπειρο από την πείνα; Εδώ χρειάζεται αγώνας ρε. Αγώνας πράσινος, αναπτυξιακός, με τον ΟΗΕ, με τις συναυλίες, με την αλληλεγγύη, με τον Πρόεδρο, με τα τραγούδια του Νταλάρα, με τις ΜΚΟ, με πρέσβεις καλής θέλησης, με δούκες καλής πρόθεσης και με πριγκήπισσες κακής προδιάθεσης.

Εγώ πάντως μια απορία έχω. Απ’ό,τι ξέρεω η κυρία Νταλάρα και ο σύζυγός της έχουν αναπτύξει πλούσια (έλα δεν θέλω συνειρμούς) φιλανθρωπική δράση. Πώς γίνεται ρε γαμώτο να νοιάζεσαι για τους πρόσφυγες, για τους μετανάστες, για τους πολέμους και για την πείνα και να βάζεις υποψηφιότητα με το ΠΑΣΟΚ; Με το κόμμα που άνοιξε διάπλατα τα λιμάνια και τους δρόμους της χώρας για να περάσουν οι ορδές του ΝΑΤΟ και να βομβαρδίσουν τη Γιουγκοσλαβία; Με το κόμμα που επί κυβερνήσεώς του η Σούδα ήταν ανάμεσα στα πρώτα σε βοήθεια στρατιωτικά σημεία προς τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και τα τσιράκια τους, κατά την επέμβαση στο Ιράκ; Πώς γίνεται να κλαις και να χτυπιέσαι για τα θύματα των πολέμων και να βάζεις υποψηφιότητα με ένα κόμμα που έχει βοηθήσει στο να γίνουν οι πόλεμοι αυτοί; Τι λέω τώρα ε...;

Και κάτι τελευταίο. Η ευαισθησία της οικογένειας Νταλάρα για το θέμα της Κύπρου συνεχίζει να υφίσταται; Διότι ο George είναι φαν του σελοφάν και του Σχεδιου Ανάν. Για να ξέρουμε και τι λέμε δηλαδή. Τις ρούγες και τα σοκάκια είχε πάρει το 2004 ο George και προπαγάνδιζε το "Ναι" (το "Ουί" το προπαγάνδιζε ο Σημίτης).

ΥΓ: Επειδή διάφοροι θα σπεύσουν να πουν τις γνωστές εξυπνάδες ότι δικαίωμά της να βάλει υποψηφιότητα κλπ κλπ, απαντώ από τώρα: Χαίρω πολύ, είμαι ενήμερος. Δεν είπα ότι δεν έχει δικαίωμα. Αλίμονο. Άλλωστε πιο πολύ χιούμορ θέλησα να κάνω, παρά να ασχοληθώ σοβαρά με το θέμα.

ΥΓ1: Τα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ μοιάζουν με... (βασικά δεν βρίσκω τη λέξη εδώ και μέρες. Ο Πανούσης νομίζω θα την έβρισκε ή θα την εφ-έβρισκε). Τι Μάγια Τσόκλη, τι Πέμυ Ζούνη, τι Άννα Νταλάρα, τι η άλλη - η πώς την λένε - που κάνει την εκπομπή "Κυριακή στο χωριό" στην ΕΤ 3, τι Δάφνη Μπόκοτα, τι Μαίρη Ακριβοπούλου (αυτή ντε, που το παιζε μοιραία sexy δασκαλίτσα σε σήριαλ του Μανουσάκη αν δεν κάνω λάθος). Καναν εργάτη δεν έχει, αλλά δεν γαμείς... Γκλαμουριά, TV και "πες μου χρυσή μου αν πάει το βεραμάν με τον φίκο που χω στο σαλόνι".

ΥΓ2: Πάμε όλοι μαζί. Κλείνουμε το αριστερό ρουθούνι και τραγουδάμε:

Πάγωσε η σαμπανιέρα
πεινάσανε οι σκύλοι
γαυγίζουν, την κονσέρβα τους ζητάνε

Μου γλίστρησε η βέρα
έπεσε στην πισίνα
αχ να την βρω, Χριστέ ένα θαύμα κάνε

Αρτζι Μπούρτζι και Λουλάς

Τα μάθατε; Μετά το Μητροπάνος-Πέγκυ Ζήνα, τώρα και Άννα Βίσση-Μαριώ-Μπλε!!

Υπάρχει και ανέκδοτο.

-Ήταν κάποτε ένας κουβάς, ένας αναπτήρας και μία σαλαμάνδρα

-Μα μπαμπά αυτά δεν ταιριάζουν

-Τι λες παιδί μου; Εδώ τραγουδάει η Βίσση με τη Μαριώ και τους Μπλε!

Εναλλακτικά η πρώτη φράση: "Μια μελιτζάνα, μια Alfa Romeo και μια σκνίπα"

Υπάρχει και αγγελία: Επιχειρηματίας με δραστηριότητα στα νυχτερινά κέντρα και την show bizzzzzz (sic) αναζητά πάλαι ποτέ είδωλο της λαϊκοπόπ και της σκυλολαϊκοκαρβελοκουλτούρας της γούνας και του τζιπ, σύγχρονη ρεμπέτισσα που αναδεικνύει το γνήσιο λαϊκό τραγούδι επί χρόνια σε κουτούκια και τηλεοπτικές εκπομπές και συγκρότημα εναλλακτικής pop-rock εντεχνοηλεκτρικής φάσης για να πιάσει όλα τα γούστα και να αντέξει την οικονομική κρίση της πίστας. Δεκτές μόνο σοβαρές προτάσεις.

ΥΓ: Το παρόν κείμενο γράφτηκε εν βρασμώ. Όταν συνέλθω θα θυμηθώ ότι η μουσική
είναι μία και ότι τα κίνητρα όλων των συνεργασιών είναι καλλιτεχνικά. Α και ότι δεν υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές στο τραγούδι. Όπως και στην κοινωνία άλλωστε...