Εύλογα η τραγική κατάληξη της εκπαιδευτικού, Σοφίας Χρηστίδου, να γίνει αφορμή χιλιάδες εκπαιδευτικοί από όλη τη χώρα να εκφράσουν την οργή και την απογοήτευσή τους για όσα διαδραματίζονται στο δημόσιο σχολείο, για τη χρόνια απαξίωση και συκοφάντησή τους, την αίσθηση της ματαίωσης του ρόλου τους και τη συνεχώς κλιμακούμενη έκθεση στη δημόσια κριτική και παρέμβαση. Ο εξευτελισμός και η απαξίωση ξεκινά από το ίδιο το κράτος και τις κυβερνήσεις του, αμοίβοντάς τους με τους πλέον εξευτελιστικούς μισθούς: οι σημερινοί εκπαιδευτικοί, με 4-5ετείς προπτυχιακές σπουδές, ξένες γλώσσες, δεύτερα πτυχία, μεταπτυχιακά, διδακτορικά, χιλιάδες ώρες αυτομόρφωσης και επιμόρφωσης...
Έχουμε ανάγκη να αντιπαραθέσουμε την αλληλεγγύη στον ωφελιμισμό, τη συλλογικότητα στον ατομισμό, τη συνεργασία στον ανταγωνισμό, την ανιδιοτελή επιστημονική εργασία στον καριερισμό, τη δημοκρατική διαχείριση στο δεσποτισμό. Έχουμε ανάγκη τις νέες συλλογικότητες. Όταν  ο νεοφιλελευθερισμός έχει ως στρατηγική επιλογή να διαλύσει ακόμα και τα συνδικάτα η δική μας δουλειά πρέπει να είναι η συγκρότηση νέων συλλογικοτήτων και νέων κινηματικών δομών και δικτύων, τυπικών και άτυπων, θεσμικών ή μη, εντός ή εκτός των συνδικάτων. Στις ιστορικές εποχές συγκροτούνται ιστορικά ρεύματα. Να γίνουμε μέρος του νέου ιστορικού ρεύματος που έχουμε ανάγκη.
Με αγανάκτηση θέλουμε να καταγγείλουμε στους  εργατοϋπαλλήλους  την προσπάθεια της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας να εμποδίσει τούς αγώνες μας για ελεύθερη διαπραγμάτευση του κατώτατου μισθού και ημερομισθίου με την ευρηματική μέθοδο του αλγόριθμου. Δηλαδή μαθηματικού τύπου ακατανόητου για την πλειοψηφία των εργαζομένων. Με τον νόμο αυτό επισφραγίζει την από τις μνημονιακές κυβερνήσεις κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ)! Πιο συγκεκριμένα, ο νόμος αρχής γενομένης από το 2028, ορίζει ότι ο καθορισμός του κατώτατου μισθού θα γίνεται στη βάση ενός μαθηματικού τύπου.
Κυρίες και κύριοι του Υπουργείου Παιδείας, με λένε Αδριανή Προκόπη και αν θέλετε να ασκήσετε πειθαρχική δίωξη και σε εμένα βρίσκομαι στην διάθεσή σας! Είμαστε πολλές και πολλοί που δεν σκοπεύουμε να σταματήσουμε ούτε λεπτό να μιλάμε στις μαθήτριες και τους μαθητές μας για την ειρήνη, για την ελευθερία και για τους αγώνες που χρειάζονται. Δεν θα σταματήσουμε ούτε λεπτό να μιλάμε για την Παλαιστίνη, για την χώρα που παλεύει να αποκτήσει κράτος και μόλις πριν μερικές ώρες δεκάδες παιδιά δολοφονήθηκαν σε προσφυγικούς καταυλισμούς, σε ουρές συσσιτίων και σε νοσοκομεία. Χιλιάδες εκπαιδευτικοί σε όλη την Ελλάδα κρατάνε ψηλά το ανάστημά…
  Ο “Ριζοσπάστης” της 1ης Νοέμβρη μας ενημερώνει για την επικείμενη στις 3 Νοέμβρη γενική συνέλευση του σωματείου εργαζομένων ΛΑΡΚΟ-ΛΑΡΥΜΝΑ, “ώστε να μην περάσει η προσπάθεια εφησυχασμού που καλλιεργεί η κυβέρνηση και να προγραμματιστούν τα επόμενα αγωνιστικά βήματα”. Το σωματείο “Στην ανακοίνωσή του  επισημαίνει την κατάσταση που επικρατεί στο εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ μετά από τέσσερα χρόνια εκκαθάρισης, τονίζοντας την παύση λειτουργίας του εδώ και 14 μήνες, την οικονομική εξαθλίωση των εργαζομένων την απώλεια άνω των 300 θέσεων εργασίας και περίπου 100 εκατομμυρίων ευρώ από μισθούς και άλλες οικονομικές δραστηριότητες”…
Πρέπει να είμαστε απολύτως ξεκάθαροι. Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών στο χώρο της Παιδείας είναι εκ προοιμίου απολύτως προβληματική. Έχει αποδειχτεί πέρα από κάθε αμφιβολία πως η παιδεία είναι ταξική. Το ποσοστό εισαχθέντων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι συναρτώμενη με την οικονομική στάθμη της οικογένειας και συναρτώμενη από την περιοχή διαβίωσης. Οι πιο φτωχές περιοχές έχουν και τα μικρότερα ποσοστά επιτυχίας. Εκτός αν δεχτούμε πως οι ασθενέστεροι οικονομικά είναι μειωμένης αντίληψης υιοθετώντας μία νέα πρωτότυπη ρατσιστική θεωρία.Το εκπαιδευτικό έργο επηρεάζεται άμεσα από το πολιτισμικό και κοινωνικό κεφάλαιο των μαθητών και μαθητριών για το οποίο οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν καμία ευθύνη…
Σελίδα 1 από 17