Μια από τις μεγαλύτερες ταξικές αντιπαραθέσεις της εποχής μας εκτυλίσσεται αυτή τη στιγμή στην Ουάσιγκτον – οι φάκελοι Επστάιν. Ξέρουμε ότι αυτό ακούγεται πραγματικά πολύ παράξενο. Αλλά κοιτάξτε τι συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας. Στις 3 Σεπτεμβρίου 2025, περίπου είκοσι γυναίκες της εργατικής τάξης εμφανίστηκαν για να μιλήσουν στα ΜΜΕ στην Ουάσινγκτον και να ζητήσουν τη δημοσιοποίηση των φακέλων Επστάιν. Ορισμένες ήταν στην τρίτη δεκαετία της ζωής τους, άλλες στην αρχή της μέσης ηλικίας. Κρύωναν – ο χειμώνας πλησίαζε. Ήταν επιζώσες της κακοποίησης και της εκμετάλλευσης του Επστάιν. Και ήταν τρομοκρατημένες. Οι περισσότερες δεν μίλησαν, αλλά στάθηκαν δίπλα σε όσες…

Της Paula Varela. Η θέση των εργαζομένων γυναικών, που διαμορφώθηκε από τη θηλυκοποίηση του εργατικού δυναμικού, η οποία δεν είχε συντελεστεί τη δεκαετία του 1970, όταν διεξήχθη η συζήτηση για την οικιακή εργασία, μας επιτρέπει να σκεφτούμε τις γυναίκες ως γέφυρα μεταξύ παραγωγής και αναπαραγωγής. Σκεπτόμενοι τις γυναίκες της εργατικής τάξης ως γέφυρα, μπορούμε να σκεφτούμε τους (ταξικούς) αγώνες που εκτείνονται «από το εργοστάσιο στη γειτονιά» και «από τη γειτονιά στο εργοστάσιο» —διασχίζοντας το χάσμα μεταξύ αναπαραγωγής του εργατικού δυναμικού και κοινωνικής παραγωγής. Η Διεθνής Γυναικεία Απεργία, η οποία, όπως όλα δείχνουν, αποτελεί κεντρικό παράδειγμα της φεμινιστικής νέας τάσης σε…

Judy Cox Τελείωσα την ανάγνωση του Εχθρικού Φεμινισμού [Enemy Feminism] την ημέρα που το Ανώτατο Δικαστήριο της Βρετανίας αποφάνθηκε ότι η νομοθεσία για την ισότητα των δικαιωμάτων εφαρμόζεται αποκλειστικά στο βιολογικό φύλο. Βλέποντας τις «φεμινίστριες» να πανηγυρίζουν για αυτή την επίθεση σε τρανς και μη δυαδικά άτομα, το διάβασμά μου μετατράπηκε από μια ενδιαφέρουσα και πολεμική ιστορία σε μια ζωτικής σημασίας πηγή. Η Σόφι Λιούις αποκαλύπτει ότι ένας τέτοιος αντιδραστικός φεμινισμός έχει μακρά ιστορία. Έχουμε δει αντι-αντιρατσίστριες φεμινίστριες, ιμπεριαλίστριες φεμινίστριες, ευγονίστριες φεμινίστριες, φασίστριες φεμινίστριες – και αυτά πριν φτάσουμε στα κορίτσια-αφεντικά [girlbosses], στις φεμινίστριες κατά των εκλογών και, φυσικά, στις…

Μετά από δεκαετίες έρευνας της δυναμικής των κοινωνικών προσδοκιών με βάση το φύλο, η Stephanie Coonz προσφέρει μια μοναδική οπτική σχετικά με τις αντιδραστικές ιδέες που κυριαρχούν σήμερα στον mainstream λόγο...Η Coonz μίλησε στο Jacobin για τη διαρκή πολιτική σημασία του φύλου, την προέλευση των «παραδοσιακών» ρόλων ανδρών και γυναικών, τον τρόπο με τον οποίο ο καπιταλισμός διαμόρφωσε τις σύγχρονες προσδοκίες σε σχέση με το φύλο και πώς η νεοφιλελεύθερη οικονομική καταστροφή οδήγησε σε ένα υπαρξιακό αδιέξοδο, τροφοδοτώντας μια ανησυχητική αναβίωση των αντιδραστικών ιδεών για το φύλο, μισό αιώνα μετά το Δεύτερο Κύμα του φεμινισμού. 

Η κοινωνιολόγος Ελίζαμπεθ Μπερνστάιν πραγματοποίησε επιτόπια έρευνα με εργαζόμενες στο σεξ στο Σαν Φρανσίσκο μεταξύ 1994 και 1998. .Σύμφωνα με την εκτίμησή της, το 20% των εργαζομένων στο σεξ στην πόλη το 1994 εργάζονταν στο δρόμο. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 2% των εργαζομένων στο σεξ κυκλοφορούσε στους δρόμους και το 98% εργαζόταν σε εσωτερικούς χώρους. Η πόλη είχε «καθαρίσει». Αλλά υπήρχαν περισσότερες εργαζόμενες στο σεξ, ήταν συχνά καλά εκπαιδευμένες, έβγαζαν περισσότερα χρήματα και παρείχαν ένα συναισθηματικά διαφορετικό είδος σεξ.