βακχικόν Quotes

“Όμορφο πράγμα η λησμονιά.
Σε κάνει να πιστεύεις σε κάτι με όλο σου το είναι.
Όλη η ψυχή σου πασχίζει να επιστρέψει πίσω σε εκείνην
την ανάμνηση,
σ’ εκείνην τη στιγμή.
Στα τόσα χρόνια μιας ανάσας
σ’ αυτήν τη μικρή γωνιά της λεβεντιάς
στο χώμα που περπάτησες
πίσω σε εκείνους τους πορτοκαλεώνες
πίσω στις όμορφες και απέραντες πεδιάδες.
Σε κάνει να θες να κολυμπήσεις στα καταγάλανα νερά
που τόσο όμορφα έχουν χαραχτεί στις μνήμες του μυαλού σου.
Σε κάνει να θες να διανύσεις τα θρυλικά ακριτικά βουνά
ελπίζοντας πως θα βρεις τη Ρήγαινα στον δρόμο σου.
Και όταν αρχίσεις, δεν θα σταματάς.
Οι βόλτες με τα άγρια γαϊδουράκια δεν θα σταματάνε,
οι μυρωδιές των πεύκων και της θάλασσας θα σμίγουν στα
ρουθούνια σου
μαγεύοντάς σε με ένα γλυκό μείγμα αθανασίας.
Εδώ είναι η απάντηση.
Είναι στις εκκλησίες, στη φύση, στα ψαροκάικα,
στα αηδόνια και στις πέρδικες, στα γαϊδούρια,
στις παραθαλάσσιες ταβέρνες, χτισμένες κάτω από μια πέργολα,
στα κλήματα και στα ποτάμια,
στους θρύλους και στα θαύματα.
Αυτό το κάτι πάντα ήταν χαραγμένο στην ψυχή σου,
και πάντοτε θα παραμένει
αναλλοίωτο και αέναο
στα δεινά του χρόνου.
Γι’ αυτό μην ξεχνάς.
Γιατί, το μυαλό σου μπορεί να αναπαύεται,
η ψυχή σου όμως ποτέ.
Έχει ζωγραφιστεί με το πινέλο της Μεσογείου
στον καμβά του γαλανόλευκου.”
― Stelios Nikolaou, Ντέρτια, θαλάσση και πατρίς

“Τι είμαστε, τι γινόμαστε, παρά αυτό που ήμασταν πάντα,
παρά αυτό που θέλαμε να ήμασταν σαν μικρά παιδιά.

Θαρρώ πως πάντα γνωρίζαμε, και πάντα ήμασταν κάτι.
Τι ήταν όμως αυτό, παρά μια Ιθάκη.”
― Stelios Nikolaou, Το φιλί ενός ποιητή

“Μόνο τότε θα ακουστεί αυτό το υπέροχο κελάηδισμα που τραγουδιέται κάθε πρωί,
με κάθε ανάσα και ψίθυρο, και με κάθε αιθέρα που μεταφέρει τα γλυκά θροΐσματα και τους γαλήνιους φλοίσβους στους ανθρώπους.
Φτάνει μόνο ν’ ακούσει κανείς· κι αυτή η αέναη πορεία σύγκλισης τότε θα του φανερωθεί.”
― Stelios Nikolaou, Το φιλί ενός ποιητή