Week 13
Omgekeerde wereld
Wekenlang kon ik de moed niet opbrengen om alles wat gebeurde te gaan neer typen. Het ging van her naar der. COVID, een zware bacteriële infectie en eetproblemen hebben mijn geliefde mama nog weken weerhouden om even naar huis te mogen.
Maar opgeven staat ver achteraan haar woordenboek. Dat woordje is zelfs met geen vergrootglas of zoekfunctie terug te vinden.
Op begin van week 13, eergisteren op 24 oktober, uitgerekend de dag dat mijn operatie gepland stond voor een liesbreuk, kreeg ze groen licht. Een door veel vechten afgedwongen tijdelijk ontslag. Beloning: een weekend in eigen bedje, in de armen van papa. Wat heeft ze daar naar uitgekeken.
Op 1 augustus gingen we haar samen naar het ziekenhuis brengen, nu kon ik er jammer genoeg niet bijzijn om haar naar huis te brengen.
Get Kim’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Vandaag was het dan ook de omgekeerde wereld en kwam zij mij bezoeken.
Hopend dat ze in de toekomst steeds langer naar huis mag, haar gezondheid eindelijk stabiel mag blijven en we even kunnen uitkijken naar een ander einde jaar dan 365 dagen geleden, sluit ik mijn verhaal hier af.
Ik ga nu ook zelf even rusten en bekomen.
Ik bedank elk iemand die ons tot nu toe de moed en de kracht gegeven heeft om door te zetten. De lieve woorden en het gevoel van nabijheid. Ze hielden ons recht, zodat wij haar konden rechthouden.
Ik ga zeker nog schrijven. De onderwerpen moeten rijpen.
Kim
