Ajo
Më të bukur s’ka fal perëndia,
më të mirë nuk nën këtë diell,
përditë djali kalonte nga shtëpia,
pa kuptuar, qe dashuruar thellë.
E veç ta dëgjoni, more miq të mi,
në banak kur bashkë birra pinim,
sa shumë e sa bukur na fliste ai,
prej zërit ia ndjeje gjithë gëzimin.
E ka vetullën si fiskai,
aq të bukur ia ka falur nëna,
shtegu i ballit si shtegu i malit,
kur nis e perëndon hëna.
Faqet e saja të kuqe,
siç kuqëlon molla nën degë molla,
kur qesh ajo tër gaz,
si pranvera që çel e djegë.
Get Bleon Hasani’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Shtati i saj si shtati i pishës,
që gurrave t’freskta hije u bën,
lulja më e bukur e fushës,
si ajo s’gjen tjetë në kët’ vend.
Dhembët e saj si margaritarë,
që i shndrit pas shiut dielli,
si gurëza lumi të sapo larë,
si yje që tregon natën qielli.
Syri i saj si kokërr qershie,
në maj të degës kur maji del,
veç tja shoh vetëm një fije,
e si recel të më vel‘.
Qafa e saj si e pëllumbit,
e hollë, e bardhë, si drita,
qerpiku i saj i hollë e i gjatë,
dallëndyshja siç krahun ka.
Goja e saj si gonxhe prilli,,
në pranverë kur çelin sythat,
kur flet ajo me ëmbëlsi,
ngrohem unë mali dhe fushat.
Bleon Hasani
Berlin 2024
