E Vërteta Dhemb — Poezi
Të krimbur jemi dhëmbë e dhëmballë,
madje vetë e dimë mirë.
Kemi humbur dëshirën vallë,
jemi bërë të pështirë.
Kur vidhet, vritet e përdhoset,
në anën tjetër shikojmë.
Veç kur trupi gjakoset,
më shumë s’durojmë.
Dhe në fund ti habitesh,
si këtë e meritove.
Veç për veten po venitesh,
detyrën ndaj shokut harrove.
Harrove vëllazërinë
që gjallë na mbajti ndër vite.
Sot thikën ia ngul në shpinë,
thua: “Më mirë s’dita”, e ikën tutje.
Sot ti merr e gllabëron
çdo kafshatë që del përpara.
Bile edhe shokun kur e shikon,
si fëmijë të bie fara.
Grykës së tjetrit mos ia keshë,
pa punuar e pa duruar.
Përtacinë e ke veshur,
si petkun më të mirë punuar.
Grykës shokut mos ia merr,
se pa të ai do të mbetet.
E ti vetë do jetosh në ferr,
pa kuptuar si zbardhet e si ngryset.
Get Bleon Hasani’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Dhe jo, s’është ferri sipas fesë,
por ferri i gjallëve mbi dhe.
Kur shokun e pret në besë,
bëhesh turpi i kësaj mëmëdhe.
Ama kjo juve s’ju tremb,
në besë keni prerë dhe bijtë tuaj.
Kur juve vetë s’ju dhemb,
çdo gjë tjetër është send i huaj.
Fëmijëve ua vodhët jetën,
ua morët dëshirën e vullnetin.
Thoni: “Secili bën të vetën”,
dhe në fund fajësoni shtetin.
Po, vjedh edhe shteti përditë,
ata ujqër nuk të falin.
Nga një han plot me hajdutë,
veç hajdutë mund të dalin.
E do shani, do përlyeni,
e vërteta pret si thika.
Ama ju vetë e dini,
të vërtetën unë s’e shpika.
Porsi Gjergji mbi kala,
mes jush e gjeta të shkruar.
Veç e keqja është, ama,
Gjergji qesh, e unë jam turpëruar.
Turp që e gjeta, turp që e them,
e di mirë edhe reagimin.
E vërteta shpeshherë dhemb,
por gjithkush e zgjedh vendimin.
Bleon Hasani
Berlin 2020
