Vllavrasja
E vrave vëlla, vëllain e vrave,
E të nesërmen varrin ja qave.
Ia more nënës dritën e syve,
Ia more gruas dashurinë,
Ia more fëmijës ardhmërinë.
Ia more fisit një djalë,
Ia more lagjes një burrë,
Ia more rrugës një zë,
Ia more natës një tingull,
Ia more ditës një rreze,
Ia more mëngjesit një cicërimë,
Ia more mbrëmjes përgafim,
Ia more muzgut tjetërin agim.
Eh, ky vend me burra nuk ka –
Vëllai vëllain e ka sha,
Vëllai vëllain e ka vra,
E ka mashtruar, e ka vjedhur,
E ka rrahur, e ka tredhur,
Nderin e shtëpisë ia ka djeg’,
Gjakun e zemrës ia ka derdh’ në pellg.
Një plak ka thënë njëqind moti:
“S’të bën kush çfarë të bën i joti.”
Dhe siç i mençur populli dikur tha:
“Por si një zog që krahë nuk ka,
Ashtu edhe vëllai që mbeti pa vëlla.”
Get Bleon Hasani’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Grykësi e kokëfortësi,
Gjaknxhtësi,
Mosdakordësi mes shkojsi –
Vret më shumë se plumbi i ri.
Thirri mendjes, o i mjerë!
Me vëllain bashkë ke lerë,
Me atë ke ngrënë,
Me atë ke pirë,
Me atë ke fjetur,
Me atë je gdhirë.
Po, mund ta derdhësh gjakun,
Por vështirë ta shlyesh hakun.
Vështirë të ndreqësh gabimet,
Vështirë të kuptosh jetimët.
Bleon Hasani
Berlin 2025
