Godfriedland
De kleine stad Bouillon oftewel Godfriedland situeert zich pal in de Belgische Ardennen en staat bol van de geschiedenis. De voornaamste rol hierin is ongetwijfeld weggelegd voor Godfried van, jawel, Bouillon. Zijn gigantische middeleeuwse burcht kijkt uit op de idyllische Semois, die rond de oude stadskern kronkelt als een slang. Lang was zijn verblijf hier niet, want zijn naam is steevast verbonden met de Eerste kruistocht en verovering van Jeruzalem in 1099.
Get bram verlinde’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Paus Urbanus II riep in 1095 alle christenen op tot een kruistocht naar het Heilige land om Jeruzalem te heroveren van de ongelove moslims. De strijd van Godfried en de zijnen (vooral bloeddorstige boeren en ridders) heeft dus vier jaar geduurd en is feitelijk iets om weinig trots op te zijn. Want dagenlang werd Jeruzalem blootgesteld aan plunderingen, moorden, verkrachtingen en vernielingen als bewuste terreurstrategie van de kruisvaarders om de ongelovigen (moslims, joden en oosterse christenen) angst in te boezemen. De tot dan toe vrij tolerante religieuze verhoudingen binnen de stadsmuren werden in een mum van tijd door de Franken teniet gedaan. Deze oorlog had dan ook alles van een massapsychose waarbij een bende ongeregeld zich al verkrachtend, rovend en moordend een weg baande naar het Heilige Land. Volgens bepaalde bronnen had men op de tocht bij hongersnood een lichte appetijt voor geroosterde kinderen aan het spit, voor gedode Saracenen en voor honden. Brave Godfried, die al zijn Europese bezittingen verkocht (waaronder ook de burcht van Bouillon) en zich als verdediger van het heilige graf definitief in de heilige stad vestigde, riep daarop het Koninkrijk van Jeruzalem uit, met zijn broer Boudewijn als eerste koning. Dit pas opgerichte Godfriedland was echter een kort leven beschoren, want in 1187 werd de stad terug veroverd door de Osmaanse sultan Saladin (niet Aladdin) en zodoende weer bij het Osmaanse rijk ingelijfd.
De initiële opzet van deze kruistochten was het gezag van de paus verstevigen in de toenmalige wereld. Zo waren er ook in Europa zelf kruistochten (met als slachtoffers: de Tempeliers, de Katharen, …). Mede door al deze kruistochten is Europa vrij onafhankelijk kunnen blijven en werd de handel tussen het Oosten en het Westen terug op gang gebracht. Dat is toch de verklaring van Rome die vooralsnog een te fleurig beeld wil ophangen van deze eigenlijke barbarij. De verschrikkingen van de kruistochten blijven hoedanook nog steeds actueel en gevoelig in de Arabische wereld. Het wordt stilletjesaan tijd dat Rome en de ganse Westerse wereld voor de wandaden van Godfried en zijn volgelingen een verzoenende mea culpa slaat.
