60 — Bi’şey
60
Mutfak vardır eski zamanlarda. Sonra birden Balkon’a dönüverir. Ancak dikkat etmek gerek, bu balkon mutfağa da açılıverir.
Dün gibi gözümün önünde o kifayetsiz öğrenci evi. Modern olmak ile izbe olmak arasında, şehre meskenlemeyen bir kimliksizlik içinde. Yakın ülkelerden gelmiş garip içkileri içerken katlanılabilecek türden. Anlaşılamayacak kadar derin ve kendi halinde.
Onca keyif, çokça yaşanmışlık, yerleşme telaşı, ayrılma telaşı, kopuş, gidiş, sıyrılış. Şimdi dönüp baksam yerlerinde duruyor olabilirler mi?
Yaşadığım, yaşattığım, yaşattıklarımın bir yansıması olabilirler mi? Bilemiyorum. Dürüstçe kavramak gerekirse olanı biteni; düşünmek de istemiyorum. Yaşananlar, yaşandıkları zamanın içinde var olmuştular. O kadar. Fazlası, yorgunluk.. Fazlası, kaslarda sızı.
Eski zamanların hatıratı gibi bekleyiveren bu yanılsama, kilometrelerce menzil ötede yanyana durabilecek iken bir anda yokolmuştu. Belki sabah mesajları belki de kökten umutsuzluk.
Unutamadığımız bir gerçekliğin, sancılı dökümlenmesi gibi, olan biten, gelen, tükenen ve kendinden dökülen.
Balkon kadar mutfak. Mutfak ne kadar hijyenik, balkon ne kadar mesafeli.
Bir sigara krizi belki de.
Bir anlamsızlık.
Söyleyecek bir şey bulamamak.
Arada kalmayan bir bağlantı gibi sızılayan, hatırlanmayası çocuksu hatıralar..
Nisan 2020
ilgili paylaşıma ilintilenilmiştir:
Get Morten Baris’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
