ΕΞΕΓΕΡΣΗ..Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΕΞΕΓΕΡΣΗ..Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΑΤΟ ΔΕΝ ΣΩΘΗΚΕ ..ΒΕΛΑΖΟΝΤΑΣ

'Αρθρο 120: (Ακροτελεύτια διάταξη)

1. Tο Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την E΄ Aναθεωρητική Bουλή των Eλλήνων...

2. O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.

3. O σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.

4. H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»

Το email μας tolimeri@gmail.com

ΓΑΠ & ΑΝΔΡΕΑ Co .Η Ελβετκή εταιρεία του ,αδελφού του πρωθυπουργού.που θα κάνει το ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΡΤΙ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

12.5.12

Χρόνια Πολλά στον απροσκύνητο ηγέτη, τον τελευταίο σοσιαλιστή του ελληνισμού…


92 ετών ο Βάσος Λυσσαρίδης

Την πεποίθηση ότι θα δικαιωθούν, έστω και μετά το θάνατό του, οι εθνικοί και κοινωνικοί αγώνες για τους οποίους αφιέρωσε όλη του τη ζωή, εξέφρασε σήμερα ο Επίτιμος Πρόεδρος του ΚΣ ΕΔΕΚ, Βάσος Λυσσαρίδης, σε εκδήλωση για τα 92α γενέθλιά του, εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στα κεντρικά γραφεία της ΕΔΕΚ, στη Λευκωσία, παρόντων του... Προέδρου του κόμματος και Προέδρου της Βουλής Γιαννάκη Ομήρου και άλλων στελεχών και μελών της ΕΔΕΚ.
Ο κ. Ομήρου εξέφρασε ''θερμές ευχές για τα 92α γενέθλια του ιατρού μας'', όπως είπε, ''του Βάσου Λυσσαρίδη'', ευχόμενος να είναι ''πάντα με υγεία και να είναι για πολλά - πολλά - πολλά - πολλά - πολλά ακόμη χρόνια και δεκαετίες παρών στους αγώνες του λαού, της πατρίδας, του Ελληνισμού, του παγκόσμιου προοδευτικού κινήματος, διότι, σε αυτές τις δύσκολες ώρες που περνά και η Κύπρος και ο Ελληνισμός και ολόκληρη η ανθρωπότητα, χρειάζονται φωνές και αγωνιστικό ανάστημα, όπως είναι αυτό του Βάσου Λυσσαρίδη''.
Ανταπαντώντας, κάτω από ηχηρά χειροκροτήματα των παρευρεθέντων στην εκδήλωση, ο κ. Λυσσαρίδης ευχαρίστησε όλους για τις ευχές τους, δηλώνοντας ότι αισθάνεται ''υπερήφανος και ευτυχής'', διότι έχει -όπως ανέφερε- ''συναγωνιστές τους συναγωνιστές της ΕΔΕΚ και τους παραπλήσιους''.
''Μακρά'', όπως είπε υπήρξε η δική του ''βιολογική διαδρομή'' και ''δεν ευτύχησα ακόμα'', πρόσθεσε, ''να ιδώ ούτε τα εθνικά ούτε τα κοινωνικά οράματα να υλοποιούνται''.
''Αλλά'', τόνισε ο Επίτιμος Πρόεδρος της ΕΔΕΚ, '' αισθάνομαι ήσυχος ότι -και με την απουσία μου- θα χαιρετισθεί ακόμα πιο έντονα ο αγώνας και, εάν δεν προλάβω να ιδώ δικαίωση των εθνικών και των κοινωνικών αγώνων, σε κάποιο μνημόσυνο θα έλθετε'', είπε απευθυνόμενος στους παρευρεθέντες, ''να μου πείτε ότι αυτοί οι αγώνες δικαιώθηκαν''.
Εκ μέρους της ΕΔΕΚ, ο κ. Ομήρου επέδωσε ως δώρο στον κ. Λυσσαρίδη πλακέτα με απεικόνιση του λιμανιού της Κυρήνειας.
Μέσω  "koukouvagia"

8.1.12

Βάσος Λυσσαρίδης: ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΘΕΛΟΥΝ Κυπροποίηση της Θράκης, Διχοτόμηση του Αιγαίου, Αλεξανδρεττοποίηση της Κύπρου...

ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ: Ο Γιατρός προειδοποιεί ..Lyssarides.. from Γροθιά TV on Vimeo.


Επίσης πως το γώνιασμα στο οποίο μας έχουν βάλει οι 'ευέλικτοι' χειρισμοί του Πρόεδρου Χριστόφια αποτελεί άμεσο κίνδυνο για το...
μέλλον του Ελληνισμού.
Δυστυχώς τα πράγματα είναι πολύ άσχημα αφού για πρώτη φορά ευχόμαστε οι Τούρκοι να απορρίψουν τις προτάσεις της δικής μας πλευράς.
 

18.7.11

Ο Αδέσποτος & απροσκύνητος τελευταίος σοσιαλιστής ηγέτης της Ευρώπης, η μόνιμη, διαρκής και ζώσα αντιστασιακή συνείδηση του ελληνισμού της Κύπρου!

Ο Αδέσποτος & απροσκύνητος τελευταίος σοσιαλιστής της Ευρώπης, η μόνιμη, διαρκής και ζώσα αντιστασιακή ...
Αφιέρωμα: Κύπρος, ο τραγικός μήνας Ιούλιος
Ο Βάσος Λυσσαρίδης, η μόνιμη, διαρκής και ζώσα αντιστασιακή συνείδηση του ελληνισμού της Κύπρου, μιλά στο αφιέρωμα της “ΜτΚ” για τις μαύρες επετείους του Ιουλίου, το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή του 1974, την πρόσφατη τριμερή διάσκεψη της Γενεύης και τα τελευταία γεγονότα στη Μεγαλόνησο, ενώ δεν κρύβει την αγωνία του για την (εκ)τροπή που έχει πάρει το Κυπριακό.
Από πολύ...
νωρίς είχαμε αποφασίσει το φετινό επετειακό αφιέρωμα στη μαρτυρική Μεγαλόνησο και τα γεγονότα του Ιουλίου του 1974 να έχει χαρακτήρα ποιητικό. Ο λόγος που μας ώθησε σε αυτό δεν ήταν οποιαδήποτε διάθεση εξωραϊσμού ή αποφόρτισης των τραγικών γεγονότων, αντίθετα το γεγονός ότι αποδόθηκαν εξαιρετικά από τους ποιητές της Κύπρου και μάλιστα σε ποικίλες διαστάσεις (άλλωστε εκ των πραγμάτων ο λόγος των ποιητών είναι η πιο πολύτιμη παρακαταθήκη μας και η κιβωτός για τη διαχρονική διατήρηση και εμπέδωση της πάνυ ακριβούς μνήμης. Σε αυτήν θα πρέπει να καταφεύγουμε όταν θολώνει ο νους. Ή ακόμη και όταν ψηλώνει αδιάκριτα - για να συνερχόμαστε). Είναι γνωστόν πως πολλοί ελλαδίτες κριτικοί και πανεπιστημιακοί έχουν σχολιάσει ευμενώς την άνθηση της σύγχρονης κυπριακής ποίησης, που αποτελεί μέρος της λοιπής ελληνικής γλώσσας, λογοτεχνίας και τέχνης.
Αλλά υπάρχει ένα ακόμη ιουλιάτικο κυπριακό ιστορικό και ποιητικό γεγονός, που φαίνεται πως ίσως να λειτουργεί και ως υπόβαθρο και αφετηρία για τους ποιητές της Μεγαλονήσου. Αναφερόμαστε στο εκτενές ποίημα -δράμα- του Βασίλη Μιχαηλίδη, γραμμένο στην κυπριακή διάλεκτο "Η 9η Ιουλίου του 1821", που αφορά το μαρτύριο των νεομαρτύρων αρχιεπισκόπου Κύπρου Κυπριανού, των τριών μητροπολιτών και των λοιπών προεστών της Κύπρου. Θα τολμήσω να πω πως αυτό το ιστορικό γεγονός θα το γνωρίζαμε τουλάχιστον αλλιώτικα αν δεν υπήρχε η παρέμβαση, η διαμεσολάβηση του λόγου του ποιητή.
Στην ίδια ποιητική ενότητα είχαμε εντάξει και μια συνομιλία με τον γνωστό πολιτικό και αγωνιστή της Μεγαλονήσου Βάσο Λυσσαρίδη, ο οποίος είναι επίσης και ποιητής.
Να όμως που η συγκυρία μας πρόλαβε, καθώς γίναμε μάρτυρες ενός ακόμη ιουλιανού κυπριακού δράματος, και κάποιοι νέοι μάρτυρες πρόλαβαν να γραφτούν με εξαιρετικά συνοπτικές διαδικασίες στο ελληνικό μαρτυρικό μηνολόγιο του αβάστακτου και φοβερού μήνα του θέρους. Φαίνεται πως τα ποικίλου είδους πραξικοπήματα απέναντι στη λογική -η τραγωδία δηλαδή- ταιριάζουν στην Κύπρο τον πυρίκαυστο και φοβερό μήνα Ιούλιο.
Υπό τις συνθήκες αυτές, ο λόγος του αγωνιστή, πολιτικού και ποιητή Βάσου Λυσσαρίδη ακούγεται αποκαλυπτικός. Ελπίζουμε όχι προφητικός. Το κείμενο του λογοτέχνη και δοκιμιογράφου Νίκου Ορφανίδη για την 9η Ιουλίου στην ποίηση, γραμμένο με πόνο ψυχής κάτω από την πίεση των τελευταίων γεγονότων, είναι ένα πραγματικό ποιητικό ορυχείο. Όσο για την ποίηση για τα γεγονότα του 1974, λίγες ώρες πριν από το κλείσιμο του αφιερώματος έλαβα την εξής απάντηση από τον κύπριο ποιητή και δοκιμιογράφο που είχε αναλάβει να γράψει για το θέμα: "Τα γεγονότα στη μικρή πατρίδα βαραίνουν και πάλι την ψυχή, η προσωπική ένδεια δεδομένη και ο βιοπορισμός καταπλακωτικός. Δέξου τις απολογίες μου που δεν μπορώ να ανταποκριθώ στην πρόκλησή σου, που με τιμά. Ίσως μια άλλη φορά, σε καλύτερες συνθήκες". Νομίζω πως το συγκινητικό αυτό σημείωμα είναι το ίδιο χρήσιμο και πολύτιμο, τζιβαϊρικόν, όπως θα έλεγε ο Μακρυγιάννης. Τα λέει όλα και τον ευχαριστούμε.
Οι σελίδες από τον φάκελο της Κύπρου, που έδωσε στη δημοσιότητα η Κυπριακή Βουλή, παρατίθενται ως μαρτυρία για το έγκλημα που συντελέστηκε από τους χουντικούς αξιωματικούς στην Κύπρο.
Συνέντευξη: Βάσος Λυσσαρίδης
Άρθρο: Νίκος Ορφανίδης
Ντοκουμέντο: Απόσπασμα από τον Φάκελο της Κύπρου της Κυπριακής Βουλής
Επιμέλεια αφιερώματος, κείμενο: Στέλιος Κούκος (skoukos@makthes.gr)

4.10.10

"Όσοι απεργάζονται λύσεις εθνικού αφανισμού να μας μετρήσουν καλύτερα... Ζωντανός ή νεκρός θα μαρτυρήσω τη δικαίωση!..."

Ομιλία Επίτιμου Προέδρου του Κ.Σ. ΕΔΕΚ Βάσου Λυσσαρίδη σε εκδήλωση προς τιμή του, και αφιέρωμα για την επέτειο των 50χρονων της Κυπριακής Ανεξαρτησίας, στην Κάλυμνο
2.10.2010
Απολογούμαι γιατί τα μηνύματα που μεταφέρω από την Κύπρο με τον πανάρχαιο Ελληνικό πολιτισμό, την Κύπρο του Ζήνωνα, του Ονήσιλλου, του Ευαγόρα, των κλασσικών θεάτρων, των Βυζαντινών εκκλησιών, την Κύπρο του Ρε, του Αυξεντίου, του Παλληκαρίδη, την Κύπρο με την Ομηρική προφορά είναι καταθλιπτικά.
Στον Πενταδάκτυλο η πελώρια πέτρινη κατοχική σημαία σημαδεύει τη ζωή μας και εξευτελίζει την αξιοπρέπεια μας.
Το συρματόπλεγμα «κρατικό σύνορο» τώρα απομακρύνει τους αξιοπρεπείς και διευκολύνει τους καζινόβιους, οι εκκλησίες στα κατεχόμενα αργοπεθαίνουν, η ιστορία πλαστογραφείται, τα ονόματα πανάρχαιων πόλεων και τοπονυμίων δολοφονούνται και μας ζητούν εν ονόματι ενός άρρωστου ρεαλισμού μια και είμαστε λίγοι να προσυπογράψουμε διαγραφή πατρίδων, πατρογονικών εστιών και βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Κι ο Μακρυγιάννης επαναστατεί και μας θυμίζει «Κι αν είμαστε ολίγοι στο πλήθος του Μπραϊμι, παρηγοριόμαστε μ΄ ένα τρόπο ότι η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθε και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν. Και όταν κάνουν αυτήνη την απόφαση, λίγες φορές χάνουν πολλές κερδαίνουν»
Κι εγώ στα ενενήντα τόσα χρόνια απαντώ.
Διαχρονικός στην Ελληνική ιστορία ο αγώνας για... αξιοπρέπεια χωρίς υπολογισμό αριθμών ή θυσιών. Θα τιμήσουμε αυτή την παράδοση.
 λευτεριά κι
 Στους ζωντανούς να προσθέσουν και τους ξεσηκωμένους νεκρούς που κρατάνε τσίλιες στα σταυροδρόμια της ιστορίας που τροχιοδρομούν τον αγώνα μας. Ναι η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού. Όμως πολιτική χωρίς όραμα είναι στατική και αναχρονιστική και τώπα πολλές φορές. Ανάμεσα στους οραματιστές και τους ονειροκτόνους προτιμώ τους πρώτους.
Όπλο μας η Ελληνική αρετή. Πού σέβεται την εθνότητα και τα δικαιώματα όλων των λαών και που καταγράφει ότι ζωή χωρίς αξιοπρέπεια δεν έχει νόημα.
Όταν προασπιζόμαστε την εθνότητα μας, τη γλώσσα μας, την ιστορία μας μάς καταγράφουν ως εξωπραγματικούς εθνικιστές. Κι εμείς απαντούμε σε κάθε ευκαιρία στερεότυπα. Αν εθνικισμός είναι να προασπίζεσαι την εθνική σου ταυτότητα με σεβασμό προς τις εθνικές ταυτότητες όλων των λαών και όλων των ομάδων πληθυσμού τότε δηλώνουμε αδιόρθωτοι εθνικιστές. Ζούμε στα πλαίσια μιας διεστραμμένης παγκοσμιοποίησης που πολιορκεί την εθνική κυριαρχία χωρίς ανάλογη συμμετοχή στο παγκόσμιο ή το περιφερειακό πολιτικο-κοινωνικό γίγνεσθαι. Η επιβίωση στηρίζεται στην εμμονή στις ρίζες.
Όπλα των διεθνών κηδεμονικών κύκλων και των εθνικών παραρτημάτων τους η αποπολιτικοποίηση της νεολαίας με το επικίνδυνο επίπλαστο σύνθημα ότι η πολιτική είναι διεφθαρμένη (πλην της δικής τους) και η αποεθνοποίηση στο όνομα μιας διεστραμμένης διεθνοποίησης. Θέλουμε πολυπολιτισμική, πολυεθνική παγκόσμια κοινωνία όχι κοινωνία Όργουελ. Πρέπει να αναστρέψουμε την υπεροχή του οικονομικού έναντι του πολιτικού, την κηδεμονία των οικονομικών και νομισματικών κύκλων και να διασφαλίσουμε στον πολίτη τον ρυθμιστικό του ρόλο.
Συμπάσχουμε με κάθε καταπιεζόμενο λαό ή πολίτη (και με τον Τούρκο κρατούμενο στα λευκά κελιά). Συμπάσχουμε γιατί έχουμε τον αυτοσεβασμό και την περηφάνια της εθνικής μας ταυτότητας.
Άφησα μια σταγόνα αίμα στο Σοβέτο, ένα κομμάτι ψυχής στη Σιατίλα, γι΄αυτό δικαιούμαι να απαιτώ σεβασμό στα δικά μου δικαιώματα και στη δική μου πατρίδα.
Η ιατρική μου προπαίδεια μού υπαγορεύει όταν ασχολούμαι με ένα θέμα να επιχειρώ ιστορική διάγνωση και θεραπευτική αγωγή.
Ιστορικό
Ο ηρωικός εθνικο-απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ δεν οδήγησε σε πραγμάτωση των εθνικών οραματισμών του Κυπριακού Ελληνισμού, έθεσε όμως τέρμα στη στυγνή Βρετανική αποικιοκρατία. Τα παιδιά του λαού ανέβαιναν τα σκαλοπάτια της αγχόνης τραγουδώντας και οι ζωντανοί ζήλευαν τους μελλοθάνατους. Τελική κατάληξη το καθεστώς Ζυρίχης-Λονδίνου με τις φυλετικές διακρίσεις και το μη λειτουργικό σύνταγμα πού ήταν φυσικό να οδηγεί σε αδιέξοδα.
Στόχος της Μ. Βρετανίας η μόνιμη ανωμαλία για να συντηρήσει την πολιτικο-στρατιωτική της παρουσία.
Στόχος της Τουρκίας η δημιουργία ενός πολιτικο-στρατιωτικού προγεφυρώματος, ως προδρόμου για κηδεμονευόμενο μεταποικιοκρατικό μόρφωμα με την Τουρκία να ρυθμίζει τις εξελίξεις.
Η προσπάθεια του Μακαρίου να βελτιώσει το σύνταγμα με τις 13 προτάσεις ήτο αναμενόμενο να αντιμετωπίσει την αντίδραση της Τουρκίας.
Είναι πάντως παράλογο να προβάλλεται η άποψη και μάλιστα και από ημετέρους ότι τα 13 σημεία οδήγησαν στην Τουρκανταρσία.
Από πότε προτάσεις οδηγούν σε σύρραξη αντί σε διάλογο;
Άλλωστε υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία για την ενοχή της Τουρκίας, ο δε τότε γ.γ. του Ο.Η.Ε. Ου Θαντ με σαφήνεια καταθέτει ότι δεν επρόκειτο για διακοινοτικές ταραχές, αλλά για απόπειρα της Τουρκίας να υλοποιήσει τους στόχους της.
Ακολούθησε η δικτατορία στην Ελλάδα και το παράρτημά της στην Κύπρο, η ΕΟΚΑ Β. Αγωνισθήκαμε ενάντια στη χούντα, και την ανωμαλία. Για την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Τελικά είχαμε το επιστέγασμα της προδοσίας. Το πραξικόπημα και την εισβολή. Έκτοτε το Κυπριακό παραμένει άλυτο. Η επιλογή της διακοινοτικής διαδικασίας είναι λανθασμένη, γιατί ποτέ το Κυπριακό δεν ήταν μια διακοινοτική διαφορά, αλλά θέμα ξένων επεμβάσεων.
Το Κυπριακό πρόβλημα είναι θέμα εισβολής, εθνοκάθαρσης, κατοχής, καταπάτησης της ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας μιας χώρας μέλους του Ο.Η.Ε. και της Ε.Ε. και των δικαιωμάτων του λαού της.
Ο διακοινοτικός διάλογος υπήρξε μια αδόκιμη διαδικασία και ο Μακάριος το διακήρυξε λίγο πριν τον θάνατό του.
Οι επίγονοι δεν ακολούθησαν. Επικράτησε ένας αλόγιστος μοιρολατρισμός. Άλλη θάπρεπε νάναι η στάση μας, γιατί αν αγωνίζεσαι νικάς. Δυσχερής τώρα η απεμλοκή αλλά εφικτά τα διορθωτικά βήματα.
Πάνω σε ποια βάση διεξάγεται ο διάλογος;
Η Τουρκία -περί Τουρκίας πρόκειται- γιατί οι Τουρκοκυπριακές ηγεσίες αποτελούν καταναγκαστικώς πειθήνια όργανα της Άγκυρας- προτείνει λύση δυο λαών, δυο κρατών, νέο συνεταιρισμό, φυλετικές διακρίσεις, εγγυητικά δικαιώματα της Τουρκίας και ξένη στρατιωτική παρουσία. Δηλαδή διχοτόμηση και συγκυριαρχία της Τουρκίας στις τώρα ελεύθερες περιοχές. Προβάλλουν τον κίνδυνο της διχοτόμησης για αποδοχή των εκκολαπτόμενων σχεδίων. Αποκρουστική η διχοτόμηση που είναι ακρωτηριασμός. Πιο αποκρουστική η ολική Τουρκοποίηση.
Υπήρξαν από δικής μας πλευράς λάθη και παρεκκλίσεις που πρέπει να ανασκευασθούν.
Και υπάρχει ο τρόπος αν όλες οι Ελληνοκυπριακές πλευρές τιμήσουν το ομόφωνο ανακοινωθέν του Σεπτέμβρη του 2009 που προνοεί ότι η λύση πρέπει να διασφαλίζει την ενότητα του χώρου, του κράτους, της οικονομίας, των θεσμών, των βασικών ελευθεριών, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θα απαλλάσσει από έποικους, κηδεμόνες και ξένη στρατιωτική παρουσία.
Έτσι αν υπάρξει αδιέξοδο η διαφωνία να είναι σαφής και να μη επιτρέπει επικοινωνιακά παιγνίδια στην Τουρκία που ενώ είναι μια ωμή κατοχική δύναμη αυτοπροβάλλεται ως έτοιμη να συμβάλει σε λύση του Κυπριακού. Το Κυπριακό πρέπει να επανατοποθετηθεί στην πραγματική του βάση. Ως θέμα εισβολής, εθνοκάθαρσης, κατοχής με θύματα όχι μόνο τους Ελληνοκύπριους, αλλά και τους Τουρκοκύπριους που ζουν κάτω από τον ασφυκτικό κλοιό της κηδεμονίας της Άγκυρας, χωρίς φωνή και χωρίς ελευθερία διαβούλευσης.
Η Τουρκία πρέπει να καταγγελθεί στα διεθνή, περιφερειακά και εθνικά βήματα. Σήμερα ακόμα και στο Αμερικανικό κογκρέσο, χωρίς δική μας εμπλοκή, ακούονται φωνές καταδικαστικές της Τουρκικής κατοχής.
Ενώ όλοι συμφωνούμε με την διάγνωση -την κατοχική υφή του Κυπριακού- ακολουθούμε διαδικασία-θεραπευτική αγωγή- άσχετη με τις διαπιστώσεις μας.
Ο Νταβούτογλου με ωμότητα διακηρύττει ότι ακόμα κι αν δεν υπήρχε ένας Τουρκοκύπριος στην Κύπρο η Τουρκία θα πρέπει να ασκεί έλεγχο γιατί η Κύπρος αποτελεί απαραίτητο στοιχείο στους σχεδιασμούς της να αποβεί μια περιφερειακή υπερδύναμη με παγκόσμια εμβέλεια.
Πως λοιπόν αναμένουμε ότι με αδόκιμες γενναιόδωρες προσφορές προς τους Τουρκοκύπριους θα διαφοροποιήσουμε την Τουρκική στάση; Και οι κίνδυνοι είναι ευρύτεροι για το έθνος. Ο Νταβούτογλου απαιτεί κηδεμονία των Μουσουλμανικών μειονοτήτων στον πρώην Οθωμανικό χώρο και φέρνει ως παράδειγμα την Κύπρο. Ότι οι εγγυήσεις πρόσφεραν το «νομικό» πρόσχημα για την εισβολή.
Ο Νταβούτογλου λοιπόν στοχεύει σε Κυπροποίηση της Θράκης, διχοτόμηση του Αιγαίου και Αλεξανδρετοποίηση ή Ιμβροποίηση της Κύπρου. Κοινοί οι κίνδυνοι. Κοινή η αντίδραση.
Ταυτόχρονα φαρισσαϊκά αναφέρεται σε μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες και φιλία.
Μηδενικά προβλήματα όταν οι γείτονες αποδέχονται τις παράνομες αξιώσεις της Τουρκίας. Προτείνει ραγιαδισμό.
Εμείς θέλουμε φιλία με όλους τους λαούς. Και με τον Τουρκικό. Όμως φιλία που να στηρίζεται στον αλληλοσεβασμό δικαιωμάτων και συμμόρφωση προς το διεθνές δίκαιο.
Η μονόπλευρη φιλία ισοδυναμεί με δουλεία. Επιβάλλεται μια κοινή πανεθνική του Ελληνισμού στρατηγική όχι μόνο για λόγους εθνικής ταύτισης, αλλά και ταύτισης κινδύνων και αλληλοσύνδεσης προβλημάτων.
Επιβάλλεται η προβολή των θεμάτων ως θεμάτων αρχών διεθνώς κατοχυρωμένων γιατί αν εμείς δεν αγωνισθούμε πάνω σ΄αυτή την βάση δεν θα έχουμε συμμαχίες, γιατί δεν υπάρχει αλληλεγγύη σε ανύπαρχτο αγώνα.
Αγαπούμε την πατρίδα μας, την εθνότητα μας και θα την προασπίσουμε χωρίς μισαλλοδοξία.
(Ελλάδα που με
δίδαξες να
γράφω φτωχικά ποιήματα
και ν΄ αραδιάζω τα
χαρούμενα σου χρώματα
στο καναβάτσο)
Ελλάδα που με στράτεψες
σ΄ απάτητους δρόμους και
παρθένες σκέψεις
Οι ανολύμπιοι άρχοντες
μου διαμηνούν πως
αν σε πω μάνα Ελλάδα
με μαύρο χρώμα θα
με βάψουν αναχρονιστή κι
εθνικιστή.
Ελλάδα που με δίδαξες
αληθινά να αγαπώ και τον Ανδρέα
τον Αράμ και του
γειτονικού χωριού τον
φίλο τον Ομέρη
Εγώ Ελλάδα μου δεν
σε κρατάω μητριά
Και τώρα στο στερνό
το μονοπάτι
μάνα Ελλάδα θα σε πω
Κι όταν ακόμα
κάποιοι νεοέλληνες εδώ κι εκεί
μου γύρισαν τη πλάτη.
Θα πρέπει να προβούμε σε διορθωτικές κινήσεις. Δεν είναι νοητό ο εγκληματίας χρήστης υφαρπαγησών περιουσιών να αποκτά δικαιώματα. Δεν είναι δυνατή η λειτουργία του λιμανιού της Αμμοχώστου χωρίς εμπλοκή της Κυπριακής κυβέρνησης, δεδομένου ότι είναι καθολικώς αποδεκτή η άποψη ότι η κυβέρνηση ασκεί εξουσία σ΄ολόκληρη την Κυπριακή επικράτεια. Δεν αντιτιθέμεθα σε διεθνή διάσκεψη. Αντίθετα. Την επιδιώκουμε. Μια διεθνής διάσκεψη ασχολείται με τη διεθνή πτυχή (κατοχή-εποικισμός που αποτελεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας) και σ΄αυτή συμμετέχουν κυβερνήσεις και μόνο.
Στην Κύπρο ζει και δημιουργεί για χιλιετηρίδες ένα περήφανο κομμάτι του Ελληνικού έθνους. Με Ζήνωνες, με Κίμωνες, με αμφίπλευρη συμμετοχή στους κοινούς αγώνες με σημαδιακές αναφορές. Θερμοπύλες, Αρκάδια, Μαχαιράδες μ΄ένα φτωχοπαίδι από τη Λύση να ζωντανεύει τον Λεωνίδα και βλοσυρός τώρα να απαιτεί δικαίωση των αγώνων του μ΄ένα μολών λαβέ ν΄ακούεται ακόμα ζωντανό από τις καμένες σάρκες.
Οι παγκόσμιοι κηδεμονικοί κύκλοι και τα παραρτήματα τους στο όνομα ενός άρρωστου ρεαλισμού προσπαθούν αποεθνοποίηση. Σεβόμαστε την εθνική οντότητα όλων. Λαών και ομάδων. Και απαιτούμε σεβασμό στη δική μας. Στο παρόν στάδιο παγκόσμιων εξελίξεων χωρίς εθνική ταυτότητα δεν υπάρχει οντότητα.
Κι εγώ προσθέτω.
Όσοι απεργάζονται λύσεις εθνικού αφανισμού να μας μετρήσουν καλύτερα.
Γιατί όταν ένας λαός αγωνίζεται για επιβίωση είναι ανίκητος.
Ο Κυπριακός Ελληνισμός επιβίωσε μέσα από αντίξοες συνθήκες και πολλές κατακτήσεις
Δεν θα ανεχθούμε να είμαστε η τελευταία γενιά Ελληνοκυπρίων στα Κυπριακά χώματα.
Χώματα αιώνια, χώματα σοφά, χώματα διψασμένα
Χώματα πλούσια σε σπέρμα Ελληνικό
Χώματα που φιλοξενούν το ντι εν έϊ
του Ζήνωνα, του Κίμωνα, του Ρε
Χώματα αδούλωτα, χώματα δουλεμένα
Χώματα πικρά, χώματα στεγνά
Χώματα επαναστατημένα
Χώματα πικρά από το άδικο δάκρυ
Χώματα γλυκά από το δίκαιο
αίμα
Χώματα αγαπημένα.
Κι εγώ, φτωχός οδοιπόρος στην ατέλειωτη στρατιά των ανυπότακτων δηλώνω πως ούτε ο θάνατος δεν είναι δικαιολογητικό απουσίας.
Μού σούβλισαν τα μάτια με
καυτές βελόνες
Κι εγώ γελούσα
Πώς θα ορμήνευαν το φως
να πάψει να διαπερνά
το σκληροκόκκαλο του
λείψανου μου;
Αυτά τα μάτια πούναι τώρα ορφανά
είδαν καυτές αλήθειες
και ρούφηξαν σωστές αγάπες
Ύστερα μούκοψαν τα χέρια
Πού νάξεραν πως κι έτσι
αστήριχτα
κρατούν αδούλωτα καλάσνικωφ
και χαϊδεύουν γνώριμες μορφές
μ΄αγάπη και απαλοτρυφεράδα
Τώρα με σέρνουν χωρίς κεφάλι,
χωρίς τα χέρια στις γνώριμες
της πολιτείας στράτες
Ξέρω πως αν ουρλιάξω θα χαθούν
Αυτοί έχουν πεθάνει πριν ακόμα
γεννηθούν
Κι εγώ θα ζω όταν αυτοί
με σέρνουν πεθαμένο.
(Εγώ θα καρφωθώ στη μέση
της πλατείας
Άδικα ο Άτλας κουβαλά στους
ώμους τον πλανήτη)
Εμείς, μικρέ μου ταπεινέ αδερφέ,
Θ΄ αδράξουμε τα σπλάχνα του,
Κι από τη λάβα την καυτή
θα φτιάξουμε ζωή.
Αυτή την μοίρα όρισαν
οι Θεοί για μας.
Θεοί που εμείς βαφτίσαμε
Θεοί που εμάς δουλεύουν.
Αύριο η βροχή καυτή
θα πλένει τα υπολείμματα
Κι εμείς θα προχωρούμε
στην ξεπλυμένη άσφαλτο
στη νέα λεωφόρο
Το πίσω να γυρνάς μυρίζει
απολιθώματα.
Για μας όσοι πιστοί.
Καλύτερα όλοι πιστοί.
Γιατί χωρίς ελευθερία η ζωή δεν έχει νόημα.
Ζωντανός ή νεκρός θα μαρτυρήσω τη δικαίωση.

23.9.10

Και στα ενενήντα μου χρόνια δεν αναζητώ προσχήματα απουσίας...


Ομιλία Επίτιμου Προέδρου του Κ.Σ. ΕΔΕΚ Βάσου Λυσσαρίδη σε Διεθνές Συνέδριο στην Αθήνα με θέμα: «Τρεις Γενοκτονίες μια στρατηγική» στις 17,18,19, Σεπτεμβρίου 2010
ομιλια λυσσαριδη

24.6.10

Γιατί ο Γιώργος Παπανδρέου υποβαθμίζει την εκπροσώπηση του ΠΑΣΟΚ στην Πολιτική και Οργανωτική Συνδιάσκεψη της ΕΔΕΚ στην Κύπρο

Το αδελφό κόμμα του ΠΑΣΟΚ στην Κύπρο, η ΕΔΕΚ του Βάσου Λυσσαρίδη, πραγματοποιεί την Κυριακή 27 Ιουνίου μια σημαντική Συνδιάσκεψη για το μέλλον της Κύπρου.

Η ΕΔΕΚ έχει πάρει τις αποστάσεις από την πολιτική Χριστόφια, που οδηγεί μαθηματικά σε ένα νέο σχέδιο Ανάν, ώστε να λυγίσουν και να ανατρέψουν την εκφρασμένη θέληση του Κυπριακού λαού, για Κύπρο ενιαία και ανεξάρτητη.

Η απόφαση της ΕΔΕΚ να μην δεχθεί τετελεσμένα και τις αμερικάνικες επιλογές για την Ανατολική Μεσόγειο, έχει οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ και τον Γ. Παπανδρέου, που στηρίζουν την ενδοτική πολιτική του Χριστόφια για λύση συμβιβασμών και εθνικών παραχωρήσεων, να απαξιώνουν την ιστορική ΕΔΕΚ.

Έτσι, το ΠΑΣΟΚ δεν στέλνει σ’ αυτή τη σημαντική πολιτική διαδικασία της ΕΔΕΚ, ούτε καν τον Γραμματέα του κόμματος κ. Σωκράτη Ξυνίδη.
Σκοτεινός Φιλόσοφος

18.11.08

Eπιστολή Β. Λυσσαρίδη προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας



Απέστειλα αυτή την επιστολή στο Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας την 29η Οκτωβρίου, 2008.


Δεν υπήρξε ανταπόκριση. Επειδή πιστεύω ότι θα είναι πολύ ωφέλιμη για την εξέλιξη του εθνικού μας προβλήματος η αποσαφήνιση θέσεων, δημοσιοποιώ το περιεχόμενο της επιστολής μου. Είμαι βέβαιος ότι ο διάλογος είναι χρήσιμος.


Δρ Βάσος Λυσσαρίδης

===========================================================

Προς
Πρόεδρο Κυπριακής Δημοκρατίας
κ. Δημήτρη Χριστόφια

Η αγωνία μου για την πορεία του Κυπριακού υπαγορεύει αυτή μου την ενέργεια. Άλλωστε είχα δηλώσει στο εθνικό συμβούλιο ότι θα σας αποστείλω τις θέσεις μου αναφορικά με τους χειρισμούς του Κυπριακού.
Ο σύμβουλος του κ. Ταλάτ (Οζντίλ Ναμί) και ανώτατοι Ελληνοκύπριοι αξιωματούχοι καταθέτουν ότι ουσιαστικά η λύση έχει τροχιοδρομηθεί στη βάση του κοινού ανακοινωθέντος της πρώτης συνάντησης.
Από την άλλη δημοσίως γίνεται αναφορά σε έλλειψη γεφυρών επί των ουσιωδών πτυχών.
Τι συμβαίνει;
Είναι γεγονός ότι στο κοινό ανακοινωθέν Χριστόφια-Ταλάτ γίνεται αναφορά σε Ελληνοκυπριακό και Τουρκοκυπριακό κράτος που θα συνεταιρισθούν για δημιουργία ομόσπονδης κυβέρνησης.
Είμαι βέβαιος ότι θα συμφωνείτε μαζί μου ότι επρόκειτο για αδόκιμη δήλωση στην προσπάθεια σας συντήρησης του κλίματος. Άλλωστε το γεγονός ότι χαιρετίσθηκε από τη δική μας πλευρά η μη συμπερίληψη της στο κείμενο του Ο.Η.Ε. αποτελεί παραδοχή του σφάλματος. Ευκόλως μπορεί να προβληθεί και τώρα από τη δική μας πλευρά ότι είναι αδιανόητος ο φυλετικός διαχωρισμός που συγκρούεται με κάθε έννοια δικαίου.
Αδιανόητη η εγκαθίδρυση φυλετικών κρατών (Μπαντουστάνς).
Η συνεχής αναφορά σε συνεταιρισμό επιτρέπει συνέχιση της εκτροπής. Αυτό το θέμα έχει διευθετηθεί από το 1964.
Όταν οι Τουρκοκύπριοι, πιεζόμενοι από την Άγκυρα, εγκατέλειψαν τα πολιτειακά σώματα προβλήθηκε από Τουρκικής πλευράς η άποψη ότι δεν υπάρχει πια Κυπριακή Δημοκρατία γιατί κάθε πλευρά (Ελληνοκυπριακή και Τουρκοκυπριακή) έχει το δικό της μέρισμα στην κρατική οντότητα.
Ολόκληρη η ανθρωπότητα απέρριψε την Τουρκική θέση και αναγνώρισε ως κυβέρνηση της Κύπρου (ολόκληρου του λαού και ολόκληρης της γεωγραφικής επικράτειας) την κυβέρνηση Μακαρίου και όλες τις μετέπειτα Κυπριακές κυβερνήσεις.
Άλλο εγγυημένη συμμετοχή στα πολιτειακά όργανα και άλλο συνεταιρισμός.
Ούτε αλλοιώνει την εικόνα το αν αυτή η διευθέτηση θα είναι το τελικό προϊόν ή η έναρξη της διαδικασίας. Με σαφήνεια πρέπει να εμείνουμε σε λύση εναρμονισμένη με το διεθνές δίκαιο και το Ευρωπαϊκό κεκτημένο. Άλλωστε αυτή είναι και η εντολή του λαού, στηριγμένη στις προεκλογικές διακηρύξεις και δεσμεύσεις. Αυτή η τοποθέτηση με σαφείς στόχους δεν μας οδηγεί σε απομόνωση. Τουναντίον δημιουργεί προοπτικές συμμαχιών.
Η κυριαρχία πηγάζει από το σύνολο του λαού. Διττή πηγή κυριαρχίας (“κράτη”, κοινότητες, ομάδες) στην ουσία καθιστούν την κυριαρχία διττή έστω κι αν συνταγματικές πρόνοιες αναφέρονται σε μια και μόνη τελική κυριαρχία.
Ούτε είναι δυνατή υπό οιασδήποτε συνθήκες η αποδοχή εκ περιτροπής προεδρίας, πολύ περισσότερο χωρίς καν να έχει συμφωνηθεί ο τρόπος εκλογής (κοινοί εκλογικοί κατάλογοι, κ.τ.λ.).
Η a priori νομιμοποίηση του εγκλήματος του εποικισμού πού είχε στόχο τη δημογραφική αλλοίωση μιας χώρας είναι επίσης άστοχη.
Η εκλογή σας χαιρετίσθηκε από πολλά κέντρα αποφάσεων που σας πίστωναν (ορθώς) με καλή θέληση για λύση του Κυπριακού. Ασχέτως αν πιστεύω ότι η καλή θέληση της δικής μας πλευράς δεν απουσίαζε ποτέ.
Και είναι κατανοητή η προσπάθεια σας να συντηρήσετε αυτό το κλίμα.
Όμως είμαι βέβαιος ότι συμφωνείτε ότι αυτό δεν σημαίνει παραβίαση αρχών τις οποίες διακηρύξατε προεκλογικά και οι οποίες αποτελούν το δεσμευτικό σας πρόγραμμα έναντι του λαού.
Δηλαδή για λύση που να διασφαλίζει την ενότητα του χώρου, του κράτους, της οικονομίας, και των θεσμών, τις βασικές ελευθερίες και τα δικαιώματα όλων των πολιτών, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος όλων των προσφύγων για επάνοδο στις πατρογονικές εστίες και περιουσίες τους. Θα αποκλείει εγγυητικά δικαιώματα και στρατιωτική παρουσία ξένων χωρών και θα τερματίζει τον εποικισμό.
Πρέπει να υπάρξει αναίρεση ή διόρθωση δηλώσεων που είναι δυνατό να ερμηνευθούν ως παρεκκλίσεις από την διακηρυχθείσα γραμμή λύσης που πρέπει να είναι πλήρως εναρμονισμένη με το διεθνές δίκαιο και το Ευρωπαϊκό κεκτημένο.
Όλοι μας συμφωνούμε ότι το Κυπριακό είναι θέμα εισβολής, εθνοκάθαρσης, κατοχής με αντίπαλη πλευρά την Τουρκία και όχι τους Τουρκοκύπριους που στην ουσία είναι θύματα της Τουρκικής επεκτατικής πολιτικής.
Κυπριακή όμως λύση μπορεί να αναζητηθεί μόνο με τον τερματισμό της κατοχής και τον αποκλεισμό κηδεμονίας της Τουρκίας. Άλλως δυστυχώς στην πρωτοκαθεδρία των Τουρκοκυπρίων θα βρίσκονται δοτές ηγεσίες.
Άλλο η διασφάλιση των δικαιωμάτων-προνομίων των Τουρκοκυπρίων και άλλο η συντήρηση «δικαιωμάτων» ξένων χωρών (Τουρκίας) που στην ουσία στρέφονται και εναντίον των δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων.
Η άποψη ότι τα εγγυητικά δικαιώματα της Τουρκίας πηγάζουν από τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου δυνάμει των οποίων εγκαθιδρύθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία και δεν τίθενται υπό αμφισβήτηση δεν έχει καμιά βάση. Η Κύπρος ήταν τότε αποικία και συμφωνίες που επιβάλλονται από την αποικιοκρατική δύναμη δεν είναι νόμιμες δυνάμει αποφάσεων του Ο.Η.Ε. Τώρα η Κύπρος είναι μέλος της Ε.Ε. και είναι αδιανόητη η ύπαρξη κηδεμόνων για μια Ευρωπαϊκή χώρα.
Αγαπητέ πρόεδρε,
Στόχος δεν είναι η άσκηση κριτικής αλλά η διόρθωση και πλήρης διασαφήνιση πορείας. Έτσι στην ουσία αποτελεί θετικό εργαλείο και για σας.
Γίνεται αναφορά σε ομοσπονδία και υπενθυμίζω ότι σε ομοσπονδιακά συστήματα το κατάλοιπο εξουσίας ανήκει στην κεντρική εξουσία. Έτσι είναι αδόκιμη η μελέτη των εξουσιών της κεντρικής διοίκησης.
Η εμμονή σε λύση εναρμονισμένη με το διεθνές και Ευρωπαϊκό δίκαιο όχι μόνο δεν αποστερεί τους Τουρκοκύπριους των προνομίων τους αλλά τα κατοχυρώνει εντάσσοντας τα σ΄ ένα σύστημα δίκαιο, λειτουργικό και βασισμένο στον σεβασμό των βασικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των πολιτών που κατοχυρώνονται ακόμα και στις συμφωνίες κορυφής Μακαρίου-Ντενκτάς και Κυπριανού-Ντενκτάς στις οποίες γίνεται συνεχής αναφορά.
Είμαι βέβαιος ότι θα συμφωνείτε ότι για τις ουσιώδεις διαμέτρους της συζήτησης πρέπει να τηρείται ενήμερος ο λαός. Αυτό δεν σημαίνει, όπως ελέχθη, διάλογο από αέρος, αλλά εμπλοκή του λαού, του οποίου κρίνεται η τύχη, επί της ουσίας των διαπραγματεύσεων διότι δεν νοείται εντολή εν λευκώ.
Είναι γεγονός ότι ο χρόνος πιέζει. Ότι η χρονιότητα δημιουργεί τάσεις μονιμότητας του απαράδεκτου status quo. Όμως τα προτεινόμενα σχέδια είναι χειρότερα και από τη διχοτόμηση γιατί ισοδυναμούν με διχοτόμηση και επικυριαρχικά δικαιώματα της Τουρκίας σ΄ολόκληρη την Κυπριακή επικράτεια.
Κύριε πρόεδρε,
Πιστεύω ότι θα έχετε την πλήρη συμπαράσταση του λαού σε μια γραμμή λύσης σύμφωνης με τις προεκλογικές δεσμεύσεις χωρίς παρεκκλίσεις.
Θα συμφωνείτε όπως άλλωστε επανειλημμένα έχετε διακηρύξει ότι στόχος είναι η εξεύρεση λύσης, αλλά όχι οποιασδήποτε λύσης.
Συνοψίζοντας καταλήγω στις πρακτικές εισηγήσεις.
Αν συμφωνείτε ότι πρέπει να εγκαταλειφθούν οποιεσδήποτε παρεκκλίσεις και δεδομένου ότι οι πάγιες Τουρκικές θέσεις στηρίζονται σε δύο κράτη και δύο λαούς κ.τ.λ. φοβούμαι ότι το αδιέξοδο είναι προβλεπτό.
Γι΄αυτό πρέπει να αναληφθεί (α) άμεση εκστρατεία ενημέρωσης (από όλες τις δυνάμεις που απορρίπτουν λύση στη βάση Ελληνοκυπριακού και Τουρκοκυπριακού κράτους, συνεταιρισμού κ.τ.λ.)
(β) Να απαιτήσουμε συμμόρφωση της Τουρκίας προς τις υποχρεώσεις της, άλλως να μη επιτρέψουμε Ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας a la carte.
(γ) Να δημιουργήσουμε τις όσο το δυνατό ευρύτερες συμμαχίες μέσα στην Ε.Ε. (Γαλλία, Αυστρία και άλλοι)
(δ) Να αξιοποιήσουμε τις υπάρχουσες, ειδικά με Ρωσία και Κίνα που είναι και μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας
(ε) Να είμαστε σαφείς στις διεκδικήσεις μας.
(ζ) Να διαφυλάττουμε πρακτικά την κυριαρχία που είναι σύμφυτη με το κράτος.
(η) Να υπάρχει συντονισμός με την Ελλάδα στο κυβερνητικό αλλά και τα άλλα επίπεδα.
(θ) Να αξιοποιήσουμε τη γεωστρατηγική μας σημασία
(ι) Να αναθερμάνουμε τις σχέσεις μας με τις χώρες της περιοχής.
(ια) Πολιτική επαναπροσέγγισης είναι να πείσουμε τους Τουρκοκύπριους ότι η ουσιαστική επαναπροσέγγιση προϋποθέτει ελεύθερη από ξένους πατρίδα.
(ιβ) Να ενισχύσουμε την άμυνα μας. Η λύση θα διασφαλισθεί δια της πολιτικής. Όμως πολιτική γυμνή από άμυνα είναι ανίσχυρη.

Δρ Βάσος Λυσσαρίδης

Υ.Γ. Αυτή η επιστολή δεν είναι εμπιστευτική.