- 5 months ago
Category
📺
TVTranscript
00:00สวัสสวัสดี
00:30ที่สุดที่สุดที่สุด
01:00ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
01:30ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่ส
02:00โนธาeddเจียมตาย
02:02ฉันรู้ว่าหร่อนเกียดลูกสภัย
02:04แต่ฉันไม่คิดว่าหร่อนจะเอามาหิดขนาดนี้
02:08ขอให้มันได้รับผลกรรมนั้นอย่างศาสม
02:12ขอให้มันหนึ่งปกกันลบ
02:14อย่าได้ผุดได้เกิดก็ร่อยกัน
02:23เค้็มกับกาบุงอภัยพรยานปากเอก
02:25กร่อมด simple ให้ยังหาสองข้นไม่เจอ
02:27ลูกจะไม่กลับพระนาคโpic
02:30ถึงไม่มีใครเชื่อ ไม่มีใครเห็น
02:34แต่ฟ้าตินยอมรู้ค่ะ ว่าเราทำอะไร
02:42พี่สาวต้องการอะไรจ้ะ
02:53อย่าไปตายไหนก็ไป
02:55อย่ามายุ่งกับลูกฉัน
03:00ขอสาบแช้ง ขอให้มันและตักคุณของมัน
03:15ให้มันพี่นาสด้อยยับ ชั่วกับ ชั่วกับ
03:25เป็นสุดที่ซ่อที่ชอบเจอบุกหลัว
03:28เฮ้ย ตัวหลัง
03:31คนก็พูดกันว่า มันโดนมุงหลังแก
03:44ลูกจันขาดแม่ไปคนหนึ่งแล้ว ยังไงก็ต้องมีพ่อนะคะ
03:47พี่อยากให้พรอยพาลูกจันกลับพนครให้เร็วที่สุด
03:50แล้วพี่เทพเหรอคะ
03:52พี่มีธุระสำคัญต้องทำ
03:54ไปส่งแม่พอยกับลูกเรียบร้อยดีนะจ๊ะ
03:56ก็โดนสามารถไม่สงแม่พอยกับลูกเรียบร้อยดีนะจ๊ะ
03:58ก็เรียกันอยู่แค่นี้
04:00ต่อไปพี่จะดูแหละคุณเทพเอง
04:02ไปส่งแม่พอยกับลูกเรียบร้อยดีนะจ๊ะ
04:10เราก็เหลือกันอยู่แค่นี้
04:16ต่อไปพี่จะดูแลคุณเทพเอง
04:19หลังจากแม่ดวงแข็ตตาย
04:22ฉันก็เพิ่งสังเกตเห็นพฤติกรรมแปลกๆของแม่โมก
04:26ขอโตกันนะ
04:28ซ้ายต้าที่หล่อ MOMوںมันไม่ใช่ที่มองพ่อเทพอย่างเซตนา เช่นพิวใหญ่มองเด็ก
04:33แต่เป็นซ้ายต้าแห่งความพิดสวาย
04:37หล่อมีทรุร่าอะไรกับพ่อเทพไงเหรอ
04:52เห็นเซ้าซี่อยู่นานสองนาน
04:57เจอร์เกิด
05:27อย่าเข้าไปขอรับ
05:52เข้ม
05:52แก้ไปอยู่ที่ไหนมาก
05:56ไปเข้ม
05:58เป็นอยู่ที่นี่ไม่ได้อีกแล้ว
06:00ไปมังนอกกับฉัน
06:02ไปเข้ม
06:05คุณเทพไปแต่ขอรับ
06:19ไปให้กายขอรับ
06:20ผมจะอยู่ที่นี่ไม่ไปไหนขอรับ
06:22เข้ม
06:24จะกันบ scannedกัน
06:36ไปเค้ม
06:40ไปขอรับคุณเทพ
06:43เทพ
06:47สวัสดี
07:17บุงหา
07:19เฮ้ย
07:25อย่าทำบาฟอีกเลยนะ ฉันขอล้อง
07:30ถ้าฉันรู้ว่าบุงหาจะก่อกรรมทำเข็นแบบนี้
07:33ฉันไม่ยอมช่วยบุงหาอังแต่แรก
07:40แข็ง
07:44เฮ้ย
07:47แต่
07:49ฉัน
07:55แบบนี้มัน
08:02เอากระดู
08:04ของฉันกับพ่อ
08:10ให้ฟังไว้
08:13วังกับคุณ
08:17อยู่ตายต้องบาท
08:20อย่าให้แค่รู้
08:23ทำตายไง
08:27แล้วที่พวกมันทำกับกู
08:30ไม่เรียกกรรมทำเข็นด้วย
08:32ไม่รอ
08:36ตัวที่พรมมุ่ง
08:40มึงไล่กู
08:42ให้ไปตาย
08:44บุงหา
08:46บุงหาจำได้ไหม
08:48บุงหารักคุณเทพ
08:52หลัก
08:54ฉันรักบุงหาจริงๆนะ
08:57ต้องรักบุงหลาจริงๆนะ
09:07กูไม่เชื่อบุ้งมึงอีกแล้ว
09:27คุณเทพ คุณเทพ ยาด คุณเทพ
09:38คุณเทพนี้ใช่ไหมคุณเทพ
09:57คุณเทพ ยาด คุณเทพ ยาด คุณเทพไปเธอ
10:18ถ้าบุงหาไม่หยุด
10:21ฉันจะคุดคลิดกับกันลูกไปทิ้ง
10:27กลับกัน
10:57ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
11:27สิ่งที่เราติดขางกัน
11:46ฉันขอชดใช้ในชาติหน้า
11:57เต็ม!
12:11อันเคม!
12:13เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับแกเลย อันเคม!
12:25อันเคม!
12:35ถ้าชีวิตฉัน ชดใช้ให้บุหมาได้
12:45ก็เธอเลย
12:48เงินก็ตาย ให้กูดู
12:55สิ่งที่เราต้องไปกัน
12:59ความเต็ม!
13:01ขอสูจจริง ให้ก็ด้วย
13:03ที่นัดการที่นี่สิ่งที่นี่
13:07มันสะอดการจัดพลาด
13:37อัตมาขอบินทบาทเธอยม
13:43เวนกรรมมมีอยู่จริง
13:57ที่ชีวิตของเราดำเดินมาถึงตรงนี้
14:01ก็เพราะกรรมทางสิ้น
14:03แต่เราไม่ใช่ผู้กรรมหนดหรอกนะ
14:07โยม ยุดเธอ
14:37ไอ้เข้มก็มาตายไปอีกคน
14:40พ่อเทพเองก็ไม่ได้เล่าอะไรมากนัก
14:43กับเรื่องที่เกิดขึ้น
14:45ขาวลือเรื่องบุงหาค่อยๆ สงบลง
14:48เพราะไม่มีใครตายอย่างไอเน็ตอานาศอีก
14:51ทุกคนเชื่อว่าพระอาจารย์สว่างที่พึ่งทุดงมาถึง
14:55เป็นคนปราบผีบุงหา
14:59พ่อเทพตัดสินใจบวดไม่สึก
15:02ไม่ได้ใช้ชีวิตคู่อยู่กับหนูพลอย
15:05แต่ก็ฝากฟังให้หนูพลอยดูแลลูกจัน
15:08และออกตามพระอาจารย์สว่างไปทุดดง
15:11จนไม่มีใครได้เห็นพระทั้งสองลูก
15:20พลอย
15:23พลอย
15:25พลอย
15:28มันตายแล้ว
15:35พลอย
15:50พลอย
16:02อย่าทิ้งพ่อเทรไปไหนนะลูก
16:04เอาไปเลยนะ
16:05โอ๊ย
16:11โอ๊ย
16:22เราลิบไปจากที่นี่แล้วนะ
16:23สันเซ้า ไปกับแม่นะลูก
16:38เด็กคนนี้ไม่เคยเป็นลูกมึง
16:47ผุดชายคนนี้ก็ไม่ใช่ผัวมึง
16:54โอ๊ย
16:56ไปเถอะ
16:57แต่เราจะทิ้งสันเจ้าได้ยังไงคะ
17:00กูไม่ไป
17:23ก็คาดีค่ะ
17:32สาธุด
17:35อายุฟวันโนสุขาง ซัลละ
17:39ต่อไปนี้แม่จะเป็นคนดูแล หนูเอง
17:41แพ่หนูเอง
17:55พอปล่อยๆ ผมว่าเราไปหาเขามาช่วยดีกว่า
17:59คุณเจ้า ไปกับแพ่นนะลูก ไปกับแพ่นนะลูกนะ
18:13เจ้า.. Jennie
18:26พอจ้า
18:37เจ้า...เจ้า...
18:44เจ้าเจ้า
18:45เจ้า...เจ้า...เจ้า...
19:00เจ้า...
19:04กูไม่ให้พวกมึงพากรู้ไปจากกูอีกแล้ว
19:15เดี๋ยวกันค่ะ เราจะทิ้งคุณจอร์ทับไว้ที่นี่เหรอค่ะ
19:29คุณจอร์ทับ
19:30คุณจอร์ทับ
19:32นี่คุณหายไปไหนมา
19:34คุณจอร์ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้ทับไว้
20:04ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
20:34สิทธาล
21:04อันก็โทษ
21:08สำหรับทุกอย่างนะ
21:12อันตรงแค่
21:34อันตรงแค่
22:04วันเราจะมาผิดทางนะครับ
22:12เราคงไม่ได้ลงทางเหมือนวันแรกที่มาถึงที่นี่หรอกนะคะ
22:18พร้อยน่าจะสั่งผ่อนใจอย่างแต่วันนั้น
22:24เหตุการณ์แปลกแปลงมันเกิดขึ้นนั้งแต่ที่พร้อยเจอบ้านหลังนั้น
22:28ของพิดเอง
22:36พิดเดิมดันจะมาอยู่ที่นี่
22:38รู้หännพรร์ครับว่าทำไม
22:40สร้างทุกของเมือง
23:10ข้าว!
23:40พวกมึงต้องตาย
24:10บุงหา ถ้าคุณคิดว่าผมเป็นเข้ม ฟังผมก่อน
24:16ผมมีบันทึกของหลวงในช้า ฟังแล้วจะข้าผมก็ย้อม
24:40ผมรู้เรื่องราวของคุณ จากสมุตเล่มนี้ ทั้งก่อนตายแล้วหลังจากที่คุณตายไปแล้ว
24:59รวงเดชาถูกขังว่าได้ห้องใต้ดิน เขาจดทุกสิ่งที่เกิดขึ้นกับข้อพวกเรา
25:08หลวงเราว่าได้สมุตเล่มนี้
25:11ก็ไม่มีใครมีความสู้อีกเลย
25:15หลวงจากที่คุณตาย ก็ไม่มีใครมีความสู้อีกเลย
25:17แม่แต่คุณเทพที่รอดชีวิต ก็ไม่ได้ไปอยู่เมืองนอก
25:19ไม่ได้อยู่กับลูกกับคุณพลอย
25:21เขาตัดสินใจบวดไม่สึก
25:23ก็ไม่มีใครมีความสู้อีกเลย
25:25แม่แต่คุณเทพที่รอดชีวิต ก็ไม่ได้ไปอยู่เมืองนอก
25:27ไม่ได้อยู่กับลูกกับคุณพลอย
25:29เค้าตัดสินใจบวดไม่สึก
25:57เขาตามพระอาจารย์สวัง ออกไปทุดง
26:09แพบไม่มีใครได้เห็นพาทั้งสองรูป
26:16ผมเชื่อว่าเขาบวทให้บูหงา
26:20และคนรอบตัวที่ตายไป
26:28แต่น่าเสียดาย เวลาที่เขาจะได้สร้างกุศนให้ทุกคน
26:34มันน้อยเกินไป
26:39แต่เขาเป็นไข้ป่า
26:42และเสียชีวิตระหว่างที่ออกทุดง
26:58เหลือเพียงพระอาจารย์สว่างที่กลับไปแจ้งข่าวกับหลวงเดชา
27:13แต่พระไปถึงที่คลิหา
27:16พระอาจารย์เจอแต่คุณนายโมก
27:18เธอบอกว่าหลวงเดชาสติฝั่นเฟืองนั้นแต่ลูกชาคลโตบวท
27:22แล้วก็หายจากบ้านไป
27:25แต่จริงๆ เขาไม่ได้หายไปไหน
27:27เฮ้าobeังกล้าย
27:29dualPP
27:37เราจะออกว่าจะพระปั๊บ
27:39white
27:45คุณเคย
27:49คุณเหลือม
27:52มึงมีสิทธิ์อะไรมาทำแบบนี้กับกู
28:22ก็ไปเจ้าไหนกับด้วย ปล่อย ปล่อยช่วง ปล่อย
28:28ตอนนี้ฉันเป็นใหญ่ที่นี่ตั้งหากล่ะ
28:34ไอ้โมก ล่อนสมขาวให้ฉัน
28:40สิโมกดูเหงาตัวเอง
28:43อายุตั้งเท่าไหร่แล้ว อยากจะมีเมียสาว ใครมันจะไปโทนไหว
28:49ไอ้โมกบอกว่ารักฉัน
28:51ฉันรักสมบัติแก
28:54แล้วนี่ถ้าคุณเทพยังอยู่
28:58ฉันก็ยังพอทนทำดีกับแกได้อีกนั้นหรอก
29:03แต่เสียดายที่เขามาอายุสั้นเสียก่อน
29:10แล้วถ้าไม่นีอิบุงห่านั่น
29:13ฉันกับเขาก็อาจจะลงเอยกันอีกแบบ
29:17พอเทพมันเกี่ยวกันอีกแบบ
29:20พอเทพมันเกี่ยวกันอีกด้วย
29:22ก็ฉันรักเขาน่ะสิ
29:23ฉันรักตั้งแต่แรกเห็น
29:26แต่เขาไม่มีสิทธิคิดอะไรกับฉัน
29:28ก็เพราะมีกล้างขวางคอเป็นแก้แล้วนี้ล่ะ
29:34แล้วก็มีอีบุงหาแล้วก็อีพออีกคน
29:38คุณในโมคจับรวงไดชาไปข่างไว้ที่ห้องใตดิน
29:42เธอสรรภาพว่าจงใจทำให้บ้านลูกเป็นไฟ
29:46เห็นบ่าบอกว่าบุงหาจะทำเข้ามันแกงไก่หรือ
29:50จ้ะ งั้นเดี๋ยวพี่ช่วยนะ จะได้เสร็จไวๆ
29:53จะได้เสร็จไวไว คุณหิ่งท่านไม่ค่อยชอบทางorาศ เท่าไหร่
29:57ท่านว่ามันฝืดคอ
30:00คุณในโมคเกลียดคุณหิ่งดวงแคล ที่เจ้าฉตร studios
30:05แล้วเถอะาะว่าดูถูกเธอ
30:08แล้วก็ยังบีชาบุงła ที่ได้คุณเทป์ไป
30:11เธอเลยปั่นหัวให้ทั้งสองคนเกลียดกัน
30:16เธอให้สาย requirements
30:18ตรูหายอยากให้ท่านลองชื่น
30:23เธออะไรกัดหรอเจ้าคะ
30:33ไม่รู้สิ อยู่อยู่ก็คัน
30:35เพิ่นขึ้นเลยเจ้าคะ
30:39อีกกุ้งหา ไม่มองก็ขายให้คุณหญิงกินเลยป๊ะ
30:45กุ้งหา อย่าใส่ไข่ใช่นะ คุณหญิงท่านแพท
30:49นี่นะที่เค้มบอก
30:50ไม่จริง
30:54คุณอย่ารู้ว่าผมคือหล่างทะแท้ของคุณดาท
30:56ลูกชายของคุณนายโมก
30:59ผมจะใส่หลายบันภาพรุตตัวเองทำไมถ้ามันไม่ใช่เรื่องจริง
31:15ขอบคุณนายโมกหายนะสิ
31:17จริง
31:31น่านี่ก็คโมยของคุณนาย สนดาหฝ background หรือนäreมึง according to your actions
31:35ฉัน...ฉันไม่ได้ทำจริง ๆ น่ะจ้า
31:38น้องก็เชื่อว่าบุงง่ามันไม่ได้ทำ
31:41ต้องมีใครเขากรังแกรงแน่ๆ
31:42นี่หล่นกล้าสงสัยฉันแ가� لها
31:44ก็คุณหญิงเชื่อว่าฉันเป็นหญิงเร็ว 196
31:47กล้าคืนเสียงกับฉันแงน่ะหรือ
31:49เอาตapani ขัง
31:51ไม่เห็นเจือน เห็นตะวัรรย์
31:56คุณไหนมอกร่วมมือกับบาวควรสนิทของคุณหญิง
31:59เปล่าหูบุงหา
32:07ทำให้บุงหาเกลียดคุณหญิง
32:11แล้วก็คุณปล่อย
32:13บุงหา นอนแล้วยัง มีจดหมาย
32:30ถ้าที่เร็วร้ายที่สุดก็คือ
32:34คุณไหนโมกส่งคนไปข้าบุงหา
32:38และโยนความผิดแม้คุณหญิง
32:43และที่จับคนได้ไม่ได้
32:47เพราะว่าคุณไหนโมกข้าบอิดปากไปแล้ว
32:54เลียงข้าวมัน เราเอาให้มันกิน
32:58แค่นี้มันก็พูดต่อไม่ได้แล้ว
33:04ส่วนนี่ของแก
33:08เอาไปแล้วก็รีบไปทำซะ
33:10หรือปะ
33:12หรือปะ
33:20ทุกคนจังเชื่อไปตามที่ลือกันว่า
33:22เป็นฝีมือของคุณหญิงด่วงแค
33:24คุณพี่
33:40น้องกลัวผีเจ้าค่ะ
33:42น้องกลัวผีเจ้าค่ะ
33:46เอาไปเก็บไปห้องใต้ดินแล้วกัน
33:48เอาไปเก็บไปห้องใต้ดินแล้วกัน
33:52คุณในโมคเก็บกว่าทุกอย่างของคุณหญิงเรียบ
33:54ถ้าเก็บไปห้องใต้ดินแล้วกัน
33:58คุณในโมคเก็บกว่าทุกอย่างของคุณหญิงเรียบ
34:02ถ้าเหมือนก็ว่าคุณหญิงไม่เคยอยู่ที่บ้านหลังนั้น
34:04ตอนนั้นหลวงเดช้าก็ไม่คิดว่าเขาจะเป็นหนึ่งในนั้นที่ถูกเก็บ
34:06คุณในโมกเก็บกว่าทุกอย่างของคุณหญิงเรียบ
34:12ถ้าเหมือนกันว่าคุณหญิงไม่เคยอยู่ที่บ้านหลังนั้น
34:15ตอนนั้นหลวงเดช้าก็ไม่คิดว่าเขาจะเป็นหนึ่งในนั้นที่ถูกเก็บ
34:21คุณหญิงเรียบกินเธอขอรับอีกกว่าเดี๋ยวบ้าวจะมาเก็บ
34:38มีบ่าวที่จงรักพักดีแอบเอาข้าวเอาน้ำให้คุณหลวง
34:54คุณหลวงจึงขอร้องให้เอาสมุดปัญชึกมาให้
35:08คุณหลวงจุดหมายให้หนูพล่อยที่
35:23จันขอร้อง
35:28งหลวงจุดหมาย
35:30เจ้าเจ้า
36:00มึงไปไหนมา
36:12กูถามว่ามึงไปไหนมา
36:24ไป
36:30เย่น
36:32ตfood
36:42เย่น
36:46หัวหมอนักนะ
36:50นี่แกรี้อ่านเขียนจดหมายหานังพย
36:54นี่แกรีย์อ่านเขียนจดหมายหานังพอย
37:02ร่อนไม่มีสิทธิ์ มาขังฉันไว้ที่นี่
37:08ฉันมีสิทธิ์ชีย์เป็นชีย์ตาย
37:11ทุกคนในบ้านหลังนี้ ไม่เว็นแม็ดแต่แก
37:20มันก็ค่าขอฉันเสริกสิ
37:22แกได้ตายสมใจแน่
37:25ดูสิว่าถ้าไม่มีคนส่งข้าวส่งน้ำให้แก
37:29แกจะอยู่ได้อีกสักกี่วัน
37:37ฉันขอสับแช่งแก
37:41ให้แกไม่ได้ตายดี
37:44ให้ตกนรกหมกไหม
37:47ไม่ได้พุดได้เกิด
37:52เขาพยายามรวบรวมแรงที่เหลืออยู่จดบันทึก
38:07เพราะหวังว่าสักวันหนึ่งจะมีใครได้รู้ความจริง
38:11ถึงแม้ว่าเขาจะไม่มีชีวิตอยู่แล้วก็ตาม
38:15ไม่มีชีวิตอยู่แล้วก็ตาม
38:17นะ
38:18เพื่อมีชื่อมีชื่อมีชีวิต
38:32ยู!ยู!
38:35ยู!
38:40ยู!
38:45ยูเป็น
38:47ยู!
39:02ไม่... ไม่...
39:19คุณแม่
39:24สันเจ้า
39:32สิ่งที่น่าเป็นห่วงกว่าเรื่องบาดแผลของน้องเนี่ย ก็คือเรื่องเลือดค่ะ
39:48คุณพ่อ คุณแม่ทราบเรื่องโลกประจำตัวของน้องอยู่แล้วใช่ไหมคะ
39:54ค่ะ
39:55ตอนนี้เนี่ย เลือดกรุปดีในคันของเรามีไม่พอนะคะ
39:58ต้องรอทางสภากาชาติส่ง
40:00ถึงก่อนนั้นเนี่ย เราถึงจะประเหมือนอาการของน้องได้ค่ะ
40:03ครับ
40:12ผมเลือดกรุปดีครับ
40:15บริจากให้ได้นะครับ
40:20ขอโทษนะครับ จำจ้างแกมีโลกประจำตัวอะไรแล้วครับ
40:25แกเป็นฮิโมฟิเลียค่ะ โลกเลิดออกง่ายยุดยาก
40:28ผมก็เป็นแบบนั้นครับ
40:30จังโลกนี้เป็นโลกทางพัตุกรรมสิครับ
40:32แสดงว่าคุณก็ได้คุณ
40:34พวกเราสองคนไม่มีใครเป็นเหรอครับ
40:36จริงๆแล้วพวกเราสองคน
40:42จริงๆแล้วพวกเราสองคนอ่ะ ไม่ได้เป็นพ่อแม่ได้แทงกันจันเจ้าครับ
41:12ผมได้ชื่อแม่แท้แท้ของจันเจ้ามาจากสถานสงพอแล้วครับ เธอชื่อนน้ำค้างครับ
41:31ยังไม่รู้เลยว่าชื่ออะไร
41:38จำเป็นด้วยหรอ เดี๋ยวพวกนี้ก็ลืมแล้ว
41:44แม่บอกหน่อยนะ
41:47น้ำ
41:49น้ำ น้ำอะไร
41:53น้ำตาล น้ำหวาน น้ำปั่น น้ำ
41:58น้ำค้าง
42:00น้ำค้าง
42:08คุณทราบ
42:10คุณทราบ
42:12คุณทราบ
42:14คุณทราบ
42:16คุณทราบ
42:20ขern
42:22ทราบ
42:24สวัสดีที่สุด
42:54ถ้าคนหญิงจะแม่ตาฉันสักนิด
42:59ฉันก็คงไม่ต้องโดนปั่นหัวให้เกลดคนหญิง
43:04แล้วทุกอย่างก็คงไม่เร็วร้ายแบบนี้
43:08คนที่ฉันรักก็คงไม่ต้องได้รับผลจากคำสาบแท้งของฉัน
43:22คิดดูให้ดีว่าทุกสิ่งทุกอย่างเนี่ยมันเป็นความผิดของคุณอื่นทั้งหมดเลยหรือเปล่า
43:35ครูเห็นฉัน
43:37ครูเห็นเธอมาตลอด
43:41เพราะเราเป็นเชื้อสายโนลาด้วยกัน
43:45ก็เหมือนครอบกลัวเดียวกัน
43:48กล้า
44:06สวัสดี ความรุ่นมาก
44:36เทียงแต่เธอมีสติ ไม่ปล่อยให้มิชาที่ทีบมาบังตา
44:48ทุกสิ่งทุกอย่างมึงก็จะไม่ร่วงเลย
44:52มาถึงจุดที่เธอจะต้องเอาความตายไปสงเวยกับคำสาบแช่ง
44:58ถ้าอาคาศกันมากๆ คำสาบแช่งนั้นมันก็จะส่งผลลุ่นแรงมากขึ้นเท่านั้น
45:04แต่เธอคงคิดไม่ถึงว่าผลนั้นมันก็จะกลับมาสู่คนที่เธอรักมากที่สุดในชาตินี้
45:25ทำไมฉันต้องถูกทรมาน ถึงตอนเป็นและตอนตาย
45:34ทำไมเวนกับถึงไม่ตามสนองคนต้นเหตย์อย่างนั้งโมพ
45:38เธอไม่ได้อยู่กับเขาสลอด เธอจะรู้ได้ยังไงว่า เขาไม่ได้รับผลกำนั้น
45:48หรือในช่วงเวลาที่เธออยู่กับเขาตลอด เธอจะรู้ได้ยังไงว่า เขาไม่ได้รับความทุกใจ
46:02คุณนายจะไปหน่อยนะครับ
46:06มือเอาโลกกูหลุดมาติดกู คุณไม่ค่ามึงก็ดีเท่าไหร่แล้ว
46:11คุณนายอยู่รักษากระบ่าที่นี่ อย่าไปหน่อยเลยนะครับ
46:15อยู่ให้เป็นขี้ปากเช้าบ้านด้วย
46:17มือ...มือ...มือ...มือ...มือทำอะไรกู
46:22เพื่อนะคุณครับไปك paradigm
46:38นาร์กมีจริงเรื่องไหม
46:42ไม่มีใครรู้
46:45แต่ในโลกในใจมีแน่ fulfilled
46:47ใครที่ทำกำมาไว้
46:50ผลกังนั้นมันก็จะต้องกลับไป หาเขาเอง
46:55แล้วมีหน้าที่แค่หยุดก่อกรรมของเรา เท่านั้นก็พอ
47:06ฉันอยากหยุดทุกอย่าง
47:09ฉันยอบตกนรกหมอกไหม
47:16ขอแค่ลูกจันกับเข้ม
47:19ไม่สองมีอันเป็นไปเหมือนคนในจับกูนั้น
47:23ปล่อยวางความแค้น แล้วให้อภัยจักใจจริง
47:28ให้อภัยกับคนที่เขาทำไม่ดีกับเธอ
47:32ผลของคำสาบแช่งนั้นอาจจะเบาวางลงก็ท่าย
47:48ของแช่งน้ำตาบเถอะ
47:49รอภัยจังนั้นอาจจะสร้างนี้
47:51รอภัยจังนั้นหรือดดสงสมสัย
47:52รอภัยจังนั้นเก็บทุกอย่างหรือดดภัยจับการณ์
47:54คุณนายโมคทำ มันทั้งเร็วร้าย และน่ารังเกียรษ
48:23ถึงผมจะไม่ยกย่อง แต่ผมก็เขลียด บรรณภาพลุทธของตัวologicไหมได้
48:28และผมชื่อว่าเธอก็คงได้รับ ผลของการกำ Итак你就uche
48:33ถึงแม้ว่าเราจะไม่รู้กว่า ต่อ
48:38ตอนนี้ผมเริ่มเชื่อว่าการที่คนเราพบกัน มันไม่ใช่เริ่มขึ้น
48:43และการที่ผมมาอยู่ตรงนี้ มันก็มีเหตุผลของมัน
48:53เกิดย์การติดการถูกรรมติดการติดการติดังนี้
49:23เจ้าเจ้าเจ้า...
49:53ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
50:23ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
50:37วันนี้จันเจ้ามาเดียนโนรานะครับ เดี๋ยวพวกนี้ค่อยพาแกลไปทำพัสสฟอร์ต
50:56เอาว่าแต่ว่าคุณกับคุณแม่แน่ใจนะครับ ว่าจะรับมือเจ้าเด็กลิงนี่ไหวครับ
51:02ยังไงถ้าไม่ไหวเดี๋ยวผมจะรีบสงคืนนะครับ
51:06เอ๊ะ แล้วนั่นเสียงอะไรครับ
51:09เออ ซาต้ยเดินสิบนะครับ ตอนนี้ชาวบ้านกำลังจะเข้าไปทำบุ๊ยที่หวัดกัน
51:14คนใตี้เขาเชื่อกันข่าว่าวันนี้วิญญาณจะได้กลับมาหากพวกรัว
51:19คุณเป็นลูกหลานคนใต้ก็ต้องรวยนะคะ
51:22ครับ หวงว่าบูหงบ้าพงได้กลับมาเยี่ยมรูกของเค้าเลยครับ
51:25ถ้าบูหง Geralt is a stival of compassion
51:27초� Imperium
51:30ที่สุดที่สุดที่สุด
52:00สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:30สุดที่สุดที่สุด
53:00สุดที่สุดที่สุดที่สุด
53:30สุดที่สุดที่สุดที่สุด
54:00สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
Be the first to comment