- 5 months ago
Category
📺
TVTranscript
00:00รายการต่อไปนี้
00:01เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:04อาจมีภาพ เสียง
00:06หรือเนื้อหาที่ต้องใช้วิจรณยานในการรับชม
00:09ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ปี
00:11ควรได้รับคำแนะนำ
00:21ถ้าโครงกระดูงในบอดน้ำมันคืออฟ้าจริงจริงอ่ะ
00:25ถ้าอย่างนั้น
00:26กูว่าป่าดออกจะเป็นคนที่ neighbourโก้แค้นป Haut
00:30ป่าดจะทำ criteriumกันได้ยังไง
00:33น้องมาเดินไม่ได้ว่าซัม
00:37บ้ esas COX
00:39กูว่านะ สุ่งเรื่องนี้เท่าต้องรวดเถอะ
00:42แล้วเราจะได้ไปดูง่างจริง
00:44ต้องเกandi ว่าป่าดแบ้งเดินไม่ได้จริงรับ
00:47คิดมองไม่ได้คิดี
00:47music
00:48l
00:50expand
00:51ลง
00:52myös
00:53เรื่อง
00:55- สวัสดีครับ. สวัสดีครับ. ขอโทษที่มารูปกวนครับ. ไม่เป็นไรเลยค่ะ เราปำลังจะเข้าไปที่สอนอาพดี. ผมมาจากสอนอาททั้งหรอครับ.
01:15- สอนอาททั้งหรอ? ครับ.
01:19- ขอเชิญตัวคนชมพูงนุดบุภาจินดา. ไปให้ปากคำในคดีข้าตกรรมพยาญ. ภับแบคแฟรี่ครับ.
01:45- เชียงไง? ตำหรวจมาบ้านก็บ่อยจังวะ.
01:47- พี่มาพี่เริ่นชินเหรอค่ะ. จะไปไหนกันเหรอครับ? พี่ชมพูถูกตำดวจพาตัวไปอ่ะค่ะ. พี่กับพี่บัวก็เลยจะตามไป.
02:01- แล้วผู้กล่องมีอะไรป่ะค่ะ? ถ้าเราตรวจสอบภาพวงจรปิด แล้วแว่กผับแบคแฟรี่เรียบร้อยเลยนะครับ. มีกล้องหลายตัวจับภาพในธนาตอนที่ก่อเหตุ.
02:15- เข้าพังห้องเซอร์เวอร์ของพับไปไฟรีเสร็จและก็นี่ออกมา. ทางเราคาดว่าสาเหตุที่นายธนาทำทุกอย่าง. ก็เบอร์ทำรายหลากฐานจากภาพองจรปิด. ในคืนที่เกิดไฟไหม้นะครับ.
02:33- ฉันก็ยังไม่เข้าใจว่ามันเกี่ยวกับฉันเอง. นายธนาไม่มีความเกี่ยวข้องกับคนที่อยู่ในเหตุการณ์เลือสักคนนอกจากคุณ.
02:41- เราเป็นแค่เพื่อนบ้านกันค่ะ. ไม่เสร็จเขาเป็นเพื่อนกับน้องสาวของฉัน. เป็นเพื่อนบ้านที่อยู่ด้วยกันในคืนที่น้องสาวของคุณหายโดดไปนะครับ. ทางเรามีมันทึกกันให้ปากคำว่า...
02:55พวกคุณสนิกสนมเกินกว่าอาจจะเป็นแค่คนรู้จักกัน
02:58ไม่ใช่ละค่ะ
03:01คุณตำโหลดต้องอัพเดียตข้อมูลไหนนะคะ
03:03ฉันให้ปากคำใหม่ละค่ะ
03:05ว่าคืนนั้นฉันอยู่กับนาทัศ
03:07ไม่ใช่ธนา
03:09แต่การที่เขาพิมยานเก่าอ้าให้คุณนึกแต่เริ่มแรก
03:12ผมว่า...มันไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบธรรมดาเลยละครับ
03:16นายธนาประยะที่ทำทุกอย่างเพื่อทำรายธักฐานจากก้องวังจรปิด
03:19ทั้งทั้งที่ตัวเขาเอง
03:21ไม่ได้อยู่ในเหตุการไฟใหม่หรือเทือซ้ำ
03:24อีกทั้งยังตามค่าพยอย่านที่รอดชีวิตอีก
03:29คุณสบายนะครับ
03:34คุณชุมภูคิดว่า...
03:36ก็ทำแบบนั้นเงืออะไรครับ
03:41ถึงว่าเรื่องมันเป็นยังไงกันแรกคะ
03:44จากการตัวสอบเบิร์งต้น
03:46หลังจากที่ผู้คุณสองคน
03:48ออกจากบ้านหมุนพระชาติ
03:50เพื่อที่จะพาพิชาไปที่โรงเพบาง
03:52ถนากลับมาที่นี่อีกครั้งครับ
03:59กลับมาที่นี่
04:01ทำไมอ่ะคะ
04:04เรื่องนั้นเราก็ไม่แน่ใจครับ
04:06แต่จากที่เกิดเหต
04:08เราพบรอยเท้าจากขาบดิน
04:10ที่น่าจะมาจากหลงเท้าของคุณธนา
04:12ล嬴ถึง館ที่ศาล
04:18เพราะว่า Graham
04:22ศาลาไม่ใช่คนทำแต่อาจจะเป็นคน ถูกกระทำ
04:27ประโ 떠ม
04:28เ เกิร์ Fac ausge ไหนครับ แล้วพี่ชั่นพู
04:30ครับ คุณธะนาค่ะ
04:33ช่วยแกมาตดให้ป้าหน่อย ป้าโดนทำร้าย
04:37แล้วไ esp because the parent
04:37ช่วยป้าด้วยนะคะ
04:41แลู้พี่ชั่นพูoco animals
04:41คุณชม
04:43เอ้ย
04:45ป่าไม่ไหวแล้วว่าค่ะ
04:47ป่าชม
04:49ป่า
04:59ป่าชม
05:11ป่าชม
05:13ป่าชม
05:19ป่าชม
05:21ป่าชม
05:23อ้าไหว
05:25ทางเราไม่สามารถสืบสวนต่อไปได้นะครับ
05:27ถ้าคุณไม่ให้ความร่วมมือ
05:31คือ
05:37ฉันผิดเองเลย
05:41ที่ท่านาเขาบอกว่าเขาอยู่แบบฉันในคืนนั้น
05:49เป็นเพราะว่าฉันไปขอร้องเขาเองค่ะ
05:53เพราะว่าฉันอยากป้องป้องนะครับ
05:59แต่ว่าสิ่งที่เขาทำหลังจากนั้น
06:03ฉันไม่เคยขอร้อง ไม่เคยบอกให้เขาทำ
06:07เขาทำ
06:10แต่ที่เขาทำ
06:14เพราะเขาอยากปกป้องฉันนะครับ
06:32เราจะจัดการกับไอ้นี่ยังไงดีคะ
06:37อ้...
06:49อ้...
06:53เราพบร้องรอยการต่อชูคัดขึ้ง
06:58เลยสมิฐานเบืองต้นว่านี่ไม่ใช่การพลาตัวตาย
07:01แล้วเราก็เห็นกันพบ DNA เลือกของคุณธนาอยู่ที่เป็นด้วย
07:04ก็คืนด้วย
07:06เป็นไปได้ว่า
07:08คุณธนาจะถูกทำร้ายของที่จะหนีออกมาเลย
07:34ก็คืนด้วย
08:04ก็คืนด้วย
08:20ก็คืนด้วย
08:32ส่วนคำให้การของคุณป่านคือเขาไม่รู้เรื่องอะไรเลย
08:38รู้เรื่องอีกทีก็คือตอนที่ตำรวจมาขอห้องแล้ว
08:41แต่ตำรวจเนี่ย ก็ได้กรรมที่เกิดเหตุไว้
08:46เพราะฉะนั้นก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีเลือดติดอยู่ที่รถเข็น
08:50เราตอนนี้ป่านอยู่ที่ไหนคะ
08:53นี่เป็นแล้วครับ
09:06เฮ้ยมึงเป็นไงบ้างไง
09:17พอให้ทิมด้วยใจกำลังตามหาแล้ว น่าจะหนีไปได้ไม่ไกล
09:21แต่ตำหรวจเท่านี้ไม่คุ้นเส้นทางในป่าเลยวะ
09:23กูว่าจะเรียกกำลังเสริม
09:25เดี๋ยวกูไปช่วยหา
09:27มึงพาพิชายกับคุณบัวไปที่สอนอก่อน
09:31เฮ้ย
09:51ถ้าไม่หนีไปทางหน้า ต้องหนีไปทางนี้แหละ
09:55พี่ว่าพี่พ่อเดาได้นะพี่ ว่าป่านหนีไปทางไหนอ่ะ
09:59เท่าไหนอ่ะ
10:03หรือจะหนีไปแล้วจริงๆอ่ะ
10:19พี่พูด
10:21พี่พูด พี่พูด
10:23พี่พูดเท่านี้นะ
10:25เขาศ company
10:29พี่ขอโทษมก์
10:31พี่ขอโทษที่พี่ประต้นynth
10:33พี่ขอโทษทานปะ
10:35พี่ขอโทษทานอ่งเขาจ้อน
10:37พี่ขอโทษทานทุกอย่าง
10:39ไม่ขอโทษท่านทุกอย่าง
10:41ถ้ายอนเวลากลับไปได้พี่ฉันให้มันเกิดขึ้น
10:44ขอโทษไปกับป่าประโยชน์
10:47เรื่องนี้มึงเกินกับคำขอโทษจะใช้ได้ผลแล้ว
10:51ป่าน
10:54ป่านอย่าได้อะไรป่านบอกพี่มันเลยนะ
10:57แต่พี่ขอนะ
10:59อย่าทำอะไรบวกเราเลย
11:01อย่าทำอะไรพี่บวกนะ
11:03สมกับเป็นพี่น้องกันอีก
11:09ฉันก็พูดแบบนี้เอง
11:13หรือพ่อเราพ่อกลัวตาย
11:21ก็เลยกล้าตอแหละก็ไม่รู้
11:23บ่านเดินได้ตามอะไรอ่ะ
11:27เดินได้นานแล้ว
11:29กายภาพอมบัดนักมาก
11:31เจ็บเจียนตาย
11:35แต่สุดท้ายก็เดินได้
11:37เราทำไมไม่บอกใครเลย
11:41ทำตัวเป็นคนอ่อนแอ
11:45อยู่ในครอบควรนี้แล้วสบายใจกว่า
11:49ป่านโกดฉัดเรื่องบราดกใช่ไหม
11:53มันไม่ใช่อย่างที่ป่านคิดหรอกนะ
11:55ที่ปายยกทุกอย่างให้ฉัด
11:57เพราะว่าเขามีเหตุผล
11:59ยากส่งต่อมรดกชั่วชั่ว
12:03ให้กับลูกที่เกษที่สุด
12:05ใช่ไหม
12:07ป่านลูก
12:11ฉัดไม่ใช่ลูกของลูกอสม
12:15พ่อบอกป่านว่า
12:19รัวโสกส่งใส่มาสักพักแล้ว
12:23เลือแอบไปตรวจ DNA เงียบเงียบ
12:25แต่ปัญหาก็คือ
12:29ไม่รู้ว่าฉัดเป็นลูกของใคร
12:35อย่าบอกนะ
12:39ว่าคนที่เหมาะเรื่องนี้กับป่า
12:43ฉัดก็ตามหาโตมาตั้งนั้น
12:49เหลือว่าเป็นพี่พี่ของฉัดที่ปากมาก
12:51ไม่บอกเรื่องนี้กับป่า
12:53ให้แม่ของค่าตัวตาย
12:57นิด
12:59ฉันคิดว่าพี่สาคนไหนไม่คนบอกเหรอ
13:05จะบอกอะไรให้นะ
13:07พี่สาของฉัดสามคนนั้น
13:09ง่าจะตาย
13:15ส่วนฉัดเอ
13:17ปาก็นู้ว่าจะฉลาดกว่านี้
13:19ที่ไหนได้
13:21ที่ไหนได้
13:23ง่อพอกัน
13:25หมายความว่าอะไร
13:29ฉัดกำลังตามหา
13:31คนที่บอกควางจริงกับรุงอโสกอยู่ใช่ไหม
13:35คนที่ทำให้รุงอโสกรัวป่าพี่มุนมีชู
13:39ก็คือตัวฉัดเองนี่แหละ
13:43ผลตรวจ DNA ว่าไงบ้างเฮีย
13:45แสบว่าได้คิดว่าอีกว่า
13:47เรื่องนี้เอาไงต่อ
13:49ผู้ชายคนนั้น
13:51เข้ามาในบ้านอีกแล้วค่ะ
13:53คุณพี่มุนแอบซ่อนไม่ให้ฉมเห็นค่ะ
13:55ได้ยินคุณพี่มุนคุยโทรศัพท์กับเพื่อน
13:57เรื่องสมบัติอีกละค่ะ
13:59คงอยากให้คุณฉัดได้ทุกอย่างไป
14:01คุณพี่มุนรอคอยแค่นี้จริงๆค่ะ
14:03ฉัด จะไปไหนลูก
14:05จะไปไหนลูก
14:07ฉัดอยากให้ฉัดกับอาจ
14:09ไม่หรือฉัดไม่ให้ฉมเห็นค่ะ
14:11ได้ยินคุณพี่มุนคุยโทรศัพท์กับเพื่อน
14:13เรื่องสมบัติอีกละค่ะ
14:15คงอยากให้คุณฉัดแท๋rangให้ทุกอย่างไป
14:17คุณพี่มุนรอคอยแค่นี้จริงๆค่ะ
14:19ฉัด
14:21จะไปไหนลูก
14:23จะไปหาอย่าให้ฉัดเนี่ย
14:27ใช่ไงฉัดบอก reproduce แล้ว braid
14:31แต่ช่วงนี้
14:33กำลังจับปาดูเราอยู่นะ
14:35แม่ไม่อยากให้ฉัดเคลื่อนไหวอะไร
14:37แม่เองก็ยังไม่ออกไปหาชัดเลย
14:40นานๆทีพี่เขาจะมาไทย
14:42ฉัดก็ต้องออกไปหาป่ะ
14:44ฉัดจะมาให้ปารู้เรื่องนี้ค่ะ
14:56พี่เขินด้วย
15:03พ่อฉัดเหรอ
15:25ที่แม่ต้องตายแบบนี้เป็นพ่อฉัดเหรอ
15:28พ่อ
15:32ถ้าว่านั้นฉัดไม่ดือไปหาพี่อาท
15:36ปาก็ไม่รู้เรื่องนี้
15:47แล้ว...
15:48ฉัดจะตามหาคนที่บอกความจริงไปทำไม
15:51ในเมื่อ...
15:53หลักทาที่บอกว่าแม่ฉัดมีชุก
15:55ก็คือตัวฉัดเอง
16:02ก็ทำไมอ่ะ
16:04ก็พูดความจริงนี่
16:07ฉัดก็รู้ตัวใช่ไหม
16:10ว่าฉัดไม่ควรมาอยู่ตรงนี้ได้สัง
16:12ของของของตัวเองก็ไม่ใช่
16:14ยังเสนอหน้าทำเหมือนตัวเป็นลูกเขาอยู่ได้
16:16นี่มันข้อโพอฉัดนะ
16:18ซับกอจีตัวเองอยู่เหรอ
16:20คนอื่นเขาเชื่อมันที่ฉัดเชื่อไหม
16:23เขาเกียดฉัดกันทั้งนั้น
16:26เป็นเป็นเป็นอาตัวฉัด
16:40ใครهชัดสังควรรควรพว่oman
16:42ฉัดการก็ดารกณ์���Desk
16:46รักมาก แต่ไม่รู้วิธีที่จะทำให้ได้เหมือนมัง
16:51ถูกอย่างที่ชัดทำ
16:54มีแต่ทำให้คนทอบตัวห่างเอาไปทั้งนั้น
16:58พี่ปาดเกียดชัดมาตลอดแล้ววะ
17:02ใครจะหลักคนที่จุดไฟเผาตรงได้ลม
17:09ปาน
17:12ไม่ต้องกลัวหรอกนะชัด
17:14ไม่ใช่ชัดคนเดียวหรอกที่ต้องโดย
17:17พี่พี่ของฉันก็เหมือนกัน
17:19ทุกคนมีความสุบนานต้นแบบแล้ว
17:21ปาน ปานอยากได้อะไรอ่ะ
17:22ปานหมดชัดเลยนะ
17:23ปานอยากได้เงิน อยากได้บ้าง อยากได้ทุกอย่าง
17:27ฉันให้หมดเลย ขอลองล่ะ
17:29อยากทำลังให้พี่ฉันเลยนะ
17:36พี่คาดนะ
17:39ปานคิดมาตลอด
17:41ว่าฉันจะขอชีวิตตัวเอง
17:44นี่ คอชีวิตคุณอื่นแทนเหรอ
17:48แสดงว่า ฉัดก็รักพี่พี่ของฉัดจริงๆ
18:03ดีจัง ที่ฉัดรักใครสักคนจริงๆ
18:08จริง ยังน้อย ฉัดก็เจ็บปวดเต็ม
18:16บ้าน
18:18รู้อะไรไหม พี่บัวกำลังสืบอยู่ว่า
18:23ใครไม่ใช่ลูกของรุงอัสโซป้า
18:28ข้าหน้าเขายังไม่รู้ว่าไม่ใช่พี่น้องแท้
18:32เขายังไม่นับชัดเป็นครอบครัวเลย
18:35แล้วเขารู้ว่า
18:38ฉัดจะมีที่อยู่ตรงไหนหรอ
18:42บ้านของตัวเองก็ไม่ใช่
18:46น้ำสะกุลก็ไม่ใช่
18:51ฉัดไม่เหลืออะไรเลยนะ
18:56บ้าน
18:58การถูกท่อทิ้งจากคนที่เรารัก
19:02มันจะโปรดที่สุดแล้ว
19:06บ้าน
19:07บ้านจะทำแบบนี้เลยนะ
19:10บ้านจะข้าฉันเลย
19:15ข้าหรอ
19:18มันธรรมดาไป
19:21สิ่งที่ป่านจะทำกับครอบโควรฉัน
19:24มันทอลมากก่อนนั้นยืม
19:25ป่าจะช่วยคุณเองค่ะ
19:27ป่าจะช่วยคุณเองค่ะ
19:31เรามาทำให้คนบ้านนี้ที่พายกันดีกว่าค่ะ
19:33เรามาทำให้คนบ้านนี้ที่พายกันดีกว่าค่ะ
19:34เรามาทำให้คนบ้านนี้ที่พายกันดีกว่าค่ะ
19:37เรามาทำให้คนบ้านนี้ที่พายกันดีกว่าค่ะ
19:40ให้พวกมันได้รู้ว่า
19:41การต้องอยู่อย่างเชื่อใจใครไม่ได้
19:42มันเป็นยังไง
19:43มันเป็นยังไง
19:44ที่พายกันดีกว่าค่ะ
20:04ให้พวกมันได้รู้ว่าการต้องอยู่อย่างเชื่อใจใครไม่ได้
20:09มันเป็นยังไง
20:14ปาลลูก
20:17ปาลลูก
20:21ปาล
20:25พอค่ะ
20:27ปาล
20:44พ่อสงสัยใช่ไหมครับ พูดป่านทำพ่อทำไม
20:50แม่ก็สงสัยเหมือนกัน ว่าพ่อทำแม่ทำไม
20:57สวัสดีค่ะ คุณลูกค้า สวัสดีค่ะ
21:12ฉันอยากจะมาสั่งกับชาวด็อไปส่งให้พี่สาวนะครับ
21:17เป๋าจะคุยกับชาติ
21:19- ไปกับบ้านทีอีกฌventh พอแล้ว ชมเมามากayeะชม
21:23ไม่ได้เห็น legitimately
21:25โอ้ย decorate Rick the belonged
21:27พวกพี่มั้ยเห็นเกียตัวกันทางบ้าน
21:30ตอนที่พวกพี่ตัดสินใจจุดไฟ เพารา
21:34เค้ยคิดไหม?
21:36ว่าคนอื่นเกอร์จะเป็นอย่างไร
21:38ตอนเพราะพี่ข้าแม่ป่านเคยคิดไหมว่าป่านจะอยู่อย่างไร
21:45ไม่มีใครคิดหรอก
21:48บอกทุกคนแม่สวนเจ็ดแต่ตัวเองก็ดับนั้น
21:51ใช่
21:53พวกเรามันเห็นกับตัวเอง
21:57พวกเราทำแบบอย่างให้ตัวอยู่รอด
22:02ถึงพี่เธอสำนักพี่ตอนนี้
22:07เราะรู้บ้างมันไม่พอ
22:10พี่จะไม่เอาอะไรที่ไปของบ้านบุภาจินได้อีก
22:14และพี่ก็จะสดใช้ในสินคลายพี่ทำ unfinished with everyone
22:17ไม่จริงหรอ
22:21จนถึงตอนนี้
22:24พี่พี่ยังมีเรื่องเป็นบังกับทุกคนอยู่เลย
22:26คนอยู่เลย
22:30คนเสร็จแสงอยู่ที่พี่
22:32ไม่มีทางคำอย่างที่พูดเหรอ
22:53มาถึงตอนนี้
22:55ปล่อยคิดว่าความตายมันง่ายเกินไปสำหรับพวกพี่พี่
22:59การมีชีวิตอยู่โดยแบบความสูญเสียตั้งหาก
23:03คือความทลมานที่แทนสิ่ง
23:25รกมิตber
23:29พี่พวกลังยายกร because of hig droit
23:30คุณปัด
23:32เอาอหน่อย
23:34เพินปัด
23:36เพิงปัด
23:37เพินปัด
23:39เพิงปัด
23:43เพิงปัด
23:45เจ้าเจ้า
24:15ไม่เป็นแหละ ไม่เป็นแหละ
24:20ไม่เป็นแหละ แต่เธอจะเป็นแหละ
24:29สำกับทรายจะแล้วคุณสำเร็ว ยาละทรายจะพอไป
24:35ลุกแฮะสำเร็ด ที่ที่โคตน Jade
24:40ไม่เป็นแหละ เป็นแหละ
24:45ช่วย รักมันอยู่แคลค ที่แกไปกัน
24:49ตรงนี้ก็ไม่เป็นกันดับว่าทราย ถ้าประกันสำเร็จ
24:53ลงมีเวลา วันภันาคโหร่ะ
24:57เจ้าหน้าทีตำรวจเข้าตรวจคนห้องใต้ดินรับภัยในฟังค่วยไม้บุกพาจินดา
25:17พบสารเคมีกว่า 10 รายการที่สามารถนำไปใช้เป็นสัตว์ตั้งต้นผลิตยาเสบติดจำนวนมาก
25:22พร้อมเครื่องผลิตยาเสบติดและสารเคมีอื่นที่ไม่ทราบชื่ออีกหลายชนิด
25:26ที่ราบุกว่าเป็นสนผสมและสารตั้งต้นในการผลิตยาเสบติดอย่างชัดเจน
25:30ตี่ฉันคุณทดรburgerบูกพาจินดาประธานบริษัทรักษาการ
25:35ขอเป็นตัวแทนในฐานผู้นำตะกูลคนปัจจุบัน
25:40ติฉันจะดูแร์บริษัทและคลอพครัวอย่างสุดความสามารถค่ะ
25:45และติฉันจะให้ความร่วมอื่นกับเจ้าหน้าที
25:49เพื่อให้ขดี เป็นไปตามกระบวนการยุติธรรมมากที่สุด
25:52ดีฉัน อยากเขาโอกาสจากทางสังคม
25:56ให้ความเป็นทำกับพวกเราด้วยค่ะ
26:01ได้ยินว่าครอบทรัวเธอโดนฟ้องหนักเลยเนี่ย
26:04ค่ะ
26:08ฉันจะช่วยแก้ข่าวให้ก็คงไม่ทันแล้ว
26:11แล้วถ้าหากว่าปฏิเศษเรื่องของเธอสองคนไป
26:15สังคมก็จะยิ่งมองนาทัดไม่ดี
26:18ฉันว่า
26:25ฉันจะถือโอกาสนี้แหละ
26:28สร้างคะแนนิยมของนาทัดกลับคืนมา
26:31พอคดีความมือเธอหมดลงนะ
26:34ทุกคนก็จะมองเห็นว่านาทัดเนี่ย
26:37เป็นแฟนที่ดี
26:39ไม่ทอดทิ้งคนรักไปไหน
26:41นี่มันจะเป็นภาพรักที่ดีกับนาทัดด้วย
26:44เออ ใช่
26:46ฉันจะให้นักข่าวช่องเราเนี่ย
26:48ทำข่าวนี้แทน
26:49พอคนสมันนี้ชอบเรื่องรักรักไข้ๆ อยู่แล้ว
26:52นี่
26:53เพลอๆนะ
26:54จะได้เรียกคะแนนิยมนาทัดกลับมา
26:56เป็นการพริกวิกลิตให้เป็นโอกาส
27:03เราคงครบกับนะทัดต่อไปไม่ได้แล้วค่ะ
27:11มันไม่ใช่ว่าเราไม่รักเธอนะ
27:14แต่เราคงครบกับเธอตอบไม่ได้จริงอะ
27:16ในนάทีนะ
27:19เราเสียสนมัดตัวเองเพื่อความรัก�� murdererครอมนี้ไม่ได้แล้ว
27:23�� ชม
27:24แต่ว่า coz regions
27:26เรื่องทุกอย่างมาจบแล้วนะ
27:27ชมไม่ต้องทำอะไรเพื่อเราfrefal
27:30ไม่ว่าจะเพื่อตัวเอง
27:32เพื่อเธอหรือเพื่อใคร
27:33แล้วก็ทำไม่ได้แล้ว
27:36เราขอโทษนะ
27:40crew
27:44เฮ้ย
27:46เดี๋ยวเดี๋ยว
27:48นี่ เดี๋ยว
27:50เธอว่าอะไรอ่ะ
27:52เธอปฏิเศษหลานฉันเหรอ
28:08คุณ
28:10โอเคไหม
28:12คำสั่งสานเนี่ยคะ
28:14ฉันไม่สิทธิ์จะไม่โอเคด้าเหรอ
28:18ผมรู้สึกว่า
28:20คุณดูเปลี่ยนจากครั้งแรกที่เราเจอกันมากนะ
28:22คุณดู
28:25ด้าตัดสินใจมากขึ้น
28:31ฉันไม่อยากใช้ชีวิตยิดกับอะไรอย่างเราค่ะ
28:34เรื่องงานฉันก็จะกลับมารือยให้เต็มที่
28:37ยอมรับในส่วนอีกแต่งผิด
28:39อังผิด ชีวิตฉันมีอะไรให้คิดเยอะล่ะค่ะ
28:45รวมเนื่องผมได้ด้วยป่ะครับ
28:56ขอให้โชคดีนะครับ
29:01ที่บาเดิมนอกเวลางานนะคะ
29:04แล้วฉันจะให้คำตอบคุณค่ะ
29:23พวกกอง
29:26ฉันไม่มีโอกาสได้ขอบคุณคุณเลย
29:29ขอบคุณสำหรับทุกคนที่ผ่านมานะคะ
29:34ผมตั้งหางละครับ
29:35ที่ต้องขอบคุณพวกคุณ
29:39ขอบคุณที่ทำให้ผมเข้าใจว่ากระบวนการยุติธรรมที่ผมเคยสัดทา
29:43มันไม่ได้สักษิตขนาดนั้น
29:47เพราะถ้ามันสักษิตจริงๆ
29:49คงไม่มีใครตายอย่างสินวังหรือครับ
29:57ถ้าเกิดคุณมาถึงเรื่องป่านแล้วก็ฉันขอโทษค่ะ
29:59ฉันรู้สึกผิดจริงๆที่มีส่วนทำให้ป่านแล้วกลายเป็นแบบนี้
30:11คุณรู้สึกผิดต่อไปเลยครับ
30:13เพราะเรื่องนี้มันไม่จบมันอย่างที่คุณคิดหรอก
30:16มันยังวนเวียน
30:22อย่างน้อยกันในจิตใจคุณ
30:24หรอก
30:25มัน disparity
30:27ทางที่อย่างสักษยก็จะมี subtle
30:35imprint Judas
30:39มันยัง honey
30:43ก่อน
30:49จากคำให้การครั้งล่าสุด
31:03ในช่วงเวลาที่คุณใบบวหายตัวไป
31:05คุณได้อ้างถึงพี่ชายต่างมานดาร์ของคุณชัดฟ้าด้วยใช่ไหมครับ
31:09ผมขอแนะนำว่ายังไงก็แล้วแต่
31:12คุณต้องให้เขามาขึ้นให้การเป็นพยาญไงสารนะครับ
31:14เขามีประวัติอาจยากรเฮียมเมริกาอยู่ค่ะ
31:18ตอนนี้อาจจะมีหมายสารอยู่ได้ซ้ำ
31:21แต่ผมแนะนำว่า ถ้าเราไม่มีพยาญบุกคนคนนี้
31:26มันจะทำให้การสู้คดีในสารของเรา ยากขึ้นไปอีกนะครับ
31:37ไม่ว่ายังไง ฉันคงไม่มีวันได้เจอเขาอีกแล้วล่ะค่ะ
31:48บ้านหมู่พระชาติ จะได้เจอกันอีกไม่เนี่ย
32:04อะไรถ้ามันเป็นของเรา เดี๋ยวมันก็จะกลับมาหาเราเองนะ
32:10หรือมันอาจจะไม่ใช่ของเรา แต่แร่กันแล้วจะได้
32:16ได้
32:32มันไว้
32:36ไม่มันไว้
32:40เราไปไว้
32:46ไม่รู้หญิง
32:50ไม่รู้หญิง
33:16ไม่รู้หญิง
33:20มองจอดนอกตรงนี้ทำไมวะ
33:24พี่กูเรียกลึงมากวันนี้
33:26ไม่ได้มาอำราบ้านอย่างเดียวหรอก
33:29กูมีเรื่องอย่างจะบอกมึง
33:36แม่อาจอันอะไรอยู่เหรอคะ
33:38อักษาสารเกือกับโลกที่พิชาเป็นเนอะ
33:41อาจยักไม่เข้าใจ ปวดหัวไปหมดแล้วเนี้ย
33:46พี่ช้าเป็นอะไรเหรอคะ
33:52โรคลมชัก
33:54ชักมากๆ บุคคลิกภาพก็จะเปลี่ยน
33:58ความจำก็จะลงๆ ลืมๆ
34:00สับสนระหว่างความฝันกับความจริง
34:03เกิดมาพระสร้างปัญหาจริงๆ
34:16บ้านเราเลือกลูป A กันหมดไม่ใช่เหรอคะ
34:24ถ้าไมพี่ช้าถึงกลูป B
34:27เขาคงเขียนผิดอ่ะ ดูน้องด้วย
34:34ไม่ได้ไงนะ
34:36ไม่ได้มีแค่ชัดที่ไม่ใช่ลูกป๊า
34:40พี่ช้าก็ด้วย
34:46พูดหมายความว่าเป็นพีด้วยวะ
34:54กูสงสัยเรื่องกลูปเลือดของพิชามาตลอด
34:57กูก็เลยเอา DNA มันไปตรวจเพื่อเทียบกว่าของป๊า
35:03แต่มีอีกเรื่องที่กูอินคาใจ
35:07ตำรวจบอกว่า
35:10ชัดมันโดนแทง แล้วก็หนีเข้าไปในป่า
35:13ก่อนที่จะพาตกตรงโคตรหิน
35:17ดูเหมือนเป็นอุบัติเหตุ
35:21แล้วมันสงสัยอะไรอ่ะ
35:24ก็ตอนที่เราเข้าไปตามหาชัดในป่า
35:28ไอ้พีมันหายไปต้องนาน
35:30ไม่ใช่หรอ
35:32มันกำลังจะบอกอะไรกูอ่ะ
35:36ป่ายเป็นคนที่แทงชัดก็จริง
35:39แต่คนที่ข้าชัด
35:43ไม่น่าใช่ป่า
35:46ชัด! ชัดอยู่ไหน?
35:49ชัด! พี่พี่! เราอยู่นี่!
35:53ชัด! เอาให้ชัดมาอยู่ตรงนี้อ่ะ
35:56ทุกคนต้องหาแก้สัดหัวเลย
35:58พี่พี่! เราอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้วนะ
36:02แต่พี่พี่นี่ไม่ได้แล้ว
36:04มันรู้เรื่องเราแล้วเราต้องหนีนะพี่
36:06ไม่งั้นต้องห้าเราอ่ะ
36:08รู้อะไรอ่ะ
36:09มันรู้ว่าพี่กับหนูไม่ใช่ลูกป่า
36:14พี่พี่! พี่รู้ใช่มั้ย?
36:18พี่เรารู้ใช่มั้ยอ่ะ
36:24พี่พี่... พี่ไม่ต้องกลัวนะ
36:27พี่กันอย่างหนูตั้งไงบอกใคร
36:31แต่ตอนนี้เราต้องหนีนะพี่
36:34ได้ไงมากลายแน่
36:36ใช่รู้เรื่องนี้บ้าง
36:39ไม่มี
36:41ไม่มี
36:57ต้องใส่ผัดลองใช่ไหม ฮะ
37:00ทำไมไม่ต้องถึงแรงเหรอ
37:09เป็นหวังแก่
37:11จะถึงต้องติดอยู่ที่นี่
37:16บ้านหลังนี้จะเป็นของพี่ชาดนะ
37:19บ้านบุกพระชาติขอมอบให้กับ
37:21นางสาวฉัดฟ้าบุกพัจจินดา
37:24แต่เพียงผู้เดียว
37:27คุณรอฉันดีสิ
37:32คุณ
37:34เจ็บหรือเปล่านี้
37:35ฉันคิดว่า
37:37เรื่องที่นำมันเบ็กรถรัว
37:39อาจจะไม่ใช่เรื่องเมื่อเอินก็ได้ค่ะ
37:46แต่ถ้าพี่เลือกได้
37:48พี่ขอข้าอย่างเดียว
37:50ขอให้ข้อพวกเรากลับมาเป็นเหมือนเดิมอีก
37:57คุณแหละ
38:01คุณแหละ
38:18เธอ
38:20เธอ
38:22เธอ
38:48เธอ
38:52แม่ค่ะ
38:54แม่แม่
38:56แม่เริ่มนะคะพี่ขอลอง
39:00ถ้าแม่ตายไป
39:04พี่ตุดและนองด้วยนะลูก
39:10อย่าให้ใครทำอะไรพี่เด็ดค่ะ
39:14ทุกอย่าง
39:16ทุกอย่าง
39:20ต้องเป็นของพวกลูก
39:26ให้ว่าใครพูดใจ
39:28พี่อย่าไปซังแล้วลูก
39:32แม่
39:34แม่พูดอะไรแล้วค่ะ
39:36พี่ไม่เข้าใจ
39:40พ่าลูก
39:42พ่าพ่อของพี่
39:44ของพี่
39:46แล้วถ้าแม่ตายไปอีกคน
39:50พี่ก็จะเหลือ
39:52เหลือ
39:54เหลือแค่พี่กับนอง
39:56พี่ต้องแหละน้องดีๆ นะลูก
40:02น้องสาวของฉัน
40:16ตายแล้ว
40:18แล้วหนึ่งในพวกเรา
40:20คือข้ากแต่ก่อน
40:22สิ่งที่ตรงข้ามกับความรัก
40:24ไม่ใช่ความเกลียดชัง
40:26ไม่มีความเกลียดชัง
40:30ยิ่งเราร escapesเท่าไหร่
40:32มันไหร่ป่ะ
40:34เฟรยะเกิดเรื่องผิดใจ
40:36เราก็จะเกลียดเขามาก เท่านั้น
40:38พี่! พี่นี่ยันเสียงอะไรป่ะ?
40:42ไม่มีนะ เสียงอะไรอ่ะ?
40:44แล้วพี่ไม่ดูตัวหนูเลยใช่ไหม? เจอฉันไหม?
40:47สะสมมากไป เจนกลายเป็นความแค้น
40:51ไม่เจอ
40:55ไม่ดูตัวหนูป่ะ
40:57ไม่
40:58จนทําให้เราเข้าใจผิด
41:05คิดว่าเราคงไม่รักกันแล้ว
41:10ทั้งที่ความจริง
41:12ถ้าไม่รับ
41:14ก็คงไม่เกลียดขนาดนี้
41:16ฉันมันเป็นตัวร้ายในสายตาพวกเรามาตลอด
41:20แต่ความจริงแล้ว
41:22อาจจะไม่มีใครดีกว่าใครเลยก็ได้นะ
41:28เพราะว่าเราเป็นพี่น้องกันไงละ
41:34และพี่น้องก็คือสักรูม
41:41ที่ทั้งเกลียด
41:44และรักกันไปแบบไม่มีที่สิ้นสุด
41:58สิ้นสุด ซวัสามารถ
42:01สุดที่ต้องกันไว้
42:26จนกว่าความตาย
42:34จะพลาดเราจ่างกัน
42:56ไม่ใช่คนที่รักเป็นคนทำร้าย
43:01คันตัวรักมันหาย
43:05ใจเหมือนสน้าย
43:09ได้ไม่แล้วคนนั้น
43:11คุณเดี๋ยวที่ไว้ใจ
43:13คันตัวรักจะพี่ไม่มีความไหม
43:17เมื่อเธอเป็นคนทำร้าย
43:26คุณตัวรักศัพสไม่ที่จะป touchscreen
Be the first to comment