Μέγας Φώτιος. Ἐπιστολὴ πρὸς Βούλγαρον Ἡγεμόνα - Σλαύβοι - Κύριλλος -Μεθόδιος- ιστορική διαδρομή

Εἰσαγωγή, κείμενο, μετάφραση καὶ σημειώσεις: Παν. Κ. Χρήστου.
Περιοδικό Ἐποπτεία, Φεβρουάριος 1992, Ἀθήνα.

Εἰσαγωγή

ΣΕ ΜΙΑ ΑΚΡΩΣ ΑΝΗΣΥΧΗ ἐποχὴ στὴν ἱστορία τοῦ Βυζαντίου, κατὰ τὴν ὁποία ἡ πληθωρικότης τῆς πολιτείας καὶ τῆς κοινωνίας ἀναζητοῦσε διέξοδο πρὸς ὅλες τὶς κατευθύνσεις, ἡ προσωπικότης τοῦ Φωτίου ἐδέσποσε μὲ τὴν σοφία, τὴν μετριοπάθεια καὶ τὸ μεγαλεῖο της. Τέκνο ἐπίσημης οἰκογενείας, συγγενὴς αὐτοκρατόρων καὶ μικρανεψιὸς τοῦ πατριάρχη Ταρασίου, ἀκολούθησε σπουδὲς ποὺ τοῦ ἐξασφάλισαν τὰ μορφωτικὰ ἐφόδια γιὰ μιὰ πολυμερῆ δραστηριότητα ἐπὶ πενήντα ὁλόκληρα χρόνια.

Το μένος των παπικών κατά του Μεγάλου Φωτίου. Πρωτοπρ. Άγγελος Αγγελακόπουλος

Το μένος των παπικών κατά του Μεγάλου Φωτίου

Πρωτοπρεσβ. π. Άγγελος Αγγελακόπουλος

Εν Πειραιεί 6-2-2013 

«Τοιούτος γαρ ημίν έπρεπεν αρχιερεύς, όσιος, άκακος, αμίαντος, κεχωρισμένος από των αμαρτωλών και υψηλότερος των ουρανών γενόμενος»[1].

Στη Θεία Λειτουργία, που τελείται στους Ιερούς Ναούς επί τη μνήμη του εν αγίοις πατρός ημών Φωτίου πατριάρχου Κων/λεως του Μεγάλου, του Ισαποστόλου και Ομολογητού, ακούμε το αποστολικό ανάγνωσμα από την προς Εβραίους επιστολή του Απ. Παύλου να μας δίνει μια εικόνα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού ως Αρχιερέως.

Μέγας Φώτιος: μιὰ μεγάλη πνευματικὴ μορφὴ τῆς Ἐκκλησίας μας. Λάμπρου Σκόντζου

Μέγας Φώτιος: μιὰ μεγάλη πνευματικὴ μορφὴ τῆς Ἐκκλησίας μας

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Στὶς 6 Φεβρουαρίου ἑορτάζει ἡ Ἐκκλησία μας τὴ μνήμη τοῦ Μεγάλου Φωτίου. Πρόκειται γιὰ μιὰ σπουδαία ἐκκλησιαστικὴ προσωπικότητα, ὁ ὁποῖος ἔχει λάβει δικαίως τὸν σπάνιο τίτλο τοῦ μεγάλου. Ἐπίσης δὲν θεωρεῖται μεγάλος μόνο ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἱστορία, διότι συγκαταλέγεται στοὺς ξεχωριστοὺς πνευματικοὺς φάρους τῆς ἀνθρωπότητας.
Γεννήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη τὸ 810 μ. Χ. ἀπὸ πλούσιους καὶ εὐσεβεῖς γονεῖς, τὸν Σέργιο καὶ τὴν Εἰρήνη, οἱ ὁποῖοι ἀνῆκαν στὶς τάξεις τῶν ὀρθοδόξων ὑπερασπιστῶν τῶν Ἁγίων Εἰκόνων.

Μνήμη του Αγίου Φωτίου του Μεγάλου (6 Φεβρουαρίου)

Έναν από τους μεγαλύτερους πατριάρχες της Κωνσταντινουπόλεως, και έναν από τους μεγαλύτερους συγγραφείς και θεολόγους της οικουμενικής Εκκλησίας τιμά σήμερα, 6 Φεβρουαρίου, η Εκκλησία. Το Μέγα Φώτιο.
Γεννήθηκε το 820 μ.Χ. από πλούσια οικογένεια, η οποία αγωνίσθηκε για την τιμή και την αποκατάσταση των αγίων εικόνων. Έκανε λαμπρές σπουδές και αρίστευσε στα γράμματα και τις επιστήμες. Διακρίθηκε για την ευφυΐα του, τον ισχυρό του χαρακτήρα, την αντικειμενική κρίση και το ήθος του.
Ο Μέγας Φώτιος υπήρξε, κυριολεκτικά, μία από τις μεγαλύτερες και λαμπρότερες μορφές της εκκλησιαστικής και της παγκόσμιας ιστορίας.
Στην αρχή υπηρέτησε και διέπρεψε σε ανώτατα πολιτικά αξιώματα. Όταν, όμως, ο Πατριάρχης Ιγνάτιος απομακρύνθηκε από το θρόνο του με βίαιο τρόπο, ο Φώτιος αποτέλεσε τη μόνη ελπίδα εξόδου της Εκκλησίας από την κρίση. Μέσα σε έξι ημέρες χειροτονήθηκε διάκονος, πρεσβύτερος και επίσκοπος και έθεσε το αξίωμά του και τη ζωή του στην υπηρεσία της Εκκλησίας.