Μέγας Κωνσταντῖνος: ὁ Μεγάλος τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς ἱστορίας. Λάμπρου Σκόντζου

Μέγας Κωνσταντῖνος: ὁ Μεγάλος τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς ἱστορίας

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου - Καθηγητοῦ

Στὶς 21 Μαΐου ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει καὶ πανηγυρίζει λαμπρὰ τὴ μνήμη τῶν ἁγίων ἰσαποστόλων Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης.
Τόσο ὁ Μέγας Κων/νός, ὅσο καὶ ἡ ἁγία μητέρα του Ἑλένη ἀνήκουν στὶς μεγάλες προσωπικότητες τῆς Ἐκκλησίας μας, διότι ἡ συμβολή τους γιὰ τὴν κατάπαυση τῶν τριακοσίων χρόνων διωγμῶν κατὰ τῶν Χριστιανῶν καὶ τὴν ἑδραίωση τῆς Ἐκκλησίας ὑπῆρξε καθοριστική.
Ἐπίσης ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος δὲν εἶναι μεγάλος μόνο γιὰ τὴν Ἐκκλησία μας, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν παγκόσμια ἱστορία, διότι ἀνήκει στοὺς μεγάλους ἡγέτες ὅλων τῶν ἐποχῶν, ἔχοντας

Ἅγιος Νεομάρτυς Νικόλαος ἐκ Μετσόβου. Λάμπρου Σκόντζου

Ἅγιος Νεομάρτυς Νικόλαος ἐκ Μετσόβου

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Ἡ ἠπειρωτικὴ γῆ, ὅπως καὶ ὁλόκληρη ἡ Ἑλλάδα καὶ ἡ Βαλκανική, ἀνάδειξε πολλοὺς Νεομάρτυρες στὰ μαῦρα χρόνια τῆς τουρκοκρατίας.
Στὶς τραχιὲς καὶ ἀπομονωμένες ἠπειρώτικες περιοχὲς οἱ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες καλλιέργησαν καὶ κράτησαν τὸ θησαυρὸ τῆς ἀληθινῆς μας πίστεως στὸ Χριστὸ καὶ ἔδωσαν τὴν μαρτυρία τους, ὅταν χρειάστηκε, μὴ λογαριάζοντας τὸ κόστος τῆς ὁμολογίας τους, τὸ ὁποῖο συχνὰ ἄγγιζε καὶ αὐτὴ τὴ ζωή τους.
Ἕνας ἀπὸ τοὺς καλλίνικους ἠπειρῶτες Νεομάρτυρες ὑπῆρξε καὶ ὁ ἅγιος Νεομάρτυς Νικόλαος ἐκ Μετσόβου, ἕνας ἡρωικὸς καὶ γενναῖος ἀθλητὴς τοῦ Χριστοῦ.

Ἅγιος Ἀθανάσιος Ἐπίσκοπος Χριστιανουπόλεως ὁ θαυματουργός. Λάμπρου Σκόντζου

Ἅγιος Ἀθανάσιος Ἐπίσκοπος Χριστιανουπόλεως ὁ θαυματουργός

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Ὅταν ἡ πατρίδα μας βρισκόταν στὴ σκληρὴ δουλεία τῆς τουρκοκρατίας, ὁ Θεὸς εὐδόκησε νὰ ἀναδεικνύονται μεγάλα πνευματικὰ ἀναστήματα, ἄξιοι ποιμένες καὶ ἐκκλησιαστικοὶ ἡγέτες, γιὰ νὰ ποιμαίνουν ἐπάξια τὸ σκλαβωμένο Γένος μας.
Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε καὶ ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Νέος, ὁ Θαυματουργὸς Ἐπίσκοπος Χριστιανουπόλεως στὴ Μεσσηνία.
 
Γεννήθηκε στὴν Καρύταινα τῆς Γορτυνίας περὶ τὸ 1640. Κάποιοι βιογράφοι του ἀναφέρουν τὴν πληροφορία ὅτι γεννήθηκε στὴν Κέρκυρα τὸ 1644.
Οἱ γονεῖς του ὀνομαζόταν Ἀνδρέας καὶ Εὐφροσύνη καὶ εἶχαν ἄλλα τρία παιδιά. Τὸ κοσμικό του ὄνομα ἦταν Ἀναστάσιος Κορφηνός.
Ἔλαβε ἀπὸ τοὺς εὐσεβεῖς γονεῖς του τὴν εὐλάβεια καὶ τὴν πίστη στὸ Θεό, δείχνοντας ἀπὸ παιδὶ τὴν κλήση του νὰ ἀφιερωθεῖ στὸ Θεὸ καὶ στὴν ὑπηρεσία τῆς Ἐκκλησίας.
Τὰ πρῶτα του γράμματα τὰ ἔμαθε μᾶλλον στὴν γενέτειρά του καὶ ἀργότερα συνέχισε τὶς σπουδές του στὴν ξακουστὴ σχολὴ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Φιλοσόφου στὴν Ἀρκαδία. Συνέχισε μετὰ ὡς κληρικὸς τὶς ἀνώτερες σπουδές του, ὡς κληρικὸς στὴν Κωνσταντινούπολη.

Ἅγιος Παχώμιος ὁ Μέγας: ὁ ἱδρυτὴς τοῦ κοινοβιακοῦ μοναχισμοῦ. Λάμπρου Σκόντζου

Ἅγιος Παχώμιος ὁ Μέγας: ὁ ἱδρυτὴς τοῦ κοινοβιακοῦ μοναχισμοῦ

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Ἀνάμεσα στὶς μεγάλες μορφὲς τοῦ ὀρθοδόξου μοναχισμοῦ ξεχωρίζει καὶ ὁ ἅγιος Παχώμιος, τὸν ὁποῖο ἡ Ἐκκλησία μας τὸν προσαγόρευσε Μέγα, τόσο γιὰ τὴν προσωπική του ἀσκητικὴ ὁσιότητα, ὅσο καὶ γιὰ τὴν συμβολή του στὴ διαμόρφωση τοῦ κοινοβιακοῦ μοναχικοῦ ἰδεώδους.

Γεννήθηκε τὸ 292 στὴν περιοχὴ τῆς Κάτω Θηβαΐδος τῆς Αἰγύπτου ἀπὸ εἰδωλολάτρες γονεῖς. Ἔζησε στὰ χρόνια τοῦ Μ. Κωνσταντίνου

Ἅγιος Ἀχίλλειος Λαρίσης ὁ θαυματουργός. Λάμπρου Σκόντζου

Ἅγιος Ἀχίλλειος Λαρίσης ὁ θαυματουργός

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Ξεχωριστὴ χορεία τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι ὅσοι ἔλαβαν μέρος στὶς Μεγάλες Οἰκουμενικὲς Συνόδους, στὶς ὁποῖες, μὲ τὴν καθοδήγηση καὶ τὸν φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καθόρισαν τὰ ὅρια τῆς σωστικῆς ὀρθοδόξους πίστεώς μας.
Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε καὶ ὁ ἅγιος Ἀχίλλειος, ἐπίσκοπος Λαρίσης, ὁ ὁποῖος εἶχε τὴ δική του συμβολὴ στὶς ἐργασίες τῆς Ἁγίας Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου.
 
Καταγόταν ἀπὸ τὴν Καππαδοκία καὶ γεννήθηκε περὶ τὸ 270 μ. Χ. Δὲν γνωρίζουμε πολλὰ γιὰ τὴν καταγωγή του καὶ τὴν παιδική του ἡλικία.
Φαίνεται πὼς ἦταν γόνος εὔπορων καὶ εὐσεβῶν

Ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας ὁ ἐρημίτης ὁ θαυματουργός. Λάμπρου Σκόντζου

Ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας ὁ ἐρημίτης ὁ θαυματουργός

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Ὁ ἀναχωρητισμὸς εἶναι μιὰ διαχρονικὴ πρακτικὴ τοῦ ὀρθοδόξου μοναχισμοῦ. Μοναχοὶ ἐπέλεξαν νὰ ζήσουν καὶ νὰ ἀσκηθοῦν σὲ ἐρήμους, ὅπου «ἐνώπιοι ἐνωπίῳ» μὲ τὸ Θεό, ἀγωνίστηκαν νὰ καθαριστοῦν, νὰ ἁγιαστοῦν καὶ νὰ θεωθοῦν. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε καὶ ὁ ἅγιος Ἀνδρέας ὁ Ἐρημίτης, ὁ ἐν Καλάνᾳ τοῦ Βάλτου τῆς Ἀκαρνανίας. Μιὰ μεγάλη ἀσκητικὴ μορφή, ὁ ὁποῖος σφράγισε μὲ τὴν πνευματική του ἀκτινοβολία τὴν εὐρύτερη περιοχὴ τῆς Δυτικῆς Ἑλλάδος.
 
Γεννήθηκε στὸ χωριὸ Μονοδένδρι τῆς Ἠπείρου τὸ 1209. Κάποιοι θέλουν ὡς πατρίδα του τὸ χωριὸ Συβίστα της Εὐρυτανίας. Καταγόταν ἀπὸ φτωχὴ

Ἁγία Γλυκερία ἡ Μεγαλομάρτυς. Λάμπρου Σκόντζου

Ἁγία Γλυκερία ἡ Μεγαλομάρτυς

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Οἱ γυναῖκες καὶ μάλιστα οἱ νεαρὲς παρθένες, Μάρτυρες τῆς Ἐκκλησίας μας ἐπέδειξαν τὸν ἴδιο ἡρωισμὸ μὲ τοὺς ἄνδρες κατὰ τοὺς πρώτους χριστιανικοὺς χρόνους, ὅπου ἡ πίστη τοῦ Χριστοῦ διώκονταν μὲ δαιμονικὴ μανία ἀπὸ τὸν ἀρχαῖο εἰδωλολατρικὸ παρηκμασμένο κόσμο.
Μιὰ ἀπὸ αὐτὲς ὑπῆρξε ἡ ἁγία Μάρτυς Γλυκερία.
Ἔζησε τὸν 2ο μ. Χ. αἰῶνα στὰ χρόνια ποὺ αὐτοκράτορας τῆς Ρώμης ἦταν ὁ Ἀντωνίνος ὁ Εὐσεβὴς (138-161). Γεννήθηκε στὴν πόλη Τραϊανούπολη καὶ ἦταν κόρη τοῦ ὑπάτου τῆς πόλεως Μακαρίου. Ὅταν ἀκόμα μικρὴ κατηχήθηκε κρυφὰ ἀπὸ θερμοὺς Χριστιανοὺς καὶ ἔγινε ἔνθερμη Χριστιανή.

Ἅγιος Ἐπιφάνιος Κύπρου: ὁ μεγάλος ἀντιαιρετικὸς Πατέρας. Λάμπρου Σκόντζου

Ἅγιος Ἐπιφάνιος Κύπρου: ὁ μεγάλος ἀντιαιρετικὸς Πατέρας

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Ὁρισμένοι ἀπὸ τοὺς ἁγίους μᾶς χαρακτηρίζονται ὡς Πατέρες καὶ Διδάσκαλοι τῆς Ἐκκλησίας. Κι’ αὐτὸ διότι διακρίθηκαν, πέρα ἀπὸ τὴν ἁγιότητά τους, καὶ γιὰ τὴν μεγάλη προσφορά τους στὴν Ἐκκλησία.
Ἔχοντας τεράστια μόρφωση, θεολογικὴ παιδεία καὶ ποιμαντικὴ ἱκανότητα, σημάδεψαν τὴν ἐποχή τους, ἀλλὰ καὶ παραμένουν στοὺς αἰῶνες αὐθεντίες καὶ πρότυπα ἀληθινῶν ποιμένων. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε καὶ ὁ ἅγιος Ἐπιφάνιος Ἐπίσκοπος Κωνσταντίας τῆς Κύπρου.

«΄Ἴδε ὑγιὴς γέγονας, μηκέτι ἁμάρτανε». (Θεολογικὸ σχόλιο στὴν Κυριακὴ τοῦ Παραλύτου). Λάμπρου Σκόντζου

«΄Ἴδε ὑγιὴς γέγονας, μηκέτι ἁμάρτανε»
(Θεολογικὸ σχόλιο στὴν Κυριακὴ τοῦ Παραλύτου)

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου - Καθηγητοῦ

Ἡ τέταρτη Κυριακὴ ἀπὸ τοῦ Πάσχα εἶναι ἀφιερωμένη στὸ μεγάλο θαῦμα τῆς θεραπείας τοῦ παραλύτου ἀπὸ τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό. Ἕνα δυστυχισμένος ἄνθρωπος κείτονταν παράλυτος καὶ ἀπόλυτα ἐγκαταλειμμένος σὲ μιὰ ἀπὸ τὶς πέντε στοὲς τῆς φημισμένης δεξαμενῆς Βηθεσδᾶ στὴν Ἱερουσαλήμ, ἐπὶ τριάντα ὀχτὼ χρόνια.
Περίμενε ὑπομονετικὰ τὴ θαυματουργική του ἴαση, μαζὶ μὲ πολλοὺς ἄλλους ἀσθενεῖς, ἀφοῦ ἐκεῖ «κατέκειτο πλῆθος πόλὺ των ἀσθενούντων, τυφλῶν, χωλῶν, ξηρῶν, ἐκδεχομένων την τοῦ ὕδατος κίνησιν» (Ἰωάν.5,3).
Ἕνας ἄγγελος ἐξ ουρανοῦ κατέβαινε κατὰ

Οἱ Ἅγιοι Κύριλλος καὶ Μεθόδιος: οἱ φωτιστὲς τῶν Σλάβων. Λάμπρου Σκόντζου

Οἱ Ἅγιοι Κύριλλος καὶ Μεθόδιος : οἱ φωτιστὲς τῶν Σλάβων

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου - Καθηγητοῦ

Ὁ ἐκχριστιανισμὸς τῶν Σλαβικῶν λαῶν εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικότερα γεγονότα, τόσο γιὰ τὴν Ἐκκλησία, ὅσο καὶ γιὰ τὴν πολιτικὴ ἱστορία. Ἡ μεγάλη ὁμοεθνία τῶν Σλάβων ἄφησαν πίσω τους τὸ βάρβαρο καὶ εἰδωλολατρικὸ παρελθὸν καὶ ἐντάχτηκαν στὸν πολιτισμένο κόσμο καὶ τὸ σπουδαιότερο: γνώρισαν τὴ σώζουσα ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου, χάρις στοὺς δύο μεγάλους ἄνδρες, τοὺς ἁγίους θεσσαλονικεῖς ἀδελφοὺς Κύριλλο καὶ Μεθόδιο.
Ἔζησαν τὸν 9ου αἰῶνα. Ἦταν δύο ἀπὸ τὰ ἑπτὰ παιδιὰ ὀνομαστῆς οἰκογένειας τῆς Θεσσαλονίκης. Ὁ πατέρας τους Λέων ὁ δρουγγάριος, εὐσεβὴς ἄνθρωπος, κατεῖχε ὑψηλὴ

Ὁ Ἀπόστολος Σίμων ὁ Κανανίτης ἢ ζηλωτής. Λάμπρου Σκόντζου

Ὁ Ἀπόστολος Σίμων ὁ Κανανίτης ἢ ζηλωτής

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου Καθηγητοῦ

Οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι τυγχάνουν ἰδιαίτερης τιμῆς ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μας, διότι εἶχαν τὴν ὑπέρτατη εὐλογία ἀπὸ τὸ Θεὸ νὰ ἐπιλεγοῦν καὶ νὰ γίνουν μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ. Νὰ δοῦν καὶ νὰ ζήσουν τὰ θαύματά Του καὶ νὰ ἀκούσουν τὸ κήρυγμα τῆς σωτηρίας τοῦ κόσμου.
Κι ἀκόμα διότι ὑπῆρξαν οἱ πρῶτοι συνεχιστὲς τοῦ ἔργου Του. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ἦταν καὶ ὁ ἅγιος ἀπόστολος Σίμων, ὁ ἐπονομαζόμενος Καναναῖος, ἢ Κανανίτης, ἢ Ζηλωτής.
 
Τὸ ὄνομά του ἀναφέρεται στὰ λεγόμενα συνοπτικὰ Εὐαγγέλια, ἤτοι: τοῦ Ματθαίου, τοῦ Μάρκου καὶ τοῦ Λουκᾶ καὶ στὶς Πράξεις τῶν

Ἅγιος Χριστοφόρος ὁ Μεγαλομάρτυς. Λάμπρου Σκόντζου

Ἅγιος Χριστοφόρος ὁ Μεγαλομάρτυς

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου - Καθηγητοῦ

Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας συναντᾶμε σὲ ὅλους τοὺς λαοὺς καὶ ὅλες τὶς φυλές, διότι ὁ Σωτῆρας καὶ Λυτρωτής μας Χριστὸς ἦρθε στὸν κόσμο γιὰ νὰ σώσει ὁλόκληρο τὸ ἀνθρώπινο γένος. Ἀκόμα καὶ οἱ βάρβαρες φυλὲς ἀνάδειξαν ἁγίους. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε ὁ ἅγιος Χριστόφορος, ὁ ὁποῖος ἀξιώθηκε τῆς τιμῆς τοῦ Μεγαλομάρτυρα.
Καταγόταν ἀπὸ κάποια ἄγνωστη σὲ μᾶς ἡμιβάρβαρη φυλὴ καὶ τὸ ὄνομά του ἦταν Ρεμπρόβος, ποὺ σημαίνει ἀπόβλητος, ἀποδοκιμασμένος, ἀδόκιμος, κολασμένος. Ἔζησε, κατὰ πᾶσα πιθανότητα τὸν 3ο μ. Χ. αἰῶνα, στὰ χρόνια ποὺ αὐτοκράτορας τῆς Ρώμης ἦταν Δέκιος (249 - 251), ὁ γνωστὸς θρησκομανής, αἱμοβόρος

Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης. Λάμπρου Σκόντζου

Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Ὁ ἀπόστολος καὶ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ἀνήκει στὰ ἱερὰ ἐκεῖνα πρόσωπα ποὺ ἀποτελοῦσαν τὸ στενὸ κύκλο τῶν μαθητῶν τοῦ Κυρίου. Μάλιστα ἀναφέρεται ὡς «ὁ μαθητὴς ὀν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς» (Ἰωάν.13,23).
Ἦταν γιός του Ζεβεδαίου καὶ τῆς Σαλώμης (Μάτθ.4,21. Μάρκ.15,40) καὶ ἀδελφὸς τοῦ ἀποστόλου Ἰακώβου. Ἡ μητέρα τους ἦταν πιθανότατα συγγενής, ἴσως ἐξαδέλφη τῆς Θεοτόκου, ποὺ σημαίνει ὅτι οἱ δυὸ ἀδελφοὶ ἀπόστολοι ἦταν κατὰ σάρκα ἐξαδέλφια τοῦ Κυρίου καὶ σ’ αὐτὸ ἴσως ἔγκειται ἡ οἰκειότητά τους μὲ Αὐτόν, ἰδιαίτερα τοῦ Ἰωάννη. Ὁ Ἰωάννης, μαζὶ μὲ τὸν ἀδελφό του Ἰάκωβο, ζοῦσαν μὲ τὴν οἰκογένειά τους στὴν Γαλιλαία καὶ διατηροῦσαν ἐπικερδῆ καὶ εὔρωστη ἁλιευτικὴ ἐπιχείρηση, ἔχοντας

Ἅγιος Ἀρσένιος ὁ Μέγας. Λάμπρου Σκόντζου

Ἅγιος Ἀρσένιος ὁ Μέγας

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Λίγοι ἀσκητὲς τῆς Ἐκκλησίας μας ἔχουν τὸν τίτλο τοῦ Μεγάλου. Ἡ Ἐκκλησία μας ὑπῆρξε φειδωλὴ στὴν ἀπόδοση τίτλων, διότι αὐτὸ ἀπαιτεῖ μεγάλους ἀγῶνες γιὰ τὴν ὑπερνίκηση τῶν παθῶν καὶ τῆς ἁμαρτίας. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε ὁ ἅγιος Ἀρσένιος ὁ Μέγας, μιὰ κορυφαία πνευματικὴ καὶ ἀσκητικὴ μορφή.
Γεννήθηκε στὴ Ρώμη περὶ τὸ 354 στὴ Ρώμη ἀπὸ εὐσεβεῖς, εὐγενεῖς καὶ εὐκατάστατους γονεῖς, οἱ ὁποῖοι τὸν μεγάλωσαν μὲ εὐσέβεια καὶ τοῦ πρόσφεραν μεγάλη μόρφωση. Διακρίνονταν γιὰ τὴν ἀκεραιότητα τοῦ χαρακτῆρα του, τὸ ἦθος του καὶ τὶς ἀρετές του.
Ἔφηβος ἀκόμη χειροτονήθηκε διάκονος τῆς

Ἁγία Εἰρήνη ἡ Μεγαλομάρτυς. Λάμπρου Σκόντζου

Ἁγία Εἰρήνη ἡ Μεγαλομάρτυς

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου - Καθηγητοῦ

Στὴ χορεία τῶν Μεγαλομαρτύρων ἀνήκουν καὶ οἱ γυναῖκες Μεγαλομάρτυρες, οἱ ὁποῖες συναγωνίστηκαν ἐπάξια σὲ ἡρωισμὸ καὶ ὁμολογιακὸ φρόνιμα τοὺς ἄνδρες Μεγαλομάρτυρες. Μιὰ ἀπὸ τὶς πλέον ἔνδοξες γυναῖκες Μεγαλομάρτυρες εἶναι καὶ ἡ ἁγία Εἰρήνη.

Ἔζησε τὸν 4ο αἰῶνα. Καταγόταν ἀπὸ τὴν πόλη Μαγεδῶν της Περσίας. Ὁ πατέρας της ὀνομαζόταν Λικίνιος, ἔπαρχος τῆς περιοχῆς καὶ ἡ μητέρα της Λικινία. Ἀνῆκαν στὴν εἰδωλολατρικὴ (πυρολατρικὴ) θρησκεία του Ζωροαστρισμοῦ.
Ἀπέκτησαν μιὰ ὄμορφη καὶ χαριτωμένη κόρη, τὴν ὁποία ὀνόμασαν Πηνελόπη. Ἀπὸ μικρὴ ἔδειχνε

Ἅγιος Νικόδημος: ὁ μυροφόρος καὶ κρυφὸς μαθητὴς τοῦ Κυρίου. Λάμπρου Σκόντζου

Ἅγιος Νικόδημος: ὁ μυροφόρος καὶ κρυφὸς μαθητὴς τοῦ Κυρίου

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Μιὰ ἀπὸ τὶς πλέον ἐμβληματικὲς καὶ συμπαθεῖς μορφὲς τῆς Καινῆς Διαθήκης εἶναι καὶ ὁ ἅγιος Νικόδημος, ὁ κρυφὸς μαθητὴς τοῦ Κυρίου καὶ φροντιστὴς Του κατὰ τὴν ταφή Του, ὁ ὁποῖος μὲ τὸν ἅγιο Ἰωσὴφ τὸν ἀπὸ Ἀριμαθαίας, ἀποκαθήλωσαν, φρόντισαν, μύρωσαν καὶ ἐνταφίασαν τὸ ἄχραντο σῶμα Του.
Ἦταν Ἰουδαῖος καὶ εἶχε εὐγενῆ καὶ πλούσια καταγωγή, καὶ γιὰ τοῦτο ἀναδείχτηκε «ἄρχων τῶν Ἰουδαίων», ἤτοι: λαϊκὸ μέλος τοῦ Μεγάλου Συνεδρίου, τὸ ὁποῖο κυβερνοῦσε καὶ λάμβανε τὶς μεγάλες ἀποφάσεις γιὰ τὸν ἰουδαϊκὸ λαό, ἔχοντας διοικητικές,

«Γυναῖκες μετὰ μύρων θεόφρονες ὀπίσω σου ἔδραμον». Θεολογικὸ σχόλιο στὴν Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων. Λάμπρου Κ. Σκόντζου

«Γυναῖκες μετὰ μύρων θεόφρονες ὀπίσω σου ἔδραμον»
Θεολογικὸ σχόλιο στὴν Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου - Καθηγητοῦ

Ἡ τρίτη Κυριακὴ ἀπὸ τοῦ Πάσχα εἶναι ἀφιερωμένη στοὺς ἁγίους Μυροφόρους, ἄνδρες καὶ γυναῖκες, οἱ ὁποῖοι φρόντισαν γιὰ τὴν ταφὴ τοῦ ἀκηράτου σώματος τοῦ Κυρίου μας. Θέλοντας ἔτσι νὰ τιμήσει τὴν ἐξαιρετικὴ ἀφοσίωσή τους στὸ Χριστό, ὅπως

Οἱ Ἅγιοι Τιμόθεος καὶ Μαῦρα: οἱ ἡρωικοὶ Μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ. Λάμπρου Σκόντζου

Οἱ Ἅγιοι Τιμόθεος καὶ Μαῦρα: οἱ ἡρωικοὶ Μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου - Καθηγητοῦ

Οἱ πρωτοχριστιανικοὶ διωγμοὶ εἶναι ἡ ἡρωικότερη ἱστορικὴ περίοδος ὄχι μόνο γιὰ τὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ καὶ γιὰ ὁλόκληρη τὴν ἀνθρωπότητα.
Οἱ Χριστιανοὶ μάρτυρες καὶ ὁμολογητὲς ὑπέδειξαν πρωτοφανῆ ἡρωικὸ φρόνημα, ἀψηφῶντας τὶς διώξεις, τὶς ταλαιπωρίες, τὰ φρικτὰ βασανιστήρια καὶ αὐτὸν τὸν θάνατο, ποὺ τοὺς ὑπέβαλλε ὁ πτωτικὸς κόσμος, στὰ πρόσωπα τῶν ἐκπροσώπων τῆς θνήσκουσας εἰδωλολατρίας.

Δύο ἀπὸ τὶς μυριάδες τῶν Μαρτύρων, οἱ ὁποῖοι ἔχυσαν

Ἅγιος Ἀπόστολος Ἰάκωβος τοῦ Ζεβεδαίου. Λάμπρου Σκόντζου

Ἅγιος Ἀπόστολος Ἰάκωβος τοῦ Ζεβεδαίου

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ

  Στὸν κύκλο τῶν δώδεκα μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ ὑπῆρχε καὶ ἕνας στενότερος κύκλος τριῶν μαθητῶν, τοῦ Πέτρου, τοῦ Ἰακώβου καὶ τοῦ Ἰωάννου. Αὐτοὶ οἱ τρεὶς βρισκόταν πιὸ κοντὰ στὸν Κύριο καὶ ἀπολάμβαναν περισσότερο τῆς ἐμπιστοσύνης Του. Ἕνας λοιπὸν ἀπὸ αὐτοὺς ἦταν ὁ ἀπόστολος Ἰάκωβος.
Καταγόταν ἀπὸ τὴν πόλη της Βησθαϊδᾶ της Γαλιλαίας καὶ ἦταν γιός του Ζεβεδαίου (Μάτθ.4,21. Μάρκ.1,19.3,17. Λούκ.5,10) καὶ τῆς Σαλώμης (Μάτθ.20,20.Μαρκ.15,40.16,1). Ἦταν δὲ μεγαλύτερος ἀδελφὸς τοῦ ἀποστόλου καὶ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου (Μάρκ.5,37). 
Τὸ ἐπάγγελμά του ἦταν ψαρᾶς, ἀσχολοῦνταν μὲ τὴν ἁλιεία στὴ μεγάλη καὶ πλούσια σὲ ἁλιεύματα λίμνη

Ἁγία Ἀργυρή: ἡ ἔνδοξος Νεομάρτυς τοῦ Χριστοῦ. Λάμπρου Σκόντζου

Ἁγία Ἀργυρή: ἡ ἔνδοξος Νεομάρτυς τοῦ Χριστοῦ

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ

  Στὴν ἔνδοξη χορεία τῶν Νεομαρτύρων ξεχωριστὴ θέση κατέχουν οἱ γυναῖκες Νεομάρτυρες, οἱ ὁποῖες συναγωνίστηκαν ἐπάξια τοὺς ἄνδρες σὲ πίστη ἡρωισμὸ καὶ παρρησία. Μιὰ ἀπὸ τὶς ἡρωικότερες Νεομάρτυρες εἶναι καὶ ἡ ἁγία Νεομάρτυς Ἀργυρή.
Γεννήθηκε στὴν Προῦσα της Βιθυνίας τῆς Μ. Ἀσίας τὸ 1688. Οἱ γονεῖς της Γεώργιος καὶ Σωσάνα, ἦταν εὐσεβεῖς καὶ φρόντισαν νὰ μεταδώσουν καὶ στὴν κόρη τους τὴν