(Βιβλιοκριτικὴ ἀναφορὰ στὸ πόνημα τοῦ καθηγητῆ Δογματικῆς καὶ Συμβολικῆς Θεολογίας Α.Π.Θ., Ἰωάννη Κουρεμπελέ, «Ἡ πλειοψηφία τοῦ Ἑνός», ἐκδ. Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη 2024, σελίδες: 247)
Ὑπὸ τοῦ Βασιλείου Ι. Τουλουμτσή
ὑπ. δρ. Τομέα Πατερικῶν Σπουδῶν, Ἱστορίας Δογμάτων καὶ Συμβολικῆς, Θεολογικὴ Σχολὴ Ε.Κ.Π.Α.
«…Ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ δώσῃ αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον. Αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν» (Ἰω. 17,2).
Στὴν ἀρχιερατικὴ προσευχὴ τοῦ Χριστοῦ, δύο ἀπὸ τὰ σημεῖα ποὺ κυριαρχοῦν εἶναι τὰ ἑξῆς:
α. ὅτι ἡ αἰώνιος ζωὴ δὲν εἶναι μία ἀφηρημένη μεταφυσικὴ κατάσταση ἀλλὰ συγκεκριμένα ἡ ἐν Χριστῷ γνώση τοῦ τριαδικοῦ Θεοῦ,
καὶ
β. ὅτι τὰ ρήματα τοῦ Χριστοῦ διακρίνουν τοὺς ἀνθρώπους σὲ αὐτούς, ποὺ ναὶ μὲν ζοῦν στὸν κόσμο ἀλλὰ «ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ εἰσί», καὶ σὲ αὐτοὺς πού, ὄντες ταυτισμένοι μὲ τὸν κόσμο