Κουμπιά

Κυλιόμενο Μήνυμα

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βασίλειος Τουλουμτσής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βασίλειος Τουλουμτσής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 22 Φεβρουαρίου 2025

Ἡ πλειοψηφοῦσα ἐνυπόστατη Ἀλήθεια. Βιβλιοκριτική ὑπὸ τοῦ Βασιλείου Τουλουμτσή

(Βιβλιοκριτικὴ ἀναφορὰ στὸ πόνημα τοῦ καθηγητῆ Δογματικῆς καὶ Συμβολικῆς Θεολογίας Α.Π.Θ., Ἰωάννη Κουρεμπελέ, «Ἡ πλειοψηφία τοῦ Ἑνός», ἐκδ. Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη 2024, σελίδες: 247)


Ὑπὸ τοῦ Βασιλείου Ι. Τουλουμτσή
ὑπ. δρ. Τομέα Πατερικῶν Σπουδῶν, Ἱστορίας Δογμάτων καὶ Συμβολικῆς, Θεολογικὴ Σχολὴ Ε.Κ.Π.Α.

«…Ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ δώσῃ αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον. Αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν»
(Ἰω. 17,2).

Στὴν ἀρχιερατικὴ προσευχὴ τοῦ Χριστοῦ, δύο ἀπὸ τὰ σημεῖα ποὺ κυριαρχοῦν εἶναι τὰ ἑξῆς:
α. ὅτι ἡ αἰώνιος ζωὴ δὲν εἶναι μία ἀφηρημένη μεταφυσικὴ κατάσταση ἀλλὰ συγκεκριμένα ἡ ἐν Χριστῷ γνώση τοῦ τριαδικοῦ Θεοῦ,
καὶ β. ὅτι τὰ ρήματα τοῦ Χριστοῦ διακρίνουν τοὺς ἀνθρώπους σὲ αὐτούς, ποὺ ναὶ μὲν ζοῦν στὸν κόσμο ἀλλὰ «ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ εἰσί», καὶ σὲ αὐτοὺς πού, ὄντες ταυτισμένοι μὲ τὸν κόσμο

Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2025

Βασίλειος Τουλουμτσής. Εἰσήγηση στὸ Διεθνὲς Ἐπιστημονικὸ Συνέδριο γιὰ τὴν Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο

Εἰσήγηση μὲ θέμα: «Ἡ ἀντιμετώπιση τῆς ἀρειανικῆς αἵρεσης στὴν ἑρμηνεία τῆς εὐχῆς τοῦ χερουβικοῦ ὕμνου ἀπὸ τὸν Νικόλαο Μεθώνης»


Τὸ συνέδριο «Ἡ Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος στὴν Ἱστορία καὶ στὸ Παρὸν» διοργανώθηκε ἀπὸ τὸ περιοδικὸ Diadromē σὲ συνεργασία μὲ τὴν Ἱερὰ Μονὴ Γρηγορίου Ἁγίου Ὅρους 13-15 Δεκεμβρίου 2024 στὸ Ἀμφιθέατρο τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.



Βασίλειος Τουλουμτσής

Σάββατο 23 Νοεμβρίου 2024

Η ενότητα Σταυρού και Ανάστασης στο «ἑνιαῖον» της θείας Οικονομίας και στο «διαιρετικόν» της προτεσταντικής εσχατολογίας. Βασιλείου Τουλουμτσή

Η ενότητα Σταυρού και Ανάστασης στο «ἑνιαῖον» της θείας Οικονομίας και στο «διαιρετικόν» της προτεσταντικής εσχατολογίας

Βασιλείου Τουλουμτσή, θεολόγου


Για την ζωή της Εκκλησίας, η οποία σύμφωνα με τον άγιο Μάξιμο «εἰκών ἐστι καί τύπος Θεού»1, η θέαση της πραγματικότητας φέρει πάντοτε το χαρακτηριστικό της καθολικότητας. Η συνοδική πράξη της Εκκλησίας, κάθε φορά που καταδικάζει μία αίρεση, καταδικάζει ακριβώς αυτό το αποτέλεσμα και την σωτηριολογική συνέπεια της διαρχικής αποσπασματικότητας, των διπολικών προσεγγίσεων και τον μερικό υπερτονισμό στοιχείων του καθόλου της πίστεως.