Μνήμη Ἁγίου Ἀχιλλείου Ἐπισκόπου Λαρίσης (πολιοῦχος Λαρίσης). Ἀρχ. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

Μνήμη Ἁγίου Ἀχιλλείου Ἐπισκόπου Λαρίσης (πολιοῦχος Λαρίσης)

Ὁμιλία (†) μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου
Ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 15-05-2002



Στάθης Καλπακίδης

Ἅγιος Παχώμιος ὁ Μέγας: ὁ ἱδρυτὴς τοῦ κοινοβιακοῦ μοναχισμοῦ. Λάμπρου Σκόντζου

Ἅγιος Παχώμιος ὁ Μέγας: ὁ ἱδρυτὴς τοῦ κοινοβιακοῦ μοναχισμοῦ

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Ἀνάμεσα στὶς μεγάλες μορφὲς τοῦ ὀρθοδόξου μοναχισμοῦ ξεχωρίζει καὶ ὁ ἅγιος Παχώμιος, τὸν ὁποῖο ἡ Ἐκκλησία μας τὸν προσαγόρευσε Μέγα, τόσο γιὰ τὴν προσωπική του ἀσκητικὴ ὁσιότητα, ὅσο καὶ γιὰ τὴν συμβολή του στὴ διαμόρφωση τοῦ κοινοβιακοῦ μοναχικοῦ ἰδεώδους.

Γεννήθηκε τὸ 292 στὴν περιοχὴ τῆς Κάτω Θηβαΐδος τῆς Αἰγύπτου ἀπὸ εἰδωλολάτρες γονεῖς. Ἔζησε στὰ χρόνια τοῦ Μ. Κωνσταντίνου

Τὸ ἅγιο παιδὶ Δημήτριος ὁ Μοσχοβίτης, ὁ Θαυματουργός. († 15 Μαΐου)

Γιὸς τοῦ Ἰβὰν Δ΄ τοῦ Τρομεροῦ καὶ ἀδελφὸς τοῦ τελευταίου τσάρου τῆς δυναστείας τῶν Ρούρικ, Θεόδωρου Ἰβάνοβιτς, ὁ Δημήτριος γεννήθηκε στὶς 19 Ὀκτωβρίου 1581. Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Θεόδωρου κλήθηκε νὰ τὸν διαδεχθεῖ, ἀλλὰ ὄντας μόνο ἐννέα χρονῶν καὶ ἔχοντας κλίση πρὸς τὴν πνευματικὴ ζωὴ μᾶλλον, παρὰ πρὸς τὴν διακυβέρνηση, οἱ ὑποθέσεις τοῦ κράτους ἀνατέθηκαν στὸν βογιάρο Μπόρις Γκοντούνωφ.

Ὁ φιλόδοξος, ὅμως, αὐτὸς ἄνθρωπος δὲν μποροῦσε νὰ ἀρκεστεῖ στὴν ἀντιβασιλεία καὶ σχεδίαζε νὰ ἀπαλλαχθεῖ ἀπὸ τὸν νόμιμο

Ἅγιος Ἀχίλλειος Λαρίσης ὁ θαυματουργός. Λάμπρου Σκόντζου

Ἅγιος Ἀχίλλειος Λαρίσης ὁ θαυματουργός

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Ξεχωριστὴ χορεία τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι ὅσοι ἔλαβαν μέρος στὶς Μεγάλες Οἰκουμενικὲς Συνόδους, στὶς ὁποῖες, μὲ τὴν καθοδήγηση καὶ τὸν φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καθόρισαν τὰ ὅρια τῆς σωστικῆς ὀρθοδόξους πίστεώς μας.
Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε καὶ ὁ ἅγιος Ἀχίλλειος, ἐπίσκοπος Λαρίσης, ὁ ὁποῖος εἶχε τὴ δική του συμβολὴ στὶς ἐργασίες τῆς Ἁγίας Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου.
 
Καταγόταν ἀπὸ τὴν Καππαδοκία καὶ γεννήθηκε περὶ τὸ 270 μ. Χ. Δὲν γνωρίζουμε πολλὰ γιὰ τὴν καταγωγή του καὶ τὴν παιδική του ἡλικία.
Φαίνεται πὼς ἦταν γόνος εὔπορων καὶ εὐσεβῶν

Ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας ὁ ἐρημίτης ὁ θαυματουργός. Λάμπρου Σκόντζου

Ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας ὁ ἐρημίτης ὁ θαυματουργός

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Ὁ ἀναχωρητισμὸς εἶναι μιὰ διαχρονικὴ πρακτικὴ τοῦ ὀρθοδόξου μοναχισμοῦ. Μοναχοὶ ἐπέλεξαν νὰ ζήσουν καὶ νὰ ἀσκηθοῦν σὲ ἐρήμους, ὅπου «ἐνώπιοι ἐνωπίῳ» μὲ τὸ Θεό, ἀγωνίστηκαν νὰ καθαριστοῦν, νὰ ἁγιαστοῦν καὶ νὰ θεωθοῦν. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε καὶ ὁ ἅγιος Ἀνδρέας ὁ Ἐρημίτης, ὁ ἐν Καλάνᾳ τοῦ Βάλτου τῆς Ἀκαρνανίας. Μιὰ μεγάλη ἀσκητικὴ μορφή, ὁ ὁποῖος σφράγισε μὲ τὴν πνευματική του ἀκτινοβολία τὴν εὐρύτερη περιοχὴ τῆς Δυτικῆς Ἑλλάδος.
 
Γεννήθηκε στὸ χωριὸ Μονοδένδρι τῆς Ἠπείρου τὸ 1209. Κάποιοι θέλουν ὡς πατρίδα του τὸ χωριὸ Συβίστα της Εὐρυτανίας. Καταγόταν ἀπὸ φτωχὴ

15 Μαΐου Συναξαριστής

Παχωμίου τοῦ Μεγάλου, τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Τορκουάτου, Κτησιφῶντος, Σεκούνδου, Ἰνδαλετίου, Καικιλίου, Ἠσυχίου καὶ Εὐφρασίου, Σιμπλικίου Μάρτυρα, Ἀχιλλίου Ἐπισκόπου, Σιλβανοῦ τοῦ Ταβεννησιώτου, Ἰλαρίου Ὁσίου, Βαρβάρου τοῦ Μυροβλύτου, Πανηγυρῖου Ὁσίου, μνήμη ἐν τῷ περιτειχίσματι καὶ ἡ ἀνάδειξη τῆς ἀχειροποιήτου εἰκόνος ἐν Καμουλιανοίς, Ἠσαΐου Θαυματουργοῦ, Ἠσαΐου Ὁσίου, Ἀνδρέαου Ἐρημίτου, Παχωμίου Ἀναχωρητοῦ, Εὐφροσύνου Θαυματουργοῦ, Σεραπίωνος Ὁσίου, Δημητρίου Πρίγκιπος, Παχωμίου τοῦ Κένο, ἀνακομιδὴ ἱερῶν λειψάνων Ἁγίου Τύχωνος, Νικολάου Ἱερομάρτυρος, Ἀβερκίου Ἱερομάρτυρος, Παχωμίου Ἱερομάρτυρος, ἐπανακομιδῆ τιμίας κάρας Ἀποστόλου Τίτου.


Ὁ Ὅσιος Παχώμιος ὁ Μέγας

Ὁ Ὅσιος Παχώμιος γεννήθηκε τὸ 292 μ.Χ. στὴν Κάτω Θηβαΐδα τῆς Αἰγύπτου ἀπὸ γονεῖς εἰδωλολάτρες καὶ ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου (306-337 μ.Χ.). Στὸ στρατό, στὸν ὁποῖο κατετάγη, γνωρίσθηκε μὲ Χριστιανοὺς στρατιῶτες καὶ διδάχθηκε ἀπὸ αὐτοὺς τὰ τῆς Χριστιανικῆς πίστεως. Ὅταν δὲ ἀπολύθηκε ἀπὸ τὶς τάξεις τοῦ στρατοῦ, ἐγκατέλειψε τὸν κόσμο καὶ ἀφοῦ μετέβη στὴν Ἄνω Θηβαΐδα, βαπτίσθηκε καὶ ἐκάρη μοναχός.