Ἡ θαυμαστὴ προσωπικότητα τοῦ ἐν Ἁγίοις Μεγάλου Βασιλείου. Ἀρχ. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

Ἡ θαυμαστὴ προσωπικότητα τοῦ ἐν Ἁγίοις Μεγάλου Βασιλείου

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ (†) γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 1-1-2002

Σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας, ἀγαπητοί μου, ἄγει τρεῖς γιορτές. Τὴν οκταήμερο περιτομὴ τοῦ Χριστοῦ, τὴ μνήμη τοῦ ἁγίου Βασιλείου καὶ τὴν πρωτοχρονιά. Ἀφοῦ ἡ ἔννοια τοῦ χρόνου ἀπασχολεῖ τὸν Χριστιανὸ καὶ εἶναι πολύτιμη γιὰ τὴ σωτηρία του.
Θὰ μείνουμε ὅμως νὰ δοῦμε τὴ θαυμαστὴ προσωπικότητα τοῦ ἐν ἁγίοις Μεγάλου Βασιλείου.
 
Ὁ Μέγας Βασίλειος γεννήθηκε στὴ Νεοκαισάρεια τὸ 330. Ἀνῆκε σὲ μιὰ ἁγιασμένη οἰκογένεια, καὶ κοσμικὰ ἐξέχουσα.
Ὁ πατέρας του, ὀνόματι καὶ αὐτὸς Βασίλειος- ἦταν συνήθεια, πολλὲς φορές, ὁ πατέρας νὰ δίνει

Μέγας Βασίλειος: ὁ κορυφαῖος Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας μας. Λάμπρου Σκόντζου

Μέγας Βασίλειος: ὁ κορυφαῖος Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας μας

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Τόσο ἡ ἱστορία ὅσο ἡ Ἐκκλησία ὑπῆρξαν φειδωλὲς στὸν χαρακτηρισμὸ τοῦ «Μεγάλου». Ἐλάχιστοι ἔλαβαν τὸν τίτλο «Μέγας».
Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε ὁ κορυφαῖος ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας μας Μέγας Βασίλειος, ὁ ὁποῖος ἔλαβε ἐπάξια αὐτὸν τὸν τίτλο, διότι σφράγισε μὲ τὴν προσωπικότητά του τὴν ἱστορία σὲ μιὰ ἀπὸ τὶς κρισιμότερες ἱστορικὲς φάσεις τῆς ἀνθρωπότητας.
Γεννήθηκε τὸ 330 στὴ Νεοκαισάρεια τοῦ Πόντου. Ὁ πατέρας του Βασίλειος ἦταν ὀνομαστὸς ρήτορας τῆς περιοχῆς καὶ ἡ μητέρα του Ἐμμέλεια ἦταν ἀπόγονος ἀριστοκρατικῆς ρωμαϊκῆς οἰκογένειας.

1 Ιανουαρίου Συναξαριστής

† ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, Θεοδότου, Γρηγορίου Ναζιανζοῦ, Θεοδότου Μάρτυρος, Θεοδοσίου Ὁσίου, Πέτρου Πελοποννήσιου, Πλάτωνος καὶ τῶν σὺν αὐτῶ Μιχαὴλ καὶ Νικολάου, Τηλέμαχου.


Περιτομὴ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ

Ἡ κατὰ σάρκα περιτομὴ καὶ ὀνοματοδοσία τοῦ Ἰησοὺ Χριστοῦ, κατὰ τὴν ὄγδοη ἡμέρα ἀπὸ τὴν γέννησή Του, ἀποτελεῖ τὴν βεβαίωση τῆς σαρκώσεως καὶ τῆς προσλήψεως ἀπὸ τὸν Θεὸ Λόγο τῆς τέλειας ἀνθρώπινης φύσεως ἀναλλοιώτως καὶ τῆς εἰσόδου Του στὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ.
Ὅταν μιλᾶμε γιὰ τὴν ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ Λόγου, ὡς μυστήριο πρέπει νὰ τὴν ἀντιλαμβανόμαστε καὶ ὡς μυστήριο πρέπει νὰ τὴν προσεγγίζουμε, γιατί ὅλα τὰ γεγονότα τῆς ἐνανθρωπίσεως, τῆς σαρκώσεως τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ,