Από το Δεκέμβρη των μαθητών...

4σέλιδο κείμενο για το "Δεκέμβρη των μαθητών" και την πορεία μαθητών/ τριών του Αιγάλεω στο Α΄ Αστυνομικό Τμήμα στις 08/12/2008...

Κάντε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο για να το καταβάσετε σε μορφή .pdf:
http://www.fileupyours.com/view/232685/dekemvris_mathitwn.pdf

οι πολέμιοι της εξεγερσιακής ευαισθησίας

Είναι γεγονός ότι ο Γ. Μηλιός δυσκολεύει με τις αναλύσεις του τις ομάδες διαφώτησης του ΚΚΕ μια και δομιστής μαρξιστής ων έχει απέναντί του γιαλαντζί μαρξιστές μικροαστούς. Αυτά, ωστόσο, αφορούν τις έριδες της αριστεροσύνης. Εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι ότι στο πλασίο της αντιπαλότητάς τους ο Ριζοσπάστης έγραψε:
"Πού βρήκαν οι Μηλιοί το ανάστημα να κατηγορούν το ΚΚΕ για έλλειψη επαναστατικότητας; Κι όμως έχουν αυτό το θράσος! Κι ας είναι βέβαιο ότι με τέτοιες τοποθετήσεις σαν του Μηλιού, θα είναι σύμφωνες και οι υπηρεσίες που κατευθύνουν τους κουκουλοφόρους να σπάζουν βιτρίνες για να νιώθει καλά η αστική εξουσία. Οι δήθεν αντιεξουσιαστές λουστραδόροι του συστήματος. Το πρόβλημα, λέμε και πάλι, βρίσκεται στην ηγεσία του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Επαίρεται, που χαϊδεύει τα αφτιά των κουκουλοφόρων".

Αυτά γράφει το θλιβερό ΚΚΕ. Στη σημερινή "Αυγή", ωστόσο, ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ διατυπώνει:
"Και με τη βία; Τί γίνεται με τη βία; Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον ερώτημα, διότι η βία του Δεκέμβρη έγινε αφορμή για τη μητέρα όλων των σπεκουλών. Τον Δεκέμβρη λοιπόν είχαμε δυο είδη βίας. Από τη μια τη βία των παιδιών που πέταγαν νεράτζια (άντε και καμιά πετρούλα) στα όργανα της τάξης που είχαν μόλις δολοφονήσει το συμμαθητή τους, των παιδιών που αμύνονταν νομίμως απέναντι στα ίδια όργανα που τα χτύπαγαν αλύπητα με τα γκλομπ και τα ψέκαζαν σαν τη μικρή Τερέζα. Κι από την άλλη τη βία της φωτιάς και της βαριοπούλας, η οποία εκδηλώθηκε από ομάδες που θεωρούσαν ότι σπάζοντας και καίγοντας θα αφυπνήσουν τις μάζες και τελικά το μόνο που κατόρθωσαν ήταν να βλάψουν, εκόντες άκοντες, την υπόθεση του Δεκέμβρη. Οι δυνάμεις του νόμου και της τάξεως, του ΚΚΕ συμπεριλαμβανομένου, έκαναν που λέτε την εξής λουμπινιά. Πήραν την εύλογη βία των μαθητών και των φοιτητών, την ταύτισαν αυθαίρετα με την τυφλή βία των οργανωμένων ομάδων και ζήτησαν από τις πολιτικές δυνάμεις να καταδικασουν τη βία οπόθεν κι αν προέρχεται, να καταδικάσουν εντέλει τους μαθητές και τους φοιτητές. Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούσε να τσουβαλιάσει δικαίους και αδίκους και ευτυχώς, παρά την ανυπόφορη πίεση, δεν το έκανε."

Θα μπορούσε να είναι απλά διασκεδαστικό το να γινόμαστε, ως αναρχικοί και αντιεξουσιαστές, το απόλυτο κακό που προσπαθεί να αποποιηθεί σύσσωμη η αριστερά, ευθυγραμμισμένη με τις επιταγές του Καρατζαφέρη και του Μαρκογιαννάκη. Πρόκειται, ωστόσο, για μια επικίνδυνη χυδαιότητα. Η συμπύκνωση μιας πολιτικής αντίληψης στην "κουκούλα", χωρίς την παραμικρή αναγωγή ας πούμε στο παράδειγμα των Ζαπατίστας (ούτε ο Βελόπουλος δεν τους κατηγορεί για την "κουκούλα"; περίεργο δεν είναι;), τα ιδεολογικά ψεύδη και οι φτηνές συκοφαντίες ενάντια στις "οργανωμένες ομάδες" των αναρχικών, η αριστερή πάλη για την περιχαράκωση μιας πολιτικής αντίληψης δεν σημαίνει τίποτε άλλο από απόπειρα περιθωριοποίησης και ποινικοποίησής της. Οι ανύπαρκτοι τον Δεκέμβρη, οι άθλιοι χειραγωγοί, οι ποδηγέτες κάθε εξεγερσιακής ευαισθησίας διαγκωνίζονται για το ποιός θα χριστεί ο καλύτερος αμύντωρ της μικροαστικής κανονικότητας. Φυσικά, αυτές οι τακτικές έχουν κάνει πολλούς ανθρώπους να απηυδήσουν με μια αριστερά που προσπαθεί με κάθε τρόπο να διαστρεβλώσει την πραγματικότητα στο βωμό των άθλιων εκλογικών παιχνιδιών και των δημοσκοπήσεων. Γι' αυτό τόσες χιλιάδες άνθρωποι κατεβαίνουν στους δρόμους μαζί με τους "κουκουλοφόρους" και τις "οργανωμένες ομάδες τυφλής βίας"...
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι ο ιδεολογικός πόλεμος σύσσωμης της αριστεράς πρόκειται να μένει αναπάντητος.

Από τα "εξεγερμένα μπαλέτα" της Λυρικής

Πορεία αλληλεγγύης στους διωκόμενους της εξέγερσης

έμποροι του Φόβου, δεν θα γίνουμε πελάτες της Ασφάλειας

Τα γεγονότα του Δεκέμβρη μας ξεπέρασαν! Όχι μόνο εμάς, αλλά και την καθησυχαστική εικόνα που έτρεφε το Κράτος σε σχέση με τη δύναμή του. Για πρώτη φορά, η “εικόνα” της απαθούς κοινωνίας που έντρομη παρακολουθούσε τα γεγονότα από τις τηλεοράσεις θρυμματίστηκε στο σύνολό της. Η κοινωνία πολώθηκε. Και αυτό είναι κάτι που μας κάνει χαρούμενους. Χιλιάδες εξεγερμένοι/ ες σε όλη την Ελλάδα, μαθητές, φοιτητές, εργάτες, άνεργοι, μετανάστες, άνθρωποι κάθε ηλικίας ξεχύθηκαν στους δρόμους. Η οργή, όπως αυτή εκφράστηκε με δυναμικές πορείες, συγκρούσεις, επιθέσεις σε αστυνομικά τμήματα, κρατικούς και καπιταλιστικούς στόχους υπήρξε ανεξέλεγκτη. Δεν κατάφεραν να την χαλιναγωγήσουν ούτε καν οι διαμεσολαβητές της εξουσίας. Η Εξέγερση του Δεκέμβρη δεν διαμόρφωσε κεντρικά αιτήματα. Ούτε αρκέστηκε στο να υιοθετήσει τα μετριοπαθή αιτήματα περί “πτώσης της κυβέρνησης των δολοφόνων”. Ο κόσμος που βρέθηκε όλον αυτό τον καιρό στους δρόμους δεν θέλησε να περιορίσει την ουσία της Εξέγερσης σε ψευτοδιεκδικήσεις και ψευτοδιλήμματα που τόσο έντεχνα προσπάθησε να επιβάλλει τόσο το Κράτος όσο και τα Μ.Μ.Ε. και κάποια κομμάτια της αριστεράς. Και αυτό είναι κάτι που μας κάνει διπλά χαρούμενους...

Λαμβάνοντας υπόψη όλα αυτά, δεν μας φαίνεται διόλου περίεργο που τις τελευταίες δύο βδομάδες γίνεται μια εντατική προσπάθεια από πλευράς της Εξουσίας να καλλιεργήσει ένα κλίμα φόβου και ένα αίσθημα ανασφάλειας μέσα στην κοινωνία. Τα δελτία ειδήσεων μονοπωλούνται καθημερινά από δεκάδες ρεπορτάζ που αφορούν σε δολοφονίες, σε εμπόριο ναρκωτικών, σε απαγωγές, σε γκετοποιημένες περιοχές της Αθήνας, σε τουρκικές προκλήσεις, μέχρι και τα Ζωνιανά επέστρεψαν στην επικαιρότητα. Προφανώς, όλα αυτά υπήρχαν πάντα. Και προφανώς δεν είναι κρίση ευαισθησίας αυτό που έχει πιάσει τα Μ.Μ.Ε. και ξαφνικά κόφτονται για το εμπόριο ναρκωτικών στο κέντρο της Αθήνας ή τις δολοφονίες γυναικών στα “σπίτια” της Ευριπίδου. Όλα αυτά συνέβαιναν πάντα, και μάλιστα με την πλήρη ανοχή του Κράτους.

Άλλο είναι αυτό που καίει την Εξουσία. Και αυτό είναι η ριζοσπαστικοποίηση ενός μεγάλου μέρους της κοινωνίας στην διάρκεια των γεγονότων του Δεκέμβρη. Γιατί, για πρώτη φορά αμφισβητήθηκε στο σύνολό του το Κράτος και οι μηχανισμοί του. Και τώρα, η κατάσταση αυτή πρέπει να αναστραφεί. Η αστυνομία πρέπει και πάλι να γίνει απαραίτητη στα μάτια των πολιτών. Το Κράτος πρέπει και πάλι να γίνει η προστατευτική “οικογένεια” που θα αγκαλιάσει με στοργή τους ανθρώπους. Τα Μ.Μ.Ε. πρέπει και πάλι να αποκτήσουν την εμπιστοσύνη της κοινωνίας.

Δοκιμασμένες τακτικές ενός δοκιμασμένου κόσμου που δεν έχει τίποτα να μας πει. Ευχαριστούμε αλλά αυτή τη φορά δεν θα πάρουμε.


Η σκέψη όλων μας δίπλα στους φυλακισμένους, συντρόφους μας και μη, για τα εξεγερσιακά γεγονότα του Δεκέμβρη. Τίποτα δεν τέλειωσε. Όλα συνεχίζονται.

1ο ΑΤ Αιγάλεω, 8/12/08: από τον Δεκέμβρη των μαθητών

Λίγα λόγια για μια ζωντανή πορεία

Ο κόσμος άρχισε να μαζεύεται στην διασταύρωση Ιεράς Οδού και θηβών από τις 6μμ. Υπήρχαν διμοιρίες αστυνομικών στο πολυδύναμο αστυνομικό τμήμα, στο τμήμα επί της Προύσσης, στο Γήπεδο, στη Θηβών στο ύψος του Λυκείου επί της Μοσχονησίων, δυνάμεις της ΟΠΚΕ και περιπολικά στο Δημαρχείο. Μετά από μία περίπου ώρα οι συγκεντρωμένοι έφτασαν τους 100. Εκείνη την ώρα πέρασαν από τη διασταύρωση οι αριστερές, δημοτικές και οικολογικές οργανώσεις που είχαν καλέσει συγκέντρωση στον σταθμό του Μετρό από τις 6.30μμ. Ήταν περίπου 50 άνθρωποι που κατευθύνθηκαν προς το Μπαρουτάδικο. Πέρασαν επιταχυμένα προφανώς για να μην αναμιχθούν με την "ανεξάρτητη πολιτική μεταβλητή" των αναρχικών...
Η πορεία ξεκίνησε στις 7.30 κι άρχισε να κατεβαίνει την Ιερά Οδό προς τον Κηφισό. Άρχισαν να γράφονται οι τράπεζες με σπρέυ και να μπλοκάρονται τα ΑΤΜ. Η πορεία κινήθηκε με παλμό προς το αστυνομικό τμήμα επί της Προύσσης. Εκεί υπήρχαν δύο διμοιρίες. Η πορεία επιτέθηκε στους μπάτσους με πέτρες και συντεταγμένα επεστρεψε προς τον σταθμό του μετρό. Όλες οι τράπεζες μέχρι τον σταθμό σπάστηκαν μαζί με τις κάμερές τους και γέμισαν συνθήματα. Όταν ανεβήκαμε στην πλατεία Εσταυρωμένου οι διμοιρίες που ακολουθούσαν έκαναν μια επιθετική κίνηση για να απωθήσουν τον κόσμο από την πλατεία και να προστατέψουν τόσο το δημοτικό χριστουγεννιάτικο "καραβάκι" από τα συνθήματα που γράφονταν για τον Αλέξανδρο πάνω του όσο και τις εγκαταστάσεις του μετρό.
Εκείνο που πρέπει να σημειώσουμε καλά είναι ο κόσμος στους δρόμους που όχι μόνο δεν "αγριεύτηκε" αλλά χειροκροτούσε τις επιθέσεις στις τράπεζες. Έχουμε μιλήσει επανειλημμένως για τον κόσμο στο Αιγάλεω και κάθε φορά επιβεβαιώνεται μια συνειδητή υστέρηση και ένα ταξικό φίλτρο που χαρακτηρίζει την περιοχή σε σχέση με την κρατική τρομοκρατία και την κυρίαρχη προπαγάνδα .

Τίποτε πια δεν είναι όπως πριν
Τίποτε δεν τελείωσε
Όλα συνεχίζονται

Συγκέντρωση Παρασκευή 19/12 στις 6μμ

Η Πρωτοβουλία Αναρχικών Αιγάλεω για όλα όσα έχουν συμβεί τις τελυεταίες μέρες καλεί σε συγκέντρωση στην πλατεία Ελευθερίας (Ιερά Οδός και Θηβών) την Παρασκευή 19/12/08 στις 6μμ.

Κάτι συμβαίνει στο Αιγάλεω

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ…

… έναν 15χρονο το Σάββατο 6/12 στο κέντρο της Αθήνας γιατί ένα ένστολο καθίκι πάτησε τη σκανδάλη

… δύο λέξεις, όπως ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ και ΟΡΓΗ όταν τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης μεταδίδουν τη μοναδική αλήθεια τους μετατρέποντας χιλιάδες οργισμένους σε πενήντα κουκουλοφόρους, τους φασίστες σε αγανακτισμένους πολίτες, τους ZARA, GLOU, INTERSPORT σε μεροκαματιάρηδες

…τους τρεις «σωματοφύλακες» της ανθρωπιάς μας : ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ- ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ όταν η καθεστωτική αριστερά μιλάει για ξένα κέντρα επιχειρήσεων και πράκτορες μυστικών υπηρεσιών

…δεκάδες εργαζόμενους στα Ναυπηγεία, στα εργοστάσια, στα εργοτάξια και σε όλα τα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς

…εκατοντάδες μετανάστες/ριες στα σύνορα, στις θάλασσες, στα υπόγεια μαγαζιών, στις ουρές στο Μεταγωγών της Πέτρου Ράλλη ενώ παράλληλα βασανίζοντα τόσοι άλλοι κρατούμενοι στα κλουβιά της δημοκρατίας

…χιλιάδες πιθανά διαφορετικές ζωές που θα μπορούσαν να βιωθούν χωρίς τα δάνεια, το άγχος, την κατάθλιψη, το συνεχές τρέξιμο, τις κοινωνικές προσταγές

…εκατομμύρια όνειρα κάθε ηλικίας για ένα κόσμο χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση

…ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΙΓΑΛΕΩ ΚΑΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ

εκατομμύρια σκουπίδια κάηκαν στα οδοφράγματα των μαθητών

χιλιάδες πέτρες απογειώθηκαν

εκατοντάδες μαθητές έκλεισαν τους κεντρικούς δρόμους και μέχρι σήμερα αρνούνται να επιστρέψουν στην άχρωμη κανονικότητα

δεκάδες συνθήματα διατάραξαν την νεκρικά ήρεμη γειτονιά μας

δύο από τα ΠΕΝΤΕ αστυνομικά τμήματα χτυπήθηκαν από «γνωστούς-αγνώστους κουκουλοφόρους» μαθητές/ριες

ΕΝΑ μήνυμα διαχέεται απ’ άκρη σ’ άκρη:

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΗΜΕΡΩΝ

Μηνύματα...

Στο Αιγάλεω... Στην Ελλάδα... Στην Ευρώπη... Παντού...

Παγκοσμιοποίηση της αντίστασης και της αλληλεγγύης...




Τις ιδέες σας στο μέιλ της Πρωτοβουλίας.

Όλα συνεχίζονται...

Δυό λόγια...

Το Αιγάλεω είναι μουδιασμένο. Τις νύχτες τα τμήματα είναι θωρακισμένα και ασφαλίτες βολτάρουν συνεχώς στα στενά. Ζημιές δεν υπάρχουν, οι γειτονιές δεν έχουν χάσει κανένα φούρνο, κανένα μανάβικο, κανένα ραφτάδικο, κανένα περίπτερο. Οι μεροκαματιάρηδες μικροϊδιοκτήτες και εμποράκοι δεν έχουν αντιμετωπίσει καμία πραγματική απειλή. Ωστόσο, η κυρίαρχη προπαγάνδα που προσπαθεί να συμψηφίσει την ωμή δολοφονία του Αλέξη με άψυχα αντικείμενα, έχει διασπείρει μια γενικευμένη φοβία και τα εντεταλμένα ΜΜΕ έχουν ξεπεράσει σε μεγέθη πλύσης εγκεφάλου την υπόθεση των ζημιών ακόμη και τη ναζιστική προπαγάνδα του μεσοπολέμου. Γενικευμένη φοβία που προσπαθεί να αντισταθμίσει και να δημιουργήσει αναχώματα στη δίκαιη οργή ενάντια στους ένστολους δολοφόνους , ενάντια στην Δημοκρατία της αστυνομικής βίας, της περιστολής των κοινωνικών ελευθεριών, των κοινωνικών ανισοτήτων και της ωμής εκμετάλλευσης. Ενάντια στους κουστουμάτους λεηλάτες που κάνουν πλιάτσικο όχι μόνο σε στυλ Βατοπεδίου πάνω στην δημόσια περιουσία, αλλά πάνω στις ζωές μας. Και είναι αυτοί οι ίδιοι που μιλάνε για ζημιές και προσπαθούν να ταυτίσουν το πλιάτσικο με τους φτωχοδιάβολους.
Η δολοφονία του Αλέξη έχει ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου ενάντια στις δομές του Συστήματος. Η κρίση βαθαίνει γιατί δεν υπάρχουν εργαλεία από τη μεριά των κυρίαρχων. Είχαν πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη στη λειτουργία των μηχανισμών παραγωγής κοινωνικής συναίνεσης για να ασχοληθούν με την οποιαδήποτε αμφισβήτησή τους. Και τώρα;
Εισπράττουν τα επίχειρα της αλαζονείας τους...

Αυτές οι ώρες είναι του Αλέξη...

Σήμερα το πρωί, περίπου 400 μαθητές από το Αιγάλεω απέκλεισαν την διασταύρωση Ιεράς Οδού και Θηβών. Φωνάζοντας "μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι" άναψαν φωτιές σε κάδους απορριμάτων και για πάνω από μισή ώρα διέκοψαν την ροή της κυκλοφορίας και στις δύο οδούς.


Αυθόρμητα, ξεκίνησε πορεία επί της Θηβών προς την διαστάυρωσή της με την Καβάλας όπου πραγματοποιήθηκε κλείσιμο τον δρόμων για περισσότερη από μία ώρα. Στήθηκαν οδοφράγματα σε όλες τις εξόδους.



Μετά από κοινή συνεννόηση δημιουργήθηκε ξανά μπλοκ το οποίο κατευθύνθηκε μέσω της Θηβών και της Ιεράς Οδού προς το Ά Αστυνομικό Τμήμα Αιγάλεω στην διασταύρωση των οδών Παπαναστασίου και Κοραή. "Το αίμα κυλάει, εκδίκηση ζητάει" φωνές και χέρια "οπλισμένα" με πέτρες, ξύλα και οργή. Στο τμήμα έγινε επίθεση με πέτρες και σπάστηκε η πρόσοψη του κτιρίου καθώς και ένα περιπολικό και δύο τζίπ των ΟΠΚΕ. Όπως ήταν φυσικό, οι μπάτσοι δεν έκαναν τίποτε άλλο εκτός από το να κοιτάζουν, μέσα από το τμήμα, τους διαδηλωτές να τους πετάνε ότι έβρισκαν μπροστά τους και να κάνουν εκκλήσεις για "ηρεμία". Ειρωνεία... Κάποιος πρέπει να τους πει ότι η οργή δεν γνωρίζει ηρεμία και ότι κάθε φορά που θα σηκώνουν τα όπλα τους για να σκοτώσουν, θα παίρνουν και την απάντηση που τους αναλογεί...


Για όσους επιζητούν ενημέρωση για όσα συμβαίνουν στους δρόμους σε σχέση με την δολοφονία του Αλέξη μπορούν να επισκεφθούν το νεόδμητο μπλογκ της κατάληψης ΑΣΟΕΕ
http://katalipsiasoee.blogspot.com

Με την ψυχή στο στόμα...

Μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του 16χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από μπάτσο, το βράδυ του Σαββάτου στα Εξάρχεια, χιλιάδες κόσμου σε όλη την Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό βρίσκεται στους δρόμους, δίνοντας στην κρατική δολοφονία την απάντηση που της αναλογεί. Πρόκειται για την έκφραση της οργής που δεν ικανοποιείται από παραιτήσεις υπουργών, δεν θεωρεί ως μόνο υπεύθυνο τον μπάτσο που πυροβόλησε αλλά βρίσκει την ουσία της στην σύγκρουση και την επίθεση. Η δολοφονία του Αλέξανδρου δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό όπως το κράτος και τα ΜΜΕ επιχειρούν να παρουσιάσουν. Είναι μια ακόμη δολοφονία που έρχεται να προστεθεί στην μακριά λίστα των νεκρών της δημοκρατίας, από τον Κουμή, την Κανελλοπούλου και τον Καλτεζά μέχρι τη 43χρονη Μαρία Κουλούρη στην Λευκίμμη της Κέρκυρας. Είναι απλά η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Γι' αυτό και οι φλεγόμενοι δρόμοι και οι σηκωμένες άσφαλτοι. Γι' αυτό και οι επιθέσεις στα τμήματα και στους ναούς της κατανάλωσης. Και είναι πολύ, μα πάρα πολύ εξοργιστικό, να μιλάνε κάποιοι για σπασμένες βιτρίνες την ώρα που κάποιοι άλλοι μιλάνε για ζωές.

[Η κυριαρχική δημαγωγία των μεμονωμένων περιστατικών έχει ήδη υπονομευτεί. Η αστυνομική βία καιρό τώρα ενδυναμώνεται από όλους τους ιδεολογικούς μηχανισμούς που επιθυμούν μιαν ανεπίστρεπτη συντηρητικοποίηση της κοινωνίας. Η δημοκρατία έχει γίνει δεξιόστροφη καθώς οι επιλογές των κυρίαρχων κινούνται προς μια ωμή επίταση της εκμετάλλευσης και του κοινωνικού ελέγχου. Ήταν ζήτημα χρόνου να χυθεί αυτό το αίμα. Ο μπάτσος που πυροβόλησε ήταν μια χαρά "οικογενειάρχης" με τρία παιδιά, με "σώας τας φρένας" αλλά με πολύ κακή εκτίμηση της πραγματικότητας. Πολύ κακή εκτίμηση της πραγματικότητας φαίνεται πως χρεώνονται και οι ιδεολογικοί μηχανισμοί που επενδύουν εδώ και καιρό την κατασταλτική στρατηγική. Αν οι απαντήσεις από μεριάς των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων δεν γονατίσουν τώρα τα σχέδια του κράτους και των μεγάλων αφεντικών για την φασιστικοποίηση της κοινωνίας τότε τα όπλα των ένστολων υπηρετών τους θα ξανασηκωθούν πιο ασύδοτα από ποτέ. Η κοινωνική απάντηση διατυπώνει ήδη την οργισμένη της αδιαλλαξία. Τέρμα τα παιχνίδια.
Οι μπάτσοι, όσο υπάρχουν, θα πρέπει να είναι γονατιστοί και με την ψυχή στο στόμα...]

Ανακοίνωση της Συνέλευσης Κατάληψης ΑΣΟΕΕ, 08.12.2008