Τετάρτη 27 Μαΐου 2009
Ιός του ανώδυνου
http://www.iospress.gr/
Για να προϊδεαστείτε, το άρθρο αυτό σχηματίζει μία άνευρη, αντιδραστική και ελλειπέστατη παρουσίαση του σκηνικού στην Π. Ράλλη, σε συνεργασία με το Ελληνικό Συμβούλιο Προσφύγων. Παρόλο που δημοσιεύονται δηλώσεις πολλών μεταναστών και παρόλο που παρουσιάζεται σε ικανοποιητικό βαθμό η όλη κοροϊδία της διαδικασίας έκδοσης ασύλου, το κείμενο δεν έχει καμία σχέση με τον τίτλο του (εννοώ ειδικότερα τη λέξη "εφιάλτης"). Φανταστείτε ότι όχι μόνο δε γίνεται καμία αναφορά στις διαμαρτυρίες, τις πορείες και τους αποκλεισμούς της Π.Ράλλη (πάει στο καλό, σιγά την εκπληξη θα πει κανείς...), αλλά δε γίνεται ούτε μία αναφορά στους νεκρούς και τους τραυματίες των τελευταίων μηνών, στις φυλακές, στα βασανιστήρια, στα καπρίτσια και στα στρατηγικά σχέδια διαχείρισης του πλήθους τόσο από τους μπάτσους, όσο και από το υπουργείο εσωτερικών. Οι μπάτσοι παρουσιάζονται ως δέσμιοι των "κακών πολιτικών επιλογών", με την επιβεβαίωση κιόλας από κάποιες δηλώσεις μεταναστών!!! Ενώ κάποια νούμερα που παρουσιάζονται (όπως το ότι κάθε μέρα οι μπάτσοι επιλέγουν για ραντεβού 300 άτομα) είναι ελαφρώς αμφισβητίσιμα. Τέλος, με την ίδια διαστρεβλωτική προσέγγιση παρουσιάζονται και οι κοινότητες των μεταναστών. Αυτά και άλλα πολλά θα δείτε και θα θαυμάσετε...
Με λίγα λόγια, το άρθρο είναι κατάπτυστο και αποσκοπεί στην καταγγελία της διαχείρισης του όλου ζητήματος μοναχά από τους μπάτσους και προτείνει την εμπλοκή κι άλλων φορέων/θεσμών για την επίλυση του προβλήματος της π. ράλλη.
Άδικα κουράστηκαν τα παιδιά του ρεπορτάζ. Θα μπορούσαν να πάνε κατευθείαν στο Ελληνικό Συμβούλιο Προσφύγων και να το γράψουν με την ησυχία τους εκεί όλοι μαζί...
Σάββατο 16 Μαΐου 2009
Πέτρου Ράλλη: τα αίσχη του "ευρωπαϊκού ανθρωπισμού" συνεχίζονται
Μεσημέρι, χτες, η ουρά για την κατάθεση αίτησης ασύλου στήνεται, 16 ώρες αργότερα μεταξύ χιλιάδων ανθρώπων θα επιλεχθούν λίγες δεκάδες για την αίτηση και σχεδόν κανένας από αυτούς δεν θα πάρει άσυλο.
Νύχτα, το πίσω μέρος της ουράς, Σαλαμινίας και Κηφισού, αποκλεισμένος δρόμος, χιλιάδες άνθρωποι σε έναν περίκλειστο δρόμο, αναμονή...
Χαράματα, σήμερα, φαίνεται το τελευταίο κομμάτι της ουράς, κανείς δεν γνωρίζει πόσα τέτοια μπλόκα υπάρχουν μέσα στο 1,5 χιλιόμετρο της Σαλαμινίας, οι κρίσιμες ώρες της επιλογής, δεν αφορούν αυτούς τους τελευταίους των τελευταίων
Σήμερα, πρωί, η αστυνομία έχει απωθήσει τους μετανάστες και η ένστολη συμμορία επιστρέφει στη βάση της, στη μεγαλύτερη ελληνική φυλακή μεταναστών, στο Αλλοδαπών της Π. Ράλλη, στο Αιγάλεω...
Υπάρχουν και αυτή τη φορά μαρτυρίες για ξυλοδαρμούς μεταναστών στα μέσα (και σκόπιμα μη ορατά) μπλόκα από τα παληκάρια της ΕΛΑΣ
Τρίτη 3 Μαρτίου 2009
Για την Π. Ράλλη
Κάθε σχετική πληροφόρηση λοιπόν για τις υποθέσεις αυτές θα κατατίθεται στο:
http://filoxenoi.wordpress.com
παραθέτουμε το πρώτο κείμενο της πρωτοβουλίας που απευθύνεται στους "αόρατους" της Π. Ράλλη:
ΑΣΥΛΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ
ΤΗΣ ΠΕΤΡΟΥ ΡΑΛΛΗ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
Είμαστε μια πρωτοβουλία προσφύγων, μεταναστών / τριών και αλληλέγγυων που δεν θέλουν να σιωπούν για ό,τι συμβαίνει στα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών-προσφύγων όπως και εδώ στο Αλλοδαπών στην Πέτρου Ράλλη .
Η βαρβαρότητα και η Αδικία, που επικρατούν σε αυτές τις ουρές της εξαθλίωσης, της μιζέριας και της απανθρωπιάς μας εξοργίζουν.
Κάθε άνθρωπος με αξιοπρέπεια, αισθάνεται ότι δεν μπορεί να υπάρχει για κανέναν δικαιοσύνη και ελευθερία, αν δεν υπάρχει για όλους τους ανθρώπους. Μας εξοργίζει και αυτό το παιχνίδι που έχουν στήσει η Ελλάδα και τα υπόλοιπα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που με τους πολέμους και την πολιτική τους, οδηγούν εκατομμύρια ανθρώπους από την Ασία και την Αφρική, στην προσφυγιά. Είναι τα ίδια ακριβώς κράτη, που συνεχίζουν την ίδια εγκληματική πολιτική, ενάντια στους μετανάστες και πρόσφυγες. Εδώ στο Αλλοδαπών, βλέπουμε και καταλαβαίνουμε καθαρά ποιά είναι αυτή η πολιτική. Φυλακές, εκμετάλλευση, βασανιστήρια, εξευτελισμοί και δολοφονίες. Επίσης η πολιτική αυτή, θέλει τους μετανάστες χωρισμένους μεταξύ τους, απομονωμένους από την κοινωνία , τους θέλει αόρατους ώστε ποτέ να μην μαθευτεί τι συμβαίνει εδώ.
Είμαστε εδώ για να σπάσει αυτή η σιωπή, για να μάθει όλος ο κόσμος την Αλήθεια για το τι γίνεται στο Αλλοδαπών.
ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ- ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΙ
Πιστεύουμε ότι μπορούμε να στηριχτούμε, στην Αλληλεγγύη, στην Μνήμη, στον Σεβασμό, στην κοινή επιθυμία να ζήσουμε με Αξιοπρέπεια, σε ένα κόσμο χωρίς Αδικία και Εκμετάλλευση . Αυτή είναι η δύναμη μας. Ο κοινός δρόμος μας ξεκινάει με το να συναντηθούμε, να βρούμε τρόπους να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες και να επικοινωνήσουμε. Να έρθουμε σε επαφή, να μάθουμε ο ένας από τον άλλο, χωρίς τις προκαταλήψεις που χωρίζουν τους μετανάστες- πρόσφυγες μεταξύ τους, τους ξένους και ντόπιους, τις γυναίκες και τους άνδρες.
Έτσι μπορούμε να νικήσουμε τον φόβο μαζί, να χτίσουμε τις γέφυρες που θα περπατήσουμε μαζί και να διεκδικήσουμε.
Πιστεύουμε ότι αυτός είναι ο δρόμος για να αλλάξουμε την Ζωή μας.
Πρωτοβουλία προσφύγων μεταναστών / τριών και αλληλέγγυων
Ακολουθεί μετάφραση στα αραβικά
στα ιρανικά, γλώσσα που καταλαβαίνουν και οι αφγανοί:

Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2009
Με πείσμα και επιμονή από την Π. Ράλλη
[3μμ, οδός Σαλαμινίας, αποτυπώνεται στις φωτογραφίες ο τρόπος που "στήνεται" η ουρά, ο τρόπος που "στήνονται" οι αστυνομικές δυνάμεις, με πολλά περιπολικά και τζιπ, πεζές περιπολίες σε όλη την έκταση της οδού αυτή την ώρα. Οι πρώτοι της ουράς βρίσκονται εκεί από τις 5 σήμερα τα χαράματα και, φυσικά, ακόμη κι αυτοί δεν έχουν εξασφαλίσει την προτεραιότητα για τις 6 αύριο το πρωί. Κάποια στιγμή θα εμφανιστεί κάποιος και θα διαλέξει μερικούς ανάμεσά τους με παντελώς απροσδιόριστα κριτήρια...Στην Σαλαμινίας τώρα βρίσκονται τουλάχιστον 500 μετανάστες κυρίως αφγανοί, μπαγκλαντεσιανοί και πακιστανοί. Καθώς περνάει η ώρα θα πληθαίνουν. Η ουρά θα τεμαχιστεί σε τρία ή τέσσερα κομμάτια για να ελέγχεται και να καταστέλεται καλύτερα. ]
H κατάσταση συνεχίζεται με τα ίδια απαράδεκτα, απάνθρωπα και προσβλητικά ρατσιστικά χαρακτηριστικά. Το κρύο δεν αντέχεται και οι μετανάστες κάνουν ό,τι μπορούν για να αντιμετωπίσουν τα αστυνομικά σχέδια διαχείρισης του "προβλήματος". Το πείσμα ενισχύεται από τα νιάτα μια και η συντριπτική πλειονότητα των μεταναστών είναι κάτω των 22 χρονώ. Τα όρια, ωστόσο, μεταξύ αντοχής και αγανάκτησης μέσα σε τόσο δύσκολες συνθήκες είναι πάντα ασαφή...
Η συνέλευση της Δευτέρας 16/2, συνέλευση που είχε καλεστεί μέσα από την κατάληψη στο ελληνικό συμβούλιο για τους πρόσφυγες, αποφάσισε την συστηματοποίηση της δράσης που μόνο με πεισματικό και μακρόχρονο πλάνο μπορεί να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Πρόσφυγες και μετανάστες/τριες συνέστησαν μαζί με τους αλληλέγγυους/ες την "πρωτοβουλία προσφύγων, μεταναστών/τριών και αλληλέγγυων" συγκροτώντας κάποιες αρχικές κινήσεις. Οι κατευθύνσεις είναι η αντιπληροφόρηση αρχικά γύρω από την υπόθεση της Π. Ράλλη, η αποφασιστική δράση αλλά και η σχέση και πλαισίωση της πρωτοβουλίας με μετανάστες από την ουρά της Π. Ράλλη.
Έχει ήδη συσταθεί ιστολόγιο από την πρωτοβουλία που εμπλουτίζεται για να ανοίξει από την επόμενη εβδομάδα. Βρίσκεται στο τυπογραφείο αφίσα δημοσιοποίησης της υπόθεσης σε 3.000 αντίτυπα (όποια/α θέλει να συνεισφέρει στο άπλωμα της αφίσας στην πόλη μπορεί να έρθει τη Δευτέρα 23 φλεβάρη στο Πολυτεχνείο στη συνέλευση της πρωτοβουλίας). Επιπλέον συντάσσεται ήδη κείμενο αλληλεγγύης που θα μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και πρόκειται να μοιραστεί στους μετανάστες στην ουρά της Σαλαμινίας.
Όλα συνεχίζονται. Με πείσμα και δύναμη.
Η πρωτοβουλία αποτελεί ένα πρωτόγνωρο εγχείρημα αυτοοργάνωσης, μια δύσκολη αλλά και γοητευτική πολιτική σύνθεση, ένα ακόμη "μεταδεκεμβριανό" στοίχημα, μια συγκρότηση κοινών δράσεων προσφύγων, μεταναστών και αλληλέγγυων...
Ραντεβού και πάλι τη Δευτέρα 23/2 στις 7μμ στο Πολυτεχνείο
Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2009
Διαρκής ενημέρωση από την Π. Ράλλη

[3.30 μμ: 500 περίπου μετανάστες βρίσκονται στην ουρά για να καταθέσουν αίτηση ασύλου αύριο νωρίς το πρωί.. Κάθονται "παραταγμένοι" στις άκρες του δρόμου, στο κομμάτι της Σαλαμινίας μεταξύ των οδών Αγ. Άννης και Κηφισού. Ο δρόμος δεν έχει κλείσει. 30 αστυνομικοί απωθούν με λεκτική βία και σπρωξίματα τους πρώτους της ουράς όσο πιο μακριά γίνεται από την διασταύρωση Αγ.Άννης και Σαλαμινίας, όσο πιο μακριά γίνεται δηλαδή από την πίσω είσοδο του κολαστηρίου Αλλοδαπών. 4 περιπολικά βρίσκονται διάσπαρτα επί της Σαλαμινίας επιτηρώντας τους μετανάστες]
Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2009
Απόψε, στις 7 μ.μ. στο Πολυτεχνείο η συνέλευση για τη Πέτρου Ράλλη
Σήμερα στις 7 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί στο Πολυτεχνείο η συνέλευση για το ζήτημα της "Πέτρου Ράλλη".
Η συνέλευση είχε καλεστεί από την κατάληψη του Συμβουλίου Πρσφύγων για την προηγούμενη Δευτέρα (http://anarxikoiaigaleo.blogspot.com/2009/02/8.html), αλλά αναβλήθηκε λόγω της επίθεσης που δέχτηκε το πρωί της ίδιας μέρας η πορεία για το πάρκο στη Πατησίων.
Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2009
"Π. Ράλλη": σήμερα στο Πολυτεχνείο στις 8μμ
Μετά και την δολοφονία του μπαγκλαντεσιανού μετανάστη στις αρχές του χρόνου οι αστυνομικές μανούβρες δίνουν και παίρνουν. Αυτή τη φορά ο κατασταλτικός αυτοσχεδιασμός οδηγεί την ουρά των μεταναστών που περιμένουν για να καταθέσουν τα χαρτιά για την χορήγηση ασύλου, στην άλλη μεριά της οδού Σαλαμινίας, στο κομμάτι που ξεκινά από την Αγ. Άννης και καταλήγει στον Κηφισσό. Θεωρούν ότι έτσι αποφεύγουν το θανατηρόφο ρέμα και επομένως και τα θανάσιμα παραδείγματα. Επιπλέον αποκόπτουν τη δυνατότητα των μεταναστών να προχωρήσουν σε ενδεχόμενο αποκλεισμό της Π. Ράλλη μια και δεν υπάρχει πια κανένα σημείο επαφής με την ουρά.
Μετά την κατάληψη στο ελληνικό συμβούλιο προσφύγων την περασμένη εβδομάδα, κρίθηκε απαραίτητο να συγκροτηθούν συγκεκριμένες κατευθύνσεις και δράσεις στην προοπτική υπονόμευσης της δολοφονικής μεταναστευτικής πολιτικής.
Στη βάση αυτή καλείται συζήτηση σήμερα στο Πολυτεχνείο στις 8 μμ...
[Λόγω της επίθεσης που δέχτηκαν οι συγκεντρωμένοι έξω από το Δημαρχείο της Αθήνας με αποτέλεσμα τους σοβαρούς τραυματισμούς 3 ατόμων, όπως επίσης και της αναταραχής στο λιμάνι του Πειραιά με τις εκτεταμένες συγκρούσεις μεταξύ αγροτών και αστυνομίας, η συζήτηση αναβλήθηκε για την Δευτέρα 9 Φλεβάρη στις 7μμ στο Πολυτεχνείο]
Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2009
Ομόνοια, Κυριακή 11 Γενάρη 2μμ, πορεία για τον Χουσείν
Άλλος ένας νεκρός μετανάστης στο ρέμα επί της οδού Σαλαμινίας πίσω από το στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών της Π. Ράλλη. Τα στοιχεία; Χουσείν Ζαχιντούλ Τζαχανγκίρ, 24 ετών, από το Μπαγκλαντές, ξημερώματα του Σαββάτου 3/1/2009. Όπως ακριβώς δύο μήνες πριν, στην περίπτωση της δολοφονίας του πακιστανού Μοχάμεντ, η αστυνομία στην ανακοίνωσή της αναφέρει ψευδώς ότι δεν έγιναν επεισόδια στην περιοχή για να αποσυνδέσει την οποιαδήποτε σχέση αστυνομίας και νεκρού μετανάστη. Κι όμως. Επεισόδια έγιναν, ο Χουσείν έτρεξε για να μην χτυπηθεί και συλληφθεί και σκοτώθηκε πέφτοντας μέσα στο μικρό Αχέροντα της Π. Ράλλη.Τα λόγια περισσεύουν. Η εξέγερση του Δεκέμβρη κατάδειξε τα όρια μιας Δημοκρατίας που θεσμίζει την πιο ωμή εκμετάλλευση, θωρακίζει την αστυνομική βία, γενικεύει τον κοινωνικό εξανδραποδισμό και την κουλτούρα της υποταγής, διώκει, βασανίζει, φυλακίζει, σκοτώνει όποιον και όποια δεν χωράει στο πλάνο, όποιον και όποια σηκώνει κεφάλι στις προσταγές...
Κι αν η Δημοκρατία δεν φαίνεται να πήρε το μάθημά της δεν πειράζει...Η επανάληψη είναι ο καλύτερος τρόπος εμπέδωσης.
Αύριο λοιπόν στις 2 το μεσημέρι στην πλατεία Ομονοίας διοργανώνεται συλλαλητήριο και πορεία για τον νεκρό μετανάστη από πολλές μεταναστευτικές και αριστερές οργανώσεις.
Ας ανταποκριθούμε στο αυριανό κάλεσμα.
Το "ανοιχτό στόμα" του ρέματος, σκοτεινό κι επικίνδυνο κόβει κάθετα την οδό Σαλαμινίας δίνοντας μια απατηλή αίσθηση δυνατότητας διαφυγής σε περίπτωση "απώθησης" από την αστυνομία.
Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2008
Η μισή μας καρδιά στην Π. Ράλλη βρίσκεται...
Το σχέδιο σήμερα περιελάμβανε νέους χειρισμούς. Η ουρά πολλών εκατοντάδων μεταναστών στην Σαλαμινίας είχε κοπεί στη μέση από την αστυνομία με την προτροπή προς το δεύτερο κομμάτι να φύγει γιατί δεν πρόκειται να εξυπηρετηθεί. Έχει γίνει αντιληπτό πλέον ότι το κράτος κάθε Παρασκευή "πειραματίζεται" στην προσπάθειά του να χειριστεί αυτή την δύσκολη κατάσταση.
Οι αλληλέγγυοι/ες μαζί με τους μετανάστες προχώρησαν στις 8 το βράδυ στον αποκλεισμό της Π. Ράλλη με αιχμή την απεργία πείνας των μεταναστών στα Χανιά. Το αίτημα των απεργών πείνας για "άσυλο σε όλους" δεν μπορεί παρά να συμπληρώνεται και να ενισχύεται από τους μετανάστες της μητρόπολης στο σημείο εκείνο ακριβώς όπου συντελείται το ίδιο διακύβευμα.
Αυτή τη φορά υπήρχε μεγαλύτερη δυναμική στο δρόμο και μια αποφασιστικότητα που φαίνεται να λειτουργεί αθροιστικά τόσο όσον αφορά από τη μιά πλευρά την οργή τους για την κρατική κοροϊδία και τον ρατσιστικό εξευτελισμό που υφίστανται κάθε εβδομάδα, όσο και από την αντίθετη πλευρά την εμπιστοσύνη προς τους ντόπιους αλληλέγγυους/ες. Φωτιές, οδοφράγματα, μένος.
Ο αποκλεισμός του δρόμου κρατήθηκε μέχρι τις 10 περίπου, μετά μαζεύτηκαν τα πανώ αλλά παρ' όλ' αυτά δεκάδες μετανάστες συνέχισαν τον αποκλεισμό.
Μερικές εκατοντάδες μέτρα πιο κει στην Πέτρου Ράλλη μια εφημερίδα "free press" διοργάνωνε πάρτι με την συμμετοχή των Stereo Nova που προφανώς επανασυνδέθηκαν μετά από πολλά χρόνια ίσως για αυτή τη βραδιά και μόνο. Οι διοργανωτές περίμεναν 7-10.000 κόσμο. Ορδές λοιπόν θεατών αναγκάστηκαν να περάσουν με τα πόδια ανάμεσα από τα οδοφράγματα. Η εικόνα ήταν θλιβερή...
Γύρω στις 11 οι μετανάστες άνοιξαν και πάλι το πανώ για να αποκαταστήσουν την πολιτικότητα του αποκλεισμού προσπαθώντας να περάσουν την αποφασιστικότητα των αιτημάτων τους προς τους εκατοντάδες διερχόμενους.
Μια ακόμη Παρασκευή... Η αλληλεγγύη μας είναι επίμονη. Αμέριστη. Η πληγή της Π. Ράλλη παραμένει ανοιχτή. Το μεγάλο ριζοσπαστικό διακύβευμα είναι αυτή η πληγή να χαίνει στο σώμα του Κράτους κι όχι των μεταναστών...
Οι μετανάστες φωνάζουν για "το άσυλο και τα χαρτιά" την ώρα που το περιώνυμο φιλοθεάμον κοινό των stereo nova διασχίζει αμέριμνο τα οδοφράγματα βαδίζοντας ακάθεκτο προς την περιπόθητη βραδιά...
Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2008
Από την Π. Ράλλη...
Το κρύο και η βροχή έχουν περιορίσει την παρουσία των μεταναστών στην οδό Σαλαμινίας όπου, ωστόσο, όπως φαίνεται στην φωτογραφία που τραβήχτηκε πριν λίγη ώρα, παραμένουν εκατοντάδες στην ουρά... από το πρωί...
Ελάχιστα μέτρα πιο δίπλα ακριβά αυτοκίνητα άδειαζαν καλοντυμένη πελατεία στην είσοδο παρακείμενου γνωστού "κέντρου διασκέδασης". Οι παρέες άφηναν τα κλειδιά στους παρκαδόρους, κοιτούσαν το πλήθος των μεταναστών "αινιγματικά", με μια φευγαλέα αποστροφή, έκαναν νόημα αμοιβαίας αποδοχής στους νταβάδες της πόρτας και περνούσαν γρήγορα την είσοδο.
Σε κάποιο σημείο του δρόμου οι μυρωδιές από τα ακριβά αρώματα μπλέκονταν με τους καπνούς από τις φωτιές και γινόταν ξεκάθαρο με όλες τις αισθήσεις πια ότι ο κόσμος αυτός δεν μπορεί να συνυπάρχει ειρηνικά...
Τεταμένη η κατάσταση στην Π. Ράλλη
Με δεδομένη την καινούργια αλλαγή της ημέρας "εξυπηρέτησης" των μεταναστών, το Κάτεργο της Π. Ράλλη θα ανοίξει για λίγο αύριο το πρωί τις πόρτες του προκειμένου να δεχτεί μόλις 50 μετανάστες. Την περασμένη Παρασκευή η ουρά των μεταναστών αποτελούνταν από περίπου 1000 άτομα στις 7 μμ. Σήμερα, 1000 άτομα έχουν στηθεί ήδη στην ουρά από τις 12 το μεσημέρι. Φανταστείτε ότι οι άνθρωποι αυτοί θα περιμένουν όρθιοι μέχρι αύριο το πρωί και τηρουμένων των αναλογιών θα αριθμούν 4000 άτομα, σύμφωνα με δικές τους εκτιμήσεις.
Στη 1 το μεσημέρι σήμερα καθώς η αστυνομία είδε ότι η ουρά πληθαίνει από πολύ νωρίς, επιτέθηκε τους μετανάστες για να τους απωθήσει ανοίγοντας το κεφάλι ενός και σπάζοντας το χέρι ενός άλλου. Οι τραυματίες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο και οι υπόλοιποι μετανάστες εξοργισμένοι έστησαν μια αυθόρμητη πορεία που κατευθύνθηκε προς την πλατεία Ομονοίας, στην πλατεία Κοτζιά και επέστρεψε προς το Κάτεργο από τις οδούς Σοφοκλέους, Πειραιώς και Π. Ράλλη.
Η κατάσταση είναι τεταμένη γύρω από το Κάτεργο, με τους μετανάστες να έχουν μεγαλώσει την ουρά αναμονής, να έχουν στήσει πηγαδάκια στην γύρω περιοχή και τους αστυνομικούς να έχουν ενισχύσει τα σημεία φύλαξης.
Η κατάσταση στην οδό Σαλαμινίας, η "ουρά" των μεταναστών πριν μία ώρα.

Όπως φαίνεται στον χάρτη η οδός Σαλαμινίας είναι ο διαγώνιος δρόμος που ξεκινάει από την Π. Ράλλη και καταλήγει στο πίσω μέρος του Κάτεργου όπου και "εξυπηρετούνται" οι μετανάστες. Ο δρόμος αυτός είναι που γεμίζει και θα γεμίζει από χιλιάδες μετανάστες κάθε παρασκευή βράδυ
Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2008
Π. Ράλλη: μια δομική αντίφαση και μια εκατέρωθεν όξυνση
Μετά από τα γεγονότα των δύο περασμένων εβδομάδων στην Π. Ράλλη η Δημοκρατία
δρομολογεί νέους χειρισμούς της κατάστασης. Καταρχήν κατάργησε την καθημερινή λειτουργία του Κάτεργου που εξυπηρέτησε τις τελευταίες εβδομάδες σχετικά περισσότερους μετανάστες και που εφαρμόστηκε αμέσως μετά την δολοφονία του Μοχάμεντ και τον τραυματισμό άλλων 15 πακιστανών μεταναστών. Αφού λοιπόν πέρασε η "κρίση", επανήλθε το μέτρο του Σαββάτου ως μιας και μοναδικής μέρας εξυπηρέτησης των μεταναστών ανεξαρτήτου καταγωγής. Ο κρατικός κυνισμός έκανε ένα διάλειμμα προσχηματικού ανθρωπισμού και επανήλθε ακάθεκτος στις παλιές του συνήθειες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μια τεράστια και πάλι ουρά στην οδό Σαλαμινίας που στις 8 περίπου η ώρα αποτελούνταν ήδη από 1000 άτομα.
Ο "έξυπνος χειρισμός" από μεριάς του κατασταλτικού σχεδίου ήταν προφανώς να επιτρέψει στην ουρά να συγκροτηθεί πολύ μέσα στην οδό Σαλαμινίας, γεγονός που για την αστυνομία άλλες φορές ήταν απευκταίο. Με αυτόν τον τρόπο "χωνεύτηκαν" εκατοντάδες μετανάστες στα σκοτάδια της κλειστής αυτής οδού και απομακρύνθηκαν απο την Π. Ράλλη και τον πιθανό αποκλεισμό της τις "επίμαχες ώρες" μέχρι τις 10.μ.μ. Από τη στιγμή που απετράπη η προοπτική του κλεισίματος της Π. Ράλλη, αμέσως μετά τις 10μμ εξελίχθηκε μια βίαιη απώθηση από τις διμοιρίες που "ρύθμιζαν" τη θέση της κεφαλής της ουράς. Η επιθετικότητα των μπάτσων αποτυπώθηκε σε πέντε -τουλάχιστον- τραυματίες.
Οι τρείς δέχτηκαν επιτόπου πρώτες βοήθειες. Ένας χτυπήθηκε στο κεφάλι και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο από άλλους μετανάστες. Ο πέμπτος μεταφέρθηκε από αλληλέγγυους στον Ερυθρό Σταυρό όπου διαπιστώθηκε κάκωση στον δεξιό αγκώνα.
Με δεδομένο το μήκος της ουράς και τη δύναμη της κατασταλτικής απώθησης από τους μπάτσους έγινε καταφανής η πιστοποίηση της αιτίας του θανάτου του Μοχάμεντ πρι ένα περίπου μήνα στο συγκεκριμένο σημείο. Στην φωτογραφία που ακολουθεί φαίνεται αμυδρά το ρέμα στο οποίο γκρεμίστηκε και σκοτώθηκε ο Μοχάμεντ την ώρα της καταδίωξης του πλήθους από την αστυνομία. Το ρέμα επί της Σαλαμίνίας με δεδομένη την παρουσία 3000 μεταναστών στην ουρά βρίσκεται περίπου στην μέση της. Αιτιολογεί απόλυτα μέσα στον πανικό την πτώση του Μοχάμεντ πέρα και έξω από κάθε σοφιστεία συγκάλυψης της δολοφονίας από την αστυνομία.
Η κατάσταση στην Π. Ράλλη οξύνεται εκατέρωθεν. Πρόκειται για μια δομική αντίφαση του συστήματος στην οποία κάθε απελευθερωτική αντίληψη οφείλει να βρει το πέρασμα τόσο προς την δικαίωση των επιμέρους διακυβευμάτων όσο και προς την ρηγμάτωση της κυριαρχίας.
Όλα συνεχίζονται...
Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2008
Οι "αόρατοι" στο προσκήνιο
Για μια ακόμη φορά πακιστανοί μετανάστες και αναρχικοί/αντιεξουσιαστές συναντήθηκαν στο δρόμο της αλληλεγγύης. Στις 6.30 σήμερα το απόγευμα 300 άτομα έκλεισαν την Πέτρου Ράλλη διεκδικώντας άσυλο για τους μετανάστες, "χαρτιά", μια ανθρωπινότητα στην διαδικασία που να εξυπηρετεί τους άμεσα ενδιαφερόμενους κι όχι να τους βασανίζει συστηματικά, να τους ταπεινώνει και να τους εξευτελίζει. Αυτή η ιστορία με την οδό Σαλαμινίας, έναν παράπλευρο της Π. Ράλλη στενό δρόμο όπου στήνονται κατά εκατοντάδες βουβά και "διακριτικά", χωρίς να πρέπει να ενοχλούν την ροή της πόλης, όλη τη νύχτα υποφέροντας τα πάνδεινα για το αυτονόητο, φαίνεται να έχει λήξει ανεπιστρεπτί. Οι μετανάστες δεν είναι αόρατοι. Βγαίνουν στο προσκήνιο και απαιτούν μια ελάχιστη "αποζημίωση" από αυτούς που συναίνεσαν στον ξεριζωμό τους. Κλείνουν το δρόμο. Τραγουδούν και φωνάζουν συνθήματα, γελάνε και γιορτάζουν.
Έτσι και σήμερα, για δεύτερη συνεχόμενη φορά με αρωγούς συντρόφους και συντρόφισσες αλληλέγγυους, η Π. Ράλλη αποκλείστηκε για 2 περίπου ώρες. Εν τω μεταξύ, η εμφάνιση του προέδρου της "πακιστανικής κοινότητας" και μερικών αριστερών από την "συμμαχία σταματήστε τον πόλεμο" δεν είχε άλλον σκοπό από το να "ενημερώσει" για την συγκέντρωση των οργανώσεών τους την ερχόμενη Δευτέρα το μεσημέρι στην Ομόνοια και, φυσικά, να τραβήξει για μια ακόμη φορά τον κόσμο από τον δρόμο. Ανακοινώνοντας διάφορες "υποσχέσεις" από τους κρατικούς υπάλληλους ότι θα πάρουν νούμερα προτεραιότητας για τις υποθέσεις τους δυο Σάββατα μετά από το αυριανό (επιδιώκοντας την απομαζικοποίηση των ενδεχόμενων αγωνιστικών προοπτικών και για το επόμενο Σάββατο) ο πρόεδρος πέτυχε εν μέρει να υπονομεύσει την μαζική παρουσία των πακιστανών στα οδοφράγματα.
Οι δυνάμεις καταστολής πλησίασαν τους 300 περίπου συγκεντρωμένους σε απόσταση αναπνοής. Όλοι ετοιμάστηκαν για μια σύγκρουση που με δεδομένη την περιορισμένη της προοπτική μετατράπηκε σε δυναμική πορεία με πολύ παλμό, νεύρο και ζωντάνια. Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στα σκοτάδια της Πέτρου Ράλλη ως μια βεντέτα αστυνομίας, μεταναστών και αλληλέγγυων. Τα "επεισόδια" που προσδοκούν οι ιδεολογικοί μηχανισμοί της κυριαρχίας δεν θα γίνουν στο πεδίο που βολεύει κάθε φορά την προπαγάνδα συκοφάντησης και διαστρέβλωσης. Το πρόβλημα ανήκει στην πόλη, στο φως των καθημερινών συναντήσεων, στο πεδίο που περιφρουρείται η πιο αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα, το κάλεσμα για αλληλεγγύη, για συμπαράσταση, το στοίχημα της εκτροπής από τις συμβάσεις της υποταγής. Οι πακιστανοί κρατώντας ξύλα και πέτρες σε όλη τη διάρκεια της πορείας έστελναν προς κάθε κατεύθυνση το μήνυμα ότι δεν ανέχονται άλλο αυτήν την κατάσταση. Η πορεία μάζεψε κι άλλον κόσμο και κατευθύνθηκε με δύναμη προς το Θησείο για να σπάσει η ασυλία της μαζικής διασκέδασης από τους "αόρατους", από τους "παρείσακτους" και τους αλληλέγγυους. Η παρουσία της αστυνομίας ήταν ενοχλητική χωρίς, ωστόσο, να περάσει το όριο εκείνο που θα πυροδοτούσε το χάος μέσα στη πυκνή μάζα της αγοραίας ξενοιασιάς.
Η θαυμάσια αυτή συνάντηση τελείωσε στο σταθμό του μετρό στο Θησείο. Η πορεία διαλύθηκε. Όχι όμως και οι προοπτικές της.
Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2008
Το κάτεργο της Π. Ράλλη...
...πρώτη φορά αναγκάστηκε να ανοίξει τις πόρτες του σε έγκλειστους για να απελευθερωθούν από διαδηλωτές
...πρώτη φορά έπνιξαν τους τοίχους του με τόσα συνθήματα
...πρώτη φορά ένιωσε τόσο κοντά στο αυτί του την ανάσα όσων απειλεί
δεν πειράζει, για όλα υπάρχει η πρώτη φορά
και είναι η αρχή
Για τα γεγονότα στην Π. Ράλλη
Στη συνέχεια απλώθηκαν στην Πέτρου Ράλλη για να μοιράσουν κείμενο στα ελληνικά, αγγλικά και πακιστανικά σχετικό με την κρατική δολοφονία:
Άλλος ένας νεκρός στον πόλεμο κατά των προσφύγων και των μεταναστών, στον πόλεμο κατά των πληβείων.
Το προηγούμενο Σάββατο σε αυτούς εδώ τους δρόμους ο Μοχάμεντ δολοφονήθηκε και 15 άνθρωποι πήγαν στο νοσοκομείο κατά τη διάρκεια κυνηγητού και ξυλοδαρμών από την ελληνική αστυνομία. Όσο κι αν επιμένει η αστυνομία για το αντίθετο όλα αυτά δεν έγιναν τυχαία. Η αλήθεια είναι ότι ο Μοχάμεντ, οι 15 τραυματισμένοι μετανάστες, οι εκατοντάδες μετανάστες που πνίγονται και σκοτώνονται στα σύνορα της Ελλάδας, όλοι όσοι φυλακίζονται και βασανίζονται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας είναι θύματα ενός και του ίδιου πολέμου. Του στρατιωτικού και οικονομικού πολέμου που έχουν κηρύξει τα πιο αιμοβόρα ισχυρά κράτη ενάντια στους πληθυσμούς της Μέσης Ανατολής , της Κεντρικής Ασίας και της Αφρικής.
Μπορεί οι εχθροπραξίες και η λεηλασία να εξελίσσονται στην Μέση Ανατολή την Κεντρική Ασία και την Αφρική αλλά οι νεκροί, οι τραυματίες και οι απόκληροι αυτού του πολέμου φτάνουν ως τις «ανεπτυγμένες χώρες» σπρωγμένοι από τη "μοίρα" της προσφυγιάς. Όμως, τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά δεν αφήνουν τίποτε να περάσει ανεκμετάλλευτο. Οργανώνονται όλο και περισσότερο για να εκμεταλλευτούν εντατικότερα τους ξεριζωμένους -από την πόλεμο ή την αφαίμαξη- πληβείους και στις λεγόμενες «χώρες υποδοχής». Δεν δίνουν άσυλο και δυσκολεύουν τις διαδικασίες έκδοσης και ανανέωσης χαρτιών για να κρατούν τους μετανάστες στην παρανομία κι έτσι στο έλεος των αφεντικών στα εργοστάσια και τα χωράφια, στο έλεος της αστυνομίας να τους πιάνει και να τους απελαύνει ανά πάσα στιγμή.
Ας μην νομίζουν όμως πρόσφυγες και μετανάστες ότι ο πόλεμος αυτός δεν ενδιαφέρει ούτε και αφορά τους ντόπιους καταπιεσμένους. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι οι πολιτικές καταστολής και υποδούλωσης που εφαρμόζονται στους μετανάστες δεν αργούν να εφαρμοστούν και στους ντόπιους εργάτες, άνεργους, φτωχούς κι αποκλεισμένους.
Σε αυτόν τον πόλεμο δεν μπορεί να σταθεί ο καθένας μόνος του απέναντι στην Εξουσία. Ας σταθούμε όλοι μαζί ο ένας δίπλα στον άλλο χωρίς πλαστούς διαχωρισμούς σε έλληνες και ξένους.
Σε αυτόν τον πόλεμο η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας.
Το ενδιαφέρον από μεριάς πακιστανών μεταναστών για το κείμενο ήταν αναμενόμενο. Μετά από λίγη ώρα μετακινηθήκαμε από την πλατεία όπου είχε εξελιχθεί η συγκέντρωση και στηθήκαμε μπροστά ακριβώς από το κάτεργο φωνάζοντας συνθήματα αλληλεγγύης στους έγκλειστους μετανάστες.
Η Π. Ράλλη έκλεισε. Τα συνθήματα δυνάμωσαν, οι γλώσσες πλήθυναν και η ανταπόκριση από τους έγκλειστους ήταν συγκινητική.
Οι μετανάστες μας ενημέρωσαν για την κατάσταση που είχε προηγηθεί την προηγούμενη νύχτα και που εμείς δεν γνωρίζαμε. Και πάλι ξυλοδαρμοί και συλλήψεις με μια δημοκρατία να συνεχίζει ακάθεκτη τις αιματηρές της συνήθειες θεωρώντας, προφανώς, ότι η δολοφονία και οι τραυματισμοί δυο μόλις εβδομάδων πριν είχαν χωνευτεί κοινωνικά. Το έμπρακτο περιεχόμενο της μεγάλης πλέον και απειλητικής συγκέντρωσης διαμόρφωσε τις αιχμές της. Να αφεθούν ελεύθεροι επί τόπου οι 2 συλληφθέντες της προηγούμενης νύχτας και να δοθεί σειρά προτεραιότητας σε όλους τους παρευρισκόμενους πακιστανούς μετανάστες προκειμένου να τακτοποιήσουν τα χαρτιά τους.
Μετά από περίπου 2 ώρες, στις 12 και κάτι απελευθερώθηκαν οι δύο συλληφθέντες. Τα σημάδια στα σώματά τους εμφανή. Αδιάψευστα δείγματα "ειλικρινούς φιλοξενίας" ευρωπαϊκού επιπέδου με την βαρβαρότητα να ποτίζει το ψέμα της κυρίαρχης "δυτικής" αστικής αξίωσης της ζωής.
Δεν άργησαν να φανούν βέβαια ο "πρόεδρος" και τα "κανάλια". Ο μεν Τζ. Ασλάμ ζήτησε φυσικά αμέσως να ανοίξει ο δρόμος και μετά την άρνηση των παρευρισκομένων πακιστανών να υπακούσουν κατάφερε μετά από πολύωρη διαπραγμάτευση να εκτονώσει την κατάσταση μεταφέροντας τον διάλογό του με τους αρμοδίους την Δευτέρα. Υποσχέθηκε να αυξηθεί ο αριθμός των εξυπηρετούμενων για το άσυλο. Όσον αφορά τα "κανάλια" πήραν τα πλάνα τους, τράβηξαν τον πρόεδρο, ρώτησαν έμαθαν και πήγαν από κει που ήρθαν για να κόψουν και να ράψουν την κουρελού μιας ακόμη στρεβλής ενημέρωσης για το γεγονός.
Στη σχέση μας με τους πακιστανούς μετανάστες τίποτε δεν θα είναι όπως πριν. Σταθήκαμε μαζί κατοχυρώνοντας την πιο δυνατή σχέση με τους πιο ριζοσπαστικούς ανάμεσά τους. Προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε μια συλλογική υποδομή ώστε να αναδειχτεί η έμπρακτη σχέση αλληλεγγύης με τους μετανάστες μέσα στην συγκυρία, να συνδιαμορφώσουμε το επίδικο και η πράξη θεωρούμε ότι δικαίωσε την προσδοκία μας.
Η δημοκρατία με την πλάτη στον τοίχο...
Όλα συνεχίζονται...
