Η σωτηρία διά της Εκκλησίας και εν τη Εκκλησία. Κυριακή Ι΄ Λουκά. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Η σωτηρία διά της Εκκλησίας και εν τη Εκκλησία

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής Ι΄ Λουκά

(Εφεσ. Β΄ 14 - 22)

Σε κάθε εποχή και σε κάθε Χριστιανική γενιά, ο λόγος περί Εκκλησίας, αποτελεί ένα από τα βασικότερα κεφάλαια της όλης δογματικής διδασκαλίας και συνειδήσεως.
Δεν θα είμαστε εκτός της πραγματικότητας, εάν υποστηρίζαμε ότι περισσότερο σήμερα, παρά ποτέ, ο αυθεντικός εκκλησιολογικός λόγος γίνεται απολύτως αναγκαίος, και τούτο διότι οι πλέον απίθανες διδασκαλίες ακούγονται και μάλιστα από επίσημα βήματα, αν όχι και από αυτά τα ιερά θυσιαστήρια.
Το Αποστολικό Ανάγνωσμα που θα ακούσουμε στους Ναούς μας την Κυριακή, θέτει και ξεκαθαρίζει το θέμα, αφού παρομοιάζει την Εκκλησία με οικοδόμημα ισχυρό και αδιάσειστο.
Τονίζει ο Απόστολος, ότι το αγκωνάρι αυτό που βαστάζει και στηρίζει την ακλόνητη αυτή οικοδομή, είναι ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός.

Η μεγαλύτερη δυστυχία είναι το να αγνοείς πως είσαι ευτυχισμένος. Κυριακή ΙΔ' Λουκά. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

«Η μεγαλύτερη δυστυχία είναι το να αγνοείς πως είσαι ευτυχισμένος»

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής

ΙΔ' Λουκά (Εφεσ. Β' 4-10)

Ο Απόστολος Παύλος βρισκόταν δέσμιος κατά την πρώτη φυλάκισή του στη Ρώμη (62 ή 62 μ.Χ.), για την αγάπη και την δόξα του Χριστού και της Εκκλησίας Του.
Κατά την ευλογημένη του συνήθεια, αποστέλλει επιστολή στους πιστούς της Eκκλησίας της Εφέσου, όπου μεταξύ των άλλων τους αναπτύσσει την μεγάλη δογματική αλήθεια, ότι ενώ στο παρελθόν ήταν πνευματικώς νεκροί, εξ' αιτίας των αμαρτιών τους, τώρα έχουν ζωοποιηθεί από τον ίδιο τον Χριστό!
Το Αποστολικό λοιπόν ανάγνωσμα, κηρύσσει βαθύτατες αλήθειες και είναι ανάγκη να σταθούμε και να δούμε αυτή ακριβώς την ουσία του όλου θέματος. «Και όντας ημάς, νεκρούς τοις παραπτώμασι, συνεζωοποίησε τω Χριστώ» (Εφεσ. Β' 5).
Αλλά ποια είναι η νέκρωση για την οποία γίνεται λόγος; Δεν είναι, παρά ο θάνατος της ψυχής. Και όταν λέμε θάνατο της ψυχής, εννοούμε όχι βεβαίως ότι η ψυχή εκμηδενίζεται ποτέ, όπως κηρύσσουν οι πλανεμένοι αιρετικοί και άλλοι κακόδοξοι, αλλά εννοούμε τον χωρισμό της ψυχής από τον Θεό.

«Κυνηγοί του ελέους». Κυριακή ΙΓ' Λουκά. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

«Κυνηγοί του ελέους»

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής

ΙΓ΄ Λουκά. (Γαλ. ΣΤ΄ 11 - 18)

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης

Πολλές φορές στην ουράνια ατμόσφαιρα της αγίας μας Εκκλησίας, γίνεται λόγος περί του «θείου ελέους». Αυτό το «έλεος» και την «ειρήνην του Θεού», εύχεται και ο θείος Απόστολος στο ανάγνωσμα που θα ακουστεί στην ευχαριστιακή σύναξη της Κυριακής.
Βεβαίως, έχει αναπτυχθεί θεοπνεύστως στο λόγο του Θεού, ότι με τη Σταυρική θυσία του Κυρίου, καταργήθηκαν όλα εκείνα για τα οποία εκαυχώντο οι Εβραίοι. Τώρα πλέον, ο ζωοποιός του Κυρίου Σταυρός, άνοιξε μια νέα εποχή. Την εποχή της χάριτος.
Από δω και πέρα, δεν παραμένουμε στους εξωτερικούς τύπους, αλλά ζούμε την ουσία της πίστεως, αυτό το πρόσωπο του Κυρίου Ιησού Χριστού, μέσα στο Σώμα της Εκκλησίας του.
Οι πιστοί πλέον δεν αγωνιούν για το γράμμα του Μωσαϊκού Νόμου, ούτε παραμένουν στις σκιές. Η καρδιά λαχταρά το δώρο του Θεού και ο ευλογημένος αγώνας γίνεται ακριβώς για την προσέλκυση αυτού του Θείου Ελέους, όπως ακριβώς εύχεται ο Απόστολος στο πλήρωμα των πιστών.

Κραταιά ως θάνατος αγάπη. Κυριακή Θ' Λουκά. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Κραταιά ως θάνατος αγάπη

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής

Θ' Λουκά (Γαλ. Β' 16-20)

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης

Όσο κανείς βιώνει τη ζωή του Χριστού, όσο ωριμάζει μέσα στο Σώμα της Εκκλησίας, τόσο και συνειδητοποιεί ότι ο Αποστολικός λόγος είναι μια μοναδική πραγματικότητα.
Κάποιες φορές, για όσους δέχονται επιφανειακά τις εξομολογήσεις του Αποστόλου των εθνών, τα λόγια του ίσως φαίνονται συναισθηματικά ή και ποιητικά.
Δεν είναι όμως καθόλου έτσι, εκτός κι αν με τον όρο «ποίηση», θεωρήσουμε ό,τι ουσιαστικότερο μπορεί να αποτυπώσει η καρδιά που φλέγεται από την αγάπη του Χριστού. Και έτσι, δεν μιλούμε πλέον για ποίηση και στοχασμό, αλλά βίωμα και εμπειρία της χάριτος.
Δεν είναι λοιπόν λόγοι κενοί τα όσα γράφει προς τους Γαλάτες.
Είχε πράγματι νεκρωθεί ως προς τον Ιουδαϊσμό, που ο «κύκλος» του έκλεισε οριστικά, και ζούσε για το Χριστό και την Εκκλησία του!
Η φράση που υπογράφει με το αίμα της καρδιάς του «ζω δε ουκέτι εγώ, ζει δε εν εμοί Χριστός» (Γαλ. Β΄20), συμπυκνώνει και αποτυπώνει, (όσο αυτό είναι δυνατόν κατά το ανθρώπινο), την λάβα του θείου έρωτα που έκαιγε μέσα στην ύπαρξή του, και ταυτοχρόνως, την ολοκληρωτική του παράδοση στα ματωμένα χέρια του Κυρίου Του.

Ζήλος και διάκρισης. Κυριακή Η' Λουκά. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

 Ζήλος και διάκρισης

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής

Η' Λουκά (Γαλ. Α' 11 – 19)

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης

Εάν υπήρχε ένας ο οποίος μπορούσε να καυχηθεί περισσότερο όλων για το ζήλο και την εφαρμογή των πατρικών του παραδόσεων, αυτός οπωσδήποτε ήταν ο Απόστολος Παύλος.
Μελετούσε και ζούσε όσο του ήταν δυνατόν την ιστορία της φυλής του, που ήταν κυρίως η αποκάλυψη του Θεού και η καθοδήγηση του λαού Του.
Φυσικά, γνώριζε στην εντέλεια τις παραδόσεις των ραββίνων και ερμηνευτών του νόμου, και όπως γνωρίζουμε, δεν ανεχόταν καμμία παρέκκλιση από αυτές.
Εννοείται δε ότι παρά την αγαθή του διάθεση και παρά την έως λεπτομερειών εβραϊκή και φαρισαϊκή γνώση των παραδόσεων, έχανε μέσα από τη συνείδησή του την ουσία αυτής της παραδόσεως. Της παραδόσεως η οποία δεν ήταν, παρά η προετοιμασία των ανθρώπων για την προσωπική συνάντηση και σύνδεση με τον Ιησού.

Θλίψεις και πειρασμοί - Δόξα και χάρις. Κυριακή E' Λουκά. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Θλίψεις και πειρασμοί - Δόξα και χάρις

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής

E' Λουκά. (Β' Κόρ. Ια' 31-ιβ' 9)

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης

Όταν κανείς μελετά τις επιστολές του Απ. Παύλου, και μέσω αυτών ανακαλύπτει την πολύπτυχη προσωπικότητά του, εκτός των άλλων εκπλήσσεται από τις αντιθέσεις. Τις ευλογημένες αντιθέσεις που περιλαμβάνει η ζωή του και που εκτείνονται από την «υπερβολή των αποκαλύψεων», όσο και αυτόν τον «σκόλωπα τη σαρκί» (Β΄Κορ. Ιβ΄7).
Φυσικά ο Απόστολος των εθνών, πολύ σπάνια έστρεφε τον λόγο στον εαυτό του. Όταν γινόταν αυτό, υφίστατο απόλυτη πνευματική ανάγκη. Όταν δηλ. χρειαζόταν ν' αποδειχθεί η αυθεντικότητα του Αποστολικού του αξιώματος και να κατοχυρωθεί το Αποκαλυπτικό του κήρυγμα.
Αυτό ακριβώς βλέπουμε και στο Αποστολικό μας ανάγνωσμα, στο οποίο «το στόμα του Χριστού», κατόπιν δεκατεσσάρων ολοκλήρων ετών, και κρύπτοντας τον εαυτόν του κάτω από τη φράση «οίδα άνθρωπο εν Χριστώ», αποκαλύπτει αυτά τα οποία συγκλονίζουν τον κάθε πιστό που ακούει και μελετά το ιερό κείμενο.
Αναφέρει λοιπόν μεταξύ των άλλων, ότι «ηρπάγη εις τον Παράδεισον και ήκουσεν άρρητα ρήματα, ά ουκ εξόν ανθρώπω λαλήσαι» (Β' Κορ.ιβ΄4).

Ο ελεών πτωχόν δανείζει Θεώ. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Ο ελεών πτωχόν δανείζει Θεώ

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής

Ζ' Λουκά. (Β' Κορ. Θ' 6 – 11)

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης
 

Υπάρχουν άνθρωποι που κλείνουν περισσότερο προς τη θεωρία και άλλοι που αρέσκονται στην πράξη. Οι λεγόμενοι θεωρητικοί και οι πρακτικοί.
Φυσικά και τα δύο χρειάζονται και είναι αδύνατο να υπάρξει το ένα χωρίς το άλλο.
Στη σημερινό όμως Αποστολικό μας Ανάγνωσμα, βλέπουμε πως το Πνεύμα το Άγιον, διά του Αποστόλου Παύλου, μας καθοδηγεί στο πώς, ενώ γνωρίζουμε την «θεωρία» της Πίστεως, ταυτοχρόνως θα συνδυάσουμε και την πράξη της Χριστιανικής μας ζωής.
Και ομολογουμένως, δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος, από το να δείξουμε την έμπρακτη αγάπη, μέσω της ευλογημένης ελεημοσύνης.
Όχι μόνο ο λόγος του Θεού μας καθοδηγεί στην ουράνια αυτή αρετή, αλλά και δεν υπάρχει Πατέρας ή Διδάσκαλος της Εκκλησίας μας, που να μην κήρυξε ή να μην έγραψε γι' αυτή την θυγατέρα της αγάπης.

Οι καρποί του Αγίου Πνεύματος απαιτούν αγώνα. Κυριακή ΣΤ' Λουκά. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Οι καρποί του Αγίου Πνεύματος απαιτούν αγώνα

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής

ΣΤ' Λουκά. (Γαλάτας Ε' 22 – ΣΤ' 2)

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης

Ως ύμνος της πνευματικής ζωής με τα στοιχεία που την διαμορφώνουν, μπορεί να χαρακτηριστεί το Αποστολικό Ανάγνωσμα που θα ακουστεί την Κυριακή στους Ιερούς μας Ναούς.
Αλλά για να φανεί και στο σημείο αυτό η αντίθεση του κοσμικού φρονήματος με τη χριστιανική ζωή, θα εξετάσουμε να δούμε τι εννοούν οι μακράν της Εκκλησίας ως «πνευματικό άνθρωπο».
Είναι γνωστό ότι οι κύκλοι που δεν έχουν σχέση με τη ζωή του Χριστού, θεωρούν ως πνευματικούς ανθρώπους αυτούς, που έχουν να δείξουν κάποια καλλιέργεια του νου. Δηλ. τους επιστήμονες, τους συγγραφείς, τους λογοτέχνες και καλλιτέχνες και γενικώς όσους φαίνεται ότι κινούνται στο χώρο της διανόησης.
Φυσικά, υπάρχουν και αυτοί που έχουν ρίξει τόσο πολύ τον πήχη του ορθού τρόπου ζωής, ώστε στους «πνευματικούς ανθρώπους» περιλαμβάνουν και όσους, αφού δεν έχουν αφήσει τίποτε όρθιο, από ηθικής απόψεως και φυσιολογικού τρόπου ζωής, προσπαθούν να περάσουν στην κοινωνία ως αποδεκτό και δήθεν φυσιολογικό το «αισχρόν εστί και λέγειν» (Εφεσ. Ε΄12).

«Στώμεν καλώς στις επιταγές του Αγίου Πνευματος». Κυριακής Δ' Λουκά. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

«Στώμεν καλώς στις επιταγές του Αγίου Πνευματος»

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής Δ' Λουκά

Των Αγίων Πατέρων της Ζ' Οικ. Συνόδου. (Τίτου Γ' 8-15)

 Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης

Η Κυριακή αυτή είναι αφιερωμένη στην ιερά μνήμη των Αγίων Πατέρων της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου. Κάθε έτος η Κυριακή μεταξύ της 11ης και 17ης Οκτωβρίου, έχει ορισθεί να εορτάζουν οι μεγάλες αυτές μορφές της Εκκλησίας μας.
Βεβαίως, για την Ζ' Οικουμενική και το έργο της μεγάλης αυτής Συνόδου, έχουμε και άλλες φορές κάνει λόγο. Έχουμε τονίσει, ότι η δογματική διδασκαλία περί των Ιερών Εικόνων, ουσιαστικώς συνοψίζει την όλη διδασκαλία και την Ιερά Παράδοση της Εκκλησίας μας και αυτό αποτελεί μια αλήθεια η οποία βιώνεται από τους Αγίους της κάθε εποχής, οι οποίοι εκφράζουν αυθεντικώς τη συνείδηση και τη ζωή της Εκκλησίας μας.

Εμείς σήμερα θα σταθούμε στο Αποστολικό μας Ανάγνωσμα, το οποίο αποτελεί και το τελευταίο τμήμα της προς Τίτον ποιμαντικής επιστολής του Αποστόλου Παύλου.
Είναι μάλιστα πολύ συγκινητικό αυτό που γράφει στο τέλος, ο γέροντας πλέον Απόστολος, στον ποιμένα της Κρήτης, και τον καλεί να έρθει στην Νικόπολη.

Πράγματι δε, φαίνεται να συναντήθηκε εκεί ο Παύλος με τον Τίτο, όπως μπορούμε να συμπεράνουμε από την πληροφορία της Β' προς Τιμόθεον επιστολής, κεφ. Δ' στιχ. 10 κατά την οποία, όταν ο Απόστολος αντιμετώπιζε στη Ρώμη τον κίνδυνο του μαρτυρίου, ο Τίτος βρισκόταν στην Δαλματία.

Ο Χριστός ζωοποιεί και εμπνέει τους πιστούς. Κυριακή Γ' Λουκά. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Ο Χριστός ζωοποιεί και εμπνέει τους πιστούς

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής

Γ' Λουκά. (Β' Κορινθίους δ' 6 – 15)

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης

Υπάρχουν ορισμένες ψυχές που ίσως δεν έχουν συνειδητοποιήσει την Ορθόδοξη Χριστιανική πνευματικότητα στα βασικά της σημεία και νομίζουν ότι η ζωή θα περάσει δίχως νέφη και καταιγίδες.
Ότι ο βίος, αφού υπάρχει η πίστις, θα είναι ανέφελος και ότι όλα θα έρχονται όπως ακριβώς υπολογίζει ο άνθρωπος.
Όμως, η πραγματικότητα είναι διαφορετική, χωρίς βεβαίως αυτό να έρχεται σε καμμία αντίθεση με την πίστη, όπως θα δούμε.
Και πρώτα απ' όλα ας στρέψουμε το βλέμμα μας σ' Αυτόν τον Αρχηγό της πίστεώς μας και Σωτήρα μας, στον Κύριο Ιησού Χριστό.
Όλη Του η ζωή, εάν τη μελετήσουμε σωστά, θα δούμε ότι ήταν ένας Σταυρός, που η αποκορύφωσή του πραγματοποιήθηκε επάνω στο Γολγοθά. «Αντί της προκειμένης αυτώ χαράς, υπέμεινε σταυρόν» (Εβρ. ΙΒ΄ 2) και θάνατο μαρτυρικό και επονείδιστο!

Με θλίψεις και χαρές. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Με θλίψεις και χαρές

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής. Β' Λουκά

(Β' Κορινθίους Α' 21 – Β' 4)

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης

Ο Μεγάλος πατέρας και διδάσκαλος της Εκκλησίας μας, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, αρκετές φορές που αναφέρεται στον Απόστολο Παύλο, γεμάτος ιερό δέος, κηρύσσει ότι η αποστολική του καρδιά ήταν ένα ηφαίστειο που φλεγόταν από την αγάπη του Θεού και τον πόθο για τον καταρτισμό των πνευματικών του τέκνων.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη αυτής της πραγματικότητας η οποία και φαίνεται στο κλείσιμο της Αποστολικής περικοπής που θα αναγνωσθεί την Κυριακή στη λατρευτική μας σύναξη.

«Εκ γαρ πολλής θλίψεως και συνοχής καρδίας έγραψα υμίν δια πολλών δακρύων, ουχ ίνα λυπήσθε, αλλά την αγάπην ίνα γνώτε, ήν έχω περισσότέρως προς υμάς» (Β' Κορ. Β' 4).

«Μαράν αθά». Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

«Μαράν αθά»

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής

A' Λουκά (Α' Κορ. ΙΣΤ' 13-24)

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης

Η Α' προς Κορινθίους Επιστολή έφτασε στο τέλος της. Ο Απόστολος Παύλος, γεμάτος συγκίνηση, σταματά την υπαγόρευση και πιάνει ο ίδιος στα χέρια του την γραφίδα. Τους απευθύνει με μύριες καρδιακές ευχές τους εν Κυρίω ασπασμούς. «Ο ασπασμός τη εμή χειρί Παύλου»!
Από πολλά σημεία των επιστολών του διαφαίνεται η αγάπη που πλημμύριζε την καρδιά του. Αλλά και αυτή η φαινομενική απλή φράση, αποκαλύπτει την αγάπη του προς τον Θεό, αλλά και προς τους πιστούς αδελφούς του. Και φαίνεται αυτό, ακόμα, από το ότι ο Απόστολος συνιστά στους Κορινθίους να τιμούν την οικογένεια του Στεφανά και να υποτάσσονται σ' αυτή, αφού υπήρξε η πρώτη στο χώρο της Πελοπονήσου που δέχθηκε την πίστη του Χριστού και αφιερώθηκε εξ' ολοκλήρου στην διακονία των πιστών.
Μέσα δε από την απέραντη εμπειρία του στα θέματα της διοικήσεως των κατά τόπους Εκκλησιών, συνιστά στους Κορινθίους να δείχνουν υποταγή και σε κάθε ένα, ο οποίος συνεργάζεται και κοπιάζει σ' αυτό το μεγάλο έργο της εν Χριστώ διακονίας των πιστών.

Ζωή του Σταυρού ή ζωή του κόσμου; Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Ζωή του Σταυρού ή ζωή του κόσμου;

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής μετά την Ύψωσιν

(Γαλατ. Β' 16-20)

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης

Αξιωθήκαμε να εορτάσουμε την Ύψωση του Τιμίου και ζωοποιού Σταυρού. Τα βιώματα που δημιουργούνται στη θέα της Υψώσεώς Του, είναι ανέκφραστα και θα λέγαμε ότι η σιωπή κυρίως και η προσευχή γίνονται ο χώρος μέσαστον οποίο ο πιστός συνειδητοποιεί τη δύναμη του ξύλου της ζωής.

Όμως, η Εκκλησία μας, συνεχίζει στην ευλογημένη ατμόσφαιρα που σκόρπισε ο «Τετραπέρατος του Κυρίου Σταυρός» με το Αποστολικό ανάγνωσμα και πάλι από την προς Γαλάτας Επιστολή.

Ο Μεγάλος Απόστολος των Εθνών, αφού αποκάλυψε στους πιστούς τα καταχθόνια σχέδια των «κακίστων Φαρισαίων» και γενικώς του εβραϊκού συστήματος, αφού αποκάλυψε το μίσος εναντίον την Εκκλησίας, και συγκεκριμένα εναντίον του Σταυρού, συνεχίζει τώρα την θεόπνευστη
διδασκαλία του η οποία οικοδομείται επάνω στη σταυρική διδασκαλία με αποκορύφωμα τη συγκλονιστική του φράση «Χριστώ συνεσταύρωμαι»!

Η φράση αυτή αποδεικνύει και καταγγέλλει προς κάθε κατεύθυνση, ότι τώρα πλέον κυριαρχεί όχι ο νόμος της Παλαιάς, αλλά η χάρις της Καινής Διαθήκης, η οποία υπάρχει στο Σώμα του Χριστού, δηλ. την Εκκλησία.

«Δούρειος Ίππος». Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

 

  «Δούρειος Ίππος»

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής

Προ της Υψώσεως. (Γαλ. ΣΤ' 11-18)

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης

Ας έχει δόξα ο Θεός, αγαπητοί αδελφοί, διότι εκτός των άλλων, μας δίνεται η δυνατότητα και δια του γραπτού θεοπνεύστου λόγου, να πληροφορούμαστε τι ακριβώς συνέβαινε στο ξεκίνημα της ζωής τη
Εκκλησίας μας.
Είναι δε τόσο άμεσο το Αποστολικό κείμενο, που ακούμε την Κυριακή προ της Υψώσεως, ώστε αισθανόμαστε ότι βιώνουμε μαζί με τον Απόστολο Παύλο, τον αγώνα για να διατηρηθεί η πίστη ακέραιη και όπως ακριβώς την αποκάλυψε στους Αγίους Αποστόλους αυτός ο Κύριος Ιησούς Χριστός!
Το κείμενο είναι πολύ διαφωτιστικό στην ανάπτυξή του, και η ύλη του κυρίως ιστορικοεκκλησιαστική, διαφωτίζει το όλο ζήτημα.
Ας εμβαθύνουμε λοιπόν, αφού πρώτα μελετήσουμε ο καθένας ολόκληρο το ιερό κείμενο.
Είναι γνωστό ότι οι Ιουδαίοι, κατά τρόπο φανατικό, θεωρούσαν τον εαυτό τους «λαό του Θεού» και ονόμαζαν «έθνη» όλους τους άλλους λαούς, με την έννοια ότι οι λαοί αυτοί, αποξενωμένοι από τον αληθινό Θεό, θρήσκευαν στο σύνολό τους ως πολυθεϊστές και ειδωλολάτρες.
Όταν λοιπόν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου και ο κάθε άνθρωπος πλέον είχε την δυνατότητα να ενταχθεί οργανικά στο Σώμα του Χριστού, στην Εκκλησία, τότε από μέρους των Ιουδαίων προέκυψε ένα σοβαρότατο θέμα.

Η προσευχή συνέχει τον κόσμον. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Η προσευχή συνέχει τον κόσμον

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής

Ι' Ματθαίου (Α' Τιμ. β' 1-7)

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης

Ο Απόστολος των εθνών, γράφει την ποιμαντική του επιστολή στον αγαπημένο του μαθητή Τιμόθεο. Στον ποιμένα της Εφέσου.
Μεταξύ των άλλων συμβουλών του, βλέπουμε στο Αποστολικό αυτό ανάγνωσμα, να γίνεται λόγος και να δίνονται οδηγίες για την προσευχή.
Για το μεγάλο αυτό κεφάλαιο της Ορθοδόξου πνευματικής ζωής, χωρίς την οποία, είναι αδύνατον να επέλθει στον πιστό η πνευματική προκοπή.
Βεβαίως, το κεφάλαιο περί προσευχής είναι τόσο μεγάλο και πολύπτυχο, ώστε περιλαμβάνει όχι απλώς γνώσεις από βιβλία, αλλά κυρίως υπαρξιακή συμμετοχή και βιώματα ολοκλήρου ζωής αυτού που ξεκινά ν΄ανέρχεται στην προσευχητική κλίμακα.
Εκείνο πάντως που προξενεί ιδιαίτερη εντύπωση, όχι μόνο για την εποχή που το γράφει ο Απ. Παύλος, αλλά για το διάστημα ολοκλήρου του βίου της ανθρωπότητας, είναι η οδηγία και εντολή υπέρ προσευχής όλου του κόσμου γενικώτερα αλλά και αυτών που βρίσκονται στην κορυφή της εξουσίας, ειδικώτερα.
Αλλ' ας δούμε το ευαίσθητο αυτό θέμα περισσότερο αναλυτικά, και τούτο διότι τα Αποστολικά συμπεράσματα κάνουν τον πιστό να αισθάνεται ότι τον πλημμυρίζει το χρέος της αγάπης και η διάθεση της σωτηρίας για όλο τον κόσμο.

Μόνο εντός της Εκκλησίας υφίσταται η οικοδομή του Θεού! Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Μόνο εντός της Εκκλησίας υφίσταται η Οικοδομή του Θεού!

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής

Θ' Ματθαίου(Α' Κορ. Γ΄ 9-17)

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης

Η Εκκλησία της Κορίνθου αντιμετώπιζε τον μεγάλο πειρασμό των διαιρέσεων και των σχισμάτων.
Ο Απ. Παύλος ήδη τους εξήγησε και συνεχίζει στο σημερινό Αποστολικό Ανάγνωσμα να τους αναπτύσσει την ευθύνη των κηρύκων του Ευαγγελίου αλλά και αυτών των ίδιων των πιστών, για το θεμελιώδες και πρωταρχικό θέμα της ενότητας. Της ενότητας του Εκκλησιαστικού Σώματος.
Λαμβάνει παράδειγμα από την οικοδομή των κτισμάτων και το μεταφέρει εμπνεόμενος από την χάρη του Θεού αριστοτεχνικά στην πνευματική οικοδομή των ίδιων των πιστών.
Ο λόγος του είναι συγκινητικός, ρεαλιστικός και τα επιχειρήματά του ακαταμάχητα.
Ας περάσουμε όμως στη συνέχεια να δούμε την θεόπνευστη διδασκαλία που ισχύει βεβαίως όχι μόνο για τους τότε Κορινθίους, αλλά για τους πιστούς όλων των αιώνων.
Ποια, αλήθεια, είναι η Οικοδομή του Θεού;
Είμαστε όλοι εμείς οι Χριστιανοί. Κληρικοί, μοναχοί, και λαϊκοί οι οποίοι αποτελούμε τα μέλη του Σώματος του Χριστού. Όλοι εμείς, χωριστά ο καθένας αλλά και όλοι μαζί σε μια κοινότητα, σε μια ευλογημένη οικογένεια, σε ένα Σώμα με κεφαλή τον Κύριό μας Ιησού Χριστό!
Αλλά η οικοδομή αυτή πρέπει να είναι στερεά και ασάλευτη.

«Μεμέρισται ο Χριστός;». Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

«Μεμέρισται ο Χριστός;»

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής

Η' Ματθαίου. (Α' Κορ. α΄ 10-17)

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης

Με πόνο στην καρδιά ο Απόστολος Παύλος απευθύνεται στην Εκκλησία της Κορίνθου.
Στην Εκκλησία που υπήρξε καρπός των μεγάλων του αγώνων και στους κόλπους της περιελάμβανε πλήθη πιστών που ολοένα και περισσότερο αυξάνονταν.
Όμως, ένας μεγάλος πειρασμός έφερε κραδασμούς στη συνοχή του Σώματος και η έως τώρα αγαπημένοι και μονοιασμένοι πιστοί, άρχισαν να χωρίζονται σε ομάδες και παρατάξεις.
Αυτός δε είναι ο λόγος που ο Απόστολος απευθύνεται με μια θερμή παράκληση στους πιστούς της Κορίνθου, και τους αποκαλύπτει τον πόνο και την αγωνία του.
Ας παρακολουθήσουμε την σκέψη του, διότι όσα αναφέρει δεν ισχύουν για την εποχή μόνο που εγράφησαν, αλλά για την κάθε εποχή και ιδίως την δική μας που φαίνεται πως η Εκκλησία μας ταλανίζεται από παρόμοιους κινδύνους και εσωτερικούς, πλην των άλλων, πειρασμούς.
Τους παρακαλεί, όπως μελετούμε, στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να ομολογούν όλοι την ίδια πίστη και να μην έχουν μεταξύ τους σχίσματα. Να είναι όλοι εναρμονισμένοι στα ίδια φρονήματα και στην ίδια γνώμη.

Η συμπεριφορά μας έναντι των αδελφών μας. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Η συμπεριφορά μας έναντι των αδελφών μας

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής

Ζ' Ματθαίου (Ρωμ. ΙΕ΄ 1-7)

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης

Όσο ο πιστός Χριστιανός βιώνει την Πίστη που εξ΄αρχής κατέχει η Εκκλησία μας, τόσο και συνειδητοποιεί όι η ζωή του οφείλει να Χριστοποιείται μέχρι και τις τελευταίες λεπτομέρειες.
Και όσο περισσότερο μελετά τα βιβλικά κείμενα, όλο και περισσότερο κατανοεί ότι στην πνευματική ζωή και στην κοινωνία της αγάπης, δεν μπορούν κάποια πράγματα να χαρακτηρίζονται ως λεπτομέρειες, αφού ο λόγος του Θεού είναι ξεκάθαρος, ακόμα και στην ορθή αντιμετώπιση των αδύναμων αδελφών.
Αλλά ας περάσουμε στο Αποστολικό μας ανάγνωσμα το οποίο κάνει λόγο για τη συμπεριφορά που πρέπει να δείχνουμε στις διάφορες αδυναμίες και στα ασθενήματα των αδελφών.
Όσοι λοιπόν είμαστε πνευματικώς δυνατοί στην Πίστη και στις αρετές, γράφει ο Απ. Παύλος, έχουμε χρέος να είμαστε συμπαθείς και επιεικείς. Να ανέχονται δηλ. οι πιστοί με υπομονή και μακροθυμία τους αδύνατους εν Χριστώ αδελφούς, οι οποίοι, δίχως οι ίδιοι να το θέλουν, υστερούν και παρουσιάζουν στη ζωή τους μικρά ή και μεγάλα ελαττώματα. Ελαττώματα, τα οποία κουράζουν τόσο τους ίδιους, όσο και τους άλλους και μάλιστα την Εκκλησιαστική σύναξη.
Ο Απόστολος κάνει λόγο στο σημείο αυτό για τις εσφαλμένες ιδέες μερικών πιστών, ως προς τη διάκριση των τροφών, τις ημέρες και τις ποικίλες εορτές. Αυτό συνέβαινε διότι δεν υπήρχε το επίπεδο και η πνευματική ωρίμανση στις ψυχές αυτές που σκανδαλίζονταν χωρίς να υφίσταται λόγος και έτσι με τα σχόλια, τις συζητήσεις και την εν γένει συμπεριφορά τους, ενοχλούσαν τους ώριμους στην Πίστη με αποτέλεσμα να έρχεται η ταραχή, εκεί που θα έπρεπε να βασιλεύει η ειρήνη.

Τα δώρα του Θεού πηγή αγάπης και οικοδομής του σώματος της Εκκλησίας. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Τα δώρα του Θεού πηγή αγάπης και οικοδομής του σώματος της Εκκλησίας

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής

ΣΤ' Ματθαίου (Ρωμ. ΙΒ΄ 6-14)

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης

Ο Απόστολος Παύλος, στο σημερινό μας Αποστολικό ανάγνωσμα, έχει στρέψει το λόγο του στα ποικίλα χαρίσματα τα οποία αναπτύσσονται στον χώρο της λατρευτικής κοινότητας της εν Ρώμη Εκκλησίας. Ο θεόπνευστος λόγος του είναι καθοδηγητικός και εποικοδομητικός και ο θεολογικός του «λυρισμός» τόσο έντονος και ρυθμικός, που τελειώνοντας το ανάγνωσμα, αισθάνεται κανείς, πλην των άλλων, να έχει διαβάσει ένα ποίημα της Χάριτος.
Όπως λοιπόν γράφει ο θείος Απόστολος, αλλά και όπως ολόκληρη η Εκκλησία βιώνει εικοσιένα τώρα αιώνες, οι Χριστιανοί έχουμε χαρίσματα. Ποικίλα χαρίσματα τα οποία δωρίζονται «εκ του Πατρός των φώτων, για την οικοδομήν του Σώματος».
Και φυσικά, όλα τα μέλη της Εκκλησίας γνωρίζουμε, ότι οι δωρεές αυτές που αποτελούν τα Χαρίσματα, τα λαμβάνουμε «εν σπέρματι» κατά την ευλογημένη ώρα του Αγίου Βαπτίσματος και συγκεκριμένα δια του ιερού μυστηρίου του Χρίσματος, το οποίο τελείται αμέσως μετά από το Βάπτισμα.
Τονίζουμε τον όρο «εν σπέρματι», όταν λαμβάνουμε τα Χαρίσματα, διότι είναι ανάγκη, προϊόντος του χρόνου και της ενηλικιώσεως του πιστού, τα δώρα αυτά της Χάριτος να καλλιεργούνται και να αυξάνουν, αφού αυτό άλλωστε είναι και το θέλημα του Θεού, όπως ακριβώς μελετούμε και στην παραβολή των ταλάντων. (Ματθ. ΚΕ΄ 14-30).

Ραδιοφωνική συνέντευξη τοῦ Ἀρχ. Ἀρσενίου Κατερέλου γιὰ τὸν Γ. Παΐσιο & τὸν Γ. Ἰσαάκ Λιβανέζο

Ραδιοφωνική συνέντευξη τοῦ Ἀρχ. Ἀρσενίου Κατερέλου γιὰ τὸν Γ. Παΐσιο & τὸν Γ. Ἰσαάκ Λιβανέζο.

Ἡ συνέντευξη ἐδόθη στόν π. Ἰωήλ Κωνστάνταρο στόν ραδιοφωνικό σταθμό τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως Πωγωνιανῆς & Κονίτσης στίς 13 Ἰουλίου 2013.



Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)
Ἀρχείο Ἀναβάσεων 

Γιά περισσότερες ὁμιλίες τοῦ π. Ἀρσενίου Κατερέλου πατήστε στον σύνδεσμο