Π. Θεόδωρος Ζήσης. Η θεραπεία των δαιμονιζομένων των Γεργεσηνών. Πόση είναι η δύναμη του διαβόλου

Η θεραπεία των δαιμονιζομένων των Γεργεσηνών.  Πόση είναι η δύναμη του διαβόλου.

Κήρυγμα π. Θεοδώρου Ζήση, Εκφων. (20/10/2013)



Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

Πηγή αρχείου Ι. Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου

Λεγεὼν. Κυριακὴ ΣΤ΄ τοῦ Λουκᾶ. (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

 Λεγεὼν

Κυριακὴ ΣΤ΄ τοῦ Λουκᾶ (Λουκ. 8,26-39)

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ἀγαπητοί μου, ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ ἐγκατέλειψε τὴν ἀφάνεια καὶ βγῆκε σὲ δημοσία δρᾶσι, δὲν ἔμεινε σ᾿ ἕνα μέρος. Πήγαινε ἀπὸ χωριὸ σὲ χωριό, ἀπὸ πόλι σὲ πόλι, ἀπὸ ἐπαρχία σὲ ἐπαρχία. Ἐπισκεπτόμενος λοιπὸν κάθε μέρος τῆς Παλαιστίνης ἔφτασε κάποτε, ὅπως λέει τὸ Εὐαγγέλιο, καὶ στὴ χώρα τῶν Γαδαρηνῶν.
Ἡ περιοχὴ τῶν Γαδαρηνῶν ἦταν ἀνατολικὰ ἀπὸ τὴν περίφημη λίμνη τῆς Τιβεριάδος, στὴν ὄχθη της. Κατοικεῖτο δὲ ἀπὸ ἀγροίκους Ἰουδαίους, ποὺ δὲν εἶχαν ἱερὸ καὶ ὅσιο, ἀλλὰ ὁ νοῦς τους ἦταν διαρκῶς στὴν ὕλη, κατὰ τὸ σύνθημα τῶν ὑλιστῶν «Φάγωμεν καὶ πίωμεν, αὔριον γὰρ ἀποθνῄσκομεν» (Ἠσ. 22,13 = Α΄ Κορ. 15,32). Ὕλη καὶ χρῆμα. Ἦταν πολὺ φιλάργυροι.
Ἡ φιλοχρηματία τους ἔφτανε μέχρι τοῦ σημείου ὥστε, ἐνῷ ὁ μωσαϊκὸς νόμος ἀπαγορεύει τὸ χοιρινὸ κρέας, αὐτοὶ νὰ τὸν καταπατοῦν. Μέχρι σήμερα οἱ Ἑβραῖοι μένουν πιστοὶ σ᾿ αὐτό (καθὼς ἐπίσης καὶ οἱ μωαμεθανοί, διότι καὶ τὸ Κοράνιο ἀπαγορεύει τὸ χοιρινὸ κρέας).
Ἐνῷ λοιπὸν γιὰ τοὺς Ἰουδαίους τὸ χοιρινὸ κρέας ἀπαγορεύεται ἀπολύτως, ἐν τούτοις αὐτοὶ ἔβοσκαν κοπάδι ὁλόκληρο ἀπὸ χοίρους, γιὰ νὰ ἐμπορεύων ται τὸ κρέας τους καὶ νὰ κερδίζουν πουλώντας το ἀκριβά. Ἀλλὰ ἡ καταπάτησις τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ δὲν μένει χωρὶς συνέπειες.

Κυριακή ΣΤ' Λουκά. Μητροπολίτου Αντινόης Παντελεήμονος

Κυριακή ΣΤ' Λουκά

Κεφ. Η, χωρία 26 ἕως 39

Μητροπολίτου Αντινόης Παντελεήμονος

Σε μία από τις περιοδείες στα χωριά της Ιουδαίας ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός συναντά ένα άνθρωπο από το χωριό των Γεργεσηνών. Ο άνθρωπος αυτός είχε κυριευθεί προ πολλών ετών από δαιμόνια, τα οποία τον βασάνιζαν με κάθε τρόπο. Ο δαιμονισμένος βρισκόταν σε αγρία κατάσταση, αποτέλεσμα της επιρροής των δαιμόνων. Ξέσχιζε τα ρούχα του και κατοικούσε μέσα στα μνήματα των νεκρών.
Οι συγγενείς του τον έδεναν με αλυσίδες, για να μη βλάψει κανένα άνθρωπο, αλλ' εκείνος έσπαζε τα δεσμά του και οδηγείτο από τα πονηρά πνεύματα στην έρημο.
Σ' αυτή την αθλία κατάσταση συναντά ο Κύριος τον δαιμονισμένο. Αξιολύπητη και φρικτή είναι η εμφάνιση του δαιμονισμένου. Και ο Πολυεύσπλαγχνος Κύριος βαδίζει προς την έρημο για να συναντηθεί με το ταλαιπωρημένο πλάσμα Του, τον άνθρωπο.
Τον συναντά, και ανοίγει διάλογο μαζί με τα ακάθαρτα πνεύματα, τα οποία με τη θεϊκή Του εξουσία εκδιώκει και απομακρύνει.

Οι καρποί του Αγίου Πνεύματος απαιτούν αγώνα. Κυριακή ΣΤ' Λουκά. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Οι καρποί του Αγίου Πνεύματος απαιτούν αγώνα

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής

ΣΤ' Λουκά. (Γαλάτας Ε' 22 – ΣΤ' 2)

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης

Ως ύμνος της πνευματικής ζωής με τα στοιχεία που την διαμορφώνουν, μπορεί να χαρακτηριστεί το Αποστολικό Ανάγνωσμα που θα ακουστεί την Κυριακή στους Ιερούς μας Ναούς.
Αλλά για να φανεί και στο σημείο αυτό η αντίθεση του κοσμικού φρονήματος με τη χριστιανική ζωή, θα εξετάσουμε να δούμε τι εννοούν οι μακράν της Εκκλησίας ως «πνευματικό άνθρωπο».
Είναι γνωστό ότι οι κύκλοι που δεν έχουν σχέση με τη ζωή του Χριστού, θεωρούν ως πνευματικούς ανθρώπους αυτούς, που έχουν να δείξουν κάποια καλλιέργεια του νου. Δηλ. τους επιστήμονες, τους συγγραφείς, τους λογοτέχνες και καλλιτέχνες και γενικώς όσους φαίνεται ότι κινούνται στο χώρο της διανόησης.
Φυσικά, υπάρχουν και αυτοί που έχουν ρίξει τόσο πολύ τον πήχη του ορθού τρόπου ζωής, ώστε στους «πνευματικούς ανθρώπους» περιλαμβάνουν και όσους, αφού δεν έχουν αφήσει τίποτε όρθιο, από ηθικής απόψεως και φυσιολογικού τρόπου ζωής, προσπαθούν να περάσουν στην κοινωνία ως αποδεκτό και δήθεν φυσιολογικό το «αισχρόν εστί και λέγειν» (Εφεσ. Ε΄12).

Κυριακή Στ΄ Λουκᾶ

Κυριακή Στ΄ Λουκᾶ. Θεοφυλάκτου Ἀρχιεπισκόπου Βουλγαρίας

Κυριακή Στ΄ Λουκᾶ. Θεραπεία δαιμονιζομένου (–ων). (Μασώνοι-ἄθεοι-διαμονισμένοι). Ἀρχιμ. Μάρκου Μανώλη

Ὁ πόλεμος τοῦ διαβόλου. Ὁμιλία Ἀρχ. Ἀρσενίου Κατερέλου στήν Κυριακή ΣΤ΄ Λουκᾶ

Ομιλία Δημήτριου Παναγόπουλου στην Κυριακή ΣΤ΄ Λουκά

Τί εἶναι δαιμονοπληξία καί χαρακτηριστικά αὐτῆς (δ. 26'). Ὁμιλία π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου (†) στὴν Κυριακὴ ΣΤ΄ Λουκᾶ

Χάρτης καί Βράχος. (Κυριακή Κ. επιστολών).(Απόστολος Κυριακῆς Στ΄ Λουκᾶ).(†) ἐπίσκοπος Γεώργιος Παυλίδης Μητροπολίτης Νικαίας

Ἐποχὴ δαιμονικὴ - βλασφημία. Κυριακὴ ΣΤ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 8,26-39). (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Κυριακή Στ΄ Λουκά. Χριστάκης Ευσταθίου

Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς. Κυριακή ΣΤ΄ Λουκᾶ

Κυριακή ΣΤ΄ Λουκᾶ

 Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς καί ἡ ἀπόδοσή του στήν νεοελληνική.

Κατά Λουκᾶν Εὐαγγέλιο Κεφ. Η, χωρία 26 ἕως 39

26 Καὶ κατέπλευσεν εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν, ἥτις ἐστὶν ἀντίπερα τῆς Γαλιλαίας. 27 ἐξελθόντι δὲ αὐτῷ ἐπὶ τὴν γῆν ὑπήντησεν αὐτῷ ἀνήρ τις ἐκ τῆς πόλεως, ὃς εἶχε δαιμόνια ἐκ χρόνων ἱκανῶν, καὶ ἱμάτιον οὐκ ἐνεδιδύσκετο, καὶ ἐν οἰκίᾳ οὐκ ἔμενεν, ἀλλ’ ἐν τοῖς μνήμασιν.
28 ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν καὶ ἀνακράξας προσέπεσεν αὐτῷ καὶ φωνῇ μεγάλῃ εἶπε· Τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου; δέομαί σου, μή με βασανίσῃς. 29 παρήγγειλε γὰρ τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ ἐξελθεῖν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου. πολλοῖς γὰρ χρόνοις συνηρπάκει αὐτόν, καὶ ἐδεσμεῖτο ἁλύσεσι καὶ πέδαις φυλασσόμενος, καὶ διαρρήσσων τὰ δεσμὰ ἠλαύνετο ὑπὸ τοῦ δαίμονος εἰς τὰς ἐρήμους. 30 ἐπηρώτησε δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς λέγων·
Τί σοί ἐστιν ὄνομα; ὁ δὲ εἶπε· Λεγεών· ὅτι δαιμόνια πολλὰ εἰσῆλθεν εἰς αὐτόν· 31 καὶ παρεκάλει αὐτὸν ἵνα μὴ ἐπιτάξῃ αὐτοῖς εἰς τὴν ἄβυσσον ἀπελθεῖν.
32 Ἦν δὲ ἐκεῖ ἀγέλη χοίρων ἱκανῶν βοσκομένη ἐν τῷ ὄρει· καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα ἐπιτρέψῃ αὐτοῖς εἰς ἐκείνους εἰσελθεῖν· καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς. 33 ἐξελθόντα δὲ τὰ δαιμόνια ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοίρους, καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν λίμνην καὶ ἀπεπνίγη.

Χάρτης καί Βράχος. (Κυριακή Κ. επιστολών).(Απόστολος Κυριακῆς Στ΄ Λουκᾶ).(†) ἐπίσκοπος Γεώργιος Παυλίδης Μητροπολίτης Νικαίας

Χάρτης καί Βράχος 

  Κυριακή Κ. επιστολών - Απόστολος Κυριακῆς Στ΄ Λουκᾶ

(†) ἐπισκόπου Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας

 «Γνωρίζω δέ ὑμίν, ἀδελφοί, τό Εὐαγγέλιον τό εὐαγγελισθέν ὑπ’ ἐμοῦ, ὅτι οὐκ ἔστιν κατά ἄνθρωπον»
Εἶναι μία πολύ σοβαρά ὁμολογία καί δήλωσις τά λόγια αὐτά τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, ἀγαπητοί. Περιώδευεν ὁ πτερωτός Ἀπόστολος ὅλον τόν κόσμον καί ἐκάλει τούς ἀνθρώπους νά πλησιάσουν τόν Χριστόν, νά πιστεύσουν εἰς τήν νέαν θρησκείαν. Τούς ἐδίδασκε τό Εὐαγγέλιον, πού ἦτο καί ἡ βάσις τοῦ Χριστιανισμοῦ, καί ζητοῦσε τήν πιστήν ἐφαρμογήν του.
Δία νά ἔχουν, λοιπόν, ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην εἰς ὅσα τούς ἐδίδασκε, προβαίνει εἰς τήν σημερινήν, σοβαρᾶν δήλωσιν. «Θέλω, τούς λέγει, νά σᾶς γνωστοποιήσω ὅτι τό Εὐαγγέλιον τό ὁποῖον σᾶς ἐκήρυξα, δέν εἶναι ἐπινόημα ἀνθρώπου. Δέν τό παρέλαβα ἀπό ἄνθρωπον, ἀλλά κατ’ εὐθείαν δί’ ἀποκαλύψεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ».
Μεγάλη καί θεμελιώδης ἡ ἀλήθεια αὐτή, ἀδελφοί μου. Δέν εἶναι τό Εὐαγγέλιον καρπός ἀνθρωπίνης σοφίας, ὅπου νά ὑπάρχη τό ἐνδεχόμενον τῆς πλάνης. Ὁ ἴδιος ὁ Χριστός τό παρέδωκεν εἰς τούς Ἀποστόλους. Εἶναι, συνεπῶς, ἡ καθαροτέρα πηγή τῆς ἀληθείας. Εἶναι ὁ γνησιώτερος ἑρμηνευτής τοῦ Θείου θελήματος. Καλόν θά εἶναι διά τοῦτο νά μελετήσωμεν βαθύτερα τό θέμα αὐτό:

Κυριακή Στ΄ Λουκᾶ. Θεοφυλάκτου Ἀρχιεπισκόπου Βουλγαρίας

Κυριακή Στ΄ Λουκᾶ (Λουκ. η΄, 26-39)

 Θεοφυλάκτου Ἀρχιεπισκόπου Βουλγαρίας

Περὶ τοῦ Λεγεώνος, κεφάλαιον Η΄

Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς. Κυριακή ΣΤ΄ Λουκᾶ

Κυριακή ΣΤ΄ Λουκᾶ

 Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς καί ἡ ἀπόδοσή του στήν νεοελληνική.

Κατά Λουκᾶν Εὐαγγέλιο Κεφ. Η, χωρία 26 ἕως 39

26 Καὶ κατέπλευσεν εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν, ἥτις ἐστὶν ἀντίπερα τῆς Γαλιλαίας. 27 ἐξελθόντι δὲ αὐτῷ ἐπὶ τὴν γῆν ὑπήντησεν αὐτῷ ἀνήρ τις ἐκ τῆς πόλεως, ὃς εἶχε δαιμόνια ἐκ χρόνων ἱκανῶν, καὶ ἱμάτιον οὐκ ἐνεδιδύσκετο, καὶ ἐν οἰκίᾳ οὐκ ἔμενεν, ἀλλ’ ἐν τοῖς μνήμασιν.
28 ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν καὶ ἀνακράξας προσέπεσεν αὐτῷ καὶ φωνῇ μεγάλῃ εἶπε· Τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου; δέομαί σου, μή με βασανίσῃς. 29 παρήγγειλε γὰρ τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ ἐξελθεῖν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου. πολλοῖς γὰρ χρόνοις συνηρπάκει αὐτόν, καὶ ἐδεσμεῖτο ἁλύσεσι καὶ πέδαις φυλασσόμενος, καὶ διαρρήσσων τὰ δεσμὰ ἠλαύνετο ὑπὸ τοῦ δαίμονος εἰς τὰς ἐρήμους. 30 ἐπηρώτησε δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς λέγων·
Τί σοί ἐστιν ὄνομα; ὁ δὲ εἶπε· Λεγεών· ὅτι δαιμόνια πολλὰ εἰσῆλθεν εἰς αὐτόν· 31 καὶ παρεκάλει αὐτὸν ἵνα μὴ ἐπιτάξῃ αὐτοῖς εἰς τὴν ἄβυσσον ἀπελθεῖν.
32 Ἦν δὲ ἐκεῖ ἀγέλη χοίρων ἱκανῶν βοσκομένη ἐν τῷ ὄρει· καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα ἐπιτρέψῃ αὐτοῖς εἰς ἐκείνους εἰσελθεῖν· καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς. 33 ἐξελθόντα δὲ τὰ δαιμόνια ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοίρους, καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν λίμνην καὶ ἀπεπνίγη.

Κυριακή Στ΄ Λουκᾶ. Θεραπεία δαιμονιζομένου (–ων). (Μασώνοι-ἄθεοι-διαμονισμένοι). Ἀρχιμ. Μάρκου Μανώλη

Κυριακή Στ΄ Λουκᾶ. Θεραπεία δαιμονιζομένου (–ων)*

Ἀρχιμ. Μάρκου Μανώλη

Τὴν προσεχῆ Κυριακὴ θὰ ἀκούσωμεν ἀπὸ τὸ Ἅγιον Εὐαγγέλιον δι᾽ ἕνα φοβερὸ θαῦμα, ποὺ ἔκαμε ὁ Χριστός μας, τὴν θεραπεία δύο δαιμονιζομένων.
26 «Καὶ κατέπλευσεν εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν, ἥτις ἐστὶν ἀντίπερα τῆς Γαλιλαίας». Αὐτὴ ἡ χώρα τῶν Γαδαρηνῶν λέγεται καὶ χώρα τῶν Γεργεσηνῶν, Γερασηνῶν, Γαγαρηνῶν καὶ εἶχε διὰ πρωτεύουσα τὴν πολιτεία Γάδαρα, ποὺ εὑρίσκετο εἰς τὸ νότιον ἄκρον τῆς λίμνης Γεννησαρὲτ καὶ ἦτο δυνατὸν κάστρο.  Σήμερον τὴν λέγουν Οὐμ Κέϊς ἢ Μονικὲς δηλαδὴ Τελωνεῖον, ἀλλὰ δὲν εἶναι πλέον πολιτεία, ἀλλὰ χαλάσματα καὶ θεμέλια ρημαγμένα.
27 «Ἐξελθόντι δὲ αὐτῷ ἐπὶ τὴν γῆν ὑπήντησεν αὐτῷ ἀνήρ τις ἐκ τῆς πόλεως, ὃς εἶχε δαιμόνια ἐκ χρόνων ἱκανῶν, καὶ ἱμάτιον οὐκ ἐνεδιδύσκετο καὶ ἐν οἰκίᾳ οὐκ ἔμενεν, ἀλλ᾽ ἐν τοῖς μνήμασιν. 

Ἐποχὴ δαιμονικὴ - βλασφημία. Κυριακὴ ΣΤ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 8,26-39). (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Ἐποχὴ δαιμονικὴ - βλασφημία

Κυριακὴ ΣΤ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 8,26-39)

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Ἕνας ἅγιος, ἀγαπητοί μου, ἀπὸ τοὺς πιὸ μεγάλους διδασκάλους τῆς ἁγίας μας Ἐκκλησίας, ὁ ἱερὸς Αὐγουστῖνος, τοῦ ὁποίου ἀναξίως φέρω τὸ ὄνομα, εἶπε ὅτι τὸ Εὐαγγέλιο εἶνε πνευματικὸς καθρέφτης.
Ὅπως στὸν καθρέφτη βλέπουμε τὴ μορφή μας καὶ εὐπρεπιζόμαστε, ἔτσι στὸ Εὐαγγέλιο βλέπουμε ὄχι τὸν ὁρατὸ ἄνθρωπο, ἀλλὰ τὸν ἀόρατο ἑαυτό μας, τὶς κα κίες καὶ τὰ πάθη μας, γιὰ νὰ τὰ διορθώνου με. Κι ὅπως δὲν ὑπάρχει σπίτι, ἀκόμα καὶ τὸ πιὸ φτωχό, χωρὶς καθρέφτη, ἔτσι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ οἰκογένεια χωρὶς Εὐαγγέλιο.
Σήμερα λοιπὸν ἡ Ἐκκλησία ἔβαλε μπροστά μας πάλι τὸν πνευματικὸ καθρέφτη καὶ μέσα σ᾽ αὐτὸν βλέπουμε τὸν ἑαυτό μας.
–Τὸν ἑαυτό μας; θὰ πῆτε· μὰ δὲ μιλάει γιὰ μᾶς τὸ εὐαγγέλιο. Καὶ ὅμως. Ἐλᾶτε νὰ δοῦμε μὲ συντομία τί μᾶς λέει ἡ περικοπὴ καὶ πῶς σ᾽ αὐτὴν καθρεφτίζεται ὁ ἑαυτός μας.

Ὁ πόλεμος τοῦ διαβόλου. Ὁμιλία Ἀρχ. Ἀρσενίου Κατερέλου στήν Κυριακή ΣΤ΄ Λουκᾶ

Ὁ πόλεμος τοῦ διαβόλου

Ὁμιλία Ἀρχιμανδρίτου Ἀρσενίου Κατερέλου  καθηγουμένου τῆς Ι. Μονῆς Ἁγίου Νικολάου Δίβρης Φθιώτιδος στήν Κυριακήν ΣΤ΄ Λουκᾶ.

Πῶς μετασχηματίζονται οἱ δαίμονες. Σατανικοί λογισμοί. Τί ἐλεγε ὁ π. Παΐσιος στούς δαίμονες.



Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς)

Ἀρχεῖο Ἀναβάσεων

Κυριακή Στ΄ Λουκά. Χριστάκης Ευσταθίου

Κυριακή Στ΄ Λουκά

(Λουκ. η΄26-39)      (Γαλ. α΄11-19)

Χριστάκης Ευσταθίου Θεολόγος

Η αληθινή κοινωνία

«ιματισμένον και σωφρονούντα»
Ο άνθρωπο ψάχνει μετά μανίας για τη ελευθερία του, πλην όμως δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που δοκιμάζει στο βάθος μεγάλη απογοήτευση. Ο Χριστός είναι ο αληθινός ελευθερωτής του κόσμου. Ο δαιμονισμένος που παρουσιάζει η σημερινή ευαγγελική περικοπή θεραπεύθηκε μόλις συνάντησε τον Χριστό. Τον είδαμε να μεταβάλλεται ριζικά και να γίνεται νέα ύπαρξη. Από γυμνός γίνεται «ιματισμένος» και από αλλοπρόσαλλος «σωφρονών». Ζούσε πριν σε μνήματα και σε έρημους τόπους, μετά όμως επικοινωνεί και μάλιστα με τον πιο αυθεντικό τρόπο με τους συνανθρώπους του. Η επιθετικότητα και η καταστροφική μανία που τον καταλάμβαναν μεταβάλλονται σε ορμή κοινωνικότητας και σχέσης με τους γύρω του.

Η κοινωνικότητα

Η κοινωνικότητα είναι ουσιώδες γνώρισμα της ανθρώπινης φύσης, γεγονός που αναγνώρισε από την αρχή και η φιλοσοφική σκέψη. Η κοινωνικότητα που εκδηλώνει ο άνθρωπος διαφέρει εκείνης των άλλων δημιουργημάτων και κινείται σ’ ένα τελειότερο ορίζοντα. Αναπτύσσεται μάλιστα και κατακόρυφα ως θρησκευτικότητα.

Κυριακή ΣΤ. Λουκά. Ομιλία του Αγ. Γρηγορίου του Παλαμά, περί της θεραπείας του δαιμονιζομένου των Γαδαρινών.

Ομιλία του Αγίου Γρηγορίου Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης του Παλαμά, περί του: «Εξελθόντι τω Ιησού εις την γην υπήντησεν αυτώ ανήρ τις εκ της πόλεως ος είχεν δαιμόνια εκ χρόνων ικανών».

«Ο ων εκ του Θεού τα ρήματα του Θεού ακούει», λέγει ο Κύριος. Δηλαδή υπακούει στις εντολές του Θεού, και μετατρέπει τους λόγους σε έργα, ζει και πολιτεύεται κατά Χριστόν, εκτελεί το θέλημα του Ουρανίου Πατρός, και γίνεται «κληρονόμος μεν Θεού, συγκληρονόμος δε Χριστού». Όποιος όμως παρακούει τον Θεό, διαπράττει την αμαρτίαν, και επιδίδεται σ’ αυτήν αμετανοήτως.
Είναι δούλος της αμαρτίας και ουκ έστιν εκ του Θεού, αλλά εκ του πονηρού», αφού με την κακήν προαίρεση μεταπλάσσει την φύση την οποίαν έλαβεν από τον Θεόν, και την εξομοιώνει με τον πατέρα της απωλείας.
Γι’ αυτό και ο Κύριος έλεγε στους Ιουδαίους, «υμείς εκ του πατρός υμών του διαβόλου εστέ, και τας επιθυμίας αυτού θέλετε ποιείν».
Αυτού του είδους οι άνθρωποι είναι αθλιότεροι και από τους φανερά δαιμονιζομένους, έστω και αν διαφεύγουν την προσοχή των πολλών.

Πράγματι, ενώ οι δαιμονιζόμενοι κατακόπτουν τα σώματά τους και μερικές φορές βλάπτουν σωματικώς όποιους συναντούν, εκείνοι που δια των πονηρών επιθυμιών έχουν εξομοιωθεί με τον αρχέκακον εχθρό, διαφθείρουν τις ψυχές τις ιδικές τους και όσων τους συναναστρέφονται απρόσεκτα.

Ομιλία Δημήτριου Παναγόπουλου στην Κυριακή ΣΤ΄ Λουκά

Ομιλία Δημήτριου Παναγόπουλου στην Κυριακή ΣΤ΄ Λουκά

Αρχείο mp3 - Διάρκεια 00:28:28 - Μέγεθος 13,0 MB



Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)


Για περισσότερες ομιλίες στην Κυριακή ΣΤ΄ Λουκά πατήστε τον σύνδεσμο Κυριακή ΣΤ΄ Λουκά

Για να ακούσετε περισσότερες ομιλίες με τον Δημήτριο Παναγόπουλο πατήστε Δημήτριος Παναγόπουλος

Τί εἶναι δαιμονοπληξία καί χαρακτηριστικά αὐτῆς (δ. 26'). Ὁμιλία π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου (†) στὴν Κυριακὴ ΣΤ΄ Λουκᾶ

Ὁμιλία π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου στὴν Κυριακὴ ΣΤ΄ Λουκᾶ. (Λουκᾶ 8, 26-39)
«Τί εἶναι δαιμονοπληξία καί χαρακτηριστικά αὐτῆς» (δ. 26')
Πραγματοποιήθηκε στὶς 25 Ὀκτωβρίου 1981



Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς)


Τὸ ὴχητικό άρχείο είναι από το arnion.gr

Για περισσότερες ομιλίες στην Κυριακή ΣΤ΄ Λουκά πατήστε τον σύνδεσμο Κυριακή ΣΤ΄ Λουκά

Κυριακή ΣΤ΄Λουκά

Κυριακή ΣΤ΄Λουκά
Το Ευαγγέλιο της Κυριακής
η απόδοσή του στην νεοελληνική.
***
Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο
Κεφ.  8, χωρία 26 έως 39

Η θεραπεία του δαιμονιζομένου των Γαδαρηνών

Η΄. 26 Καὶ κατέπλευσεν εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν, ἥτις ἐστὶν ἀντίπερα τῆς Γαλιλαίας. 27 ἐξελθόντι δὲ αὐτῷ ἐπὶ τὴν γῆν ὑπήντησεν αὐτῷ ἀνήρ τις ἐκ τῆς πόλεως, ὃς εἶχε δαιμόνια ἐκ χρόνων ἱκανῶν, καὶ ἱμάτιον οὐκ ἐνεδιδύσκετο καὶ ἐν οἰκίᾳ οὐκ ἔμενεν, ἀλλ᾿ ἐν τοῖς μνήμασιν. 28 ἰδὼν δὲ τὸν ᾿Ιησοῦν καὶ ἀνακράξας προσέπεσεν αὐτῷ καὶ φωνῇ μεγάλῃ εἶπε· τί ἐμοὶ καὶ σοί, ᾿Ιησοῦ, υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου; δέομαί σου, μή με βασανίσῃς. 29 παρήγγειλε γὰρ τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ ἐξελθεῖν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου. πολλοῖς γὰρ χρόνοις συνηρπάκει αὐτόν, καὶ ἐδεσμεῖτο ἁλύσεσι καὶ πέδαις φυλασσόμενος, καὶ διαρρήσσων τὰ δεσμὰ ἠλαύνετο ὑπὸ τοῦ δαίμονος εἰς τὰς ἐρήμους. 30 ἐπηρώτησε δὲ αὐτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς λέγων· τί σοί ἐστιν ὄνομα; ὁ δὲ εἶπε· λεγεών· ὅτι δαιμόνια πολλὰ εἰσῆλθεν εἰς αὐτόν· 31 καὶ παρεκάλει αὐτὸν ἵνα μὴ ἐπιτάξῃ αὐτοῖς εἰς τὴν ἄβυσσον ἀπελθεῖν. 32 ἦν δὲ ἐκεῖ ἀγέλη χοίρων ἱκανῶν βοσκομένων ἐν τῷ ὄρει· καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα ἐπιτρέψῃ αὐτοῖς εἰς ἐκείνους εἰσελθεῖν· καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς. 33 ἐξελθόντα δὲ τὰ δαιμόνια ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοίρους, καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν λίμνην καὶ ἀπεπνίγη. 34 ἰδόντες δὲ οἱ βόσκοντες τὸ γεγενημένον ἔφυγον, καὶ ἀπήγγειλαν εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τοὺς ἀγρούς.

Οι δυο κόσμοι: Του Θεού και του διαβόλου. Ποια η στάση μας. Κυριακή ΣΤ΄Λουκά (Ομιλία και κείμενο) π.Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

«..Και παρεκάλουν τον Ιησούν ινα επιτρέψει αυτοίς εις εκείνους εισελθείν».
Δηλαδή, παρακαλούσαν τα δαιμόνια τον Χριστό να τους επιτρέψει να μπούνε στους χοίρους.
Η σημερινή ευαγγελική περικοπή αδελφοί μου, αναφέρεται στο πώς θεραπεύτηκε ο δαιμονισμένος και στο πού κατέληξε η λεγεώνα των δαιμόνων. Διακρίσεις και προτιμήσεις και προσωποληψίες στο Ευαγγέλιο δεν υπάρχουν. Μια και μόνο διάκρισις υπάρχει και θα υπάρχει πάντοτε. Και ρωτάτε ποια είναι αυτή; Η διάκρισις δυο κόσμων. Ο κόσμος του Θεού και ο κόσμος του διαβόλου. Δυο κόσμοι που δεν μπορούν ποτέ να συνυπάρξουν, όπως δεν μπορεί να συνυπάρξει το φως με το σκοτάδι, η αλήθεια με το ψέμα, η αρετή με την αμαρτία.
Ο Θεός είναι τρόπος και στάση ζωής, είναι η απόλυτος ευτυχία και μακαριότητα, είναι ο Παράδεισος. Ενώ ο διάβολος είναι η καταστροφή, είναι η δυστυχία, η κόλασις από τούτη τη ζωή.

Κυριακή ΣΤ΄ Λουκά. Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου.

Διάσωση του προσώπου«Ήλθον προς τον Ιησού και εύρον καθήμενον τον άνθρωπον αφ’ ού τα δαιμόνια εξεληλύθει, ιματισμένον και σωφρονούντα παρά τους πόδας του Ιησού».
Η σημερινή ευαγγελική περικοπή χαρακτηρίζεται για τη διαχρονικότητά της, αφού τα βαθύτερα μηνύματα της έχουν να κάνουν με την συνεχή προσπάθεια των δυνάμεων του κακού να προσβάλλουν τον άνθρωπο και να τον υποδουλώνουν στα σκοτεινά τους έργα.

Ακριβώς, ενσταλάζει στον άνθρωπο τη βεβαιότητα ότι ο Χριστός προσφέρει την αληθινή ελευθερία από αυτές τις δυνάμεις, εναρμονισμένη με την ισχυρή διαβεβαίωση του Αποστόλου Παύλου: «ίνα καταργήση τον το κράτος έχοντα του θανάτου, τούτ’ έστι τον διάβολον».

Κυριακὴ ΣΤ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 8,26-39) (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Ἡ ἀσέβεια τῆς βλασφημίας

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Πρέπει, ἀγαπητοί μου, νὰ σᾶς μιλήσω σήμερα. Ἀλλὰ βρίσκομαι σὲ κάποια ἀμηχανία. Τί νὰ πῶ; Νὰ ἐπαινέσω; Ἡ κολακεία πρέπει νὰ εἶνε μακριὰ ἀπὸ τὸ στόμα ἐκείνου ποὺ κηρύττει τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, ὁ ὁποῖος εἶπε ὅτι ἦρθε στὸν κόσμο γιὰ ν᾽ ἀποκαλύψῃ τὴν ἀλήθεια (βλ. Ἰω. 18,37). Νὰ ἐπαινέσω λοιπὸν ἢ νὰ ἐλέγξω; Ἡ ἀποστολή μου εἶνε νὰ μὴν κολακεύω, ἀλλὰ νὰ ἐλέγχω.

Διστάζω ὅμως· διστάζω, γιατὶ ξέρω πόσο ὁ κόσμος εἶνε δύσκολος νὰ δεχθῇ τὸν ἔλεγχο.
Ἐὰν σᾶς ἐλέγξω, ἐὰν θίξω τὰ ἐλαττώματα καὶ τὶς κακίες ποὺ ἔχετε κ᾽ ἐσεῖς ὡς ἄνθρωποι, φοβᾶμαι ὅτι θὰ πιάσετε πέτρες νὰ μὲ λιθοβολήσετε.
Ἀφοῦ λοιπὸν οὔτε νὰ κολακεύουμε ἐπιτρέπεται, οὔτε νὰ ἐπαινέσουμε μποροῦμε, οὔτε νὰ ἐλέγξουμε δέχεται ἡ ἐποχή μας, τί ὑπολείπεται σ᾿ ἐμᾶς τοὺς ἱεροκήρυκες;
Ἢ νὰ πᾶμε ὅλοι νὰ κλειστοῦμε στὸ Ἅγιον Ὄρος, ἢ νὰ κάνουμε κάτι ἄλλο· νὰ παρουσιαζώμεθα μπροστά σας καὶ νὰ κλαῖμε· μόνο τὰ δάκρυα ὑπολείπονται σ᾿ ἐμᾶς.
Καὶ ὄντως δάκρυα πολλὰ πρέπει νὰ χύσῃ σήμερα ὄχι μόνο κάθε ἱεροκήρυκας ἀλλὰ καὶ κάθε Χριστιανός· ὅποιος ἔχει μέσα του ἕνα ζώπυρο, μιὰ σπίθα, πρέπει νὰ κλάψῃ πολύ.