Ζήλος και διάκρισης
Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής
Η' Λουκά (Γαλ. Α' 11 – 19)
Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης
Εάν υπήρχε ένας ο οποίος μπορούσε να καυχηθεί περισσότερο όλων για το ζήλο και την εφαρμογή των πατρικών του παραδόσεων, αυτός οπωσδήποτε ήταν ο Απόστολος Παύλος.
Μελετούσε και ζούσε όσο του ήταν δυνατόν την ιστορία της φυλής του, που ήταν κυρίως η αποκάλυψη του Θεού και η καθοδήγηση του λαού Του.
Φυσικά, γνώριζε στην εντέλεια τις παραδόσεις των ραββίνων και ερμηνευτών του νόμου, και όπως γνωρίζουμε, δεν ανεχόταν καμμία παρέκκλιση από αυτές.
Εννοείται δε ότι παρά την αγαθή του διάθεση και παρά την έως λεπτομερειών εβραϊκή και φαρισαϊκή γνώση των παραδόσεων, έχανε μέσα από τη συνείδησή του την ουσία αυτής της παραδόσεως. Της παραδόσεως η οποία δεν ήταν, παρά η προετοιμασία των ανθρώπων για την προσωπική συνάντηση και σύνδεση με τον Ιησού.









