Το πνεύμα της εξέγερσης δεν καταστέλλεται, δεν φυλακίζεται

Παρέμβαση στην τελετή αγόρευσης του Θ. Αγγελόπουλου σε επίτιμο διδάκτορα του Π. Αιγαίου την Τετάρτη 9/12. Πριν την έναρξη της ταινίας "Η σκόνη του Χρόνου" κόσμος ανέβηκε με πανό στη σκηνή, φωνάχτηκαν συνθήματα και μοιράστηκε το παρακάτω κείμενο, σε σχέση με την πρόσφατη επίθεση του κράτους και τις εφόδους σε πολιτικούς χώρους.


Πριν ένα χρόνο, η ελληνική δημοκρατία δολοφόνησε εν ψυχρώ ένα 16χρονο παιδί. Φέτος, “δακρύζει” για το γεγονός και προσπαθεί να μας πείσει πως λυπάται. Ο θύτης αυτο-αθωώνεται και αυτο-προβάλλεται ως θεματοφύλακας της κοινωνικής μνήμης, αποπολιτικοποιεί και αφομοιώνει τα νοήματα της εξέγερσης του Δεκέμβρη, στοχοποιεί πολιτικούς χώρους και επανακαθορίζει τον εσωτερικό εχθρό.

Όπως με την Πρωτομαγιά και το Πολυτεχνείο, η δημοκρατία αγωνιά να στήσει άλλη μια εορταστική επέτειο όπου όλοι μπορούμε να είμαστε ευγνώμονες για την “ευημερία”, την τάξη, την ασφάλεια και τα δικαιώματα που εκείνη μας προσφέρει. Λαμπρές και ειρηνικές επέτειοι διαμορφωμένες από τα πάνω, ως νέο καταναλωτικό αγαθό, που προωθούν την καθημερινή ανοχή, υποταγή και σιωπή μας απέναντι σε ένα σύστημα που τρέφεται απ’ τις σάρκες μας. Ποιος δουλεύει πια 8ωρο για να γιορτάσει την πρωτομαγιά; Ποια χούντα τελείωσε το ‘73; Πόσες κρατικές δολοφονίες έγιναν μετά του Αλέξη;

Εδώ και μήνες ερχόμαστε αντιμέτωπες/οι με την κατασκευή και την προσπάθεια επιβολής μιας νέας κοινωνικής συνθήκης. Με αρωγό τα ΜΜΕ, δημιουργείται κλίμα τρομο-υστερίας, εκβιάζεται η κοινωνική συναίνεση, καμουφλάρεται η συστημική- οικονομική κρίση και οι επιπτώσεις της, μπαίνουν κάτω από το χαλί όλα και όσα
επηρεάζουν τις ζωές μας. Η νέα αυτή κοινωνική συνθήκη περιλαμβάνει επιχειρήσεις-σκούπα και κατοχή κομματιών του πολεοδομικού ιστού στις πόλεις από τις μαινόμενες ορδές του καταγέλαστου Χρυσοχοΐδη, προληπτικές προσαγωγές στο σωρό, αλλά και μαζικές εξακριβώσεις στοιχείων, συνοδεία των «απαραίτητων» τραμπουκισμών από τους νόμιμους “προστάτες”. Το κράτος ακολουθώντας το δόγμα της πρόληψης και της μηδενικής ανοχής εμπλουτίζει τα αρχεία του και στήνει μια επιχείρηση εκφοβισμού των ανθρώπων που επιλέγουν να αντισταθούν βγαίνοντας στο δρόμο.

Στις 6 Δεκέμβρη έγιναν πορείες μνήμης σε όλη τη χώρα. Πορείες που δέχτηκαν σφοδρή καταστολή, προληπτική και μη. Μέσα σε τρεις μέρες έγιναν 858 προσαγωγές και 177 συλλήψεις, επτά από τις οποίες έγιναν μέσα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ξημερώματα Σαββάτου 6/12. Καταπάτηση του ασύλου έγινε και μετά το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στις 7/12 καθώς και ρίψη χημικών στον κόσμο που ήταν συγκεντρωμένος εντός του πανεπιστημιακού χώρου.
Παρακολουθήσαμε όλοι μπάτσους της ομάδας δέλτα να πέφτουν με τις μηχανές τους πάνω σε διαδηλωτές. Έτσι νοσηλεύεται, σοβαρά τραυματισμένη, η 55χρονη Αγγελική Κουτσουμπού, γνωστή αγωνίστρια του αντιδικτατορικού αγώνα. Μπάτσος της ομάδας δέλτα πέρασε από πάνω της, την έριξε κάτω και συνέχισε να τη χτυπά με γκλομπ. Οι “κοτζαμάνηδες” του παρακράτους δεν εφορμούν πια με τρίκυκλα, δρουν μέρα μεσημέρι και είναι νόμιμοι κρατικοί υπάλληλοι, με στολές, παπάκια και εθνόσημα. Η σκόνη του χρόνου μπορεί να ξεθωριάζει τις μνήμες, φαίνεται, όμως, πως το παρόν τις κρατάει ζωντανές.

Την ίδια ώρα, οι “καθωσπρέπει” αυτού του κόσμου αποκηρύσσουν μετά βγδελυμίας τη βία, “απ’ όπου κι αν προέρχεται”. Την ίδια ώρα, επίσης, οι δυνάμεις καταστολής, για λογαριασμό του κράτους, μονοπωλούν τη χρήση της βίας καθημερινά. Και φρίττουν όταν αυτή απαντιέται. Γιατί η δικιά τους είναι η νόμιμη βία. Όπως ο τρόπος παραγωγής είναι νόμιμη βία. Όπως η εξουσία είναι νόμιμη βία. Η φυλακή είναι νόμιμη βία. Τα Κέντρα Κράτησης μεταναστών είναι νόμιμη βία. Τα δικαστήρια. Το ταμείο ανεργίας. Το χρηματιστήριο. Οι τράπεζες. Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης στις πόλεις μας. Κι όσο αυτή η νόμιμη βία θα ονομάζεται δικαιοσύνη, τόσο η δικαιοσύνη μας θα ονομάζεται βία.


Να αντισταθούμε τώρα στο χυδαίο “αντιεξουσιαστικό” κρατικό μηχανισμό
Όποιος επικροτεί τα όσα συμβαίνουν έχει σαφώς επιλέξει στρατόπεδο και θα μας βρει απέναντί του
Όποιος νομίζει ότι όλα αυτά δεν τον αφορούν
παραδίνει τη ζωή του και τις ζωές όλων μας σε χέρια δολοφόνων
Όποιος αναμασά το λόγο της κυριαρχίας θα σκέφτεται και θα ζει για πάντα ως υποτελής
Όποιος σφαλίσει τα μάτια του σ’ αυτήν την επίθεση,
θα ξυπνήσει μια μέρα σε έναν αιματοβαμμένο και έρημο κόσμο

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ «ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ» ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ
ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ


Για την επίθεση στο Κερατσίνι

Ο αυτοοργανωμένος χώρος ΡΕΣΑΛΤΟ αποτελεί ένα εγχείρημα κοινωνικής-πολιτικής-πολιτισμικής παρέμβασης, αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χαρακτήρα, με δράση στις δυτικές γειτονιές του Πειραιά. Έχει ασχοληθεί με τα ζητήματα του κοινωνικού ελέγχου, της μισθωτής σκλαβιάς, του ασφαλιστικού, της εκπαίδευσης, του ρατσισμού,
του σεξισμού, του εγκλεισμού, των ναρκωτικών, της οικολογικής καταστροφής, της αλληλεγγύης σε φυλακισμένους αγωνιστές. Πρόκειται για ένα χώρο αδιαμεσολάβητης επικοινωνίας, συναναστροφής και ανθρώπινης δημιουργίας, χωρίς ιεραρχίες και ειδικούς, μακριά από εμπορευματικές σχέσεις, θεαματικά και καταναλωτικά πρότυπα. Ένα πείραμα διασταύρωσης, γνωριμίας, συντροφικότητας και δράσης ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας.

Το Σάββατο 5 Δεκέμβρη, τρομοκρατικές κρατικές ομάδες (ΜΑΤ, ΟΠΚΕ και κάθε είδους μπάτσοι) εισέβαλαν στο χώρο του “Ρεσάλτο” με προτεταμένα όπλα, σπάζοντας πόρτες και τζάμια και συνέλαβαν 21 άτομα που βρίσκονταν μέσα οδηγώντας τα στη ΓΑΔΑ. Σε απάντηση, 42 αλληλέγγυοι αντιδρώντας στην πρωτοφανή προσπάθεια τρομοκράτησης, κατέλαβαν το δημαρχείο Κερατσινίου. Οι δυνάμεις καταστολής, και χωρίς κανένα σχετικό αίτημα από τις δημοτικές αρχές, εισέβαλαν μετά από λίγο στο Δημαρχείο, συνέλαβαν όλους τους καταληψίες και τους οδήγησαν στο Μεταγωγών στην Πέτρου Ράλλη.

Την Κυριακή οι συλληφθέντες από το Ρεσάλτο και το δημαρχείο Κερατσινίου μεταφέρθηκαν στα δικαστήρια του Πειραιά. Εκεί από την πρώτη στιγμή βρίσκονταν συγκεντρωμένοι αλληλέγγυοι που δέχτηκαν απροκάλυπτη και αναίτια επίθεση με δακρυγόνα και κρότου λάμψης από τις δυνάμεις των ΜΑΤ, κατά την άφιξη των συλληφθέντων του δημαρχείου.

Τελικά, όλοι οι συλληφθέντες αφέθηκαν ελεύθεροι. Οι 42 από το δημαρχείο με αναβολή για τις 2 Μάρτη και οι 22 συλληφθέντες του Ρεσάλτο με καταβολή υπέρογκων χρηματικών εγγυήσεων και περιοριστικούς όρους.

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ
Μετά από τα θλιβερά γεγονότα που συνέβησαν στην πόλη μας, το Δημοτικό Συμβούλιο Κερατσινίου κατά πλειοψηφία αποφάσισε:
1ον Δηλώνουμε ότι δεν ανεχόμαστε στην πόλη μας την κρατική καταστολή για πολιτικές πράξεις και ενέργειες.
2ον Καταγγέλλουμε την επίθεση της αστυνομίας στον πολιτικό χώρο ΡΕΣΑΛΤΟ του Κερατσινίου και το Δημαρχιακό Μέγαρο.
3ον Η πολιτική κίνηση ΡΕΣΑΛΤΟ λειτουργεί και δραστηριοποιείται στην πόλη μας με πολιτικές, καλλιτεχνικές, πολιτιστικές και άλλες εκδηλώσεις.
4ον Ζητάμε να αφεθούν ελεύθεροι οι 64 συλληφθέντες πολίτες που συνελήφθησαν στην πόλη μας.
5ον Δηλώνουμε ότι κανένα αδίκημα ή καταστροφή δεν συντελέστηκε στο Δημαρχιακό Μέγαρο.
6ον Η πράξη εισόδου στο Δημαρχείο των 42 συλληφθέντων για μας είναι μια καθαρά πολιτική πράξη και την αποδεχόμαστε.
7ον Καταγγέλλουμε τα ΜΜΕ που διαστρέβλωσαν και παραποίησαν τα γεγονότα συνειδητά ή από λάθος πληροφόρηση.
8ον Η Διοίκηση του Δήμου να οργανώσει συνέντευξη τύπου για να αποκαταστήσει την αλήθεια, διότι στην πόλη μας θεωρούμε θεμιτή την πολιτική πράξη.

Το σκηνικό του τρόμου ξεκίνησε να στήνεται. Με τη συνδρομή φυσικά και των μέσων μαζικής εξαπάτησης, στέκια και αυτοοργανωμένοι κοινωνικοί χώροι παρουσιάζονται ως άντρα εγκληματιών, διογκώνοντας οικιακά ευρήματα. Έτσι και το Ρεσάλτο προβάλλεται σαν εργοστάσιο κατασκευής βομβών και ορμητήριο επιθέσεων επειδή στο εσωτερικό του βρέθηκε ό,τι μπορεί η ασφάλεια να βρει και στα σπίτια μας! Οι πράξεις αλληλεγγύης στους επιτιθέμενους από το κράτος αγωνιστές ποινικοποιούνται όπως ποινικοποιείται και το αναφαίρετο δικαίωμα μας να κάνουμε χρήση των δημόσιων χώρων για συνεύρεση, προβληματισμό και αντίσταση. Η εφαρμογή της προληπτικής καταστολής και τα σαθρά κατηγορητήρια του κράτους δε μπορούν παρά να προδίδουν τον πανικό του μπροστά στην κατάρρευση του ιδεολογήματος της κοινωνικής ειρήνης.

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ
ΑΠΌΣΥΡΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ - ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
ΟΤΑΝ ΤΑ ΒΑΖΟΥΝ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΑΠΟ ΜΑΣ ΤΑ ΒΑΖΟΥΝ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΜΑΘΗΤΩΝ, ΦΟΙΤΗΤΩΝ , ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ & ΑΝΕΡΓΩΝ

Συγκεντρώσεις - Πορείες στη Μυτιλήνη

Μετά το πογκρόμ που εξαπέλυσαν οι υποτακτικοί των σοσιαλδημοκρατών “αντιεξουσιαστών” και την εισβολή στο “Ρεσάλτο” διάφορος κόσμος άρχισε να συγκεντρώνεται στην Κατάληψη στο Μπίνειο. Μετά από συνέλευση, που τέλειωσε γύρω στη μία, πάνω από 100 άτομα βγήκαμε στο δρόμο. Η πορεία γύρισε όλο το κέντρο της πόλης σπάζοντας τη σιωπή του σαββατόβραδου, μεταφέροντας το μήνυμα της αλληλεγγύης στα ανοιχτά αυτιά και ταράζοντας την ησυχία των ντόπιων πραιτόρων του κράτους που έσπευσαν να μας πλευρίσουν.

Την Κυριακή 6/12 είχε καλεστεί στις 11:00 πμ συγκέντρωση & πορεία από την Ανοιχτή Συνέλευση Φοιτητών, Μαθητών, Εργαζόμενων & Ανέργων Μυτιλήνης, μόρφωμα της περσινής εξέγερσης. Γύρω στα 150 άτομα ξεκινήσαμε από την Πλατεία Σαπφούς και πορευτήκαμε σε γειτονιές της πόλης, φωνάξαμε και γράψαμε συνθήματα, κολλήσαμε αφίσες και μοιράσαμε κείμενα πόρτα-πόρτα. Πολλοί κάτοικοι άνοιξαν τα παράθυρά τους, μερικοί χειροκροτούσαν, κάποιοι δάκρυσαν. Η πορεία κατέληξε στο Πανεπιστήμιο και ακολούθησε συνέλευση για τις επόμενες κινήσεις.

Το απόγευμα φοιτητικοί σύλλογοι και κόμματα είχαν καλέσει δεύτερη πορεία. Κάποιοι από μας συμμετείχαμε και εκεί. Έγινε ένα πέρασμα από την κεντρική αγορά και η πορεία κατέληξε έξω από την -κλειστή- Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου που φυλασσόταν από μερικούς οπκε, εξωτερικά τουλάχιστον. Μετά από αρκετό κράξιμο η μισή πορεία έφυγε, αλλά 80 περίπου άτομα κατευθύνθηκαν προς μερικούς ζητάδες και ασφαλίτες που παρακολουθούσαν από πιο μακριά. Οι ζητάδες έσπευσαν να μπουν σε προστατευόμενο χώρο του λιμανιού. Ο κόσμος τους έκραξε κάμποση ώρα, έφυγαν μερικά φρούτα και αυγά και αποχώρησε.

Το μεσημέρι της Δευτέρας είχαν καλέσει πορεία οι μαθητές της πόλης. Είχε, επίσης, καλεστεί πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο από φοιτητικούς συλλόγους. Η μία πορεία που τελικά έγινε, πέρασε από τα δικαστήρια, έξω από τα οποία οι μαθητές έκαναν καθιστική διαμαρτυρία.

Ανοιχτή Συνέλευση

Την Τρίτη 1/12/2009 στις 20:30 στο Παπαρίσβα θα γίνει συνέλευση για να αποφασίσουμε δράσεις σχετικές με τις ημέρες που έρχονται.

Επόμενη Ανοικτή Συνέλευση

Επόμενη ανοικτή συνέλευση
Κυριακη 29/11 και ώρα 17:00
στο μπίνειο

Στην προηγούμενη συνέλευση της Πέμπτης αποφασίσαμε την έκδοση νέου τεύχους "εξεγερμένων" Δεκεμβρίου...
Η καταληκτική ημερομηνία υποβολής άρθρων, κειμένων, σκέψεων ή ζωγραφιών
την τρίτη 1/12.


θεματικές που έχουν βγεί μέχρι τώρα
χρονολόγιο, υποκείμενα της εξέγερσης, στάση κομμάτων-μμε-κράτος-καταστολή, βία-αντιβια,εργατικά, υγεία.

Κάλεσμα για Ανοιχτή Συνέλευση

την ΠΕΜΠΤΗ 26/11 στις 8:00 μμ

Ανοιχτή Συνέλευση φοιτητών, μαθητών, εργαζομένων & ανέργων Μυτιλήνης

με θέμα: έκδοση νέου φύλλου εφημερίδας "Εξεγερμένα"

Συζήτηση, ιδέες, προτεραιότητες γύρω από την κύρια θεματική της εφημερίδας και το γενικότερο περιεχόμενό της. Έτοιμα κείμενα και άλλο υλικό ευπρόσδεκτα.

στην Κατάληψη στο Μπίνειο

ΝΕΑ εφημερίδα "ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΑ"

Κυκλοφορεί το νέο φύλο Σεπτέμβρης 2009

Άτακτη Έκδοση της Ανοιχτής Συνέλευσης
φοιτητών, μαθητών, εργαζόμενων & ανέργων Μυτιλήνης

Εάν κράτος & αφεντικά θέλουν να σφίξουμε το ζωνάρι, θα το σφίξουμε στο λαιμό τους!

Μπορεί να 'χουν περάσει 123 χρόνια από την εξέγερση των εργατών του Σικάγο το 1886, όμως οι κυρίαρχες εργασιακές σχέσεις εξακολουθούν να παραπέμπουν σε εργασιακό δουλεμπόριο. Τα εργατικά δικαιώματα που κατακτήθηκαν μέσα από αιματοβαμμένους αγώνες, εκφάνσεις του ταξικού πολέμου (όπως το Οκτάωρο), παίρνονται πίσω. Νέοι τρόποι εκμετάλλευσης προστίθενται στο οπλοστάσιο των ιδιοκτητών αυτού του κόσμου, με στόχο την απομύζηση, τη διάσπαση και τον αφοπλισμό των μόνων πραγματικών παραγωγών του. Χιλιάδες εργαζόμενες και εργαζόμενοι, ντόπιοι/ες και μετανάστες/ριες, δουλεύουμε υπό άθλιες συνθήκες, ανασφάλιστοι και με απλήρωτες υπερωρίες. Ακόμα και οι υποτιθέμενοι προνομιούχοι εργαζόμενοι, κατρακυλούν προς την επισφάλεια, καθώς η παροχή επιδομάτων, δώρων ή σύνταξης γίνεται όλο και πιο αμφίβολη. Ενώ η δολοφονική απληστία των αφεντικών, οδηγεί σε καθημερινά εργατικά ατυχήματα και σε απροκάλυπτες δολοφονικές επιθέσεις, όπως στην περίπτωση της Κωνσταντίνας Κούνεβα.

Επιπλέον, οι νέου τύπου επισφαλείς εργασιακές σχέσεις, τα ελαστικά ωράρια, η “μαύρη” εργασία, τα stages, η δουλειά με το κομμάτι, το καθεστώς εργολαβίας και υπενοικίασης εργαζομένων με τη συνεχή απειλή απόλυσης, περιορίζουν τη δυνατότητα συσπείρωσης των εργαζομένων και των μαζικών διεκδικήσεων. Ο καθένας τρέχει συνέχεια, ανασφαλής και μόνος του, για την επιβίωση.

Η σημερινή κρίση είναι (όπως πάντα) έκφανση της αντίφασης του καπιταλισμού∙ είναι κρίση της δυνατότητας εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης, κρίση αποδοτικής αξιοποίησής της για τις ανάγκες του συσσωρευμένου κεφαλαίου και επομένως κρίση αναπαραγωγής της ίδιας της καπιταλιστικής κοινωνικής σχέσης. Το μενού εξόδου από την κρίση έχει μεγάλη ποικιλία. Εκατοντάδες χιλιάδες απολύσεις σε όλο τον κόσμο, μείωση εργάσιμων ημερών (και μισθών) υπό την απειλή της ανεργίας, αύξηση φορολογίας, επίκληση της εθνικής ενότητας και κραυγές για επιστροφή στο κυρίαρχο έθνος-κράτος που θα βοηθήσει το παγκόσμιο κεφάλαιο που παραπαίει να ξαναστυλωθεί. Και όλα αυτά για τον αποπροσανατολισμό και την εκτόνωση της κοινωνικής αναταραχής, για τη βίαιη απόσπαση της συναίνεσης των εκμεταλλευομένων αυτού του κόσμου που θα υποφέρουν χειρότερες συνθήκες εκμετάλλευσης, όλο και περισσότερο έλεγχο στις ζωές τους μέσα από το διαρκώς ισχυροποιούμενο σύμπλεγμα ασφάλειας που εγκαθιδρύεται και “περιφρουρεί” την κοινωνία..

Παρ' όλα αυτά οι εργαζόμενοι έχουν αρχίσει να παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους, μακριά από τα επίσημα συνδικάτα και το γραφειοκρατικό συνδικαλισμό. Μακριά από τις προσταγές των εργατοπατέρων, δουλειά των οποίων είναι να καταστέλλουν τους πραγματικούς εργατικούς αγώνες. Μακριά από αυτούς που προτείνουν μαζί με τα αφεντικά τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών για επιχειρήσεις που απασχολούν έως και 10 εργαζόμενους, παρουσιάζοντάς το ως νίκη του εργατικού κινήματος, όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι οργανώνονται σε σωματεία βάσης!

Στη Γαλλία, κάθε τόσο εργάτες θέτουν σε ομηρία τα αφεντικά τους. 3Μ, Caterpillar, όμιλος Scapa, Continental ανακοινώνουν απολύσεις λόγο πτώσης κερδών. Οι εργάτες οδηγούν τους μάνατζερ και τους διευθυντές στα γραφεία και τους κλειδώνουν. Παράλληλα, καταλαμβάνουν εργοστάσια, προχωρώντας σε βίαιες συγκρούσεις με τους μπάτσους, φτάνοντας μέχρι και την ολοκληρωτική καταστροφή τους. Τελικά τα καταφέρνουν ακυρώνοντας τις απολύσεις!

Στην Ελλάδα, η εξέγερση των μεταναστών εργατών γης στη Νέα Μανωλάδα, η ολιγοήμερη κατάληψη των εγκαταστάσεων της Altec από τους εργαζόμενους, οι συντονισμένες δράσεις ενάντια στις απολύσεις στους χώρους του βιβλίου, του εμπορίου και των ταχυμεταφορικών εταιριών, ο αγώνας της ΠΕΚΟΠ και οι μαζικές κινητοποιήσεις αλληλεγγύης για να καταργηθεί το καθεστώς δουλεμπορίου των εργαζόμενων στις εταιρίες καθαρισμού, είναι στιγμές μόνο του ταξικού πολέμου που εντείνεται.

Για μας η παρούσα κατάσταση των μισθών, των επιδομάτων, των εργασιακών συνθηκών και των ωρών εργασίας είναι αποτέλεσμα της παρούσας κατάστασης αυτού του πολέμου. Το να ξεσηκωθούμε για τα δικά μας συμφέροντα σε αυτόν τον αγώνα, αποτελεί την αφετηρία της υπονόμευσης του καπιταλισμού. Ας πάψουμε να αντιμετωπίζουμε τους εαυτούς μας σαν κακομοίρηδες που παρακαλάνε τις τράπεζες και τα αφεντικά για δουλειά και ένα ξεροκόμματο, ας συνειδητοποιήσουμε τη συλλογική δύναμη που διαθέτουμε ως παραγωγοί αυτού του κόσμου, ας αντιμετωπίσουμε τους εαυτούς μας ως την ιστορική δύναμη που μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, ας επιχειρήσουμε επιτέλους την έφοδο στον ουρανό και ας πάρουμε τα πάντα!

Πορεία Πρωτομαγιάς

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1 ΜΑΙΟΥ
Προσυγκέντρωση με μικροφωνική στις 10:30 πμ στα Κεντρικά Λύκεια

Πορεία για την Απεργία

Πέμπτη 02 Απριλίου
Προσυγκέντρωση 12:00 Στο Πανελλήνιο με μικροφωνική

ΠΟΡΕΙΑ ενάντια στην ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΤΡΙΤΗ 31 ΜΑΡΤΙΟΥ
Προσυγκέντρωση με μικροφωνική στις 5:30 μμ στα Κεντρικά Λύκεια

Αλληλεγγύη στην απεργία των συμβασιούχων του ΥΠΠΟ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Την τελευταία εβδομάδα σε όλη την Ελλάδα όπως και στη Μυτιλήνη οι συμβασιούχοι του Υπουργείου Πολιτισμού έχουν ξεκινήσει έναν αγώνα ενάντια στο προεδρικό διάταγμα Παυλόπουλου και συγκεκριμένα στη “γνωμοδότηση Κλαδιά”. Το εν λόγω διάταγμα, που είχε ψηφιστεί πριν τρία χρόνια, ενεργοποιείται αιφνιδιαστικά και εν μέσω οικονομικής κρίσης πετάει στο δρόμο χιλιάδες συμβασιούχους του ΥΠ.ΠΟ (εργάτες, συντηρητές, αρχαιολόγους) που έχουν υπερβεί τους 24 μήνες προϋπηρεσίας.

Από την Τετάρτη 11/3, οι εργαζόμενοι έχουν ξεκινήσει απεργία διαρκείας, έχουν οργανώσει πορείες, αποκλεισμούς εφορειών, δρόμων και παρεμβάσεις σε δημόσιες υπηρεσίες. Ενάντια στην κρατική εργοδοσία που προωθεί το ρουσφέτι εν όψη του ΕΣΠΑ, αντιστέκονται και οργανώνονται.

Σε μια εποχή που η εργασιακή ανασφάλεια, η ελαστική και “μαύρη” εργασία, τα stage, το καθεστώς εργολαβίας και υπενοικίασης εργαζομένων αποτελούν τον κανόνα, ο αγώνας του κάθε εργαζόμενου είναι και δικός μας. Δεν αντιλαμβανόμαστε τους διάφορους αγώνες ως διαχωρισμένους μεταξύ τους. Όπως ο αγώνας της Κ. Κούνεβα και των καθαριστριών, των σκουπιδιάρηδων, των μεταλλεργατών, των δασκάλων, των φοιτητών και των μαθητών και τόσων άλλων, έτσι κι αυτός μας αφορά.

Αντίθετα με τον καιροσκοπισμό και τα μικροπολιτικά συμφέροντα των εργατοπατέρων θεωρούμε πως η αλλ ηλεγγύη μας δεν μπορεί να μένει σε κείμενα. Η αλληλεγγύη πρέπει να φαίνεται στο δρόμο, εκεί που δημιουργούμε άμεσες σχέσεις, εκεί που δίνονται οι πραγματικές μάχες.

Για μας η παρούσα κατάσταση των μισθών, των επιδομάτων, των εργασιακών συνθηκών και των ωρών εργασίας είναι αποτέλεσμα της παρούσας κατάστασης του ταξικού πολέμου. Το να ξεσηκωθούμε για τα δικά μας συμφέροντα σε αυτόν τον αγώνα, αποτελεί την αφετηρία της υπονόμευσης του καπιταλισμού.

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

ΔΕΝ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ
ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΝΑ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΙΣ ΑΓΡΙΕΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ

για την επίθεση στο Στέκι Μεταναστών

Κολλήθηκε στη Μυτιλήνη δυο μέρες μετά την επίθεση με χειροβομβίδα στο Στέκι Μεταναστών που βρίσκεται στην οδό Τσαμαδού στα Εξάρχεια.

Κατάληψη Αλληλεγγύης σε ραδιοφωνικούς σταθμούς για την Κ. Κούνεβα

Ταυτόχρονη κατάληψη αλληλεγγύης στην Κ. Κούνεβα σε 3 ραδιοφωνικούς σταθμούς στη Μυτιλήνη.
Η κατάληψη έγινε στα Ράδιο Αίολος 92.8, Ράδιο Άστρα 93.2, Kiss Fm 101.

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΗΧΗΤΙΚΟ

Κάλεσμα σε Πορεία Αλληλεγγύης

Η εξέγερση δεν είναι ουτοπία, είναι ζωντανή σε κάθε κοινωνία

Στις 6 Δεκέμβρη δολοφονείται στα Εξάρχεια ο 15χρονος μαθητής Αλ. Γρηγορόπουλος από τον ειδικό φρουρό Επ. Κορκονέα.
Η άμεση απάντηση που δόθηκε και σ’ αυτόν τον κρίκο της μακράς αλυσίδας των κρατικών δολοφονιών εξέπληξε και ξεπέρασε τους πάντες. Για μέρες πολλές, απ’ άκρη σ’ άκρη της χώρας, η κανονικότητα έχανε το έδαφος κάτω απ’ τα πόδια της. Όσοι και όσες βγήκαμε στους δρόμους είχαμε την αφορμή, είχαμε και τους λόγους. Τους προσωπικούς και τους συλλογικούς. Τους μοναχικούς και αυτούς που χρόνια μουρμουρίζουμε μεταξύ μας, διαχωρισμένοι στις ταυτότητες που μας επιβάλλουν. Στις συγκρούσεις στο δρόμο, στις μαζικές διαδηλώσεις, στις επιθέσεις σε αστυνομικά τμήματα, τράπεζες και κρατικά κτίρια, στη στιγμιαία καταστροφή του κόσμου του εμπορεύματος και της βιτρίνας, στις συνελεύσεις γειτονιάς, στις καταλήψεις ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών, δημαρχείων, σχολείων και πανεπιστημίων, στα κείμενα που γράψαμε και διαβάσαμε, στα όσα νιώσαμε και μοιραστήκαμε, σε όλα αυτά και σ’ άλλα τόσα καταφέραμε να συναντηθούμε και να επικοινωνήσουμε τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας. Εκφράσαμε τη συσσωρευμένη οργή μας, χαρήκαμε τις στιγμές ανταρσίας, απομυθοποιήσαμε πιο βαθιά το συρφετό των κομμάτων, των ΜΜΕ και των επίσημων συνδικάτων, ανοίξαμε τα μάτια μας, συζητήσαμε, ξεκουνηθήκαμε απ’ τα δεδομένα μας, πήραμε θάρρος, δύναμη και ελπίδα.
Δεν τελειώσαμε όμως. Μόλις αρχίσαμε. Και γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς, όσο ο παλιός κόσμος μένει, έστω και λαβωμένος, στα πόδια του υποσχόμενος ακόμη περισσότερο θάνατο και πλήξη, αλλά και γιατί σύντροφοι και συντρόφισσές μας έχουν μείνει, διωκόμενοι ή προφυλακισμένοι ακόμα και με τον τρομονόμο, στα χέρια τους. Στα χέρια των ένστολων προστατών του καθεστώτος που άδειασαν 4 τόνους χημικών στον αέρα που αναπνέαμε και που συνεχίζουν να ξυλοφορτώνουν μανιασμένα. Στα χέρια της δικαστικής εξουσίας που απ’ τη φύση της στηρίζει το σύστημα, μοιράζοντας «απλόχερα» χρόνια φυλάκισης στους παραβάτες των νόμων τους, τιμωρώντας και εκφοβίζοντας το σύνολο της κοινωνίας, βγάζοντας λάδι όσους «έχουν τον τρόπο τους», κηρύσσοντας ξεδιάντροπα σχεδόν κάθε μας απεργία «παράνομη και καταχρηστική». Οι συλλήψεις και οι διώξεις των εξεγερμένων του Δεκέμβρη δεν αποσκοπούν στην «απονομή δικαιοσύνης» για «αξιόποινες» πράξεις. Από ποιους άλλωστε; Σκοπό έχουν να στήσουν αναχώματα στις επικείμενες εξεγέρσεις, να τρομοκρατήσουν και να κρατήσουν σπίτια τους όσους και όσες είχαν και έχουν κάθε λόγο να (ξανα)βγουν στους δρόμους. Γι’ αυτό και η φύση των συλλήψεων ήταν τέτοια: ανήλικοι μαθητές, δυσανάλογα μεγάλος αριθμός στην επαρχία, πάρα πολλοί μετανάστες, εκ των οποίων αρκετοί έχουν με συνοπτικές διαδικασίες απελαθεί.
Οι εκατοντάδες συλληφθέντες και οι δεκάδες προφυλακισμένοι αυτής της εξέγερσης αποτελούν τους αιχμάλωτους ενός κοινωνικού αγώνα που άνοιξε όλη τη βεντάλια των κοινωνικών ζητημάτων και μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο οι συλληφθέντες είναι ανεπιφύλακτα ένα κομμάτι από εμάς. Κι οι υποσχέσεις που ανταλλάξαμε στους δρόμους της εξέγερσης, της καταστροφής και της δημιουργίας μας ωθούν σ’ ένα πράγμα: στο να μαζέψουμε την παρακαταθήκη αυτών των ημερών, να οργανωθούμε και να την ξεπεράσουμε και να επιστρέψουμε πιο σοφοί και δυνατοί μαζί με τους διωκόμενους συντρόφους.

Όσοι ξεχνάνε τους αιχμάλωτους του πολέμου
ξεχνάνε τον ίδιο τον πόλεμο

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ
ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ στους ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ

ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
24/01 στις 11πμ, Πλατεία Σαπφούς

PARTY ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΤΩΝ ΔΙΩΚΟΜΕΝΩΝ
24/01 στις 10μμ, Κτίριο Παπαρίσβα

Δράσεις Αλληλεγγύης στους διωκόμενους της εξέγερσης

Καλά Χριστούγεννα! (που λένε)

Αυτόν τον Δεκέμβρη, ο άνεμος της εξέγερσης επανεμφανίστηκε στις πόλεις. Η χαρμόσυνη, εορταστική ατμόσφαιρα πυρπολήθηκε μαζί με το χριστουγεννιάτικο πλαστικό δέντρο στην πλατεία Συντάγματος. Στους δρόμους συναντήσαμε μαθητές, φοιτητές, νέους (κυρίως, αλλά όχι μόνο) εργαζόμενους, άνεργους. Αρκετοί από αυτούς (κυρίως στην Αθήνα) ήταν μετανάστες, οι οποίοι σήκωσαν κεφάλι μετά από δύο σχεδόν δεκαετίες σιωπηλής υπομονής της άγριας εκμετάλλευσης. Μάθαμε για φυλακισμένους που απείχαν από το συσσίτιο για ένα 24ωρο, δείχνοντας την υποστήριξή τους στους εξεγερμένους των πόλεων. Ο δρόμος αναίρεσε πρακτικά όλες τις διαχωρισμένες μας ταυτότητες. Μας έσμιξε σε ένα πλήθος που επιτίθεται στους νόμιμους δολοφόνους που βρίσκονται στα αστυνομικά τμήματα, στους νόμιμους ληστές που βρίσκονται στις τράπεζες, που συγκρούεται με την αστυνομία, απελευθερώνει (έστω προσωρινά) δημόσια κτίρια στα κέντρα των πόλεων και τις συνοικίες, πραγματοποιεί λαϊκές συνελεύσεις και διαδηλώσεις σε γειτονιές, καταλαμβάνει ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς για να εκπέμψει αδιαμεσολάβητα τα μηνύματά του, βάζει τις φωνές και πετάει γλάστρες απ’ τα μπαλκόνια του στους ρομποτοειδείς ένστολους φύλακες του καθεστώτος, οργανώνεται μέσα απ’ τα σωματεία του και καταλαμβάνει το «μέγαρο» των γραφειοκρατών εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ… Αυτό το ανομοιογενές πλήθος απέκτησε ομοιογένεια στην ανταρσία ενάντια στην καθημερινή βία της κυριαρχίας του εμπορεύματος, στη βίαιη εκδήλωση της θέλησής του για αληθινή ζωή. Η ταχύτητα με την οποία ταξίδεψε αυτή η εξέγερση στην Ελλάδα ακολουθήθηκε από ένα μεγάλο κύμα αλληλεγγύης και συγκρούσεων σε όλα τα αστικά κέντρα της Ευρώπης αλλά και σε πολλές πόλεις σε όλο τον κόσμο, απ’ τη Χιλή ως την Κορέα κι απ’ το Σαν Φρανσίσκο ως τη Σμύρνη.

Φαίνεται τελικά πως κάτι σημαντικό ζήσαμε αυτές τις μέρες. Και πως θα πρέπει να περιμένουμε αντίστοιχες καταστάσεις στο σύντομο μέλλον. Η δικιά μας αφορμή ήταν η εκτέλεση του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου από Ειδικό Φρουρό. Οι αιτίες πολλές και διαφορετικές για τον καθένα και την καθεμιά. Κοινή τους συνισταμένη η οργή μας για την άθλια καθημερινότητα που βιώνουμε. Για το ότι δουλεύουμε όλο και περισσότερο ενώ οι μισθοί μας μειώνονται, για την ανεργία και τις ολοένα και αυξανόμενες απολύσεις, για τα ελαστικά ωράρια και την εντεινόμενη επισφάλεια στην αγορά εργασίας, για την επίθεση στις ασφαλιστικές μας κατακτήσεις, για την εντατικοποίηση της μαθητικής ζωής, για το νόμο-πλαίσιο στα πανεπιστήμια, για τη λεηλασία της φύσης και την υποβάθμιση του περιβάλλοντος στις πόλεις, για τη στυγνή βία προς τους μετανάστες και τον εγκλεισμό τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, για την αλαζονεία των αφεντικών που ακόμα και τώρα συνεχίζουν να επιδεικνύουν τον -κλεμμένο από εμάς- πλούτο τους στα τουριστικά θέρετρα της χώρας, για τον ίδιο τον εκβιασμό της μισθωτής σκλαβιάς, για τα ψέματα και το φόβο που σκορπάν οι επαγγελματίες της χειραγώγησης δημοσιογράφοι, για την υποκουλτούρα του καναπέ και της ιδιώτευσης που πλασάρουν πρωί-βράδυ οι τηλεοράσεις, για τους δικαστές που τα παίρνουν, για τα δάνεια που μας πνίγουν, για τις κατασχέσεις σπιτιών, για τους παπάδες, τους καλόγερους, τα «πνευματικά τους παιδιά» και τις μπίζνες τους, για τόσα και τόσα, ο κατάλογος δεν τελειώνει.

Όπως δεν τέλειωσε κι αυτός ο «Δεκέμβρης» κι ας πλάκωσε το «πνεύμα των χριστουγέννων» με τα εορτοδάνεια και τον εκβιαστικό καταναλωτικό παροξυσμό του. Για εμάς είναι αδιανόητο να αφήσουμε στην τύχη τους εκατοντάδες συλληφθέντες παριστάνοντας ότι «δεν συμβαίνει τίποτα». Για εμάς η αλληλεγγύη σε κάθε διωκόμενο αυτής της εξέγερσης είναι αυτονόητη, η απαίτηση για απελευθέρωση όλων ανεξαιρέτως των συλληφθέντων, ελλήνων και μεταναστών, μαθητών και εργαζόμενων, είναι επιβεβλημένη. Οι συλληφθέντες είναι οι αιχμάλωτοι ενός κοινωνικού αγώνα που ξεκίνησε από την εν ψυχρώ δολοφονία ενός 15χρονου μαθητή και την εναντίωση στην αστυνομική βία και γρήγορα εξελίχθηκε σε μια γενικευμένη κοινωνική σύγκρουση η οποία άνοιξε όλη την βεντάλια των κοινωνικών ζητημάτων. Μέσα στο πλαίσιο του κοινού μας αγώνα οι συλληφθέντες είναι ένα κομμάτι από εμάς.

Συλλήψεις μέχρι 21/12: 246 – Προφυλακίσεις: 66 (αρκετοί, ανάμεσά τους και ανήλικοι, διώκονται με τρομονόμο!!) σε ΑΘΗΝΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΚΟΖΑΝΗ, ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ, ΛΑΡΙΣΑ, ΠΑΤΡΑ, ΧΑΝΙΑ, ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΒΟΛΟ,
ΡΕΘΥΜΝΟ, ΚΑΒΑΛΑ, ΚΑΣΤΟΡΙΑ, ΖΑΚΥΝΘΟ, ΡΟΔΟ…

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ… ΟΛΑ ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ!

ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ

ΕΞΕΓΕΡΣΗ. Εδώ και μέρες, χιλιάδες εξαγριωμένων βρισκόμαστε στους δρόμους όλης της χώρας και συγκρουόμαστε με τις δυνάμεις καταστολής, επιτιθέμαστε στους νόμιμους ληστές που βρίσκονται στις τράπεζες, στους νόμιμους δολοφόνους που βρίσκονται στα αστυνομικά τμήματα. Αφορμή, η εκτέλεση του 15χρονου Αλέξη από Ειδικό Φρουρό. Αιτίες, πολλές και διαφορετικές για τον καθένα και την καθεμιά από 'μας. Κοινή τους συνισταμένη, η άθλια καθημερινότητα που βιώνουμε.

Μετά το πρώτο σοκ, όσοι δεν είχαν κανένα συμφέρον να αλλάξει το οτιδήποτε -Κράτος, κυβέρνηση, κόμματα, ΜΜΕ και κάθε λογής εξουσία- φοβισμένοι από το μέγεθος και τη δυναμική της εξέγερσης πρόσταξαν: επιστροφή στην ομαλότητα. Εκεί, δηλαδή, που μόνο αυτοί έχουν κάτι να κερδίσουν, εκεί, δηλαδή, που οι υπόλοιποι πάντα χάνουμε. Στο σχολείο-φυλακή που διδάσκει την υποταγή, στη δουλειά-κάτεργο που σκοτώνει κάθε δημιουργικότητα, στον ελεύθερο χρόνο-εμπόρευμα που ταυτίζει την επικοινωνία με την κατανάλωση, στη σιγή του καναπέ που βοά απ' τις κραυγές της τηλεόρασης.

Η επιστροφή, όμως, αυτή δεν είναι δικιά μας επιλογή. Δεν μπορεί να είναι επιλογή των χιλιάδων νέων ή γέρων, ανέργων ή εργαζομένων, φοιτητών ή μαθητών, γυναικών ή αντρών, ντόπιων ή μεταναστών που βρέθηκαν και συνεχίζουν να βρίσκονται στους δρόμους, αντιμέτωποι με κάθε είδους καταστολή. Αντιμέτωποι με ΜΑΤ, ξυλοδαρμούς, χημικά, εκατοντάδες συλλήψεις και προσαγωγές, ασφαλ(ή)τες, χρυσαυγίτες και “αγανακτισμένους πολίτες”. Με δηλώσεις νομιμοφροσύνης και χυδαία πρακτορολογία από αριστερά και δεξιά κόμματα. Με την τηλεόραση και τον τύπο να αποσιωπούν και να διαστρεβλώνουν τα γεγονότα, να καταστροφολογούν, να σπέρνουν το φόβο και να τρομοκρατούν τον κόσμο ώστε να τον κρατήσουν στην “ασφάλεια” της οθόνης και των δελτίων ειδήσεων. Με περισπούδαστες αναλύσεις από τους ειδικούς της χειραγώγησης που με νύχια και με δόντια προσπαθούν να κρύψουν τη γενικευμένη έκταση της εξέγερσης και να τη μετατρέψουν σε “χαριτωμένη” διαμαρτυρία “ανήσυχων” εφήβων που πρέπει να αντιμετωπιστεί με “κατανόηση” και “συγκατάβαση”.

Στην ουσία, δεν υπάρχει επιστροφή. Μάθαμε καλά αυτές τις μέρες και συνεχίζουμε να μαθαίνουμε πως όλα ήταν ΠΑΝΤΑ στα χέρια μας.

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ... ΟΛΑ ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ!

Κατάληψη σε ραδιοφωνικούς σταθμούς

Κατάληψη σε ραδιοφωνικούς σταθμούς στη Μυτιλήνη από την Ανοιχτή Συνέλευση φοιτητών, μαθητών, εργαζόμενων & άνεργων.

Η πρώτη απόπειρα κατάληψης έγινε στις 10 στην ΕΡΑ Αιγαίου από 60-70 άτομα. Η εκπομπή είχε κοπεί πριν την είσοδό μας από τα κεντρικά και ο τοπικός σταθμός έπαιζε ΝΕΤ. Κόψαμε αυτή την αναμετάδοση και καταλάβαμε το κτίριο για 2 περίπου ώρες, στις οποίες ο σταθμός δεν εξέπεμπε (σύντομα αυτό έγινε αντιληπτό από ντόπιους πειρατές που κατέλαβαν τη συχνότητα της ΕΡΑ Αιγαίου με ...μπάλους και τσιφτετέλια). Από τα τηλέφωνα της ΕΡΑ βγήκαμε στον αέρα τοπικού σταθμού στη Σάμο διαβάζοντας κείμενα.

Στη συνέχεια με πορεία/αφισοκόλληση μέσα από γειτονιές καταλήξαμε σε άλλο κτίριο που στεγάζει τρεις ραδιο-σταθμούς. Το μήνυμά μας έπαιξε εκεί κανονικά και ταυτόχρονα και στους τρεις. Όσο έπαιζε το μύνημα κόσμος από την ταράτσα πετούσε τρικάκια και αντάλλασε συνθήματα με τους μαθητές του απέναντι Δημοτικού σχολείου. Τηλεφωνικά, βγήκαμε στον αέρα της κατάληψης του Δημοτικού Ραδιοφώνου Ιωαννίνων. Το ίδιο έγινε και από τον εκεί κόσμο στη δικιά μας κατάληψη.

Συνεχίζουμε, όλοι,-ες στους δρόμους



ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΗΧΗΤΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ 10 ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΙ

Εδώ και μια βδομάδα, χιλιάδες εξαγριωμένων νέων, μαθητών, φοιτητών, ανέργων, εργατών, βρισκόμαστε στους δρόμους όλης της χώρας και συγκρουόμαστε με τις δυνάμεις καταστολής. Μια εξέγερση που άναψε η εκτέλεση του 15χρονου Αλέξη από τον Ειδικό Φρουρό και η οποία, ο καθένας το γνωρίζει, έχει ρίζες στην άθλια καθημερινότητα που βιώνουμε.

Μετά το πρώτο σοκ, ο καθένας ανέλαβε τον ρόλο του για την καταστολή αυτής μας της εξέγερσης. Η κυβέρνηση με τα ΜΑΤ και τα δακρυγόνα, τους ασφαλήτες και τους χρυσαυγήτες. Τα κόμματα (αριστερά και δεξιά) με τις δηλώσεις νομιμοφροσύνης και την χυδαία πρακτορολογία. Οι τηλεοράσεις και ο τύπος με την καταστροφολογία και την αποσιώπιση.

Όλοι φοβούμενοι και πανικοβλημένοι, γιατί βλέπουν πως είμαστε η πρώτη έκρηξη της γενικευμένης εξέγερσης που έρχεται. Γιατί βλέπουν πως αρχίζουμε να μην έχουμε τίποτα να χάσουμε...

Ο μύθος του σπασίματος

Δεν σπάμε τυφλά και δεν στοχεύουμε το μπακάλικο του γείτονα! Την ίδια ώρα που οι δημοσιογράφοι στις τηλεοράσεις τους μιλάνε για τις τεράστιες ζημιές και τρομοκρατούν τον κόσμο, ο ίδιος ο Εμπορικός Σύλλογος Αθηνών, λέει το αυτονόητο: "Δεν υπάρχει οικονομικό πρόβλημα για τα εμπορικά καταστήματα της Αθήνας αφού στην πλειονότητα τους είναι ασφαλισμένα. Το αληθινό πρόβλημα είναι η πεσμένη κίνηση στην αγορά εξαιτίας των επεισοδίων." Στόχοι μας είναι τα Δολοφονικά Τμήματα, οι τράπεζες και ο κρατικός μηχανισμός σε όλη τη χώρα. Από τη πρώτη στιγμή προσπαθούμε να τσακίσουμε τους ασφαλήτες που σπάνε τα μικρομάγαζα. Ότι κι αν λένε στις τηλεοράσεις, ο κόσμος αυτό το ξέρει και το δείχνει με τη στάση του σε κάθε πόλη.

Ο μύθος της κουκούλας

Φορέσαμε κουκούλα, για να μπορέσετε να μας δείτε. Γιατί αλλιώς, μας κρύβει το εκτυφλωτικό φως της τηλεόρασης. Φορέσαμε κουκούλα, γιατί δεν θέλουμε κάτι παραπάνω για μας, τα θέλουμε όλα για όλους. Δεν θέλουμε ηγετικές φυσιογνωμίες. Θέλουμε να βλεπόμαστε όλοι στα μάτια. Αλλά φορέσαμε κουκούλες και γιατί μας ανάγκασαν να τις φορέσουμε. Γιατί οι κάμερες βρίσκονται εκεί που δεν τις περιμένεις και η μανία των δολοφόνων τις χρησιμοποιεί για να στοχοποιεί. Γιατί όταν μας ψεκάζουν με τα καρκινογόνα χημικά τους, πρέπει με κάποιο τρόπο να πάρουμε δυο αναπνοές παραπάνω, να κερδίσουμε λίγο χρόνο και να μη μείνουμε στα χέρια τους.

Ο μύθος της βίας

Ο τρόπος παραγωγής είναι μια νόμιμη βία. Η εξουσία είναι μια νόμιμη βία. Η αστυνομία είναι μια νόμιμη βία. Η φυλακή είναι μια νόμιμη βία. Η δικαιοσύνη είναι μια νόμιμη βία. Η ανεργία είναι μια νόμιμη βία. Το ταμείο ανεργίας είναι μια νόμιμη βία. Η κερδοσκοπία είναι μια νόμιμη βία. Το χρηματιστήριο είναι μια νόμιμη βία. Οι τράπεζες είναι μια νόμιμη βία. Οι ιδιωτικοποιήσεις είναι μια νόμιμη βία. Το εκπαιδευτικό σύστημα είναι μια νόμιμη βία. Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης είναι μια νόμιμη βία.
Κι όσο αυτή η νόμιμη βία θα ονομάζεται δικαιοσύνη, τόσο η δικαιοσύνη μας θα ονομάζεται βία.

ΟΣΟΙ ΣΗΜΕΡΑ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΑΛΙΜΠΑΝ ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΧΤΙΖΟΥΝ ΓΚΟΥΑΝΤΑΝΑΜΟ

• Όταν ένα σύνθημα σε μια εκκλησία εξισώνεται με την ανατίναξη των αγαλμάτων του Βούδα στο Αφγανιστάν.

• Όταν από αυτό το γεγονός δικαιολογείς την ύπαρξη και τη διαιώνιση των μπάτσων - δολοφόνων παιδιών.

• Όταν κραυγάζεις σε δυο ολόκληρες σελίδες για μια “καταστροφή” που έγινε την Τετάρτη και θα έχει αποκατασταθεί το Σάββατο.

• Όταν δε βρίσκεις να πεις μια λέξη για τα χιλιάδες ευρώ που δαπανούν οι ορθόδοξοι Ταλιμπάν σε ένα ψηφιδωτό όταν η φτώχεια θερίζει.

• Όταν αναμασάς χωρίς δισταγμό τα σενάρια των μπάτσων της Χίου για “ εξαγόμενους επαναστάτες”.

• Όταν εμμέσως πλην σαφώς χαρακτηρίζεις τις κινητοποιήσεις των Χιωτών εισαγόμενες και κατευθυνόμενες.

• Όταν με το θράσος χιλίων πιθήκων μιλάς για φασισμό που δε σέβεται τη διαφορετικότητα σε ένα νησί που η παπαδοκρατία είναι κυρίαρχη, και οι θρησκευτικές μπίζνες αποφέρουν τεράστια κέρδη.

• Όταν χαλαρά αναπαράγεις την ταινιούλα που χάζευες από τον καναπέ σου εφευρίσκοντας αγανακτισμένους πολίτες που κυνήγησαν μια ολόκληρη πορεία 100-150 ατόμων και τους ανάγκασαν να καταφύγουν στο Παπαρίσβα.

• Όταν μιλάς για ανοχή που τελειώνει, δίνοντας εκ των προτέρων άλλοθι στη καταστολή.

• Όταν ο μοναδικός σχολιασμός του γεγονότος αναζητείται από τη Χριστιανική Πνευματική Κίνηση.

• Όταν για τα καρκινογόνα χημικά που έριξαν οι μπάτσοι σε παιδιά 13-14 χρονών εσύ κάνεις πλάκα.

• Όταν η μόνη “αλήθεια” είναι αυτή της ασφάλειας και των κομματόσκυλων.

• Όταν διαλέγεις γελοία αλλά φανταχτερά πρωτοσέλιδα για να πουλήσεις κάνα φύλλο παραπάνω.

ΤΟΤΕ ΕΣΥ ΜΙΛΑΣ ΓΙΑ ΖΗΜΙΕΣ
ΕΝΩ ΕΜΕΙΣ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΖΩΕΣ

ΤΟΤΕ Ο ΜΠΑΛΑΣΚΙΣΜΟΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ
ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΕΚΔΟΧΗ ΤΟΥ ΣΟΜΠΟΛΙΣΜΟΥ

ΟΠΟΥ ΔΕ ΦΤΑΝΕΙ ΤΟ ΓΚΛΟΜΠ ΤΟΥ ΜΠΑΤΣΟΥ
ΦΤΑΝΕΙ ΤΟ ΨΕΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ

το άρθρο της τοπικής φυλλάδας:
http://www.emprosnet.gr/emprosnet/news/article.asp?cid=85&uid=2008121250379