Κράτος και κεφάλαιο, με αφορμή την «οικονομική» κρίση, έχουν βαλθεί να κάνουν ακόμα πιο έντονη την κατά μέτωπο επίθεση στην κοινωνία με ριζικές περικοπές στους τομείς της εργασίας, του ασφαλιστικού, της υγείας και της εκπαίδευσης. Στο πλαίσιο των αναμενόμενων κοινωνικών εκρήξεων οι κεφαλαιοκράτες οχυρώνονται ποικιλοτρόπως θωρακίζοντας το σύστημα, τροποποιώντας θεμελιώδεις νόμους (τρομονόμοι που θίγουν τις πολιτικές πεποιθήσεις μέχρι και την πρόθεση αντίστασης ή οργάνωσης διαδηλώσεων) και εντείνοντας την επιτήρηση και την καταστολή.
Στη Μυτιλήνη, την Τετάρτη έγινε διατμηματική συνέλευση των φοιτητών και αποφασίστηκε παράσταση διαμαρτυρίας την επομένη, διότι έχει υποβαθμιστεί η λέσχη φαγητού, αφού η 2η που βρισκόταν στην πόλη έκλεισε, ενώ παράλληλα το αντίτιμο που δίνουν οι εργαζόμενοι του Πανεπιστημίου για το φαγητό, έχει αυξηθεί, φυσικά η 2η μερίδα αλλά και το πρωινό κόπηκαν. Επιπλέον, δεν υπάρχουν εστίες, πολλά παιδιά έχουν διωχτεί από τα ελάχιστα δωμάτια που παρέχονται δωρεάν για τους φοιτητές και έχει κοπεί το επίδομα στέγασης που τους δόθηκε πέρσι. Άλλωστε φέτος έγινε 30% μείωση του κρατικού προϋπολογισμού για το πανεπιστήμιο Αιγαίου.
Την Πέμπτη, έγινε η παράσταση διαμαρτυρίας και αποφασίστηκε από πρωτοβουλία φοιτητών χωρίς αποφάσεις συλλόγων, να καταληφθεί το κτίριο της διοίκησης λόγω των παραπάνω και εις ένδειξη αλληλεγγύης σε αυτούς που συμμετέχουν στην αντισύνοδο ενάντια στη σύνοδο των Πρυτάνεων που γίνεται στο Ρέθυμνο.
Η κατάληψη του κτιρίου έστω και για λίγες μέρες συμβολικά, αποτελεί για μας, μια ακόμα εστίας αντίστασης και συνάντησης με σκοπό να αποτελέσει ένα έναυσμα για να δράσουμε συλλογικά ενάντια στις λογικές της εξατομίκευσης.
Να αντιμετωπίσουμε μαζί το στεγαστικό
Να αντιμετωπίσουμε μαζί το επισιτιστικό
Να μην επιτρέψουμε την ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων, τη διαχείρισή τους από manager και την επιβολή διδάκτρων σύμφωνα με το νέο νομοσχέδιο που γράφει ότι τα πανεπιστήμια θα είναι αυτοχρηματοδοτούμενα και θα πρέπει να βρίσκουν χορηγούς. Ενάντια στον ανταγωνισμό που προσπαθούν να σπείρουν μεταξύ των φοιτητών προκειμένου να αποκτήσουν μια κάρτα που ανάλογα με τους πόντους που θα μαζεύονται σε αυτήν θα έχουν κ την αντίστοιχη επαγγελματική αποκατάσταση, και ένα κουπόνι που ανάλογα πάλι με τους πόντους, θα τους εξασφαλίζει δωρεάν σίτιση και στέγαση. Δηλαδή τις αυτονόητες παροχές.
Δε θέλουμε να δουλεύουμε στη μαύρη εργασία προκειμένου να σπουδάζουμε.
ΔΩΡΕΑΝ ΣΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας σε αυτούς που πραγματοποιούν αντισύνοδο ενάντια στη σύνοδο των πρυτάνεων στο Ρέθυμνο. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους αγροτικούς ιατρούς Λέσβου που δουλεύουν 24 ώρες την ημέρα, και δεν τους αφήνουν να παίρνουν ρεπό, φτάνοντας στο σημείο κάποιοι από αυτούς που το πήρανε, ενώ το δικαιούνται, να περνάνε από πειθαρχικό.
ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ, ΑΝΕΡΓΟΥΣ, ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΜΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12:00 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ.
Οι αγώνες μας πρέπει να είναι κοινοί, και να μη διαχωριζόμαστε ανάλογα με τους εργασιακούς κλάδους, τον φοιτητικό τομέα, τον μαθητικό, το εργασιακό.
Μακριά από μικροπολιτικά συμφέροντα, και ιδεολογικές αγκυλώσεις , μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες και οριζόντιες συνελεύσεις, να ακολουθήσουμε το παράδειγμα των κινητοποιήσεων στη Γαλλία όπου εργαζόμενοι, φοιτητές, μαθητές, άνεργοι οργισμένοι, κατεβαίνουν στους δρόμους, απεργούν, μπλοκάρουν εργοστάσια, σχολές, σχολεία και , συγκρούονται με τις δυνάμεις καταστολής, επιτίθενται σε καπιταλιστικά σύμβολα, και οργανώνουν από τα κάτω τους αγώνες τους, όλοι μαζί, χωρίς διαχωρισμούς!!
Η κρίση που διανύουμε δεν είναι οικονομική. Είναι μία κρίση συστημική. Η κρίση αυτή δεν ήρθε από το πουθενά, είναι αποτέλεσμα και γέννημα του ίδιου του συστήματος. Ο πλούτος που παράχθηκε και παράγεται από τον κόσμο της εργασίας δεν χάθηκε σε μια νύχτα, όπως προσπαθούν να μας πείσουν, αντίθετα συνεχίζει να συσσωρεύεται στα χέρια των λίγων. Μέσα από το διαχωρισμό (κοινωνικό, ταξικό, φυλετικό), την εθνική ενότητα και την ενίσχυση του αισθήματος της ασφάλειας απ’ τα οποία ξεχειλίζει η «επιχείρηση κρίση» δε γεμίζουν μόνο οι τρύπες του ελλείμματος αλλά συντονίζεται και ισχυροποιείται μια κοινωνική και πολιτική επίθεση.
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΦΟΙΤΗΤΡΙΩΝ/ΤΩΝ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ ΔΩΡΕΑΝ ΣΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πανεπιστήμιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πανεπιστήμιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 22 Οκτωβρίου 2010
Τετάρτη 21 Ιουλίου 2010
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
Σιωπηρή διαμαρτυρία έξω από τη Λιμενική Αστυνομία, πραγματοποιεί αύριο 22/7 ο Σύλλογος Διοικητικών Υπαλλήλων του Πανεπιστημίου Αιγαίου, με αφορμή το θάνατο συναδέλφου τους μετά από σύγκρουση της βάρκας στην οποία επέβαινε με σκάφος του Λιμενικού. Σχετικό κείμενο εδώ και παρακάτω η ανακοίνωση του Συλλόγου:
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Σας καλούμε σε συγκέντρωση σιωπηρής διαμαρτυρίας έξω από τον χώρο της Λιμενικής Αστυνομίας (έναντι ξενοδοχείου Blue Sea), στα πλαίσια της πραγματογνωμοσύνης που θα πραγματοποιηθεί στο σκάφος του Λιμενικού που συγκρούστηκε με το σκάφος του αδικοχαμένου συναδέλφου μας Άρη. Η κίνηση αυτή είναι σε συνέχεια του ψηφίσματος που καταθέσαμε στις 08/07/2010 και με το οποίο ζητάμε:
1) Να διερευνήσουν αμέσως τα πραγματικά αίτια που προκάλεσαν το τραγικό αυτό δυστύχημα και να απαντήσουν στα ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα μέχρι στιγμής, αρκετές ημέρες μετά τον θάνατο του Συναδέλφου.
2) Να υπάρξει αμέσως καταλογισμός των όποιων ευθυνών υπάρχουν για το δυστύχημα αυτό.
Η συγκέντρωση διαμαρτυρίας θα γίνει την Πέμπτη 22/07/2010 στις 09:30 π.μ.
Σημειώνετε ότι ο Αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Προσωπικού Κώστας Ζώρας θα διευκολύνει τους συναδέλφους που θέλουν να συμμετάσχουν στην συγκέντρωση και συμπαρίσταται απολύτως.
Εκ του ΔΣ των Διοικητικών Υπαλλήλων του Πανεπιστημίου Αιγαίου
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Σας καλούμε σε συγκέντρωση σιωπηρής διαμαρτυρίας έξω από τον χώρο της Λιμενικής Αστυνομίας (έναντι ξενοδοχείου Blue Sea), στα πλαίσια της πραγματογνωμοσύνης που θα πραγματοποιηθεί στο σκάφος του Λιμενικού που συγκρούστηκε με το σκάφος του αδικοχαμένου συναδέλφου μας Άρη. Η κίνηση αυτή είναι σε συνέχεια του ψηφίσματος που καταθέσαμε στις 08/07/2010 και με το οποίο ζητάμε:
1) Να διερευνήσουν αμέσως τα πραγματικά αίτια που προκάλεσαν το τραγικό αυτό δυστύχημα και να απαντήσουν στα ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα μέχρι στιγμής, αρκετές ημέρες μετά τον θάνατο του Συναδέλφου.
2) Να υπάρξει αμέσως καταλογισμός των όποιων ευθυνών υπάρχουν για το δυστύχημα αυτό.
Η συγκέντρωση διαμαρτυρίας θα γίνει την Πέμπτη 22/07/2010 στις 09:30 π.μ.
Σημειώνετε ότι ο Αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Προσωπικού Κώστας Ζώρας θα διευκολύνει τους συναδέλφους που θέλουν να συμμετάσχουν στην συγκέντρωση και συμπαρίσταται απολύτως.
Εκ του ΔΣ των Διοικητικών Υπαλλήλων του Πανεπιστημίου Αιγαίου
Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2009
Από το φοιτητικό συλλογο της Σύρου
Θέσεις προς τη Σύγκλητο και τις Πρυτανικές Αρχές
από τη Γενική Συνέλευση του Φοιτητικού Συλλόγου Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων και Συστημάτων
Στον προεκλογικό λόγο του ο Πρύτανης κ. Τρούμπης υποστήριζε ότι η Πανεπιστημιακή Μονάδα της Σύρου θα αποτελούσε γι’ αυτόν το πρώτο και κύριο μέλημα του. Μετά από 2,5 χρόνια Πρυτανείας του όχι μόνο δεν έχει εμφανιστεί ούτε για μισή ημέρα στο νησί, αλλά τα προβλήματα του μοναδικού Τμήματος στη Σύρο αυξάνονται συνεχώς.
Στην προηγούμενη επιστολή μας προς τον κ. Πρύτανη (25/01/09, http://dpsdfs.blogspot.com/2009/01/blog-post_26.html ) είχαμε θίξει κάποια σημαντικά ζητήματα για το Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Αν και η επιστολή απευθυνόταν στο πρόσωπο του αφανούς Πρύτανη, απάντηση μέχρι σήμερα δεν έχουμε πάρει. Ενώ από τη μία μεριά βρισκόμαστε για μία ακόμα φορά αντιμέτωποι με την αδιαφορία, όχι μόνο των μελών της Συγκλήτου, αλλά και της Πρυτανικής Αρχής, παρακολουθούμε συγχρόνως τις παραιτήσεις τους για το θεαθήναι που δημοσιεύτηκαν στα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης. Όμως, όποιο μέσο μας έδινε τη δυνατότητα παράθεσης σχολίου του αναγνώστη, αναρτούσαμε ως απάντηση την επιστολή μας.
Επιπλέον, διαβάσαμε επιστολές του Πρύτανη, όπως για παράδειγμα την επιστολή για την επίθεση στο Γ. Πανούση και για άλλα άσχετα θέματα, καμία όμως απαντητική επιστολή δεν διαβάσαμε για τα ζητήματα που είχαμε θέσει. Ευτυχώς είδαμε νεότερη φωτογραφία του Πρύτανη μας σε δημοσίευμα της τοπικής εφημερίδας της Σύρου δίπλα στον Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας, που αντί να απαιτήσει από αυτόν παραπάνω έκπτωση στα φοιτητικά εισητήρια (σήμερα για να πραγματοποιήσουμε ένα ταξίδι Σύρο - Πειραιά μετ’ επιστροφής χρειαζόμαστε 40 ευρώ), παρουσίασε τον “Άτλαντα” Νησιωτικής Πολιτικής!!!
Ως απάντηση στην πλήρη αδιαφορία προς το μέρος μας, ένα κρίσιμο και υπολογίσιμο πλήθος φοιτητών σχεδίαζε τη μαζική του παράσταση στη Σύγκλητο της 26 Φεβρουαρίου 2009. Λόγω κακών καιρικών συνθηκών, το ταξίδι δεν κατέστη δυνατό. Γι’ αυτό συνεχίζουμε να είμαστε διαλεκτικοί από απόσταση. Εφόσον δεν μας δίνεται η δυνατότητα εισήγησης θεμάτων στην ημερήσια διάταξη της Συγκλήτου, θα απαιτούσαμε να συζητηθούν ουσιαστικά τα παρακάτω θέματα:
Περιοδεύουσα Σύγκλητος
Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου παρουσιάζει μία μεγάλη αντίφαση. Ενώ είναι ένα περιφερειακό Πανεπιστήμιο και μάλιστα διασκορπισμένο σε πέντε, σύντομα σε έξι νησιά, η διοίκηση του είναι συγκεντρωμένη εξ’ ολοκλήρου στη Μυτιλήνη.
Η Σύγκλητος που αποτελεί το ανώτατο όργανο διοίκησης του Πανεπιστημίου διεξάγεται πάντα σε αυτό το νησί. Εξαίρεση αποτελούν οι φορές που υπάρχουν εορταστικοί λόγοι, για παράδειγμα τότε που ιδρύθηκε το Τμήμα στη Σύρο και διεξήχθη πανηγυρική Σύγκλητος εκεί, και το περσινό παράδειγμα της Ρόδου, όταν διεξήχθη εκεί για τους προφανείς λόγους αποφυγής διαμαρτυριών από μεριάς φοιτητών.
Εφόσον, όλες οι πρυτανικές αρχές χρόνια τώρα έχουν δείξει την αδυναμία τους να βρίσκονται κοντά στα προβλήματα όλων των νησιών κι έχουν επαφή μόνο με τους «αντιπροσώπους» αυτών στη Σύγκλητο, κρίνεται αναγκαίο η Σύγκλητος να γίνει περιοδεύουσα. Με αυτόν τον τρόπο, θα γνωρίσουν όλα τα μέλη του Πανεπιστημίου τον λόγο ύπαρξης αυτού του οργάνου, τον τρόπο λειτουργίας του, την ισχύ του.
Από τη στιγμή που αυτό το μέτρο χρειάζεται μόνο μία μικρή αλλαγή στις συνήθειες ορισμένων, απαιτούμε να εφαρμοστεί από την επόμενη κιόλας Σύγκλητο.
Ακόμα περισσότερο, σε κάθε Σύγκλητο θα πρέπει να δίνεται βαρύτητα στα προβλήματα του νησιού στο οποίο διεξάγεται.
Από τη στιγμή που η Σύρος αποτελούσε την πρώτη προτεραιότητα του Πρύτανη μόνο στον προεκλογικό του λόγο και το μοναδικό Τμήμα του Πανεπιστημίου που έχασε πρόσφατα το ακαδημαϊκό του εξάμηνο, προτάσσοντας τα αιτήματά του για το Πανεπιστήμιο και την κοινωνία, περιμένουμε σήμερα να αποφασιστεί η επόμενη Σύγκλητος να διεξαχθεί στη Σύρο και να αρχίσει από εδώ και πέρα η περιοδεία της σε όλα τα νησιά.
Προσωπικό (Διδακτικό - Διοικητικό - Εργαστηρίων)
Το Τμήμα μας παρουσιάζει τρομακτικές ελλείψεις σε όλο το φάσμα του προσωπικού του και πραγματικά αναρωτιόμαστε τι θα συμβεί με τη δημιουργία των νέων Τμημάτων σε Σύρο και Λήμνο.
Όσον αφορά στο διδακτικό προσωπικό, το Τμήμα έχει μόλις 9 μέλη ΔΕΠ, γεγονός που δημιουργεί πρόσθετα προβλήματα στα γνωστικά αντίκειμενα που διδάσκει κάθε καθηγητής, στις διπλωματικές εργασίες, στην έρευνα και σε πιο τυπικές διαδικασίες, όπως το δικαίωμα ψήφου στη Σύγκλητο. Οι συμβασιούχοι διδάσκοντες ΠΔ 407, οι οποίοι συχνά μένουν απλήρωτοι, είναι μόνο μία εφήμερη λύση στο πρόβλημα του διδακτικού προσωπικού.
Όσον αφορά στο διοικητικό προσωπικό, η γραμματεία του Τμήματος έχει ΔΥΟ μόλις μόνιμους υπαλλήλους και πέρσυ επρόκειτο να ανασταλλεί η λειτουργία του λόγω λήξης και μη ανανέωσης της σύμβασης των υπόλοιπων υπαλλήλων.
Ένα Πολυτεχνικό τμήμα, πόσο μάλλον ένα Τμήμα Σχεδίασης, έχει βασική ανάγκη τα εργαστήρια. Πέρα από τα εργαστήρια Η/Υ στο Τμήμα δεν υπάρχει κανένα άλλο εργαστήριο και αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στην έλλειψη ΕΤΕΠ για να το επιβλέπει.
Όλα τα παραπάνω, μας αναγκάζουν να απαιτήσουμε την απόφασή σας στο ότι οι επόμενες θέσεις που θα προκηρυχθούν για προσωπικό θα είναι άμεσες και θα δοθούν για να καλυφθούν τα κενά του τμήματος της Σύρου.
Κτηριακό Σύρου
Δεδομένης της δημιουργίας Πολυτεχνικής Σχολής στη Σύρο στο άμεσο μέλλον, είναι γενική παραδοχή πως ο μόνος χώρος που μπορεί να φιλοξενήσει τις κτηριακές εγκαταστάσεις, που προϋποθέτουν την ύπαρξη της, είναι αυτός του Πρώην στρατοπέδου. Παρόλα αυτά, 9 χρόνια μετά την ίδρυση του Τμήματος, δεν έχουν καν τελειώσει οι διαδικασίες για να παραχωρηθεί ο χώρος στον Δήμο Ερμούπολης και από τον Δήμο στο Πανεπιστήμιο. Παρ’ όλες τις διαφωνίες μερίδας δημοτικών συμβούλων, πλέον (για πόσο ακόμα δεν μπορούμε να ξέρουμε) είναι θέληση του Δήμου να παραχωρηθεί όλο το κομμάτι της έκτασης που ζητά το Τμήμα. Ακόμα, η νομαρχία Κυκλάδων έχει αποφασίσει να αγοράσει μια ακόμα έκταση δίπλα σε αυτή που παραχωρεί ο Δήμος, ώστε το οικόπεδο να είναι τέτοιο που να καλύπτει πραγματικά τις ανάγκες για τη δημιουργία Σχολής.
Λαμβάνοντας υπόψη την καλή θέληση των τοπικών φορέων γεννιέται η απορία της αιτίας της καθυστέρησης. Τρία πράγματα γνωρίζουμε πάνω σε αυτό:
1) Σε κάποιον υπάλληλο στο Υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ υπάρχουν κάποια χαρτιά - πρωτόκολλα που επισημοποιούν την παραχώρηση στον Δήμο. Δεν έχει γίνει όμως αρκετή προσπάθεια να βρεθούν και να προωθηθούν αυτά τα πρωτόκολλα, ώστε να ολοκληρωθεί η Παραχώρηση.
2) Το υπουργείο Άμυνας μόλις τελειώσει η παραπάνω διαδικασία θα πουλήσει το υπόλοιπο οικόπεδο. Για να αγοραστεί αυτή η έκταση από την Νομαρχία Κυκλάδων πρέπει να πουληθεί στην Αντικειμενική της αξία και όχι παραπάνω. Σε αντίθετη περίπτωση θα είναι μικρότερο το κομμάτι που θα αγοραστεί.
3) Δεν υπάρχουν έτοιμες μελέτες για το Κτήριο Α, έτσι ώστε με το που τελειώσει η διαδικασία με τα πρωτόκολλα, να αρχίσει το χτίσιμο.
Η παραπάνω διαδικασία μπορεί να τελειώσει σε 6 μήνες από σήμερα.
Απαιτούμε λοιπόν από εσάς δύο πράγματα:
- Να κινήσετε άμεσα τις διαδικασίες προώθησης των πρωτοκόλλων από το ΥΠΕΧΩΔΕ. Πιστεύουμε ότι ένας Πρύτανης Πανεπιστημίου, αν ασχοληθεί, έχει τη δύναμη και είναι ο μόνος από το Πανεπιστήμιο που μπορεί να καταφέρει κάτι τέτοιο.
- Να απαιτήσετε από την Τεχνική Υπηρεσία του Πανεπιστημίου μας να αρχίσει άμεσα τις μελέτες στα κτίρια του πρώην Στρατοπέδου, ώστε να μην υπάρξει ακόμα μεγαλύτερη χρονική καθυστέρηση μετά την Παραχώρηση.
Νόμος Πλαίσιο
Η απόφαση της Συγκλήτου για το Νόμο - Πλαίσιο περιέχει τα εξής αποσπάσματα: για το Σχέδιο Νόμου ότι “χαρακτηρίζεται από έλλειψη οράματος”, “αγνοεί την πραγματικότητα του συνολικού ακαδημαϊκού γίγνεσθαι”, “οι πρωτοβουλίες αυτορρύθμισης μπορούν να επιφέρουν επιθυμητά αποτελέσματα προς την ακαδημαϊκή αριστεία, χωρίς αναγκαστικές νομοθετικές ρυθμίσεις”, και εισηγείται “να επανέλθει ένα Σχέδιο Νόμου ως ολοκληρωμένο σύνολο”. Από τη στιγμή που αυτό δεν έγινε ποτέ από την πολιτεία και ψηφίστηκε το απορριφθέντο, όπως φαίνεται από τα γραφόμενα της απόφασης, προσχέδιο νόμου, γιατί σήμερα αυτό εφαρμόζεται κατά γράμμα από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου; Δεν είναι αντίθετο προς την απόφαση της Συγκλήτου;
Πρακτικά, φέτος είναι η πρώτη χρονιά εφαρμογής του και βλέπουμε τα επιπρόσθετα προβλήματα που προκαλεί ο Νόμος αυτός. Από τη στιγμή που εφαρμόστηκε όχι μόνο ο περιορισμός στον αριθμό των δωρεάν συγγραμμάτων αλλά και η λίστα συγγραμμάτων, αυτό είχε ως αποτέλεσμα να έχουν έρθει μέχρι και αυτή τη στιγμή λίγα παραπάνω από τα μισά συγγράμματα του προηγούμενου εξαμήνου. Ακόμα, είδαμε να χάνετε πολύ εύκολα στη Σύρο ένα ακαδημαϊκό εξάμηνο το οποίο είχε διεξαχθεί 9 εβδομάδες και όχι τις απόλυτες 13, που ορίζει ο Νόμος. Αυτό τρομοκρατεί και θίγει άμεσα τους φοιτητικούς αγώνες, αφού η Πολιτεία δεν μπορεί να τους περιορίσει διαφορετικά.
Γι’ αυτούς τους λόγους και για τα επόμενα δεινά που θα επέλθουν από το νόμο έκτρωμα, απαιτούμε να σταματήσει άμεσα η εφαρμογή του στο Πανεπιστήμιο μας που ήταν ενάντια του, να αναθεωρηθεί η απόφαση της Συγκλήτου για το θέμα και να αρχίσει μία ευρεία συζήτηση για το Νόμο - Πλαίσιο, δίνοντας βάση στις αποφάσεις Γενικών Συνελεύσεων και όχι των λίγων “αντιπροσώπων”.
Πολιτιστική εβδομάδα
Αναφορικά με το θέμα της πολιτιστικής εβδομάδας, κρίνεται απαραίτητη η ύπαρξη ενός θεσμού κατά τον οποίο θα ενισχύονται η επικοινωνία και οι σχέσεις των φοιτητών, ενώ ταυτόχρονα μέσω εκδηλώσεων που προάγουν τον πολιτισμό, θα προβάλλεται το αντικείμενο κάθε σχολής στο σύνολο της ακαδημαϊκής κοινότητας. Αντί αυτού, η πολιτιστική εβδομάδα έχει εξελιχθεί σε ένα μηχανισμό εξυπηρέτησης προσωπικών συμφερόντων και αποτελεί ντροπή για το πανεπιστήμιο μας. Είναι απαράδεκτο τη στιγμή που υπάρχουν τεράστια οικονομικά προβλήματα στα περισσότερα τμήματα του Πανεπιστημίου Αιγαίου να υφίσταται ενός θεσμός απροκάλυπτης σπατάλης των δημόσιων οικονομικών πόρων με μοναδικό σκοπό την ατομική οικονομική ενίσχυση των κομματαρχών του εκάστοτε νησιού. Για την παρούσα προβληματική κατάσταση, μεγάλη ευθύνη έχει και η διοίκηση του πανεπιστημίου που παρά τις επανειλημμένες επισημάνσεις μας, ακόμα και σήμερα παραμένουν αδρανείς συντηρώντας την.
Η πάγια θέση του φοιτητικού μας συλλόγου είναι ότι πρέπει να πραγματοποιηθεί ολοκληρωτική αναδιοργάνωση του θεσμού αυτού, έτσι ώστε να προωθούνται οι αξίες για τις οποίες δημιουργήθηκε και εάν κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό τότε θα ήταν προτιμότερο να καταργηθεί. Επίσης, ως φοιτητικός σύλλογος κάθε χρόνο καταθέτουμε αίτημα πραγματοποίησης της πολιτιστικής στη Σύρο, με σκοπό να αποδείξουμε πως πρέπει να πραγματοποιείται η πολιτιστική και ποιό είναι το πραγματικό κόστος. Το αίτημα μας απορρίπτεται παραδοσιακά κάθε χρόνο για προφανείς λόγους και συμφέροντα. Έχοντας κατανοήσει πλέον ότι δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί ποτέ η πολιτιστική εβδομάδα στη Σύρο και εξαιτίας του ότι για κάποιους 'ανεξήγητους' λόγους δεν διακρίνουμε κάποια στοιχειώδη διάθεση αλλαγής της κατάστασης αυτής, αποφασίσαμε την αποχή μας από την φετινή πολιτιστική, ενώ ταυτόχρονα ζητάμε να μας διατεθούν τα χρήματα που αναλογούν στο σύλλογο μας έτσι ώστε να διοργανωθεί, έστω και υπό αυτές τις συνθήκες, η πρώτη ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ.
Επίλογος
Απαιτούμε στην επόμενη Σύγκλητο, που ελπίζουμε να πραγματοποιηθεί στη Σύρο, ουσιαστική απάντηση στα ζητήματα που θέτουμε, με στοιχεία, δεδομένα και χρονοδιαγράμματα. Η αδιαφορία σας για μία ακόμη φορά θα αποδείξει την ανικανότητά σας να ανταπεξέλθετε στις απαιτήσεις της κάθε μονάδας. Θα πρέπει να αναλάβετε τις ευθύνες που σας αναλογούν. Σε διαφορετική περίπτωση παραιτηθείτε.
Φοιτητικός Σύλλογος Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων και Συστημάτων, Σύρος,
από τη Γενική Συνέλευση του Φοιτητικού Συλλόγου Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων και Συστημάτων
Στον προεκλογικό λόγο του ο Πρύτανης κ. Τρούμπης υποστήριζε ότι η Πανεπιστημιακή Μονάδα της Σύρου θα αποτελούσε γι’ αυτόν το πρώτο και κύριο μέλημα του. Μετά από 2,5 χρόνια Πρυτανείας του όχι μόνο δεν έχει εμφανιστεί ούτε για μισή ημέρα στο νησί, αλλά τα προβλήματα του μοναδικού Τμήματος στη Σύρο αυξάνονται συνεχώς.
Στην προηγούμενη επιστολή μας προς τον κ. Πρύτανη (25/01/09, http://dpsdfs.blogspot.com/2009/01/blog-post_26.html ) είχαμε θίξει κάποια σημαντικά ζητήματα για το Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Αν και η επιστολή απευθυνόταν στο πρόσωπο του αφανούς Πρύτανη, απάντηση μέχρι σήμερα δεν έχουμε πάρει. Ενώ από τη μία μεριά βρισκόμαστε για μία ακόμα φορά αντιμέτωποι με την αδιαφορία, όχι μόνο των μελών της Συγκλήτου, αλλά και της Πρυτανικής Αρχής, παρακολουθούμε συγχρόνως τις παραιτήσεις τους για το θεαθήναι που δημοσιεύτηκαν στα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης. Όμως, όποιο μέσο μας έδινε τη δυνατότητα παράθεσης σχολίου του αναγνώστη, αναρτούσαμε ως απάντηση την επιστολή μας.
Επιπλέον, διαβάσαμε επιστολές του Πρύτανη, όπως για παράδειγμα την επιστολή για την επίθεση στο Γ. Πανούση και για άλλα άσχετα θέματα, καμία όμως απαντητική επιστολή δεν διαβάσαμε για τα ζητήματα που είχαμε θέσει. Ευτυχώς είδαμε νεότερη φωτογραφία του Πρύτανη μας σε δημοσίευμα της τοπικής εφημερίδας της Σύρου δίπλα στον Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας, που αντί να απαιτήσει από αυτόν παραπάνω έκπτωση στα φοιτητικά εισητήρια (σήμερα για να πραγματοποιήσουμε ένα ταξίδι Σύρο - Πειραιά μετ’ επιστροφής χρειαζόμαστε 40 ευρώ), παρουσίασε τον “Άτλαντα” Νησιωτικής Πολιτικής!!!
Ως απάντηση στην πλήρη αδιαφορία προς το μέρος μας, ένα κρίσιμο και υπολογίσιμο πλήθος φοιτητών σχεδίαζε τη μαζική του παράσταση στη Σύγκλητο της 26 Φεβρουαρίου 2009. Λόγω κακών καιρικών συνθηκών, το ταξίδι δεν κατέστη δυνατό. Γι’ αυτό συνεχίζουμε να είμαστε διαλεκτικοί από απόσταση. Εφόσον δεν μας δίνεται η δυνατότητα εισήγησης θεμάτων στην ημερήσια διάταξη της Συγκλήτου, θα απαιτούσαμε να συζητηθούν ουσιαστικά τα παρακάτω θέματα:
Περιοδεύουσα Σύγκλητος
Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου παρουσιάζει μία μεγάλη αντίφαση. Ενώ είναι ένα περιφερειακό Πανεπιστήμιο και μάλιστα διασκορπισμένο σε πέντε, σύντομα σε έξι νησιά, η διοίκηση του είναι συγκεντρωμένη εξ’ ολοκλήρου στη Μυτιλήνη.
Η Σύγκλητος που αποτελεί το ανώτατο όργανο διοίκησης του Πανεπιστημίου διεξάγεται πάντα σε αυτό το νησί. Εξαίρεση αποτελούν οι φορές που υπάρχουν εορταστικοί λόγοι, για παράδειγμα τότε που ιδρύθηκε το Τμήμα στη Σύρο και διεξήχθη πανηγυρική Σύγκλητος εκεί, και το περσινό παράδειγμα της Ρόδου, όταν διεξήχθη εκεί για τους προφανείς λόγους αποφυγής διαμαρτυριών από μεριάς φοιτητών.
Εφόσον, όλες οι πρυτανικές αρχές χρόνια τώρα έχουν δείξει την αδυναμία τους να βρίσκονται κοντά στα προβλήματα όλων των νησιών κι έχουν επαφή μόνο με τους «αντιπροσώπους» αυτών στη Σύγκλητο, κρίνεται αναγκαίο η Σύγκλητος να γίνει περιοδεύουσα. Με αυτόν τον τρόπο, θα γνωρίσουν όλα τα μέλη του Πανεπιστημίου τον λόγο ύπαρξης αυτού του οργάνου, τον τρόπο λειτουργίας του, την ισχύ του.
Από τη στιγμή που αυτό το μέτρο χρειάζεται μόνο μία μικρή αλλαγή στις συνήθειες ορισμένων, απαιτούμε να εφαρμοστεί από την επόμενη κιόλας Σύγκλητο.
Ακόμα περισσότερο, σε κάθε Σύγκλητο θα πρέπει να δίνεται βαρύτητα στα προβλήματα του νησιού στο οποίο διεξάγεται.
Από τη στιγμή που η Σύρος αποτελούσε την πρώτη προτεραιότητα του Πρύτανη μόνο στον προεκλογικό του λόγο και το μοναδικό Τμήμα του Πανεπιστημίου που έχασε πρόσφατα το ακαδημαϊκό του εξάμηνο, προτάσσοντας τα αιτήματά του για το Πανεπιστήμιο και την κοινωνία, περιμένουμε σήμερα να αποφασιστεί η επόμενη Σύγκλητος να διεξαχθεί στη Σύρο και να αρχίσει από εδώ και πέρα η περιοδεία της σε όλα τα νησιά.
Προσωπικό (Διδακτικό - Διοικητικό - Εργαστηρίων)
Το Τμήμα μας παρουσιάζει τρομακτικές ελλείψεις σε όλο το φάσμα του προσωπικού του και πραγματικά αναρωτιόμαστε τι θα συμβεί με τη δημιουργία των νέων Τμημάτων σε Σύρο και Λήμνο.
Όσον αφορά στο διδακτικό προσωπικό, το Τμήμα έχει μόλις 9 μέλη ΔΕΠ, γεγονός που δημιουργεί πρόσθετα προβλήματα στα γνωστικά αντίκειμενα που διδάσκει κάθε καθηγητής, στις διπλωματικές εργασίες, στην έρευνα και σε πιο τυπικές διαδικασίες, όπως το δικαίωμα ψήφου στη Σύγκλητο. Οι συμβασιούχοι διδάσκοντες ΠΔ 407, οι οποίοι συχνά μένουν απλήρωτοι, είναι μόνο μία εφήμερη λύση στο πρόβλημα του διδακτικού προσωπικού.
Όσον αφορά στο διοικητικό προσωπικό, η γραμματεία του Τμήματος έχει ΔΥΟ μόλις μόνιμους υπαλλήλους και πέρσυ επρόκειτο να ανασταλλεί η λειτουργία του λόγω λήξης και μη ανανέωσης της σύμβασης των υπόλοιπων υπαλλήλων.
Ένα Πολυτεχνικό τμήμα, πόσο μάλλον ένα Τμήμα Σχεδίασης, έχει βασική ανάγκη τα εργαστήρια. Πέρα από τα εργαστήρια Η/Υ στο Τμήμα δεν υπάρχει κανένα άλλο εργαστήριο και αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στην έλλειψη ΕΤΕΠ για να το επιβλέπει.
Όλα τα παραπάνω, μας αναγκάζουν να απαιτήσουμε την απόφασή σας στο ότι οι επόμενες θέσεις που θα προκηρυχθούν για προσωπικό θα είναι άμεσες και θα δοθούν για να καλυφθούν τα κενά του τμήματος της Σύρου.
Κτηριακό Σύρου
Δεδομένης της δημιουργίας Πολυτεχνικής Σχολής στη Σύρο στο άμεσο μέλλον, είναι γενική παραδοχή πως ο μόνος χώρος που μπορεί να φιλοξενήσει τις κτηριακές εγκαταστάσεις, που προϋποθέτουν την ύπαρξη της, είναι αυτός του Πρώην στρατοπέδου. Παρόλα αυτά, 9 χρόνια μετά την ίδρυση του Τμήματος, δεν έχουν καν τελειώσει οι διαδικασίες για να παραχωρηθεί ο χώρος στον Δήμο Ερμούπολης και από τον Δήμο στο Πανεπιστήμιο. Παρ’ όλες τις διαφωνίες μερίδας δημοτικών συμβούλων, πλέον (για πόσο ακόμα δεν μπορούμε να ξέρουμε) είναι θέληση του Δήμου να παραχωρηθεί όλο το κομμάτι της έκτασης που ζητά το Τμήμα. Ακόμα, η νομαρχία Κυκλάδων έχει αποφασίσει να αγοράσει μια ακόμα έκταση δίπλα σε αυτή που παραχωρεί ο Δήμος, ώστε το οικόπεδο να είναι τέτοιο που να καλύπτει πραγματικά τις ανάγκες για τη δημιουργία Σχολής.
Λαμβάνοντας υπόψη την καλή θέληση των τοπικών φορέων γεννιέται η απορία της αιτίας της καθυστέρησης. Τρία πράγματα γνωρίζουμε πάνω σε αυτό:
1) Σε κάποιον υπάλληλο στο Υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ υπάρχουν κάποια χαρτιά - πρωτόκολλα που επισημοποιούν την παραχώρηση στον Δήμο. Δεν έχει γίνει όμως αρκετή προσπάθεια να βρεθούν και να προωθηθούν αυτά τα πρωτόκολλα, ώστε να ολοκληρωθεί η Παραχώρηση.
2) Το υπουργείο Άμυνας μόλις τελειώσει η παραπάνω διαδικασία θα πουλήσει το υπόλοιπο οικόπεδο. Για να αγοραστεί αυτή η έκταση από την Νομαρχία Κυκλάδων πρέπει να πουληθεί στην Αντικειμενική της αξία και όχι παραπάνω. Σε αντίθετη περίπτωση θα είναι μικρότερο το κομμάτι που θα αγοραστεί.
3) Δεν υπάρχουν έτοιμες μελέτες για το Κτήριο Α, έτσι ώστε με το που τελειώσει η διαδικασία με τα πρωτόκολλα, να αρχίσει το χτίσιμο.
Η παραπάνω διαδικασία μπορεί να τελειώσει σε 6 μήνες από σήμερα.
Απαιτούμε λοιπόν από εσάς δύο πράγματα:
- Να κινήσετε άμεσα τις διαδικασίες προώθησης των πρωτοκόλλων από το ΥΠΕΧΩΔΕ. Πιστεύουμε ότι ένας Πρύτανης Πανεπιστημίου, αν ασχοληθεί, έχει τη δύναμη και είναι ο μόνος από το Πανεπιστήμιο που μπορεί να καταφέρει κάτι τέτοιο.
- Να απαιτήσετε από την Τεχνική Υπηρεσία του Πανεπιστημίου μας να αρχίσει άμεσα τις μελέτες στα κτίρια του πρώην Στρατοπέδου, ώστε να μην υπάρξει ακόμα μεγαλύτερη χρονική καθυστέρηση μετά την Παραχώρηση.
Νόμος Πλαίσιο
Η απόφαση της Συγκλήτου για το Νόμο - Πλαίσιο περιέχει τα εξής αποσπάσματα: για το Σχέδιο Νόμου ότι “χαρακτηρίζεται από έλλειψη οράματος”, “αγνοεί την πραγματικότητα του συνολικού ακαδημαϊκού γίγνεσθαι”, “οι πρωτοβουλίες αυτορρύθμισης μπορούν να επιφέρουν επιθυμητά αποτελέσματα προς την ακαδημαϊκή αριστεία, χωρίς αναγκαστικές νομοθετικές ρυθμίσεις”, και εισηγείται “να επανέλθει ένα Σχέδιο Νόμου ως ολοκληρωμένο σύνολο”. Από τη στιγμή που αυτό δεν έγινε ποτέ από την πολιτεία και ψηφίστηκε το απορριφθέντο, όπως φαίνεται από τα γραφόμενα της απόφασης, προσχέδιο νόμου, γιατί σήμερα αυτό εφαρμόζεται κατά γράμμα από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου; Δεν είναι αντίθετο προς την απόφαση της Συγκλήτου;
Πρακτικά, φέτος είναι η πρώτη χρονιά εφαρμογής του και βλέπουμε τα επιπρόσθετα προβλήματα που προκαλεί ο Νόμος αυτός. Από τη στιγμή που εφαρμόστηκε όχι μόνο ο περιορισμός στον αριθμό των δωρεάν συγγραμμάτων αλλά και η λίστα συγγραμμάτων, αυτό είχε ως αποτέλεσμα να έχουν έρθει μέχρι και αυτή τη στιγμή λίγα παραπάνω από τα μισά συγγράμματα του προηγούμενου εξαμήνου. Ακόμα, είδαμε να χάνετε πολύ εύκολα στη Σύρο ένα ακαδημαϊκό εξάμηνο το οποίο είχε διεξαχθεί 9 εβδομάδες και όχι τις απόλυτες 13, που ορίζει ο Νόμος. Αυτό τρομοκρατεί και θίγει άμεσα τους φοιτητικούς αγώνες, αφού η Πολιτεία δεν μπορεί να τους περιορίσει διαφορετικά.
Γι’ αυτούς τους λόγους και για τα επόμενα δεινά που θα επέλθουν από το νόμο έκτρωμα, απαιτούμε να σταματήσει άμεσα η εφαρμογή του στο Πανεπιστήμιο μας που ήταν ενάντια του, να αναθεωρηθεί η απόφαση της Συγκλήτου για το θέμα και να αρχίσει μία ευρεία συζήτηση για το Νόμο - Πλαίσιο, δίνοντας βάση στις αποφάσεις Γενικών Συνελεύσεων και όχι των λίγων “αντιπροσώπων”.
Πολιτιστική εβδομάδα
Αναφορικά με το θέμα της πολιτιστικής εβδομάδας, κρίνεται απαραίτητη η ύπαρξη ενός θεσμού κατά τον οποίο θα ενισχύονται η επικοινωνία και οι σχέσεις των φοιτητών, ενώ ταυτόχρονα μέσω εκδηλώσεων που προάγουν τον πολιτισμό, θα προβάλλεται το αντικείμενο κάθε σχολής στο σύνολο της ακαδημαϊκής κοινότητας. Αντί αυτού, η πολιτιστική εβδομάδα έχει εξελιχθεί σε ένα μηχανισμό εξυπηρέτησης προσωπικών συμφερόντων και αποτελεί ντροπή για το πανεπιστήμιο μας. Είναι απαράδεκτο τη στιγμή που υπάρχουν τεράστια οικονομικά προβλήματα στα περισσότερα τμήματα του Πανεπιστημίου Αιγαίου να υφίσταται ενός θεσμός απροκάλυπτης σπατάλης των δημόσιων οικονομικών πόρων με μοναδικό σκοπό την ατομική οικονομική ενίσχυση των κομματαρχών του εκάστοτε νησιού. Για την παρούσα προβληματική κατάσταση, μεγάλη ευθύνη έχει και η διοίκηση του πανεπιστημίου που παρά τις επανειλημμένες επισημάνσεις μας, ακόμα και σήμερα παραμένουν αδρανείς συντηρώντας την.
Η πάγια θέση του φοιτητικού μας συλλόγου είναι ότι πρέπει να πραγματοποιηθεί ολοκληρωτική αναδιοργάνωση του θεσμού αυτού, έτσι ώστε να προωθούνται οι αξίες για τις οποίες δημιουργήθηκε και εάν κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό τότε θα ήταν προτιμότερο να καταργηθεί. Επίσης, ως φοιτητικός σύλλογος κάθε χρόνο καταθέτουμε αίτημα πραγματοποίησης της πολιτιστικής στη Σύρο, με σκοπό να αποδείξουμε πως πρέπει να πραγματοποιείται η πολιτιστική και ποιό είναι το πραγματικό κόστος. Το αίτημα μας απορρίπτεται παραδοσιακά κάθε χρόνο για προφανείς λόγους και συμφέροντα. Έχοντας κατανοήσει πλέον ότι δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί ποτέ η πολιτιστική εβδομάδα στη Σύρο και εξαιτίας του ότι για κάποιους 'ανεξήγητους' λόγους δεν διακρίνουμε κάποια στοιχειώδη διάθεση αλλαγής της κατάστασης αυτής, αποφασίσαμε την αποχή μας από την φετινή πολιτιστική, ενώ ταυτόχρονα ζητάμε να μας διατεθούν τα χρήματα που αναλογούν στο σύλλογο μας έτσι ώστε να διοργανωθεί, έστω και υπό αυτές τις συνθήκες, η πρώτη ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ.
Επίλογος
Απαιτούμε στην επόμενη Σύγκλητο, που ελπίζουμε να πραγματοποιηθεί στη Σύρο, ουσιαστική απάντηση στα ζητήματα που θέτουμε, με στοιχεία, δεδομένα και χρονοδιαγράμματα. Η αδιαφορία σας για μία ακόμη φορά θα αποδείξει την ανικανότητά σας να ανταπεξέλθετε στις απαιτήσεις της κάθε μονάδας. Θα πρέπει να αναλάβετε τις ευθύνες που σας αναλογούν. Σε διαφορετική περίπτωση παραιτηθείτε.
Φοιτητικός Σύλλογος Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων και Συστημάτων, Σύρος,
Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2009
Ορκίζομαι να υπηρετώ... το κέρδος
Την ημέρα της ορκωμοσίας καλούμαστε να παρευρεθούμε σε μία επισημότατη τελετή όλο φώτα, κάμερες, άρχοντες και γκλαμουριά για να παραλάβουμε τα πτυχία μας. Μία καλοστημένη «τελετή» θα μας περιμένει ομοιόμορφα ντυμένους/ντυμένες με το χέρι ψηλά να διαβεβαιώσουμε, ότι “αποφεύγοντας κάθε άδικη πράξη, θα τηρούμε πιστά και με ακρίβεια τα διδάγματα που πήραμε από το πανεπιστήμιο Αιγαίου”. Εμείς πάλι βλέποντας το θέμα από άλλη σκοπιά, δε σκοπεύουμε να κάνουμε κάτι τέτοιο και με το κείμενο αυτό εξηγούμεθα.
Τα περισσότερα διδάγματα που πήραμε και συνεχίζουμε να παίρνουμε κατά την παραμονή μας στο πανεπιστήμιο, δεν είναι από αυτά που ένας άνθρωπος θα’ θελε να τηρεί πιστά και με ακρίβεια. Κι αυτό γιατί βασικό μήνυμα κατά την επαφή μας με το πανεπιστήμιο είναι πως πρέπει να σωπαίνεις γι’ αυτά που συμβαίνουν γύρω, να υπακούς, να ακολουθείς την ίδια κοινότυπη γραμμή πλεύσης, μ’ άλλα λόγια να αποχαυνώνεσαι. Και όλα αυτά σε ένα πλαίσιο που λίγο διαφέρει από το λύκειο, που προάγει την παπαγαλία και την αδράνεια και προωθεί την αντίληψη της εκπαίδευσης–υποχρέωσης με στόχο «το χαρτί» και μελλοντικά «τη θέση». Μια θέση η οποία προορίζεται για λίγους και “καλούς”, κυρίως αυτούς που πατώντας επί πτωμάτων θα καταφέρουν να καταξιωθούν στην ακαδημαϊκή τους πορεία. Έτσι, μία μερίδα φοιτητών επιλέγει να λειτουργήσει σε ένα ανταγωνιστικό πλαίσιο στυγνής βαθμοθηρίας, πελατειακών σχέσεων και προσωπικής ανάδειξης, ενώ μία άλλη αναζητά εναγωνίως τα ενδιαφέροντά της και την αξιοπρεπή ενασχόληση με αυτά κι ίσως ακόμη τους τρόπους αντίδρασης στη συνολική κατάσταση. Για τους διδάσκοντες ισχύει κάτι ανάλογο, κάποιοι είναι εδώ, προσπαθούν, ανανεώνονται, τολμούν, ασχολούνται και νοιάζονται και κάποιοι -πάλι εδώ είναι- αλλά αδιαφορούν, επαναλαμβάνονται, προωθούν τα συμφέροντά τους και πλήττουν, διαχέοντας την πλήξη τους.
Σε μια πραγματικότητα όπου οι επιστήμονες κατέχουν τη θέση της αυθεντίας που αποφασίζει για το κοινό καλό, το πανεπιστήμιο, πέραν ελάχιστων εξαιρέσεων, προάγει μόνο το στείρο ακαδημαϊσμό ο οποίος αποφεύγει, έντεχνα, να συνδέσει τη γνώση και την επιστήμη με το κοινωνικό γίγνεσθαι. Άλλωστε, η σύνδεση αυτή δε θα αποφέρει τις απαραίτητες χρηματοδοτήσεις. Δε θέλει πολύ μυαλό για να καταλάβουμε πως η έρευνα είναι αν μη τι άλλο κατευθυνόμενη και εξυπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα. Η επιστήμη στην υπηρεσία του κέρδους. Όσο εμείς ιδρώνουμε για το πτυχίο που θα καταλήξει σε κορνίζα, δασοκτόνα νομοσχέδια αντιμετωπίζουν τη σιγή ιχθύος από το τμήμα Περιβάλλοντος, εκατοντάδες πρόσφυγες περνούν από στρατόπεδα συγκέντρωσης δίπλα στην πόλη και μίλια μακριά από το τμήμα Κοινωνιολογίας, ο εθνικισμός θεριεύει και ούτε κουβέντα από το τμήμα Ανθρωπολογίας κ.ο.κ. Με αυτά τα τραγελαφικά δεδομένα το πανεπιστήμιο απέχει πολύ από το να είναι χώρος ανταλλαγής ιδεών και κοιτίδα πράξεων.
Τέλος, το πανεπιστήμιο, με την εφαρμογή του νόμου πλαισίου έχει ήδη αρχίσει να στηρίζει την ύπαρξή του και να παραχωρεί το έργο του σε μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα. Έτσι, μεταβάλλεται από δημόσιος θεσμός σε «Επιχείρηση Α.Ε.», ακολουθώντας τη συνολική υποχώρηση της κοινωνίας στις επιταγές της «ελεύθερης» αγοράς. Αυτό είναι σαφές, παραμένει ωστόσο μία ανομολόγητη αλήθεια για τους δήθεν υπερασπιστές της δωρεάν δημόσιας εκπαίδευσης, που για εμάς έχει φτάσει να αποτελεί κενή διακήρυξη μπροστά σε μια πραγματικότητας που τη διαψεύδει. Δίδακτρα στα μεταπτυχιακά, δίδακτρα στα διδακτορικά, δίδακτρα από τους αλλοδαπούς φοιτητές, μεγάλο κόστος ζωής για όλους (νοίκια, σίτιση κ.λ.π), η ζωή των φοιτητών κινητήριος μοχλός για τις τοπικές οικονομίες. Παράλληλα, στο εσωτερικό προωθούνται «καινοτόμες ιδέες» περί ασφάλειας, με φύλακες, κάμερες και κάρτες εισόδου–εξόδου.
Δεν μπορούμε παρά να θυμόμαστε την πικρή γεύση που θα μας αφήσει η τριτοβάθμια εκπαίδευση, τα πανεπιστήμια της βιτρίνας, της «επιστημοσύνης», των ανιαρών μαθημάτων από παραιτημένους καθηγητές, του ελλιπούς εξοπλισμού, της ίντριγκας, των εσωτερικών συμμαχιών και αλληλοσπαραγμών, του συνδρόμου της «καρέκλας» που πλήττει φοιτητές, καθηγητές και υπαλλήλους.
Τέλος πάντων κι αρχή, όσα και να γράψουμε λίγα θα είναι και για να μη μακρηγορούμε ας πούμε και δυο λόγια για το πτυχίο μας και την αγορά εργασίας που μας περιμένει, για τα οποία, ας μην ξεχνιόμαστε, γίνεται και όλη η φασαρία. Αφιερωμένο λοιπόν σε όλους και όλες τους απόφοιτους-απόφοιτες που εργάζονται σε μπαρ, οικοδομές, φροντιστήρια, την πυροσβεστική υπηρεσία, μαγαζιά με καλλυντικά κ.ο.κ είναι το παρακάτω σχόλιο:
«Εκατοντάδες επιστήμονες της θάλασσας, περιβαλλοντολόγοι, γεωγράφοι, ανθρωπολόγοι, κοινωνιολόγοι θα αποφοιτήσουν και φέτος. Ας τους καλοδεχτούμε. Για όλους υπάρχει μία θέση εργασίας. Δεν μπορεί... ένας απ' όλους θα την πιάσει.»
Πρωτοβουλία από την Ανοιχτή Συνέλευση Μυτιλήνης
Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2009
Με αφορμή τις φαιδρότητες που ακούστηκαν από καθηγητές του τμήματος Επιστημών της Θάλασσας
Τί σημαίνει τελικά "ανοικτό πανεπιστήμιο;" "Ανοίξαμε & σας περιμένουμε;"
Του Δημήτρη Πατέλη, Επίκουρου Καθηγητή Πολυτεχνείου Κρήτης
Το τελευταία χρόνια μεθοδεύεται (από ταγούς, ιθύνοντες, προθύμους και αφελείς) μια πρωτοφανής ιδεολογική και νοηματική λαθροχειρία. Οι φοιτητικές και πανεπιστημιακές κινητοποιήσεις βαφτίστηκαν αίφνης «κλειστό πανεπιστήμιο». Η λαθροχειρία αυτή εντάσσεται στο σύνολο των προπαγανδιστικών τρικ του νεοφιλελευθερισμού, ο οποίος προτιμά εύηχους όρους για τις βρώμικες επιπτώσεις της στρατηγικής του: “απελευθέρωση τιμών” αντί για αισχροκέρδεια, “ελαστικοποίηση” και “ευελιξία” αντί για κατάργηση συλλογικών κεκτημένων και διεκδικήσεων, “δημοσιονομική πειθαρχία” αντί για αναδιανομή πόρων υπέρ του κεφαλαίου και κατά της εργασίας, “εξυγίανση” αντί για ξεπούλημα, “μεταρρύθμιση” - αντί για αντιδραστική αντιμεταρρύθμιση, “διασφάλιση ποιότητας” αντί για αγοραία αξιολόγηση, κ.ο.κ.
Όμως, κλειστό πανεπιστήμιο δεν είναι το αγωνιζόμενο πανεπιστήμιο, χώρος ελεύθερης έρευνας και παιδείας, προνομιακός χώρος κριτικού αναστοχασμού, που ανοίγεται στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και οικοδομεί δεσμούς με την εργαζόμενη πλειοψηφία.
Κλειστό πανεπιστήμιο είναι το αποστειρωμένο πανεπιστήμιο των «μεταρρυθμίσεων», με φαλκιδευμένο το άσυλο, όπου ιδιωτικές εταιρείες security (αλλά και τα ΜΑΤ, όταν το ζητήσουν οι πρυτάνεις) θα αποτρέπουν έμπρακτα τις όποιες κινητοποιήσεις και τη διακίνηση “επικίνδυνων” ιδεών, θα προστατεύουν την απρόσκοπτη έρευνα για λογαριασμό των επιχειρήσεων, την διανομή ευρωπαϊκών κονδυλίων και την ανέλιξη σε θέσεις ευθύνης στον κρατικό μηχανισμό και τις επιχειρήσεις (χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα καθηγητή του ΕΜΠ που ταυτόχρονα ήταν και στο payroll της Ericsson και στην ελέγχουσα την Ericksson ΑΔΑΕ). Κλειστό πανεπιστήμιο είναι το πανεπιστήμιο με δυσδιάκριτα έως ανύπαρκτα τα όρια μεταξύ εργαστηρίου ΑΕΙ και επιχειρηματικής δραστηριότητας. Κλειστό πανεπιστήμιο είναι το πανεπιστήμιο που προχωρά στην κατανομή πόρων, χώρων και αξιωμάτων βάσει της αγοραίας αξιολόγησης μελών ΔΕΠ, τμημάτων και τομέων. Κλειστό πανεπιστήμιο είναι το πανεπιστήμιο με απόκρυφες ροές κονδυλίων έρευνας, με σκοτεινές διαπλοκές στην έρευνα για παραγωγή οπλικών συστημάτων. Κλειστό πανεπιστήμιο είναι αυτό που αναπαράγει καθεστώτα δουλικής εκμετάλλευσης και εργασιακού μεσαίωνα σε εργαστήρια και υπηρεσίες του (προπτυχιακών, μεταπτυχιακών και άλλων εργαζομένων, με ή χωρίς συμβάσεις, με αναθέσεις σε εργολάβους, κ.ο.κ.), ενώ αδυνατεί να έχει σε πλήρη λειτουργία ακόμα και τη βιβλιοθήκη του.
Κλειστό πανεπιστήμιο είναι αυτό που ανέχεται την πραξικοπηματική ανάδειξη αρχών. Κλειστό πανεπιστήμιο είναι το πανεπιστήμιο της διάχυσης της διαφθοράς, της συνενοχής, της αναξιοπρέπειας, της υποταγής και του φόβου. Κλειστό πανεπιστήμιο είναι αυτό που ανέχεται τη στοχοποίηση των μη υποτακτικών.
Όπως έχουν επισημάνει συνάδελφοι (π.χ. ο Π. Σωτήρης), υπό το σύνθημα “ανοικτό πανεπιστήμιο” ενεργοποιείται ένας ιδιότυπος συνασπισμός εξουσίας που διαμορφώθηκε τις τελευταίες δεκαετίες εντός των ΑΕΙ πρωτίστως γύρω από την επιθετική προώθηση μιας στρατηγικής επιβολής και εδραίωσης του «επιχειρηματικού πανεπιστημίου». Πρόκειται για ένα συνασπισμό με ισχυρό υλικό συνδετικό ιστό ιδιοτελών συμφερόντων, που αρέσκεται μεν να αυτοπροβάλλεται ως δήθεν “ακαδημαϊκών αρχών” και υπεράνω κομμάτων και ιδεολογιών (αρκεί να τα έχουν καλά με τους εκάστοτε κρατούντες), αλλά λειτουργεί πλέον ως “διακομματικός” επιθετικός πόλος καθεστωτικού καιροσκοπισμού, με την προσήκουσα σε ορισμένου τύπου “εκσυγχρονισμένους” πανεπιστημιακούς επιθετική ιδεολογία...
Αυτό αφορά την «αποτελεσματικότητα» στη διαχείριση ευρωπαϊκών κονδυλίων, στην προσέλκυση πόρων, στην εξυπηρέτηση ποικιλοτρόπως των απαιτήσεων του κυβερνητικού έργου για «ειδικούς», στους δεσμούς με επιχειρηματικά κέντρα και εκδοτικά συγκροτήματα. Σε αυτό το πεδίον δόξης λαμπρόν αναδεικνύονται σήμερα οι νέοι ακαδημαϊκοί μανδαρίνοι, που αδημονούν να απαλλαγούν από τους «αναχρονισμούς» προηγούμενων περιόδων και την ενοχλητική ανορθογραφία τόσο του φοιτητικού κινήματος, όσο και μιας αγωνιστικής στάσης της ΠΟΣΔΕΠ, την οποία σπεύδουν εν όψει συνεδρίου να αλώσουν με πανστρατιά για να την εξουδετερώσουν.
Εξυπακούεται ότι όλοι αυτοί κατά κανόνα περιφρονούν τη μαζικότητα των φοιτητικών συνελεύσεων και απέχουν, συνήθως, από τις διαδικασίες των συλλόγων μελών της ΠΟΣΔΕΠ.
Αδυνατούν να αρθρώσουν επιστημονικά συγκροτημένο λόγο περί των μείζονος σημασίας ζητημάτων της επιστήμης , της παιδείας και της κοινωνίας (περί άλλων γαρ μεριμνούν και τυρβάζουν) και ως εκ τούτου, αποφεύγουν συστηματικά την υποβολή των απόψεών τους στη βάσανο της συλλογικής συζήτησης, του δημόσιου επιστημονικού διαλόγου (όπως κατέστη σαφές και με την ουσιαστική απουσία τους από την σχετική Ημερίδα 14.5.08 στο Πολυτεχνείο Κρήτης). Οι φορείς και θιασώτες αυτού του συνασπισμού αρκούνται σε μυρικασμούς αγοραίων στερεοτύπων και συνθηματολογίας πολιτικών υπαλλήλων, προτιμούν συνήθως την ασφαλή προβολή-προπαγάνδα των ιδεολογημάτων τους από τα κυρίαρχα ΜΜΕ.
Ο συνασπισμός αυτός συσπειρώνει τους φορείς της ψοφοδεούς νομιμοφροσύνης και της θεσμολαγνίας της πανεπιστημιακής γραφειοκρατίας.
Έχω ξανααναφερθεί στη θλιβερή εικόνα των δήθεν οργάνων συνδιοίκησης: πυραμιδωτά δομημένων με όλο και πιο επιλεκτική σύνθεση έως τη σύγκλητο, βάσει της υπακοής και υποταγής στη διοίκηση. Χειραγωγικές πρακτικές, επιλογή, ιεράρχηση και διατύπωση θεμάτων κατά το δοκούν, ώστε να εκβιαστούν τα όργανα να εγκρίνουν απλώς προειλημμένες αποφάσεις. Όλο και πιο πολλές αποφάσεις αρμοδιότητας Συγκλήτου λαμβάνονται από το Πρυτανικό Συμβούλιο με την επίκληση λόγων «ανωτέρας βίας». Χαρακτηριστική είναι π.χ. η απόπειρα σύγκλησης συγκλήτου παραμονές Χριστουγέννων (23.12.08, χωρίς να έχουν ειδοποιηθεί οι συγκλητικοί τουλάχιστον 48 ώρες πριν, όπως προβλέπεται νομίμως), με αποφασιστικής σημασίας θέματα στην ημερήσια διάταξη, ώστε να ληφθούν αποφάσεις ερήμην των άμεσα ενδιαφερομένων «ενοχλητικών» φοιτητών.
Πως λειτουργεί λοιπόν το “ανοικτό πανεπιστήμιο”; Τα τελευταία χρόνια τα διοικητικά όργανα του Ιδρύματος έχουν σχεδόν ολοσχερώς αναχθεί σε μηχανισμούς άκριτης έγκρισης-διεκπεραίωσης άνωθεν προειλημμένων αποφάσεων με το εξής στερεότυπο σχήμα: τίθεται προς έγκριση η χ πρόταση βάσει του ψ νόμου. Εάν κάποιοι απ’ τους εκπροσώπους των φοιτητών, είτε των καθηγητών (μελών ΔΕΠ, ΕΤΕΠ και ΕΕΔΙΠ), αποτολμούν να αρθρώσουν λόγο πέραν των προειλημμένων αποφάσεων, να αντιτάξουν στις τελευταίες τις πραγματικές ανάγκες της πανεπιστημιακής κοινότητας, της επιστήμης και της κοινωνίας, η απάντηση είναι αυτοματοποιημένη: «είναι νόμος του κράτους, εμείς δεν νομοθετούμε, είμαστε δημόσιοι υπάλληλοι και οφείλουμε να τηρούμε το νόμο»! Αυτά τα επιχειρήματα προτάσσονται από τους φορείς της θεσμολάγνου νομιμοφροσύνης του “ανοικτού πανεπιστημίου”, επί παντός ζητήματος ήσσονος ή μείζονος σημασίας, ακόμα και αν το θέμα αφορά νόμους εκτελεστικούς της μη ολοκληρωμένης άρσης του άρθρου 16 του Συντάγματος, ακόμα και αν είναι οι τελευταίοι πρακτικά ανεφάρμοστοι και ανόητοι (βλ. π.χ. τη μη ολοκλήρωση της διανομής συγγραμμάτων κατά το τρέχον εξάμηνο). Σαν να είναι οι νόμοι θέσφατα εξ αποκαλύψεως που τίθενται υπεράνω της κρίσης των άμεσα ενδιαφερομένων και όχι κανόνες διευθέτησης ανθρώπινων σχέσεων βάσει συγκυριακών συσχετισμών δυνάμεων και συμφερόντων. Εάν αντιμετωπίζονται έτσι τα θέσμια στο Πανεπιστήμιο, τι θα γίνεται στην υπόλοιπη κοινωνία;
Αυτή η ψοφοδεής νομιμοφροσύνη και η θεσμολαγνία παραμένει παγερά αδιάφορη για τα μείζονα προβλήματα εντός και εκτός του πανεπιστημίου, για τις στοιχειώδεις αρχές επιστημονικής και παιδαγωγικής δεοντολογίας. Κάποιοι προτρέπουν συχνά πυκνά σε «δυναμικές» κινήσεις αντικατάληψης όποτε κινητοποιούνται οι φοιτητές…
Δεν ανέχονται το «κλειστό Πανεπιστήμιο» λόγω κινητοποιήσεων, ενώ αισθάνονται μακάρια άνεση στην ασφυκτικά κλειστή κοινωνία της ωμής εκμετάλλευσης και καταστολής, της αμεσότερης υπαγωγής έρευνας και παιδείας στο κεφάλαιο. Για ποιο «ανοικτό πανεπιστήμιο» κόπτονται κάποιοι, όταν σφυρίζουν αδιάφορα στον νεοφιλελεύθερο στραγγαλισμό του δημόσιου Πανεπιστημίου; Ανοικτό σε τι, για ποιόν, σε ποια κατεύθυνση; Τι είναι το Πανεπιστήμιο; Μαγαζί για τις όποιες αγοραίες διαθέσεις επιτηδείων, με προσωπικό που διαλαλεί «ανοίξαμε και σας περιμένουμε»;
Σε ορισμένους κύκλους πανεπιστημιακών, κάθε αναφορά στους φοιτητές, στο φοιτητικό κίνημα κ.ο.κ., γίνεται μετά βδελυγμίας, σα να είναι μιάσματα απεχθή, εμπόδια για την εδραίωση-επέκταση του επιχειρηματικού πανεπιστημίου. Έχω ακούσει μέλη της διοίκησης του Ιδρύματος να αποκαλούν «γάγγραινα» τους φοιτητές. Δημιουργείται η αίσθηση ότι εάν υπήρχε δυνατότητα απαλλαγής από τους φοιτητές και το πανεπιστημιακό άσυλο με κάποιας μορφής ψεκασμό, θα είχε χρησιμοποιηθεί από αυτούς τους «δασκάλους» προ πολλού… Το μίσος που τους διακατέχει για τους νέους μας και τις κινητοποιήσεις τους είναι τέτοιο, που ενώ έσπευσαν να καταδικάσουν τις δίκαιες κινητοποιήσεις της πανεπιστημιακής κοινότητας (ως πλειοψηφία του Δ.Σ.) δεν βρήκαν τίποτε να πουν για το δολοφονικό αυταρχισμό των οργάνων καταστολής, σα να ευελπιστούν σε παρόμοιες «λύσεις» των προβλημάτων ανυπακοής που αντιμετωπίζουν… Κατά τα λοιπά, σπεύδουν να παραδώσουν μαθήματα δημοκρατίας και συλλογικής δράσης άνθρωποι που δυσκολεύονται να συγκροτηθούν σε σώμα γενικής συνέλευσης ως Σύλλογος ΔΕΠ!
Χαρακτηριστικό αυτού του συνασπισμού είναι ένα βασικό και στρατηγικό λάθος, που κατέστη κραυγαλέο μετά το νεανικό ξέσπασμα οργής και αγανάκτησης του Δεκεμβρίου του 2008: αδυνατεί να κατανοήσει τη χρεοκοπία των νεοφιλελεύθερων αγοραίων δογμάτων (μεσούσης της οικονομικής κρίσης) από τα οποία εμφορείται, το κοινωνικό βάθος του νεανικού κινήματος εντός και εκτός Πανεπιστημίου, την κλίμακα της πλειοψηφικής απόρριψης της «μεταρρύθμισης» από το φοιτητικό σώμα, το εύρος της απονομιμοποίησης της κυρίαρχης στρατηγικής για τη λειτουργία των ΑΕΙ με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, τόσο από τους φοιτητές, όσο και από μεγάλο μέρος των διδασκόντων και της κοινωνίας.
Επομένως αδυνατεί να συνειδητοποιήσει ότι όχι μόνο δεν έχει το ηθικό και πολιτικό ανάστημα για την άσκηση ηγεμονικού ρόλου απέναντι στο φοιτητικό και πανεπιστημιακό κίνημα, αλλά αντίθετα πολιορκείται από μια πλειοψηφική κοινωνική απαίτηση στην οποία θα αναγκαστεί, αργά ή γρήγορα να υποκύψει και να λογοδοτήσει.
Δ. Πατέλη, Οι ημέρες του Δεκέμβρη και η απάντηση του νεολαιίστικου κινήματος
Ηχογραφημένη ομιλία εδώ
Του Δημήτρη Πατέλη, Επίκουρου Καθηγητή Πολυτεχνείου Κρήτης
Το τελευταία χρόνια μεθοδεύεται (από ταγούς, ιθύνοντες, προθύμους και αφελείς) μια πρωτοφανής ιδεολογική και νοηματική λαθροχειρία. Οι φοιτητικές και πανεπιστημιακές κινητοποιήσεις βαφτίστηκαν αίφνης «κλειστό πανεπιστήμιο». Η λαθροχειρία αυτή εντάσσεται στο σύνολο των προπαγανδιστικών τρικ του νεοφιλελευθερισμού, ο οποίος προτιμά εύηχους όρους για τις βρώμικες επιπτώσεις της στρατηγικής του: “απελευθέρωση τιμών” αντί για αισχροκέρδεια, “ελαστικοποίηση” και “ευελιξία” αντί για κατάργηση συλλογικών κεκτημένων και διεκδικήσεων, “δημοσιονομική πειθαρχία” αντί για αναδιανομή πόρων υπέρ του κεφαλαίου και κατά της εργασίας, “εξυγίανση” αντί για ξεπούλημα, “μεταρρύθμιση” - αντί για αντιδραστική αντιμεταρρύθμιση, “διασφάλιση ποιότητας” αντί για αγοραία αξιολόγηση, κ.ο.κ.
Όμως, κλειστό πανεπιστήμιο δεν είναι το αγωνιζόμενο πανεπιστήμιο, χώρος ελεύθερης έρευνας και παιδείας, προνομιακός χώρος κριτικού αναστοχασμού, που ανοίγεται στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και οικοδομεί δεσμούς με την εργαζόμενη πλειοψηφία.
Κλειστό πανεπιστήμιο είναι το αποστειρωμένο πανεπιστήμιο των «μεταρρυθμίσεων», με φαλκιδευμένο το άσυλο, όπου ιδιωτικές εταιρείες security (αλλά και τα ΜΑΤ, όταν το ζητήσουν οι πρυτάνεις) θα αποτρέπουν έμπρακτα τις όποιες κινητοποιήσεις και τη διακίνηση “επικίνδυνων” ιδεών, θα προστατεύουν την απρόσκοπτη έρευνα για λογαριασμό των επιχειρήσεων, την διανομή ευρωπαϊκών κονδυλίων και την ανέλιξη σε θέσεις ευθύνης στον κρατικό μηχανισμό και τις επιχειρήσεις (χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα καθηγητή του ΕΜΠ που ταυτόχρονα ήταν και στο payroll της Ericsson και στην ελέγχουσα την Ericksson ΑΔΑΕ). Κλειστό πανεπιστήμιο είναι το πανεπιστήμιο με δυσδιάκριτα έως ανύπαρκτα τα όρια μεταξύ εργαστηρίου ΑΕΙ και επιχειρηματικής δραστηριότητας. Κλειστό πανεπιστήμιο είναι το πανεπιστήμιο που προχωρά στην κατανομή πόρων, χώρων και αξιωμάτων βάσει της αγοραίας αξιολόγησης μελών ΔΕΠ, τμημάτων και τομέων. Κλειστό πανεπιστήμιο είναι το πανεπιστήμιο με απόκρυφες ροές κονδυλίων έρευνας, με σκοτεινές διαπλοκές στην έρευνα για παραγωγή οπλικών συστημάτων. Κλειστό πανεπιστήμιο είναι αυτό που αναπαράγει καθεστώτα δουλικής εκμετάλλευσης και εργασιακού μεσαίωνα σε εργαστήρια και υπηρεσίες του (προπτυχιακών, μεταπτυχιακών και άλλων εργαζομένων, με ή χωρίς συμβάσεις, με αναθέσεις σε εργολάβους, κ.ο.κ.), ενώ αδυνατεί να έχει σε πλήρη λειτουργία ακόμα και τη βιβλιοθήκη του.
Κλειστό πανεπιστήμιο είναι αυτό που ανέχεται την πραξικοπηματική ανάδειξη αρχών. Κλειστό πανεπιστήμιο είναι το πανεπιστήμιο της διάχυσης της διαφθοράς, της συνενοχής, της αναξιοπρέπειας, της υποταγής και του φόβου. Κλειστό πανεπιστήμιο είναι αυτό που ανέχεται τη στοχοποίηση των μη υποτακτικών.
Όπως έχουν επισημάνει συνάδελφοι (π.χ. ο Π. Σωτήρης), υπό το σύνθημα “ανοικτό πανεπιστήμιο” ενεργοποιείται ένας ιδιότυπος συνασπισμός εξουσίας που διαμορφώθηκε τις τελευταίες δεκαετίες εντός των ΑΕΙ πρωτίστως γύρω από την επιθετική προώθηση μιας στρατηγικής επιβολής και εδραίωσης του «επιχειρηματικού πανεπιστημίου». Πρόκειται για ένα συνασπισμό με ισχυρό υλικό συνδετικό ιστό ιδιοτελών συμφερόντων, που αρέσκεται μεν να αυτοπροβάλλεται ως δήθεν “ακαδημαϊκών αρχών” και υπεράνω κομμάτων και ιδεολογιών (αρκεί να τα έχουν καλά με τους εκάστοτε κρατούντες), αλλά λειτουργεί πλέον ως “διακομματικός” επιθετικός πόλος καθεστωτικού καιροσκοπισμού, με την προσήκουσα σε ορισμένου τύπου “εκσυγχρονισμένους” πανεπιστημιακούς επιθετική ιδεολογία...
Αυτό αφορά την «αποτελεσματικότητα» στη διαχείριση ευρωπαϊκών κονδυλίων, στην προσέλκυση πόρων, στην εξυπηρέτηση ποικιλοτρόπως των απαιτήσεων του κυβερνητικού έργου για «ειδικούς», στους δεσμούς με επιχειρηματικά κέντρα και εκδοτικά συγκροτήματα. Σε αυτό το πεδίον δόξης λαμπρόν αναδεικνύονται σήμερα οι νέοι ακαδημαϊκοί μανδαρίνοι, που αδημονούν να απαλλαγούν από τους «αναχρονισμούς» προηγούμενων περιόδων και την ενοχλητική ανορθογραφία τόσο του φοιτητικού κινήματος, όσο και μιας αγωνιστικής στάσης της ΠΟΣΔΕΠ, την οποία σπεύδουν εν όψει συνεδρίου να αλώσουν με πανστρατιά για να την εξουδετερώσουν.
Εξυπακούεται ότι όλοι αυτοί κατά κανόνα περιφρονούν τη μαζικότητα των φοιτητικών συνελεύσεων και απέχουν, συνήθως, από τις διαδικασίες των συλλόγων μελών της ΠΟΣΔΕΠ.
Αδυνατούν να αρθρώσουν επιστημονικά συγκροτημένο λόγο περί των μείζονος σημασίας ζητημάτων της επιστήμης , της παιδείας και της κοινωνίας (περί άλλων γαρ μεριμνούν και τυρβάζουν) και ως εκ τούτου, αποφεύγουν συστηματικά την υποβολή των απόψεών τους στη βάσανο της συλλογικής συζήτησης, του δημόσιου επιστημονικού διαλόγου (όπως κατέστη σαφές και με την ουσιαστική απουσία τους από την σχετική Ημερίδα 14.5.08 στο Πολυτεχνείο Κρήτης). Οι φορείς και θιασώτες αυτού του συνασπισμού αρκούνται σε μυρικασμούς αγοραίων στερεοτύπων και συνθηματολογίας πολιτικών υπαλλήλων, προτιμούν συνήθως την ασφαλή προβολή-προπαγάνδα των ιδεολογημάτων τους από τα κυρίαρχα ΜΜΕ.
Ο συνασπισμός αυτός συσπειρώνει τους φορείς της ψοφοδεούς νομιμοφροσύνης και της θεσμολαγνίας της πανεπιστημιακής γραφειοκρατίας.
Έχω ξανααναφερθεί στη θλιβερή εικόνα των δήθεν οργάνων συνδιοίκησης: πυραμιδωτά δομημένων με όλο και πιο επιλεκτική σύνθεση έως τη σύγκλητο, βάσει της υπακοής και υποταγής στη διοίκηση. Χειραγωγικές πρακτικές, επιλογή, ιεράρχηση και διατύπωση θεμάτων κατά το δοκούν, ώστε να εκβιαστούν τα όργανα να εγκρίνουν απλώς προειλημμένες αποφάσεις. Όλο και πιο πολλές αποφάσεις αρμοδιότητας Συγκλήτου λαμβάνονται από το Πρυτανικό Συμβούλιο με την επίκληση λόγων «ανωτέρας βίας». Χαρακτηριστική είναι π.χ. η απόπειρα σύγκλησης συγκλήτου παραμονές Χριστουγέννων (23.12.08, χωρίς να έχουν ειδοποιηθεί οι συγκλητικοί τουλάχιστον 48 ώρες πριν, όπως προβλέπεται νομίμως), με αποφασιστικής σημασίας θέματα στην ημερήσια διάταξη, ώστε να ληφθούν αποφάσεις ερήμην των άμεσα ενδιαφερομένων «ενοχλητικών» φοιτητών.
Πως λειτουργεί λοιπόν το “ανοικτό πανεπιστήμιο”; Τα τελευταία χρόνια τα διοικητικά όργανα του Ιδρύματος έχουν σχεδόν ολοσχερώς αναχθεί σε μηχανισμούς άκριτης έγκρισης-διεκπεραίωσης άνωθεν προειλημμένων αποφάσεων με το εξής στερεότυπο σχήμα: τίθεται προς έγκριση η χ πρόταση βάσει του ψ νόμου. Εάν κάποιοι απ’ τους εκπροσώπους των φοιτητών, είτε των καθηγητών (μελών ΔΕΠ, ΕΤΕΠ και ΕΕΔΙΠ), αποτολμούν να αρθρώσουν λόγο πέραν των προειλημμένων αποφάσεων, να αντιτάξουν στις τελευταίες τις πραγματικές ανάγκες της πανεπιστημιακής κοινότητας, της επιστήμης και της κοινωνίας, η απάντηση είναι αυτοματοποιημένη: «είναι νόμος του κράτους, εμείς δεν νομοθετούμε, είμαστε δημόσιοι υπάλληλοι και οφείλουμε να τηρούμε το νόμο»! Αυτά τα επιχειρήματα προτάσσονται από τους φορείς της θεσμολάγνου νομιμοφροσύνης του “ανοικτού πανεπιστημίου”, επί παντός ζητήματος ήσσονος ή μείζονος σημασίας, ακόμα και αν το θέμα αφορά νόμους εκτελεστικούς της μη ολοκληρωμένης άρσης του άρθρου 16 του Συντάγματος, ακόμα και αν είναι οι τελευταίοι πρακτικά ανεφάρμοστοι και ανόητοι (βλ. π.χ. τη μη ολοκλήρωση της διανομής συγγραμμάτων κατά το τρέχον εξάμηνο). Σαν να είναι οι νόμοι θέσφατα εξ αποκαλύψεως που τίθενται υπεράνω της κρίσης των άμεσα ενδιαφερομένων και όχι κανόνες διευθέτησης ανθρώπινων σχέσεων βάσει συγκυριακών συσχετισμών δυνάμεων και συμφερόντων. Εάν αντιμετωπίζονται έτσι τα θέσμια στο Πανεπιστήμιο, τι θα γίνεται στην υπόλοιπη κοινωνία;
Αυτή η ψοφοδεής νομιμοφροσύνη και η θεσμολαγνία παραμένει παγερά αδιάφορη για τα μείζονα προβλήματα εντός και εκτός του πανεπιστημίου, για τις στοιχειώδεις αρχές επιστημονικής και παιδαγωγικής δεοντολογίας. Κάποιοι προτρέπουν συχνά πυκνά σε «δυναμικές» κινήσεις αντικατάληψης όποτε κινητοποιούνται οι φοιτητές…
Δεν ανέχονται το «κλειστό Πανεπιστήμιο» λόγω κινητοποιήσεων, ενώ αισθάνονται μακάρια άνεση στην ασφυκτικά κλειστή κοινωνία της ωμής εκμετάλλευσης και καταστολής, της αμεσότερης υπαγωγής έρευνας και παιδείας στο κεφάλαιο. Για ποιο «ανοικτό πανεπιστήμιο» κόπτονται κάποιοι, όταν σφυρίζουν αδιάφορα στον νεοφιλελεύθερο στραγγαλισμό του δημόσιου Πανεπιστημίου; Ανοικτό σε τι, για ποιόν, σε ποια κατεύθυνση; Τι είναι το Πανεπιστήμιο; Μαγαζί για τις όποιες αγοραίες διαθέσεις επιτηδείων, με προσωπικό που διαλαλεί «ανοίξαμε και σας περιμένουμε»;
Σε ορισμένους κύκλους πανεπιστημιακών, κάθε αναφορά στους φοιτητές, στο φοιτητικό κίνημα κ.ο.κ., γίνεται μετά βδελυγμίας, σα να είναι μιάσματα απεχθή, εμπόδια για την εδραίωση-επέκταση του επιχειρηματικού πανεπιστημίου. Έχω ακούσει μέλη της διοίκησης του Ιδρύματος να αποκαλούν «γάγγραινα» τους φοιτητές. Δημιουργείται η αίσθηση ότι εάν υπήρχε δυνατότητα απαλλαγής από τους φοιτητές και το πανεπιστημιακό άσυλο με κάποιας μορφής ψεκασμό, θα είχε χρησιμοποιηθεί από αυτούς τους «δασκάλους» προ πολλού… Το μίσος που τους διακατέχει για τους νέους μας και τις κινητοποιήσεις τους είναι τέτοιο, που ενώ έσπευσαν να καταδικάσουν τις δίκαιες κινητοποιήσεις της πανεπιστημιακής κοινότητας (ως πλειοψηφία του Δ.Σ.) δεν βρήκαν τίποτε να πουν για το δολοφονικό αυταρχισμό των οργάνων καταστολής, σα να ευελπιστούν σε παρόμοιες «λύσεις» των προβλημάτων ανυπακοής που αντιμετωπίζουν… Κατά τα λοιπά, σπεύδουν να παραδώσουν μαθήματα δημοκρατίας και συλλογικής δράσης άνθρωποι που δυσκολεύονται να συγκροτηθούν σε σώμα γενικής συνέλευσης ως Σύλλογος ΔΕΠ!
Χαρακτηριστικό αυτού του συνασπισμού είναι ένα βασικό και στρατηγικό λάθος, που κατέστη κραυγαλέο μετά το νεανικό ξέσπασμα οργής και αγανάκτησης του Δεκεμβρίου του 2008: αδυνατεί να κατανοήσει τη χρεοκοπία των νεοφιλελεύθερων αγοραίων δογμάτων (μεσούσης της οικονομικής κρίσης) από τα οποία εμφορείται, το κοινωνικό βάθος του νεανικού κινήματος εντός και εκτός Πανεπιστημίου, την κλίμακα της πλειοψηφικής απόρριψης της «μεταρρύθμισης» από το φοιτητικό σώμα, το εύρος της απονομιμοποίησης της κυρίαρχης στρατηγικής για τη λειτουργία των ΑΕΙ με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, τόσο από τους φοιτητές, όσο και από μεγάλο μέρος των διδασκόντων και της κοινωνίας.
Επομένως αδυνατεί να συνειδητοποιήσει ότι όχι μόνο δεν έχει το ηθικό και πολιτικό ανάστημα για την άσκηση ηγεμονικού ρόλου απέναντι στο φοιτητικό και πανεπιστημιακό κίνημα, αλλά αντίθετα πολιορκείται από μια πλειοψηφική κοινωνική απαίτηση στην οποία θα αναγκαστεί, αργά ή γρήγορα να υποκύψει και να λογοδοτήσει.
Δ. Πατέλη, Οι ημέρες του Δεκέμβρη και η απάντηση του νεολαιίστικου κινήματος
Ηχογραφημένη ομιλία εδώ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
