Τι είδα στο βυθό της Ανταρκτικής...

           Καλά, τι νομίζατε, μόνο στην Ερυθρά θα βουτούσα;  
                    Σιγά που θα μου γλύτωνε η Ανταρκτική!  
                                                          Μέχρι και τον Παγοκρύσταλλο του Θανάτου φωτογράφισα!

                                                                                                               

....και καβούρια λευκά

 

                             και χταπόδι ασπρουλιάρικο

                             και λευκή ανεμώνα

και μια ιδιαίτερα πολύχρωμη πέτρα σήκωσα, στολίδι για το σαλονάκι μου!

Φυσικά με πιστεύετε, εγώ δεν είμαι Μυνχάουζεν!

Τι είδα στο βυθό της Ερυθράς...

Από παλιά βυθολάτρης, τα εκατό μέτρα τα έχω ψωμοτύρι..., συνήθως κατεβαίνω στα...τριακόσια-τερακόσια μέτρα, δε λέω πεντακόσια, για να μη θεωρηθεί υπερβολή! Βρέθηκα λοιπόν στην Ερυθρά θάλασσα, δεν έχασα την ευκαιρία και βούτηξα για χάρη σας, για να μοιραστώ μαζί σας τη φανταστική εμπειρία!

Σιγά μη φοβηθώ τον καρχαρία, εκείνος με είδε αγριεμένο και όπου φύγει-φύγει!

 

Κι εδώ εν δράσει, φωτογραφίζοντας το βυθό και τα υπέροχα χρώματά του...

 

 

Το ψάρι που ακολουθεί είδα για πεσκαντρίτσα,

επειδή λατρεύω τη σχετική σούπα!

 

Εδώ αγριέψανε  τα πράματα, έναν καρχαρία έτρεψα σε φυγή, αλλά να τρομάξεις δυο καρχαρίες κομματάκι δύσκολο, γι' αυτό φρονίμως ποιών την έκανα όχι με πλάγια πηδηματάκια αλλά με πλάγιες απλωτές!

Και για όσους δε με πιστέψανε (έχουν απόλυτο δίκιο), είχα πάει στην Ερυθρά, πρωτόγνωρη εμπειρία, όχι πως βούτηξα, μην τρελαθούμε, εκείνη την εποχή 
δεν είχα ψηφιακή, το υλικό θα σκαναριστεί και θα σας το παρουσιάσω εν καιρώ...