Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1861. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1861. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 16 Ιουνίου 2017

ΜΙΣΑΗΛ (1861-62)



ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

ΜΙΣΑΗΛ



Αποστολίδης Μισαήλ (1789-1862). Μητροπολίτης Αθηνών. Γεννήθηκε στα Χανιά και από νεαρής ηλικίας εισήχθη στη Μονή Γωνιάς στην Κρήτη, όπου έμαθε τα πρώτα γράμματα και χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος. Από εκεί πήγε στη Σμύρνη και υπήρξε μαθητής του Κωνσταντίνου Οικονόμου στο Φιλολογικό Γυμνάσιο, ενώ το 1815 κλήθηκε από την Ελληνική Κοινότητα Βιέννης και ανέλαβε εφημέριος του εκεί ορθόδοξου ναού και παράλληλα δάσκαλος, επισύροντας για το ήθος του την προσοχή του τσάρου της Ρωσίας Αλεξάνδρου Α΄, ο οποίος τον παρασημοφόρησε. Δύο χρόνια αργότερα τον κάλεσε η Ελληνική Κοινότητα Τεργέστης και εγκαταστάθηκε εκεί επί 15 χρόνια ως εφημέριος και δάσκαλος. Το 1832 τον κάλεσε στο Μόναχο ο βασιλιάς της Βαυαρίας Λουδοβίκος για να διδάξει την ελληνική γλώσσα στον νεοεκλεγέντα βασιλιά της Ελλάδος Όθωνα, τον οποίο και ακολούθησε όταν έφθασε στην Ελλάδα. Καθώς κατά την παραμονή του στη Βιέννη και την Τεργέστη είχε μάθει λατινικά, γερμανικά και γαλλικά, χρησιμοποιήθηκε από το ελληνικό κράτος για να διδάξει σε διάφορα σχολεία και του ανατέθηκε η διεύθυνση της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής. Όταν το 1837 ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο Αθηνών υπήρξε ένας από τους πρώτους 28 καθηγητές που διορίσθηκαν, ενώ το 1850 διορίσθηκε και γραμματέας της Ιεράς Συνόδου. Ήταν τοποθετημένος υπέρ του αυτοκεφάλου της Εκκλησίας της Ελλάδος και τις θέσεις του υποστήριξε αποτελεσματικά στην Κωνσταντινούπολη και στην Πετρούπολη, όπου στάλθηκε για να αναγνωρισθεί η Ελλαδική Εκκλησία. Το 1852 εξελέγη Μητροπολίτης Πατρών και το 1861 Μητροπολίτης Αθηνών. Υπήρξε συνιδρυτής της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας.
Δ. Κούκουνας
Πηγή:
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΝΕΩΤΕΡΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ 1830-2016
ΑΡΧΕΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑΣ
Εκδόσεις Historia, Αθήνα 2016, Α΄ Τόμος

ΝΕΟΦΥΤΟΣ (1850-61)



ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

ΝΕΟΦΥΤΟΣ



Μεταξάς Νεόφυτος (1762-1861). Μητροπολίτης Αθηνών. Γεννήθηκε στην Αθήνα, γόνος αρχοντικής οικογένειας του τόπου. Το 1792 χειροτονήθηκε διάκονος στη Μονή Πεντέλης, στην οποία δίδασκε στα παιδιά της περιοχής. Έζησε για λίγα χρόνια στην Κωνσταντινούπολη και το 1803 εξελέγη Επίσκοπος Ταλαντίου με έδρα την Αταλάντη. Με την έκρηξη της Επανάστασης του 1821 δραστηριοποιήθηκε και πρωτοστάτησε στον αγώνα. Έλαβε μέρος στις επαναστατικές συνελεύσεις και το 1824, ύστερα από απόφαση του Εκτελεστικού, ανέλαβε τοποτηρητής των Επισκοπών Παροναξίας και Αθηνών. Το 1833, όταν ανακηρύχθηκε το αυτοκέφαλο της Ελλαδικής Εκκλησίας, ονομάσθηκε Επίσκοπος Αττικής, ενώ το 1850, οπότε αναγνωρίσθηκε το αυτοκέφαλο από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, έλαβε τον τίτλο του Μητροπολίτη Αθηνών και διορίσθηκε πρώτος και μόνιμος πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Έγραψε βιβλία και άρθρα θεολογικού και ιστορικού περιεχομένου.
Δ. Κούκουνας
Πηγή:
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΝΕΩΤΕΡΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ 1830-2016
ΑΡΧΕΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑΣ
Εκδόσεις Historia, Αθήνα 2016, Γ΄ Τόμος