Α] Ἡ ἀρχαία βασίλισσα Σεμίραμις ζητοῦσε ἐπίμονα ἀπὸ τὸν ἄνδρα της νὰ τῆς δώσει τὴ βασιλικὴ ἐξουσία μόνο γιὰ μία μέρα. Νὰ βασιλέψει μόνο μία μέρα κι αὐτή! Ἐνῶ αὐτὴ ἐπέμενε, ἐκεῖνος προσπαθοῦσε νὰ τὴν ἀποφύγει καὶ ὑπόμενε. Κάποια στιγμὴ ἐνέδωσε, λύγισε μπροστὰ στὰ παρακάλια της καὶ ὑποχώρησε. Συγκατατέθηκε. Τῆς ἔδωσε τὴ βασιλικὴ βούλα, τὰ κλειδιὰ καὶ τὶς σφραγίδες τῶν βασιλικῶν διαταγμάτων. Ἐνημέρωσε καὶ τοὺς αὐλικούς, ὅτι αὐτὴ τὴ συγκεκριμένη μέρα θὰ ὑπακούουν ὅλοι στὴ Βασίλισσα. Αί, νὰ ξεκουραστεῖ καὶ αὐτὸς μία μέρα ἀπὸ τὶς σκοτοῦρες καὶ τὶς εὐθύνες. Ἔθεσε στὴν ἐξουσία της τὴ φρουρὰ καὶ τὸ στρατό. Αὐτὸ ἦταν! Μόλις ἡ Σεμίραμις κάθισε στὸ βασιλικὸ θρόνο, ὑπέγραψε ἀμέσως τὴν πρώτη ἀπόφασή της: τὸν ἀποκεφαλισμὸ τοῦ βασιληᾶ!
Β] Στὴν ἀρχαία Ρώμη εἶχε ὑπογραφεῖ τὸ Διάταγμα τῶν Μεδιολάνων 313 μ.Χ. καὶ ἐπικράτησε ἀνεξιθρησκεία. Λικίνιος καὶ Κωνσταντῖνος ὁ Μέγας τὸ εἶχαν ὑπογράψει. Πράγματι, μὲ τὸ διάταγμα αὐτὸ βγῆκαν ἀπὸ τὶς Κατακόμβες οἱ Χριστιανοί,


