Καλό μήνα με ένα τραγούδι!

 

Καλή βδομάδα με μια εκδρομή!

 

«Το δίκιο των παιδιών, πρέπει να γίνει νόμος/ Απέναντι στο κράτος που είναι ο μόνος δολοφόνος…»

 

16-03-2023

Κατιούσα

«Θ’ αργήσω απόψε» είναι ο τίτλος του καινούργιου κομματιού  των «Κοινών Θνητών» για το έγκλημα στα Τέμπη, που σήμερα ακούστηκε στις απεργιακές διαδηλώσεις όλης της χώρας και είναι πλέον διαθέσιμο στο YouTube :

 

Ψάξε στ' όνειρό μας μήπως έχουμε ξεχάσει αυτό που απέναντι μπορεί να μας περάσει

 

 Δημήτρης Μητροπάνος Ψάξε στ' όνειρό μας...........

«Άμπωτη», νέο τραγούδι από τους «Υπεραστικούς» (VIDEO)

«Δεν μίλησες κι άλλοι μιλούν τώρα για το καλό σου, σφηνώνουν τις ιδέες τους στον αναστεναγμό σου. Δεν πάλεψες και σου φορούν στο σώμα και στη μνήμη σάβανο τις σημαίες τους ανθρωποφάγα σμήνη».

«Άμπωτη» τιτλοφορείται το νέο τραγούδι των «Υπεραστικών», του συγκροτήματος που μας έχει συντροφεύσει σε εργατικούς - λαϊκούς αγώνες και στις σκηνές του Φεστιβάλ, με τον έντεχνο - παραδοσιακό, αλλά και με στοιχεία ροκ, ήχο και στιβαρό του όπλο τον πολιτικό στίχο. 
Στίχοι - Μουσική - Ενορχήστρωση: Υπεραστικοί
Ηχοληψία - Μίξη: Γιωργής Νταβαρίνος
Συμμετέχει ο Γιώργος Κοντολέφας (ακουστική κιθάρα - ενορχήστρωση)
Εικονογράφηση: Ειρήνη Λύκουρα
Επεξεργασία εικόνας: Δημήτρης Δούτσης
Video editing: Σωτήρης Γκέκας

Στο ντόπο – Νέο τραγούδι των κοινών θνητών (AUDIO)

Κατιούσα

 

Το τραγούδι “Στο Ντόπο” από το νέο δίσκο “Αντίληψη” των Κοινών Θνητών που κυκλοφόρησε από σήμερα στο διαδίκτυο. Ο δίσκος είναι διαθέσιμος στο δισκοπωλείο “Ιμάντας”, Σαρρή 46 στου Ψυρρή.

Όλα τα τραγούδια μας για ελεύθερο κατέβασμα εδώ:

SoundCloud: https://soundcloud.com/koinoi_thnitoi

Βασίλης Φωτιάς: Μουσική/Στίχοι/Τραγούδι/Κιθάρα

Τάσος Μεϊμάρης: Τραγούδι/Κιθάρα

Αντώνης Μεϊμάρης: Μουσική Παραγωγή/Ηχογραφήσεις/Mix/Master/Μπαγλαμάς/Μπάσο

Artwork:Βάσια Μήλιου

Video edit:Τάσος Μεϊμάρης

Εδώ στο vτόπο μαζικού ξεριζωμού αμέτρητων μεταναστών και “αιματηρών” προσφύγων
Εδώ στη μάνα του αιώνιου χαμού που μάτωσε και αιμορραγεί για κέρδη των ολίγων
Γίναμε φλώροι με κεφάλια σαν αυγά που μέχρι και τα αυγά είναι πιο χρήσιμα από δαύτα
Κι αυτοί που πήρανε τη λέξη αριστερά
Στα γόνατα προσκύνησαν πολέμου συνδικάτα.
Εδώ που χόρεψε ο άνθρωπος κι ο χάρος και θάνατο αγκάλιαζε εδώ ο ποιητής,
Εδώ που έπαιξε η νιότη με το θάρρος και σύμβολο αντίστασης ο αντάρτης κι ο ληστής
Τώρα ξεφτίσανε τα λόγια της καρδιάς γίνανε λόγια ελαφριά κι αφηρημένα
Τα ενδιαφέροντα ετούτης της γενιάς σ’ ένα καλώδιο με σύρματα δεμένα.
Εδώ γεννήθηκε λεν η φιλοσοφία τα γράμματα, οι τέχνες και τα φώτα Εδώ το δράμα της ζωής κι η κωμωδία
Και αξιοσημείωτα γεγονότα
Τώρα στα πάνελ εκπομπών γίναμε θέμα αμόρφωτοι παρουσιαστές στα βραδινά δελτία
Που μακιγιάρουν την αλήθεια με το ψέμα
Κι εμείς λέμε τι νοστιμιά που έχει η αηδία
Εδώ καθάριος ουρανός που δε φοβάται βροντές και αστραπές απ’ τα σημάδια του καιρού
Εδώ η Ιθάκη που συνέχεια κατακτάται και την ξανακερδίζει ο λαός που δε λυγίζει
Τώρα όμως λύγισε κι αυτός όπως και όλοι οι λαοί
Μπρος στο κεφάλαιο ειν’ όλοι αριθμοί
Μα κάθε δράση όπως λέει και η φυσική φέρνει αντίδραση ισάξια μ’αυτή.
Μέσα στην τάξη ο καθηγητής καθοδηγεί το πλήθος σε αδιέξοδη πορεία
Δε λέει τα πράγματα όπως τα ‘πε ο ποιητής
Αλλάζει τη συνείδηση και πλάθει ιστορία
Πως γίνεται κύριε να ‘πε
Όχι ο Μεταξάς στους ομοϊδεάτες του Χίτλερ και Μουσολίνι
Πως γίνεται οι κομμουνιστές να ’ναι μες στα κελιά να θέλουνε να πολεμήσουνε και να μη τους αφήνει
Γίνεται μια χαρά, δεν φταίει η παιδεία,
Εκείνη προσαρμόστηκε στο πλαίσιο που της δόθηκε.
Κι ο τρόπος για να αλλάξει, η ολική ανατροπή του καπιταλισμού που τόσα χρόνια εδραιώθηκε.
Σε κάθε μια γωνιά, σε κάθε γειτονιά, κι ο άνθρωπος τον άνθρωπο σιχαίνεται φοβάται,
Ανταγωνιστικά θα βλέπεις το καθένα μας όσο ο καθένας άσκοπα στη φούσκα του κοιμάται.
Κι η φούσκα σου κι η φούσκα μου, το εγώ σου το εγώ μου,
Μες στον νωχελικά ατομικό παράδεισο μου,
Οι σκέψεις οι πολύπλοκες βαραίνουν το μυαλό μου
Κι οι λέξεις οι πολιτικές κουράζουν το μωρό μου.
Το σπίτι μου το κινητό και τ’ αυτοκίνητο μου,
Μαλάκας το μικρό Νεοέλληνας το επώνυμό μου
Προσέχω για να έχω, απ’ τα κοινά απέχω
Και σε εθνικιστικά συλλαλητήρια πάντα τρέχω.
Εδώ στο ντόπο μαζικού ξεριζωμού αμέτρητων μεταναστών και “αιματηρών” προσφύγων
Εδώ στη μάνα του αιώνιου χαμού που μάτωσε και αιμορραγεί για κέρδη των ολίγων
Γίναμε φλώροι με κεφάλια σαν αυγά που μέχρι και τα αυγά είναι πιο χρήσιμα από δαύτα
Κι αυτοί που πήρανε τη λέξη αριστερά
Στα γόνατα προσκύνησαν πολέμου συνδικάτα.
 
ByΦιλιππος Ανθης Φιλιππος Ανθης

Τα πιο ακριβά όμως κρύβονται στο βάθος του μυαλού σου

Στους δρόμους μέσα αν θες να βρεις κομμάτια του εαυτού σου
Να πας εκεί που βρίσκουνε κρυψώνες να κρυφτούν
Τα πιο ακριβά όμως κρύβονται στο βάθος του μυαλού σου
Μα θα τρομάξεις αν τα βρεις κι αυτά θα φοβηθούν

Γιάννης Νεγρεπόντης, ο δημιουργός του εμβληματικού αντιφασιστικού τραγουδιού

 

Γιάννης Νεγρεπόντης, ο δημιουργός του εμβληματικού αντιφασιστικού τραγουδιού

Από atexnos
 

Ο Γιάννης Νεγρεπόντης, από τους πρωτοπόρους της «πολιτιστικής επανάστασης» της δεκαετίας του ‘60, έγινε ευρύτερα γνωστός και αγαπητός με τα τραγούδια του «Το ακορντεόν» (που τελειώνει με το σύνθημα «δεν θα περάσει ο φασισμός») και «Τρίτος παγκόσμιος» που μελοποίησε ο Μάνος Λοΐζος. Ο ίδιος μελοποίησε τα αντιρατσιστικά Νέγρικα, που τραγούδησε η Μαρία Φαραντούρη. Ήταν τα τραγούδια που έγιναν αρχικά γνωστά από τις μπουάτ και πέρασαν και τραγουδήθηκαν -απαγορευμένα πια- από στόμα σε στόμα, στα χρόνια της δικτατορίας.

Απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας – Λουκιανός Κηλαηδόνης

Γραφει ο Παναγιώτης Κοτσώνης

Ο σκοπός του παρόντος άρθρου δεν είναι μια ανασκόπηση στα πολιτικά τραγούδια της δεκαετίας του ’70, ούτε πολιτική καταγραφή γεγονότων.

Το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ‘70, η πτώση της χούντας, εκτός από  τις υψηλές πολιτικές ζυμώσεις, ανακατατάξεις και ιδέες, ανύψωσε και την απήχηση του πολιτικού τραγουδιού. Στα μεγάλα πολιτικά φεστιβάλ, τις λαϊκές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και διεκδίκησης, ο λαός τραγουδούσε με πάθος τα πολιτικά τραγούδια που προϋπήρχαν της δικτατορίας αλλά και όσα γεννήθηκαν στα χρόνια της απαγόρευσης, της παρανομίας ή αυτοεξορίας των δημιουργών τους, όπου μέσα από αντίξοες συνθήκες κατόρθωναν ορισμένα να φτάσουν στο κοινό. Επιτέλους, ο λαός μπορούσε ελεύθερα και παντού να τραγουδάει Θεοδωράκη, Λεοντή, Λοΐζο, Μαρκόπουλο και όλους τους κλασσικούς πλέον συνθέτες του έντεχνου και λαϊκού τραγουδιού χωρίς το φόβο του χαφιέ ή της απαγόρευσης.

Ήταν τόση η ανάγκη του κόσμου να εκφράσει την καταπίεση των προηγούμενων ετών, ώστε βλέποντας πλέον την ταινία του Νίκου Κούνδουρου «Τα τραγούδια της  φωτιάς» του 1974 εντυπωσιάζομαι από την αντίδραση του κόσμου στην ιστορική συναυλία στο γήπεδο Καραΐσκάκη, όπου σχεδόν με φρενίτιδα συμμετέχει στα τραγούδια και στα συνθήματα. Το περίφημο «Δώστε τη χούντα στο λαό» νομίζω ότι είναι χαρακτηριστικό για όσους σήμερα διαπιστώνουν πως «Μια χούντα χρειαζόμαστε» ή ακόμη πως «Ο κόσμος δεν ήταν αρνητικός απέναντι στη χούντα» ή πως «ένιωσε μία ανακούφιση με τη χούντα» λόγω της πολιτικής αστάθειας που υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια πριν την δικτατορία.
Δεν θα μιλήσω άλλο για εκείνη την περίοδο, άλλωστε δεν είναι αυτό το κίνητρό μου για το παρόν άρθρο. Στη σκέψη μου γυροφέρνει η απορία μου πως ήταν δυνατόν να μην ακουστεί όσο θα έπρεπε σε σχέση με τις υπόλοιπες δισκογραφικές δουλειές, ένας σημαντικός νοηματικά δίσκος καθόλα σύννομος  με το πνεύμα της εποχής του. Αναφέρομαι στον δίσκο που κυκλοφόρησε το 1975 από την Columbia υπό τον τίτλο «Απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας» σε μουσική Λουκιανού Κηλαηδόνη και στίχους Γιάννη Νεγρεπόντη.

Καλό μήνα με ένα τραγούδι!

Καλό μήνα !!!

Δέκα παιχνίδια που έγιναν τραγούδια!!!

Ένας τρυφερός , νοσταλγικός και αγαπησιάρικος δίσκος του Παντελή Θαλασσινού και του Κώστα Φασουλά. Για όλους εμάς που μεγαλώσαμε παίζοντας σε γειτονιές και αλάνες.

Αιχμάλωτοι και Σκλάβοι(Σκλαβιά) 
Κισκιντάκια(Πεντόβολα) 
Να ‘ταν ο πόλεμος χορός(Πετροπόλεμος) 
Μεγάλωσα με όνειρα (Τυφλόμυγα) τραγουδάει η Νάνα Μπινοπούλου 
Μάνα μου, κάνε το σταυρό σου (Πατίνι) 
Σάλταρε και μη φοβάσαι (Ξυλογαϊδάρα) 
Ο μονόλογος της κούκλας τραγουδάει η Φαίδρα Θαλασσινού 
Ξέρω έναν άγριο ποταμό (Μακριά Γαϊδούρα) 
Η μοναξιά με το ένα πόδι (Κουτσό) 
Έλα ψυχή μου φανερώσου (Κρυφτό) 

Αναρτήθηκε από sofia 

κι ήθελε ακόμη Κώστας Θωμαΐδης

Όπως ακουστικέ στη σημερινή ρ/φ Ελληνοφρένεια της 1ης Ιουλίου 2015 http://www.ellinofreneianet.gr/sound.php?id=7619

Καλό μήνα !!

Κάλο μήνα με ένα τραγούδι.

Χαλάει ο κόσμος - 2003  
 

Σ' αυτό το θέατρο σκιών τι περιμένω!

      Για τους ανούσιους  πανηγυρισμούς Νίκης των σημερινών Ευρωεκλογών. 

Μουσική

ΤΑ ΡΟΜΠΟΤ-Διονύσης Τσακνής Γιώργος Μεραντζας

Για όλους τους ερωτευμένους, που ζουν τον έρωτα της ΖΩΗΣ και του Ανθρώπου, κάθε μέρα.

Θανάσης Γκαϊφύλλιας - Σταβέντο
 

Μουσικό διάλειμμα.

Σκλάβοι πολιορκημένοι

Μ. Δημητριάδη _Το τραγούδι της ψυχής(Ν.Μαμαγκάκης)