Τα 13 του '13

...του Στέλιου Μουρατίδη

Κατά την διάρκεια και αυτής της χρονιάς, από το Σεπτέμβρη μέχρι και το καλοκαίρι, ακούσαμε και ακούμε συνεχώς τραγούδια μέσα απο το μπλογκ. Συγκέντρωσα αυτά που θεωρώ τα καλύτερα που ακούσαμε φέτος.Ιδού!

Daft Punk

...του Στέλιου Μουρατίδη

Κάποια στιγμή υπήρξε κάποιος που με ρώτησε “και δηλαδή τι κάνει ένα συγκρότημα καλό, ώστε να μείνει στην ιστορία ”. Αιφνιδιάστηκα η αλήθεια είναι. Αλλά αφού το σκέφτηκα καλά του απάντησα “Το να πειραματίζεται με νέους ήχους και σε νέα είδη, εξελίσσοντας έτσι τον εαυτό του”. Και μάλλον δεν απέχει πολύ από την αλήθεια. Αν εξαιρέσουμε ολα τα συγκροτήματα-ιδρυτές σε όλα τα είδη, όλα τα υπόλοιπα συγκροτήματα-καλλιτέχνες μένουν στην ιστορία λόγω της εξέλιξης τους. Και έχω πολλά παραδείγματα όπως οι Pink Floyd, Muse, Hot Chip, Moby, Boards of Canada αλλά και πολλοί άλλοι. Σήμερα όμως θα σας γράψω τους πολυσυζητημένους Daft Punk.

Portico Quartet

...του Στέλιου Μουρατίδη

Οι περισσότεροι από εμάς όταν ακούμε την λέξη jazz έχουμε στο μυαλό μας τις παλαιότερες εποχές, με σπουδαίους τρομπετίστες, πιανίστες και φυσικά φωνές, και πολλοί από εμάς θεωρούν αυτό το είδος της μουσικής νεκρό. Και προφανώς κάνουμε ένα τεράστιο λάθος, γιατί η jazz δεν είναι μια νεκρή μουσική, αλλά εν αντιθέσει με άλλα είδη έχει εξελιχθεί μέσα στις δεκαετίες και έχει προσαρμοστεί στα νέα τεχνολογικά κυρίως δεδομένα. Ένα σπουδαίο παράδειγμα που να αποδεικνύει τα λεγόμενά μου είναι οι Portico Quartet.

Caribou

...του Στέλιου Μουρατίδη

Είναι ευρύτερα γνωστός ως Caribou, αλλά την ίδια στιγμή είναι γνωστός και ως Daphni αλλά και ως Manitoba. Διχασμένη προσωπικότητα; Ίσως. Το σίγουρο είναι ότι μιλάμε για μια μεγάλη μορφή της εναλλακτικής ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής.

Boogie Belgique

....του Στέλιου Μουρατίδη

Είναι electroswing, είναι jazzy, είναι boogie, είναι Βέλγος. Με λίγα λόγια είναι η νέα ανακάλυψη της Dusted Wax Kingdom, ο Boogie Belgique. Ο νεαρός παραγωγός που έχει αρχίσει εδώ καιρό να γίνεται γνωστός στο μουσικό κοινό της Ευρώπης.

Ultraista

...του Στέλιου Μουρατίδη

Έχει λίγο από όλα, λίγο electropop, λίγο synthpop, λίγο afrobeat. Ο λόγος;  Για τους Βρετανούς ultraista.

Μουσική ανασκόπηση 2012

... του Στέλιου Μουρατίδη

Το 2012 μας αφήνει σιγά σιγά και όπως όλοι μας λίγο πολύ κάνουμε τους απολογισμούς της χρονιάς που φεύγει, έτσι και εγώ θα κάνω έναν μουσικό απολογισμό από αυτά που ακούσαμε αλλά και αυτά που δεν ακούσαμε (ακόμα).

Fleet Foxes

...του Στέλιου Μουρατίδη

Όπως μου είπε και μια γνωστή μου και μουσικόφιλος "ο χειμώνας είναι για post rock και indie",  έτσι και εγώ για φέτος τον χειμώνα θα αφιερωθώ μόνο στην indie και την post rock (ψέμματα λέω). Και τι καλύτερο παράδειγμα indie συγκροτήματος απο τους Fleet Foxes.

Your Hand In Mine

....του Στέλιου Μουρατίδη

Τους πρωτογνώρισα όταν έπεσε τυχαία στα χέρια μου το πρώτο τους άλμπουμ “Every night dreams”. Ακούγοντάς τους είχα ενθουσιαστεί γιατί για πολύ καιρό έψαχνα για καλή experimental/alternative μουσική αλλά μια ακόμα μεγαλύτερη έκλπηξη με περιμένε μαθαίνοντας περισσότερα για αυτούς.

Γνωρίζοντας τον Alex Dimou

   Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Λαμία. Θεωρείται από πολλούς (και από μένα) ένα μεγάλο ταλέντο στο χώρο της Tech House μουσικής σκηνής και έχει μπει στο χώρο από πολύ μικρός. Η παρακάτω συνέντευξη έγινε αποκλειστικά για το Dubium και τον ευχαριστούμε για τον χρόνο του.

Κ.Βήτα

....του Στέλιου Μουρατίδη

Όπως το χάος έρχεται μέσα μας για να τοποθετηθεί, έτσι και ο άνθρωπος προσπαθεί μέσα από την καθημερινότητά του να καταλάβει. Να κάνει συνείδηση την εσωτερική του γεωγραφία, ένα κόσμο από λέξεις και νοήματα που υπήρχαν πριν από αυτόν. Η σκέψη είναι ένας αγωγός που έρχεται από το σύμπαν. Ο άνθρωπος αγγίζει ένα μέρος της αλήθειας. Μουσικός, τραγουδιστής, στιχουργός, σκιτσογράφος, film-maker, ποιητής. Αυτός είναι ο Κωνσταντίνος Βήτα.

Kings of Convenience

...του Στέλιου Μουρατίδη

    Τα πρώτα κοντομάνικα και βερμούδες βγήκαν, η θερμοκρασία ανεβαίνει και όλα αυτά σημαίνουν ότι το καλοκαίρι πλησιάζει σιγά σιγά, άρα καιρός να μπαίνουν στο mp3/κινητό μας κάποια καλοκαιρινά κομμάτια. Πολλές φορές αναρωτήθηκα τι είναι αυτό που κάνει την καλή μουσική να ξεχωρίζει απο την κακή. Είναι η πρωτότυπη μουσική, η καλή παραγωγή ή οι όλο και πιο σπάνιες μουσικές ιδιοφυίες; Κάποιες φορές αρκεί μια φωνή και μια κιθάρα, για την ακρίβεια δύο φωνές και δύο κιθάρες. Ο λόγος, για τους Kings of Convenience.

Pianochocolate

....του Στέλιου Μουρατίδη

Είναι από εκείνα τα συγκροτήματα που ακούς κάποιο τραγούδι τους στο ραδιόφωνο και ανατριχιάζεις και ψάχνεις με μανία να βρεις ποιοί είναι. Αυτό έπαθα και εγώ όταν είχα ακούσει ένα μεσημέρι τους Pianochocolate στον Republic 100.3. Συνδυάζοντας Drum and Bass ρυθμούς με γλυκές μελωδίες του πιάνου βγάζουν ένα εξαιρετικό και μοναδικό αποτέλεσμα το οποίο σε ταξιδεύει καθώς τους ακούς.

Αθέατος - 24 Ώρες

....του Νώντα Λειβαδίτη

Η αλήθεια είναι ότι, γνωρίζοντας τη δουλειά και το ταλέντο του Αθέατου και έχοντας την άποψη ότι είναι ένας απ' τους πιο αξιόλογους εκφραστές του συγκεκριμένου μουσικού είδους στην Ελλάδα, ήμουν κάπως «προετοιμασμένος» για το τι επρόκειτο να ακούσω. Σε καμία περίπτωση όμως δεν περίμενα αυτό που εν τέλει άκουσα. Έτσι, θεωρώ το «24 Ώρες» όαση μπροστά στις υπόλοιπες κυκλοφορίες που «πλασάρονται» με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή διαδικτυακά.

Yonderboi

....του Στέλιου Μουρατίδη



Θεωρείται από πολλούς το “Wonder-boy”  τις Ουγγρικής μουσικής με αρκετά χρόνια ήδη στο μουσικό προσκήνιο παρά το γεγονός ότι είναι μόλις 32 ετών. Με βάση την ηλεκτρονική μουσική, έχει εμφανίσει πολλές όψεις και κινείται από την Synthpop μέχρι “σκοτεινές” ηλεκτρονικές μελωδίες και από την Lounge μέχρι την Subpop.

Jun Miyake

....του Στέλιου Μουρατίδη

Λίγο οι  απόκριες, λίγο ο πυρετός με καθυστέρησαν από το να γράψω αλλά αυτή τη φορά έχω να προτείνω κάτι πολύ (μα πολύ) παράξενο, ή όπως λέμε στην μουσική alternative. Πρόκειται για τον Ιάπωνα μουσικό Jun Miyake. Με “παγκόσμιους” ήχους, κινείται σε ambient, jazz ρυθμούς, συνδυάζοντας αφρικάνικες μελωδίες και ανατολικά χαρακτηριστικά σίγουρα ξεχωρίζει και σε ταξιδεύει σε πρωτόγνωρα μουσικά μονοπάτια.

Dub FX

....της Κωνσταντίνας Ιωακειμίδου

Αυθεντικός, απλός, ταλαντούχος, ξεχωριστός και ιδιαίτερα αγαπητός… o λόγος για τον street performer Benjamin Stanford, ή κοινώς, Dub Fx. Δημιουργεί μουσική καθαρά με προσωπικό στυλ και ανάλογα με την ψυχολογική του διάθεση, σε ήχους που του αρέσει να ακούει, δηλαδή jungle, dub, dubstep, hip hop, reggae breaks. 

JK Soul

....του Στέλιου Μουρατίδη

Πρόκειται για έναν Σλοβένο μουσικό παραγωγό-καλλιτέχνη, ο οποίος κινείται κυρίως στην funk/soul/jazz μουσική σκηνή και ουσιαστικά στο πάντρεμα αυτών των ειδών. Μοιάζει πολύ (σχεδόν ίδιοι) με τον Gramatik, στον οποίο αναφέρθηκε η Κωνσταντίνα στο αντίστοιχο άρθρο της, ωστόσο, ο JK Soul δεν είναι και τόσο δημοφιλής όσο ο Gramatik.

Royksopp

.... του Στέλιου Μουρατίδη

   Όταν έκατσα να γράψω για συγκρότημα μου ήρθαν τόσα πολλά που δυσκολεύτικα λίγο να αποφασίσω να διαλέξω, αλλά τελικά κατέληξα στους Royksopp γιατί είναι ένα από τα συγκροτήματα από τα οποια άρχισα να ανακαλύπτω την ηλεκτρονική μουσική. Με γενικότερο υπόβαθρο την ηλεκτρονική μουσική, οι Royksopp μπορεί να πει κανείς ότι δημιούργησαν ένα καινούργιο είδος μουσικής γιατί η μουσική τους δεν κατηγοριοποιείται εύκολα σε ένα ή δυο είδη.

Common - The Dreamer/The Believer

.....του Νώντα Λειβαδίτη

    Με αφορμή τη νέα στήλη του blog που αναφέρεται σε προτάσεις μας που έχουν να κάνουν με μουσική, ταινίες, βιβλία κλπ, παρουσιάζω την τελευταία δουλειά ενός εκ των αγαπημένων μου καλλιτεχνών, του Common, που τιτλοφορείται "The Dreamer/The Believer". Η αυθεντικότητα του συγκεκριμένου καλλιτέχνη, μαζί με την ικανότητα του να προσεγγίζει και να μεταφέρει στο χαρτί όλα όσα συμβαίνουν γύρω του σ' ένα άρτιο στιχουργικό επίπεδο, κατατάσσουν τη συγκεκριμένη κυκλοφορία μία από τις πιο αναμενόμενες, αλλά και κατά πολλούς (μεταξύ των οποίων και ο γράφων) μία από της καλύτερες τη χρονιά που μας πέρασε, αφού κυκλοφόρησε λίγο πριν εκπνεύσει το 2011.