Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σκεψεις.... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σκεψεις.... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2013

λεπτομέρειες...

photo: antonis bultadakis

Καμιά φορά αυτό που μετράει
είναι οι λεπτομέρειες

 Ο τόνος στο φωνήεν
που ξέχασες
Η σιωπή μετά την καληνύχτα
Ένα ίσως που παλεύει
με χίλια ποτέ 
Η σελίδα δεκαοχτώ  που τσαλάκωσες
πριν την διαβάσεις
Ακόμα κι εκείνη
η τελεία στα όνειρα
που δεν έβαλες ποτέ

 Αυτές οι αθόρυβες και ακίνδυνες
λεπτομέρειες
που δεν θα ξεχάσεις ποτέ











Κυριακή 24 Ιουλίου 2011

γκρίκλις καπούτ... ταμάμ??

ας μιλήσουμε και λίγο σοβαρά σήμερα....τα έχω πάρει στο κρανίο, στην κράνα,στο φελέκι πως να το πω...στο μαι χεντ που λένε....ελπίζω να καταλαβαίνετε ελληνικά γιατί τώρα τελευταία έχω κι εδώ τις αμφιβολίες μου....ξαφνικά όλοι γίναμε αγγλομαθείς....θα μου πεις εδώ σε λίγο θα μιλάμε τούρκικα με τόσα σήριαλ που βλέπουμε το αγγλικό σε πείραξε; βρε δεν με πειράζει μάθε γλώσσα κι άστηνα κι άμα πεινάσεις πιάστηνα αλλά λέω τώρα εγώ....τόση μόρφωση μέσα στο φατσοβιβλίο μου ρχεται βαριά ρε γαμώτο....δεν μπορώ τα γκρίκλις δεν τα μπορώ....και άντε να γράφουν οι μετανάστες και άντε να γράφουν τα παιδιά .... που τα μαθες μαρή τα γκρίκλις κοτζαμάν γυναίκα ; βρε χριστιανή μου μη με παιδεύεις να διαβάζω μια γλώσσα που δεν υπάρχει....να ξερες πόσο με δυσκολεύεις...αν είσαι του αγγλικού γράφε τουλάχιστον αγγλικά να τα μεταφράζω...απ΄την άλλη ξέρω συνήθεια είναι ...μάλλον από τα κινητά ξεκίνησε   και δεν μπορώ να σας κακιώσω κι όλας....αλλά κάντε μια προσπάθεια parakalo poly giati exoume toso wraia glwssa gia thn petame sta skoupidia.....διαβάστε αυτό σας παρακαλώ και μη μου θυμώνετε:



Ο Ξενοφών Ζολώτας ως πρέσβης της της ελληνικής γλώσσας εκφώνησε ενώπιον του ΔΝΤ ένα λόγο στα ελληνικά χρησιμοποιώντας την αγγλική, προκαλώντας παγκόσμια αίσθηση
Έκπληξη προκάλεσε ο Ξενοφών Ζολώτας, ως αντιπρόσωπος της Ελλάδας, από τον απροσδόκητο λόγο του στις 26 Σεπτεμβρίου 1957, ενώπιον του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, σε μία από τις πιο ουσιαστικές του ενέργειες για την προβολή της ελληνικής γλώσσας. Ο εκλιπών, μίλησε ελληνικά και τον κατάλαβαν όλοι γιατί χρησιμοποίησε ατόφια την αγγλική γλώσσα! Επακολούθησε ανυπόκριτος ενθουσιασμός και χειροκροτήματα από όρθιους τους συνέδρους. Την επομένη είχαν πρωτοσέλιδο το λόγο του οι "New York Times" και η "Washington Post", περνώντας σε όλο τον κόσμο το μήνυμα, ότι η ελληνική γλώσσα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και να λειτουργήσει σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες. Μάλιστα, τόση ήταν η εντύπωση, που προκάλεσε η πρώτη αυτή ομιλία στα αγγλικά, ώστε ο τότε Πρόεδρος της Διεθνούς Τράπεζας, Γιουτζίν Μπλάκ, τον παρακάλεσε και σε επόμενη ετήσια συνεδρίαση του ΔΝΤ και της Διεθνούς Τράπεζας να μιλήσει πάλι αγγλικά, αλλά με ελληνικές λέξεις, κάτι, που επανέλαβε το 1959.
Ο ίδιος ο Ξενοφών Ζολώτας ανέφερε σχετικά: "Βέβαια τη δεύτερη φορά ο λόγος είχε περιεχόμενο ουσιαστικό . Αναφερόταν στην ουσία: για το νομισματικό και οικονομικό πρόβλημα της εποχής". Μάλιστα, δεν παρέλειψε να αναφέρει, ότι
οι πατέρες της αμερικανικής ανεξαρτησίας, ο Ουάσιγκτον, ο Τζέφερσον, ο 'Ανταμς και άλλοι όταν συνέτασσαν το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, το 1787, είχαν προτείνει η γλώσσα του νέου κράτους να είναι η ελληνική, προς τιμή της γλώσσας του Έθνους εκείνου, που πρώτο γέννησε τη Δημοκρατία και τη διέδωσε στον κόσμο. Μία ψήφος , όμως ήταν αρκετή για να προκριθεί η αγγλική.

Ο λόγος του 1957

Kyrie,
I eulogize the archons of the Panethnic Numismatic Thesaurus and the Oecumenical Trapeza for the orthodoxy of their axioms methods and policies, although there is an episode of cacophony of the Trapeza with Hellas.
With enthusiasm we dialogue and synagonize at the synods of our didymous Organizations in which polymorphous economic ideas and dogmas are analyzed and syntherized.
Our critical problems such as the numismatic plethora generate some agony and melancholy. This phenomenon is charateristic of our epoch. But, to my thesis we have the dynamism to program therepeutic practices as a prophylacis from chaos and catastrophe.
In parallel a panethnic unhypocritical economic synergy and harmonization in a democratic climate is basic.
I apologize for my eccentric monologue. I emphasize my eucharistia to your Kyrie to the eugenic and generous American Ethnos and to the organizers and protagonists of this Ampitctyony and the gastronomic symposia.
                                       http://news.pathfinder.gr/greece/news/68244.html

Τρίτη 19 Ιουλίου 2011

στη δεκαετία του '70



ΣΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ '70 οι γειτονιές ήταν γεμάτες παιδιά,φωνές και παιχνίδια! Κρυφτό και κούκλες στα σκαλιά της πολυκατοικίας κι οι μάνες μας με μπικουτί στα μαλλιά και ρόμπες να πίνουν καφέ στο μπαλκόνι!
Οι μπαμπάδες στις δουλειές και το απόγευμα καφενεία για μπουρλότ κι εμείς με ελβιέλες και μακό μπλουζάκια να παίζουμε στην αλάνα του ΠΑΟΚ. Τ΄αγόρια με φυσοκάλαμα , μπάλα και Μπλεκ και τα κορίτσια με σπόρια και αφίσες της Μανίνας να μαζεύουμε χαλκομανίες! Τις γειτόνισσες τις ξέραμε όλες κι όταν μας φώναζαν για θελήματα τρέχαμε κι όταν μας φώναζαν για ησυχία κρυφογελούσαμε!
Είχαμε και τρελό στη γειτονιά μας σε κάθε γειτονιά υπήρχε ένας αγαπημένος τρελός.
Στην μαυρόασπρη τηλεόραση βλέπαμε Βαρτάνη και Άγνωστο Πόλεμο, τον άνθρωπο δίχως πρόσωπο που φοβόμασταν,
Χαβάι 5-0 και Μαγκάρετ, Λούνα Παρκ και η Γειτονιά μας!
Ο μπαμπάς έβλεπε Μπονάτσα κι εγώ τη Μαύρη Καλλονή και
την Κυριακή  Διακογιάννη.
Τοστ και γρανίτα στο πάρκο της Έκθεσης και 
τα καλοκαίρια πηγαίναμε Περαία κι Αγία Τριάδα
με την <Ιουλία>το καραβάκι!
Τρώγαμε λουκουμάδες, καλαμπόκια και το μαλλί της γριάς στα πανηγύρια .
Οι πόρτες ήταν ανοιχτές και δεν φοβόμασταν μη μας κλέψουν.
Παίζαμε τζαμί στο δρόμο και
πηγαίναμε με τα πόδια στην παραλία 
με άδειες τσέπες και δεν μας ένοιαζε!
Γνωρίζαμε παιδιά απ΄άλλες γειτονιές,
είχαμε πολλούς φίλους και 
η μέρα δεν  μας έφτανε...τα παιχνίδια δεν τέλειωναν!
Οι μάνες φώναζαν απ' τα μπαλκόνια να μαζευτούμε κι
όταν πεινούσαμε τρώγαμε σάντουιτς με τυρί και ντομάτα και μερικές φορές με καραμανλίδικο λουκάνικο. 
Πηγαίναμε στο σχολείο κι οι τσάντες δεν ήταν βαριές,
τα τετράδια ήταν όλα μπλε και φορούσαμε ποδιές!
Οι δάσκαλοι είχαν χάρακα ή βίτσα και μας χτυπούσαν στα χέρια αν δεν ήμασταν ήσυχοι αλλά τότε δεν μας ένοιαζε.
Τα μεσημέρια μας έβαζαν με το ζόρι να κοιμηθούμε και μετρούσαμε τα λεπτά να βγουμε έξω να παίξουμε!
Δεν υπήρχε άγχος ούτε κατάθλιψη, 
δεν ήμασταν μόνοι με μια οθόνη,
δεν είχαμε πρόβλημα επικοινωνίας,
δεν ανησυχούσαμε για το μέλλον,δεν αρρωσταίναμε συχνά,
δεν πηγαίναμε σε ψυχολόγους ούτε σε διαιτολόγους.
Στην δεκαετία του 70 δεν μας χωρούσε ο κόσμος όλος
κι ονειρευόμασταν!

Κυριακή 10 Ιουλίου 2011

τάπερ - σεζλόνγκ= 1-0



τι ήταν αυτό σήμερα τι ήταν αυτό......θαρρείς και γύρισα πίσω στο 1970...καλά είπανε ότι θα μας πάνε πίσω με τα μέτρα που πήρανε...κόψε κόψε οι παραλίες σήμερα γέμισαν τάπερ....να μη μπορείς να περάσεις...να φοβάσαι πως το πόδι σου θα μπει μέσα σε κανένα τάπερ με γεμιστά.....τι ήταν αυτό  δεν μπορώ να το περιγράψω....πως λέμε ο ένας πάνω στον άλλον....χειρότερα όμως....τι να σου κάνει κι ο  κόσμος θέλει να κάνει τα μπάνια του....και έγινε η παραλία ταβέρνα να πω....από παντού εντόπιζα μυρωδιές....άσε που δεν στρώσανε ψάθες αλλά ολόκληρα κιλίμια για να χωρέσουν....αφού η κάθε οικογένεια έπιανε τουλάχιστον δέκα τετραγωνικά.....καλά οι Έλληνες κάνανε μπαμ....όλοι τ αυτοκίνητα κάτω από τα δέντρα...μη μαυρίσουν....ασορτί ψυγειάκια με ομπρέλες και σεζλόνγκ...μη χάσουμε τελείως και το γούστο μας....αυτό μας έμεινε μόνο πια....καλά οι υπόλοιπες φυλές -σήμερα νομίζω ήταν όλες-  δεν το συζητώ.....κουράστηκαν τα μάτια μου από την πολυχρωμία.....ποιος πύργος της Βαβέλ ...δεν ήξερα σε ποια χώρα είμαι....τι το θελα το μπάνιο σήμερα....τα μπαράκια όλα ήταν γεμάτα και στις σεζλόνγκ καθόταν ο κόσμος εναλλάξ.....βούτα εσύ να κάτσω εγώ ένα πράμα....δεν μας φτάνει η κρίση να έχουμε και τον νου μας μη μας κλέψουν....είναι και οι πλανόδιοι βρε παιδί μου αμέτρητοι....τι τσάντες, τι γυαλιά, τι καπέλα, τι τρανζίστορ, τι χαϊμαλιά ....όλα τα καλά βρε μπρος στα πόδια σου τρις την ώρα να μη μπορείς να κλείσεις μάτι.....στο τέλος θα μου μείνει κουσούρι να λέω ντε τέλω ντε τέλω....με πλοίο τους φέρανε σίγουρα γιατί όλοι είναι εξωτικής προελεύσεως....καλά οι Κινέζοι είναι μια κατηγορία από μόνοι τους....τατουάζ και καπέλα με ανεμιστήρες... παράδοση και τεχνολογία μαζί.....δεν μπόρεσα να αντέξω πολύ .....εκ δεξιών μου η Ελληνίδα μάνα φώναζε να μη πνιγεί ο χοντρός Κωστάκης γιατί έβγαζε τα μπρατσάκια που τον στένευαν  και εξ αριστερών η τσιγγάνα τουρκογύφτισσα που λέει και το τραγούδι πλάκωσε στο ξύλο το ένα από τα πόσα δεν ξέρω παιδιά της-δεν πρόλαβα να τα μετρήσω- επειδή κόντεψε να πνιγεί.....τώρα που το σκέφτομαι ήταν σαν ένα θαλάσσιο πανηγύρι....μου κόλλησε και ένα τραγούδι από την ώρα που γύρισα ....μάλλον από κει το άκουσα .....τι τα θέλεις τα λεφτά να τα κάψεις τι τα θες......άιντε χορεύτε γιατί χανόμαστε.....
                          επ.....ψιτ....πάτα κι εδώ να ακούσεις το τραγουδάκι λέμε.....
                            
                                      http://www.youtube.com/watch?v=_Y2DPmYXGAM

Τι τα θέλεις τα λεφτά,
                                                                 Nα τα κάψεις, τι τα θες,  
                                                                 Χέρια αλλάζουν τακτικά , 
                                                                 Mήπως τα ΄χες κι από χτες,                                     

           Γλέντα τη ζωή, 
           Γλέντα τη ζωή,
                                                              Όλοι δυο μέτρα παίρνουν γη,
                                                                   Τα λεφτά είναι δανεικά, 
                                                                   Xέρια αλλάζουν τακτικά.
                  
                                  

Τρίτη 7 Ιουνίου 2011

τα κόλπα του facebook....Νο 2

                          
   

μάθημα δεύτερον.....ελπίζω να μάθατε το πρώτο...πάμε πάλι λογαριασμός- ρυθμίσεις απορρήτου και πατάμε τα μικρά μπλε γραμματάκια που λένε: Επεξεργασία ρυθμίσεων απορρήτου για τα άλμπουμ φωτογραφιών και βίντεο που έχουν δημοσιευτεί...εκεί μόλις πατήσετε θα βγουν όλα τα άλμπουμ φωτογραφιών σας...κάτω από κάθε άλμπουμ έχει το γνωστό κουτάκι....καλύτερα είναι να βάλετε μόνο φίλοι ή ακόμα και μόνο εγώ .....όταν θέλετε να δημοσιεύσετε κάποια φώτο μπορείτε να το κάνετε όπως εσείς θέλετε....αν τα έχετε μόνο εγώ δεν τα βλέπει κανείς....το ίδιο γίνεται και για τα βίντεο που έχετε ανεβάσει....όλα έχουν την επιλογή προσαρμοσμένη επεξεργασία σε περίπτωση που θέλετε να δουν τις φωτογραφίες σας μόνο ορισμένοι φίλοι....κάντε πάλι το τεστ για να σιγουρέψετε ότι το κάνατε σωστά...πάτε επιστροφή στις ρυθμίσεις από αριστερά πάνω και πατήστε μετά  Προεπισκόπηση του προφίλ μου για να δείτε
πως φαίνεται στους ξένους και πως στους φίλους σας  (γράφουμε το όνομα φίλου στο κενό τετράγωνο)
τώρα αν θέλετε να σας βλέπει όλος ο ντουνιάς ή ψάχνεστε ή δεν σας νοιάζει ή έχετε ψεύτικο προφίλ
βάλτε την επιλογή όλοι... οι ρυθμίσεις αυτές φυσικά αλλάζουν όποτε εσείς θέλετε...φυσικά υπάρχει πάλι 
κίνδυνος να κυκλοφορήσουν φωτογραφίες σας στο διαδίκτυο....μπορείτε να μπείτε στο γκούγκλι να 
γράψετε το όνομα σας και να αναζητήσετε εικόνες.....όταν το έκανα εγώ βγήκαν της Παναγιάς τα μάτια 
αλλά ευτυχώς ήταν αυτές που έχω περάσει στο  μπλογκ....βγήκαν τσόντα και κάποιοι φίλοι από δω....
τώρα αν είστε πολύ φοβιτσιάρηδες δεν έχετε καμιά δουλειά στο facebook...και επειδή κυκλοφορεί πολύ
τρέλα να έχετε πάντα τον νου σας.....φυσικά προτιμώ στο προφίλ αληθινή φώτο κι όχι μπαρμπαδάκια
για να ξέρω και ποιον κάνω φίλο ....αλλά και πάλι δεν υπάρχει ασφάλεια ποτέ....
τελειώσαμε για σήμερα ελπίζω να σας βοήθησα κάπως....τους νεοσύλλεκτους φυσικά γιατί οι άλλοι 
είστε τζιμάνια.....


τα κόλπα του facebook....Νο 1

άντε και μπήκες στο facebook...είσαι πια μέσα σ΄ολα...διότι χωρίς αυτό σήμερα δεν είσαι τίποτα....δεν υπάρχεις λέμε....ένα μηδενικό θα είσαι......διότι βρε την σήμερον ήμερα αν δεν έχεις πέντε έξι κωδικούς στο ίντερνετ , αν δεν σε βγάζει ο γκούγκλης με μαγιό κι αν δεν έχεις κανάλι στο γιουτιούμπι είσαι πολύ πίσω μιλάμε.....ας δούμε λοιπόν τι πρέπει να κάνεις για να είσαι αξιοπρεπής εκεί μέσα....
ελπίζω τα βασικά να τα ξέρεις....εδώ θα μιλήσουμε για τα κόλπα όχι για τα βασικά....αν πάλι δεν ξέρεις ούτε τα βασικά παραδίδονται ιδιαίτερα εντός facebook...
πάνε πρώτα βρε δεξιά πάνω που λέει λογαριασμός και πάτα ρυθμίσεις απορρήτου....μόλις ανοίξει θα δεις περίπου στην μέση με μικρά μπλε γραμματάκια να γράφει προσαρμογή ρυθμίσεων...πάτα το...και τσουπ σε βγάζει εδώ που θα κάνουμε δουλειά σήμερα....για μένα το καλύτερο είναι να τα έχεις όλα ανοιχτά μόνο σε φίλους και να μην είσαι χύμα στο κύμα....πάνε λοιπόν στα τετραγωνάκια και πάτα τα ένα ένα και βάλε μόνο φίλοι...αν σε κάποιο από αυτά θέλεις να μη το βλέπει κανείς πάτα μόνο εγώ...κι αν θέλεις να είσαι χύμα στο κύμα πάτα όλοι να χτυπάς μετά το κεφάλι σου.....εδώ θέλω να πω να προσέξεις το πρώτο κουτάκι που λέει δικές μου δημοσιεύσεις....αν το έχεις όλοι θα μπορούν όλοι μα όλοι να βλέπουν τα πάντα στον τοίχο σου...το έχω  παρατηρήσει σε πολλούς αυτό και δεν ξέρω αν το κάνουν επειδή το θέλουν ή επειδή δεν ξέρουν...σ αυτό το κουτάκι λοιπόν έχει και την ένδειξη προσαρμοσμένη επεξεργασία.....εδώ έχει κόλπο....μπορείς να διαλέξεις ποια άτομα θες να βλέπουν τον τοίχο σου και ποια όχι ....από τους φίλους σου δηλαδή....το σωστό είναι να το έχεις είπαμε μόνο φίλοι αλλά επειδή καμιά φορά έχεις και κανέναν περίεργο που δεν θες να τον διαγράψεις μπορείς να κλείσεις τον τοίχο σου μόνο σε κείνον.....για κανε ένα τεστ τώρα να δούμε τι έκανες....εκεί ακριβώς που είσαι μη φύγεις πατα δεξιά πάνω που λέει προεπισκόπηση του προφίλ μου και δες πως το βλέπουν οι ξένοι...αν βάλεις όνομα θα δεις πως το βλέπει κάποιος φίλος σου....καλά μέχρι εδώ; 
αυτό είναι από τα πιο βασικά κόλπα.....στο επόμενο θα μάθεις για τις φωτογραφίες...πολύ βασικό κι αυτό...και μη κάθεσαι,,,,σε βλέπω....κάνε καμιά σωστή ρύθμιση φυσικά ανάλογα με τα γούστα σου....όχι κάναμε ένα facebook  κι όποιον πάρει ο χάρος...κι εδώ θέλει τον μάστορα του το πράμα....κατάλαβες τίποτα ή τζάμπα γράφω;..........


Κυριακή 29 Μαΐου 2011

τους είδα σου λέω....μας ψεκάζουν....

    photo antonis bultadakis

υπάρχει σχέδιο σου λέω...σχέδιο εξόντωσης....θα μας κάνουν όλους φυτά....τα βράδια εγώ τ ακούω τα αεροπλάνα που ψεκάζουν.....πέρσι για τα κουνούπια μας ψέκασαν τον Αύγουστο οι αχαΐρευτοι...φέτος όμως από το χειμώνα μας ψεκάζουν.....τα ξημερώματα βγαίνουν και στους δρόμους με μάσκες και κάτι τρίκυκλα με μποτίλιες....γύρω στις 5....λίγο πριν ξυπνήσουν όσοι δουλεύουν και μετά τον πατσά των μπουζουκοξενύχτηδων....εγώ όμως ξυπνάω νωρίς και τους βλέπω.....τα  αεροπλάνα ψεκάζουν όλη μέρα....τα τρίκυκλα το ξημέρωμα.....μετά τον ψεκασμό αισθάνομαι μια ηρεμία μια χαλάρωση....εκείνο το νεύρο που είχα βρε παιδί μου έφυγε.....ακόμα και το αυχενικό μου θεραπεύτηκε....δεν ξέρω το είδος του φαρμάκου......κάτι σαν φλιτ πρέπει να είναι αλλά δεν σε σκοτώνει....θεραπευτικό μάλλον....δεν σκέφτεσαι τίποτα....αφού να φανταστείς βλέπω ειδήσεις και γελάω....ακόμα και το Νησί που όταν άρχισε έπεφτα στα πατώματα στο τέλος το έβλεπα σαν το πάρα πέντε....μερικούς δεν τους πιάνει αμέσως ....έχουν αντισώματα λέει .....αυτούς άκουσα θα τους κάνουν εμβόλια....εμάς στη γειτονιά μας έπιασε όλους...αφού να φανταστείς ο απέναντι τρελογείτονας που πάντα μαλώναμε για τον κάδο των σκουπιδιών τώρα μου λέει και καλημέρα...βρε τα παιδιά να δεις τι ήσυχα παίζουν....έχω καιρό να τ ακούσω να φωνάζουν.....αυτοί με τα αντισώματα μαζεύονται μπουλούκια μπουλούκια στις πλατείες.....εκεί κάθονται είπαν για να παρουν σειρά για το εμβόλιο...
μια φίλη μου απ την Γερμανία με ρώτησε τι κάνουμε εδώ στην Ελλάδα....μια χαρά είμαστε της είπα μην ακούς τι λένε οι ξένοι....χθες που πήγα στην τράπεζα πρόσεξα πως οι υπάλληλοι ήταν κάπως διαφορετικοί....να δεις που αυτούς τους χαπακώνουν κανονικά...είχαν όλοι ένα βλέμμα .....ταράχτηκα και δεν ζήτησα πολλά λεφτά.....ίσα ίσα να βγάλω την βδομάδα.....φοβήθηκα μη και δεν μου τα δώσουν....σα να μου έλεγαν με τα μάτια πως αν τα πάρω θα τους μαστιγώσουν...τους λυπήθηκα....ποιος ξέρει ίσως έχουν άλλες παρενέργειες αυτοί....και τα σκυλιά κάτι πάθανε....τριγυρνάνε μόνα τους τις νύχτες .....δεν γαβγίζουν όχι....κάτι σαν κλάμα τους βγαίνει....με τρομάζουν έτσι που τα βλέπω με τις τρίχες όρθιες σαν να τα χτύπησε κεραυνός....τη μέρα θα τα δεις να λουφάζουν έξω από κλεισμένα μαγαζιά.....ίσως πάλι είναι η ιδέα μου....δεν ξέρω .....πάντως τους είδα σου λέω....μας ψεκάζουν....



Παρασκευή 7 Ιανουαρίου 2011

γυναίκες στα πρόθυρα .........

.......τώρα τελευταία παρατηρώ μεγάλη αύξηση των γυναικών στο facebook.....όλες είμαστε μέσα καλέ....πότε θα κάνουμε καμιά δουλειά δεν ξέρω....και δεν είμαστε απλά μέσα.....του δίνουμε και καταλαβαίνει .....βρε τραγούδια να  θες από Καρρά  μέχρι Metallica είμαστε ικανές να βάλουμε την ίδια μέρα....παίζουμε και κανα δυο παιχνίδια....πάει η μέρα....ηλικίες τι να πω....όσες είναι πάνω από τριανταπέντε  είναι μέσα....τα κοριτσάκια μας βλέπουν και φρικάρουν....ξεσαλώσαμε τελείως.....έχουμε κάψει φαγητά, έχουμε ξεχάσει παιδιά ,σκυλιά......μας βλέπουν οι άντρες μας και απορούν....κάτι πάθαμε όλες...μανία, κατάθλιψη, τρέλα....δεν ξέρω τι έγινε και κολλήσαμε έτσι σ΄ αυτήν την ηλικία...αμ το άλλο....όλες ταιριάζουμε μεταξύ μας...κάνουμε τον ίδιο χαβαλέ, έχουμε τα ίδια γούστα....γίναμε φίλες καλές σου λέω...ξέρουμε η μία την άλλη ...πότε έχει κέφια η κάθε μια....πότε πρέπει να την αφήσουμε ήσυχη....πότε πρέπει να την ανεβάσουμε ψυχολογικά....στηριζόμαστε μεταξύ μας....σήμερα μια φίλη μου λέει ότι είναι έτοιμη να φουντάρει....σε μήνυμα ...κι εγώ της λέω ...αλλά δεν θα το κάνουμε....έχουμε μια ζωή εκεί έξω που πρέπει να την ζήσουμε...πάμε να βάλουμε τραγούδια....δεν ξέρω τι λένε οι άντρες μεταξύ τους στα κρυφά αλλά εμείς λέμε πολλά.....λέμε τις στενοχώριες μας....ξεσπάμε.....
σήμερα ήμουν έτοιμη να απενεργοποιήσω τον λογαριασμό μου...ναι πάλι....αλλά με κράτησε αυτό το μήνυμα....δεν γίνεται να χάσω την παρέα μου....δεν ξέρω αν μας βοηθάει αυτό που γίνεται εκεί μέσα....νοιαζόμαστε κι αγαπάμε άγνωστα πρόσωπα....σαν τα παιδιά που αγαπάνε χωρίς να σκεφτούν ποιος είναι ο άλλος.......μα είναι ο φίλος τους.....αυτό είναι....είναι οι φίλες μου.....και δεν με νοιάζει τίποτα άλλο να μάθω....καληνύχτα κορίτσια!!!!

Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 2010

Σπιναλόγκα ονείρων.....


Τα παραμύθια τελείωσαν
Δεν υπάρχουν νεράιδες
Τα όνειρα σας
 Εμείς τα στοιχειώσαμε

Ετοιμάσαμε 
μια Σπιναλόγκα
να θάψετε τα νιάτα σας
και θρηνούμε
που δεν σκοτώσαμε
τους δράκους
Θυσία σας κάναμε
κι ακόμα σωπαίνουμε
στιγματισμένοι εμείς
στο δικό σας
παραμύθι
Μολυσμένο το αίμα
της υποταγής μας
έβαψε μαύρο
το δικό σας αύριο

Και ακόμα
δεν είπαμε
συγνώμη



Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 2010

τα μοντέλα του facebook.....the end



μοντέλο νούμερο 18
είναι το μοντέλο θ αλλάξω τον κόσμο καθιστός....μπερδεύτηκε αυτό το μοντέλο και νομίζει πως μέσα από το facebook γίνονται οι επαναστάσεις.....εμ σε γελάσανε ....βασικά θέλει να το προσέχουν και να προκαλεί τον θαυμασμό για τις ιδέες του.....σημασία δεν σου δίνουν καλέ.....ηρέμησε και βάλε κανένα τραγούδι...όλοι για κάτι αγωνιζόμαστε....αλλά όχι μπροστά στην οθόνη...άιντε σήκω πάρε καμιά σημαία να σε δούμε στο δρόμο .....
συμβουλή προς τα θύματα:
ε τώρα τι να σας  πω....έχω κι εγώ τέτοια μοντέλα.....υπομονή μπας και αγανακτήσει και κατέβει σε καμιά πορεία......


μοντέλο νούμερο 19
είναι το μοντέλο μπαίνω λέω μια καλημέρα και φεύγω....μπορεί να το αφήνει ανοιχτό και όλη την μέρα και να μην απαντήσει σε κανέναν....τι το θελες το facebook πουλάκι μου....δεν είσαι εσύ για τέτοια....θα ξεχάσεις καμιά μέρα και τον κωδικό και δεν θα μπορείς να μπεις.....βρες κάτι άλλο .....
συμβουλή προς τα θύματα:
α μη περιμένεις απάντηση....βρε δεν θα σε δει καν....τζάμπα γράφεις....εσένα μιλάω....αν θέλεις πολλούς φίλους άστον..... αλλιώς μπαι μπαι...


μοντέλο νούμερο 20
τα μοντέλα δεν τελειώνουν....ο καθένας από μας λίγο ή πολύ έχει κάτι απ όλα τα μοντέλα....μερικοί είναι και ολόιδιοι...οι πιο νορμάλ να τους πω έχουν λίγο απ΄όλα....όπως και στην ζωή μας έτσι και δω ο καθένας βγάζει κάτι από τον εαυτό του....άλλοι λίγο άλλοι πολύ....
το μοντέλο νούμερο 20 είμαστε εμείς όλοι που κάναμε φίλους, που συμπαθήσαμε, που νοιάστηκαμε, που ερωτευτήκαμε, που ανοίξαμε την καρδιά μας και γκρεμίσαμε τους τοίχους μας....δεν υπάρχουν ούτε θύματα ούτε θύτες....απλοί άνθρωποι υπάρχουν με προβλήματα και με αδυναμίες....με χιούμορ και με αστεία , με φιλιά και καρδούλες στα πλήκτρα ονειρευόμαστε.....
συμβουλή προς τα θύματα:
να περνάτε καλά και να προσέχετε βρε......τέλος.



Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010

τα μοντέλα του facebook.....part 5





μοντέλο νούμερο 15
εμ δεν τα προλαβαίνεις όλα κυρά μου....και σπίτι και παιδιά και facebook....είναι το μοντέλο που σιδερώνει και μαγειρεύει παρέα με το λάπιτοπ......που τα παιδιά  της λένε ξεκόλλα.....που παίζει παιχνίδια , που βάζει τραγούδια, που λέει καλημέρες και καληνύχτες.....που κάθε μέρα λέει θα το κλείσει το ρημάδι και δεν θα ξαναμπεί....που έκανε φίλους εκεί μέσα....που βρήκε παλιούς....που πολλές φορές βάζει like χωρίς να βλέπει....δεν βαριέσαι......που θέλει να βολτάρει στους τοίχους και να σχολιάζει...που τρέχει να τα προλάβει όλα....κούραση μιλάμε όχι αστεία.....είναι το μοντέλο είμαι κι εγώ στο facebook και   θα  τα κάνω όλα μαντάρα.....
συμβουλή προς τα θύματα:
ακίνδυνο μοντέλο αλλά μπορεί να σε κουράσει...έλεος κάθε φορά με τις διαθέσεις του....έχει πρόβλημα σίγουρα .... απ' τα ψηλά στα χαμηλά...αν δεν το αντέχεις το διαγράφεις ...μη σου κάνει και τα νεύρα τσατάλια....αν θες και τσατ και μπλα μπλα......ξέχνα το είναι πάντα κλειστό....


μοντέλο νούμερο 16
εδώ έχουμε μεγάλο κάλο...μαρί ποια νομίζεις πως είσαι???   τι το πέρασες το facebook....πρεσβεία και ψάχνεις τον πρέσβη?....έλεος μαρί...καλά που είναι και οι αλλού για αλλού και σου βάζουν κανένα like...χεστήκαμε τι θα ψωνίσεις και που θα φας....μας γέμισες αναρτήσεις με burberry και φουα γκρα .....άσε που από κάπου σε ξέρω.....από ποιο χωριό είπες πως είσαι????
συμβουλή προς τα θύματα:
....μόνο για πρέσβεις και νεόπλουτους.....οι υπόλοιποι απλώς είστε  η μπασκλασερί....


μοντέλο νούμερο 17
ο ποιητής....αχ δεν μπορώ...όλη η Ελλάδα γράφει χρυσέ μου.....βάλε το ποίημα σου και τέλειωνε....όποιος θέλει θα το διαβάσει...μη μας στέλνεις και εκατό mail να μας φλομώσεις....και είναι κι ατέλειωτα.....ναι ναι το ξέρουμε θες να μας δείξεις το μεγαλείο σου.....τα νεύρα μου όμως...αν δεν συμμορφωθείς θα σου στέλνω κάθε μέρα  ιούς...έλεος!!!!!
συμβουλή προς τα θύματα:
αν είσαι πολύ ευαίσθητο άτομο.....την έβαψες....μην αυτοκτονήσεις ....μπορείς να τον διαγράψεις.....άντε τώρα να σας δω πως διαγράφετε έναν ποιητή.....με το λουλούδι ή με την καρδιά ενός μαρουλιού???? 


συνεχίζεται....


http://elli-seasons.blogspot.com/2010/11/facebookthe-end.html

Τρίτη 16 Νοεμβρίου 2010

τα μοντέλα του facebook....part 4



μοντέλο νούμερο 12
ο άσπρος σίφουνας.....καθαρός τύπος...τα καθαρίζει όλα στο λεπτό....ακόμα και τους φίλους ....τι δεν συμμετέχεις??   έφυγες χρυσό μου....δεν σε θέλει για διακοσμητικό στοιχείο...είναι κοινωνικός τύπος θέλει το σχόλιο σου , το καλαμπούρι σου, την καλημέρα σου.....δεν μαζεύει φίλους για τηλεθέαση....απαιτεί να δίνεις το παρόν......
συμβουλή προς  τα θύματα:
αν τον θεωρείς απλά ένα νούμερο στους χιλιάδες φίλους σου είσαι χαμένος από χέρι...θα σε διαγράψει με την πρώτη καλημέρα που δεν θα πεις...αν βαριέσαι να σχολιάζεις και πάλι έφυγες και δεν το ξέρεις....το καλό είναι ότι μερικές φορές σε προειδοποιεί....κύριος....μη τα θέλουμε και όλα δικά μας.....


μοντέλο νούμερο 13
ο άλλα αντί άλλων....εκεί που όλοι σου λένε καλημέρα και σχολιάζουν το υπέροχο τραγούδι που έβαλες  τσουπ θα σχολιάσει κάτι άσχετο.....άντε μια φορά κάνεις πως δεν βλέπεις....αλλά είναι επίμονο αυτό το μοντέλο....εκεί...άλλο σχόλιο για τον καιρό...μέχρι και παροιμίες θα σου βάλει αντί για καλημέρα...συνήθως είναι φρέσκο φρούτο στο φβ και δεν ξέρει τι να κάνει....
συμβουλή προς τα θύματα:
υπομονή βρε παιδιά θα μάθει....πως κάνετε έτσι....αν είσαι blogger όμως θα σου σπάσει τα νεύρα...κάτω από τις αναρτήσεις σου θα σε ρωτάει τι φαγητό σ αρέσει...κουράγιο!!!!


μοντέλο νούμερο 14
the next top model.....βογκάνε οι καθρέφτες και τα κινητά.....φωτογραφίες με σουφρωμένα χείλη...με σκέρτσο....,με πόζες μοντέλου τραβηγμένες στο μπάνιο και φόντο την κουρτίνα της μπανιέρας....νεαρής ηλικίας συνήθως...ξεσηκώνουν τα πλήθη....ανάβουν φωτιές....φίλοι αμέτρητοι....αν έχουν και ωραίο σώμα ακόμα βρίσκονται στο καλοκαίρι και έχουν φώτο-προφίλ με μαγιό....η ζωή είναι ωραία!!!!!!
συμβουλή προς τα θύματα:
αν είστε λίγο μεγαλούτσικοι πάρτε γυαλιά πρεσβυωπίας.....!!!!!


συνεχίζεται...........
http://elli-seasons.blogspot.com/2010/11/facebookpart-5.html

Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010

τα μοντέλα του facebook.....part 3



μοντέλο νούμερο 8
πάμε στα βαρέα και ανθυγιεινά τώρα....όλη μέρα μέσα...δεν βγαίνει ούτε για κατούρημα...τρώει πίνει μπροστά στην οθόνη....συνήθως την φάση αυτή την περνάνε όλοι στην αρχή που ανακαλύπτουν το μαγικό κόσμο του facebook....αν δεν περάσει σ΄ένα τρίμηνο δεν θα περάσει ποτέ...ζουν και αναπνέουν μέσα στο σκατοφατσοβιβλίο.....όλη τους η ζωή είναι εκεί μέσα.....δεν κοιμούνται ποτέ........
συμβουλή προς τα θύματα:
...αυτοί είναι τα θύματα....

μοντέλο νούμερο 9
αχ αυτοί οι ερωτευμένοι....τραγούδια και καρδιές στο φόρτε τους....κάνουν μπαμ από μακρυά....συνήθως αυτό γίνεται στην αρχή...μετά αρχίζουν να μιλάνε αλλού σε άλλα μέσα...εμ τι εκεί θα έμεναν....διαγράφονται μέρα παρά μέρα όταν μαλώνουν...μετά πάλι τραγούδια....αν είναι και παράνομοι γίνεται το έλα να δεις......η πλάκα είναι ότι νομίζουν ότι δεν καταλαβαίνει κανείς.....τόσο ερωτευμένοι...
συμβουλή προς τα θύματα:
μην ενοχλείτε ..........

μοντέλο νούμερο 10
μαμά βάλε να φάω...γυναίκα τι φαΐ έχουμε?? 
 οικογένειες σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης....όλοι μαζί μέσα....μιλάνε και βλέπονται μέσα απ΄τις οθόνες....καταστροφικό....πολλές φορές είναι και στο ίδιο δωμάτιο....στην αρχή νόμιζα σπάνια την περίπτωση αυτή αλλά δυστυχώς διαψεύδομαι...είναι η νέα εικονική οικογένεια.....δεν μαλώνουν.....δεν βρίζονται.....δεν τρώνε μαζί...... παίζουν τα ίδια παιχνίδια και έχουν κοινούς φίλους......
συμβουλή προς τα θύματα:
παράδειγμα προς αποφυγή....θα πρέπει να στέλνεις δώρα σε όλους και να βάζεις λάικ σε όλους....θυμώνουν αλλιώς....είναι μια οικογένεια μη ξεχνιόμαστε.....

μοντέλο νούμερο 11
οι κουλτούρ....οι ψαγμένοι...οι ντεμέκ...οι δήθεν....μπορούν ν ανεβάσουν από ποίηση μέχρι οικονομικά άρθρα που δεν καταλαβαίνει κανείς τι λένε....συνήθως ένα δυο την μέρα .....απαξιούν να πουν πολλές καλημέρες....μια με το ζόρι....σχεδόν κανείς δεν διαβάζει τις αναρτήσεις τους....βάζουν όλοι ένα γρήγορο like και την κάνουν....άντε και κανένα θαυμαστικό...... 
συμβουλή προς τα θύματα:
κατά αρχήν μη κομπλάρετε....το facebook δεν έχει εξετάσεις....αμάν κάνατε να τελειώσει το σχολείο....βάλτε ένα θαυμαστικό και πάτε σ΄αλλο τοίχο....σε περίπτωση που είναι και κομματόσκυλα μπορείτε να φτάσετε και στην απόκρυψη....τώρα αν σε περίπτωση είναι πολύ κινητικοί σε τραγούδια που μόνο αυτοί τα ξέρουν άιντε ο καθένας τον δρόμο του...


συνεχίζεται.......

Τετάρτη 10 Νοεμβρίου 2010

τα μοντέλα του facebook.....part 2



μοντέλο νούμερο 5
εξαιρετική περίπτωση....οδοστρωτήρας...κατέχεται απο like-μάνια...λαικάκιας είναι το άτομο εκείνο που μόλις σε δει αρχίζει τα like σ΄όλες σου τις αναρτήσεις.....του αρέσουν τραγούδια,κείμενα, παιχνίδια,λουλούδια, φωτογραφίες ακόμα και τα σχόλια των φίλων σου....μπαίνει και σε τυφλώνει....οι ειδοποιήσεις κρύβουν τον τοίχο σου...δεν βλέπεις τίποτα....μόνο αυτόν....φοβερή περίπτωση....αν ψάχνεις επιβεβαίωση μέσα από το facebook βρήκες τον άνθρωπο σου.....
συμβουλή προς τα θύματα:
γενικώς δεν σχολιάζει γιατί δεν προλαβαίνει ...αν έχει πολλούς φίλους μπορεί να του ξεφύγεις και να μη σε δει....αν έχει λίγους ...ετοιμάσου....like like like like......


μοντέλο νούμερο 6
κατάσκοποι τοίχων....μικροί διάβαζαν αστυνομικά κόμικς κι αν είναι γυναίκες είναι κουτσομπόλες....κρύβονται και παρακολουθούν τους τοίχους των άλλων....συνήθως δεν σχολιάζουν και δεν ενοχλούν....καμιά φορά πατάνε κατά λάθος like και φανερώνονται...ξέρουν όλους τους φίλους σου....συνήθως είναι κοινοί φίλοι για να μπορούν να πετάγονται από τοίχο σε τοίχο... 
συμβουλή προς τα θύματα:
αν δεν έχετε τίποτα να κρύψετε άστε τους να χαίρονται...αν έχετε όμως , ένα μπλοκάρισμα θα ήταν ότι πρέπει....φάρμακο!!!!!


μοντέλο νούμερο 7
απωθημένο παιδικής ηλικίας: disc jockey!!!!  η διαφορά του με τους άλλους είναι ότι βάζει τραγούδια σε χρόνο ρεκόρ.....δεν προλαβαίνεις ν ακούσεις κανένα....βάζεις like για τον κόπο του και για το χαμένο του όνειρο...αν έχετε και τα ίδια μουσικά γούστα βρήκες τον άνθρωπο σου......σιγά μη ψάχνεις...το κλέψιμο επιτρέπεται...
συμβουλή προς τα θύματα:
αν δεν σου αρέσουν τα τραγούδια υπάρχει και η απόκρυψη στην αρχική...μη σταματάς το όνειρο κανενός....


  σ                                       συνεχίζεται εδώ....πάτα καλέ....


                         http://elli-seasons.blogspot.com/2010/11/facebookpart-3.html

Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2010

τα μοντέλα του facebook.....part 1





μοντέλο νούμερο 1
.....γυναίκα στα σαρανταφεύγα κακοφτιαγμένη με έντονη διάθεση να βρει άντρα μέσα σ΄αυτό το κοινωνικό δίκτυο......συνήθως δεν βάζει φωτογραφία δικιά της .....ή βάζει κάποια παλιά που δεν φαίνεται καθαρά......μάλλον παντρεμένη και σε ελάχιστες περιπτώσεις χωρισμένη......
προσπαθεί να κάνει φίλους και ποτέ δεν έχει έντονη παρουσία.....παρακολουθεί τα δρώμενα από τοίχο σε τοίχο και όταν εντοπίσει κανένα καλοστεκούμενο κύριο αρχίζει το παιχνίδι της αράχνης....πρώτα ελέγχει το θύμα της.....βασικά προτιμά τους παντρεμένους για να έχει και το κεφάλι της ήσυχο.......στην αρχή κάτι τυπικά σχόλια και μετά αν το θύμα δεν είναι καπάτσος να την καταλάβει αμέσως, αρχίζει τα κρυφά εσωτερικά μηνύματα.......αν το θύμα απαντήσει τότε αρχίζει να πλησιάζει επικίνδυνα.....
συμβουλή προς τα θύματα: αν είναι πολύ απογοητευμένη απ΄τη ζωή της θα σας γίνει στενός κορσές.....παρατηρούνται τάσεις αυτοκτονίας και εκβιασμού.....προσέξτε!!!!!


μοντέλο νούμερο 2
........άντρας παντρεμένος ψάχνει.....κι όποια του κάτσει......κι αυτός αν δεν είναι καλούτσικος να μοστράρει φωτογραφία , βάζει τοπία ή κανένα καρτούν.....ξέρει να προσελκύει το ενδιαφέρον των γυναικών και συνήθως αρχίζει με διάφορα κοπλιμέντα......κανονικά είναι ακίνδυνος γιατί φοβάται κιόλας αλλά αν δει το έδαφος πρόσφορο ορμάει και δημιουργεί σχέσεις με πολλές..... στην κανονική του ζωή είναι ένα δυστυχισμένο ανθρωπάκι που μπήκε στο κοινωνικό δίκτυο να κάνει τον Ζορρό.....
συμβουλή προς τα θύματα: αν θέλετε να μιλάτε μαζί του προσέξτε γιατί είναι γλυκομίλητος κι ευγενικός.....μη παρασυρθήτε και νομίσετε ότι σας υπολογίζει ιδιαίτερα.....μην κάνετε όνειρα!!!!!!!


μοντέλο νούμερο 3
.....οι τρελοί που χωρίζονται σε δύο κατηγορίες......αυτοί που κάνουν το κοινωνικό δίκτυο άνω κάτω με τα διάφορα παιχνίδια , με τα τραγούδια και τα γέλια και οι άλλοι που η μοναξιά τους έχει βαρέσει κατά κούτελα και ψάχνουν με κάθε τρόπο άνθρωπο να μιλήσουν......η πρώτη κατηγορία ακίνδυνη αλλά μπορούν να σου σπάσουν τα νεύρα αν δεν σηκώνεις πλάκες και δεν είσαι γρήγορος για να τους προλάβεις.....η δεύτερη κατηγορία είναι για λύπηση....απεγνωσμένοι για φιλίες, για αγάπη.....δεν ξέρω γι αυτούς πως πρέπει να φερθείς....ίσως να τους δώσουμε ελαφρυντικά.........
συμβουλή προς τα θύματα: κάντε ότι σας κατέβει....ή θα καταλήξετε τρελοί ή θα γίνετε σωτήρες!!!!


μοντέλο νούμερο 4
....ο κούκλος που το παίζει θεός και νομίζει πως όλες οι γυναίκες θα πέσουν στα πόδια του.....ευγενικός, κύριος σχεδόν ατσαλάκωτος.....μπαμ κάνει από μακρυά....θα στείλει μήνυμα στο inbox με τραγούδια ή με ευχαριστίες ή με κοπλιμέντα.....εύκολη περίπτωση.....σκέψου πως κανένας θεός δεν περνάει την ώρα του εκεί μέσα ....δεν προλαβαίνουν οι Θεοί ....μόνο οι απομιμήσεις.....
συμβουλή προς τα θύματα: εδώ ένα ψιλοδουλεματάκι χρειάζεται και φυσικά συνεργασία με τις κοινές φίλες ...ξέρετε εσείς!!!
..............................................................................
άλλα μοντέλα????? έχει πολλά αλλά δεν θα τα πούμε όλα σήμερα.....έλεος!!!!!

                                     συνεχίζεται εδώ....πάτα καλέ...
               http://elli-seasons.blogspot.com/2010/11/facebookpart-2.html







Σάββατο 3 Ιουλίου 2010

σεζλόνγκ ή ψάθα.....?



θυμάμαι μικρή δεν υπήρχαν σεζλόνγκ στις παραλίες.....
ταβερνάκια θυμάμαι λιγοστά.....ο κόσμος πήγαινε στην θάλασσα με όλα τα απαραίτητα αξεσουάρ σωσίβια, πετσέτες,ψάθες και τάπερ γεμάτα κεφτέδες πιπέρια γεμιστά άντε και καμιά ντομάτα .....επιδόρπιο υπήρχε φυσικά σε κάθε παραλία......ο λουκουμάς!!!
όσοι είχαν κούρσα την φόρτωναν με τραπεζάκια , ομπρέλες και καρέκλες....
οι υπόλοιποι φορτώνονταν στο λεωφορείο και αφού κάνανε το πρώτο μπάνιο εκεί μέσα έφταναν στην κοντινή παραλία χαρούμενοι....είχε και πλαζ τότε...πληρώναμε εισιτήριο γιατί είχαν και ντουζ!!!!
θυμάμαι το καραβάκι την < Ιουλία> που μας έπαιρνε από τον Λευκό Πύργο και μας πήγαινε Περαία, Μπαχτσέ Τσιφλίκι και Αγία Τριάδα....οι πλούσιοι τότε είχαν εκεί τα εξοχικά τους....μέχρι να πάρει άδεια ο μπαμπάς πηγαίναμε και μεις με την κούρσα...μετά καθόμασταν για ένα ολόκληρο μήνα στην Αγία Τριάδα για να κάνουμε μπάνια....για τα λαιμά έλεγε η μαμά έπρεπε να κάνουμε μπάνια και γάργαρες.... ήμασταν τότε πολύ αδύνατες....νομίζω πως παλιά δεν υπήρχαν χοντρά παιδιά....άσχετο.... τα ζουμιά από τις ντομάτες και τα ροδάκινα ακόμα τα θυμάμαι να τρέχουν πάνω στην κοιλιά μου....τι νόστιμα που ήταν!!!
θυμάμαι ακόμη και εκείνες τις τεράστιες σαμπρέλες που είχαν μερικοί αντί για σωσίβιο.....κάναμε αγώνες βουτιάς απ΄την γέφυρα και οι πιο μεγάλοι βουτούσαν απ΄το τέρμα της γέφυρας.....

οι γυναίκες φορούσαν κάτι μπουρνουζέ φουστάνια....όλες νομίζω είχαν τα ίδια....με στάμπα μια άγκυρα......κι οι μπαμπάδες σορτς με καφέ πέδιλο ή ψάθινο παπούτσι με τρύπες για να παίρνει αέρα το πόδι....εμείς φυσικά φορούσαμε τσόκαρα....
η μαμά φορούσε ένα ολόσωμο μαγιό με λουλούδια κι ένα καπέλο σαν της Βλαχοπούλου......ας μη σας κουράσω άλλο με τις αναμνήσεις μου ....
απλά θυμήθηκα πως ο πισινός μου δεν ήταν πάντα μαθημένος να ξαπλώνει σε σεζλόνγκ και δεν είναι τόσο τρομερό να έχεις τις ρίγες της ψάθας αποτυπωμένες στα όπισθεν....καλό καλοκαίρι!!!!!!

Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010

νοιάζομαι.........

 
photo:Tonia Bitzaraki Drouka

Νοιάζομαι σκέφτηκα
κι απόρησα
Μα πώς ν αγαπήσω
άγνωστα πρόσωπα;
Χωρίς να ξέρω τον ήχο
του γέλιου τους
την μυρωδιά τους
Χωρίς να ξέρουν κι αυτοί
τον ήχο της φωνής μου

Νοιάζομαι σκέφτηκα
κι απόρησα
Χωρίς ένα χάδι
Ένα άγγιγμα
μόνο από γραμμένα λόγια
χωρίς τόνους
κι ορθογραφία

Νοιάζομαι σκέφτηκα
κι απόρησα
που νοιάζονται κι αυτοί
Που ψάχνουμε ο ένας
τον άλλον
Που γίναμε φίλοι
εμείς οι άγνωστοι
Που δεν μιλήσαμε
ποτέ στ΄ αλήθεια
Μα έχουμε πει τόσα πολλά
μέσα από σκόρπιες λέξεις
τις νύχτες
Όταν νιώσαμε μόνοι
όλοι κάπου
     ακουμπήσαμε

Νοιάζομαι σκέφτηκα
   στ΄ αλήθεια 
νοιάζομαι

Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2009

μεγάλη πόρτα θα περάσεις..................


.......η θεία Ερμιόνη -θεός σγχωρές την- έλεγε το καλύτερο φλιτζάνι.........από πολύ μικρή όταν πήγαινα σπίτι της μου έφτιαχνε ένα καφεδάκι για να μου πει το φλιτζάνι…. Το γύριζα κι εγώ στο πιατάκι με προσοχή κι έβαζα και μια χαρτοπετσέτα από κάτω……ήθελε ένα δεκάλεπτο να στεγνώσει και μετά η θεία Ερμιόνη, η αδερφή της γιαγιάς μου άρχιζε……α πριν σας πω τι μου έλεγε να πω πως αυτή η θεία δεν ήταν μια απλή θεία….ήταν ολόκληρη υπερπαραγωγή…..πάντα ντυμένη στο σικ και γεμάτη χρυσά δαχτυλίδια και βραχιόλια(ντούμπλες τα έλεγε)….ποτέ δεν την είδα απεριποίητη …πάντα με το κραγιονάκι, σάπιο μήλο στα χείλη και το βαμμένο μαλλί….μεγάλη γυναίκα ήταν μα ήξερε να λέει μοντέρνα παραμύθια……έλεγε λοιπόν μόλις έπιανε το φλιτζάνι…….
<καλέ τι βλέπω εδώ…..τι τραπέζια είναι αυτά…?..θα πας κάπου με πολύ κόσμο….θα χορέψεις και βλέπω και λουλούδια και πιάτα…...που θα πάτε στα μπουζούκια?> 
 Μετά κοίταζε πιο προσεχτικά και έλεγε….< ένα πουλί πάνω πάνω , μια επιτυχία και πάνω στο δρόμο σου ένα πρόσωπο περιμένει…..αυτός σε σκέφτεται ...ψηλός κι όμορφός είναι…..να να και δώρα στέλνει...... καλέ ποιος είναι αυτός???>
ποτέ δεν μίλησε για στενάχωρα λόγια, για θανάτους και δάκρυα…..πάντα έβλεπε χορούς , αγάπες και επιτυχίες…..καμιά φορά όταν ήξερε ότι βγαίνουμε με κάποιο παιδί έλεγε...<δαχτυλίδια βλέπω – να κοίτα , τα βλέπεις τα δυο κυκλάκια?- γρήγορα έρχονται αλλά εσύ κάνεις πλάτες και κοιτάς αλλού> <μια χαρά το βλέπω το φλιτζάνι....ζωγραφιά> και μόλις πήγαινα να πω ευχαριστώ μου έκανε νόημα να σταματήσω γιατί δεν βγαίνει αν πεις....
….αχ βρε θεία τι ωραία τα λεγες……
η θεία Ερμιόνη έφυγε έτσι περιποιημένη όπως ήταν πάντα…..με τις ντούμπλες και τα δαχτυλίδια……καμιά φορά είναι σαν να την ακούω να μου λέει…..
<<μεγάλη πόρτα θα περάσεις.......>>



Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2009

γλυκιά μοναξιά..........


ένα ζεστό κακάο με μπισκότα Μιράντα
ένα ριχτάρι να σκεπάζει τα πόδια
ο ήχος της βροχής έξω  χτυπάει τα κάγκελα
χαμηλά  φώτα 
ησυχία
στο πάτωμα τσαλακωμένα χαρτιά
τα πινέλα ξεράθηκαν
θέλω να καπνίσω
μα φοβάμαι τον θόρυβο του αναπτήρα 
ψύχρανε ο καιρός
γλυκιά μοναξιά
με ημέρεψες


Τετάρτη 26 Αυγούστου 2009

παιχνίδια στη γειτονιά.....


................λιγοστά σήμερα τα παιδιά που κατεβαίνουν στη γειτονιά για παιχνίδι...οι φωνές τους αδύναμες....οι γειτονιές ήσυχες...όλα παίζουν όμορφα και ήσυχα στα δωμάτια τους....κι εγώ θυμάμαι για ακόμα μια φορά τα δικά μας παιχνίδια...τη δική μου γειτονιά στην Τούμπα.....
σε μια γειτονιά με θέα το γήπεδο και την χωμάτινη τότε αλάνα του......εκεί παλιά υπήρχαν τα <σπιτάκια> έτσι τα λέγαμε εμείς ...ήταν τα εκδοτήρια εισιτηρίων για τους αγώνες.....σε κείνα τα σπιτάκια έμαθα να κρεμιέμαι απ΄τα σίδερα, να κάνω ανάποδες κολοτούμπες, να κάνω γυμναστική σαν την Κομανέτσι....εκεί έκανα την μπαλαρίνα με τις άσπρες ελβιέλες....μετά βγήκαν τα σταράκια....τα παιδιά στη γειτονιά ήταν πολλά αγόρια κορίτσια..
τα παιχνίδια ατέλειωτα....έξυπνα....δυναμικά.....πολλές φορές επικίνδυνα κι άγρια....από μπίλιες και σβούρες μέχρι φυσοκάλαμα....από κούκλες και σχοινάκι μέχρι πήδημα από νεόχτιστες οικοδομές.... από πατίνια και σκέιτ μέχρι μακρυά γαϊδούρα.....αυτό που μ΄άρεσε πιο πολύ ήταν όταν πηδούσαμε από τις οικοδομές.....τα απογεύματα αφού έφευγαν οι μάστορες ανεβαίναμε στα μπαλκόνια που ήταν ακόμα χωρίς κάγκελα , μόνο τσιμέντο , και πηδούσαμε ένας ένας στην αρχή από τον πρώτο όροφο....κάτω υπήρχε πάντα χώμα και ασβέστες και πέφταμε εκεί μέσα....μια φόρα πήδηξα κι απ΄τον τρίτο όροφο αλλά φοβήθηκα πολύ....τώρα δεν μπορώ ούτε να κοιτάξω από τον τρίτο όροφο!!! όποιος φοβόταν τον κοροϊδεύαμε...και ποτέ κανείς μας δεν έπαθε τίποτα....μόνο καμιά φορά που χωνόμασταν μέσα στον ασβέστη και μετά πλενόμασταν με τα λάστιχα για να μη καούμε....άλλο πάλι που ήταν απαραίτητο όταν βγαίναμε για παιχνίδι ήταν το φυσοκάλαμο......αυτό δεν το έπαιζαν όλα τα κορίτσια αλλά εγώ είχα ένα τετράκανο ασπρόμαυρο που μου το έφτιαξε ο μπαμπάς μου....το τι γάτες κυνηγούσαμε δε λέγετε...φυσούσαμε τα χωνάκια με την καρφίτσα στην άκρη κι όποιον πάρει ο χάρος.....χαχαχα...κανεις ποτέ δεν τυφλώθηκε....μόνο κάτι σημαδάκια πίσω....ξέρετε που ...εκεί συνήθως στοχεύαμε....όταν νύχτωνε παίζαμε κρυφτό και κρυβόμασταν σ΄ένα ετοιμόρροπο παλιό φούρνο για ώρες....μερικές φορές δεν βγαίναμε καθόλου απ΄την κρυψώνα για να τα φτύσουμε....καθόμασταν εκεί στα σκοτεινά και δεν φοβόμασταν.....γελούσαμε μόνοι μας....τώρα παντού έχουμε φωτάκια.....τι φοβάμαι???
άλλα παιχνίδια που θυμάμαι ήταν το λάστιχο, τα μήλα, ζητούμε πόλεμο, τζαμί, μπάλα, κυνηγητό, χαρτάκια, ακούνητο, αμίλητο......όλα πάντως ήταν της παρέας, της ομάδας και της γειτονιάς.........κανείς ποτέ δεν χρειάστηκε να παίξει μόνος σ΄ένα δωμάτιο...........