πληγές...

photo : foivos loxias

λέξεις και γράμματα

σφήνωσαν άτακτα

στο μυαλό μου

μετράω σκέψεις

ξύνω  πληγές

χωρίς αποτέλεσμα

ένα κλάμα θα με λύτρωνε

μα δεν προλαβαίνω

είναι κι αυτή η αίσθηση

πως όλο κάτι χάνω

μέσα απ' τα χέρια μου

αναμετριέμαι άσκοπα

δηλώνω ελλιπής κι ανέτοιμη

ειλικρινών απαντήσεων 

τα σβήνω όλα.

πάτα γκάζι...

Βροχερός ο καιρός

μαστιγώνει τις μέρες μου

Μουχλιάσουν τα όνειρα

στα μπαλκόνια,

ξεσκέπαστα ταξιδεύουν

στο πουθενά

Μυρίζει η βροχή αναμνήσεις

-πάρε ομπρέλα -

μου φώναξες

Δεν άκουσα

ποτέ δεν ακούω

Στάζουν οι δρόμοι 

απόγνωση,

οι απουσίες στεγνές

με προσπέρασαν

Πονάνε οι σταγόνες

στην άσφαλτο

Πάτα γκάζι λοιπόν

πάτα γκάζι

λεπτομέρειες...

photo: antonis bultadakis

Καμιά φορά αυτό που μετράει

είναι οι λεπτομέρειες

 Ο τόνος στο φωνήεν

που ξέχασες

Η σιωπή μετά την καληνύχτα

Ένα ίσως που παλεύει

με χίλια ποτέ 

Η σελίδα δεκαοχτώ  που τσαλάκωσες

πριν την διαβάσεις

Ακόμα κι εκείνη
η τελεία στα όνειρα
που δεν έβαλες ποτέ

 Αυτές οι αθόρυβες και ακίνδυνες

λεπτομέρειες
που δεν θα ξεχάσεις ποτέ

ακροστιχίδα...

photo tonia bitzaraki

Γυροφέρνω μέρες 

σε κάποια φωνήεντα

Κλειδώνω τις καταλήξεις

σε δεύτερο πρόσωπο

Θηλυκά ερωτηματικά

με απαντήσεις Αρσενικές

Πισώπλατες οι απορίες
με κυνηγούν
Αναπάντητες δειλές
στο πουθενά 

Συλλαβίζω
ακροστιχίδες με ονόματα
Εσύ... Εγώ
Δεν μου βγαίνουν
τα σύμφωνα

Μουντζουρώνω

 

σώπασα....

 

         http://www.dallis.gr

Οι δρόμοι κλειστοί

Σώπασα 

Η πρώτη σκέψη

Φωνάζει την απουσία σου

Χωρίς λέξεις

γεμίζω τετράδια

Νυχτώνει 

Σκεπάζω τους καθρέφτες

με την σκιά σου

Γυμνή κουρνιάζω

στις αντοχές μου

Ένα πελώριο τίποτα

μου μιλά

στα σκοτεινά

 Αντίο

 

γράψε τέλος....

photo: tonia bitzaraki

Είναι κι αυτός ο πόλεμος

Αδίστακτος

Να σκοτώνει τον έρωτα

Τι να προσπαθήσεις

Να σώσεις

Δεν ξέρω

Ζήτημα επιβίωσης

Λένε στις ειδήσεις

Κι ο έρωτας φαγώθηκε

Μαζί με κάτι όνειρα

Ληγμένα

Τι να σου πω τώρα

Να αλλάξεις

Το μηδέν με τα πάντα;

Ποιος μ ακούει εμένα;

Ούτε εγώ πια

Παραδόθηκα 

Γράψε τέλος

απόσπασμα...

Τα κόκκινα νύχια έτρεχαν 
πάνω στα πλήκτρα

Όλη η ζωή σε μια οθόνη

Θυμωμένη

έγραφε

 η ψυχή της

Χωρίς αναπνοή
να στεγνώνει δάκρυα
με λέξεις

Τα κόκκινα νύχια

έβαψαν τα πλήκτρα

Η ψυχή έδωσε μια 

και έσπασε 
την οθόνη

Λίγο πριν το τέλος
έφτυσε το θυμό της

 

απόσπασμα .

http://www.dallis.gr

Ο κόσμος τρέχει

Μόνος και σκυφτός

Αναμετριέται

με τις μνήμες του

Χαμένος εξ αρχής

Τυφλός

Ανίδεος

μπρος στο μηδέν

Αμέτοχος 

Σαθρός

στον κυκεώνα του σήμερα

αυτοδιαλύεται

Ελπίδες παντός είδους

 κατάσχονται

 

φτάνει λοιπόν...

 

http://www.dallis.gr 

Oι μέρες περνούν

ή έτσι νομίζω

με δήθεν 

με  σχεδόν καλά

με τίποτα

Περιμένωντας 

να βυθίζεσαι

να αμφιβάλεις

να αναρωτιέσαι

να κόβεις και να κόβεσαι

 Εναλλάξ

 Το  λίγο ακόμα

ξεχειλίζει

γίνεται ατέλειωτα μακρινό

στοιχειώνει τις αναμνήσεις

μπερδεύει τα όνειρα

Χάνεσαι

Φτάνει λοιπόν

πονάνε οι στιγμές

όταν σε περιμένω

αναπνέω...

photo tonia bitzaraki

Την ώρα που σκοτεινιάζει

Καλοπιάνω τα πλήκτρα

Μπερδεύω τα γράμματα

Επίμονα σιωπηλά

Την ώρα που σκοτεινιάζει

Γεμίζω αποτσίγαρα

Μετράω στάχτες

Ανοίγω τα παράθυρα

 Αναπνέω

Την ώρα που σκοτεινιάζει

τρεμοσβήνουν οι ελπίδες

ανίσχυρες

Μετράω όνειρα

Χθεσινά 

 Αναπνέω 

 Ύστερα μαζεύω την ψυχή

Κάθε βράδυ το ίδιο

Κουβάρι ...

ξεπούλημα...

• http://www.dallis.gr

 Tο μέσα είναι που πρέπει
Nα κουμαντάρεις

Nα θυμηθείς να βάλεις

Όρια στο απερίγραπτο

Λέξεις στη σιωπή

Κανόνες στα όνειρα

Ταμπέλα στο εσώφυλλο

Χαρίζεται προσωρινό  εξώφυλλο

Ατσαλάκωτο

Σελίδες για διόρθωση μηδέν 

Επιστροφές δεν γίνονται δεκτές

Ξεπούλησες

ανεξέλεγκτο...

 http://www.dallis.gr

Ανεξέλεγκτο μυαλό

σκορπίζεις εδώ κι εκεί

τα κρυμμένα σου

Προδότης σκέψεων έγινες

φόρα παρτίδα

να μοιράζεις συσσίτιο

τις αναλαμπές σου

 Καζάνι που κοχλάζεις

ξεχείλισες

Πονά
η κάθε σκέψη
που διώχνεις
Θύτης του εαυτού σου
έγινες
Μουδιασμένες οι ώρες
της λογικής λουφάζουν
μπροστά στο 
ανεξέλεγκτο

λάθη...

photo tonia bitzaraki

Λάθη

Σπάνια στον ενικό αριθμό

Επαναλαμβάνονται

Διορθώνονται

Συγχωρούνται αλλά

Δεν διαγράφονται

Λάθη

Χρόνου αόριστου

Δηλώνουν παραδοχή

Πληρωμένα ή απλήρωτα

Καταγράφονται και ως

Εμπειρίες

Συμβουλές σε χρόνο ενεστώτα

Δεν αναγνωρίζονται

θα ΄ρθεις.....

photo antonis bultadakis

Περιμένει εκεί κάθε βράδυ

μέσα απ' τα φώτα της πόλης

να βρεις το δρόμο 

να 'ρθεις

Στα θολά  τζάμια

μετράει τις ώρες

Την μυρωδιά του χειμώνα

 κλειδώνει έξω

και περιμένει

να 'ρθεις
Χαμόγελο κρυμμένο
δειλά που ανοίγει
από προσμονή
Με μια ελπίδα
που θυμίζει άνοιξη

Ξέρει θα  'ρθεις

τα τιποτένια κεφάλια...

photo antonis bultadakis




Γεμίζει το μυαλό με αηδίες,

σκάρτες πληροφορίες

Κυκλοφορούν μέσα

στα αδειανά κεφάλια

και μπερδεύουν

 λόγια και αισθήματα

Το περίεργο είναι

ότι το τιποτένιο κεφάλι

φαντάζει μέσα στη θολούρα

του κόσμου σα φεγγάρι

 Αποκτά θεϊκή αξία

Απροστάτευτε

μικρέ ταξιδευτή

Μην ακούς

τις σάπιες γλώσσες

που μπαινοβγαίνουν

στα έκφυλα στόματα

των καλοφτιαγμένων

σειρήνων

Στη διαδρομή σου εσύ

με τρισδιάστατα γυαλιά

κι απόψεις

φρέσκες και συνετές

Άσε τα κεφάλια

του τίποτα

να προεξέχουν

φοβισμένα κορμιά....

photo antonis bultadakis


Τα πρόσωπα στους δρόμους

τα είδες;

Σα ν' άλλαξαν τα μάτια τους

μου φαίνεται

Μίκραιναν θαρρείς

Θολά

Μια στυφή θλίψη τα έχει

σκεπάσει

Ακόμα και τα στόματα

έσφιξαν

σούρωσαν τα χείλη τους

Κοιτάνε κάτω

τα βήματα

τα πόδια τους

το δρόμο

Η καλημέρα

σφιχτή

κοφτή και μετρημένη

Τα χέρια είδες

πως κόλλησαν

στα πλευρά τους;

Φοβισμένα κορμιά

βιαστικά

προσπερνούν

τους καθρέφτες

της υποταγής

Nα μη δουν

Στην απέναντι τζαμαρία

σαν είδα το είδωλο μου

τρόμαξα

Με είδες ;

η κατακλείδα...

Photo:Γρηγόρης Δάλλης


Κόλλησε η σελίδα

λίγο πριν το τέλος

Αρπάχτηκε θαρρείς

από τις προσδοκίες

των ματιών μου

και δεν γύριζε

ας  μη τελειώσει

ας μη τελειώσει

Πικρό χαμόγελο

για το τέλος

που ήξερα

και προσπαθούσα

ν' αναβάλω

Γύρισα απότομα

την τελευταία

σελίδα

Χωρίς δάκρυα

η κατακλείδα

φανέρωσε

τα γραμμένα μου

Τελείωσε.

σπασμένα γυαλιά.....

photo : loukas anestis

  Οι λέξεις όσο πάνε και στερεύουν,

φτωχές ,
 κουράστηκαν

να σε συντροφεύουν.

Οι σκέψεις,

 ανώδυνες

δεν σε φοβίζουν,

αδιάφορα ευτυχισμένη,

 γελάς.

Τα γραμμένα σου

βιάστηκαν να κλειδωθούν

στο συρτάρι.

 Γύρισες πλάτη στο χθες,

έσπασες κομμάτια
τις ελπίδες,

τις σκόρπισες
στο  αύριο.

Σπασμένα γυαλιά

οι αναμνήσεις

στα πόδια σου,

ασυμβίβαστες ,
 επιμένουν να τριγυρίζουν
μόλις σκοτεινιάσει.

αγνοούμαι,

photo loukas anestis

Αγνοούμαι,
στις λίστες των χαμένων
μη με ψάξεις
Αφίσα στους σταθμούς 
δεν θα γίνω
 Στις αγγελίες
ζητείται όνειρο
βάλε μια λεζάντα
με λευκά γράμματα,
να την διαβάσει ένας

Αγνοούμαι,
χωρίς περιγραφή.
Μη γράψεις
τι φορούσα
όταν χάθηκα
Στις γειτονιές του τίποτα
θα τριγυρνάω
ξυπόλυτη να με ψάχνω
μέσα σε λέξεις
και ποιήματα.

χωρίς τίτλο..

photo tonia bitzaraki

Το πρωί μια ελπίδα

με περιμένει

στο μαξιλάρι

Η ίδια που χάνεται

όταν σκοτεινιάζει

Ξημέρωσα

χωρίς μαξιλάρι
μ' έναν ύπνο
γεμάτο σκόρπια
όνειρα
Το φθινόπωρο πλησιάζει
θα κρυφτώ
στα πεσμένα φύλλα
Η βροχή θα ξεπλύνει
την σκιά σου
στο παραθύρι μου