Μήπως ξεχάσαμε τους αγνοούμενους της Κύπρου; Κωνσταντίνος Χολέβας

Μήπως ξεχάσαμε τους αγνοούμενους της Κύπρου;

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων
Η είδηση μας συγκλόνισε όλους. Η Κυπρία Ευρωβουλευτής Ελένη Θεοχάρους κατήγγειλε στο Ευρωκοινοβούλιο ότι στις τουρκικές φυλακές του Ντιαρμπακίρ βρέθηκαν 38 σκελετοί πυροβολημένοι με περίστροφο στο κρανίο...
Η κ. Θεοχάρους είναι βεβαία από τα υπάρχοντα στοιχεία ότι πρόκειται για τα λείψανα Ελλαδιτών και Ελληνοκυπρίων αγνοουμένων από την εισβολή του Αττίλα το 1974.
 Η ιστορία αυτή φέρνει όλους μας ενώπιον των ευθυνών μας και αξίζει να αναρωτηθούμε: Μήπως ξεχάσαμε το δράμα των αγνοουμένων και των συγγενών τους; Μήπως χαλαρώσαμε στην κριτική μας έναντι της Τουρκίας, η οποία βαρύνεται με σοβαρά εγκλήματα κατά αμάχων το μαύρο καλοκαίρι του 1974;
Μήπως θα έπρεπε να συζητήσουμε μία προσφυγή κατά της Άγκυρας στο Διεθνές Δικαστήριο Ποινικού Δικαίου της Χάγης;

Τα πρότυπα των νέων. Κωνσταντίνος Χολέβας

Τα σχολεία άνοιξαν χθες και η Υπουργός Παιδείας ανησυχεί για την καθυστέρηση ως προς την εκτύπωση των διδακτικών βιβλίων. Βεβαίως το θέμα είναι σοβαρό, αλλά προσωπικά δίνω μεγαλύτερο βάρος στα πρότυπα, τα οποία αυτά καλλιεργούν.
Η σημερινή οικονομική κρίση μάς δίνει μία ευκαιρία να κατανοήσουμε ότι μόνο με υλιστικές ιδεολογίες και με οικονομικά μεγέθη οι νέοι μας δεν βρίσκουν όραμα και ελπίδα. Τώρα που γκρεμίζονται είδωλα και ιδεολογίες είναι ίσως ευκαιρία να αναζητήσουμε όλοι μας, γονείς, εκπαιδευτικοί και νέοι τις πραγματικές αξίες της Παιδείας και να βρούμε μέσα από την Ιστορία μας τα πρότυπα, τα οποία κράτησαν όρθιο το Έθνος επί αιώνες.

Ποια ήταν τα πρότυπα των νέων στην ένδοξη εποχή των Περσικών Πολέμων (490-480 π.Χ.); Τα καταγράφει ο Αισχύλος στον παιάνα των Σαλαμινομάχων: Ίτε παίδες Ελλήνων, ελευθερούτε πατρίδα, ελευθερούτε δε παίδας, γυναίκας, θεών τε πατρώων έδη, νυν υπέρ πάντων αγών.
Οι Έλληνες που έσωσαν την Ευρώπη από την ασιατική απειλή καλλιεργούσαν μέσω της παιδείας την αγάπη προς την πατρίδα, την θρησκευτικότητα, τον σεβασμό στην οικογένεια και στους τάφους των προγόνων.

Ο Άγιος Κοσμάς και η Παιδεία του Γένους. Κωνσταντίνος Χολέβας

Κωνσταντίνος Χολέβας-  Πολιτικός Επιστήμων

Στις 24 Αυγούστου 1779 στο Κολικόντασι της τουρκοκρατούμενης τότε Βορείου Ηπείρου απαγχονίσθηκε με εντολή του Κουρτ Πασά ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Πατροκοσμάς όπως κατεγράφη στη συνείδηση του λαού μας. Ξεκίνησε από το Μέγα Δένδρο της Αιτωλίας, δίπλα από το Θέρμο, την αρχαία πρωτεύουσα της Αιτωλικής Συμπολιτείας. Έμαθε γράμματα σε κρυφά και φανερά σχολειά και κατέληξε στο Άγιον Όρος, στη Μονή Φιλοθέου.

Με τις ευλογίες των εκάστοτε Οικουμενικών Πατριαρχών εξήλθε από τον Άθωνα τουλάχιστον τρεις φορές και περιόδευσε τα περισσότερα μέρη του Ελληνισμού για να αποτρέψει τους εξισλαμισμούς. Ιδιαιτέρως έντονη παραμένει η μνήμη του στην Ήπειρο και στη Δυτική Μακεδονία. Δίδασκε με τον απλό λόγο του, την ασκητική ζωή του, με τις προφητείες του για την απελευθέρωση του Γένους, με το πάθος του για την κοινωνική δικαιοσύνη, με τον ζήλο του για την Ελληνορθόδοξη Παιδεία.

Η Κύπρος των ηρώων και των ψευτοπροοδευτικών. Κωνσταντίνος Χολέβας

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας,
Πολιτικός Επιστήμων

Κάθε Ιούλιο η Κύπρος με πληγώνει. Δεν κομίζω γλαύκα εις Αθήνας- και Λευκωσίαν- ξέρω ότι και άλλοι αρθρογράφοι έκαναν αυτή την παρατήρηση. Ότι δηλαδή η πρόσφατη τραγωδία στη Ναυτική Βάση «Αντιστράτηγος Ευάγγελος Φλωράκης» έγινε στις 11 Ιουλίου, τέσσερις ημέρες πριν από την επέτειο του πραξικοπήματος και εννέα ημέρες πριν από την επέτειο της εισβολής του Αττίλα.

Ο μαύρος Ιούλιος του 1974 έρχεται στη μνήμη μου συνέχεια, ιδίως δε όταν επισκέπτομαι την Κύπρο, νήσο Αγίων και νήσο Ηρώων. Αλλά ο Ιούλιος συνδέεται με μία ακόμη θλιβερή επέτειο. Την 9η Ιουλίου 1821 θανατώθηκαν στη Λευκωσία ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός, όλοι οι Επίσκοποι και οι ηγούμενοι της Κυπριακής Ορθόδοξης Εκκλησίας και πολλοί πρόκριτοι...
Ο Τούρκος διοικητής Κιουτσούκ Μεχμέτ είχε υποψίες η/και πληροφορίες ότι η ηγεσία του Κυπριακού Ελληνισμού μετείχε στη Φιλική Εταιρία και για να αποφύγει τυχόν επαναστατικά γεγονότα αφάνισε όλους τους τοπικούς προεστώτες του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας.

Όχι άλλους Μαυροκορδάτους και Μαυρογιαλούρους. Κωνσταντίνος Χολέβας

Ψηφίσθηκε, λοιπόν, το Μεσοπρόθεσμο και ο Εφαρμοστικός Νόμος και αποκτήσαμε τον Οργανισμό για την Αξιοποίηση της Περιουσίας του Δημοσίου και το περιβόητο Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων. Το επταμελές αυτό όργανο, στο οποίο τα τρία μέλη θα διορίζονται από την τρόϊκα, θα μπορεί να εκποιεί όχι μόνο την περιουσία του στενού δημοσίου τομέως, αλλά και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, δηλαδή και των Δήμων και των Πανεπιστημίων! 

Χωρίς να ερωτούν κανέναν οι επτά αυτοί άνθρωποι, εκ των οποίων τουλάχιστον τρεις ξένοι, θα πουλούν όσο-όσο τη δημόσια περιουσία μας για να ξεπληρώσουν τους δανειστές μας. Ελπίζω να μην αρχίσουν να πουλούν και Ναούς και Μοναστήρια, με τη δικαιολογία ότι και τα θρησκευτικά καθιδρύματα είναι Ν.Π.Δ.Δ. Εύχομαι να θυμούνται την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατά του Νόμου Τρίτση του 1987, με την οποία δικαιώθηκαν επτά μοναστήρια που είχαν προσφύγει. Το Δικαστήριο αποδέχθηκε ότι η ιδιοκτησία των Μονών δεν μπορεί αν περιέλθει στο Δημόσιο και επιδίκασε μία μεγάλη αποζημίωση εις βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, την ποία ακόμη το Κράτος χρωστά στις Μονές!

Ο Ντομινίκ και οι Έλληνες. Κωνσταντνίνος Χολέβας.

Ο Ντομινίκ και οι Έλληνες. 

Κωνσταντνίνος Χολέβας, πολιτικός αναλυτής

Δεν μου αρέσει να καταδικάζεται κάποιος από τα ΜΜΕ πριν αποδειχθεί στο δικαστήριο η ενοχή του. Ούτε συμφωνώ με την υπερβολική σκληρότητα της αμερικανικής αστυνομίας προς έναν άνθρωπο, όπως ο Ντομινίκ Στρως Καν, για τον οποίο ακόμη τίποτε δεν έχει αποδειχθεί με ατράνταχτα τεκμήρια. Όμως με ενόχλησε ως Έλληνα η υπερβολική δόση θρήνου και κοπετού από ορισμένους δημοσιογράφους ιδιωτικών και δημοσίων τηλεοπτικών διαύλων και η προσπάθειά τους να μας πείσουν ότι πρέπει να συμπαρασταθούμε σε έναν «καλό φίλο της Ελλάδος». Τέτοια ήταν η αγιοποίηση του Ντομινίκ που ανησύχησα μήπως θελήσουν να μετονομάσουν τη χώρα μας σε «Άγιο Δομήνικο». Ευτυχώς υπάρχει τέτοια χώρα στην Καραϊβική και έτσι γλυτώσαμε τη μετονομασία!

Από πολιτικής σκοπιάς προσωπικά πιστεύω ότι δεν βλάπτει να αποκαθηλώνονται κάποιοι Πάπες των διεθνών και υπερεθνικών Οργανισμών. Καλό είναι να καταλάβει ο κάθε πολίτης της χώρας μας, αλλά και των άλλων χωρών, ότι πίσω από βαρύγδουπα ονόματα όπως ΟΗΕ, ΔΝΤ, κ.λπ. πιθανόν να κρύβονται ανθρωπάκια με μεγάλες αδυναμίες και υπερτιμημένα προσόντα.

Τι συζητούμε με τα Σκόπια. Κωνσταντίνος Χολέβας

Οι αποκαλύψεις της εφημερίδας ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ( τις διάβασα στο Διαδίκτυο στις 9.4.2011) για τις μυστικές συνομιλίες Αθηνών- Σκοπίων προκαλούν πολλά και σοβαρά ερωτήματα. Συγκεκριμένα το δημοσίευμα αναφέρει ότι οι διαπραγματεύσεις δεν γίνονται με την παρουσία διπλωματικών υπαλλήλων, αλλά με τη μεσολάβηση προσώπων που δεν έχουν καμία επίσημη ιδιότητα.
Μάλιστα από την πλευρά των Σκοπίων τις συζητήσεις διεξάγει ένας τελωνειακός υπάλληλος. Δεδομένης δε της υποκρισίας που δείχνουν προς την κοινή γνώμη οι δύο κυβερνήσεις θα μπορούσαμε να ονομάσουμε αυτή τη συζήτηση ως τη « διαπραγμάτευση του Τελώνη και του Φαρισαίου». Πάντως τα πράγματα δεν είναι αστεία και είμαι βέβαιος ότι το σωματείο των διπλωματικών υπαλλήλων θα νιώθει θιγμένο και μειωμένο γι’ αυτή την ταπεινωτική μεταχείριση.

1821. πρωτ. Γ. Μεταλληνός - Κ. Χολέβας.

Πληροφόρηση από shmerina.wordpress.com

Η ανιστόρητη Ιστορία του 1821. Κωνσταντίνος Χολέβας

Εν αρχή ην η κ. Ρεπούση που προσπαθούσε να πείσει τα ελληνόπουλα ότι η Τουρκοκρατία ήταν μία ιδανική περίοδος για τους προγόνους μας.

Στη συνέχεια ήλθε η τετράτομη ιστορία των Βαλκανίων που χρηματοδοτήθηκε από τον γνωστό χρηματιστή Τζορτζ Σόρος και κινείται στη ίδια γραμμή υπέρ των Οθωμανών.

Μετά ήλθε στην επικαιρότητα η άποψη ότι πριν από το 1821 δεν υπήρχε συγκροτημένη ελληνική εθνική συνείδηση, αλλά οι Ευρωπαίοι Διαφωτιστές μάς έμαθαν να λέμε ότι είμαστε Έλληνες. 
Όλα αυτά τα ιδεολογήματα συγκεντρώνονται σήμερα στη νέα τηλεοπτική σειρά του ΣΚΑΪ για το 1821.
Δεν προσχωρώ σε συνωμοσιολογίες, αλλά πολλοί συμπατριώτες μας ευλόγως διερωτώνται αν υπάρχει πολιτική σκοπιμότητα πίσω από την εργώδη αυτή προσπάθεια να ξαναγραφεί ή μάλλον να σβηστεί οριστικά η Ελληνική Ιστορία. Αφήνω την απάντηση στον κάθε νουνεχή αναγνώστη και θα ασχοληθώ με την αμιγώς ιστορική πλευρά της υποθέσεως.

Η δικαίωση των παραδοσιακών αξιών. Κωνσταντίνος Χολέβας

Μερικοί συμπατριώτες μας –μεταξύ αυτών πολλοί διανοητές και πολιτευόμενοι- μού δίνουν την εντύπωση ότι κάνουν παν το δυνατόν για να φανούν «προοδευτικοί», μοντέρνοι και εκσυγχρονιστές. Χαρακτηρίζουν ξεπερασμένες τις αξίες που ανάγονται στο παρελθόν και στις ρίζες του λαού μας και νομίζουν ότι θα γίνουν καλοί Ευρωπαίοι αν μιλούν συνεχώς για πολυπολιτισμικότητα, και παγκοσμιοποίηση. Όσοι από μας επιμένουμε σε έννοιες όπως η πατρίδα, η πολιτιστική ταυτότητα, η ελληνορθόδοξη παράδοση, η δυναμική εξωτερική πολιτική κ.α χαρακτηριζόμαστε «συντηρητικοί», «αντιδραστικοί» , «εθνικιστές» και τα συναφή. Ὀμως μία σύντομη περιήγηση στη διεθνή επικαιρότητα μάς δείχνει ότι απόψεις «συντηρητικές» και παραδοσιακές δικαιώνονται καθημερινά, ενώ καταρρέουν οι μύθοι των ψευδοπροοδευτικών.

Θυμίζω ορισμένες σχετικές περιπτώσεις.

Πρώτον. Στη χώρα μας για να είσαι της μόδας πρέπει να μιλάς υπέρ της πολυπολιτισμικότητας. Δηλαδή να υποχωρήσει η εθνική και θρησκευτική ταυτότητα του λαού μας για να νιώσουν καλύτερα οι αλλοδαποί που ζουν είτε νόμιμα είτε παράνομα στη χώρα μας.
Στην Ευρώπη ήδη η πολυπολιτισμικότητα αμφισβητείται και απορρίπτεται ενώ προωθείται η ιδέα της ένταξης-ενσωμάτωσης των μεταναστών. Όχι όλων φυσικά, αλλά του αριθμού εκείνου που μπορεί να αντέξει κάθε κοινωνία. Αντί να χάνει μία κοινωνία τα εθνικά και θρησκευτικά χαρακτηριστικά της καλούνται οι μετανάστες να αποδεχθούν τις αξίες της χώρας που τους φιλοξενεί.

Μνημόνιο και στην ιστορική μνήμη; Κωνσταντίνος Χολέβας

Από τη μία πλευρά έχουμε το πολυσυζητημένο μνημόνιο που περικόπτει τα εισοδήματα των πολιτών και από την άλλη πλευρά έχουμε ένα άλλο άτυπο μνημόνιο που αντιμάχεται την ιστορική μνήμη. Οπαδοί αυτού του ανιστόρητου μνημονίου είναι όσοι πιστεύουν ότι θα βελτιώσουμε τις σχέσεις με την Τουρκία και τους Βαλκάνιους γείτονές μας με τη διαστρέβλωση της ιστορίας μας, με το ψαλίδισμα σελίδων και γεγονότων, με την αγιοποίηση των κατακτητών μας και με την προσχώρηση στον Νεο-οθωμανισμό του Αχμέτ Νταβούτογλου.

Παρά την πανελλήνια αντίδραση στο βιβλίο της κ. Μαρίας Ρεπούση, που καταδικάσθηκε επιστημονικά από την Ακαδημία Αθηνών, βλέπουμε σήμερα μία νέα προσπάθεια. Ξεκινά από το Κέντρο για τη Δημοκρατία και τη Συμφιλίωση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη (CDRSEE), που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη. Αφορά μία τετράτομη Ιστορία των Βαλκανίων, η οποία εξαγνίζει τη Οθωμανική περίοδο και προωθεί τη σκοπιανή προπαγάνδα. Το τετράτομο έργο έχει μεταφρασθεί στα ελληνικά και σε άλλες βαλκανικές γλώσσες. Σε πρόσφατη εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη οι υπεύθυνοι για την ελληνική έκδοση πρότειναν την εισαγωγή του έργου στα σχολεία.

Η νεοελληνική τουρκολαγνεία και οι επίγονοι του Στεργιάδη. Κωνσταντίνος Χολέβας

Ματαίως προσπαθούσαν ορισμένοι αφελείς αρθρογράφοι να μας πείσουν ότι αίρεται επιτέλους η απειλή κηρύξεως πολέμου από την Τουρκία σε περίπτωση επεκτάσεως των χωρικών μας υδάτων σε 12 μίλια. Το περίφημο casus belli τελικά δεν απαλείφθηκε από το επίσημο τουρκικό δόγμα και οι αφελείς εξετέθησαν για την τουρκολαγνεία τους. 

Όπως εκτίθενται για την εθνική τους αναξιοπρέπεια και όσοι προτείνουν ή επιχειρούν το ψαλίδισμα της Ιστορίας μας στο όνομα των «καλών ελληνοτουρκικών σχέσεων».
Το αποτέλεσμα είναι εμείς μεν να διδάσκουμε στα παιδιά μας μία αποστειρωμένη ιστορία χωρίς ήρωες και αγωνιστές και από την άλλη η Τουρκία να διακηρύσσει δια στόματος Νταβούτογλου ότι θα χρησιμοποιήσει την μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης κατά τον ίδιο τρόπο κατά τον οποίο χρησιμοποίησε τους Τουρκοκυπρίους από το 1954 μέχρι την εισβολή.

Η κ. Αρβελέρ, η πολυπολιτισμικότητα και η παραποίηση ενός άρθρου

του Κωνσταντίνου Χολέβα

Πολιτικού Επιστήμονος


Με έκπληξη παρατηρώ να ανακυκλώνεται παραποποιημένο στο Διαδίκτυο μέσω ιστολογίων και ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ένα άρθρο μου, το οποίο πρωτοδημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ του Στέλιου Παπαθεμελή και στο ηλεκτρονικό περιοδικό ΑΝΤΙΒΑΡΟ (www.antibaro.gr) με αρχικό τίτλο ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΗΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑΣ.

Κάποιοι άλλαξαν την υπογραφή μου και έβαλαν από κάτω  την υπογραφή της γνωστής και διακεκριμένης Βυζαντινολόγου κ. Ελένης Αρβελέρ.

Η παρεξήγηση ίσως ξεκίνησε από το γεγονός ότι στην αρχή του κειμένου μου παραπέμπω σε μία συνέντευξη της κ. Αρβελέρ περί Βυζαντινού πολιτισμού. Η πλαστογράφηση της ταυτότητας του κειμένου προσβάλλει πρώτον την κυρία Αρβελέρ, στην οποία αποδίδονται δικά μου σχόλια με τα οποία πιθανόν να μην συμφωνεί. Επιπλέον η παραποίηση αυτή, που πήρε περιέργως μεγάλη έκταση, προσβάλλει και τη δική μου πνευματική ιδιοκτησία. Για όλους αυτούς τους λόγους αναδημοσιεύω στην συνέχεια το πλήρες κείμενο με τη σωστή υπογραφή και παρακαλώ όλους όσοι εκ παραδρομής συνετέλεσαν στην παραποίηση να κάνουν τη διόρθωση στα ιστολόγιά τους. Ευχαριστώ για την κατανόηση.Κων. Χολέβας, 16.10.2010

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΗΘΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑΣ

Κωνσταντίνος Χολέβας

Πολιτικός Επιστήμων

Με τη συνέντευξή της στην Κυριακάτικη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ της 30.5.2010 η κ. Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Το Βυζάντιο, είπε, ήταν μεν πολυεθνικό, αλλά μονοπολιτισμικό, είχε μόνο τον ελληνικό πολιτισμό. Έτσι η διαπρεπής βυζαντινολόγος μάς έδωσε και το μυστικό της επιβιώσεως ενός κράτους επί 1100 χρόνια. Τα μονοπολιτισμικά κράτη έχουν μέλλον, τα πολυπολιτισμικά διαλύονται είτε ειρηνικά είτε με τη βία των όπλων. Θυμηθείτε την περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας, παρατηρήστε τα διαλυτικά φαινόμενα στα Σκόπια (μουσουλμάνοι Αλβανοί κατά

Ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός ως πνευματικός πατέρας της επαναστάσεως

Κωνσταντῖνος Χολέβας

Οἱ πνευματικές προϋποθέσεις τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 εἶναι τά ἑλληνορθόδοξα ἰδανικά πού ἦσαν ριζωμένα στήν ψυχή τῶν ὑποδούλων ἐπί 400 καί 500 χρόνια Τουρκοκρατίας. Ὁρισμένοι ἱστορικοί, ἀκόμη καί συγγραφεῖς σχολικῶν ἐγχειριδίων, ὑπερτονίζουν τόν ρόλο τοῦ εὐρωπαϊκοῦ Διαφωτισμοῦ στήν καλλιέργεια τῶν φιλελευθέρων ἰδεῶν στόν χῶρο τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Δέν ὑποτιμῶ τήν ἐπίδραση τῶν δυτικῶν ἰδεολογικῶν ρευμάτων, ἡ μελέτη τῶν πηγῶν, ὅμως, διδάσκει ὅτι αὐτή ἡ ἐπιρροή ἦταν περιορισμένη χρονικά καί γεωγραφικά. Ἡ Ὀρθοδοξία, ἡ αἴσθηση τῆς συνέχειας τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἡ γλῶσσα, τό ἀντιστασιακό πνεῦμα τοῦ Ἕλληνα, ἡ Μεγάλη Ἰδέα καί ἡ νοσταλγία γιά τήν Βυζαντινή Αὐτοκρατορία (Ρωμανία) , αὐτά ἦσαν τά πνευματικά θεμέλια τοῦ 1821. Ἄλλωστε οἱ ὑπόδουλοι Ρωμηοί δέν περίμεναν τήν Γαλλική Ἐπανάσταση (1789) γιά νά ἀποφασίσουν νά ξεσηκωθοῦν. Ἤδη λίγα μόλις χρόνια μετά τήν Ἅλωση τῆς Πόλης ἔχουμε τά πρῶτα ἐπαναστατικά κινήματα στήν Πελοπόννησο, στήν Χειμάρρα καί ἀλλοῦ. Συνολικά 80 -100 ἑλλληνικά κινήματα κατά τῶν Ὀθωμανῶν καταγράφουν οἱ ἱστορικοί ἀπό τό 1453 μέχρι τό 1821. Στά περισσότερα ἡγοῦντο Ὀρθόδοξοι κληρικοί. Τά ματωμένα ράσα ἦταν πανταχοῦ παρόντα καί στά κρυφά ἤ φανερά σχολειά ὁ παπᾶς καί ὁ καλόγερος μετέδιδαν τήν ἀγάπη γιά τόν Χριστό καί τήν πατρίδα.

Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός δέν πῆρε στά χέρια του τουφέκι, ἀλλά μέ τήν πνευματική καί ἠθική ἀναγέννηση τῶν ὑποδούλων προετοίμασε τό ἔδαφος γιά τήν μεγάλη Ἑλληνική Ἐπανάσταση. Ἡ συμβολή του στήν ἐθνική ἀφύπνιση ἦλθε σέ μία πολύ δύσκολη ἐποχή, ὄταν τό Γένος κινδύνευε νά

Οικονομική κρίση ή κρίση προτύπων; του Κωνσταντίνου Χολέβα

Οικονομική κρίση ή κρίση προτύπων;

Κωνσταντίνος Χολέβας

Πολιτικός Επιστήμων

Δέν ὑπάρχει κρίση ἀποκλειστικά καί μόνον οἰκονομική. Ἡ οἰκονομία εἶναι μία ἀνθρώπινη καί κοινωνική δραστηριότητα καί ἐπηρεάζεται ἀπό τίς ἀρχές, τίς ἀξίες, τά ἰδανικά, τόν σκοπό ζωῆς καί τή ψυχοσύνθεση τῶν προσώπων καί τῶν συνόλων. Ἡ σημερινή κρίση στήν Ἑλλάδα και στήν παγκόσμια οἰκονομία φαινομενικά μέν ἀφορᾶ στούς ἀριθμούς, στό εἰσόδημα, στήν παραγωγή. Οὑσιαστικά ὅμως εἶναι κρίση ἀξιῶν, προτύπων καί ἰδανικῶν. Εἶναι κρίση, παρακμή καί διάψευση τῶν ὑλιστικῶν ἰδεολογιῶν πού ταλαιπώρησαν τήν ἀνθρωπότητα καί πολύ περισσότερο τή χώρα μας κατά τα τελευταῖα πενήντα τοὐλάχιστον χρόνια. Ἔχουμε μπροστά μας τήν πανηγυρική καί θορυβώδη κατάρρευση τῶν ὑλιστικῶν παραδείσων καί τῶν ψευδῶν ὁραμάτων πού καλλιεργοῦσαν οἱ κυριώτερες διεθνεῖς ἰδεολογίες τῶν προσφάτων δεκαετιῶν.

Ὑλιστική ἦταν ἡ ἀντιμετώπιση τῶν πάντων ἀπό τή μαρξιστική ἰδεολογία μέ ὅλες τίς παραλλαγές της, λενινιστικές, σταλινικές, μαοϊκές κ.λπ. Ἡ πάλη τῶν τάξεων, ἡ δικτατορία τοῦ προλεταριάτου, τό μίσος κατά τῶν ἐχόντων, αὐτά καί πολλά ἄλλα φανάτισαν ἑκατομμύρια μυαλά σέ ὅλη τή γῆ, ἔστειλαν στήν ἐξορία καί στό θάνατο ἑκατομμύρια ἀντιφρονούντων, κατέστρεψαν ψυχές, κοινωνίες καί οἰκονομίες. Στό ὄνομα μιᾶς δῆθεν ἐπανάστασης γιά τό καλό τοῦ λαοῦ ἔγινε προσπάθεια νά ξεριζωθοῦν ἀπό τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων τά δύο μεγάλα καί ἀκατάλυτα ἰδανικά. Ἡ πίστη στόν Θεό καί ἡ ἀγάπη στήν Πατρίδα. Ὁ ὑλισμός καί ὁ διεθνισμός μαζί μέ τόν ἀθεϊσμό ἐδιδάσκοντο ἀπό τά σχολεῖα, τίς ἐφημερίδες, τίς τηλεοράσεις. Τά καταστροφικά ἀποτελέσματα τά εἴδαμε μετά τήν πτώση τοῦ τείχους τοῦ Βερολινου τό 1989. Ἡ γύμνια τοῦ μαρξιστικοῦ ὑλισμοῦ ἀποκαλύπτεται καθημερινά μπροστά μας. Καί στή Καμπότζη ἀκόμη καί σήμερα δικάζονται οἱ μαρξιστές μαζικοί δολοφόνοι, οἱ ὁποῖοι κατήργησαν τήν πίστη πρός τόν Θεό στό ὄνομα τοῦ «ἀταξικοῦ παραδείσου»!

Μύθοι και ήθη της πολυπολιτισμικότητας

Κωνσταντίνος Χολέβας

Πολιτικός Επιστήμων

Με τη συνέντευξή της στην Κυριακάτικη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ της 30.5.2010 η κ. Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Το Βυζάντιο, είπε, ήταν μεν πολυεθνικό, αλλά μονοπολιτισμικό, είχε μόνο τον ελληνικό πολιτισμό. Έτσι η διαπρεπής βυζαντινολόγος μάς έδωσε και το μυστικό της επιβιώσεως ενός κράτους επί 1100 χρόνια. Τα μονοπολιτισμικά κράτη έχουν μέλλον, τα πολυπολιτισμικά διαλύονται είτε ειρηνικά είτε με τη βία των όπλων. Θυμηθείτε την περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας, παρατηρήστε τα διαλυτικά φαινόμενα στα Σκόπια (μουσουλμάνοι Αλβανοί κατά Χριστιανών Σλάβων), ακόμη και στο Βέλγιο (οι Ολλανδόφωνοι Φλαμανδοί θέλουν να αποσχισθούν από τους γαλλόφωνους Βαλλόνους). Μπορεί μία κοινωνία σήμερα να αντέξει ένα συγκεκριμένο –όχι απεριόριστο- αριθμό μεταναστών από άλλες χώρες, αλλά πρέπει να τους ενσωματώνει σε ένα και μοναδικό πολιτιστικό πρότυπο. Ο μονοπολιτισμός σώζει τις κοινωνίες, διατηρεί τις ισορροπίες και απομακρύνει τη διάσπαση και την γκετοποίηση.

Στην Ελλάδα, δυστυχώς, δεν διδασκόμαστε από την Ιστορία. Αντί να θαυμάζουμε το μονοπολιτισμικό Βυζάντιο (Ρωμανία) έχουμε διδαχθεί από ξενόφερτες προπαγάνδες και από θορυβώδεις μειοψηφίες να

«Μακεδονία του Βαρδάρη» ή δικαίωση του Τίτο;

Σπεύδω εξ αρχής να δηλώσω ότι τάσσομαι κατά οποιασδήποτε σύνθετης ονομασίας που θα περιέχει το όνομα Μακεδονία είτε ολόκληρο είτε ως παράγωγο είτε ως σύνθετο. Από τη στιγμή πάντως που αναμένεται να τεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδάρη» για το κράτος των Σκοπίων κρίνω σκόπιμο να εκφράσω τις ακόλουθες ενστάσεις μου.

Πρώτον από τα δημοσιεύματα του σκοπιανού Τύπου μαθαίνουμε ότι δεν έχει αποσαφηνίσει ο μεσολαβητής του Ο.Η.Ε. αν η πρόταση θα αναφέρεται σε Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδάρη ή σε Δημοκρατία της Μακεδονίας (Βαρδάρη). Άλλο το πρώτο που περιέχει υποχρεωτικά τη διευκρίνιση «του Βαρδάρη» και άλλο το δεύτερο που βάζει τον Βαρδάρη σε μία παρένθεση άρα ουσιαστικά καθιερώνει ως επίσημο όνομα τη «Δημοκρατία της Μακεδονίας», νέτα-σκέτα!

Δεύτερον. Δεν διευκρινίζεται για μία ακόμη φορά ποιο θα είναι το εύρος χρήσεως του νέου ονόματος. Θα χρησιμοποιείται μόνον σε ένα ταμπελλάκι στον ΟΗΕ και από την Ελλάδα ή από όλες τις χώρες; Και ποια θα είναι η διεθνώς αποδεκτή ορολογία για τους κατοίκους, τη γλώσσα και τη υπηκοότητα; Μακεδονοβαρδάριοι και Μακεδονοβαρδαρικά ; Προφανώς όχι! Θα λέγονται απλώς Μακεδόνες και η

Κωνσταντίνος Χολέβας, Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης και οι Βαλκάνιοι γείτονες

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων.

Έχουν ήδη ξεκινήσει οι προετοιμασίες για τη διοργάνωση πανηγυρικών τελετών το 2012 στη Θεσσαλονίκη. Τη χρονιά εκείνη και συγκεκριμένα στις 26 Οκτωβρίου συμπληρώνονται εκατό ακριβώς χρόνια από την Απελευθέρωση της πόλης μετά από 482 έτη Οθωμανικού ζυγού. 

Ενώ ο Μητροπολίτης, ο Δήμαρχος και ο Νομάρχης προσπαθούν να δώσουν στους εορτασμούς το ουσιαστικό τους νόημα, που είναι ένα μήνυμα, ελευθερίας, εθνικής αξιοπρέπειας και ιστορικής συνέχειας του Ελληνισμού, η κυβέρνηση δια της Υφυπουργού κ. Θ. Τζάκρη επιχειρεί να καλύψει τις εκδηλώσεις με ένα μανδύα παλαιομοδίτικου φιλειρηνισμού και με διπλωματικές πρωτοβουλίες που υπερβαίνουν τα εσκαμμένα.

Μάθαμε, λοιπόν, ότι από πλευράς κυβερνητικής προτείνεται ως κεντρικό σύνθημα η φράση «ποτέ πια πόλεμος»! Φυσικά ο ελληνικός λαός σήμερα είναι φιλειρηνικός και επιθυμεί την αρμονική συνύπαρξη με τους γείτονες, αλλά το σύνθημα αυτό είναι ουτοπιστικό και διφορούμενο. Τί θα πει ποτέ πια πόλεμος; Αν η Τουρκία θελήσει να καταλάβει ένα ελληνικό νησί θα τής απαντήσουμε: «Πάρε το διότι εμείς αποφασίσαμε να μην ξαναπιάσουμε όπλο στα χέρα μας»; 

Και αν είναι να γίνει πόλεμος στην περιοχή μας θα φοβηθούν οι υπαίτιοι μήπως στενοχωρήσουν τον

Βόρεια Μακεδονία όπως Βόρειο Βιετνάμ;

ΒΟΡΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΟΠΩΣ ΒΟΡΕΙΟ ΒΙΕΤΝΑΜ;


Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων

Πληθαίνουν τα δημοσιεύματα που μάς πληροφορούν ότι ο μεσολαβητής κ. Μάθιου Νίμιτς προτείνει το όνομα «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» για τα Σκόπια. Φυσικά ο άνθρωπος τη δουλειά του κάνει. Το θέμα είναι εμείς να υποστηρίξουμε σθεναρά τα εθνικά μας συμφέροντα και να μην πέσουμε στην παγίδα. Η ονομασία αυτή δικαιώνει πλήρως την ακραία εθνικιστική πολιτική των Σκοπίων και νομιμοποιεί το ανιστόρητο κατασκεύασμα του κομμουνιστικού καθεστώτος του Τίτο.

Όταν οι ξένοι θα ακούν ότι υπάρχει κράτος «Βόρεια Μακεδονία» θα φέρνουν στο νου τους το Βόρειο Βιετνάμ, το οποίο ονομάσθηκε έτσι με στόχο την ένωσή του με το Νότιο Βιετνάμ, κάτι που επετεύχθη μετά από την αιματηρή απόσυρση των Αμερικανών το 1975. Θα θυμούνται επίσης τη Βόρειο Κορέα, η οποία επίσης επεχείρησε να ενωθεί με τη Νότιο Κορέα, αλλά δεν το πέτυχε λόγω ενόπλου παρεμβάσεως των ΗΠΑ, της Ελλάδος και άλλων χωρών. Με λίγα λόγια θα δίδεται διεθνώς η εντύπωση ότι λόγος υπάρξεως της Βόρειας Μακεδονίας είναι να ενωθεί κάποτε με τη Νότιο Μακεδονία, δηλαδή με τα βόρεια εδάφη της χώρας μας! Αυτό άλλωστε διεκδικεί και η προπαγάνδα των ψευδομακεδόνων από την εποχή του Τίτο μέχρι τον σημερινό Γκρούεφσκι!

Αν δεχθούμε με την υπογραφή μας το όνομα Βόρεια Μακεδονία θα έχουμε αποδεχθεί ότι κάθε τι μακεδονικό στο παρελθόν και στο μέλλον ανήκει στους βόρειους γείτονές μας και όχι στην Ελλάδα. Σε λίγα χρόνια θα εκπέσει το πρώτο συνθετικό και θα μείνει μόνο το όνομα Μακεδονία. Όπως το κράτος της Υπεριορδανίας κατέληξε να λέγεται απλώς Ιορδανία. Οι σκοπιανοί υπήκοοι ποτέ δεν θα αποκληθούν Βορειομακεδόνες. Θα αποκαλούνται διεθνώς «Μακεδόνες» και μάλιστα με τη δική μας υπογραφή. Κανείς δεν μιλά για Μεγαλοβρετανούς ή για Μεγαλοβρετανικό πολιτισμό. Όλοι μιλούν για Βρετανούς και Βρετανικό πολιτισμό. Αν δεχθούμε τη Βόρεια Μακεδονία σε λίγα χρόνια θα απαγορευθεί στη χώρα μας να έχει Περιφέρεια Μακεδονίας, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας κ.λπ. διότι το όνομα θα μονοπωλείται από το κράτος των Σκοπίων.

Ούτε Βόρεια Μακεδονία, λοιπόν, ούτε άλλη σύνθετη ονομασία. Ας επανέλθουμε στην απόφαση των πολιτικών αρχηγών του 1992.

Κ.Χ. 16-4-2010

ΤΟ ΒΕΛΓΙΟ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ

Κωνσταντίνος Χολέβας
Πολιτικός Επιστήμων

Όχι, δεν πρόκειται για τυπογραφικό λάθος. Το Βέλγιο από τις αρχές Μαρτίου 2010 βρίσκεται μπροστά στο ενδεχόμενο να αποκτήσει .... αλβανική μειονότητα! Το πρόβλημα δημιουργήθηκε όταν χιλιάδες Αλβανοί υπήκοοι της Σερβίας και της ΦΥΡΟΜ εκμεταλλεύθηκαν την άρση της βίζας από τις χώρες τους προς την Ευρ. Ένωση και έσπευσαν στο Βέλγιο. Εκεί ζήτησαν να παραμείνουν ως μόνιμοι κάτοικοι και ο Πρωθυπουργός του Βελγίου Υβ Λετέρμ τούς απήντησε πολύ απλά και ξεκάθαρα: «Απελαύνεσθε, δεν σας δίνουμε άδεια παραμονής»!
Η ιστορία είναι πολλαπλώς διδακτική και στέλνει μηνύματα προς πολλούς αποδέκτες. Πρώτον καταδεικνύει ότι οι Αλβανοί που κατοικούν στη Νότιο Σερβία και κυρίως στο Πρέσεβο δεν είναι διατεθειμένοι να παραμείνουν υπό σερβική διοίκηση.
Το παράδειγμα των ομοεθνών τους του Κοσσυφοπεδίου λειτουργεί ως όραμα και στόχος γι’αυτούς. Ή θα φύγουν , όπως επιχείρησαν αυτοί που πήγαν στο Βέλγιο, ή θα ξεκινήσουν-αργά ή γρήγορα-αποσχιστικό ένοπλο κίνημα. Οι Σέρβοι φαίνεται ότι δεν έχουν απαλλαγεί από τα βάσανα των αποσχιστικών κινημάτων. Αναμένουν απόφαση του Δικαστηρίου της Χάγης για το Κόσσοβο, αλλά ανοίγει νέα πληγή στη νότιο Σερβία.
Το δεύτερο μήνυμα απευθύνεται προς το πολυεθνικό και θνησιγενές κράτος των Σκοπίων. Και εκεί η