Kαι η άλλη άποψη...

Μια διαφορετιή άποψη για το Σκοπιανό εκφράζει στο σημερινό άρθρο του στην "Καθημενρινή" ο δημοσιογράφος Α. Παπαχελάς. Μια άποψη που σίγουρα θα προκαλέσει εντάσεις σε εθνικιστικούς κύκλους. Προσωπικά συμφωνώ στα μισά από όσα αναφέρει το άρθρο και συγκεκριμένα στο ότι η υπόθεση της ονομασίας έχει εξελιχθεί σε μία χαμένη υπόθεση, ότι τα Σκόπια δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση εθνικό κίνδυνο, αντίθετα με τη συμβολή μας μπορούν να είναι σταθεροποιητικός παράγοντας στην περιοχή.

Επίσης, συμφωνώ πως ο διπλωματικός χειρισμός ήταν εσφαλμένος και με έντονο συναισθηματισμό (ίσως γιατί καλούμασταν να υπερσπιστούμε την αλήθεια έναντι στο ψέμα), πως το ζήτημα διογκόθηκε από τα ΜΜΕ και κυρίως πως βασικό εθνικό μας πρόβλημα είναι και πρέπει να ασχοληθούμε σοβαρά με τα ελληνοτουρκικά και κυρίως με τον Αλβανικό εθνικισμό που επικίνδυνα αναπτύσσεται και διαθνή στηρίγματα βρίσκει.

Για να ασχοληθεί η εξωτερική μας πολιτική με αυτά τα σοβαρά και επείγοντα πρέπει άμεσα να λύσει το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων. Και εδώ διαφωνώ με το άρθρο που αφήνει να εννοηθεί πως το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να αποδεχθούμε την υπάρχουσα κατάσταση. Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε όλα τα διπλωματικά μέσα για να πετύχουμε έναν ανεκτό συμβιβασμό, πρέπει να δώσουμε αυτή τη διπλωματική μάχη, ακόμα και αν είναι χαμένη, συνειδητοποιώντας τα λάθη μας και την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί. Έπειτα να ξεκινήσουμε τον αγώνα που δεν έχουμε χάσει, αυτόν της αποκατάστασης της ιστορικής αλήθειας και της κατάρριψης της Σκοπιανής προπαγάνδας. Όχι για εθνικιστικούς λόγους, αλλά γιατί έχουμε χρέος να υπερασπιστούμε την αλήθεια.

Αυτό, δηλαδή, που απαιτείται είναι η εδώ και τώρα λύση για να προχωρήσουμε με τα σοβαρά και επείγοντα, είτε αυτά είναι τα ελληνοτουρικά (που εξελίσσονται σε διηνεκές πρόβλημα), είτε αυτά είναι η "Μεγάλη Αλβανία" που ως ιδέα εξελίσσεται επικίνδυνα και προβάλλεται έντονα διεθνώς αποκτώντας δυστυχώς σε στηρίγματα.

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΧΑΘΗΚΕ ?

Φως στην άκρη του τούνελ των εκλογών, με τον εθνικό λόγο να βρέθηκε... η ονομασία των Σκοπίων. Πρωτοφανές, γιατί το μόνο που θα επιβεβαιώσει η κυβέρνηση σε αυτό το θέμα είναι η παταγώδη αποτυχία της στην εξωτερική πολιτική.
Επί ημερών της αναγνώρισαν οι ΗΠΑ τα Σκόπια με το συνταγματικό τους όνομα, επί ημερών τους δόθηκε η τελευταία δέσμευση πως θα ασκηθεί veto για την ένταξη των Σκοπίων σε ΝΑΤΟ και ΕΕ και τώρα οι υποσχέσεις δεν μπορούν να τηρηθούν. Οι πιέσεις είναι πολλές και η κυβέρνηση δεν αντέχει, επιθυμεί νέα λαϊκή εντολή, γιατί άραγε ; Δεν ισχύει ακόμα η απόφαση του συμβουλίου των αρχηγών των κομμάτων από το 1993 ; Δε στηρίζει απόλυτα η κοινή γνώμη αυτή την απόφαση ; Τι διαφορετικό θα έχει μια νέα κυβέρνηση να πράξει στο θέμα ; Και αν μιλάμε για οδυνηρό συμβιβασμό πως περιμένει να πετύχει την επανεκλογή της η κυβέρνηση με μια τέτοια λύση στον ορίζοντα ;

Δεκαπέντε χρονιά μετά κανείς δε ξέχασε το όνομα, όπως μας υποσχέθηκε ο τότε πρωθυπουργός. Για όλους τους Έλληνες είναι μια πληγή η ονομασία του κράτους των Σκοπίων, όχι για εθνικιστικούς λόγους, που καθόλου δεν ενστερνίζομαι, αλλά γιατι αποτελεί μια εξώφθαλμη και πρωτοφανή καπηλεία της ιστορικής αλήθειας, αποτελεί ένα φριχτό ψέμα πάνω στο οποίο οι Σλάβοι των Σκοπίων θέλουν να οικοδομήσουν το έθνος τους. Είναι αν θέλετε λογική η ανάγκη τους, όχι όμως και θεμιτό ότι γίνεται σε βάρος ένος άλλου λαού.

Τα δεκαπέντε χρόνια αδράνειας στο θέμα μας στοίχισαν, ενδεχομένως μας έκαναν να χάσουμε το παιχνίδι, τουλάχιστον στο ζήτημα του ονόματος. Αν ευσταθούν τα λεγόμενα των προηγούμενων κυβερνήσεων για διαπραγματεύσεις που είχαν αίσια έκβαση αλλά διακόπηκαν από τον εμφύλιο στη γείτονα χώρα, τότε μάλλον είμαστε και άτυχοι. Αν πάλι υπήρξε μια λογική συμβιβαστική λύση που η κυβέρνηση Σημίτη φοβήθηκε να προχωρήσει για λόγους πολιτικού κόστους, τότε ήταν ένα μεγάλο λάθος.

Σε κάθε περίπτωση όλο αυτό το διάστημα πέρασε σε βάρος μας και όχι υπέρ μας. 119 χώρες του ΟΗΕ (μεταξύ αυτών Ρωσία, Κίνα, ΗΠΑ) αναγνώρισαν τα Σκόπια ως "Μακεδονία". Παντού διεθνώς αποκαλούνται έτσι, μόνο εμείς τηρούμε τα προσχήματα.

Το χειρότερο είναι ότι αποκτά διεθνώς ερείσματα και η Σκοπιανή προπαγάνδα, ενώ παράλληλα χάνεται εκείνη η γενιά ανθρώπων, κυρίως Ευρωπαίοι, που διαθέτοντας ευρύτερες γνώσεις γελούσαν και μόνο στο άκουσμα των ανυπόστατων ισχυρισμών των γειτόνων. Τώρα είμαστε υποχρεωμένοι να ξεκινήσουμε ένα δικό μας αγώνα για την αποκατάσταση της αλήθειας διεθνώς, αυτό το παιχνίδι δεν έχει χαθεί ακόμα.

Η επιμονή των ΗΠΑ για ένταξη στο ΝΑΤΟ με το όνομα "Μακεδονία", πολύ φοβάμαι πως θα μας οδηγήσει σε έναν οδυνηρό συμβιβασμό. Για τα προσχήματα και μόνο ίσως ασκηθεί veto... όμως οι πιέσεις θα είναι κάτι παραπάνω από αφόρητες και αμφιβάλλω αν η κυβέρνηση πριν ή μετά από εκλογές θα αντέξει. Αν λάβει δε κάποιος υπόψη του την εκλογική βάση της ΝΔ, μάλλον αυτό το γεγονός θα είναι και αρχή του τέλους της πολιτικής της κυριαρχίας, με ισχνή πλειοψηφία και πεντακομματική βουλή και με προσπάθεια για λύση του ασφαλιστικού το μέλλον της είναι κάτι παραπάνω από ζοφερό.

Άσχετα όμως με τις πολιτικές επιπτώσεις του ζητήματος, σημασία έχει η ουσία και ναι μεν τα πράγματα για το όνομα είναι εξαιρετικά δύσκολα, όμως για την αποκατάσταση της αλήθειας διεθνώς, μια "διαρκή μάχη" δηλαδή, τίποτα δεν έχει τελειώσει. Με την πολτική τους τα Σκόπια το μόνο που επιτυγχάνουν είναι την αμοιβαία καχυποψία της πιο σταθερής και αναπτυγμένης χώρας των Βαλκανίων.

Η αλήθεια έχει σημασία, όχι οι ψευτοεθνικισμοί, αυτήν καλούμαστε να υπερασπιστούμε...