Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα ελευθερία έκφρασης

Η 11η θέση για το wikileaks

Έγραψα αυτό αρχικά για το Αγγλικό Ιστολόγιον και (επιμελημένο κάπως) για το European Tribune . Προς το παρόν (επιφυλάσσομαι για ολόκληρο το κείμενο), θα μεταφράσω μόνο την 11η θέση: Φιλόσοφοι και σχολιαστές προσπαθούν να ερμηνεύσουν το wikileaks, το θέμα είναι όμως να το μιμηθούμε και να το ξεπεράσουμε Τέλος: Τιμή και δόξα στους Anonymous. Η υπεράσπιση της ελευθερίας του λόγου στο διαδίκτυο περνά από την κάννη του LOIC...

Περί των ιστολογίων - ένα σχόλιό μου στο Βήμα

Το Βήμα είχε την καλωσύνη να ζητήσει την ταπεινή μου γνώμη για το επίκαιρο ζήτημα της ελευθερίας των Blog ("σχετικά με την ελευθερία (ή ασυδοσία) στο Διαδίκτυο") και δημοσίευσε εκτενές απόσπασμα από την απάντησή μου . Ευχαριστώ τον Δημήτρη Γαλάνη για την πρόσκληση. Για λόγους πληρότητας αναρτώ εδώ την πλήρη απάντησή μου (με κάποιες ορθογραφικές/συντακτικές διορθώσεις!): Η υπόθεση του Press-gr, ενός μπλογκ κατά τα φαινόμενα δημιουργημένου από επαγγελματίες δημοσιογράφους που διαβαζόταν τακτικά μάλλον από επαγγελματίες δημοσιογράφους, αποτέλεσε ένα δυσανάλογο της ουσίας του ειδησεογραφικό γεγονός μέσω του οποίου καλύπτονται δύσκολα ζητήματα της τρέχουσας επικαιρότητας. Επί της ουσίας το δίλημμα το οποίο έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι παλιό και γνωστό: η ελευθερία του λόγου γεννά πάντα ένα μικρό σύνολο πρακτικών που είναι οριακές ως προς την υπαγωγή τους σε αυτή. Από αρχαιοτάτων χρόνων όμως οι εχθροί της ελευθερίας επικαλούνταν ακριβώς εκείνες τις οριακές πρακτικές (ή πρακτικέ...

Μια διόρθωση σχετικά με τον τίτλο του προηγούμενου ποστ

Εικόνα
Ο τίτλος της αμέσως προηγούμενης ανάρτησής μου δεν ήταν ακριβής. Η Κίνα έχει κάνει ό,τι μπορεί για να φιμώσει τους διαφωνούντες απλά δεν τους προλαβαίνει όλους. Επειδή μοιάζει, όπως είπα, να αποτελεί πρότυπο δημοκρατίας για την Ελληνική κυβέρνηση (και μεγάλη μερίδα του δημοσιογραφικού και πολιτικού κόσμου) μεταφέρω αυτούσιες μερικές εξελίξεις από το 2005 που μπορούν να θεωρηθούν οιονεί συμβουλές για τον Έλληνα νομοθέτη: RFA: China Closes Dissident Blog Nominated for Award : "But increasingly sophisticated filtering software supplied by Western technology companies, makes it possible for China’s Web police to block online content containing material the government considers subversive. Among the list of words or phrases currently censored by Internet service providers are “democracy,” “human rights,” “Tibet independence,” and “June 4, 1989.” China has recently required independently hosted bloggers to complete a lengthy and costly registration process in which they submit their pe...

Αν ήταν τόσο εύκολο να ελεχθεί ο λόγος στο διαδίκτυο δεν θα υπήρχαν Κινέζοι αντικαθεστωτικοί μπλόγκερ

Εικόνα
Εκεί που καθόμουν και έγραφα το υπερμέγεθες πόνημά μου περί Κοσόβου, και καθώς ο κόσμος χανόταν γενικά, υπέπεσε στο οπτικό μου πεδίο οχετός, από όπου έσκασε μύτη βαρκούλα που αρμένιζε και υποδύονταν την κανονιοφόρο. Μιλώ για την περίπτωση του press-gr, ιστολόγιο το οποίο μόνο περιστασιακότατα διάβαζα μετά από ελάχιστο δειγματισμό του επιπέδου των (ανώνυμων κυρίως) σχολίων του (μαθαίνεις περισσότερα για ένα μπλογκ από τους σχολιαστές του από ότι από τους ιδιοκτήτες του - γι' αυτό δράττομαι της ευκαιρίας να ευχαριστήσω το 99% των σχολιαστών σε αυτό το μπλογκ που με βγάζουν ασπροπρόσωπο), καθώς είδα όλη την νεοελληνική (και δημοσιογραφική υποθέτω) κοινωνιοπαθολογία και μικροτσουτσουνιά να παρελαύνει. Εγώ το χέρι μου στην φωτιά για το ποιος εκβιάζει ή δεν εκβιάζει ποιον "μέσω μπλογκ" δεν βάζω, δεν έχω καμία διάθεση να μιλήσω για πράγματα που δεν ξέρω και παρότι δεν κατάλαβα από πού ως πού το google έδωσε IP χρήστη, έτσι, στον πρώτο ξένο εισαγγελέα που του τη ζήτησε, ίσως να μ...

Θα κλείσει το Αντί;

Το Αντί το διαβάζω από τα 17 μου χρόνια. Άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο συχνά, αποτελούσα πάντα μέρος της "βάσης αναγνωστών" του. Τον Χρήστο τον Παπουτσάκη τον έχω γνωρίσει στην πορεία - οικογενειακή γαρ φιλία. Οι τελευταίες λοιπόν εξελίξεις με στεναχωρούν και με εξοργίζουν σχεδόν σε προσωπικό επίπεδο. Το περιοδικό συνόψισε στις σελίδες του όλη την μεταπολιτευτική πολιτική και πολιτιστική ιστορία, ενώ υπήρξε μαχητικά ανεξάρτητο μέσα στον πολιτικό χώρο της μη-σταλινικής αριστεράς στον οποίο ανήκε. Από τις σελίδες του έχουν περάσει δημοσιογράφοι και σκιτσογράφοι που έγιναν στην συνέχεια πανελληνίως γνωστοί. Το περιοδικό ΑΝΤΙ λοιπόν είναι στα πρόθυρα του να κλείσει, για ασήμαντη αφορμή και προς δόξαν της ελευθερίας του τύπου αλά Ελληνικά... Όπως γράφει σήμερα ο Περικλής Κοροβέσης : Τον Απρίλη που μας έρχεται κλείνουν σαράντα χρόνια από τη στρατιωτική επιβολή της δικτατορίας. Τον ίδιο μήνα, κατά μία περίεργη σύμπτωση, το περιοδικό θα κλείσει αν δεν βρεθούν ογδόντα χιλιάδε...

Τα σαρκαστικά σκίτσα

Μέσω μιας συζήτησης περί σατανικών σκίτσων, πληροφορήθηκα για την ύπαρξη Ισραηλινού διαγωνισμού αντισημιτικού σκίτσου , σε απάντηση στον διαγωνισμό αντισημιτικού σκίτσου που οργανώνει μια Ιρανική εφημερίδα. Αν υπάρχει ένας τρόπος να αντιμετωπίσεις τον ρατσισμό και την προκατάληψη, αυτός είναι η αυτοπαρώδηση - αφού συν τοις άλλοις παίρνεις την μπουκιά από το στόμα του κακόβουλου! Εν γένει αν όλος ο κόσμος είχε το χιούμορ και την έλλειψη εθνικιστικών και θρησκευτικών κόμπλεξ του Αμιτάι Σάντυ ο κόσμος θα ήταν (για να χρησιμοποιήσω ένα κουρασμένο κλισέ) καλύτερος. Δεν ξέρω τις πολιτικές πεποιθήσεις του Σάντυ, αλλά από την δουλειά του που έψαξα στο διαδίκτυο, δεν θα πρέπει να έχει πολύ καλή σχέση με το Λικούντ και τον Ισραηλινό Εθνικισμό. Πέρα από τι ότι συμμετείχε στην έκθεση "Τρεις πόλεις ενάντια στο τείχος" (του Ισραήλ γύρω από την Δυτική Όχθη), με μια αφίσα που θα έκανε όλους τους ορθοφρονούντες σιωνιστές να φρίξουν - κάποια κόμιξ του, ένα από τα οποία απέρριψε η Μααρίβ ,...

Περί σατανικών σκίτσων

Εικόνα
Λοιπόν, τρείς φορές έχω αρχίσει να γράφω για αυτά τα σατανικά σκίτσα και όλο το αφήνω. Τα πράγματα που θα έλεγα έχουν ειπωθεί - και στην στην ελληνική ιστολογοσύνη - και βαριέμαι να επαναλαμβάνω το τροπάρι "είμαι υπέρ της ελευθερίας του λόγου..." "οι ευαισθησίες των μουσουλμάνων...", "όχι στον μεσαίωνα...", "ρατσιστική πρόθεση της εφημερίδας...", κ.ο.κ. Παρ' όλα αυτά επειδή κρανιώνομαι με τα διάφορα που λέγονται, ιδού μερικές παρατηρήσεις: Το ζήτημα δεν αφορά καμία ελευθερία του λόγου. Η ελευθερία του λόγου ορίζεται ως ελευθερία απέναντι στο κράτος και τους νόμους να λέω ότι θέλω. Αφήνοντας απέξω το ότι πολλοί πρόσφατα ανακαλύψαντες την βαρύτητα του θέματος, σιωπούν αιδημόνως όταν δρακόντειοι περί λίβελου νόμοι περιορίζουν την εν λόγω ελευθερία σε πολλές χώρες της "ελεύθερης" Ευρώπης (με χαρακτηριστικές περιπτώσεις την Βρετανία και την Ελλάδα - όπου ο άλλος ο ακατονόμαστος κέρδισε μυθώδη αγωγή εναντίον σκιτσογράφου που τον σατίριζε...

Ειδήσεις-επικαιρότης I

Με δανεικό υπολογιστή - επιστρέφω για δυο συμπυκνωμένα λογάκια σχετικά με την τρέχουσα επικαιρότητα: 1. Αν και επιφυλάσσομαι για περαιτέρω σχόλια, δεν μπορώ παρά να σημειώσω ότι π.χ. αυτό έχει περισσότερη σχέση με πράγματα όπως αυτό , παρά με το τι σκίτσαρε κάποιος σε μια ξενοφοβική Δανέζικη εφημερίδα (αλλά είπαμε επιφυλάσσομαι για περισσότερα επ' αυτού). 2. Οι σατανικοί (αλλά κατά τεκμήριο λιγότερο "οκνηροί"(;) δημόσιοι υπάλληλοι της Γερμανίας έχουν παρόμοια ζητήματα με τους δικούς μας. Η επιτυχία της προσπάθειας να εμφανιστούν οι αλλαγές εις βάρος των εργαζομένων (ιδιωτικών και δημοσίων) στην Ελλάδα ως θέματα που έχουν να κάνουν με κάποια Ελληνική ιδιαιτερότητα και μόνο, βασίζεται στην προϋπόθεση να μην παίρνουμε χαμπάρι και να μην συσχετίζουμε τα δικά μας με τα "ξένα". 3. Αυτό που λείπει στα Βαλκάνια είναι περισσότερα κρατίδια. Είμαι σίγουρος οτι ένα κρατίδιο με πληθυσμό ίσο με εκείνο της Κρήτης και βασική πηγή εισοδήματος το λαθρεμπόριο θα είναι πιο ανεξάρ...