Εκεί που καθόμουν και έγραφα το υπερμέγεθες πόνημά μου περί Κοσόβου, και καθώς ο κόσμος χανόταν γενικά, υπέπεσε στο οπτικό μου πεδίο οχετός, από όπου έσκασε μύτη βαρκούλα που αρμένιζε και υποδύονταν την κανονιοφόρο. Μιλώ για την περίπτωση του press-gr, ιστολόγιο το οποίο μόνο περιστασιακότατα διάβαζα μετά από ελάχιστο δειγματισμό του επιπέδου των (ανώνυμων κυρίως) σχολίων του (μαθαίνεις περισσότερα για ένα μπλογκ από τους σχολιαστές του από ότι από τους ιδιοκτήτες του - γι' αυτό δράττομαι της ευκαιρίας να ευχαριστήσω το 99% των σχολιαστών σε αυτό το μπλογκ που με βγάζουν ασπροπρόσωπο), καθώς είδα όλη την νεοελληνική (και δημοσιογραφική υποθέτω) κοινωνιοπαθολογία και μικροτσουτσουνιά να παρελαύνει. Εγώ το χέρι μου στην φωτιά για το ποιος εκβιάζει ή δεν εκβιάζει ποιον "μέσω μπλογκ" δεν βάζω, δεν έχω καμία διάθεση να μιλήσω για πράγματα που δεν ξέρω και παρότι δεν κατάλαβα από πού ως πού το google έδωσε IP χρήστη, έτσι, στον πρώτο ξένο εισαγγελέα που του τη ζήτησε, ίσως να μ...