Η Γούβα του Βάβουλα, αυτός ο τόπος με το καθόλου εύηχο όνομα, βρίσκεται στις άκρες της παλιάς μετεπαναστατικής πόλης του Πειραιά. Εκεί ήταν και τα όρια της αρχαίας πόλης, δίπλα στις πύλες, στο έλος, στο σημείο, που τα Μακρά Τείχη συναντούσαν το πειραϊκό τείχος. Είναι μία κοιλότητα του εδάφους με σπηλαιώσεις, με ξυλαποθήκες, βιοτεχνίες, συνεργεία και χαμόσπιτα. Στις παρυφές της βιομηχανικής ζώνης, δίπλα στα εργοστάσια του Καλαμάκη, του Νικολετόπουλου, του Κεράνη, στις γραμμές του τραίνου, η Γούβα διέσχισε σχεδόν δύο αιώνες ως η πιο υποβαθμισμένη συνοικία του κεντρικού Πειραιά.
Μετά τον πόλεμο χτίστηκαν λίγες πολυκατοικίες. Ελάχιστα λείψανα των αρχαίων πύργων και του τείχους σώζονταν σε κενά, ανάμεσα στα κτήρια, ώσπου πριν από πολλά χρόνια η Αρχαιολογική Υπηρεσία ξεκίνησε ένα φιλόδοξο σχέδιο αποκάλυψης του οχυρωματικού συνόλου μαζί με τη δημιουργία ενός αρχαιολογικού πάρκου και ενός μουσείου.
Η εποχή είχε αλλάξει. Η βιομηχανία είχε καταρρεύσει, οι αποθήκες και τα εργαστήρια μετατρέπονταν σε κέντρα αναψυχής, η γειτονιά απέκτησε όλα τα φόντα ώστε να μετατραπεί σε κάτι που θα έμοιαζε στα Λαδάδικα ή στου Ψυρρή.
