"Μελαγχολία"

Καίτη Βασιλάκου    Θα επιτρέψω φέτος στη μελαγχολία μου

να εκδηλωθεί,

θα την αφήσω ελεύθερη να εκφραστεί

με όποιο τρόπο της αρέσει,

έτοιμα έχω τα ποτήρια μου με το φαρμάκι

και  σκέψεις ζοφερές υφαίνω

που όμορφα θα με τυλίξουν

στο σκοτεινό κουκούλι τους,

ο χρόνος θα κυλά στυφός

μέσα σε μιαν ατέλειωτη σιωπή,

μακριά, πολύ μακριά οι άλλοι

κι εγώ στο φοβερό μου κόσμο

με τα επικρεμάμενα μαχαίρια.

Ω, φέτος η μελαγχολία μου

θα δικαιωθεί,

είναι καιρός που την κρατώ φυλακισμένη,

θα της ανοίξω όλες τις πόρτες,

θα τη φουντώσω με τα εύφλεκτα υλικά μου,

σε μια τρανή γιορτή κατάθλιψης 

έχω αποφασίσει να δοθώ.

"Κατέβηκαν ξανά τα μαύρα σύννεφα..."

Καίτη Βασιλάκου      Κατέβηκαν ξανά τα μαύρα σύννεφα,

φόβος απλώθηκε στην πολιτεία,

ο Θάνατος καβάλα στο άλογό του

βαρύθυμος περνά

κι οι δρόμοι άδειασαν.

Ακούγονται τα πέταλα του αλόγου του,

όπως χτυπούν τις πλάκες,

ήχος τρομαχτικός,

αναστενάζει Αυτός

και ακονίζει το δρεπάνι του.

Ένας πατέρας τραβάει τα μαλλιά του,

πιο πέρα μια γυναίκα

παραδίνεται χωρίς αντίσταση

κι ένα παιδί ανύποπτο κοιτάζει.

Απόλυτη σιωπή στην πολιτεία,

παράθυρα κλειστά

και τα λουλούδια στα μπαλκόνια

αδιάφορα αναδίνουν

το μεθυστικό τους άρωμα.

Άνοιξη,

σταυρωθείτε οι άνθρωποι.

"Λόγω εορτών"

 Καίτη Βασιλάκου     Λόγω εορτών

η θλίψη θα σιγήσει

το αίμα θα πήξει

θα κλείσουν οι πληγές προσωρινά.

Εξάλλου έχουμε μπροστά μας

όλον τον καιρό

για τις καινούργιες συμφορές

που ήδη το μέλλον ετοιμάζει.

Αδημονεί το νέον έτος.

Θα το καλωσορίσουμε  εμείς

με ευχές, με ξόρκια και πυροτεχνήματα.

Αλλά εκείνο ξέρει τη δουλειά του.

Γι’ αυτό χαμογελά

κρυφά από μας.

"Φωτογραφίες..."

 Καίτη Βασιλάκου    Φωτογραφίες μες τα συρτάρια φυλαγμένες

που με το θάνατό μου θα χαθούν,

στην ανακύκλωση θα πεταχτούν

σε ισόβια λήθη καταδικασμένες.

Τι κόπος άδικος με επιμονή να αποτυπώνω

στιγμές χαράς με κείνους που αγαπώ,

φίλους που έχασα και που ακόμα αναζητώ,

κομμάτια της ζωής μου αποκομμένα από το χρόνο.

Αυτά όλα τώρα κείτονται παγωμένα

πάνω σε άχρηστα, χρωματιστά χαρτιά,

μες σε συρτάρια σκοτεινά και ξεχασμένα.

"Οι λαθραίοι"

Καίτη Βασιλάκου     Ανάβω το τσιγάρο

-εκείνοι τρέχουν,

κάποιοι κρατάνε ρόπαλα

και τους χτυπούν,

εκείνοι σκύβουν-

φυσάω τον καπνό

-κάποιος

μ ένα παιδί στην αγκαλιά

σωριάζεται στο χώμα

με τρικλοποδιά-....

"Το ποίημα είναι ένα ύπουλο λουλούδι..."

 Καίτη Βασιλάκου    Το ποίημα είναι ένα ύπουλο λουλούδι

φυτρώνει στα παράσιτα ανάμεσα

σε κάτι σκοτεινές γωνιές

υγρές και κάπως δύσοσμες

και μένει αφανέρωτο εκεί

με ταπεινότητα υποκριτική

στο βάθος ακατάδεχτο

και κάπως μουτρωμένο

με την αρρώστια του καλά κρυμμένη

μέσα στα πέταλά του....

"Κομπάνι"

Καίτη Βασιλάκου  Λόγια να σας χαρίσουμε

έχουμε πολλά

και κάτι σκουριασμένα όπλα,

αν θέλετε και δάκρυα,

έχουμε κι απ’ αυτά,

έχουμε και ποιήματα

κι ακόμα

θα σας φτιάξουμε τραγούδια

και ωραίες αφίσες θα ετοιμάσουμε...

Ευτυχία

 Της Καίτης Βασιλάκου   Πολλά ανά τους αιώνες έχουν γραφτεί για την ευτυχία και ο άνθρωπος, μολονότι ποτέ δεν τη βρήκε, εξακολουθεί να γράφει γι’ αυτήν και να επιμένει ότι κάποτε θα τη βρει.

Ανόητη μου φαίνεται αυτή η επιμονή του  και στερούμενη σοφίας, εφόσον ξέρει  πολύ καλά ότι η ευτυχία είναι μια ωραία λέξη που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ευτυχία δεν υπάρχει, υπάρχουν μόνο στιγμές ευτυχίας και τέτοιες έχουμε όλοι μας ζήσει. Αλλά παρατεταμένη, ισόβια ευτυχία δεν υπάρχει, διότι δεν προβλέπεται κάτι τέτοιο από τον Δημιουργό ή τη Φύση ή την Τυχαιότητα....

"Γιατί αυτό το τριαντάφυλλο..."

    Γιατί

αυτό το τριαντάφυλλο

-αφού την αρμονία ελάτρεψε η Φύση-

μάς βγήκε τόσο μισερό

με χοντρό, άκομψο

και δίχως λυγεράδα μίσχο

με φύλλα υποκίτρινα

και πέταλα αραιά, καχεκτικά....

Ο Θάνατος και ο Κόσμος

Καίτη Βασιλάκου    Τι είναι ο θάνατος;

Είναι κάτι που κανείς ζωντανός δεν το γνωρίζει. Το έχει δει, το έχει διαβάσει, έχει ακούσει πολλές φορές να μιλούν γι’ αυτό, αλλά δεν έχει την εμπειρία του, άρα δεν το γνωρίζει. Γνωρίζει ωστόσο με βεβαιότητα ότι κάποτε θα το γνωρίσει.

Για το θάνατο έχει πάντως μια πολύ κακή άποψη. Έχει οπωσδήποτε επηρεαστεί από όσα έχει ακούσει από τους άλλους ζωντανούς, αλλά κι αν δεν είχε ακούσει τίποτα, πάλι κακή γνώμη θα σχημάτιζε....

Σώμα και συνείδηση

 Της Καίτης Βασιλάκου     Το ανθρώπινο σώμα άλλοι πολιτισμοί το τίμησαν και άλλοι το μίσησαν. Εμείς σήμερα προσπαθούμε να αποχτήσουμε μια ισόρροπη σχέση μαζί του, αλλά φορτωμένοι καθώς είμαστε από αντιφατικές πολιτιστικές επιδράσεις, δεν τα καταφέρνουμε και πολύ καλά.

Οι περισσότεροι νομίζουμε ότι τα πάμε καλά με το σώμα μας, όμως στην πραγματικότητα επιβάλλουμε πάνω του τις απόψεις μας, τις αντιλήψεις μας, τις ιδέες μας και τις εμμονές μας....

"Ποίος είμαι, πού υπάγω..."

 Tης Καίτης Βασιλάκου  Στο ερώτημα «ποιος είναι ο σκοπός της ζωής;» που απασχολεί τον άνθρωπο εδώ και χιλιάδες χρόνια, απάντηση οριστική και ξεκάθαρη δεν έχει δοθεί. Όποιος είναι συνετός, αποφεύγει να απαντήσει. Όποιος είναι θρησκευόμενος, έχει έτοιμη την απάντηση. Οι φιλόσοφοι αγωνίζονται να δώσουν μια καθολική απάντηση, αλλά δεν βρίσκουν, έτσι αφήνουν ανοιχτό το ερώτημα. Οι καθημερινοί άνθρωποι δίνουν ποικίλες απαντήσεις που καλύπτουν μια πλευρά της δραστηριότητας των ζωντανών, όχι όμως ολόκληρη τη ζωή τους....

Ο μωρός άνθρωπος

 Tης Καίτης Βασιλάκου     Ο σεισμός με το συνακόλουθο παλιρροϊκό κύμα που έπληξε πριν δυο περίπου χρόνια την Ιαπωνία και προκάλεσε τόσες καταστροφές και το θάνατο πολλών ανθρώπων και ο εμφύλιος πόλεμος που έχει ξεσπάσει στη Συρία προκαλώντας επίσης καταστροφές και το θάνατο πολλών ανθρώπων έχουν ένα κοινό σημείο: είναι και τα δυο συμφορές. Έχουν όμως μια μεγάλη διαφορά μεταξύ τους: η πρώτη συμφορά είναι φυσική, η δεύτερη ανθρώπινη...

Η κόλαση που δεν βλέπουμε

Γραφει η Καίτη Βασιλάκου         Τώρα θα αρχίσουν πάλι οι γκρινιάρηδες τα δικά τους: Θέλουν να μας αρρωστήσουν, θέλουν να μας πεθάνουν, θέλουν να μας κάνουν πειραματόζωα, θέλουν να πλουτίσουν κι άλλο εις βάρος μας, η φύση θα εκδικηθεί και άλλα πολλά.

Εγώ όμως έκανα χαρά μεγάλη, όταν διάβασα την είδηση.

Χαρά μεγάλη, γιατί είναι χρόνια τώρα που βασανίζω το μυαλό μου πώς η ανθρωπότητα θα μπορούσε κάποτε να σταματήσει αυτές τις πανάρχαιες τελετές αίματος, πότε θα συνειδητοποιούσε ότι οι μέθοδοι εκτροφής και η σφαγή των ζώων είναι πράξη βάρβαρη και ανατριχιαστική, πότε θα καταλάβαινε πόσο φριχτό είναι το θέαμα των γδαρμένων πτωμάτων με το αίμα ξεραμένο πάνω τους που κρέμονται στα τσιγκέλια των κρεοπωλείων......

Σύμπαν και φαντάσματα

"Σύμπαν θάλασσα", έργο της Άννας Κανατά.

  Γράφει η Καίτη Βασιλάκου       Πόσος χρόνος είναι ακριβώς τα 13,7 δισεκατομμύρια έτη φωτός;

Μην κάνετε τον κόπο να υπολογίσετε, το ανθρώπινο μυαλό δεν είναι φτιαγμένο για να μετρά τέτοιους ασύλληπτους χρόνους. Τόση είναι πάντως η ηλικία του Σύμπαντός μας.

Όπως όλοι ξέρουμε, το Σύμπαν επεκτείνεται διαρκώς. Αυτό που μάλλον δεν ξέρουμε, είναι με πόση, ασύλληπτη πάλι για το μυαλό μας, ταχύτητα επεκτείνεται. Λένε λοιπόν οι ειδικοί ότι κάθε πέντε δευτερόλεπτα διαστέλλεται τόσο, όσο περίπου είναι ο χώρος που καταλαμβάνει ο Γαλαξίας μας. Αυτό σημαίνει ότι από την ώρα που άρχισα να γράφω τούτο το άρθρο μέχρι αυτήν εδώ τη στιγμή, μέσα σε ας πούμε πέντε λεπτά, το Σύμπαν κάλυψε ένα χώρο ίσαμε εξήντα γαλαξίες. Τρομαχτικό, έτσι;

Δηλαδή σε μια ώρα θα έχει καλύψει ένα χώρο ίσαμε 720 γαλαξίες.....

Πότε ενηλικιωνόμαστε;

 Της Καίτης Βασιλάκου                    Με τα μέτρα της φύσης ένας δωδεκάχρονος είναι ήδη έτοιμος για την ενήλικη ζωή. Μπορεί να αναπαραχθεί, να βρει μόνος την τροφή του και να αυτοπροστατευτεί, αν χρειαστεί. Γι αυτό το λόγο  οι κοινωνίες που ζουν πολύ κοντά στη φύση, παντρεύουν τα παιδιά τους σε τέτοιες νεαρές ηλικίες, επειδή δεν έχει νόημα να καθυστερούν περισσότερο. Στα αμέσως επόμενα χρόνια τα νεαρά αυτά άτομα θα βρίσκονται στην ακμή τους, η οποία θα διατηρηθεί περίπου ως τα τριάντα τους χρόνια, οπότε θα αρχίσει σταδιακά και με αργές διαδικασίες η παρακμή του οργανισμού τους . Οι σαραντάρηδες σ’ αυτές τις κοινωνίες είναι ήδη γέροι....

Ο πόλεμος κατά των ναρκωτικών αύξησε τους χρήστες

 Της Καίτης Βασιλάκου             Υπάρχει μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στο «Απαγορεύεται να κλέψεις» και στο «Απαγορεύεται να πάρεις ναρκωτικά». Στην πρώτη περίπτωση η απαγόρευση προστατεύει την περιουσία του πολίτη, στη δεύτερη επεμβαίνει στις προσωπικές επιλογές του.

Θεωρητικά με την απαγόρευση των ναρκωτικών οι πολίτες προστατεύονται από πολλούς και συχνά θανάσιμους κινδύνους. Στην πραγματικότητα όμως μια τέτοια απαγόρευση προστατεύει μόνο όσους  δεν πρόκειται να πάρουν ποτέ ναρκωτικά και αφήνει έκθετους σε μεγάλους κινδύνους όσους έχουν την ατυχία να εθιστούν σ’ αυτά.

Για να το καταλάβουμε καλύτερα αυτό, ας κάνουμε μια αναδρομή στα χρόνια της ποτοαπαγόρευσης στην Αμερική (1920-1933).......

Μπράβο μας, γίναμε πολυπολιτισμικοί!

της Καίτης Βασιλάκου                             Πώς να αναφερθεί κανείς στο θέμα των μεταναστών και λαθρομεταναστών, χωρίς να δεχτεί οργισμένες επιθέσεις από μια μερίδα Συνελλήνων;

Αν θελήσει να υποστηρίξει αυτούς τους νέους άθλιους των Αθηνών, θα δεχτεί τα πυρά αυτών που ανησυχούν για το μεγάλο αριθμό των αλλοδαπών στη χώρα  με τα συνακόλουθα προβλήματα (παραβατικότητα, άρνηση ενσωμάτωσης, διαφορετικό επίπεδο πολιτισμού και άλλα).

Αν πάλι θελήσει να καταφερθεί εναντίον τους, τότε θα υποστεί τη μήνη άλλης μερίδας Συνελλήνων που θα τον κατηγορήσουν ως ρατσιστή και φασίστα και οπωσδήποτε άσπλαχνο άνθρωπο που δεν συγκινείται από το δράμα αυτών των δύστυχων που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα.

Πόση διπλωματία άραγε χρειάζεται κανείς για να μιλήσει γι αυτό το θέμα και να μην ξεσηκώσει εναντίον του άναρθρες κραυγές;...

Πώς πρέπει να κοιτάζουμε το τριαντάφυλλο

Της Καίτης Βασιλάκου            Ας υποθέσουμε ότι κάποιος έρχεται στη ζωή σε ηλικία εικοσιπέντε χρονών με πλήρως ανεπτυγμένο εγκέφαλο και με ικανότητα ομιλίας. Επειδή κάτι τέτοιο ακούγεται ως αδύνατο, ας υποθέσουμε ότι αυτό συμβαίνει σε μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, από αυτές στις οποίες βλέπουμε να ωριμάζουν τα ανθρώπινα σώματα μέσα σε τεράστιες γυάλες γεμάτες θρεπτικό υγρό.

Έρχεται λοιπόν η ώρα του τοκετού, δηλαδή η έξοδος του έτοιμου ανθρώπου από τη γυάλα, τον βγάζουν οι μαιευτήρες-βιολόγοι αποκεί  και τον εναποθέτουν προσεχτικά σε ένα κρεβάτι. Ο έτοιμος άνθρωπος ανοίγει τα μάτια του και  βλέπει αυτό που λέμε εμείς «κόσμος». Πρώτα-πρώτα  βλέπει εκείνους που τον υποδέχονται  στη ζωή και αναρωτιέται: «Τι όντα είναι αυτά;»  Εκείνοι του φέρνουν ένα καθρέφτη και του δείχνουν τον εαυτό του.

-Είσαι σαν κι εμάς, του λένε, είσαι άνθρωπος.

-Τι είναι άνθρωπος; Ρωτά αυτός με εύλογη απορία....

Κοιτάζοντας μέσα από τη γυάλα

Albert Lauren: Monster People

Tης Καίτης Βασιλάκου                 Είναι καιρός τώρα που έχω συνειδητοποιήσει ότι ζω μέσα σε μια γυάλα. Το ίδιο και οι περισσότεροι φίλοι μου. Όταν συναντιόμαστε, μιλάμε για πολλά και διάφορα, συνήθως συμφωνούμε, πότε-πότε διαφωνούμε, αλλά πάντως χρησιμοποιούμε την ίδια γλώσσα, έχουμε τις ίδιες αξίες και  σχηματίζουμε έτσι σιγά-σιγά  τη σφαλερή εντύπωση ότι όλοι οι άνθρωποι είναι λίγο πολύ σαν εμάς.

Το πώς σκέφτεται γενικά ο κόσμος το μαθαίνουμε από τα ΜΜΕ και αυτό είναι πολύ βλαβερό, γιατί δεν το μαθαίνουμε σωστά. Εκτός αυτού, όταν ακούμε για φονικά, ασέλγειες, βιασμούς, χειροδικίες, νομίζουμε ότι κάποιοι λίγοι ανάμεσά μας έχουν μια σκοτεινή ψυχή, αλλά πάντως οι περισσότεροι  είναι σαν κι εμάς, δηλαδή άνθρωποι φιλήσυχοι, ακίνδυνοι και με ήρεμα συναισθήματα.
Μια ιδέα κάπως καλύτερη για τον κόσμο παίρνουμε ίσως διαβάζοντας τα κείμενα και τα σχόλια που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Ειδικά στο face book προσπαθούμε βέβαια όλοι να δείξουμε την καλύτερη πλευρά του εαυτού μας, ωστόσο, αν οι ηλεκτρονικοί μας συνομιλητές είναι πολλοί και διάφοροι, έχουν διαφορετικές ηλικίες, επαγγέλματα, μόρφωση, κοινωνικό επίπεδο, πολιτική ιδεολογία, τότε μπορούμε να πάρουμε μια μικρή ιδέα του πώς είναι, τι σκέφτεται και τι θέλει ο κόσμος που ζει και κινείται έξω από το σπίτι μας....