Η κληρονομιά της Οκτωβριανής Επανάστασης

Αναδημοσίευση από το International Viewpoint

 

του David Mandel

 

Μετάφραση: Παραναγνώστης

Εκατό χρόνια μετά, το ζήτημα της ιστορικής κληρονομιάς της Οκτωβριανής Επανάστασης δεν είναι εύκολο για τους σοσιαλιστές, δεδομένου ότι ο μεν σταλινισμός ρίζωσε μέσα σε λιγότερο από μια δεκαετία μετά από την επανάσταση, η δε παλινόρθωση του καπιταλισμού, 70 χρόνια αργότερα, συνάντησε μικρή αντίσταση. Μπορούμε βέβαια να επισημάνουμε τον κεντρικό ρόλο του Κόκκινου Στρατού στη νίκη επί του φασισμού ή τον ανταγωνισμό μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και του καπιταλιστικού κόσμου που άνοιξε χώρο για τους αντιιμπεριαλιστικούς αγώνες ή στη ανάσχεση των καπιταλιστικών ορέξεων από την ύπαρξη μιας μεγάλης εθνικοποιημένης, σχεδιασμένης οικονομίας. Ωστόσο, ακόμα και σε αυτούς τους τομείς, η κληρονομιά δεν είναι αδιαμφισβήτητη.

Αλλά η κύρια κληρονομιά της Οκτωβριανής Επανάστασης για την αριστερά σήμερα, είναι στην πραγματικότητα και η λιγότερο αμφισβητούμενη. Μπορεί να συνοψιστεί σε μια λέξη: «Τόλμησαν». Θέλω να πω με αυτό ότι οι μπολσεβίκοι, οργανώνοντας την επαναστατική κατάληψη της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας και την υπεράσπισή της από τις ιδιοκτήτριες τάξεις, έμειναν πιστοί στην αποστολή τους ως εργατικό κόμμα: έδωσαν στους εργάτες και τους αγρότες την ηγεσία που χρειάζονταν και ήθελαν.

Μια Κριτική Του Ευρωκομμουνισμού

Η άπνοια πριν από την καταιγίδα;

Διαβάζοντας ειδήσεις κι αναλύσεις για την κατάσταση των πολιτικών και οικονομικών πραγμάτων τις τελευταίες μέρες, μου έρχεται επίμονα στο μυαλό η εικόνα της γιαγιάς μου να λέει σαν εις εαυτόν: «παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του» θωπεύοντας μια φανταστική κωνική επιφάνεια με κορυφή τον αγκώνα της και συγκατανεύοντας στον εαυτό της με το κεφάλι.

Όπως παρηγορώντας έναν άρρωστο του κουβεντιάζεις περί ανέμων και υδάτων αλλά δεν μιλάς για την αρρώστια του, έτσι είναι σήμερα και στους «αποκάτω»: κανείς δεν μιλά πολιτικά, η πεζή καθημερινότητα ολωσδιόλου ανέλπιστα κατέκτησε  δυσανάλογα μεγάλο μερίδιο του ενδιαφέροντος, ενώ ακόμα και άλλοτε λαλίστατα blog έχουν σιωπήσει. Ένα γενικό μούδιασμα.
Η εργατική τάξη φαίνεται απλώς να περιμένει το μοιραίο και απλώς προτιμά να κρατά κλειστά τα μάτια μέχρι να συμβεί. Τα πολιτικά κόμματα που την εκφράζουν κάποιο ρόλο θα έχουν παίξει σε αυτό!

Δι' αρχαρίους και προκεχωρημένους

Αναδημοσίευση από το LeftEast
Με την ευκαιρία της μέρας της Γυναίκας μια γυναικεία μεστή φωνή από τη Βοσνία.

Παραναγνώστης

«Μην πεις ψέματα , μην επιδιώξεις εύκολες νίκες » :

Μαθήματα επαναστατικών αγώνων για τη Βοσνία και όχι μόνο

Της Marina Antic
 

Amilcar Cabral

«Πάντα να έχουμε κατά νου ότι οι άνθρωποι δεν αγωνίζονται για τις ιδέες, για πράγματα που 'ναι στο κεφάλι κάποιου. Θα αγωνίζονται για να κερδίσουν υλικά οφέλη, να ζήσουν καλύτερα και ειρηνικά, για να δουν τις ζωές τους να πηγαίνουν μπροστά , για να διασφαλιστεί το μέλλον των παιδιών τους.» 

 Amilcar Cabral

 


Ας πούμε τα πράγματα έξω από τα δόντια: η Βοσνία είναι μια ημιαποικιακή χώρα . Θα μπορούσε μάλιστα κανείς να πει ότι έχει γίνει κανονική αποικία, με την άμεση εξουσία των ξενόφερτων ευρωπαίων στα πολιτικά μας πράγματα τα τελευταία 20 χρόνια.

Το Ουκρανικό Κίνημα Διαμαρτυρίας: Είναι Δυνατός ένας Αριστερός Τομέας;

Πολιτική ανάλυση του Ilya Budraitskis γραμμένη κατά την επίσκεψή του στο Κίεβο καταμεσίς της επανάστασης . Αναδημοσίευση από το LeftEast

Μετάφραση από τα Αγγλικά  Παραναγνώστης

 

Η εκτίμησή μας της πολιτικής κρίσης της Ουκρανίας στα μέσα του Δεκεμβρίου ως «επαναστατικής κατάστασης» επέσυρε πολλές κριτικές. Και περαιτέρω, η χρήση της λέξης «επανάσταση» στις περιστάσεις της Ουκρανίας καταδικάστηκε ως ένα είδος ιεροσυλίας , γιατί τα γεγονότα στο Κίεβο φάνηκαν ως εντελώς μη συγκρίσιμα με το μεγαλείο των παρελθουσών επαναστάσεων .

Δεν υπάρχουν διακηρύξεις για την αρχή ενός νέου κόσμου, ούτε συζητήσεις για κοινωνικοποίηση της ιδιοκτησίας , ενώ η ίδια η κοινωνική ευταξία όπως είχε εδραιωθεί κατά τη διάρκεια των δύο αυτών τελευταίων δεκαετιών της μετασοβιετικής κυριαρχίας δεν αμφισβητήθηκε . Αλλά το πολιτικό περιεχόμενο μιας επανάστασης μπορεί να μην αντιστοιχεί πλήρως στην δυναμική της : η πραγματική εμπειρία των μαζών, η αποφασιστικότητα και η ικανότητά τους να οργανωθούν από μόνοι τους , μπορεί να είναι πολύ πιο μπροστά από την «πολιτική φαντασία» τους. Και αν ακόμα η επανάσταση αποτύχει μόνο και μόνο επειδή λείπει ένα ανεξάρτητο πολιτικό σχέδιο, ποτέ δεν παύει να είναι μια επανάσταση .

Η Λούξεμπουργκ και ο Τρότσκυ για την Ρωσική Επανάσταση

Αναδημοσιεύουμε από το International Viewpoint τη διάλεξη του Helmut Dahmer κοινωνιολόγου και ομότιμου καθηγητή του πανεπιστημίου του Darmstadt σε ένα σεμινάριο που χρηματοδότησε το ίδρυμα Luxemburg στην Κωνσταντινούπολη, 22 - 23 Νοεμ. 2013, . Ο H. Dahmer είναι ο υπεύθυνος έκδοσης των εργασιών του Τρότσκυ στη Γερμανία.

Μετάφραση:  Παραναγνώστης

Helmut Dahmer

Η λεγόμενη «λενινιστική» ορθοδοξία έχει περάσει στην ιστορία, και την εκστρατεία που ο Στάλιν και οι ιδεολόγοι του διεξήγαγαν για δεκαετίες εναντίον του «Λουξεμπουργκισμού» τον οποίο από το 1931 και μετά ταύτισαν με τον πιο μισητό εφιάλτη τους, τον «τροτσκισμό», την έχει σκεπάσει η λήθη. Έτσι, είμαστε ελεύθεροι να εξετάσουμε τις μαρξιστικές θεωρίες σχετικά με τη δομή της ρωσικής κοινωνίας και τις προοπτικές μιας επαναστατικής εξέγερσης ενάντια στην εξουσία του Τσάρου - γραμμένες πριν από έναν αιώνα -, προκειμένου να διερευνήσουμε την ικανότητα αυτών των θεωριών να παρουσιάσουν μια εξήγηση για την κατάσταση των πραγμάτων - εκατό χρόνια μετά - και μια πρόγνωση της μελλοντικής της εξέλιξης (κατά τη διάρκεια και ύστερα από το 1917)¹.

15 Ιανουαρίου 1919

Αλλαγή της κοινωνίας με δούλεμα ή χωρίς;

  Αναδημοσιεύουμε από το  Αριστερό Blog

επικαλούμενοι την εχεμύθεια των αναγνωστών μας. Ο καθένας μπορεί να φανταστεί τι έχει να τραβήξει ο δυστυχής Μηνακάκης αν το πόνημά του φτάσει στα αυτιά κανενός PressProject ή κανενός Π.Παπακωνσταντίνου. . . . . Πα, πα πα, θα μας τρελάνει αυτό το ΝΑΡ! Ακούς εκεί λέει: « Πρέπει να δοκιμάσουμε τώρα, να ανταλλάξουμε εμπειρίες και προβληματισμούς ως κίνημα κοινωνικής χειραφέτησης, να στοχαστούμε πάνω στην εμπειρία των σοβιέτ και των εργατικών συμβουλίων αλλά και πάνω στα λατινοαμερικάνικα πειράματα.» Τι να στοχαστούμε άνθρωπέ μου;  Για ξεμάτιασμα πρόκειται; Να οργανώσουμε  την εργατική τάξη στα επαναστατικά της όργανά  χρειάζεται. Ο στοχασμός και ο διάλογος θα βρουν τη θέση τους πράττοντας κι όχι  σκαρώνοντας δεκάρικους για εκδηλώσεις!

Παραναγνώστης

Αλλαγή της κοινωνίας με κράτος ή χωρίς;

Βασίλης Μηνακάκης

Υπάρχουν δυο τρόποι για να προσεγγιστεί το ερώτημα αυτό: γενικά θεωρητικά ή με συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης. Και οι δύο οπτικές είναι χρήσιμες και αναγκαίες. Αναγκαίος είναι κι ο εσωτερικός διάλογος μεταξύ τους, μιας και δεν τις χωρίζουν σινικά τείχη. Επιπλέον, η δύναμη της μιας δίνει δύναμη και στην άλλη. Στην παρέμβασή μου, όμως, θα ήθελα να εστιάσω στη δεύτερη κυρίως οπτική.

Τι Είναι τα Εργατικά Συμβούλια; Μέρος 4

Δημοσιεύουμε, ξαναπιάνοντας το νήμα  του αφιερώματος στα Εργατικά Συμβούλια, το 4ο Μέρος του σχετικού άρθρου της International Review.

Μετάφραση: Παραναγνώστης

Στα προηγούμενα μέρη του άρθρου, παρακολουθήσαμε την εμφάνιση των εργατικών συμβουλίων (σοβιέτ στα Ρώσικα) κατά την επανάσταση του 1905, την εξαφάνισή τους και την αναβίωσή τους κατά την επανάσταση του 1917 , την κρίση και την αναγέννησή τους στα χέρια των εργατών που οδήγησε στην κατάληψη της εξουσίας τον Οκτώβριο του 1917.ⁱ Το τέταρτο αυτό μέρος του άρθρου διαπραγματεύεται την προσπάθεια των σοβιέτ να ασκήσουν την εξουσία, μια θεμελιακή στιγμή για την ιστορία της ανθρωπότητας: «Για πρώτη φορά, όχι η μειοψηφία, όχι οι πλούσιοι μόνο, όχι οι μορφωμένοι μόνο, αλλά οι πραγματικοί άνθρωποι, η πλατιά πλειοψηφία του εργαζόμενου λαού, χτίζουν οι ίδιοι μαι νέα ζωή, λύνουν με τη δική τους εμπειρία, τα πιο δύσκολα προβλήματα της σοσιαλιστικής οργάνωσης»ⁱⁱ.

Συνδικάτα, ανασύνταξη από τα κάτω

Αναδημοσίευση από το τεύχος 95 του «Σοσιαλισμός από τα κάτω»

του  Πάνου Γκαργκάνα

 

Συγκέντρωση ενάντια στη Μέρκελ, Σύνταγμα, 09/10/2012.

Μέσα στο καυτό φθινόπωρο του 2012 τα συνδικάτα βρίσκονται αντιμέτωπα με τις μεγαλύτερες προκλήσεις εδώ και δεκαετίες. Από τη μια μεριά, δέχονται την πιο σκληρή επίθεση από την άρχουσα τάξη σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, οικονομικό και ιδεολογικό. Και από την άλλη, οι ηγεσίες τους τρέχουν να προλάβουν τις μαχητικές διαθέσεις της βάσης που ξανά και ξανά τις ωθεί προς τη σύγκρουση. Ο συνδυασμός αυτών των πιέσεων προκαλεί τις μεγαλύτερες ανακατατάξεις στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία και ανοίγει νέες δυνατότητες για την εργατική αντίσταση. Η Αριστερά καλείται να δώσει απαντήσεις σε αυτές τις προκλήσεις διαμορφώνοντας ξεκάθαρη στρατηγική και τακτική για το συνδικαλιστικό κίνημα.

Ας δούμε, όμως, τα πράγματα με τη σειρά.

Το αστικό στρατόπεδο στην εποχή μας

  Αναδημοσίευση από το Πριν

Στο πλαίσιο του σταδίου του ολοκληρωτικού καπιταλισμού δημιουργείται ένα επιχειρηματικό - κρατικό σύμπλεγμα, το οποίο μπορεί να κρατά σε ανώτερη από κάθε άλλη εποχή «ομηρία» κάθε κυβέρνηση εντός της καπιταλιστικής κυριαρχίας. Η επαναστατική στρατηγική και τακτική πρέπει να έχει ως στόχο την κατάλυση και συντριβή του που αποτελεί ένα εξαιρετικά σύνθετο καθήκον.

 
Το άρθρο αποτελεί βελτιωμένη εκδοχή άρθρου που δημοσιεύθηκε στο τ. 1 του περιοδικού Τετράδια Ανυπότακτης Θεωρίας.

του Κώστα Μάρκου

Όταν διακηρύσσεις πως αγωνίζεσαι να συμβάλεις στην επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού, δεν επιτρέπεται να μην γνωρίζεις καλά τον κύριο αντίπαλό σου, χωρίς να το πληρώσεις ακριβά. Σήμερα, τίθενται δυο κρίσιμα ερωτήματα:

Το «αστικό στρατόπεδο» των σύγχρονων καπιταλιστικών κοινωνιών που καλούμαστε να ανατρέψουμε, αποτελεί μόνο μια οικτρή μειοψηφία, όπως υπονοεί, με κάποια δόση υπερβολής, το βασικό σύνθημα «είστε το 1% - είμαστε το 99%» του αμερικανικού κινήματος «Καταλάβετε τη Γουόλ Στριτ»;

Το επίπεδο της πάλης με το κεφάλαιο

Αναδημοσίευση από τον Ανώνυμο Προβοκάτορα μέσω της Κόκκινης Γωνιάς

Ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο για την προοπτική της ταξικής πάλης. Είναι ενδιαφέρον και από αρνητική πλευρά, γιατί μοιάζει να απευθύνεται σε μια οργάνωση εργατικής πρωτοπορίας. Του κόμματος της τάξης,  που όμως είναι εξοβελισμένο από αυτή την εξιστόρηση (!) και το οποίο αν συναρμολογούνταν με αυτήν θα έκανε τα πράγματα γήινα.

Παραναγνώστης

Το επίπεδο της πάλης με το κεφάλαιο

(Οικονομικό ; Κοινωνικό ; Νομοθετικό ;)

Αλήθεια ποιο είναι εκείνο το επίπεδο πάλης που πρέπει να επιλέξει η επαναστατική πολιτική ; Αν στο πυρήνα της πρότασής μας βρίσκεται η σύγκρουση με το κεφάλαιο και ουσιαστικά η σύγκρουση με την αντίθεση κεφαλαίου – εργασίας, πρέπει να διαλέξουμε εκείνο το επίπεδο ή επίπεδα όπου το κεφάλαιο γεννάται - αναπτύσσεται και υποτάσσει στις ανάγκες του. Τι είναι όμως το κεφάλαιο ; Δεν θα πρέπει η απάντηση σε αυτό το ερώτημα να θέτει και τους παραμέτρους της πάλης μας ; Αν πχ αντιλαμβανόμαστε το κεφάλαιο μόνο ως εμπορεύματα και χρήμα τότε μας αρκεί μόνο η κατάκτησή τους ή στην χειρότερη ο μετασχηματισμός τους. Το κεφάλαιο όμως είναι σχέση και όχι αποκλειστικά οικονομική. Το κεφάλαιο είναι και κοινωνική σχέση.

Τρίτη 24/7 - Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στους Χαλυβουργούς

Αναδημοσίευση από το  Συντονιστικό Σωματείων και Εργαζομένων στις Κυκλάδες

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

στους Απεργούς Εργάτες της Ελληνικής Χαλυβουργίας

ΟΛΟΙ στην Περιφέρεια Νοτ. Αιγαίου (λιμάνι Ερμούπολης)

ΤΡΙΤΗ 24 ΙΟΥΝΙΟΥ - 12.00 το μεσημέρι

Αφού επί 9 μήνες το κοινωνικό παράσιτο, ο καπιταλιστής Μάνεσης, δεν κατάφερε, εκβιάζοντας και απειλώντας, να σπάσει την απεργία των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας, έστειλε το αστικό κράτος να καθαρίσει με τα μαντρόσκυλά του. Αυτοί που δουλεύουν στη φωτιά το σίδερο, αυτοί σέρνονται στα δικαστήρια και στα κανάλια σιδηροδέσμιοι γιατί αγωνίζονται για το μεροκάματο της επιβίωσης που γυρεύει να τους στερήσει το κεφάλαιο. Αυτή τη βία, την κρατική βία των ΜΑΤ απέναντι σε ηρωικούς εργάτες απεργούς, κανείς τηλε-ρουφιάνος, κανένας τηλε-μαϊντανός δεν θα βρεθεί να την καταδικάσει από κει που προέρχεται. . .

Στην Ελληνική Χαλυβουργία ο αγώνας δεν έχει γυρισμό. Ο Μάνεσης το πήγε πολύ μακριά. Η νίκη πρέπει να είναι των εργατών που μάχονται όχι μόνο για λογαριασμό τους αλλά και για λογαριασμό ολόκληρης της εργατικής τάξης, για λογαριασμό όλων των υποτελών τάξεων, των μικρών αγροτών, των αυτοαπασχολούμενων, των μικρο-μαγαζατόρων που καταστρέφονται και οδηγούνται στην εξαθλίωση.

Μάχονται για τους εργάτες του Σκαραμαγκά, τους απεργούς της Ελευθεροτυπίας, τους εμποροϋπαλλήλους, τους εργάτες της WIND, τους εργάτες της phone marketing και τόσους άλλους.

Μάχονται για τους εργάτες του Νεωρίου που είναι ακόμα δέσμιοι των εκβιασμών της εργοδοσίας και των υποτακτικών της από το γνωστό καμαράκι.

Μάχονται μαζί με τους εργάτες της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής (Θεσσαλονίκη) που αποφάσισαν να πάρουν το εργοστάσιό τους στα χέρια τους. Τα εργοστάσια και οι επιχειρήσεις ανήκουν σε αυτούς που τα δουλεύουν, ανήκουν σε αυτούς που παράγουν, ανήκουν στους εργάτες.

Απάντηση στην επίθεση της εργοδοσίας και του κράτους της, πρέπει να είναι η αντεπίθεση των εργατών, πρέπει να είναι το ταξικό σωματείο και η αυτοοργάνωση. Ο αγώνας, για το ψωμί στο τραπέζι στις συνθήκες δομικής κρίσης του καπιταλισμού, συνδέεται πλέον άμεσα με την έμπρακτη αμφισβήτηση του διευθυντικού δικαιώματος των εργοδοτών, τον εργατικό έλεγχο, την αυτοδιαχείριση.

Τα εργοστάσια στα χέρια των εργατών!

Νίκη στους απεργούς χαλυβουργούς! 

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ και ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ στις ΚΥΚΛΑΔΕΣ 

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ: Τα εργοστάσια ανήκουν στους εργάτες!

Αναδημοσίευση από το Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών

Η Πρωτοβουλία για το Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών στηρίζει τον αγώνα των εργατών της ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗΣ (θυγατρικής της ΦΙΛΚΕΡΑΜ-ΤΖOΝΣΟΝ) που σε συνθήκες χρεοκοπίας της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας παλεύουν για την επαναλειτουργία της μονάδας κάτω από τον έλεγχο και τη διοίκηση των ίδιων των εργαζομένων.

Και Πάλι για την Βιομηχανική Μεταλλευτική

Αναδημοσιεύουμε από το blog του Σωματείου Εργατοϋπαλλήλων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής το πλαίσιο όπου θέτουν οι ίδιοι την διεκδίκηση του εργοστασίου για λογαριασμό τους καθώς και την απόφαση της συνάντησης που έγινε στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.Επισκεφθείτε το blog τους ενημερωθείτε για τις δηλώσεις συμπαράστασης και ενισχύστε έμπρακτα την προσπάθειά τους. Εβδομήντα εργάτες που αμφισβητούν εμπράκτως το διευθυντικό δικαίωμα και την καπιταλιστική «ιδιοκτησία» αξίζουν κάθε συμπαράστασης.

Ας αποτελέσουν παράδειγμα για τους ηρωικούς απεργούς εργάτες της Χαλυβουργίας τώρα μάλιστα που ο Μάνεσης απειλεί να κλείσει το εργοστάσιο,

ας αποτελέσουν παράδειγμα για τα Ναυπηγεία Ελευσίνας που μπαίνουν στο άρθρο 99,

ας αποτελέσουν παράδειγμα για τους εργάτες του Νεωρίου Σύρου που απλήρωτοι ήδη βλέπουν πια καθαρά το φάσμα των απολύσεων και του λουκέτου του ναυπηγείου τους.

Παραναγνώστης

H βιομηχανία όπου εργαζόμαστε παράγει δομικά – βελτιωτικά υλικά απαραίτητα στην οικοδομική δραστηριότητα. Ευρισκόμενη επί μια δεκαπενταετία στον χώρο της παραγωγής τέτοιων υλικών με μεγάλη δραστηριότητα και οικονομικά οφέλη προς τους μετόχους και την απασχόληση μέχρι εβδομήντα εργαζομένων κρατούσε μέχρι πρότινος τα σκήπτρα στην κόλλα- αρμό/στόκο πλακιδίων.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΕΣΕΙΣ; ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ!!!

Το ιστολόγιο, μετά από πολύ καιρό, δημοσιεύει κάτι ελπιδοφόρο από τη μεριά της εργατικής τάξης. Εργάτες διεκδικούν το εργοστάσιό τους από τα αφεντικά. Όσες επιφυλάξεις κι αν μπορεί να εγείρει η θεσμική διεκδίκηση συνεταιριστικών νησίδων, δεν μπορούμε παρά να χαιρετήσουμε συντροφικά, να ευχηθούμε επιτυχία και να συντρέξουμε εμπράκτως το εγχείρημα, ελπίζοντας να βρει μιμητές. 

Αναδημοσιεύεται από την Κόκκινη Γωνιά

Παραναγνώστης

Πρόσκληση

Oι εργαζόμενοι της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, θυγατρική του ομίλου Φιλκεραμ &  Johnson, απλήρωτοι  απο τον  Μάιο του 2011, αγωνιζόμαστε με πεισμα στο να κερδισουμε τα δικαια αιτηματα μας, που ειναι το δικαιωμα στην εργασια και την αξιοπρέπεια!

διεκδικούμε την εξασφάλιση των θέσεων εργασίας και την λειτουργία την επιχείρησης κάτω από εργατικό ελέγχο και επιτήρηση .

διεκδικούμε την επαναλειτουργία του εργοστασίου από τους ανθρώπους που ξέρουν να το λειτουργούν και όχι να ειναι άρπαγες !!

διεκδικούμε την χρηματοδότηση από το ταμείο του ΟΑΕΔ όπως χρηματοδοτεί τον κάθε άνεργο!

διεκδικούμε την δημιουργία νομικού πλαισίου λειτουργίας συνεταιριστικών επιχειρήσεων!

διεκδικούμε το δικαίωμα μας στην ζωή, το δικο μας και των παιδιων μας!

και καλούμε κάθε σωματείο, κάθε συνδικαλιστική παράταξη κάθε ένωση σωματείων , κάθε εργαζόμενο, κάθε προβληματισμένο πολίτη της Θεσσαλονίκης να πάρει μερος στην συγκέντρωση ενημέρωσης που θα γίνει την Τετάρτη  11/7/2012 και ώρα  6 μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης (Ολύμπου & Αριστοτέλους).

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗΣ 

Ενημερώνουμε επίσης πως τη Παρασκευή 6/7 στο Αστεροσκοπείο του ΑΠΘ θα πραγματοποιηθεί Party οικονομικής ενίσχυσης για τον αγώνα των εργαζομένων.

Πηγή: http://federacion-salonica.blogspot.gr/

Μια βαθειά ταξική περίοδος : Η κομμουνιστική προοπτική, ανάμεσα στις συμπληγάδες του νεοφιλελευθερισμού και της σοσιαλδημοκρατίας

Αναδημοσιεύουμε από το Traverso Rossa μια ανασκόπηση του αριστερού τοπίου με ιδιαίτερο ενδιαφέρον που εστιάζει συμπερασματικά στους εργατικούς αντι-θεσμούς τα όργανα της πάλης και της εξουσίας της εργατικής τάξης

Παραναγνώστης

Οι εκλογές κατέδειξαν, το βαθύ ταξικό ρήγμα που υπάρχει ανάμεσα στις δυνάμεις της εργασίας και αυτές του κεφαλαίου. Ένα ταξικό ρήγμα που στο εκλογικό πεδίο δεν οδήγησε σε απεγκλωβισμό της εργατική πλειοψηφίας προς μια εργατική, κομμουνιστική προοπτική, αλλά, αποκρυσταλλώθηκε, σε μια συντριβή του παλιού πολιτικού σκηνικού και των δύο βασικών πυλώνων του, και την ανάδυση μιας νέας σοσιαλδημοκρατίας που αντλώντας τα καύσιμά της από έναν ανερμάτιστο αντιμνημονιακό λόγο εμφανίζεται ως λύση απεμπλοκής από την καπιταλιστική κρίση που έχει εξωθήσει στην εξαθλίωση τόσο την εργατική τάξη όσο και πλειοψηφικά μικροαστικά στρώματα.

Της Κάλπης και της Επανάστασης (2)

Στο σημείωμα μας με τον ίδιο τίτλο είχαμε τοποθετηθεί για τις εκλογές. Η τοποθέτησή μας αυτή βρίσκει το αντίστοιχό της στο Σημείωμα του Κόκκινου Τύπου που αναδημοσιεύουμε. Η υπογράμμιση της 2ης παραγράφου του (β) που αναφέρεται στο κομβικό αίτημα για τη σύγχρονη εκδοχή των εργατικών συμβουλίων είναι δική μας. Το ζήτημα αυτό είναι κατά τη γνώμη μας η λυδία λίθος για κάθε άποψη που διεκδικεί το χαρακτηρισμό «επαναστατική».

Σημείωμα του Κόκκινου Τύπου για τις εκλογές

α) Πολιτική συγκυρία

Οι εκλογές για την ανάδειξη διαχειριστή της αστικής εξουσίας διεξάγονται σε ένα τοπίο δραματικής όξυνσης της αντεργατικής επίθεσης. Η αύξηση της ανεργίας και της φτώχειας, οι απολύσεις, η κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων και η τάση προς εξατομίκευση της διαπραγμάτευσης των όρων αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης, η ένταση της εκμετάλλευσης, υλοποιούνται στα πλαίσια της «εσωτερικής υποτίμησης» που πρεσβεύει το ντόπιο και πολυεθνικό κεφάλαιο, οι πολιτικοί του εκφραστές στην Ελλάδα, οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί ΕΕ – ΔΝΤ. Συνοδεύονται δε, από την ανάλογη όξυνση της κρατικής καταστολής. 

Τί Είναι τα Εργατικά Συμβούλια; Μέρος 3ο

Δημοσιεύουμε το 3ο Μέρος του άρθρου της International Review  στα πλαίσια του αφιερώματός μας στα Εργατικά Συμβούλια

Μετάφραση  Παραναγνώστης

Στη σειρά των άρθρων «Τι είναι τα Εργατικά Συμβούλια» θέλουμε να απαντήσουμε στην ερώτηση αναλύοντας την ιστορική εμπειρία του προλεταριάτου. Όχι για να προτείνουμε τα σοβιέτ ως το τέλειο μοντέλο προς αντιγραφή· θέλουμε να κατανοήσουμε τόσο τα λάθη τους όσο και τις επιτυχίες τους, ώστε η σημερινή και οι μελλούμενες γενιές να είναι εξοπλισμένες με αυτή τη γνώση.
Στο πρώτο άρθρο είδαμε πώς αναδύθηκαν κατά την επανάσταση του 1905 στη Ρωσία. Στο δεύτερο είδαμε πώς έγιναν το κέντρο της επανάστασης του Φλεβάρη του 1917 και πώς μπήκαν σε βαθιά κρίση τον Ιούνιο – Ιούλιο του 1917 μέχρι την ομηρεία τους από την αστική αντεπανάσταση.
Σε αυτό το τρίτο άρθρο θα δούμε πώς ανακτήθηκαν από την μάζα των εργατών και στρατιωτών που θα έπαιρναν την εξουσία τον Οκτώβρη του 1917.

Της κάλπης και της Επανάστασης

... το γεγονός ότι το κοινοβούλιο είναι ένας αστικός κρατικός θεσμός κάθε άλλο παρά αποτελεί επιχείρημα εναντίον της συμμετοχής στην κοινοβουλευτική πάλη. Το κομμουνιστικό κόμμα μπαίνει στη Βουλή, όχι για να λειτουργήσει μέσα σε αυτήν σαν πλήρες τμήμα του κοινοβουλευτικού συστήματος, αλλά για να αναλάβει δράση μέσα στο κοινοβούλιο και να συντελέσει στη συντριβή της αστικής κρατικής μηχανής και του ίδιου του κοινοβουλίου.