Τα εθνικά Πανηγύρια Βλάπτουν Σοβαρά την Υγεία

Ο Ιός, ο Καπιταλισμός και η Μακρά ύφεση

Συνέντευξη του Michael Roberts  στην Ashley Smith 

Αναδημοσίευση από το Spectre

Μετάφραση Παραναγνώστης

Το καπιταλιστικό σύστημα ταλανίζεται από δύο αλληλεπιδρώσες κρίσεις: την πανδημία COVID-19 και την παγκόσμια οικονομική επιβράδυνση. Ο ιός δημιουργεί αμέτρητους αρρώστους, τα υποβαθμισμένα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης κατακλύζονται ασθενείς και οι επιχειρήσεις έχουν απολύσει τεράστιους αριθμούς εργαζομένων. Η Ashley Smith του Specter παίρνει συνέντευξη από τον μαρξιστή οικονομολόγο Michael Roberts για τις ρίζες αυτής της συμφοράς στο καπιταλιστικό σύστημα και τις πιθανές επιπτώσεις της στην πολιτική, τη συνείδηση και τον αγώνα τα επόμενα χρόνια.

Γαλλία: Απαγόρευση κυκλοφορίας με τις ευλογίες της κυβέρνησης!

Αναδημοσίευση από τη RévolutionPermanente

Μετάφραση: Παραναγνώστης

Περιοριστείτε στο σπίτι, αλλά πηγαίνετε στη δουλειά! Με ένα λόγο, αυτές είναι οι οδηγίες της κυβέρνησης. Για να δημιουργήσει ψευδαισθήσεις, η κυβέρνηση παίζει το χαρτί της ολικής καταστολής και υποστηρίζει την επιβολή απαγορεύσεων κυκλοφορίας (κάτι που ονειρεύεται εδώ και πολλά χρόνια η δεξιά) από αρκετούς δήμους ή νομαρχίες.

Η εργατική τάξη κρατάει όρθια την κοινωνία. Να κρατήσουμε όρθια την εργατική τάξη.

Ανακοίνωση της ΟΚΔΕ - Σπάρτακος 

Η πανδημία του κορονοϊού είναι πλέον μια πραγματικότητα που τροποποιεί σε μεγάλο βαθμό την καθημερινότητα της τάξης μας, τις συνθήκες εργασίας και κοινωνικής ζωής και τα μέσα διεξαγωγής της ταξικής πάλης. Οι θεωρίες συνωμοσίας για τη δημιουργία και διασπορά του ιού δεν μας αφορούν. Ούτε είναι ζήτημα για τις πολιτικές οργανώσεις να πάρουν θέση από ιατρικής ή επιδημιολογικής άποψης. Όσοι και όσες δοκίμασαν να δώσουν απαντήσεις για ένα θέμα εν πολλοίς πρωτόγνωρο με βάση τα όποια προκατασκευασμένα αναλυτικά «πολιτικά» τους εργαλεία είτε κατέληξαν σε εντελώς άστοχες προβλέψεις που σε λίγες μέρες εξανεμίστηκαν είτε κατασκεύασαν φαιδρά παραπολιτικά σενάρια. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο κίνδυνος είναι πραγματικός και κάθε μέρα πιο ορατός. Το πολιτικό ζήτημα όμως είναι η κατανόηση του ρόλου της επιδημίας και των συνεπειών της στον ταξικό συσχετισμό δύναμης, και κυρίως τα πολιτικά μας καθήκοντα στη νέα κατάσταση που αυτή διαμορφώνει.

Άσχετα με το ότι βιολογικά μπορεί να μεταδοθεί σε όλους, η επιδημία του κορονοϊού είναι εξόχως ταξική. Χτυπάει κυρίαρχα την εργατική τάξη και τα φτωχά στρώματα, αλλά και μεταβάλλει συνολικά τις συνθήκες στις οποίες διεξάγεται η ταξική πάλη.

Η επιδημία λειτούργησε ως πυροκροτητής μιας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που υπέβοσκε από καιρό και είχε ήδη αρχίσει να εκδηλώνεται. Δεν είναι η απώτερη αιτία, όσο και αν οι συνέπειές της για την καπιταλιστική οικονομία είναι πραγματικές και πιθανά ανεξέλεγκτες. Η σημερινή κρίση δεν οφείλεται ούτε σε κάποιο τυχαίο γεγονός, ούτε σε κάποιον εξωγενή παράγοντα. Η συνέχεια της κρίσης του 2008 είναι αυτή που πίεζε και πιέζει το κεφάλαιο. Υπό άλλες συνθήκες, το κόστος διαχείρισης της κρίσης του κορονοϊού δεν θα είχε το ίδιο δραματικά αποτελέσματα (0,5 ή 1% του ΑΕΠ, όταν οι εξοπλιστικές δαπάνες π.χ. είναι 2,3%). Η επιδημία, όμως, βρίσκει τον καπιταλισμό σε ασθενική οικονομικά φάση. Στην Ελλάδα συγκεκριμένα η αύξηση του ΑΕΠ το 2019 περιορίστηκε σε 1,9%, όσο και το 2018, καθώς στο 4ο τρίμηνο του έτους σημειώθηκε σημαντική επιβράδυνση (+1% έναντι +2,2% στο εννιάμηνο). Τα εργαλεία του κυρίαρχου μοντέλου διαχείρισης, του νεοφιλελευθερισμού αποδεικνύονται ακατάλληλα για τη διαχείριση της κατάστασης.

Η ίδια η επιδημία επιτελεί μέρος της καταστροφής παραγωγικών δυνάμεων που έχει ανάγκη το καπιταλιστικό σύστημα για να ξεπεράσει τη χρόνια κρίση του. Στο παρελθόν, και δεν αποκλείεται και στο ορατό μέλλον, αυτή η συνθήκη σήμαινε πόλεμο μεταξύ κρατών στο πλαίσιο του αγώνα για την αναδιανομή των αγορών, που υπάρχει και σήμερα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που στα κανάλια σήμερα επαναφέρουν την λέξη «πόλεμος», υποδεικνύοντας τον ιό ως τον αόρατο εχθρό, στο όνομα του οποίου επιβάλλουν μέτρα στρατιωτικοποίησης. Άλλη μια θανάσιμη κρίση του καπιταλισμού θα επιχειρηθεί να φορτωθεί στις πλάτες των εργαζόμενων τάξεων.

Ταυτόχρονα, η διαχείριση της επιδημίας από τις αστικές τάξεις και τα κράτη τους είναι και μια αναδιάρθρωση της εργασίας, μια διαδικασία αύξησης της εποπτείας στη συνολική οικονομική διαδικασία της παραγωγής και της κυκλοφορίας, καθώς και ένα τεράστιο πείραμα κοινωνικού ελέγχου και διαχείρισης πληθυσμών. Πολλά από τα έκτακτα μέτρα θα μείνουν για πολύ. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, η επιχειρησιακή ικανότητα του κράτους θα αναβαθμιστεί και θα χρησιμοποιηθεί για τον πραγματικό του σκοπό, τη διαιώνιση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και την καταπίεση όσων αντιδρούν σε αυτή, και κυρίως των συλλογικών εκφράσεων της εργατικής τάξης.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη εμφανίζεται ως σωτήρας του συνόλου της κοινωνίας, εκμεταλλευόμενη τον δικαιολογημένο φόβο. Σε αυτό την βοηθάει η παντελής απουσία οποιασδήποτε αντιπολίτευσης από τα κοινοβουλευτικά κόμματα. Η διαχείριση της υγειονομικής κρίσης προβάλλεται ως ο σκοπός που ενώνει όλες τις τάξεις, κάτω από την ηγεσία της κυβέρνησης. Επιβάλλει την εθνική ενότητα στο όνομα της σωτηρίας. Επιβάλλει απαγόρευση της κυκλοφορίας, σαν αυτό να ήταν αυτονόητο δικαίωμα της. Μια οικουμενική κυβέρνηση το επόμενο διάστημα δεν είναι καθόλου απίθανο ενδεχόμενο.

Η κυβέρνηση, όμως, αποσιωπά τον ρόλο που έπαιξαν τα χρόνια της λιτότητας, η συστηματική συρρίκνωση και απαξίωση του συστήματος της δημόσιας υγείας, το πάγωμα των προσλήψεων γιατρών και υγειονομικών, το κλείσιμο νοσοκομείων και κέντρων υγείας, ακόμα και εξειδικευμένων μονάδων που θα ήταν υπερπολύτιμες στις παρούσες συνθήκες, ο τραγικά ανεπαρκής αριθμών κρεβατιών ΜΕΘ, όταν ακόμα και υπάρχοντα κρεβάτια παραμένουν κλειστά, με το βάρος τώρα να προσπαθούν να το επωμιστούν τμήματα χωρίς τον απαραίτητο εξοπλισμό και το εξειδικευμένο προσωπικό. Χρειάζεται να απαιτήσουμε επιπλέον προσωπικό, σε αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, επανένταξη των υγειονομικών επαγγελμάτων στα ΒΑΕ, περισσότερες ΜΕΘ, ιατρικούς ελέγχους (οι οποίοι δεν γίνονται, κατά παράβαση ακόμα και των οδηγιών του ΠΟΥ) δημόσιους και δωρεάν και όχι ως δώρο στην ιδιωτική υγεία, επίταξη και κρατικοποίηση νοσοκομείων – μερικά από αυτά άλλωστε θα υποχρεωθεί και η ίδια η κυβέρνηση να τα κάνει.

Ωστόσο δεν αρκούν τα συνδικαλιστικά αιτήματα. Η κρατική ευθύνη σαφώς υπάρχει και υπερτερεί κάθε ατομικής ευθύνης, ωστόσο το να περιοριζόμαστε στο να ζητάμε απλώς καλύτερο κράτος είναι αναποτελεσματικό και επικίνδυνο.

Το σύστημα της δημόσιας υγείας έχει δομηθεί εδώ και δεκαετίες με τη λογική μιας οικονομικής αποδοτικότητας, που περιορίζει την ικανότητά του να αντεπεξέλθει σε τέτοιες καταστάσεις. Θεωρείται ασύμφορο να διατηρούνται εγκαταστάσεις και προσωπικό που σε συνήθεις συνθήκες δεν αξιοποιούνται. Είναι όμως σε αυτές τις συνθήκες που φαίνεται το πώς θα έπρεπε να έχει σχεδιαστεί ένα σύστημα υγείας. Φυσικά θα ήταν ασύμφορο, και αυτό ακριβώς πρέπει να πούμε: ότι οι ανθρώπινες ανάγκες είναι ασύμβατες με το καπιταλιστικό οικονομικό συμφέρον. Οι κοινωνικές υπηρεσίες θα έπρεπε να έχουν τη λογική της αναδιανομής και όχι της ανταποδοτικότητας ή έστω της μη ελλειμματικότητας. Το λέμε και το εννοούμε: η ανθρώπινη ζωή και υγεία δεν υποτάσσεται στα κέρδη και τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς.

Σε ένα δεύτερο μέτωπο, η επιδημία αποτέλεσε αφορμή για κάθε λογής περιστατικά εργοδοτικής αυθαιρεσίας, εκβιασμών και απολύσεων (πόσο μάλλον στις μαύρες και ανασφάλιστες σχέσεις εργασίας, όπου κανένας εργοδότης δεν θίγεται ούτε από τις συστάσεις ούτε από τα μέτρα της κυβέρνησης). Σε εκατοντάδες επιχειρήσεις, οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες εξακολουθούν να δουλεύουν στοιβαγμένοι και στοιβαγμένες σε ελάχιστο χώρο. Ήδη οι εργοδότες πήραν το πράσινο φως για την καθυστέρηση καταβολής του δώρου του Πάσχα. Η τηλεργασία, η εκ περιτροπής εργασία, η δουλειά στα σούπερ μάρκετ τις Κυριακές και άλλες μορφές ελαστικών σχέσεων ήρθαν με τον ιό για να μείνουν μετά, ή δρομολογούνταν από καιρό και βρίσκουν τώρα την ευκαιρία να επιβληθούν, καθώς τα αφεντικά θα προσπαθήσουν να αξιοποιήσουν την πανδημία και τον συνακόλουθο παραλυτικό τρόμο των εργαζόμενων. Οι χώροι δουλειάς θα είναι σημαντικό πεδίο μάχης, τόσο τώρα όσο και μετά.

Στις συνθήκες της κρίσης που προκαλεί ο κορονοϊός, όμως, μπορεί ο παραλογισμός του συστήματος να αποκαλυφθεί στα μάτια ευρύτερων μαζών. Η ατομική ιδιοκτησία και το δικαίωμα του εργοδότη να κάνει κουμάντο εκεί που δουλεύουν εκατοντάδες άνθρωποι, επειδή η επιχείρηση είναι «δική του», είναι που θέτει τη ζωή μας σε κίνδυνο, που υποχρεώνει εργαζόμενους και εργαζόμενες να δουλεύουν 12ωρα και 7ήμερα γιατί το αφεντικό δεν θέλει να προσλάβει το απαραίτητο ανθρώπινο δυναμικό. Όσο θα εμφανίζονται ελλείψεις στην αγορά, τόσο πιο προκλητικός θα φαίνεται ο ιδιωτικός πλούτος της αστικής τάξης. Όσο οι τιμές στα βασικά προϊόντα θα αυξάνονται, τόσο θα φαίνεται πόσο δολοφονικό είναι το δικαίωμα μιας χούφτας επιχειρηματιών να καθορίζουν κυριολεκτικά τις ζωές μας, και τόσο θα αναδεικνύεται η ανάγκη δημόσιας κεντρικής διανομής των βασικών αγαθών για όλους και όλες. Όσο η κερδοσκοπία στα είδη αντισηψίας και προστασίας θα γενικεύεται, τόσο θα αναδεικνύεται η ανάγκη ανοίγματος των αποθηκών υγειονομικού υλικού και επίταξής του, με τρόπο που θα διασφαλίζει την πρόσβαση σε αυτό σε όλο τον πληθυσμό.  Όσο χιλιάδες παιδιά δεν θα έχουν καμία δυνατότητα να συμμετέχουν στην ηλεκτρονική διδασκαλία, που σε αυτή τη φάση έτσι κι αλλιώς δεν μπορεί να καλύψει τις εκπαιδευτικές ανάγκες, τόσο περισσότερο θα αποκαλύπτονται οι ανισότητες και η ταξικότητα της εκπαίδευσης. Όσο οι άνθρωποι απολύονται ή δεν βρίσκουν κρεβάτι να νοσηλευτούν, τόσο περισσότερο θα αποκαλύπτεται η γελοιότητα των ρατσιστικών μύθων ότι οι πρόσφυγες και μετανάστες κλέβουν τις δουλειές ή ότι εκείνοι είναι που απειλούν τη δημόσια υγεία. Όσο το κράτος θα κάνει επίδειξη δύναμης ελέγχοντας το σύνολο της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, θα αποκαλύπτεται ότι η εργοδοτική αυθαιρεσία αφηνόταν πάντα ανενόχλητη επίτηδες, και όχι επειδή δεν μπορούσε να ελεγχθεί.

Στα καθημερινά διαγγέλματα, οι υπουργοί βγαίνουν και κατσαδιάζουν τον κόσμο για την ανώριμη και επικίνδυνη συμπεριφορά του. Δίνουν αυστηρές διαταγές, και μάλιστα μόνο στα ελληνικά, σαν να μην υπήρχαν τόσοι άνθρωποι, πρόσφυγες και μετανάστες, που μιλάνε άλλες γλώσσες και το θέμα της δημόσιας υγείας τους αφορά εξίσου. Με θράσος φορτώνουν ατομικές ευθύνες και ενοχοποιούν όποιον ξεμυτίζει από το σπίτι του για τη διασπορά του ιού, τη στιγμή που τεράστιες επιχειρήσεις εξακολουθούν να λειτουργούν ανενόχλητες, που οι άνθρωποι ασφυκτιούν αναγκαστικά στα εντελώς ανεπαρκή μέσα μεταφοράς, που χιλιάδες άνθρωποι στους στρατώνες, στις φυλακές και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών ζουν υπό ανύπαρκτες συνθήκες ατομικής και συλλογικής υγιεινής, που η Εκκλησία αφέθηκε για τόσες κρίσιμες μέρες ανενόχλητη να αποφασίσει μόνη της τη στάση της μετατρέποντας τους ναούς σε υγειονομικές βόμβες, βάζοντας τις ζωές χιλιάδων ευπαθών ανθρώπων σε κίνδυνο. Πόσο μάλλον όταν ο ονομαστικός στόχος της καραντίνας είναι απλώς να μην νοσήσουν όλοι μαζί, με αποτέλεσμα να καταρρεύσει το σύστημα υγείας – ένα ανεπαρκές σύστημα για το οποίο δεν έχει κανένας και καμία εργαζόμενη ατομική ευθύνη, έχουν συλλογικές ευθύνες όλες οι κυβερνήσεις. Το όριο άλλωστε στο πόσοι μπορούν να νοσήσουν ταυτόχρονα δεν μπαίνει αντικειμενικά από τα επιδημιολογικά δεδομένα του ιού, όπως προσπαθούν να μας πείσουν οι επικεφαλής της «εθνικής προσπάθειας». Μπαίνει με βάση τα όρια και τις δυνατότητες του καθημαγμένου συστήματος πρόνοιας, πρόληψης και υγείας. Ο εκβιασμός λοιπόν είναι σαφής: αν αρρωστήσετε με ρυθμό που θα ξεπερνά τις δυνατότητες του συστήματος που εμείς διαλύσαμε, εσείς θα φταίτε, κι εσείς θα το πληρώσετε.

Για την πλειοψηφία της εργατικής τάξης, το «μένουμε σπίτι» δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Για να εξυπηρετηθεί ένας κολοσσιαίος αριθμός ανθρώπινων αναγκών, από την παρασκευή, αποθήκευση και μεταφορά τροφίμων, μέχρι την παραγωγή της ενέργειας, την υγειονομική περίθαλψη ή την αποκομιδή των σκουπιδιών, χρειάζονται εκατοντάδες χιλιάδες εργατικά χέρια, τα οποία δεν μπορούν να δουλέψουν από το σπίτι ή τον υπολογιστή. Η εργατική τάξη δεν μένει σπίτι, είναι αυτή που με κίνδυνο της ζωής της συντηρεί μια κοινωνία σε κρίση. Αυτή είναι που δεν αφήνει να καταρρεύσει η κοινωνία, όχι η κυβέρνηση των καπιταλιστών. Το καπιταλιστικό κράτος δεν μπορεί να εξασφαλίσει τις στοιχειώδεις ανάγκες της κοινωνίας, γιατί ο σκοπός του δεν είναι αυτός, αλλά η εξασφάλιση του ιδιωτικού κέρδους. Δεν είναι ανίκανο, είναι φτιαγμένο για άλλη δουλειά.

Αν περιορίζουμε τις μετακινήσεις και τις επαφές μας όσο μπορούμε, το κάνουμε για να προστατέψουμε την τάξη μας. Το κάνουμε γιατί είμαστε οι μόνοι και οι μόνες που παίρνουμε τις ζωές μας στα σοβαρά, που δεν τις θεωρούμε αναλώσιμες. Το κάνουμε διότι δεν έχουμε ανθρώπους για ξόδεμα και δεν τους βάζουμε σε κίνδυνο στο όνομα μιας υποτιθέμενης «απειθαρχίας». Το κάνουμε από ανθρώπινη και ταξική αλληλεγγύη απέναντι στις ευπαθείς ομάδες της τάξης μας, τους ηλικιωμένους, τα ΑΜΕΑ, τους ανασφάλιστους, τους άστεγους. Δεν το κάνουμε επειδή συμμετέχουμε σε οποιαδήποτε καμπάνια της κυβέρνησης. Δεν το κάνουμε επειδή αναγνωρίζουμε στην κυβέρνηση το δικαίωμα να απαγορεύει συγκεντρώσεις, συναθροίσεις και μετακινήσεις. Καμία ταξική συνεργασία, καμία εθνική ενότητα με τους εκμεταλλευτές.

Δεν αποδεχόμαστε όμως την κοινωνική απομόνωση. Με τα μέσα που επιτρέπουν οι συνθήκες και τα όρια που θέτει ο σεβασμός στη ζωή και την υγεία ιδίως των πιο ευπαθών ομάδων, συνεχίζουμε τους αγώνες μας. Με ηλεκτρονικά μέσα. Με ολιγομελείς εξορμήσεις. Συζητώντας με τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες, με τους γείτονες και τις γειτόνισσές μας. Με παρεμβάσεις σε εργασιακούς χώρους. Διαβάζουμε καθημερινά τις νέες συνθήκες, διαμορφώνουμε συγκεκριμένα μεταβατικά αιτήματα και προσαρμόζουμε τη δράση μας. Μέχρι να μπορέσει, αμέσως μόλις ξεπεραστεί το πιο δύσκολο στάδιο, να ξεσπάσει η κοινωνική οργή σε ένα κίνημα αμφισβήτησης ενάντια στο σύστημα που μας εκμεταλλεύεται, μας καταπιέζει, μας αστυνομεύει, και παίζει με την ίδια μας τη ζωή.

COVID-19. Το Τέρας Βρίσκεται Πια Επί Θύραις

Αναδημοσίευση από το Links

Μετάφραση Παραναγνώστης 

 του Mike Davis
 
Οι ερευνητές εργάζονται νυχθημερόν για να αναλύσουν τα χαρακτηριστικά της έξαρσης του COVID-19, αλλά αντιμετωπίζουν τρεις τεράστιες προκλήσεις.
Πρώτον, η συνεχιζόμενη σπάνις ή και παντελής έλλειψη δοκιμαστικών κιτ έχει ματαιώσει κάθε ελπίδα αναχαίτισης. Επιπλέον, εμποδίζει ακριβείς εκτιμήσεις βασικών παραμέτρων όπως ο ρυθμός αναπαραγωγής, το μέγεθος του μολυσμένου πληθυσμού και ο αριθμός των καλοήθων λοιμώξεων. Το αποτέλεσμα είναι ένα χάος αριθμών.

Υπάρχουν, ωστόσο, πιο αξιόπιστα δεδομένα για τον αντίκτυπο του ιού σε ορισμένες ομάδες από λίγες χώρες. Είναι πολύ τρομακτικά. Η Ιταλία και η Βρετανία, για παράδειγμα, αναφέρουν ένα πολύ υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας στα άτομα άνω των 65 ετών. Η «γρίπη της κορώνας» που επισείει ο Trump είναι ένας πρωτοφανής κίνδυνος για τους γηριατρικούς πληθυσμούς, που κάνει πιθανό το θάνατο εκατομμυρίων.

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

Τρομοκρατική επίθεση των ΜΑΤ στα γραφεία του ΝΑΡ

Δεν υποχωρούμε! – Λευτεριά στο λαό, θάνατος στο φασισμό!

Στον απόηχο του εθνικιστικού συλλαλητηρίου και καθώς ομάδες φασιστών κυκλοφορούσαν με κράνη και ρόπαλα στο κέντρο της Αθήνας αναζητώντας υποψήφια θύματα, διμοιρία των ΜΑΤ επιτέθηκε στα γραφεία του ΝΑΡ (επί της οδού Κλεισόβης, στην πλατεία Κάνιγγος) και στους συντρόφους που είχαν αναλάβει την περιφρούρησή τους.

Η επιδρομή της διμοιρίας με χρήση χημικών και κλομπ λίγο μετά τις 4 μ.μ. έγινε με τέτοια κατασταλτική μανία, που όχι μόνο κτυπήθηκαν μέλη του ΝΑΡ με κλομπ, αλλά οι ΜΑΤατζήδες έριξαν χημικά ακόμα και μέσα στα γραφεία του ΝΑΡ, πριν απωθηθούν από την περιφρούρηση.

Πρόκειται για ευθεία κατασταλτική και τρομοκρατική ενέργεια προς το ΝΑΡ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όλη την μαχόμενη Αριστερά και τον κόσμο του κινήματος που δεν σκύβει το κεφάλι, για την οποία το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ φέρουν ακέραια την ευθύνη.

Στην περίπτωση αυτή δεν χωρά καμιά δικαιολογία. Τόσο ο χώρος, ο χρόνος και η ένταση της επίθεσης μόνο αποτέλεσμα λάθους δεν μπορεί να αποτελεί.

Είναι γελασμένοι όσοι νομίζουν πως το ΝΑΡ και η νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, οι αγωνιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, θα κάνουν έστω κι ένα βήμα πίσω από την ανυποχώρητη πάλη τους για το Ψωμί – Δουλειά – Ειρήνη – Ελευθερία της εποχής μας, ενάντια στο κεφάλαιο και το κράτος του, στην κυβερνητική πολιτική και όλο το μνημονιακό πολιτικό κατεστημένο , τον εθνικισμό - φασισμό και όλα τα φασιστικά ντόπερμαν του συστήματος.

Γραφείο Τύπου

του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

Αθήνα, 4/2/2018

πηγή: www.narnet.gr

Neoliberalism , Ordoliberalism, Stalinoliberalism

Ο Σταλινισμός "διόρθωσε" το Μαρξ και το Λένιν που εν τη αφελεία τους πίστευαν ότι το εργατικό κράτος είναι ένα κράτος που απονεκρώνεται από την πρώτη στιγμή. Η μαρξιστική θεωρία του κράτους πρέπει να απορριφθεί, διακήρυξαν. Ο "σοσιαλισμός σε μία μόνη χώρα" - σταλινική γραφειοκρατία για τους φίλους -  χρειαζόταν ένα ολοένα και ισχυροποιούμενο κράτος. Από εκεί μέχρι την ιδέα της υποτιθέμενης κατίσχυσης επί του καπιταλισμού ως καπιταλισμός, η απόσταση αποδείχτηκε εξαιρετικά μικρή. Κι αν στη Ρωσία το καθεστώς ποζάρει ως κληρονόμος των "καλύτερων" παραδόσεων του τσαρισμού και του σταλινισμού, στην Κίνα τα πράγματα κύλησαν αλλιώς. Ένας από τους αγριότερους καπιταλισμούς του πλανήτη έχει ποζάρει ως "κομμουνισμός με κινεζικά χαρακτηριστικά"
Γίνεται λοιπόν να κανοναρχείς όλα τα θέσφατα του νεοφιλελευθερισμού, όλα τα μάντρα της λατρείας των αγορών χρησιμοποιώντας τη μαοϊκή εκδοχή των σταλινικών καλιαρντών; Το παρακάτω άρθρο του Ξου Μινγκ που αλιεύσαμε μεταφράσαμε και αναδημοσιεύουμε από τους Global Times μας διαβεβαιώνει πως γίνεται:

Οι σχολές υιοθετούν την Εικονική Πραγματικότητα, μεταξύ άλλων τεχνολογιών, για να ενσταλάξουν την ορθή ιδεολογία στους μαθητές

Οι αρχές προσπαθούν σκληρά για να κάνουν δημοφιλή στην πανεπιστημιούπολη τα μαθήματα πολιτικής

Σε αχανή χιονισμένα λιβάδια και σε δύσβατους δρόμους κάτω από απότομους βράχους, τα ίχνη των στρατιωτών του Κόκκινου Στρατού αποτυπώθηκαν σ' ολόκληρη τη διαδρομή της Μεγάλης Πορείας.

Φορώντας ένα ζευγάρι γυαλιά VR, ένας φοιτητής τη βίωσε σαν να βρισκόταν ο ίδιος σε αυτό το σκληρό περιβάλλον.

Έκθεση ζωγραφικής και φωτογραφίας με θέμα τους ηγέτες του ΚΚΚ

Πρόκειται για ένα μάθημα ιδεολογίας και πολιτικής θεωρίας που εγκαινίασε το Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Πεκίνου, όπου οι σπουδαστές είχαν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν την τεχνολογία VR και να «ακολουθήσουν» τη Μεγάλη Πορεία που επιχείρησε ο Κόκκινος Στρατός πριν από 80 χρόνια.

...όσο το φιτίλι συνεχίζει να σπινθηρίζει...

....Δεν θέλει δα και υψηλή στρατηγική σκέψη για να καταλάβει κανείς ότι τα πράγματα δεν μπορεί να είναι ρόδινα μετά από μια πύρρεια νίκη σαν αυτή του αστικού κοινοβουλευτισμού τον περασμένο Σεπτέμβριο. Το φιτίλι της κοινωνικής έκρηξης συνεχίζει να σπινθηρίζει όσο το  ποσοστό κέρδους του κεφαλαίου δε λέει ν' ανέβει.

Είναι αλήθεια βέβαια, από το περασμένο καλοκαίρι ήδη, ότι η αστική τάξη, βρήκε τον πολιτικό της εκπρόσωπο στο νέο ΣΥΡΙΖΑ, μόνο που για να τον προσεταιριστεί εκκαθαρισμένο από την αριστερή του πτέρυγα χρειάστηκε η θυσία του πολύτιμου δικομματισμού. Ο ΣΥΡΙΖΑ στο χώρο και το χρόνο της ήττας, της διάψευσης των τελευταίων κοινοβουλευτικών αυταπατών των υποτελών τάξεων, επικράτησε εκλογικά το Σεπτέμβρη, κι έτσι αποκτήσαμε ένα χωρίς τύψεις και Ερινύες πειθαρχημένο κοινοβούλιο αλλά -όπως και ο ηπειρώτης βασιλιάς- η αστική τάξη δεν έχει πλέον δημοκρατικές εφεδρείες: Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ φθαρεί, μετά τι;

Το Μέτωπο του Μετώπου με το Μέτωπο του Μετώπου

Το τι περιλαμβάνει η προτεινόμενη μετωπική πολιτική συμπόρευση από τις τρεις (ΝΑΡ ΑΡΑΝ ΑΡΑΣ) οργανώσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι πράγματι αξιοπερίεργο. Τηρουμένων των αναλογιών το σύμφωνο Σκλάβαινα - Σοφούλη έρχεται αβίαστα στο μυαλό. Μόνο σε μια πιο περίπλοκη και δεξιότερη εκδοχή.

Το αντικαπιταλιστικό μέτωπο (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) και το ρεφορμιστικό - κεϋνσιανό (ΠΑΜΕΣ) με προξενήτρες τις οργανώσεις  ΑΡΑΝ και ΑΡΑΣ οι οποίες συμμετέχουν και στα δύο μέτωπα  θα κάνει πολιτικό μέτωπο με την ΠΑΜΕΣ, όπου και η περίφημη Συλλογικότητα για την Επαναστατική Ενοποίηση της Ανθρωπότητας (ΣΕΕΑ). Περιέργως λείπει η ΕΛΛΑΣ αλλά από εθνικιστές άλλο τίποτα.

Βλέπετε, το Σχέδιο Β συμμετέχει τόσο στην ΠΑΜΕΣ όσο και στο εθνικιστικό κεντροαριστερό μέτωπο με το ΕΠΑΜ και τον Κατσανέβα (ex-brother in law του Giorgos). Όθεν το ΠΑΜΕΣ κάνει μέτωπο με την εθνικιστική κεντροαριστερά με προξενητή το Σχέδιο Β. Δυνάμεθα να είπωμεν επομένως - ίνα δικαιωθεί και ο τίτλος της ανάρτησης- ότι:    Το αντικαπιταλιστικό μέτωπο ΑΝΤΑΡΣΥΑ συνάπτει μέτωπο με το (κεντροαριστερό εθνικιστικό) μέτωπο του ρεφορμιστικού-κεϋνσιανού μετώπου  (ΠΑΜΕΣ ). Τώρα όσο για τον πολιτικό χαρακτήρα αυτής της «συμπόρευσης», από την σκοπιά της εργατικής υπόθεσης δεν μπορεί παρά να ταυτίζεται με τη δεξιότερη της πολιτική συνιστώσα: Η προτεινόμενη συμπόρευση είναι Κεντροαριστερού- Εθνικιστικού χαρακτήρα.

Επειδή πράγματι τα τεκταινόμενα εκτός από πολιτικοί  είναι και λογικοί ακροβατισμοί, το παρακάτω διάγραμμα είναι απαραίτητο για την επισκόπηση της κατάστασης. Για τους φίλους, ονομάζεται Λαϊκό μέτωπο και έχει ιστορικά οδηγήσει μόνο σε οδυνηρές ήττες την υπόθεση της εργατικής τάξης.

Ανθρώπινες Ζωές στο Βωμό του Καπιταλιστικού Κέρδους

Για το έγκλημα της Αδριατικής στην ανακοίνωση της Αντιπολεμικής Διεθνιστικής Κίνησης:

«10 νεκροί και 40 αγνοούμενοι ενώ κανείς δεν είναι σίγουρος για τον αριθμό των επιβαινόντων- Τραγωδία δίχως τέλος: Δυο ναυτικοί νεκροί κατά τη ρυμούλκηση του Norman Atlantic-Φόβοι για εκατόμβη μεταναστών που κρύβονταν στα γκαράζ»

Ολόκληρη  η ανακοίνωση της Αντιπολεμικής Διεθνιστικής Κίνησης   εδώ

Η ΟΚΔΕ - Σπάρτακος για τη «Συμπόρευση»

Ανακοίνωση της ΟΚΔΕ - Σπάρτακος για την κατάληξη των συζητήσεων σχετικά

με την συμπόρευση των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής,

αντί - ΕΕ και αντιδιαχειριστικής αριστεράς

22/2/2014

Το κείμενο απόφασης για την συμπόρευση, της πανελλαδικής συνέλευσης του Σχεδίου Β στις 16/2/2014, συνιστά την τέταρτη κατά σειρά απόρριψη των προτάσεων που κατέθεσε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στον διάλογο που εξελίχτηκε τους τελευταίους μήνες.

Επιβεβαιώνονται λοιπόν οι εκτιμήσεις που από την αρχή της διαδικασίας είχε κάνει η Σπάρτακος σχετικά με τις ουσιαστικές προγραμματικές και στρατηγικές αποκλίσεις ανάμεσα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το Σχέδιο Β, τις οποίες είχαμε διατυπώσει δημόσια, ανοιχτά και πολιτικά.

Η διαδικασία τη μετωπικής συμπόρευσης απασχολεί εδώ και μήνες τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Το σχέδιο της συμπόρευσης, όπως αποτυπώνεται και στο κείμενο της 2ης συνδιάσκεψης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, επιχειρούσε να φέρει κοντά τις δυνάμεις της επαναστατικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς, που είναι ακόμα διάσπαρτες, και να ενισχύσει τη γείωση τους στις τάξεις των εργαζομένων. Αντί για αυτό, όμως, η διαδικασία της συμπόρευσης περιορίστηκε σε ατέρμονες διαπραγματεύσεις μακριά από τον κόσμο του κινήματος με αποκλειστικό στόχο την συνεργασία με το Σχέδιο Β. Έτσι κατέληξε να είναι τροχοπέδη στην αυτόνομη δράση του αντικαπιταλιστικού χώρου.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την Κατάληψη στην ΕΡΤ

Ανοιχτό κάλεσμα της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΕΡΤ
ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΑΧΟΜΕΝΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ
ΝΑ ΠΡΟΚΗΡΥΧΘΕΙ ΝΕΑ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ
Ο μεγάλος αγώνας για την ΕΡΤ έδειξε ότι μπορούν σήμερα οι αγώνες να έχουν αποτελέσματα και να προκαλούν μεγάλα πολιτικά ρήγματα. Γύρω από αυτόν τον αγώνα συγκεντρώθηκε η ελπίδα και η προσδοκία ευρύτερων κομματιών εργαζομένων και νέων για να ανοίξουν επιτέλους δρόμοι ανατροπής και απαλλαγής από τη μνημονιακή καταστροφή. Γι' αυτό το λόγο και αυτός ο αγώνας πρέπει να νικήσει και να δικαιωθεί. Να μην περάσουν τα σχέδια για απολύσεις, “εκκαθαριστές”, “μεταβατικούς φορείς”. Γι' αυτό και πρέπει οι εγκαταστάσεις της ΕΡΤ σε όλη την Ελλάδα να παραμείνουν σε κατάληψη, με ευθύνη των εργαζομένων της ΕΡΤ, να παραμείνουν χώροι πραγματικά ελεύθερης ενημέρωσης και φρούρια αγώνα ενάντια στην κυβέρνηση και την Τρόικα. Οι χουντικής έμπνευσης παραγγελίες του Στουρνάρα για “άμεση εκκένωση” δεν θα περάσουν!
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ απευθύνει ανοιχτό κάλεσμα προς τους εργαζόμενους και τη νεολαία, τις δυνάμεις της Αριστεράς και του μαχόμενου κινήματος, να ενισχύσουμε, σε συνεννόηση με τα σωματεία της ΕΡΤ, εδώ και τώρα την περιφρούρηση του χώρου και των εγκαταστάσεων ώστε να συνεχιστούν οι καταλήψεις και να παραμείνει η ΕΡΤ στα χέρια των εργαζομένων και στην υπηρεσία του αγωνιζόμενου λαού.
Παράλληλα, είναι επιτακτικό να προκηρυχθεί τώρα νέα πανεργατική πολιτική απεργία την επόμενη εβδομάδα. Για να νικήσει ο αγώνας της ΕΡΤ. Για να πάρουν τώρα πίσω την πραξικοπηματική Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Για να κλιμακωθεί ο αγώνας για την ανατροπή της κυβέρνησης.
Περισσότερο παρά ποτέ χρειάζεται ένα αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και και ανατροπής για να μπει φραγμός στη βάρβαρη πολιτική τους, για την αντεπίθεση των εργατικών και λαϊκών αγώνων και διεκδικήσεων, την πτώση της κυβέρνησης, το άνοιγμα του δρόμου για συνολικότερες ανατροπές.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΡΙΞΟΥΜΕ – ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΝΙΚΗΤΕΣ

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την ΕΡΤ

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΕΡΤ ΑΓΩΝΑΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

Η πρωτοφανής πραξικοπηματική επιλογή της τροϊκανής Χούντας να κλείσει την ΕΡΤ, να καταργήσει τη δημόσια ραδιοτηλεόραση και να στείλει στον καιάδα της ανεργίας 2656 εργαζομένους πυροδότησε ένα πρωτόγνωρο κίνημα συμπαράστασης και διαμαρτυρίας.  Η μαύρη οθόνη της ΕΡΤ συμβολίζει όλη τη βία και την καθεστωτική αλητεία της τρικομματικής κυβέρνησης των υποτακτικών της Τρόικας. Αποδείχτηκε ότι ζούμε μέρες «χούντας» των αγορών, των τραπεζών και των πιστωτών.

Η Λαϊκή Εξουσία ως Υπαρκτή Αριστερή Κυβέρνηση

Ολίγη Θεωρία για εντυχόντες αδαείς

ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΌ ΤΟΥ ΑΚΕΛ

Ι. XAPAKTHPAΣ KAI ΣKOΠOI
APΘPO 1
1. To Aνορθωτικό Kόμμα Eργαζομένου Λαού (AKEΛ)είναι πρωτοπόρο πολιτικό Kόμμα της εργατικής τάξης και των εργαζομένων της Kύπρου. Iδρύθηκε στις 14 Aπρίλη 1941 κι αποτελεί τον συνεχιστή του Kομμουνιστικού Kόμματος Kύπρου που το ιδρυτικό του Συνέδριο έγινε στις 15 Aυγούστου 1926, στη Λεμεσό.
2. Tο AKEΛ είναι η ανώτερη μορφή οργάνωσης της εργατικής τάξης και των εργαζομένων. Έχει
δημιουργηθεί με την εθελοντική ένωση εργατών, υπαλλήλων, αγροτών, επαγγελματιών, βιοτεχνών,
επιστημόνων, διανοούμενων και άλλων εργαζομένων, ανδρών και γυναικών, κάθε εθνικής προέλευσης που αγωνίζονται ενάντια σε κάθε μορφή εκμετάλλευσης και καταπίεσης για τη βελτίωση της ζωής του λαού, και την οικοδόμηση κοινωνίας δημοκρατικού και ανθρώπινου σοσιαλισμού στην Kύπρο.
3. Tο AKEΛ προσηλωμένο στην υπόθεση της εργατικής τάξης και των εργαζομένων, συνεχίζει και εμπλουτίζει την κληρονομιά των πολιτικών, απελευθερωτικών και κοινωνικών αγώνων που λαμπρύνουν την ιστορία του λαού μας.
4. Tο AKEΛ καθοδηγείται στη δράση του από τη μαρξιστική-λενινιστική κοσμοθεωρία που αναπτύσσεται με την ασταμάτητη πρόοδο της γνώσης και την οικονομική και πολιτική εξέλιξη.
5. Tο AKEΛ αντλεί τη δύναμη του από την ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική του συνοχή, τη λειτουργία της εσωκομματικής δημοκρατίας, τη συλλογική δουλιά, τη συνειδητή συμμετοχή και δράση των μελών του, τη συνεχή διεύρυνση και ενίσχυση των δεσμών του με τους εργαζόμενους και το λαό.
6. Tο AKEΛ έχει απώτερο σκοπό την οικοδόμηση κοινωνίας δημοκρατικού και ανθρώπινου σοσιαλισμού, μιας προηγμένης κοινωνίας που να βασίζεται στην ειρήνη και ελευθερία, στην πολιτική και κοινωνική δικαιοσύνη και στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. H οικοδόμηση σοσιαλιστικής κοινωνίας στην Kύπρο θάναι το αποτέλεσμα της ελεύθερα και δημοκρατικά εκφρασμένης θέλησης του κυπριακού λαού.

Μετά τη Θεωρία  . . .  . η πράξη: Η Μαρξιστική - Λενινιστική κοσμοθεωρία και οι λοιπές καταστατικές αρχές του καταστατικού όπως εφαρμόστηκαν πρακτικά:

Διακήρυξη Αριστερής Συσπείρωσης

Η Αριστερή Συσπείρωση αποτελεί μία νέα πολιτική οργάνωση του χώρου της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Συγκροτήθηκε μετά τη μαζική αποχώρηση της πλειοψηφίας μελών  της ΑΡΑΣ  και προέρχεται από το ρεύμα και την πολιτικοποίηση των κοινωνικών κινημάτων των τελευταίων 15 ετών με προσδιορισμό στο Συσπειρωσιακό αντισυνδιαχειριστικό μοντέλο και τη συγκρότηση αριστερών συσπειρωσιακών κοινωνικο-πολιτικών σχημάτων στους κοινωνικούς χώρους.

Συγκροτείται στη βάση των αρχών του επαναστατικού μαρξισμού, στις θεωρητικές επεξεργασίες των  Μαρξ και Ένγκελς,  στις λενινιστικές αρχές . Στη συμβολή των κομμουνιστικών ρευμάτων του 2ου μισού του εικοστού αιώνα, για το ρόλο της εργατικής τάξης και του κόμματος, τη συγκρότηση και ηγεμονία των παραγωγικών σχέσεων πάνω στις παραγωγικές δυνάμεις, τον ειδικό ρόλο του πολιτικού επιπέδου και το ρόλο της ιδεολογίας. Στην κριτική απέναντι στο ρεφορμισμό, τις στρεβλώσεις  και την τελική ήττα του ιστορικού κομμουνιστικού κινήματος, στις αρχές του προλεταριακού διεθνισμού.

ΤΟ 1967 ΕΒΑΖΑΝ ΖΑΧΑΡΗ ΣΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΟΧΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ-2012 ΠΥΡΟΒΟΛΟΥΝ ΣΚΟΠΟΥΣ!

Αναδημοσίευση από την ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ - ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ

ΔΙΕΞΑΓΟΥΝ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥ ΛΑΟΥ

Καθώς κλιμακώνεται το κυβερνητικό σχέδιο τρομοκράτησης του εργαζόμενου λαού μας εν όψει του εορτασμού της 28^ης Οκτωβρίου, που βασική του συνιστώσα είναι η έξοδος του Στρατού στους δρόμους της Θεσσαλονίκης προκειμένου «να συνδράμει το έργο της Ελληνικής Αστυνομίας και να βοηθήσει τους ΜΑΤατζήδες που δε φτάνουν» –αυτά διαδίδουν οι διοικητές των μονάδων της Θεσσαλονίκης που από την Πέμπτη 18/10 έχουν λάβει επείγον σήμα από το Πεντάγωνο να καταρτίσουν λίστες προσωπικού που ένοπλα θα συμμετάσχουν στα μέτρα φρούρησης κατά τη διάρκεια της Στρατιωτικής Παρέλασης της 28^ης Οκτωβρίου.

Εδώ ο Εχθρός του Λαού, εκεί ο Εχθρός που είναι ο Εχθρός;

Από το μεγαλοφυούς πολιτικής σύλληψης σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ «Η Ιστορία γράφεται με ανυπακοή, της Μέρκελ η Ευρώπη θα ανατραπεί» μέχρι τις λίστες Λαγκάρντ και τις επισκέψεις Μέρκελ όλοι έχουν βαλθεί να μας δείχνουν προς τα έξω. Συμπέρασμα: αυτό που δεν θέλουν να δείξουν επουδενί το κάνουν με το άλλο χέρι: Οι ντόπιοι καπιταλιστές αγκαλιά με τα ξένα συνεταιράκια τους, που με το αζημίωτο (τι περίμεναν,το τζάμπα ως γνωστόν πέθανε)  τους στηρίζουν, «αρπάνε το φαΐ απ' το τραπέζι». Μας δείχνουν τους «εχθρούς» Γερμανούς, Τούρκους, .... Εξωγήινους για να μην βλέπουμε Τον ντόπιο Εχθρό.
Αναδημοσιεύουμε από το Cogito Ergo Sum

Πλεονάσματα, ελλείμματα κι ένα χαλασμένο τηλέφωνο

Το είχα ακούσει κι εγώ παλιότερα αλλά, καθώς διαβάζω διάφορα ιστολόγια κι εφημερίδες, βλέπω ότι ξαναβγήκε στην επιφάνεια. Πρόκειται για την διάσημη πλέον ρήση τής Κριστίν Λαγκάρντ: "Τα πλεονάσματα της Γερμανίας είναι τα ελλείμματα της Ελλάδας". Πέρα από το αν και κατά πόσο αυτό είναι σωστό, σήμερα θα απογοητεύσω πολλούς λέγοντας ότι η Κριστίν Λαγκάρντ ποτέ δεν ξεστόμισε τέτοια κουβέντα! Πώς θα μπορούσε να την ξεστομίσει, άλλωστε; Η πραγματική ιστορία έχει ως εξής:

Κόκκινη Κολεκτίβα

Εγεννήθη ημίν Κόκκινη Κολεκτίβα. Αναδημοσιεύουμε το ιδρυτικό της κείμενο που μας εστάλη ηλεκτρονικά. Καλοτάξιδη σύντροφοι!

Παραναγνώστης

Για την υπεράσπιση της εργασίας και της νεολαίας

Έχουν ήδη περάσει τέσσερα χρόνια από τις πρώτες εκδηλώσεις της κρίσης και μέσα σ’ αυτά τα χρόνια η κοινωνία ήρθε αντιμέτωπη με τον πιο σκληρό κοινωνικό και οικονομικό πόλεμο που της κήρυξαν οι εγχώριες κυβερνήσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Προσπαθώντας να κρύψουν τα πραγματικά αίτια και τους πραγματικούς υπεύθυνους της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης βάλανε στο προσκήνιο το ζήτημα του ελληνικού δημόσιου χρέους και των δημοσιονομικών ελλειμμάτων που στην ουσία είναι απλά αποτελέσματα της κρίσης και του οικονομικού συστήματος εν γένει που στην προσπάθεια του να υπερασπίσει της οικονομικής και πολιτικής τάξης που κυβερνά εξαθλιώνει και συντρίβει τις ζωές εργαζόμενων και νεολαίας.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ - ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ την ΤΡΙΤΗ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ - ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΡΙΤΗ 9 ΟΚΤΩΒΡΗ στις 7 μμ ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΙΑΟΥΛΗ.

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΗ Η ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ.  ΚΑΤΩ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΥ ΕΞΑΘΛΙΩΝΕΙ ΤΟ ΛΑΟ ΜΑΣ

   Η Μέρκελ,  «στρατάρχης» της χούντας του ευρωπαϊκού κεφαλαίου - και όχι απλά σαν εκπρόσωπος των δανειστών -  καταφτάνει και επιθεωρεί τις εγχώριες «στρατιές» και ταυτόχρονα δίνει την στήριξη και το σήμα για την έναρξη της πιο σκληρής επίθεσης ενάντια στους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα της  Ελλάδας. Παράλληλα  στέλνει το μήνυμα  στον γερμανικό λαό αλλά και στους άλλους λαούς της Ευρώπης για το τι θα συμβεί αν δεν υπακούσουν . 

Ο Keynes ως πρώτο στάδιο του Marx

Η πρωτοβουλία stop euro - ee έδωσε στη δημοσιότητα ένα κείμενο με τίτλο «Εισήγηση Πρωτοβουλίας για τη συνέλευση». Διαβάζοντάς την δεν μπορεί κανείς να αποφύγει τον πειρασμό και να μην αφήσει το μυαλό του να πάει τις λαϊκομετωπικές ρεφορμιστικές αρλούμπες της Κομιντέρν στο μεσοπόλεμο.

Ας εξηγηθούμε.

Η Πρωτοβουλία Κατά του Ευρώ δηλώνει ότι σκοπεύει στη δημιουργία ενός «πλατιού λαϊκού κινήματος που θα διεκδικήσει τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την ανατροπή της κοινωνικής καταβαράθρωσης» οι οποίες προϋποθέσεις είναι «Να φύγουμε τώρα από τη φυλακή του ευρώ και της ΟΝΕ». Αν ο στόχος σου είναι να ανατρέψεις μόνιμα την «κοινωνική καταβαράθρωση» και δεν είσαι ρεφορμιστής με βούλα, αυτό σημαίνει πως στοχεύεις στην Εργατική Εξουσία.