Πού πήγαν οι «σύμμαχοι» που έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ;

-- Ο ΣΥΡΙΖΑ έλεγε ότι με άλλες συμμαχίες, μια αστική κυβέρνηση μπορεί να πετύχει καλύτερη διαπραγμάτευση στην Ευρωζώνη για τη διαχείριση της κρίσης. Τι δείχνουν οι εξελίξεις;

Μετά τις επισκέψεις του σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, στη Γερμανία και τις ΗΠΑ, ο Αλ. Τσίπρας είχε δηλώσει ότι στόχος του ήταν «η διεθνοποίηση του ελληνικού προβλήματος», καθώς «είναι μέρος ενός ευρύτερου ευρωπαϊκού και παγκόσμιου προβλήματος, και πιστεύω ότι με μια πολυδιάστατη οπτική για την εξωτερική μας πολιτική, μπορούμε να αναζητήσουμε συμμάχους στην παγκόσμια σκακιέρα, αλλά και να διευρύνουμε ρωγμές και την ατζέντα της διαπραγμάτευσης εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου». Τα ίδια πάνω - κάτω υπεδείκνυε ο ΣΥΡΙΖΑ και στην κυβέρνηση Αναστασιάδη τις τελευταίες μέρες, μετά το «όχι» της κυπριακής Βουλής στο πρώτο σχέδιο του Γιούρογκρουπ, καλώντας τους Κύπριους να αναζητήσουν συμμαχίες και βοήθεια εκτός της Ευρωζώνης ή σε ευρωπαϊκές δυνάμεις ανταγωνιστικές προς τη Γερμανία, προκειμένου να ενισχύσουν τη διαπραγματευτική τους ισχύ στις συνεννοήσεις με την τρόικα και να επιλεγεί τελικά ένα άλλο μείγμα διαχείρισης της κρίσης στην Κύπρο, στο οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούσε να προσδώσει φιλολαϊκά χαρακτηριστικά. Το αποτέλεσμα της κυπριακής διαπραγμάτευσης είναι πια γνωστό και επιβεβαιώνει ότι καμία κυβέρνηση, που έχει για διακηρυγμένο στόχο να διαχειριστεί τον καπιταλισμό και την κρίση του, δεν μπορεί να πάρει φιλολαϊκές αποφάσεις. Επιβεβαιώθηκε ακόμα ότι η διαπραγμάτευση εντός της Ευρωζώνης δεν αφορά το λαό, αλλά τους καλύτερους όρους διάσωσης των μονοπωλίων και ότι βάση για τις διεθνείς συμμαχίες στον καπιταλισμό δεν είναι η φιλευσπλαχνία ορισμένων χωρών απέναντι σε άλλες (π.χ. Ρωσία - Κύπρος), αλλά τα ιδιαίτερα συμφέροντα της αστικής τάξης κάθε χώρας, που επιβάλλουν τις αντιπαλότητες και τις μεταξύ τους κολεγιές.

Ορισμένα παραδείγματα: Ο ΣΥΡΙΖΑ έλεγε πως με την εκλογή Ολάντ φύσηξε άλλος αέρας στην Ευρώπη και ότι το μοντέλο της λιτότητας άρχισε να ξηλώνεται. Τι είπαν οι Γάλλοι για την Κύπρο; 

Γιατί μιλάνε για εργαζόμενους - νομάδες;

-- Με αφορμή την κρίση, επανέρχεται στο προσκήνιο η κινητικότητα στην εργασία. Πού στοχεύει και ποιον υπηρετεί;

Η Price Water Coopers (PwC) είναι μια πολυεθνική εταιρεία, με έδρα τη Μ. Βρετανία, που ασχολείται με την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Σύμφωνα με έρευνα που συνέταξε για λογαριασμό τους, τα επόμενα χρόνια, οι γεννηθέντες από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 ή τις αρχές της δεκαετίας του 1980, ως τις αρχές της δεκαετίας του 2000, θα μετατραπούν σε «νομάδες», προκειμένου να βρουν εργασία. Η εταιρεία προβλέπει ότι την οκταετία από το 2013 έως και το 2020, το ποσοστό διασυνοριακών μετακινήσεων εργαζομένων θα αυξηθεί κατά 50% συγκριτικά με την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, κατά την οποία το ποσοστό αυξήθηκε κατά 25% συγκριτικά με τη δεκαετία 1991 - 2000. Η προβλεπόμενη νέα αύξηση οφείλεται κυρίως στο μεγάλο αριθμό των γυναικών που θα μεταναστεύσουν για να βρουν εργασία. Σύμφωνα με την εταιρεία, «το ποσοστό των γυναικών που θα αναζητήσουν εργασία εκτός της χώρας καταγωγής τους, έχει ήδη διπλασιαστεί από 10% σε 20% την τελευταία δεκαετία και αναμένεται να φθάσει το 27% έως το έτος 2020». Οι πιο διαδεδομένοι προορισμοί για τους εργαζόμενου - «νομάδες», όπως τους χαρακτηρίζει, θα είναι αγγλοσαξονικές χώρες και συγκεκριμένα οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η 

 

Από Δανία... Φινλανδία του Νότου;

-- Ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται τώρα ότι με τη δική του διαχείριση θα μετατρέψει την Ελλάδα σε Φινλανδία. Τι γίνεται όμως στη Φινλανδία;

«

Πριν από όχι πολλά χρόνια, μια ευρωπαϊκή χώρα, η Φινλανδία, βρισκόταν σε μια πολύ μεγάλη οικονομική κρίση. Ισως όχι αντίστοιχη με αυτήν που βιώνουμε εμείς σήμερα, αλλά μεγάλη οικονομική κρίση. Αποφάσισαν τότε εκεί να στηριχτούν στο επιστημονικό δυναμικό. Να κάνουν την έρευνα, την επιστήμη, την καινοτομία μοχλό για την ανάπτυξη. Και πέτυχαν». Αυτά τα... ελπιδοφόρα είπε στους εργαζόμενους του «Δημόκριτου» ο Αλ. Τσίπρας, υπονοώντας ότι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει την Ελλάδα Φινλανδία του Νότου. Εχει μεγάλη ανάγκη ο ΣΥΡΙΖΑ να πιαστεί από κάπου για να αποδείξει ότι υπάρχει μείγμα αστικής διαχείρισης που χαλιναγωγεί τον καπιταλισμό, που χωράει και την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Το είχε κάνει παλιότερα και ο Γ. Παπανδρέου, καλώντας το λαό στην Ελλάδα να αποδεχτεί τα σαρωτικά μέτρα που τον πτωχεύουν, προκειμένου να γίνει η χώρα Δανία του Νότου! Κι αν τα παραδείγματα της Βραζιλίας, της Αργεντινής και των ΗΠΑ δεν «βγήκαν» στο ΣΥΡΙΖΑ, το παράδειγμα της Φινλανδίας φαντάζει πιο γοητευτικό για την παραπλάνηση και τη χειραγώγηση των εργαζόμενων και του λαού. Η χώρα αυτή, όπως και οι άλλες σκανδιναβικές, έχουν τη φήμη ενός σχετικά καλύτερου βιοτικού επιπέδου για τους λαούς τους, συγκριτικά με άλλες καπιταλιστικές χώρες της ΕΕ και γενικότερα. Δεν είναι του παρόντος να αναλύσουμε τους λόγους για

Τι έδειξε η συνάντηση Σόιμπλε - Τσίπρα;

rizospastis

-- Τι επιβεβαίωσε η επίσκεψη του Αλ. Τσίπρα στο Βερολίνο;

Οσο κι αν προσπαθεί ο ΣΥΡΙΖΑ να κοροϊδέψει το λαό ότι στόχος της συνάντησης Σόιμπλε - Τσίπρα στο Βερολίνο ήταν να τον πείσει ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ για το «λάθος» μείγμα διαχείρισης που εφαρμόζεται στην ΕΕ, η αλήθεια δεν κρύβεται. Ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι καμιά τέτοια συνάντηση δεν θα ήταν εφικτή, αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε εγκαταλείψει ακόμα και φραστικά τις όποιες κορόνες σήκωνε στο παρελθόν ενάντια στο μνημόνιο, φτάνοντας να μιλάει άλλοτε για «ακύρωση» και άλλοτε για «καταγγελία» του. Η συνάντηση με ένα υψηλόβαθμο στέλεχος της γερμανικής κυβέρνησης, την οποία κατά τα άλλα παρουσιάζει σαν «δύναμη κατοχής» στην Ελλάδα, ήταν διακαής πόθος του ΣΥΡΙΖΑ για να διαβεβαιώσει στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο τις προθέσεις του να ασκήσει διαχείριση στα πλαίσια της ΕΕ και των μονοπωλίων της, διασφαλίζοντας γι' αυτά ασφαλείς μπίζνες στην Ελλάδα, προς όφελος και της ντόπιας πλουτοκρατίας. Γι' αυτό άλλωστε ο Αλ. Τσίπρας μετέφερε στον Σόιμπλε και το παράδειγμα με τον Γερμανό επιχειρηματία, που εμποδίζεται να επενδύσει στην Ελλάδα εξαιτίας της διαφθοράς και της γραφειοκρατίας, την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται να εξαλείψει, σ' έναν «δίκαιο» και «υγιή» καπιταλισμό.

Τι είπε ο Αλ. Τσίπρας στα γερμανικά Μέσα Ενημέρωσης, αλλά και στον Β. Σόιμπλε; Τάχτηκε υπέρ των αντιλαϊκών διαρθρωτικών αλλαγών, που στον καπιταλισμό είναι από χέρι αντιλαϊκές, ώστε να διαμορφωθεί ένα κράτος φιλικό στις επενδύσεις. Διαβεβαίωσε πως αν και το κόμμα του θεωρεί πως 

Γιατί «σηκώνουν» τη φοροδιαφυγή;

-- Η συγκυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ οξύνουν από κοινού τη διαμάχη για τη φοροδιαφυγή και τη διαφθορά. Τι επιδιώκουν;
Τις τελευταίες μέρες, με αφορμή και τη λίστα Λαγκάρντ, φουντώνει η προπαγάνδα για πάταξη της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής. Πρωτοστάτες είναι τα κόμματα της συγκυβέρνησης, τα οποία επιδεικνύουν τα επιτεύγματα των οικονομικών εισαγγελέων και υπόσχονται ποινές στους παραβάτες. Ο ΣΥΡΙΖΑ διεκδικεί ανταγωνιστικά το ρόλο του ικανότερου να κάνει κάθαρση στο αστικό σύστημα αν κυβερνήσει, να πιάσει τους φοροφυγάδες. Ολοι μαζί προσπαθούν να πείσουν ότι η κρίση οφείλεται στη διαφθορά και στην ανοχή των περασμένων κυβερνήσεων απέναντι στη φοροδιαφυγή. Αρα, λένε, η καταπολέμηση της διαφθοράς και η πάταξη της φοροδιαφυγής θα γλιτώσουν το λαό από την κρίση. Ο ΣΥΡΙΖΑ μάλιστα λέει ότι αν η φοροδιαφυγή είχε αντιμετωπιστεί έγκαιρα, δε θα είχε έρθει η κρίση και δε θα παίρνονταν τα αντιλαϊκά μέτρα στο όνομα του να μειωθούν τα χρέη και τα ελλείμματα. Λέει ακόμα ότι ενδεχόμενη είσπραξη φόρων που έχουν διαφύγει, θα συμβάλει ώστε να σταματήσει η μείωση μισθών και συντάξεων. Ο αποπροσανατολισμός και η κοροϊδία σε όλο τους το μεγαλείο. Πετάνε νούμερα και λίστες δεξιά και αριστερά, για να πιστέψει ο λαός ότι η πηγή των προβλημάτων του είναι η διαφθορά και η φοροδιαφυγή και ότι η πάταξή τους θα φέρει λαϊκή ευημερία. Οι ίδιοι ωστόσο αναγκάζονται από τα πράγματα να ομολογήσουν ότι η προπαγάνδα τους αφορά σε άνθρακες και όχι σε θησαυρό.

Ενα παράδειγμα: Τις προηγούμενες μέρες, το υπουργείο Οικονομικών διέρρεε ότι προσδοκά έσοδα 2 δισ. ευρώ από τη φορολόγηση Ελλήνων, που με τραπεζικά εμβάσματα την περίοδο 2009 - 2011 έβγαλαν μεγάλα ποσά στο εξωτερικό. Διέδιδαν δεξιά και αριστερά ότι η σχετική λίστα αριθμεί 54.000 φυσικά πρόσωπα και ότι τα 25.500 από αυτά έχουν ήδη ειδοποιηθεί για συμπληρωματικές δηλώσεις,

Τι δείχνει το παράδειγμα της «Cosco»;

-- Περίσσεψαν χτες οι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης για την επιχειρηματική συμφωνία ανάμεσα στα μεγαθήρια της «Cosco» και της HP με την ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Τι δείχνει όμως στους εργαζόμενους το παράδειγμα της «Cosco»;

Με αφορμή την επιχειρηματική συμφωνία COSCO - HP - TΡΑΙΝΟΣΕ, ο Αντ. Σαμαράς είπε χτες ότι «η κυβέρνηση επιδιώκει να γίνει η χώρα μας φιλική στην επιχειρηματικότητα, φιλική στις επενδύσεις. Και μέσα από αυτό το δρόμο της ανάπτυξης, προφανέστατα, θα δημιουργηθούν και νέες θέσεις εργασίας». Η ανάπτυξη που προωθεί η κυβέρνηση, προϋποθέτει την εξαθλίωση των εργαζόμενων και του λαού, αφού οικοδομείται στα αποκαΐδια ακόμα και των πιο στοιχειωδών δικαιωμάτων του. Το παράδειγμα της COSCO, το οποίο προκλητικά αντιστρέφει η συγκυβέρνηση, είναι αποκαλυπτικό.

Τι συνέπειες είχε η συγκεκριμένη αναπτυξιακή επένδυση για εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους; Ορισμένα ενδεικτικά παραδείγματα:

• Η δημιουργία κάποιων εκατοντάδων θέσεων εργασίας από την πολυεθνική υπολείπονται κατά πολύ των 30.000 θέσεων εργασίας που χάθηκαν από ναυτιλιακές εταιρείες που έκλεισαν, από μικρές μεταφορικές εταιρείες που έβαλαν λουκέτο, από συσκευαστήρια που είδαν τον τζίρο τους να εξανεμίζεται.
• Η σύμβαση εργασίας που υπογράφουν παλιοί και νέοι εργαζόμενοι περιλαμβάνει τους εξής όρους:

-- Κάθε εργαζόμενος προσλαμβάνεται ως ανειδίκευτος εργάτης, προκειμένου να είναι φτηνός για την εργοδοσία.
-- Η εταιρεία έχει το δικαίωμα μετακίνησης χωρίς συμφωνία του εργαζόμενου.

Τι είναι η «υγιής επιχειρηματικότητα» του ΣΥΡΙΖΑ;

-- Τι εννοεί ο ΣΥΡΙΖΑ όταν λέει «υγιής επιχειρηματικότητα»;

Με αφορμή πρόσφατη συνέντευξη του Αλ. Τσίπρα, όπου έλεγε πως σε περιβάλλον «οικονομικής αστάθειας» στην Ελλάδα κανείς δε θα έρθει να επενδύσει, φούντωσε η κουβέντα για το αν ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει ή όχι τις επενδύσεις κι αν είναι κόμμα «φιλικό» στην επιχειρηματικότητα. Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει καπιταλιστική ανάπτυξη, άρα και επενδύσεις από ιδιώτες. Προσπαθεί όμως να διαφοροποιηθεί από τα αστικά κόμματα, λέγοντας ότι αυτός θέλει την υγιή επιχειρηματικότητα, υπονοώντας ότι υπάρχουν «καλοί» και «κακοί» καπιταλιστές. Αυτό που δεν είχε διευκρινίσει έως σήμερα είναι με ποια κριτήρια τους κατατάσσει στη μια ή στην άλλη κατηγορία. Ελεγε ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ σε ομιλία του τον περασμένο Δεκέμβρη: «Και επαναλαμβάνω ότι εγώ δεν είμαι αντίθετος στις επενδύσεις. Και βέβαια πρέπει να γίνουν επενδύσεις, πάντα με σεβασμό στο περιβάλλον».

 

Σε άλλο σημείο, είπε ο Αλ. Τσίπρας: «Προσέξτε: Εγώ δεν έχω πρόβλημα με την ανάπτυξη, με την επιχειρηματικότητα, με το υγιές κέρδος. Με την αισχροκέρδεια έχω πρόβλημα, με την ατιμία έχω πρόβλημα (...) με το ότι σήμερα δεν υπάρχουν "Deals" παρά μονάχα σε έναν στενό κύκλο επιχειρηματιών σε όλη τη χώρα. Για να γίνουν σήμερα επενδύσεις πρέπει να περάσουν από το 

 

Ποια διακυβέρνηση έχει ανάγκη ο λαός; -- Ποια διακυβέρνηση έχει ανάγκη ο λαός; Σε ποια κυβέρνηση έχει θέση το ΚΚΕ;

Ας σκεφτούν οι εργαζόμενοι και όλα τα λαϊκά στρώματα. Ποια διακυβέρνηση μπορεί να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά τους; Ποια κυβέρνηση μπορεί να τούς εξασφαλίσει μόνιμη δουλειά, εισόδημα που να καλύπτει όλες τις ανάγκες τους, ξεκούραση, Υγεία, Πρόνοια, μόρφωση για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών, παιδικούς σταθμούς, στέγη, επαρκή και ποιοτική διατροφή, ελεύθερο χρόνο; Κυβερνήσεις που θα δουλεύουν για λογαριασμό των επιχειρηματιών, μέσα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που τάζουν κάποια ψίχουλα με προϋποθέσεις;

Και τα κεντροδεξιά και τα κεντροαριστερά σχήματα που διεκδικούν τη διακυβέρνηση έχουν έναν κοινό στόχο. Λένε: "Πάση θυσία μέσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση" των μονοπωλίων και του κεφαλαίου, άρα με μέτρα και κατευθύνσεις αντιλαϊκές, με στρατηγική πέρα για πέρα αντεργατική. Γιατί και κάλυψη των εργατικών λαϊκών αναγκών και ανάπτυξη προς όφελος των καπιταλιστών δε

Τι ετοιμάζει ο ΣΥΡΙΖΑ στο πρόγραμμά του;

Παραμονή της επίσημης παρουσίασης του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, αύριο Παρασκευή, διέρρευσε σε ΜΜΕ ένα κείμενο της Επιτροπής Πολιτικού Συντονισμού το οποίο παρουσιάζεται σαν βάση του προγράμματος. Στο κείμενο αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ:

-- Επανέρχεται στα περί «άμεσης ακύρωσης του δεύτερου μνημονίου» και αντικατάστασής του από «ένα Εθνικό Σχέδιο για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, τη παραγωγική ανασυγκρότηση, την αναδιανομή εισοδήματος και τη δίκαιη δημοσιονομική εξυγίανση», χωρίς να δίνει περισσότερες διευκρινίσεις για το περιεχόμενό του, παραπέμποντας σε ένα άλλο μνημόνιο, με το οποίο θα επιχειρήσει να διασφαλίσει την παραμονή της χώρας στην ΕΕ και τη συνέχιση της χρηματοδότησης με δάνεια.
-- Αναφέρεται σε ακύρωση των εφαρμοστικών νόμων που μειώνουν μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές δαπάνες, καταργούν Συλλογικές Συμβάσεις, περιορίζουν συνδικαλιστικές ελευθερίες και αποδιαρθρώνουν εργασιακές σχέσεις. «Με αυτό τον τρόπο θα αποκατασταθούν σταδιακά οι συνέπειες 

Γιατί θέλουν αδύναμο το ΚΚΕ;

Το αστικό πολιτικό σύστημα, τα αστικά κόμματα, οι μηχανισμοί τους, επιχειρηματικοί κύκλοι εντός και εκτός χώρας, επιδιώκουν μπροστά στις εκλογές της 17ης Ιούνη να «συρρικνώσουν» την εκλογική δύναμη του ΚΚΕ. Είναι στόχευση διαχρονική. Το ΚΚΕ είναι ο πραγματικός τους αντίπαλος. Είχε καθοριστική συμβολή στην ανάδειξη της ταυτόσημης πολιτικής ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, επιβεβαιώθηκε με τη συγκυβέρνηση, συνέβαλε έτσι στην ήττα τους και στην αδυναμία του αστικού πολιτικού συστήματος να χειραγωγεί λαϊκές συνειδήσεις. Αποκάλυψε τον πραγματικό χαρακτήρα της κρίσης και πρωτοστάτησε για την ανάπτυξη του ταξικού εργατικού λαϊκού κινήματος, που επίσης είναι μεγάλη

Πόσο «επιτίθεται» το σύστημα στο ΣΥΡΙΖΑ;

-- Τις τελευταίες μέρες τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ καλλιεργούν τη φιλολογία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τάχα δέχεται σφοδρή επίθεση από τα ΜΜΕ και το κατεστημένο, επειδή είναι, λένε, «επικίνδυνος» για το σύστημα. Τι πραγματικά συμβαίνει;

Είναι τέτοιος ο ντόρος που σηκώνεται προκειμένου να εμφανιστεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δήθεν πολεμιέται από το σύστημα για τις φιλολαϊκές του θέσεις, που σε βελγικό δικτυακό τόπο υπάρχει κάλεσμα συλλογής υπογραφών για να «εκφραστεί η αλληλεγγύη στο ΣΥΡΙΖΑ», ο οποίος, όπως λέει το κάλεσμα, «δέχεται αφάνταστες επιθέσεις από όλα τα μεγάλα ΜΜΕ και τα άλλα κόμματα, για να παραιτηθεί από τις δεσμεύσεις του να μην πληρώσει το χρέος και να ακυρώσει τα μέτρα λιτότητας, αλλά προς το παρόν αντέχει! Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι τα άλλα κόμματα και οργανώσεις της αριστεράς εξακολουθούν να μην εκφράζουν την παραμικρή αλληλεγγύη στο ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλ. 

 

Θυσίες για ποιον;

-- Για ποιες θυσίες του λαού που θα πιάσουν τόπο μιλά ο ΣΥΡΙΖΑ; Τι εννοεί όταν λέει ότι αυτές οι θυσίες θα οδηγήσουν σε «ένα πλέγμα σχέσεων όπου ο πλούτος θα διανέμεται δίκαια»; Τελικά, για ποιους θα κάνει τις θυσίες ο λαός με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ;

1ον: Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά θυσίες του λαού που με τους κόπους του και τη δουλειά του θα βοηθήσει, για παράδειγμα, στην εξυγίανση των τραπεζών (κρατικοποίηση τραπεζών - δημόσιος έλεγχος τραπεζών - ξανά ιδιωτικοποίηση των τραπεζών λέει ο ΣΥΡΙΖΑ). Δηλαδή, με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ο λαός θα κάνει θυσίες για να τα κονομήσουν οι ...«τοκογλύφοι», όπως τους χαρακτηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ. Εχει κανείς καμία αμφιβολία ποιον θα ευνοήσουν οι θυσίες; Την ώρα που θα επαναδιαπραγματεύεται η κυβέρνηση Τσίπρα στην Ευρωπαϊκή Ενωση ποιες υποπαράγραφοι του μνημονίου ενδέχεται να αμβλυνθούν, ο λαός θα πεινάει και οι τραπεζίτες θα περιμένουν πόσα κέρδη θα μετρήσουν από το περίφημο τρίπτυχο του ΣΥΡΙΖΑ «κρατικοποίηση - δημόσιος έλεγχος - ιδιωτικοποίηση».

2ον: Λέει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι αυτές οι θυσίες του λαού θα οδηγήσουν: «Σε ένα πλέγμα σχέσεων όπου ο πλούτος θα διανέμεται δίκαια». Λέει και κάτι άλλο ο ΣΥΡΙΖΑ: «Η φορολόγηση του τζίρου (σ.σ. των επιχειρήσεων) έχει αρνητικές επιπτώσεις (...) εν τούτοις αυτό θα ήταν ένα ζήτημα το οποίο θα το θέσουμε σε διαβούλευση από τη στιγμή που θα καλέσουμε αυτούς τους επιχειρηματίες να είναι περισσότερο ειλικρινείς...».

Πάλι διαβούλευση. Θα πάει, λοιπόν, μια ενδεχόμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, την ώρα που όπως λένε ο λαός θα συνεχίζει να κάνει θυσίες και να ζει με 300 ευρώ το μήνα, πεινασμένος και άνεργος, και θα πουν: Κύριοι επιχειρηματίες, σκέφτομαι να σας βάλω φόρο. Τι λέτε; Συμφωνείτε; Ελπίζουν, λοιπόν, οι επιχειρηματίες να πάθουν ομαδική παράκρουση, να ...τρομάξουν από το κυβερνητικό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ και να αρχίσουν ο ένας μετά τον άλλο να χαρίζουν τα κέρδη τους στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Κάπως έτσι πρέπει να σκέφτονται την αναδιανομή του πλούτου. Να πώς θα πιάνουν τόπο οι θυσίες του λαού. Να ποιες είναι οι σχέσεις και το πλέγμα που

Γιατί το ΚΚΕ λέει «άλλαξε την ψήφο σου»;

-- Το ΚΚΕ λέει «άλλαξε την ψήφο σου». Γιατί;

Ο λαός έχει σήμερα περισσότερα δεδομένα για να κρίνει όλες τις πολιτικές δυνάμεις, ανεξάρτητα από το τι ψήφισε στις 6 του Μάη. Το ΚΚΕ είπε από την πρώτη ώρα ότι η τρομοκρατία με την οποία προσπαθούν να εκβιάσουν την ψήφο του το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, είναι εξίσου επικίνδυνη με τις αυταπάτες τις οποίες σπέρνει ο ΣΥΡΙΖΑ για μια δήθεν καλύτερη διαχείριση και φιλολαϊκή διέξοδο στο πλαίσιο της ΕΕ. Το αποτέλεσμα της 6ης Μάη, η αποδυνάμωση του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, επιβεβαίωσε τη θετική δυναμική για τον απεγκλωβισμό λαϊκών συνειδήσεων από την πολιτική του δικομματισμού. Ταυτόχρονα, όμως, το εκλογικό αποτέλεσμα έδωσε ώθηση στην προσπάθεια αναμόρφωσης του αστικού συστήματος, με στόχο τον εγκλωβισμό του λαού σε νέα ψευτοδιλήμματα και διαχειριστικές αυταπάτες, για να μη βρει ριζοσπαστική διέξοδο η δίκαιη αγανάκτηση και οργή του.

Το ΚΚΕ λέει στο λαό: Σκέψου! Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ έχουν δοκιμαστεί στη διακυβέρνηση για δεκαετίες. Φόρτωσαν τα λαϊκά στρώματα με βάσανα, καταδίκασαν τους εργαζόμενους να δουλεύουν σαν δούλοι, έδεσαν πιο σφιχτά την Ελλάδα στο άρμα της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, εμπλέκοντας το λαό σε

 

Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για ευρωπαϊκή λύση στην κρίση;

-- Στις χτεσινές του δηλώσεις, ο Αλ. Τσίπρας είπε ότι «η κρίση δεν αποτελεί ελληνική ιδιαιτερότητα, είναι κρίση ευρωπαϊκή και σε ευρωπαϊκό πλαίσιο πρέπει να αναζητηθεί λύση». Τι λέει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα της ΕΕ και να βάλει στην αναμονή το λαό και το κίνημα στην Ελλάδα. Η κρίση είναι πράγματι πανευρωπαϊκή, αφού είναι συγχρονισμένη κρίση του καπιταλισμού, που χτύπησε με ιδιαίτερη ένταση τον παλιό καπιταλιστικό κόσμο. Πώς όμως προσπαθεί να διαχειριστεί την κρίση η ΕΕ, στην οποία μάλιστα ο ΣΥΡΙΖΑ αναθέτει το καθήκον να βρει συνολική λύση; Με επιτάχυνση των μέτρων που μειώνουν κι άλλο την τιμή της εργατικής δύναμης και βαθαίνουν τη μονοπώληση κλάδων της παραγωγής, προκειμένου να βρει το κεφάλαιο νέα πεδία και πηγές κέρδους. Με δεδομένο μάλιστα ότι σε συνθήκες κρίσης ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις καπιταλιστικές οικονομίες μεγαλώνει, τα μέτρα που προωθούνται σε όλη την ΕΕ έχουν ιδιαίτερη σφοδρότητα, είτε με, είτε χωρίς μνημόνια, για να γίνουν τα μονοπώλια της ευρωένωσης πιο ανταγωνιστικά απέναντι σε αυτά χωρών της Λατινικής Αμερικής, της Κίνας, της Ρωσίας κ.ά.

 

Η ενσωμάτωση της Ελλάδας στην ΕΕ αποτελεί παράγοντα που επιτάχυνε και όξυνε την κρίση. Σ' αυτή τη λυκοσυμμαχία των μονοπωλίων καλεί ο ΣΥΡΙΖΑ το λαό να εναποθέσει τις ελπίδες του για διέξοδο από την κρίση και μάλιστα προς όφελός του. Τον παραμυθιάζει ότι αυτός, επικεφαλής μιας «αριστερής» κυβέρνησης, μπορεί να πετύχει καλύτερη τάχα διαπραγμάτευση και να απαλύνει κάπως τα βάσανα του λαού. Τάζει ανάπτυξη και ταυτόχρονα σε όλη την ΕΕ παρουσιάζονται σαν δήθεν 

 

Είναι «αντισυστημική» η «Χρυσή Αυγή»;

-- Τι κρύβεται πίσω από την αυτοπροβολή της «Χρυσής Αυγής» ως αντισυστημικής δύναμης;

Αξίζει να δούμε μερικά από τα προεκλογικά τους συνθήματα που επιβεβαιώνουν ότι όχι μόνο δεν είναι αντισυστημική δύναμη, αλλά ίσα ίσα είναι κομμάτι του ίδιου αστικού πολιτικού συστήματος, χρήσιμο, αφού η ύπουλη προπαγάνδα της καλλιεργεί συγχύσεις ως προς τους πραγματικούς της σκοπούς και το τι πολιτικά πρεσβεύει.

Λένε: «Γύρισε την πλάτη σου στο σάπιο κατεστημένο». Είναι παγίδα. Τι εννοούν κατεστημένο; Την ιδιοκτησία των μεγαλοεπιχειρηματιών ή την πολιτική που τους υπηρετεί; Μήπως αμφισβητούν το αστικό πολιτικό σύστημα; Δε λένε συγκεκριμένα. Θέλουν να θολώσουν τα νερά και τέτοιες τοποθετήσεις είναι απάτη. Οι ίδιοι καλούν το λαό να γυρίσει την πλάτη στους «πολιτικούς της διαφθοράς», στους «ψευτοπατριώτες», στους «νταβατζήδες», στους «διεθνείς τοκογλύφους», «στη φαυλοκρατία» και την «οικογενειοκρατία», όπως αναφέρουν σε προεκλογικό τους υλικό. Γιατί μιλά 

 

Τι κρύβει η εμμονή για «ενότητα»;

-- Τι κρύβεται πίσω από την εμμονή του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ για «ενότητα της Αριστεράς»;

Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ υποκρίνεται και ψηφοθηρεί, εμμένοντας προεκλογικά στην πρόταση για «ενότητα της αριστεράς». Παρά τα λεγόμενά του, ούτε ο ίδιος θέλει την εκλογική συνεργασία, αφού ξέρει ότι το χωρίζει χάος με το ΚΚΕ. Επιπλέον, οι πολιτικές τους συγγένειες βρίσκονται στρατηγικά στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας. Στο πλαίσιο μιας τέτοιας διαχείρισης επιδιώκει να αναβαθμίσει το ρόλο του, θέλοντας να καταλάβει και μια - δυο κυβερνητικές θεσούλες. Στα σχέδιά του αυτά, ξέρει καλά ότι μια ενδεχόμενη συνεργασία με το ΚΚΕ θα ήταν σοβαρό εμπόδιο. Οτι ακόμα κι αν γινόταν, θα φυλλορροούσε την επομένη των εκλογών, στερώντας του το όνειρο να διαχειριστεί κι αυτός την καπιταλιστική βαρβαρότητα από κυβερνητικό πόστο. Εκτός όλων αυτών, όμως, οι προτάσεις του για «ενότητα» γίνονται εκ του ασφαλούς και γι' αυτό συνιστούν κοροϊδία και εμπαιγμό του λαού.

Ξέρει καλά ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ότι το ΚΚΕ δεν πρόκειται να συναινέσει σε συνεργασίες επιζήμιες για το λαό και πως αν υπήρχε περίπτωση μια πολιτική συμμαχία από τα πάνω να βοηθήσει το κίνημα, το 

 

Γιατί θέλουν «ενότητα της αριστεράς»;

-- Γιατί ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ επιμένει για «ενότητα της αριστεράς», ενώ ξέρει ότι στρατηγικά τους χωρίζει χάος με το ΚΚΕ;

 

Είναι γνωστό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ προέκυψε καταρχήν ως «Χώρος Διαλόγου» το 2001, απ' την ανάγκη του ΣΥΝ για εκλογική επιβίωση και με την ελπίδα ότι μέσω αυτού θα χτυπήσει το ΚΚΕ, στο οποίο απευθύνουν συχνά πυκνά υποκριτικά προτάσεις ενότητας και συνεργασίας, προκειμένου να το κατηγορούν στη συνέχεια ότι δε συνεργάζεται. Ενότητα βεβαίως δεν πέτυχαν ούτε μεταξύ τους και ούτε τη θέλουν με το ΚΚΕ, αφού γνωρίζουν καλά ότι είναι αγεφύρωτες και στρατηγικής σημασίας οι διαφορές που τα χωρίζουν. Αυτό που θέλουν είναι να πλαγιοκοπήσουν τη στρατηγική του ΚΚΕ, όπως επιδιώκει το σύνολο του αστικού συστήματος. Διακηρυγμένος στόχος τους είναι και «η ανατροπή του συσχετισμού δυνάμεων εντός της αριστεράς», όπως οι ίδιοι περιγράφουν το χώρο στον οποίο τσουβαλιάζουν το ΚΚΕ με τον εαυτό τους και άλλους. Αναγνωρίζουν μάλιστα ότι αυτός ο στόχος έχει σημασία συνολικά για το αστικό πολιτικό σύστημα και την εξουσία των αστών, την οποία θέλουν να διαχειριστούν.

Τις επιδιώξεις τους τις ομολογούν οι ίδιοι, όπως φαίνεται από τα παρακάτω, ενδεικτικά μόνο παραδείγματα:

-- Το 2001, αφού έχει συγκροτηθεί ο «Χώρος Διαλόγου», ο Στ. Πιτσιόρλας στέλεχος τότε του ΣΥΝ,

Είναι όλα τα κόμματα ίδια;

-- Ποιον συμφέρει η λογική του «όλοι ίδιοι είναι» για τα κόμματα;

Οσοι δίκαια αγανακτούν για τη σαπίλα του αστικού πολιτικού συστήματος, πρέπει να προβληματιστούν για την επίμονη προσπάθεια των αστικών κομμάτων και ΜΜΕ να εντάξουν και το ΚΚΕ στο «κάδρο» της σήψης, που είναι του καπιταλισμού και των δυνάμεων που τον διαχειρίζονται πολιτικά. Γιατί, στο χτύπημα του ΚΚΕ στοχεύει η προπαγάνδα του «όλοι ίδιοι είναι». Και επειδή συγκαλύπτει την αιτία και τους υπεύθυνους για τα δεινά που περνάει σήμερα ο λαός, στρέφεται τελικά εναντίον του, αφού θωρακίζει τον πραγματικό εχθρό και αποδυναμώνει τον ίδιο. Κριτήριο της πολιτικής κάθε κόμματος, είναι αν με τις θέσεις και τη δράση του υπηρετεί τα μονοπώλια ή το λαό. Αν στηρίζει ή πολεμά αντιλαϊκές αποφάσεις στο κοινοβούλιο και το ευρωκοινοβούλιο. Αν στους αγώνες των εργαζομένων στέκεται μπροστά και στο πλευρό τους, ή απέναντι. Αν έχει 

 

Γιατί το ΚΚΕ δε στηρίζει μια «κυβέρνηση της αριστεράς»;

-- Το ΚΚΕ λέει ότι μετά τις εκλογές, ακόμα και αν υπάρχουν οι εκλογικοί συσχετισμοί, δε θα συμμετάσχει σε μια «κυβέρνηση της αριστεράς», όπως την αποκαλούν όσοι την επιδιώκουν. Γιατί;

Το ΚΚΕ θα πρόδιδε το λαό αν συμμετείχε ή στήριζε μια κυβέρνηση, η οποία, ανεξάρτητα από προθέσεις και διακηρύξεις, τίποτα καλό δεν πρόκειται να κάνει για λογαριασμό του. Τα κόμματα που δηλώνουν διαθέσιμα να συγκροτήσουν μια «κυβέρνηση της αριστεράς», δεν έχουν στρατηγική σύγκρουσης με την ΕΕ και την εξουσία των μονοπωλίων, όπως έχει το ΚΚΕ. Διακηρύσσουν σαν στόχο τους να διασφαλίσουν την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη και την ΕΕ και να πετύχουν ανάπτυξη με μοχλό τους καπιταλιστές και τις επιχειρήσεις τους. Αρα, αποδέχονται τα μονοπώλια στην παραγωγή. Πώς, όμως, θα επιβάλουν στους καπιταλιστές νόμους που θα αυξάνουν τους 

 

Είναι λύση η «αναδιαπραγμάτευση» του μνημονίου;

-- Η ΝΔ και τα λεγόμενα «αντιμνημονιακά» κόμματα, μιλάνε για «καλύτερη διαπραγμάτευση» του μνημονίου αν σχηματίσουν κυβέρνηση. Μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο;

Η ΝΔ, ο ΛΑ.Ο.Σ., η Μπακογιάννη, ο Καμμένος, ο Κουβέλης λένε ψέματα στο λαό, όταν μιλάνε για επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου. Ακόμα κι αν είχαν τις καλύτερες προθέσεις, το δεύτερο μνημόνιο, που ψήφισαν μαζί ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, προβλέπει ότι καμιά διαπραγμάτευση δεν μπορεί να γίνει από την πλευρά αυτού που παίρνει τα δάνεια, αλλά μόνο από τους δανειστές. Σε περίπτωση που αθετηθεί οποιοσδήποτε από τους όρους του μνημονίου, προβλέπεται παύση της χρηματοδότησης, την οποία ξορκίζουν όλα τα παραπάνω κόμματα, αφού στρατηγική τους είναι η παραμονή της χώρας στο ευρώ και την ΕΕ. Προβλέπεται ακόμα ότι η κυβέρνηση θα επιστρέψει έντοκα όλα τα χρήματα των δανείων που έχει πάρει από την τρόικα για λογαριασμό της ντόπιας πλουτοκρατίας.
Οποιαδήποτε διαπραγμάτευση γίνει μέχρι το 2042 που διαρκεί το δεύτερο μνημόνιο, θα αφορά